0110-KSI2-1.442.17.2024.12.JF

DECYZJA Na podstawie art. 207 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r., poz. 111), zwanej dalej „Ordynacją podatkową”, oraz art. 42h ust. 3a pkt 1 w zw. z art. 42g ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2024 r., poz. 361, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w związku ze stwierdzeniem nieprawidłowości w wiążącej informacji stawkowej (WIS) z dnia 10 czerwca 2022 r. nr 0112-KDSL1-2.440.69.2022.2.BR, w której dla usługi wstępu na salę tańca (zajęcia taneczne) – określono: –    w rozstrzygnięciu: Pozostałe usługi związane z rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu –    w stawce podatku od towarów i usług: 8% –    w podstawie prawnej: art. 41 ust. 2 w zw. z art. 146aa ust. 1 pkt 2 i ust. 1a oraz poz. 68 załącznika nr 3 do ustawy, uchyla z urzędu wyżej wymienioną decyzję i odmawia wydania WIS. UZASADNIENIE W dniu 11 marca 2022 r. Wnioskodawca złożył wniosek w zakresie sklasyfikowania ww. usługi według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) na potrzeby określenia stawki podatku od towarów i usług. Wniosek uzupełniono pismem z dnia 16 maja 2022 r. (data wpływu 19 maja 2022 r.). W treści wniosku przedstawiono następujący szczegółowy opis usługi. „Przedmiotem wniosku jest zaklasyfikowanie świadczonych przez Wnioskodawcę usług wstępu na salę tańca (zajęcia taneczne) i udziału w aktywnościach oferowanych przez Wnioskodawcę jako „Pozostałe usługi związane z rekreacją – wyłączenie w zakresie wstępu” (art. 41 ust. 2 oraz poz. 68 załącznika nr 3 do ustawy o VAT). Przedmiotem działalności gospodarczej Wnioskodawcy jest prowadzenie tzw. szkoły tańca. Działalność ta polega na tym, że Wnioskodawca udostępnia swoim klientom sale taneczne, które są odpowiednio przystosowane i wyposażone do ćwiczenia (praktykowania) tańca. Wnioskodawca nie jest właścicielem obiektu, w których prowadzi swoją działalność. Wnioskodawca korzysta z obiektu, w których prowadzona jest szkoła tańca na podstawie umowy najmu. Obiekt nie jest obiektem sportowym. W ramach wstępu na zajęcia taneczne (salę tańca) Wnioskodawca zapewnia klientom szczególną atmosferę sprzyjającą zajęciom, w postaci doboru odpowiedniego podkładu muzycznego, nagłośnienia, oświetlenia oraz właściwego wyposażenia sali tańca, m.in. w lustra, drążki. Wnioskodawca zapewnia również obecność na sali tańca (sali ćwiczeń) tzw. Instruktora tańca. Instruktor tańca spełnia funkcję opiekuna sali oraz ćwiczących – pilnuje przestrzegania przez ćwiczących regulaminu ćwiczeń, dba o bezpieczeństwo ćwiczących, dobiera odpowiedni dla danych zajęć, grupy i prezentowanych układów (kroków tańca) repertuar muzyczny, dba o odpowiednie do zajęć oświetlenie sali tańca itp. Instruktor tańca służy również pomocą przy objaśnianiu sposobu wykonywania kroków tańca. W trakcie zajęć Instruktor tańca pokazuje jak wykonywać w sposób prawidłowy kroki taneczne, doradza tańczącym, na bieżąco wskazuje na błędy popełniane przez uczestników. Wnioskodawca jest jednym z Instruktorów tańca. Wnioskodawca zapewnia na sali tańca obecność również innych Instruktorów tańca. Instruktorzy tańca prowadzą zajęcia w szkole tańca na podstawie umowy zlecenie lub prowadzą działalność gospodarczą (jednoosobową). Zajęcia taneczne prowadzone są na zróżnicowanych pod względem trudności poziomach: poziom otwarty, początkujący, średnio zaawansowany, zaawansowany, Master. W zajęciach biorą udział przypadkowe osoby, które wykupiły wstęp na salę tańca (zajęcia taneczne). Uczestnicy zajęć mają możliwość wyboru zajęć i mogą tym samym wybrać rodzaj zajęć i również poziom tych zajęć biorąc pod uwagę swoje umiejętności, stopień zaawansowania, wiek czy upodobania taneczne. Warunkiem wstępu na salę tańca jest akceptacja regulaminu zajęć oraz uiszczenie (uregulowanie) stosownej opłaty uprawniającej do wejścia na salę tańca (pojedyncze wejście lub pakiet wejść, tzw. karnet) i która jednocześnie gwarantuje rezerwację miejsca na sali tańca. Możliwość korzystania z rad Instruktora tańca jest zawarta w cenie dokonanej opłaty za wstęp na salę tańca. Regulamin kompleksowo reguluje zasady korzystania z sali tańca oraz zasady uczestnictwa (praktykowania tańca) na sali tańca. Uczestnik po uiszczeniu opłaty za wstęp na salę tańca ma prawo: 1)  wstępu na salę tańca; 2)  korzystania z rad i instrukcji Instruktora tańca prowadzącego zajęcia na sali tańca, jak i korzystania z całej infrastruktury zapewnianej przez Wnioskodawcę (m.in. szatni, prysznica). Z drugiej strony, klienci są zobowiązani (przykładowo) do: 1)  przestrzegania i zachowania czystości na sali tańca (np. zmiany obuwia); 2)  nie zakłócania spokoju innych ćwiczących. Uczestnicy zajęć nie dostają żadnych zaświadczeń/certyfikatów lub innych dokumentów potwierdzających nabycie umiejętności w zakresie tańca. Uczestnictwo w zajęciach świadczonych przez Wnioskodawcę ma na celu szeroko pojętą rekreację. Oferowane przez Wnioskodawcę zajęcia zaspokajają dwojakiego rodzaju potrzeby uczestników, tj. (1) są formą aktywności fizycznej podnoszącą kondycję, korzystnie wpływającą na zdrowie i samopoczucie uczestników, jak również (2) są formą spędzania wolnego czasu, czyli mają charakter wypoczynku, relaksu, rekreacji. Natomiast niewykluczone, że osoby korzystające z tej formy aktywności (rekreacji), z uwagi na jej charakter, mogą się czegoś nauczyć np. kroków jakiegoś tańca. Wnioskodawca niniejszym przedstawia uzasadnienie – uzupełniając tym samym wniosek o wydanie WIS - iż świadczona przez Wnioskodawcę usługa wstępu na zajęcia taneczne (salę tańca) i udział w aktywnościach oferowanych przez Wnioskodawcę należy zakwalifikować jako „Pozostałe usługi związane z rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu” (poz. 68 załącznika nr 3 do ustawy o VAT). Na wstępie Wnioskodawca zwraca uwagę, że ustawa o VAT nie zawiera definicji pojęcia „Pozostałe usługi związane z rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu”. Określenie prawidłowości stawki VAT dla świadczonych przez Wnioskodawcę usług należy zacząć od określenia, czy usługi Wnioskodawcy można zakwalifikować do usług związanych z rekreacją. W ocenie Wnioskodawcy, nie ma wątpliwości, że praktykowanie tańca ma na celu szeroko pojętą rekreację. Zgodnie z Internetową Encyklopedią PWN „rekreacja” to: „forma działania wybrana dobrowolnie przez człowieka ze względu na osobiste zainteresowania i dla odpoczynku, rozrywki lub rozwoju własnej osobowości; podejmowana poza obowiązkami zawodowymi, społ. i domowymi, w czasie wolnym od pracy”. Nie ulega wątpliwości, że praktykowanie tańca spełnia wszystkie przesłanki tej definicji. Zdaniem Wnioskodawcy, kluczowe zatem jest ustalenie, czy świadczone przez Wnioskodawcę usługi są świadczone „wyłącznie w zakresie wstępu”. Odpowiadając na to pytanie również trzeba odwołać się do definicji słownikowej; pojęcie wstęp, nie jest bowiem pojęciem zdefiniowanym w przepisach ustawy o VAT. Zgodnie z internetowym Słownikiem Języka Polskiego, „wstęp” oznacza: „możliwość wejścia gdzieś, prawo uczestniczenia w czymś”. Zatem pod pojęciem „wstępu” w rozumieniu poz. 68 załącznika nr 3 do ustawy należy rozumieć możliwość wejścia gdzieś, prawo uczestniczenia w czymś, przy czym nie ma znaczenia forma biletu/opłaty, tzn. czy jest to jednorazowy bilet, czy też karnet upoważniający do kilku wejść. Należy zauważyć, że wejścia (wstępu) nie można kojarzyć tylko z możliwością wejścia, np. do określonego miejsca (pomieszczenia). Ze wstępem w rozumieniu tych przepisów związane jest określone świadczenie, typowe dla danego obiektu, np. z nabyciem biletu wstępu na salę tańca – możliwość tańczenia (praktykowania tańca). W ocenie Wnioskodawcy, pojęcie „wstęp” należy więc rozumieć możliwie szeroko, jako prawo do czynnego korzystania z atrakcji (i infrastruktury) oferowanych w ramach usługi wstępu, a nie tylko jako możliwość wejścia gdzieś. Za takim stanowiskiem przemawia również wykładnia celowościowa przepisów ustawy o VAT. Nie powinno budzić wątpliwości, że wprowadzając stawki preferencyjne na określone typy usług ustawodawca miał bowiem na celu upowszechnienie pewnych postaw konsumenckich. W przypadku usług związanych z rekreacją tym celem było upowszechnienie zdrowego trybu życia, co wiąże się z przyznaniem preferencyjnej stawki VAT nie tylko na samo wejście, ale również i uczestniczenie oraz korzystanie ze świadczeń oferowanych w ramach wstępu. W tym miejscu należy zaznaczyć, że zagadnienie związane z wykładnią analizowanych przepisów, w szczególności w odniesieniu do użytego w poz. 68 załącznika nr 3 do ustawy (w stanie prawnym obowiązującym do dnia 30 października 2019 r. – poz. 186 załącznika nr 3 do ustawy) sformułowania „wyłącznie w zakresie wstępu" było wielokrotnie przedmiotem rozważań sądów administracyjnych, w tym Naczelnego Sądu Administracyjnego. W orzecznictwie utrwalony został jednoznaczny pogląd, że w tym przypadku wykładnia pojęcia „wstęp” nie może ograniczać się wyłącznie do wejścia do obiektu lub na imprezę rozrywkową bez możliwości aktywnego uczestniczenia w zaoferowanej usłudze i korzystania z urządzeń potrzebnych do jej realizacji, stanowiłoby to bowiem niczym nieuzasadnione zawężenie tego pojęcia. Jak podkreślono, użyte przez ustawodawcę sformułowanie „usługi związane z rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu" odnosi się do kart wstępu, stałych abonamentów lub biletów i innych form opłaty za umożliwienie zarówno biernego, jak i aktywnego korzystania z rozrywki i rekreacji, w tym przystosowanych do tego sal, pomieszczeń oraz urządzeń i przyrządów tam się znajdujących. Natomiast określenie „wyłącznie w zakresie wstępu" należy rozumieć w ten sposób, że wszystkie usługi, które nie są związane z normalnym typowym użytkowaniem takiego obiektu, np. usługi restauracyjne na terenie sali sportowej, zakup napojów, odżywek, usługi osobistego/personalnego trenera – nie są objęte stawką obniżoną. Konsekwentnie podlegają opodatkowaniu stawką podstawową VAT. Znaczenie pojęcia „wstęp” – z uwagi na linię orzeczniczą sądów administracyjnych (m.in. wyrok NSA z 17 września 2014 r. (sygn. akt I FSK 1371/13); z 14 maja 2014 r. (sygn. akt I FSK 943/13) czy z 7 marca 2014 r. (sygn. akt I FSK 504/13) – zdecydował się wyjaśnić Minister Finansów w Interpretacji ogólnej. Minister Finansów wydał interpretację ogólną z 2 grudnia 2014 r., nr PT1/033/321354/LJU/14, w której w pełni podzielił stanowisko zawarte w jednolitym orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, powołując się na wyrok NSA z dnia 30 stycznia 2014 r. (sygn. akt I FSK 311/13). W swojej Interpretacji Minister Finansów stwierdził: „pod pojęciem »wstępu« należy rozumieć możliwość wejścia gdzieś, prawo uczestniczenia w czymś (...). Dodatkowo należy zauważyć, że wejścia (wstępu) nie można kojarzyć tylko z możliwością wejścia np. do określonego miejsca (pomieszczenia). Z wstępem w rozumieniu tych przepisów związane jest określone świadczenie (typowe dla danego obiektu). I tak, np. z nabyciem biletu (...) na siłownię – możliwość wykonywania ćwiczeń siłowych przy wykorzystaniu znajdujących się na jej terenie przyrządów (...). Tym samym nie ma uzasadnienia dla zawężania stawki obniżonej związanej ze wstępem do biernego uczestnictwa w danym przedsięwzięciu, a więc wyłącznie do wejścia do danego obiektu bez możliwości korzystania z urządzeń tam się znajdujących, jeżeli korzystanie z tych urządzeń wiąże się z typowym użytkowaniem danego obiektu w ramach wstępu do tego obiektu (...). Reasumując, stawkę obniżoną VAT stosuje się, na podstawie art. 41 ust. 2 w związku z poz. 186 załącznika nr 3 do ustawy o VAT, do usług zwianych z rekreacją (wyłącznie w zakresie wstępu), co oznacza, że objęte tym przepisem są tylko te świadczenia, które normalnie (typowo) wchodzą do tych usług”. Wskazana linia interpretacyjna dotyczy co prawda uprzednio obowiązującej poz. 186 załącznika nr 3 do ustawy o VAT (aktualnie poz. 68 załącznika nr 3 do ustawy o VAT) niemniej jednak, treść pozycji 68 (uprzednio 186) nie uległa zmianie. W kontekście powyższego – zdaniem Wnioskodawcy – należy dojść do wniosku, że z interpretacji ogólnej Ministra Finansów jednoznacznie wynika, że usługi Wnioskodawcy, związane ze wstępem na salę tańca, powinny być objęte obniżoną stawką VAT 8% (poz. 68 załącznika nr 3 do ustawy o VAT). W ramach świadczonej przez siebie usługi Wnioskodawca udostępnia swoim klientom sale taneczne, które są odpowiednio przystosowane i wyposażone do ćwiczenia (praktykowania) tańca, w postaci odpowiedniego doboru podkładu muzycznego, nagłośnienia, oświetlenia oraz właściwego wyposażenia sali tańca m.in. w lustra, drążki oraz zaplecze sanitarne takie jak szatnie czy toalety. Wnioskodawca zapewnia również obecność na sali ćwiczeń (sali tańca) tzw. Instruktora tańca. Instruktor tańca spełnia funkcję opiekuna sali oraz ćwiczących – pilnuje przestrzegania przez ćwiczących regulaminu ćwiczeń, dba o bezpieczeństwo ćwiczących, dobiera odpowiedni dla danych zajęć, grupy i prezentowanych układów (kroków tańca) repertuar muzyczny, dba o odpowiednie do zajęć oświetlenie sali tańca. Instruktor tańca służy również pomocą przy objaśnianiu sposobu wykonywania kroków tanecznych. W trakcie zajęć Instruktor tańca pokazuje jak wykonywać w sposób prawidłowy kroki taneczne, doradza tańczącym, na bieżąco wskazuje na błędy popełnianie przez uczestników zajęć. Możliwość korzystania z rad Instruktora tańca, jak również z wyposażenia sali tańca jest zawarta w cenie dokonanej opłaty (czy to będzie opłata jednorazowa czy w ramach wykupionego karnetu), czyli w cenie wejścia na salę tańca. Klienci nie ponoszą zatem dodatkowych kosztów (opłat) związanych z obecnością Instruktora tańca na sali tańca (sali ćwiczeń) czy korzystania z wyposażania znajdującego się na sali tańca. W ramach usługi Wnioskodawcy nie wchodzą żadne świadczenia, które mogłyby być uznane za wykraczające poza typowe świadczenia związane ze wstępem na salę tańca (salę treningową). Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że świadczona przez Wnioskodawcę usługa stanowi usługę rekreacyjną i jest ograniczona do „wstępu” (rozumianego jak wyżej) na zajęcia taneczne (salę tańca). Świadczona przez Wnioskodawcę usługa spełnia zatem przesłanki do objęcia jej obniżoną do 8% stawką VAT na podstawie art. 41 ust. 2 ustawy o VAT oraz poz. 68 załącznika nr 3 do ustawy o VAT. Potwierdzeniem stanowiska Wnioskodawcy, co do możliwości zastosowania obniżonej stawki VAT w przypadku świadczenia usług wstępu na salę tańca (zajęcia taneczne) poprzez uiszczenie stosownej opłaty (jednorazowej czy wykupionego karnetu) są również Wiążące Informacje Stawkowe (WIS-y) wydane przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, przykładowo: (…) Mając na uwadze powyższe Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie stanowiska w sprawie.” Do wniosku dołączono regulamin wstępu na salę tańca (zajęcia taneczne (…)). Pismem z dnia 16 maja 2022 r. (data wpływu 19 maja 2022 r.) Wnioskodawca uzupełnił opis świadczenia odpowiadając na pytania zawarte w piśmie Organu z dnia 6 maja 2022 r. nr 0112-KDSL1-2.440.69.2022.1.BR: 1.  Czy w obiekcie znajdują się również inne urządzenia/usługi rekreacyjne (należy wymienić)? Jeżeli tak, to czy w ramach opłaty za wstęp, nabywca jest uprawniony również do korzystania z urządzeń znajdujących się w obiekcie lub z innych usług rekreacyjnych oferowanych przez Wnioskodawcę w obiekcie? Odp. „W obiekcie, w którym Wnioskodawca prowadzi zajęcia taneczne nie ma innych urządzeń do ćwiczeń siłowych (siłownia). W obiekcie można skorzystać natomiast z usług rekreacyjnych w postaci zajęć (…). Niemniej jednak, w przypadku karnetów objętych wnioskiem o wydanie WIS, a więc w odniesieniu do karnetów uprawniających klienta do wstępu na salę tańca (zajęcia taneczne), uczestnik nie ma możliwości skorzystania z innych aktywności niż oferowane przez Wnioskodawcę (wstęp na salę tańca).” 2.  Czy Wnioskodawca prowadzi zajęcia w szkole tańca w ramach własnej działalności gospodarczej i na własny rachunek? Odp. „Tak, Wnioskodawca prowadzi zajęcia w szkole tańca w ramach własnej działalności gospodarczej i na własny rachunek”. 3.  Kto ponosi odpowiedzialność w razie wystąpienia kontuzji u korzystającego z Sali tanecznej – Wnioskodawca, czy Instruktor? Odp. „Wnioskodawca nie ponosi odpowiedzialności za zdarzenia powstałe w związku z uczestnictwem korzystającego w zajęciach tanecznych (korzystania z sali tańca). Takiej odpowiedzialności nie ponoszą również Instruktorzy.” Ponadto, w przypadku posiadania przez Wnioskodawcę opinii Głównego Urzędu Statystycznego dotyczącej klasyfikacji statystycznej dla usługi będącej przedmiotem wniosku, Organ prosił o przesłanie jej kopii. Odp. „Wnioskodawca nie posiada opinii Głównego Urzędu Statystycznego w zakresie klasyfikacji statystycznej dla usługi będącej przedmiotem wniosku o wydanie Wiążącej Informacji Stawkowej.” W dniu 10 czerwca 2022 r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydał decyzję WIS nr 0112-KDSL1-2.440.69.2022.2.BR, w której dla usługi wstępu na salę tańca (zajęcia taneczne) – określono: –    w rozstrzygnięciu: Pozostałe usługi związane z rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu –    w stawce podatku od towarów i usług: 8% –    w podstawie prawnej: art. 41 ust. 2 w zw. z art. 146aa ust. 1 pkt 2 i ust. 1a oraz poz. 68 załącznika nr 3 do ustawy. Decyzja została doręczona Wnioskodawcy w dniu 13 czerwca 2022 r., co potwierdza data wskazana na Zwrotnym Potwierdzeniu Odbioru. Wnioskodawca nie złożył odwołania od ww. decyzji. W ramach nadzoru nad poprawnością wydawanych wiążących informacji stawkowych sprawę przekazano do ponownej analizy. W analizowanej sprawie zweryfikowania wymagał przedmiot wniosku o WIS, podjęte rozstrzygnięcie i określona stawka podatku. Wobec powyższego, postanowieniem z dnia 10 września 2024 r. nr 0110-KSI2-1.442.17.2024.1.MZ Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (dalej DKIS) wszczął z urzędu postępowanie w sprawie w sprawie zmiany albo uchylenia wydanej w dniu 10 czerwca 2022 r. wiążącej informacji stawkowej nr 0112-KDSL1-2.440.69.2022.2.BR. Postanowienie zostało doręczone Wnioskodawcy w dniu 14 września 2024 r., co potwierdza data wskazana na Zwrotnym Potwierdzeniu Odbioru. W dniu 14 listopada 2024 r. Organ, postanowieniem nr 0110-KSI2-1.442.17.2024.4.MZ, na podstawie art. 140 § 1 i 2 oraz art. 216 Ordynacji podatkowej, zawiadomił Wnioskodawcę o niezałatwieniu sprawy w terminie i wyznaczył nowy termin jej załatwienia do dnia 14 stycznia 2025 r. Postanowienie zostało doręczone – zgodnie z Urzędowym Poświadczeniem Doręczenia z eUS – w dniu 28 listopada 2024 r. W dniu 6 grudnia 2024 r. zostało skierowane do Wnioskodawcy wezwanie nr 0110-KSI2-1.442.17.2024.5.JF, celem uzupełnienia opisu świadczenia. Wezwanie zostało doręczone w dniu 20 grudnia 2024 r., co potwierdza data wskazana na Urzędowym Poświadczeniu Doręczenia z eUS. W uzupełnieniu z dnia 27 grudnia 2024 r. (data wpływu 27 grudnia 2024 r.), Wnioskodawca udzielił następujących odpowiedzi na pytania Organu poprzez wskazanie: 1.  Jakich konkretnie zajęć dotyczy wniosek o wydanie WIS? Należy wskazać jedne, konkretne zajęcia (rodzaj, styl tańca, poziom zaawansowania), których dotyczy wniosek o wydanie WIS. Odp. „1. Rodzaj zajęć Nasza oferta obejmuje zajęcia z różnych stylów tańca (…), takich jak (…)i inne. Zajęcia odbywają się w grupach, są skierowane do osób dorosłych i dostosowywane do poziomu umiejętności uczestników. Każde zajęcia wprowadzają coś nowego – kroki, ruchy, choreografie – dzięki czemu można do nich dołączyć w dowolnym momencie. Celem uczestnictwa jest relaks, radość z tańca, poprawa kondycji fizycznej i samopoczucia. Nie realizujemy programu edukacyjnego ani procesu nauczania w rozumieniu formalnej edukacji. Uczestnicy nie zdają egzaminów ani nie otrzymują certyfikatów. Pragnę zauważyć, że Dyrektor KIS nie wykazał ani nawet nie uprawdopodobnił, że wniosek o wydanie WIS musi dotyczyć tylko jednego stylu tańca. Nie wynika to z żadnego z przepisów, a przynajmniej Dyrektor KIS takiego przepisu nie wskazał, nie wynika to również z przepisów statystycznych. Warto zauważyć, że klasyfikacja PKWiU nie rozróżnia usług ze względu na rodzaj tańca, przepisy dotyczące podatku od towarów i usług również nie rozróżniają, a więc wydaje się, że na potrzeby postępowania w ramach wydania WIS Dyrektor KIS nie ma podstaw prawnych do żądania takiego doprecyzowania. Jeśli chodzi o tezy wyrażone w zacytowanym wyroku WSA z dnia 26.10.2021 r., należy zauważyć, że wyroki sądów administracyjnych obowiązują tylko w konkretnych sprawach i nie są źródłem powszechnie obowiązującego prawa, a po drugie, Dyrektor KIS interpretuje ten wyrok błędnie, gdyż z treści tego wyroku nie wynika, aby wskazanie w opisie kilku różnych stylów tańca ceteris paribus w jakikolwiek sposób powodowało, że przedmiot wniosku o wydanie WIS „(…) może być ogólnie określony, opcjonalny czy wielowariantowy”. Nie jest on ogólny, nie jest tym bardziej opcjonalny ani wielowariantowy.” 2.  Szczegółowego opisu prowadzonych zajęć wskazanych w odpowiedzi na pytanie nr 1, poprzez określenie na czym ww. zajęcia polegają, dla jakiej grupy wiekowej są przeznaczone, jakie czynności są w ramach zajęć wykonywane oraz jak przebiegają te zajęcia. Odp. „2. Organizacja zajęć i przebieg Uczestnicy zapisują się online, wybierając dowolne zajęcia z dostępnego grafiku. Nie tworzymy stałych ani zamkniętych grup. Instruktor zachęca do wspólnego ruchu, prezentuje kroki taneczne i w razie potrzeby udziela luźnych wskazówek. Nie realizujemy planu edukacyjnego, a doskonalenie techniczne nie jest wymagane ani egzekwowane. Nasza działalność służy rozrywce, rekreacji i poprawie kondycji fizycznej, w szczególności uczestnicy nie zdobywają wiedzy przygotowującej do zawodu tancerza. Nie ma egzaminów ani formalnej weryfikacji umiejętności.” 3.  Na jakich zasadach uczestnicy są przydzielani do poszczególnych grup zaawansowania? Odp. „3. Kryteria przydzielania do grup Decyzja o uczestnictwie należy wyłącznie do uczestników, którzy mogą dołączyć do dowolnej grupy, zapisując się online. Grupy są otwarte, a uczestnicy mogą zmieniać je w zależności od dostępności zajęć. Uczestnik może chodzić na zajęcia nieregularnie, w zależności od chęci.” 4.  Zakresu uprawnień, wiedzy, umiejętności oraz doświadczenia instruktora. 5.  Zadań instruktora, które wykonywane są w odniesieniu do prowadzonych zajęć wskazanych w odpowiedzi na pytanie nr 1, tzn.: a.  czy instruktor wyłącznie spełnia funkcję opiekuna sali i służy pomocą przy objaśnianiu sposobu wykonania kroków tańca, podczas gdy uczestnicy ćwiczą głównie we własnym zakresie i nie muszą wykonywać poleceń instruktora bądź b.  czy instruktor objaśnia sposób wykonywania kroków tanecznych lub też układów, pokazuje kroki, figury, ćwiczenia, które później uczestnicy zajęć wykonują samodzielnie. Czy buduje i ćwiczy choreografię taneczną z uczestnikami oraz na bieżąco wskazuje na błędy popełniane przez uczestników zajęć. Należy enumeratywnie wskazać czynności wykonywane przez instruktora oraz szczegółowo je opisać. Odp. „4-5. Zadania instruktorów Tak, instruktorzy pełnią rolę opiekunów sali i służą pomocą przy objaśnianiu wykonywania kroków tańca, prezentują kroki taneczne i zachęcają do ich wykonania w swobodnej formie. Instruktor nie musi posiadać żadnych uprawnień. Uczestnicy mają możliwość skorzystania z ich wskazówek, ale mogą również tańczyć na własny sposób i nie muszą wykonywać zaleceń instruktora.” 6.  Czy warunkiem uczestnictwa we wskazanych w odpowiedzi na pytanie nr 1 jednych konkretnych zajęciach będzie wykupienie przez uczestnika wejścia jednorazowego czy pakietu na wybraną liczbę wejść. Należy wybrać jedną opcję. Odp. „6. Warunki uczestnictwa Oferujemy: –    pojedyncze wejściówki, –    karnety na (…) wejść, ważne przez 3 miesiące od daty zakupu. Karnet i wejściówki mogą być wykorzystane na dowolne zajęcia z dostępnego grafiku.” 7.  Czy uczestnicy tańczą wyłącznie rekreacyjnie czy doskonalą swoje umiejętności w zakresie tańca oraz czy uczestnictwo w zajęciach skutkuje nabyciem nowej wiedzy i umiejętności? Odp. „7. Charakter działalności (…). Nasze zajęcia nie spełniają definicji edukacji – nie są realizowane według programu dydaktycznego, a ich głównym celem jest rozrywka, nie zaś zdobywanie formalnych kwalifikacji.” 8.  Czy uczestnicy zajęć są uprawnieni do wejścia na salę pod nieobecność instruktora, bez jego zgody? Odp. „8. Wejście na salę Tak, mają taką możliwość.” W dniu 13 stycznia 2025 r. Organ postanowieniem nr 0110-KSI2-1.442.17.2024.6.JF, na podstawie art. 140 § 1 i 2 oraz art. 216 Ordynacji podatkowej, zawiadomił Wnioskodawcę o niezałatwieniu sprawy w terminie i wyznaczył nowy termin jej załatwienia do dnia 28 lutego 2025 r. Postanowienie zostało doręczone – zgodnie z Urzędowym Poświadczeniem Doręczenia z eUS – w dniu 27 stycznia 2025 r. Pismem z dnia 13 stycznia 2025 r. nr 0110-KSI2-1.442.17.2024.7.JF Organ wyznaczył Wnioskodawcy siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w zakresie zebranego w sprawie materiału dowodowego. Pismo zostało doręczone w dniu 27 stycznia 2025 r., zatem wyznaczony termin do wypowiedzenia się w zakresie zebranego materiału dowodowego w sprawie upłynął z dniem 3 luty 2025 r. Wnioskodawca nie skorzystał z prawa do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego. W dniu 24 stycznia 2025 r. Organ skierował do Wnioskodawcy wezwanie II nr 0110-KSI2-1.442.17.2024.8.JF, również celem uzupełnienia opisu świadczenia. Organ po szczegółowej analizie materiału dowodowego doszedł do wniosku, że Wnioskodawca oferuje zajęcia z różnych stylów tańca. Organ wysyłając powyższe wezwanie dążył do ustalenia jednego rodzaju tańca, gdyż odpowiedź Wnioskodawcy zawarta w uzupełnieniu z dnia 27 grudnia 2024 r. była wskazana w katalogu „otwartym”. Wezwanie zostało doręczone w dniu 27 stycznia 2025 r., co potwierdza data wskazana na Urzędowym Poświadczeniu Doręczenia z eUS. Wnioskodawca na powyższe wezwanie Organu przesłał pismo z dnia 28 stycznia 2025 r. z prośbą o przedłużenie terminu na udzielenie odpowiedzi na pytania zawarte w powyższym wezwaniu do dnia 12 lutego 2025 r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w reakcji na pismo Wnioskodawcy, pismem z dnia 7 lutego 2025 r. nr 0110-KSI2-1.442.17.2024.9.JF przychylił się do wskazanej powyżej prośby i wyraził zgodę na udzielenie odpowiedzi na pytania zawarte w ww. wezwaniu do dnia 12 lutego 2025 r. Pismo Organu zostało doręczone – zgodnie z Urzędowym Poświadczeniem Doręczenia z eUS – w dniu 12 lutego 2025 r. Następnie w dniu 12 lutego 2025 r. Wnioskodawca przesłał odpowiedź na pytania zawarte w wezwaniu z dnia 24 stycznia 2025 r. nr 0110-KSI2-1.442.17.2024.8.JF o następującej treści: „1. Przedmiot usługi Główną usługą oferowaną w moim studiu jest wstęp na rekreacyjne zajęcia taneczne. Nie sprzedajemy pojedynczych kursów nauki tańca trwających określony czas, lecz umożliwiamy klientom uczestnictwo w otwartych zajęciach, do których można dołączyć w dowolnym momencie. W związku z tym styl tańca nie ma znaczenia, ponieważ usługa polega na dostępie do przestrzeni tanecznej i możliwości rekreacyjnego udziału w zajęciach. 2. Charakter zajęć Nasze zajęcia taneczne mają charakter rekreacyjny i rozrywkowy. Uczestnicy przychodzą, aby się poruszać, bawić i poprawić kondycję fizyczną. Nie realizujemy formalnego programu nauczania, nie prowadzimy egzaminów ani nie wydajemy certyfikatów ukończenia. W zajęciach może wziąć udział każda osoba, bez względu na poziom zaawansowania. Instruktorzy w naszym studiu nie prowadzą klasycznej nauki tańca, lecz pełnią rolę opiekunów sali i animatorów zajęć. Ich zadaniem jest nadawanie kierunku zajęciom, wybór muzyki, a także opcjonalne przekazywanie wskazówek dotyczących ruchów tanecznych. Uczestnicy nie uczą się układów choreograficznych w sposób systematyczny, a jedynie powtarzają ruchy prezentowane przez instruktora lub tańczą swobodnie. 3. Porównanie do innych usług Nasze zajęcia mają charakter zbliżony do zajęć (…)lub (…), gdzie uczestnicy biorą udział w rekreacyjnych formach ruchu, które mają poprawić ich kondycję fizyczną oraz zapewnić rozrywkę. W takich przypadkach zasadnicze znaczenie ma sam fakt uczestnictwa w zajęciach, a nie konkretny styl tańca czy program nauczania. 4. Podstawa klasyfikacji usługi Biorąc pod uwagę powyższe, urząd powinien klasyfikować usługę jako pozostałe usługi związane z rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu, zgodnie z pozycją 68 załącznika nr 3 do ustawy o VAT, do której stosuje się stawkę VAT 8%. 5. Wnioskowana decyzja Mając na uwadze charakter świadczonej usługi, uprzejmie wnoszę o uznanie, że przedmiotem wniosku o WIS jest usługa wstępu na rekreacyjne zajęcia taneczne, a nie konkretna usługa nauki określonego stylu tańca. W związku z tym, proszę o podtrzymanie dotychczasowej kwalifikacji podatkowej naszej usługi.” Pismem z dnia 14 lutego 2025 r. nr 0110-KSI2-1.442.17.2024.10.JF Organ wyznaczył Wnioskodawcy siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w zakresie zebranego w sprawie materiału dowodowego. Pismo zostało doręczone w dniu 28 lutego 2025 r., zatem wyznaczony termin do wypowiedzenia się w zakresie zebranego materiału dowodowego w sprawie upłynął z dniem 7 marca 2025 r. Wnioskodawca nie skorzystał z prawa do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego. Organ postanowieniem z dnia 27 lutego 2025 r. nr 0110-KSI2-1.442.17.2024.11.JF, na podstawie art. 140 Ordynacji podatkowej, zawiadomił Wnioskodawcę o niezałatwieniu sprawy w terminie wyznaczonym w postanowieniu z dnia 13 stycznia 2025 r. nr 0110-KSI2-1.442.17.2024.6.JF i wyznaczył nowy termin jej załatwienia do dnia 31 marca 2025 r. Po zapoznaniu się z aktami sprawy, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że wiążąca informacja stawkowa z dnia 10 czerwca 2022 r. nr 0112-KDSL1-2.440.69.2022.2.BR nie jest prawidłowa i wyjaśnia, co następuje. Należy zaznaczyć, że Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego wydał wskazaną powyżej decyzję z dnia 10 czerwca 2022 r. nr 0112-KDSL1-2.440.69.2022.2.BR, w której określił przedmiot wniosku jako usługę – wstęp na salę tańca (zajęcia taneczne) oraz rozstrzygnął, że świadczenie opisane we wniosku o WIS i jego uzupełnieniu z dnia 16 maja 2022 r. to: „Pozostałe usługi związane z rekreacją - wyłącznie w zakresie wstępu”. Tym samym DKIS wydając powyższe rozstrzygnięcie dokonał klasyfikacji de facto działalności gospodarczej Wnioskodawcy w zakresie usług związanych z zajęciami tańca, co jest działaniem nieprawidłowym i szerzej zostanie wykazane w dalszej części przedmiotowej decyzji. Mając na uwadze potrzebę wyczerpującego uzasadnienia przedmiotowego rozstrzygnięcia, Organ uznaje za zasadne przywołanie przepisów prawa stanowiących podstawę przeprowadzonego postępowania w sprawie wiążącej informacji stawkowej. W myśl art. 42a ustawy – wiążąca informacja stawkowa, zwana dalej „WIS”, jest decyzją wydawaną na potrzeby opodatkowania podatkiem dostawy towarów, importu towarów, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów albo świadczenia usług, która zawiera: 1)  opis towaru albo usługi będących przedmiotem WIS; 2)  klasyfikację towaru według działu, pozycji, podpozycji lub kodu Nomenklatury scalonej (CN) albo według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług albo według sekcji, działu, grupy lub klasy Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych albo usługi według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, niezbędną do: a.  określenia stawki podatku właściwej dla towaru albo usługi, b.  stosowania przepisów ustawy oraz przepisów wykonawczych wydanych na jej podstawie – w przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4; 3)  stawkę podatku właściwą dla towaru albo usługi. z wyjątkiem przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4. Natomiast zgodnie z art. 42b ust. 2 pkt 3 ustawy, wniosek o wydanie WIS zawiera określenie przedmiotu wniosku, w tym: a)  szczegółowy opis towaru lub usługi, pozwalający na taką ich identyfikację, aby dokonać ich klasyfikacji zgodnej z Nomenklaturą scaloną (CN), Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług lub Polską Klasyfikacją Obiektów Budowlanych, b)  (uchylona), c)  wskazanie przepisów ustawy lub przepisów wykonawczych wydanych na jej podstawie – w przypadku, o którym mowa w ust. 4. W myśl art. 42b ust. 5 ustawy, przedmiotem wniosku o wydanie WIS mogą być: 1)  towar albo usługa, albo 2)  towary lub usługi, które w ocenie wnioskodawcy razem składają się na jedną czynność podlegającą opodatkowaniu. Zgodnie z art. 5a ustawy – towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm. - Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych. W sprawach dotyczących WIS stosuje się odpowiednio przepisy działu IV Ordynacji podatkowej, z wyłączeniem rozdziałów 17, 18, 19 i 20 (art. 42g ust. 2 ustawy). Z powyższych przepisów wynika zatem, że WIS ma wskazywać wnioskodawcy właściwą dla danego towaru albo usługi, albo świadczenia złożonego stawkę podatku VAT w powiązaniu z właściwą klasyfikacją tego towaru albo usługi, albo świadczenia złożonego według stosownej klasyfikacji. Ponadto należy zauważyć, że klasyfikacja według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług - a w ślad za tym określenie stawki podatku od towarów i usług - wymaga jednoznacznego i precyzyjnego opisu jednego konkretnego świadczenia oraz wykonywanych w jego ramach czynności oraz przedmiotu, którego te czynności dotyczą. Każda informacja dotycząca wykonywanego świadczenia może decydować o jego zaklasyfikowaniu według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług wprowadzonej mocą rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. poz. 1676 z późn. zm.), dalej zwana PKWiU. Budowa Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług oraz przepisy dotyczące stosowania właściwej stawki VAT wymagają zatem odrębnego klasyfikowania każdego z świadczeń, które w jakimkolwiek zakresie różnią się od siebie. Zgodnie z art. 42h ust. 3 pkt 4 i 5 ustawy, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wszczyna z urzędu postępowanie w sprawie zmiany albo uchylenia ostatecznej WIS w przypadku wystąpienia albo uzasadnionego przypuszczenia wystąpienia przesłanek powodujących jej nieprawidłowość, w szczególności w przypadku: 4)  błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego; 5)  istnienia w dniu jej wydania przesłanek odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wydania WIS, odmowy wydania WIS albo umorzenia postępowania; Z kolei na mocy art. 42h ust. 3a, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej po przeprowadzeniu postępowania określonego w ust. 3: 1)  uchyla WIS i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy albo umarza postępowanie albo 2)  zmienia WIS i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy, albo 3)  umarza postępowanie, jeżeli w jego wyniku sprawa zostałaby rozstrzygnięta jak w WIS albo jeżeli postępowanie stało się bezprzedmiotowe. Przeprowadzona przez Organ ponowna weryfikacja przedmiotu wniosku o wydanie WIS pomimo korespondencji z Wnioskodawcą nie doprowadziła do ustalenia faktycznego i jasno sprecyzowanego przedmiotu wniosku, a ten aspekt jest zagadnieniem wstępnym, bez którego nie jest możliwe dalsze prowadzenie postępowania. W uzupełnieniu z dnia 27 grudnia 2024 r. Wnioskodawca na konkretnie postawione pytanie Organu tj. „Jakich konkretnie zajęć dotyczy wniosek o wydanie WIS?” (należało wskazać jedne konkretne zajęcia, rodzaj, styl tańca, poziom zaawansowania) wskazał, że „Nasza oferta obejmuje zajęcia z różnych stylów tańca (…), takich jak (…) i inne. Zajęcia odbywają się w grupach, są skierowane do osób dorosłych (…)”. Organ w zgromadzonym materiale dowodowym nie zidentyfikował usługi pod nazwą „taniec (…)”, a powyżej cytowana odpowiedź Wnioskodawcy zawarta w uzupełnieniu z dnia 27 grudnia 2024 r. nie precyzuje konkretnych jednych zajęć tańca. Dokonując analizy oferty zajęć na stronie internetowej Wnioskodawcy (…) Organ nie doszukał się informacji co faktycznie obejmuje „taniec (…)”. W opisie zajęć wymieniono między innymi następujące tańce prowadzone przez Wnioskodawcę: )…). Natomiast w dostępnym również na ww. stronie internetowej grafiku (…) wskazane są powyżej wymienione zajęcia jak również inne, takie jak: (…). Ponadto analiza wskazanej powyżej strony internetowej Wnioskodawcy wykazała, że zajęcia odbywają się w różnych salach, o wyznaczonych w grafiku godzinach. Niektóre zajęcia odbywają się jednocześnie, o tej samej godzinie. Klient zatem musi wybrać jedne z nich, gdyż fizycznie nie jest w stanie uczestniczyć w różnych zajęciach o tej samej godzinie, na różnych salach, pod okiem różnych instruktorów. Nie może zatem w jednym określonym momencie korzystać z wielu ofert Wnioskodawcy. Mając na uwadze powyższe Organ wystosował do ww. wezwanie z dnia 24 stycznia 2025 r. nr 0110-KSI2-1.442.17.2024.8.JF celem ustalenia jednych konkretnych zajęć tańca będących przedmiotem wniosku o WIS. Należy zaznaczyć, że Wnioskodawca w ostatnim uzupełnieniu materiału dowodowego z dnia 12 lutego 2025 r . przedstawił przedmiot usługi następująco „Główną usługą oferowaną w moim studiu jest wstęp na rekreacyjne zajęcia taneczne. Nie sprzedajemy pojedynczych kursów nauki tańca trwających określony czas, lecz umożliwiamy klientom uczestnictwo w otwartych zajęciach, do których można dołączyć w dowolnym momencie. W związku z tym styl tańca nie ma znaczenia, ponieważ usługa polega na dostępie do przestrzeni tanecznej i możliwości rekreacyjnego udziału w zajęciach.” Mając na uwadze analizę Organu należy stwierdzić, że przedstawiony przez Wnioskodawcę opis przedmiotu usługi rozmija się w wielu aspektach z tym co ustalił Organ. Potencjalny klient uczestniczy w zajęciach o wyznaczonych w grafiku porach i konkretnej godzinie, na konkretnej sali, pod okiem instruktora. Zatem potencjalny klient nie ma możliwości uczestniczenia w dowolnym momencie w zajęciach tańca, ale musi dostosować się do grafiku przewidzianego dla konkretnego rodzaju tańca i poziomu zawansowania. Należy również zaznaczyć, że Wnioskodawca oprócz wskazania konkretnych zajęć tańca winien również wskazać czy warunkiem uczestnictwa w tych konkretnych zajęciach uczestnika usługi będzie wykupienie jednorazowego wejścia czy karnetu na wybraną liczbę wejść. Pytanie o tej treści Organ zawarł w wezwaniu z dnia 6 grudnia 2024 r. lecz Wnioskodawca nie wybrał jednej opcji tylko udzielił odpowiedzi ogólnej. W ocenie Organu, pomimo wyraźnie sprecyzowanych pytań w wezwaniu z dnia 6 grudnia 2024 r. nr 0110-KSI2-1.442.17.2024.5.JF oraz z dnia 24 stycznia 2025 r. nr 0110-KSI2-1.442.17.2024.8.JF, w których wyjaśniono kwestie objęte wezwaniem i wskazano na konieczność uzupełnienia wniosku w celu wydania prawidłowego rozstrzygnięcia, Wnioskodawca uzupełnił wniosek w sposób, który nie pozwolił Organowi na wyeliminowanie jego mnogości. W przesłanym w dniu 27 grudnia 2024 r. oraz 12 lutego 2025 r. uzupełnieniu Wnioskodawca przedstawił – co prawda – odpowiedzi na pytania, ale dokonana analiza ich treści wykazała, że są to odpowiedzi zbyt ogólne oraz nie zawierają pełnych, konkretnych odpowiedzi na pytania zadane w wezwaniach. Podkreślenia wymaga fakt, że wezwanie do usunięcia braków wniosku kierowane jest w związku z konkretną sprawą. Co istotne, to organ podatkowy, prowadzący postępowanie w zakresie wydania WIS, opierając się na stosownych przepisach Ordynacji podatkowej oraz ustawy, decyduje czy i jakie informacje/dokumenty są mu niezbędne w prowadzonym postępowaniu, tak by mogło się ono zakończyć wydaniem decyzji – wiążącej informacji stawkowej. Materiał dowodowy jest zupełny, jeśli zebrano i rozpatrzono wszystkie dowody, a udowodniony stan faktyczny stanowi pełną, spójną i logiczną całość. Do organów podatkowych należy ocena tego, jakie konkretnie działania należy podjąć i jakie zastosować środki dowodowe aby w sposób najbardziej efektywny zapewnić realizację zasady zupełności postępowania (wyrok NSA z dnia 21 sierpnia 2018 r., sygn. akt I FSK 1226/16). Zgodnie z powołanym wyżej art. 42b ust. 5 ustawy, wniosek o wydanie WIS może dotyczyć wyłącznie jednego towaru albo jednej usługi, albo jednego świadczenia złożonego. W konsekwencji decyzja WIS może traktować wyłącznie o jednym towarze, jednej usłudze albo jednym świadczeniu kompleksowym. Przepis z art. 42b ust. 5 ustawy posługuje się formą (liczbą) pojedynczą wyrażeń: „towar”, „usługa”, „jedna czynność podlegająca opodatkowaniu”. Taki sposób postrzegania przedmiotu WIS ma swoje skutki. W konsekwencji decyzja WIS może traktować wyłącznie o jednym towarze, jednej usłudze albo jednym świadczeniu kompleksowym. Powyższy przepis wprost koresponduje z art. 42c ust. 1 ustawy, który określa, że WIS wiąże, z zastrzeżeniem ust. 2-2d, organy podatkowe wobec podmiotów, o których mowa w art. 42b ust. 1 pkt 1 i 2, dla których została wydana, oraz te podmioty, w odniesieniu do: 1)  towaru będącego przedmiotem dostawy, importu lub wewnątrzwspólnotowego nabycia dokonanych w okresie ważności WIS; 2)  usługi, która została wykonana w okresie ważności WIS; 3)  towarów lub usług, które razem składają się na jedną czynność podlegającą opodatkowaniu wykonaną w okresie ważności WIS. Jak stanowi art. 42ha ust. 1 ustawy, WIS jest wydawana na okres 5 lat i jest ważna od dnia następującego po dniu jej doręczenia. Z powyższego wynika zatem, że związanie WIS dotyczy organów podatkowych, jak również ich adresatów, w odniesieniu do konkretnego towaru, usługi, świadczenia kompleksowego, których dotyczy. Sposób sformułowania przepisów dotyczących WIS jest celowym i racjonalnym zabiegiem ustawodawcy. „(…) przedmiotem wniosku o WIS powinien być jeden towar albo jedna usługa, albo jedno świadczenie złożone – jedna czynność podlegająca opodatkowaniu (składająca się z kilku towarów i/lub usług), podobnie jak przedmiotem decyzji wydanej w wyniku rozpoznania takiego wniosku także powinien być jeden towar albo jedna usługa, albo jedno świadczenie złożone. O ile zatem nie chodzi o świadczenia kompleksowe przedmiotem wniosku o WIS powinien być jeden towar albo jedna usługa. Z wniosku opisującego więcej niż jeden towar albo jedną usługę nie można wydać wielu WIS, ani też nie można wydać jednego WIS na wiele towarów albo usług. Z wniosku opisującego więcej niż jedno świadczenie złożone nie można wydać wielu WIS, ani też nie można wydać jednego WIS na wiele świadczeń złożonych. Ustawodawca nie tylko w wyżej wymienionych przepisach wyraźnie położył nacisk na określenie towaru albo usługi oraz świadczenia złożonego w liczbie pojedynczej, ale ponadto taki wniosek wynika z oceny skutków wydania WIS, w określonych sytuacjach nie tylko dla podmiotów, dla których została wydana (art. 42c), co niewątpliwie wymaga bardzo precyzyjnego określenia towaru albo usługi, albo świadczenia złożonego, z wykluczeniem sytuacji, gdy pewne elementy zmienne w treści usługi mogłyby być powodem tożsamego traktowania różnych jednak usług. Do takiego wniosku skłania także treść art. 42d VATU przewidującego jedną, stałą opłatę za wniosek o wydanie WIS i wielokrotność tej opłaty w razie objęcia wnioskiem towarów lub usług, które w ocenie wnioskodawcy składają się na jedną czynność podlegającą opodatkowaniu (świadczenie złożone). (…) W tym kontekście należy zaznaczyć, że leżące u podstaw wprowadzenia instytucji WIS prawo podatnika do uzyskania decyzji WIS nie ma charakteru absolutnego. Jego realizacja nie jest bezwarunkowa, a wręcz przeciwnie, obwarowana została przez ustawodawcę szczegółowymi przesłankami, na jakich prawo to może znaleźć swój wyraz w procesowej formie decyzji WIS. Warunki te, to nie tylko wymogi formalne wniosku o jej udzielenie, ale w równym stopniu także kryteria materialnoprawne, tj. związane m.in. z tym co jest przedmiotem wniosku. Jak już wskazano przedmiotem wniosku o WIS powinien być jeden towar albo jedna usługa, albo jedno świadczenie złożone, podobnie jak przedmiotem decyzji wydanej w wyniku rozpoznania takiego wniosku także powinien być jeden towar albo jedna usługa, albo jedno świadczenie złożone. Oznacza to też, że wnioskodawca występując o wydanie WIS obowiązany jest szczegółowo, jednoznacznie i precyzyjnie opisać przedmiot wniosku, tj. jeden konkretny towar albo jedną konkretną usługę albo jedno konkretne świadczenie złożone, w odniesieniu do którego chce uzyskać WIS. W konsekwencji przedmiot wniosku o wydanie WIS nie może być ogólnie określony, opcjonalny czy wielowariantowy. Innymi słowy nie jest możliwe wydanie WIS na wniosek, którego przedmiot jest ogólnie określony, opcjonalny czy wielowariantowy.” (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 października 2021 r., sygn. akt III SA/Wa 872/21). Zauważyć należy więc, że niemożliwe jest objęcie jedną WIS nieokreślonej liczby świadczeń. Konieczne jest wskazanie, że zgodnie z pkt 5.3.1 Zasad metodycznych zawartych w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU), przedmiotem klasyfikacji według PKWiU 2015 nie jest działalność o charakterze usługowym prowadzona przez podmiot, a jedynie czynność będąca końcowym efektem tej działalności. Zgodnie z powyższym, przedmiotem wniosku o wydanie WIS, nie może być szeroki zakres działalności gospodarczej wykonywanej przez podatnika na rzecz różnych klientów w różnych okolicznościach, a jedynie jedna konkretna czynność (usługa) stanowiąca końcowy efekt tej działalności. Powyższe należy odnieść także do niniejszej sprawy. Należy zwrócić uwagę, że wiążąca informacja stawkowa jest decyzją, rozstrzygnięciem postępowania podatkowego. Tym samym w ramach jednego wniosku nie można dokonać klasyfikacji całokształtu działalności gospodarczej prowadzonej przez Wnioskodawcę, co potwierdził WSA w wyroku z dnia 7 czerwca 2024 r. sygn. akt I SA/Op 220/24 wskazując, cyt.: „(…) należy zaznaczyć, że leżące u podstaw wprowadzenia instytucji WIS prawo podatnika do uzyskania decyzji WIS nie ma charakteru absolutnego. Jego realizacja nie jest bezwarunkowa, ale obwarowana została przez ustawodawcę szczegółowymi przesłankami, na jakich prawo to może znaleźć swój wyraz w procesowej formie decyzji WIS. Warunki te, to nie tylko wymogi formalne wniosku o jej udzielenie, ale w równym stopniu także kryteria materialnoprawne, tj. związane m.in. z tym co jest przedmiotem wniosku. Powyższe skutkuje stwierdzeniem, że wniosek o wydanie wiążącej informacji stawkowej, wskazujący mnogie świadczenia złożone, uchybia jego dopuszczalnemu zakresowi wyznaczonemu przez art. 42b ust. 5 pkt 2 ustawy o VAT. Oceny tej nie zmienia to, że ujęte w wniosku towary są do siebie podobne. (…) Wniosek o wydanie WIS może obejmować swoim opisem więcej towarów lub usług ale tylko wtedy, gdy w ocenie wnioskodawcy razem składają się one na jedną czynność podlegającą opodatkowaniu, czyli wtedy gdy jest to jedna czynność złożona. W innych sytuacjach nie ma możliwości objęcia jednym wnioskiem więcej niż jednego towaru lub więcej niż jednej usługi”. W ramach postępowania o wydanie wiążącej informacji stawkowej nie jest możliwe wydanie jednej decyzji WIS, która będzie się odniosła do działalności gospodarczej Wnioskodawcy. Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że Wnioskodawca nie doprecyzował przedmiotu wniosku o WIS, a poprzez sformułowane powyżej odpowiedzi na pytania Organu i wskazanie wielu różniących się od siebie swym charakterem stylów tańca, świadczących na różnym poziomie zaawansowania przez instruktorów wyspecjalizowanych w konkretnych rodzajach tańca żąda de facto sklasyfikowania prowadzonej działalności gospodarczej. Organ zaznacza, że materiał dowodowy przedłożony przez Wnioskodawcę nie oddaje tak wyraźnie charakterystyki i odmienności oferowanych klientowi rodzajów tańca jak analiza niżej wskazanej strony internetowej. W dołączonym do wniosku o WIS Regulaminie na stronie nr 3 w punkcie 1 Regulaminu Płatności Online, wskazano adres strony internetowej „(…)”. Ze strony internetowej (…) i zakładki „(…)” wynika, że „ (…)” (pogrubienie Organu) Oprócz tego w zakładce „(…)” i „(…)” przedstawiony został opis organizowanych zajęć (…). Między innymi z opisu „(…)” (podkreślenie Organu) wynika, że: „(…).” Z opisu „(…)” wynika, że „(…)”, a w ofercie „(…)” czytamy: „(…)” Dalej, w ofercie Wnioskodawcy znajduje się opis zajęć „(…)”, gdzie Wnioskodawca wskazuje, że „(…)”, a z opisu zajęć „(…)” wynika, że „(…).” W tej samej zakładce na stronie internetowej (…) Wnioskodawca przedstawia kolejne zajęcia, między innymi „(…)”: „(…).” oraz „(…)” gdzie wskazuje, że: „(…)” Poniżej Wnioskodawca opisuje zajęcia „(…)”: „(…)” oraz „(…)”: W dalszych pozycjach Wnioskodawca wskazuje na: „(…)”, w którym opisuje, że: „(…).” oraz „(…)”, gdzie podaje, że jest to: „(…)” Zgromadzony materiał dowodowy w sprawie oraz powyższy opis różnego rodzaju tańców oferowanych przez Wnioskodawcę wskazuje ewidentnie, że poszczególne style tańca charakteryzują się bardzo zróżnicowanymi elementami ich świadczenia, w tym między innymi pod względem programu treningowego, choreografii, treningu i nauki techniki, koordynacji itp. Powyższa analiza Organu wykazała, że Wnioskodawca pomimo złożonych wyjaśnień w sprawie, nie udzielił odpowiedzi na pytania Organu na tyle precyzyjnych i jednolitych, aby można było je uznać za wystarczające do dokonania niebudzącej wątpliwości identyfikacji i oceny przedmiotu wniosku o wydanie WIS. Tym samym analiza Organu wykazała, że mamy do czynienia z wnioskiem „mnogim”. Usługa, którą opisał Wnioskodawca obejmują większość zajęć tanecznych, które ma w swojej ofercie, a Organ nie klasyfikuje całej działalności gospodarczej, tylko jeden towar, usługę lub jedną usługę lub towary lub/i usługi, które łącznie tworzą jedno świadczenie kompleksowe. Skoro więc zakres żądania, z którym wystąpił Wnioskodawca nie dotyczy jednego skonkretyzowanego świadczenia, to wniosek z dnia 7 marca 2022 r. wykracza poza zakres wskazany w treści art. 42b ust. 5 ustawy. Organ mając ten fakt na uwadze wszczął z urzędu postępowanie w zakresie zmiany bądź uchylenia decyzji z dnia 10 czerwca 2022 r. nr 0112-KDSL1-2.440.69.2022.2.BR. W ramach prowadzonego postępowania Organ podejmował próby precyzyjnego ustalenia przedmiotu wniosku, celem dokonania jego prawidłowej klasyfikacji i określenia właściwej stawki podatku. Próby te jednak okazały się bezskuteczne. Mając na uwadze powyższe Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej jest zobligowany do uchylenia ww. decyzji i odmowy wydania WIS. Podsumowując Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w związku ze stwierdzeniem wystąpienia przesłanek powodujących nieprawidłowość WIS z dnia 10 czerwca 2022 r. nr 0112-KDSL1-2.440.69.2022.2.BR oraz brakiem możliwości prowadzenia postępowania celem ewentualnej zmiany ww. decyzji, jest zobowiązany do wyeliminowania wskazanej decyzji z obiegu prawnego poprzez jej uchylenie. W świetle powyższego należało z urzędu uchylić wiążącą informację stawkową z dnia 10 czerwca 2022 r. nr 0112-KDSL1-2.440.69.2022.2.BR, gdyż stwierdzono jej niezgodność z prawem (art. 42 ust. 5 ustawy) oraz odmówić wydania decyzji. Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji. Informacje dodatkowe W przypadku zastosowania się przez podatnika do wydanej na jego rzecz WIS nr 0112-KDSL1-2.440.69.2022.2.BR z dnia 10 czerwca 2022 r. przed jej uchyleniem, przepisy art. 14k-14m ustawy Ordynacja podatkowa stosuje się odpowiednio (art. 42c ust. 2 ustawy). W przedmiotowej sprawie zastosowanie znajduje art. 42c ust. 2c ustawy, który stanowi, że w przypadku uchylenia WIS z powodu wystąpienia przesłanek, o których mowa w art. 42h ust. 3 pkt 5 i 6, i zastosowania się przez podmiot, na rzecz którego została ona wydana, do uchylonej WIS od dnia następującego po dniu, w którym WIS została doręczona, do dnia doręczenia decyzji o uchyleniu WIS, przepisy art. 14k-14m Ordynacji podatkowej stosuje się odpowiednio. Powyższe uregulowania powodują, że Wnioskodawca w okresie rozliczeniowym przypadającym od dnia następującego po dniu, w którym WIS nr 0112-KDSL1-2.440.69.2022.2.BR z dnia 10 czerwca 2022 r. została doręczona, do dnia doręczenia decyzji o uchyleniu WIS, może stosować ww. WIS. Wnioskodawca ma również prawo wyboru stosowania WIS nr 0112-KDSL1-2.440.69.2022.2.BR z dnia 10 czerwca 2022 r. do końca stosowanego okresu rozliczeniowego w podatku od towarów i usług następującego po okresie rozliczeniowym, w którym doręczono niniejszą decyzję o uchyleniu WIS. Fakt zastosowania się przez Wnioskodawcę do WIS nr 0112-KDSL1-2.440.69.2022.2.BR z dnia 10 czerwca 2022 r. w ww. okresach rozliczeniowych nie może wywoływać niekorzystnych skutków prawno-podatkowych dla Wnioskodawcy. Jeżeli zatem wolą Wnioskodawcy będzie zastosowanie w ww. okresach rozliczeniowych WIS przed jej uchyleniem, wówczas dla przedmiotu decyzji, tj. usługi stosować może wynikającą z ww. WIS stawkę podatku od towarów i usług w wysokości 8% na podstawie art. 41 ust. 2 ustawy w związku z art. 146aa ust. 1 pkt 2 i ust. 1a oraz poz. 68 załącznika nr 3 do ustawy (Dz. U. z 2022 r. poz.931 ze zm.) i nie poniesie z tego tytułu negatywnych niekorzystnych skutków prawno-podatkowych. Podkreślić należy, że podmiot, na rzecz którego wydano WIS nr 0112-KDSL1-2.440.69.2022.2.BR z dnia 10 czerwca 2022 r., może ją stosować we wskazanych powyżej okresach rozliczeniowych wyłącznie do usług tożsamych pod każdym względem z usługą będącą przedmiotem tej decyzji. WIS nr 0112-KDSL1-2.440.69.2022.2.BR z dnia 10 czerwca 2022 r. traci ważność z dniem następującym po dniu doręczenia niniejszej decyzji o uchyleniu WIS. Do liczenia terminów okresu ważności WIS stosuje się odpowiednio art. 12 Ordynacji podatkowej. POUCZENIE Od niniejszej decyzji – stosownie do art. 220 § 1 w związku z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej – służy Wnioskodawcy odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia. Odwołanie zgodnie z art. 42g ust. 4 ustawy, można złożyć wyłącznie za pośrednictwem systemu teleinformatycznego e-Urząd Skarbowy na stronie https://www.podatki.gov.pl/e-urzad-skarbowy/ będąc użytkownikiem konta/wyznaczając użytkownika konta organizacji w e-Urzędzie Skarbowym. Odwołanie od decyzji należy przesłać przy wykorzystaniu systemu teleinformatycznego e-Urząd Skarbowy korzystając z pisma dedykowanego WIS udostępnionego w e-Urzędzie Skarbowym tj. Pismo WIS, rodzaj pisma - Odwołanie w sprawie WIS. Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).