0110-KSI2-1.442.4.2025.6.BŚ

DECYZJA Na podstawie art. 207 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r., poz. 111, z późn. zm.), zwanej dalej „Ordynacją podatkową”, oraz art. 42h ust. 3a pkt 2, w zw. z art. 42h ust. 3 pkt 4 oraz art. 42g ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2024 r., poz. 361, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w związku ze stwierdzeniem nieprawidłowości w wiążącej informacji stawkowej (WIS) z dnia 18 czerwca 2020 r. nr 0112-KDSL2-2.450.6.2019.5.AWA określającej dla usługi (…) polegającej na umożliwieniu wstępu na zajęcia (…) – sztuk walki (…) –    w rozstrzygnięciu: Pozostałe usługi związane z rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu –    w stawce podatku od towarów i usług: 8% –    w podstawie prawnej: art. 41 ust. 2 w zw. z art. 146aa ust. 1 pkt 2 oraz poz. 68 załącznika nr 3 do ustawy, zmienia z urzędu wyżej wymienioną decyzję określając: –    Przedmiot wniosku: zajęcia (…) – nauka sztuk walki (…) - prowadzone przez instruktora w grupach. –    Opis usługi: Wnioskodawca prowadzi zajęcia (…) z zakresu sztuk walki (..) dla osób (…). Zajęcia prowadzone są w grupach przez instruktora, który naucza poprawnej i bezpiecznej techniki wykonywania wybranych elementów. Grupa składa się z przypadkowo trenujących osób, ale wyselekcjonowanych i przydzielonych do grup pod względem stopnia kondycji czy stażu treningowego i poziomu umiejętności. Zajęcia oferowane w ramach świadczonej usługi przez Wnioskodawcę odbywają się systematycznie. Uczestnicy nie otrzymują żadnych zaświadczeń/certyfikatów ani żadnych dyplomów i innych dokumentów potwierdzających nabycie umiejętności w zakresie sztuk walki (…). –    Rozstrzygnięcie: PKWiU 2015 – 85.5, –    Stawka podatku od towarów i usług: 23%, –    Podstawa prawna: art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 1 ustawy, –    Cel wydania WIS: określenie stawki podatku od towarów i usług. UZASADNIENIE W dniu 17 grudnia 2019 r. Wnioskodawca złożył wniosek z dnia 6 grudnia 2019 r. o wydanie wiążącej informacji stawkowej w zakresie sklasyfikowania usługi (…), polegającej na umożliwieniu osobom (…) wstępu na zajęcia (…), według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) na potrzeby określenia stawki podatku od towarów i usług. Wniosek został uzupełniony pismami z dnia 28 lutego 2020 r., 23 marca 2020 r. oraz 1 czerwca 2020 r. W treści wniosku przedstawiono następujący szczegółowy opis usługi: „Podatnik prowadzi m.in. działalność gospodarczą w zakresie świadczenia usług (…), polegających na umożliwieniu osobom (…) wstępu na zajęcia (…). W ramach świadczonych usług (…) osoby (…) będą mogły skorzystać z zajęć (…) prowadzonych przez instruktorów w grupach, m.in. sztuk walki. Usługa (…) polega na możliwości wstępu na zajęcia (…) i aktywnego uczestniczenia w nich”. Pismem z dnia 11 lutego 2020 r. nr 0112-KDSL2-2.450.6.2019.1.AWA, Organ wezwał Wnioskodawcę do przedstawienia szczegółowego opisu usługi będącej przedmiotem wniosku o wydanie wiążącej informacji stawkowej. Wezwanie zostało doręczone w dniu 22 lutego 2020 r., co potwierdza data wskazana na Urzędowym Poświadczeniu Doręczenia (UPD). W odpowiedzi na wezwanie Organu, Wnioskodawca pismem z dnia 28 lutego 2020 r. (data wpływu 3 marca 2020 r.), udzielił następujących wyjaśnień: „(…) Wnioskodawca prowadzi m.in. działalność gospodarczą w zakresie świadczenia usługi (…), polegającej na umożliwieniu osobom (…) wstępu na zajęcia (…) z zakresu sztuk walki (…). W ramach świadczonej usługi (…) osoby (…) będą mogły skorzystać z zajęć (…) prowadzonych przez instruktorów w grupach z zakresu sztuk walki (…). Usługa (…) polega na możliwości wstępu na zajęcia (…) i aktywnego uczestniczenia w nich. W ramach świadczonej usługi osoby (…) nie będą korzystały z innych zajęć (…) niż z zakresu sztuk walki (…). Zatem przedmiot wniosku dotyczy jednej usługi, tj. usługi (…) polegającej na umożliwieniu osobom (…) wstępu na zajęcia (…) — nauka sztuk walki (…). Odbiorca usługi będącej przedmiotem wniosku korzysta z jednej usługi tj. nauki sztuk walki (…). Wnioskodawca zakwalifikował świadczoną przez siebie usługę według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) do kodu 93.29.19.0 - pozostałe usługi związane z rekreacją, gdzie indziej niesklasyfikowane. Stawka podatku od towarów i usług właściwa przy świadczeniu takich usług to 8%.” W odpowiedzi na wezwanie Organu z dnia 16 marca 2020 r. nr 0112-KDSL2-2.450.6.2019.2.AWA, Wnioskodawca, w piśmie z dnia 23 marca 2020 r. (data wpływu 27 marca 2020 r.), udzielił następujących wyjaśnień: „(…) Ad. 1) Jednoznaczne wskazanie na czym polega świadczona przez Wnioskodawcę usługa, tj. czy jest to: –    usługa (…), polegająca na umożliwieniu wstępu i aktywnego uczestnictwa w zajęciach (…) z zakresu sztuk walki (…), czy –    usługa (…), polegająca na umożliwieniu wstępu na zajęcia (…) — nauka sztuk walki (…)? Usługa świadczona przez Wnioskodawcę to usługa (…), polegająca na umożliwieniu wstępu na zajęcia (…) — nauka sztuk walki (…). Ad. 2) Jaka jest rola instruktora w opisanych zajęciach — proszę szczegółowo opisać. Instruktor prowadzi zajęcia. Zaczyna od rozgrzewki, przygotowującej do trenowania technik. Po rozgrzewce przechodzi do pokazu i omówienia techniki. Następnie wydaje polecenie trenowania omawianego materiału na zajęciach. Instruktor prowadzi zajęcia w sposób kontrolowany. Osoby ćwiczące trenują pod okiem instruktora w sposób możliwie jak najbardziej bezpieczny. Osoby ćwiczące wykonują polecenia instruktora. Rolą instruktora jest demonstrowanie chwytów oraz ćwiczeń, które następnie powtarzane są przez uczestników. Instruktor w czasie wykonywanych chwytów lub ćwiczeń przez uczestników obserwuje poprawność ich wykonywania i w razie gdy zachodzi taka potrzeba koryguje technikę wykonywanych chwytów lub ćwiczeń. Ad. 3) Czy instruktor wskazuje wszystkim uczestnikom jednakowe ćwiczenia do wykonania, czy wskazuje indywidualne ćwiczenia poszczególnym uczestnikom, np. w zależności od ich umiejętności/kondycji/wieku/etc. ? Instruktor wskazuje wszystkim uczestnikom jednakowe ćwiczenia. Ad. 4) Czy osoby korzystające z zajęć uczestniczą w nich wyłącznie w ramach rekreacji/uprawiania sportu, czy uczą się techniki (…)? Uczestnicy zajęć uczą się techniki sztuk walki (…) nabierając przy tym jednocześnie kondycji i sprawności fizycznej. Ad. 5) Czy są to zajęcia systematyczne, czy osoby uczestniczą w nich z dowolną systematycznością, wg ich indywidualnego uznania/potrzeby? Zajęcia oferowane w ramach świadczonej usługi przez Wnioskodawcę odbywają się systematycznie. Są to zatem zajęcia systematyczne, a uczestnicy uczęszczają regularnie na zajęcia z wyjątkiem wypadków losowych (choroby, sprawy życie itp.). Ad. 6) Czy opłata za wstęp obejmuje pojedyncze zajęcia, czy określoną ilość wejść, np. w danym czasie — proszę opisać. Opłata za wstęp obejmuje określoną ilość wejść. Jest to opłata miesięczna. Wnioskodawca stosuje dwa rodzaje opłat: 1.  1 do 4 treningów w miesiącu, 2.  2 do 8 treningów w miesiącu. Ad. 7) Czy w zajęciach uczestniczy określona grupa osób, np. w podobnym wieku, o podobnych umiejętnościach, podobnym stopniu zaawansowania, czy jest to grupa przypadkowych osób, które akurat wykupiły wstęp na zajęcia? Jest to grupa osób przypadkowo trenujących ale wyselekcjonowanych i przydzielonych do grup pod względem stopnia kondycji czy stażu treningowego i poziomu umiejętności. Ad. 8) Czy uczestnicy zajęć dostają jakiekolwiek zaświadczenia/certyfikaty lub inne dokumenty potwierdzające nabycie umiejętności w zakresie sztuk walki (…)? Wnioskodawca nie wystawia żadnych zaświadczeń/certyfikatów ani żadnych dyplomów i innych dokumentów potwierdzających nabycie umiejętności w zakresie sztuk walki.” Postanowieniem z dnia 19 marca 2020 r. nr 0112-KDSL2-2.450.6.2019.3.AWA, Organ wyznaczył nowy termin załatwienia sprawy na dzień 6 czerwca 2020 r. Postanowienie zostało doręczone w dniu 1 kwietnia 2020 r. co potwierdza data wskazana na Urzędowym Poświadczeniu Doręczenia (UPD). W dniu 8 maja 2020 r. Organ ponownie skierował do Wnioskodawcy wezwanie nr 0112-KDSL2-2.450.6.2019.4.AWA, celem doprecyzowania opisu świadczenia. Wezwanie zostało doręczone w dniu 21 maja 2020 r., co potwierdza data wskazana na Urzędowym Poświadczeniu Doręczenia (UPD). W uzupełnieniu z dnia 1 czerwca 2020 r. (data wpływu 8 czerwca 2020 r.) Wnioskodawca udzielił następujących odpowiedzi na pytania: „(…) Ad 1) Czy Wnioskodawca świadczy opisaną „usługę (…) polegającą na umożliwieniu wstępu na zajęcia (…) - nauka sztuk walki (…)” w obiekcie (…) – jaki jest to obiekt? Jeżeli nie, to gdzie/w jakim obiekcie usługi te są świadczone? Wnioskodawca świadczy przedmiotową usługę w obiekcie (…) należącym do (…). Obiekt (…) składa się w szczególności z sali (…), boiska (…) z możliwości treningów (…) oraz innych obiektów (…). Ad 2) Czy Wnioskodawca jest właścicielem obiektu (…), w którym prowadzone są opisane zajęcia, a jeżeli nie, to jaki posiada tytuł prawny (np. umowa najmu, dzierżawy, inna - jaka?) do korzystania z tego obiektu? Wnioskodawca nie jest właścicielem obiektu, w którym świadczona jest usługa. Wnioskodawca korzysta z obiektu (…) na podstawie zawartej z właścicielem kompleksu (…) umowy najmu. Ad 3) Czy Wnioskodawca zatrudnia instruktorów prowadzących opisane zajęcia, a jeżeli nie, to na podstawie jakiego stosunku prawnego/umowy łączącej Wnioskodawcę i instruktora, instruktor ten prowadzi zajęcia? Wnioskodawca nie pozostaje w instruktorami w stosunku pracy. Instruktor prowadzi zajęcia na podstawie umowy zlecenia zawartej z Wnioskodawcą. Ad 4) Czy w obiekcie, w którym prowadzone są opisane usługi, realizowane są inne zajęcia (…)? Jeżeli tak, to jakie są to zajęcia i czy są one prowadzone przez Wnioskodawcę, czy inny podmiot? Tak, w kompleksie (…), w którym znajduje się sala (…), w której prowadzone są przez Wnioskodawcę zajęcia odbywają się również inne zajęcia (…) i (…). Zajęcia te nie są prowadzone przez wnioskodawcę. Są to w szczególności treningi (…), niż te, które prowadzi Wnioskodawca. Ad 5) Czy instruktorzy prowadzący przedmiotowe zajęcia posiadają stosowne uprawnienia do prowadzenia zajęć (…) - nauka sztuk walki (…)? Tak instruktorzy prowadzący zajęcia u Wnioskodawcy posiadają stosowne uprawnienia do prowadzenia zajęć — nauka sztuk walki (…).” W dniu 18 czerwca 2020 r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydał decyzję WIS nr 0112-KDSL2-2.450.6.2019.5.AWA, w której dla usługi (…) polegającej na umożliwieniu wstępu na zajęcia (…) – nauka sztuk walki (…) - określono: –    w rozstrzygnięciu: Pozostałe usługi związane z rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu –    w stawce podatku od towarów i usług: 8% –    w podstawie prawnej: art. 41 ust. 2 w zw. z art. 146aa ust. 1 pkt 2 oraz poz. 68 załącznika nr 3 do ustawy. Decyzja została doręczona Wnioskodawcy w dniu 30 czerwca 2020 r., co potwierdza data wskazana na Urzędowym Poświadczeniu Doręczenia (UPD). Wnioskodawca nie złożył odwołania od ww. decyzji. W ramach nadzoru nad poprawnością wydawanych wiążących informacji stawkowych sprawę poddano ponownej analizie. W analizowanej sprawie zweryfikowania wymaga charakter wykonywanego świadczenia, klasyfikacja oraz określenie właściwej stawki podatku od towarów i usług. Wobec powyższego, postanowieniem z dnia 4 marca 2025 r. nr 0110-KSI2-1.442.4.2025.1.BŚ Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wszczął z urzędu postępowanie w sprawie zmiany albo uchylenia wydanej w dniu 18 czerwca 2020 r. decyzji WIS nr 0112-KDSL2-2.450.6.2019.5.AWA. Postanowienie zostało doręczone Wnioskodawcy w dniu 7 marca 2025 r., co potwierdza data wskazana na zwrotnym potwierdzeniu odbioru. Pismem z dnia 15 kwietnia 2025 r. nr 0110-KSI2-1.442.4.2025.4.BŚ Organ wyznaczył Wnioskodawcy siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w zakresie zebranego w sprawie materiału dowodowego. Pismo zostało doręczone w dniu 16 kwietnia 2025 r., zatem wyznaczony termin do wypowiedzenia się w zakresie zebranego materiału dowodowego w sprawie upływał z dniem 23 kwietnia 2025 r. W dniu 22 kwietnia 2025 r. za pośrednictwem Urzędu Skarbowego (…), wpłynęło do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej pełnomocnictwo szczególne dla Pana (…), które nie zostało prawidłowo podpisane. Z kolei w dniu 23 kwietnia 2025 r., za pośrednictwem e-Urzędu Skarbowego doradca podatkowy (…), złożył podpisane pełnomocnictwo do reprezentowania Wnioskodawcy w postępowaniu w sprawie zmiany albo uchylenia wiążącej informacji stawkowej. W dniu 22 kwietnia 2025 r. za pośrednictwem kanału e-Doręczeń pełnomocnik wypowiedział się w sprawie zebranego materiału dowodowego (pismo przesłano ponownie właściwym kanałem, tj. przez e-Urząd Skarbowy, w dniu 23 kwietnia 2025 r.) wskazując: „Działając na podstawie udzielonego pełnomocnictwa (w aktach) w związku z wyznaczeniem terminu do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego w sprawie wszczętej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej postanowieniem nr 0110-KSI2-1.4424.2025.1.BŚ (UNP: 2543103) z dnia 4 marca 2025 r. przedstawiam stanowisko Strony. Jednocześnie wnoszę o rozważenie przesłanki umorzenia postępowania w związku z tym, że usługa, której wiążąca informacja stawkowa dotyczy nie jest świadczona przez stronę, która wystąpiła o WIS, od maja 2023 roku i Strona co najmniej do upływu okresu obwiązywania otrzymanej wiążącej informacji stawkowej nie zmierza wznowić jej świadczenia, co wskazuje na wystąpienie przesłanki bezprzedmiotowości. Strona nadto wyjaśnia, że z wnioskiem o wydanie wiążącej informacji stawkowej zwróciła się do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w dniu 6 grudnia 2019 roku (data wpływu do organu 17 grudnia 2019 r.). Na żądanie organu wniosek był trzykrotnie uzupełniany pismami z dni: 28 lutego 2020 r. (data wpływu 3 marca 2020 r.), 23 marca 2020 r. (data wpływu 27 marca 2020 r.) oraz 1 czerwca 2020 r. (data wpływu 8 czerwca 2020 r.). Świadczy to o tym, że Strona zwracając się o wiążącą informację stawkową dokładnie, a nawet drobiazgowo przedstawiła organowi stan faktyczny leżący u podstaw złożonego wniosku. Wiążąca Informacja Stawkowa (WIS) została wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej decyzją nr 0112-KDSL2-2.450.6.2019.5.AWA (UNP: 1016639), w dniu 18 czerwca 2020 r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej postanowieniem nr 0110-KSI2-1.442.4.2025.1.BŚ (UNP: 2543103) wszczął „z urzędu postępowanie w sprawie zmiany albo uchylenia wydanej w dniu 18 czerwca 2020 r. wiążącej informacji stawkowej nr 0112-KDSL2-2.450.6.2019.5.AWA, określającej dla usługi (…) polegającej na umożliwieniu wstępu na zajęcia (…) – nauka sztuk walki (…): –    w rozstrzygnięciu: Pozostałe usługi związane z rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu –    w stawce podatku od towarów i usług: 8% –    w podstawie prawnej: art. 41 ust. 2 w zw. z art. 146aa ust. 1 pkt 2 oraz poz. 68 załącznika nr 3 do ustawy.” Organ jako podstawę wszczęcia postępowania oprócz art. 165 par. 1 I par. 2 o.p. I art. 42G ust. 2 u.p.t.u., wskazał przepis art. 42h ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług, zgodnie z treścią którego Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wszczyna z urzędu postępowanie w sprawie zmiany albo uchylenia ostatecznej WIS w przypadku wystąpienia albo uzasadnionego przypuszczenia wystąpienia przesłanek powodujących jej nieprawidłowość, w szczególności w przypadku: 1)  przyjęcia zmiany w Nomenklaturze scalonej (CN); 2)  przyjęcia przez Komisję Europejską środków w celu określenia klasyfikacji taryfowej towarów; 3)  utraty zgodności z interpretacją Nomenklatury scalonej (CN) wynikającą z: a)  not wyjaśniających, o których mowa w art. 9 ust. 1 lit a tiret drugie rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej, b)  wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, c)  decyzji klasyfikacyjnych, opinii klasyfikacyjnych lub zmian not wyjaśniających do Nomenklatury Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów, przyjętej przez organizację ustanowioną na podstawie Konwencji o utworzeniu Rady Współpracy Celnej, sporządzonej w Brukseli dnia 15 grudnia 1950 r. (Dz.U. z 1978 r. poz. 43); Organ nie wskazał jednak która konkretnie z przywołanych w tym przepisie przesłanek wystąpiła w przedmiotowej sprawie, ani też co jest jego zamiarem, a więc zmiana czy uchylenie decyzji. Czyni to wskazaną podstawę prawną wszczęcia postępowania niepełną, nadto przerzuca na Stronę ciężar domyślenia się rzeczywistych podstaw postępowania organu na Stronę. Zasady postępowania w sprawach o wiążącą informację stawkową wprawdzie uregulowane są w odrębnym trybie w przepisach ustawy o podatku od towarów i usług w rozdziale 1a Działu VIII tej ustawy, nie oznacza to jednak, że organ nie ma obowiązku stosować w tym postępowaniu zasad ogólnych postępowania podatkowego, gdyż te wywodzone są wprost z przepisów ustawy zasadniczej, a zasada zaufania do organów państwa (art. 121 par. 1 o.p.), zasada wyjaśniania (art. 121 par. 2 o.p.), a zwłaszcza zasada czynnego udziału strony w postępowaniu (art. 123 par. 1) w związku z tym doznały poważnego uszczerbku. Przy tym zauważyć należy, że podatnik nie ma obowiązku domyślania się jaki przepis i w jakim zakresie chce za podstawę swojego działania przyjąć organ, lecz ta ma jednoznacznie być sformułowana w każdym z pism procesowych, których adresatem jest Strona. Strona zaznacza też, że zgodnie z obowiązującym od dnia 1 listopada 2019 r. art. 42c ust. 1 pkt 2 oraz pkt 3 ustawy o VAT, WIS wiąże organy podatkowe wobec uprawnionych podmiotów ubiegających się o jej wydanie, dla których została wydana, oraz te podmioty, w odniesieniu do usługi, która została wykonana w okresie ważności WIS, albo towarów lub usług, które razem składają się na jedną czynność podlegającą opodatkowaniu wykonaną w okresie ważności WIS. Strona zaznacza przy tym, że moc wiążąca otrzymanej wiążącej informacji stawkowej dotyczy określonego we wniosku o jej wydanie towaru czy usługi. Wystąpienie różnic pomiędzy opisem towaru czy też usługi we wniosku o wydanie WIS a rzeczywistym stanem rzeczy mogłoby powodować, że ta konkretna WIS nie będzie mogła mieć zastosowania do sytuacji podatnika, ale po pierwsze zaznaczyć trzeba, że organ wydający wiążącą informację stawkową otrzymał odpowiedzi na wszystkie zgłoszone przez siebie pytania, a ewentualne nieistotne różnice pomiędzy opisem stanu faktycznego we wniosku a rzeczywistością nie powinny wpływać na utratę przez WIS mocy wiążącej. Jeśli natomiast chodzi o moc ochronną wynikającą z WIS, to podkreślić trzeba, że chociaż nie ma charakteru bezwzględnego, to jej zakres jest określony w art. 42c u.p.t.u. Przepis ten przewiduje także konsekwencje zastosowania się przez podatnika do WIS, która następnie zostanie zmieniona lub uchylona. Konsekwencje te określone są poprzez odesłanie do przepisów art. 14k-14m o.p. które w tym przypadku znajdą odpowiednie zastosowanie. I tak art. 14k o.p. określa konsekwencje związane ze zmianą, uchyleniem lub wygaśnięciem interpretacji indywidualnej, do której podatnik się zastosował. Zgodnie zatem z brzmieniem art. 14k par. 1 o.p. zastosowanie się do interpretacji indywidualnej przed jej zmianą, stwierdzeniem jej wygaśnięcia lub przed doręczeniem organowi podatkowemu odpisu prawomocnego orzeczenia sądu administracyjnego uchylającego interpretację indywidualną nie może szkodzić wnioskodawcy, jak również w przypadku nieuwzględnienia jej w rozstrzygnięciu sprawy podatkowej". Z kolei art. 14k § 2 przewiduje analogiczne konsekwencje w razie zastosowania się przez podatnika do interpretacji ogólnej). Przepis ten konstytuuje zasadę, zgodnie z którą zmiana, uchylenie lub wygaśnięcie interpretacji indywidualnej nie powoduje skutków retroaktywnych. Innymi słowy, zastosowanie się przez podatnika do otrzymanej interpretacji przed jej zmianą nie może zostać zakwestionowane także w przypadku, gdyby okazało się, że pierwotna ocena dokonana w interpretacji była niewłaściwa i dlatego interpretacja została zmieniona, uchylona lub wygasła. Odpowiednie stosowanie tego przepisu w stosunku do WIS oznacza tym samym, że zastosowanie się przez podatnika do otrzymanej wiążącej informacji stawkowej w okresie, w którym WIS była ważna (tj. do czasu jej uchylenia albo zmiany), nie może szkodzić podatnikowi. Wskazać też należy, że odpowiednie zastosowanie znaleźć winien w przypadku zmiany albo uchylenia wiążącej informacji stawkowej przepis art. 14m o.p. Zgodnie z art. 14m § 1o.p. zastosowanie się do interpretacji, która następnie została zmieniona, której wygaśnięcie stwierdzono lub która nie została uwzględniona w rozstrzygnięciu sprawy podatkowej, powoduje zwolnienie z obowiązku zapłaty podatku w zakresie wynikającym ze zdarzenia będącego przedmiotem interpretacji, jeżeli: 1)  zobowiązanie nie zostało prawidłowo wykonane w wyniku zastosowania się do interpretacji, która uległa zmianie, lub interpretacji nieuwzględnionej w rozstrzygnięciu sprawy podatkowej oraz 2)  skutki podatkowe związane ze zdarzeniem, któremu odpowiada stan faktyczny będący przedmiotem interpretacji, miały miejsce po opublikowaniu interpretacji ogólnej albo po doręczeniu interpretacji indywidualnej. W ten sposób odpowiednie stosowanie art. 14m o.p. oznacza, że w przypadku zmiany bądź uchylenia WIS, jeżeli przed tą zmianą (albo uchyleniem) podatnik zastosował się do WIS w odniesieniu do zdarzeń mających miejsce przed ową zmianą (uchyleniem), podatnik nie ma obowiązku zapłaty podatku. Należy przyjąć, że oznaczać to powinno także brak obowiązku korekty faktur, ewidencji i deklaracji podatkowych. W związku z powyższym Strona oczekuje potwierdzenia swojego stanowiska co do braku obowiązku dokonania korekty jej rozliczeń podatkowych w okresie obowiązywania wiążącej informacji stawkowej, wskazującej stawkę podatku od towarów i usług, która winna być stosowana przez nią przy dokonywanych dostawach”. W nawiązaniu do przesłanego pisma Organ pragnie podkreślić, że w niniejszej sprawie brak jest przesłanek do umorzenia postępowania. Z art. 208 § 1 i 2 Ordynacji podatkowej wynika bowiem: gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, w szczególności w razie przedawnienia zobowiązania podatkowego, organ podatkowy wydaje decyzję o umorzeniu postępowania. Organ podatkowy może umorzyć postępowanie, jeżeli wystąpi o to strona, na której żądanie postępowanie zostało wszczęte, a nie sprzeciwiają się temu inne strony oraz nie zagraża to interesowi publicznemu. W przedmiotowej sprawie żadna z powyższych przesłanek nie wystąpiła. W pierwszej kolejności Organ zauważa, że postępowanie nie zostało wszczęte w związku z żądaniem strony, a z urzędu. Ponadto, wszczęte postanowieniem z dnia 4 marca 2025 r. nr 0110-KSI2-1.442.4.2025.1.BŚ postępowanie nie stało się bezprzedmiotowe z tego względu, że Wnioskodawca nie prowadzi już działalności w zakresie objętym przedmiotem WIS z dnia 18 czerwca 2020 r. nr 0112-KDSL2-2.450.6.2019.5.AWA, tj. usługi (…) polegającej na umożliwieniu wstępu na zajęcia (…) – nauka sztuk walki (…). Ta okoliczność nie spowodowała bowiem, że ustała przesłanka, która była powodem wszczęcia z urzędu postępowania w sprawie zmiany albo uchylenia ww. WIS. Natomiast w oparciu o przepis art. 42h ust. 3a pkt 3) ustawy Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej po przeprowadzeniu postępowania określonego w ust. 3 umarza postępowanie, jeżeli w jego wyniku sprawa zostałaby rozstrzygnięta jak w WIS albo jeżeli postępowanie stało się bezprzedmiotowe. Jednak w niniejszej sprawie ww. przepis nie znalazł zastosowania z przyczyn opisanych poniżej. Ponadto Organ wyjaśnia, że na etapie wszczęcia postępowania z urzędu nie był w stanie wskazać Wnioskodawcy jednoznacznie czy WIS zostanie zmieniona czy uchylona. Dopiero ponowna analiza zebranego materiału dowodowego pozwoli wydać właściwe rozstrzygnięcie, a Wnioskodawca w trakcie toczącego się postępowania ma prawo czynnego w nim udziału (np. poprzez składanie wyjaśnień czy zapoznanie się z aktami sprawy). Ponadto wskazano w postanowieniu z dnia 4 marca 2025 r. nr 0110-KSI2-1.442.4.2025.1.BŚ „Zgodnie z art. 42h ust. 3 pkt 4 ustawy, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wszczyna z urzędu postępowanie w sprawie zmiany albo uchylenia ostatecznej WIS w przypadku wystąpienia albo uzasadnionego przypuszczenia wystąpienia przesłanek powodujących jej nieprawidłowość, w szczególności w przypadku błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego.” W postanowieniu Wnioskodawca został poinformowany o wystąpieniu albo uzasadnionym przypuszczeniu wystąpienia przesłanek powodujących nieprawidłowość decyzji WIS, co jednak ostatecznie Organ może stwierdzić po przeprowadzeniu ponownego postępowania. Zatem zarzuty Wnioskodawcy, że Organ nie wskazał konkretnej przesłanki będącej podstawą wszczęcia postępowania, ani nie wskazał czy zamierza zmienić czy uchylić wydaną decyzję, przez co przerzucił ciężar domyślenia się rzeczywistych podstaw postępowania na Stronę oraz naruszenia zasady czynnego udziału strony w postepowaniu, nie znajdują uzasadnienia. W dalszej treści decyzji Organ przedstawi Wnioskodawcy szczegółowo powody zmiany WIS z dnia 18 czerwca 2020 r. nr 0112-KDSL2-2.450.6.2019.5.AWA. Z uwagi natomiast na opisane poniżej okoliczności Organ nie mógł pozostawić błędnej decyzji w obrocie prawnym, a umorzenie postępowania wszczętego z urzędu, spowodowałoby taką właśnie sytuację. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej nadmienia ponadto, że w ramach nadzoru nad poprawnością wydanych decyzji WIS, celem zachowania jednolitości wydawanych rozstrzygnięć, zobowiązany jest do ich weryfikacji oraz ewentualnego wszczęcia postępowań w przypadku wystąpienia albo uzasadnionego przypuszczenia wystąpienia przesłanek powodujących ich nieprawidłowość. Zaznaczyć należy, że decyzje WIS zamieszczane są w BIP MF (system Eureka) i z jej ochrony korzystają również inne podmioty. Należy podkreślić, że błędna decyzja WIS widniejąca w Eurece wprowadza niejednolitość w orzecznictwie i tym samym może wprowadzać podatników w błąd. W przypadku natomiast zastosowania się przez podatnika do wydanej na jego rzecz WIS nr 0112-KDSL2-2.450.6.2019.5.AWA z dnia 18 czerwca 2020 r. przed jej zmianą nie może rodzić po stronie Wnioskodawcy negatywnych konsekwencji. Okoliczność zmiany WIS nie może więc szkodzić Wnioskodawcy, a przepisy art. 14k-14m ustawy Ordynacja podatkowa stosuje się odpowiednio (art. 42c ust. 2 ustawy). Po zapoznaniu się z aktami sprawy, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że wiążąca informacja stawkowa z dnia 18 czerwca 2020 r. nr 0112-KDSL2-2.450.6.2019.5.AWA nie jest prawidłowa i wyjaśnia, co następuje. 1.  Identyfikacja świadczenia na potrzeby podatku od towarów i usług. Zgodnie z art. 42a ustawy, wiążąca informacja stawkowa, zwana dalej „WIS”, jest decyzją wydawaną na potrzeby opodatkowania podatkiem dostawy towarów, importu towarów, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów albo świadczenia usług, która zawiera: 1)  opis towaru albo usługi będących przedmiotem WIS; 2)  klasyfikację towaru według działu, pozycji, podpozycji lub kodu Nomenklatury scalonej (CN) albo według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług albo według sekcji, działu, grupy lub klasy Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych albo usługi według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, niezbędną do: a)  określenia stawki podatku właściwej dla towaru albo usługi, b)  stosowania przepisów ustawy oraz przepisów wykonawczych wydanych na jej podstawie – w przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4, 3)  stawkę podatku właściwą dla towaru albo usługi, z wyjątkiem przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W świetle przepisu art. 8 ust. 1 ustawy - przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7. Przez świadczenie usług należy zatem rozumieć każde zachowanie się na rzecz innego podmiotu. Na zachowanie to składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy). Przy ocenie charakteru czynności należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do usług każde świadczenie niebędące dostawą towarów, w myśl art. 7 ust. 1 ustawy. Zauważyć jednak należy, że usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym. We wniosku o wydanie WIS z dnia 6 grudnia 2019 r. (data wpływu 17 grudnia 2019 r.) w części D. „Zakres wniosku” poz. 52 Wnioskodawca wskazał, że wniosek dotyczy usługi. Natomiast w poz. 54 formularza WIS-W, jako klasyfikację, według której ma zostać zaklasyfikowany przedmiot wniosku, wskazano Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług (PKWiU). W decyzji WIS wydanej w dniu 18 czerwca 2020 r. nr 0112-KDSL2-2.450.6.2019.5.AWA Organ orzekł, że świadczenie wskazane we wniosku stanowi usługę (…) i jest ono ograniczone do „wstępu” na zajęcia (…) - nauka sztuk walki (…). Organ na podstawie art. 41 ust. 2 w związku z art. 146aa ust. 1 pkt 2 oraz poz. 68 załącznika nr 3 do ustawy określił stawkę podatku w wysokości 8%. Dokonana przez Organ w toku przeprowadzonego z urzędu postępowania ponowna weryfikacja wniosku o wydanie WIS wykazała, że jego przedmiotem jest usługa – zajęcia (…) – nauka sztuk walki (…) - prowadzone przez instruktora w grupach. We wniosku o wydanie WIS oraz jego uzupełnieniach przedstawiono m.in. następujące informacje dotyczące ww. usługi: „(…) osoby (…) będą mogły skorzystać z zajęć (…) prowadzonych przez instruktorów w grupach, m. in. sztuk walki. (…)” W piśmie z dnia 23 marca 2020 r. Wnioskodawca wskazał, że „(…) Instruktor prowadzi zajęcia. Zaczyna od rozgrzewki, przygotowującej do trenowania technik. Po rozgrzewce przechodzi do pokazu i omówienia techniki. Następnie wydaje polecenie trenowania omawianego materiału na zajęciach. Instruktor prowadzi zajęcia w sposób kontrolowany. Osoby ćwiczące trenują pod okiem instruktora w sposób możliwie jak najbardziej bezpieczny. Osoby ćwiczące wykonują polecenia instruktora. Rolą instruktora jest demonstrowanie chwytów oraz ćwiczeń, które następnie powtarzane są przez uczestników. Instruktor w czasie wykonywanych chwytów lub ćwiczeń przez uczestników obserwuje poprawność ich wykonywania i w razie gdy zachodzi taka potrzeba koryguje technikę wykonywanych chwytów lub ćwiczeń. (…) Zajęcia oferowane w ramach świadczonej usługi przez Wnioskodawcę odbywają się systematycznie. Są to zatem zajęcia systematyczne, a uczestnicy uczęszczają regularnie na zajęcia z wyjątkiem wypadków losowych (choroby, sprawy życie itp.) (…).” Ponadto w piśmie z dnia 1 czerwca 2020 r. Wnioskodawca wskazał, że zatrudnia instruktorów na podstawie umowy zlecenia, którzy posiadają stosowne uprawnienia do prowadzenia zajęć – nauki sztuk walki (…). Zdaniem Organu, przedmiotowe zajęcia nie mogą zatem zostać uznane za formę szeroko pojętej rekreacji. Omawiane świadczenie nie spełnia również definicji wstępu, gdyż cechy świadczenia będącego przedmiotem wniosku wskazują na ich zorganizowany, edukacyjny charakter. W niniejszej sprawie nie mamy do czynienia z usługą, która obejmuje wyłącznie wstęp w celu skorzystania z czegoś (np. skorzystania ze sprzętu sportowego lub swobodnego uczestniczenia w zajęciach). Ponadto rola jaką odgrywa w tym świadczeniu instruktor jest zasadnicza. To instruktor od początku do końca zajęć czuwa nad ich przebiegiem, kontroluje sposób trenowania uczestników, wskazuje błędy i dąży do ich skorygowania przez ćwiczących. W trakcie oferowanych zajęć uczestnicy uczą się techniki sztuki walki (…), zajęcia odbywają się systematycznie, a uczestnicy uczęszczają na nie regularnie. W zajęciach uczestniczy grupa osób trenujących przypadkowo, ale wyselekcjonowanych i przydzielonych do grup pod względem stopnia kondycji czy stażu treningowego i poziomu umiejętności. Nabyte w ramach omawianych zajęć umiejętności (…) stanowią ich zasadniczą wartość. Wartością dodaną jest natomiast rekreacja. Zdaniem Organu, głównym celem zajęć jest właśnie edukacja (…). Przedmiotowa usługa nie stanowi zatem świadczenia, o którym mowa w poz. 68 załącznika nr 3 do ustawy, w której wskazano „Pozostałe usługi związane z rekreacją - wyłącznie w zakresie wstępu” - bez względu na symbol PKWiU, które opodatkowane jest stawką podatku VAT w wysokości 8%. W tym miejscu Organ uznaje za zasadne wyjaśnienie znaczeń pojęć „rekreacja” oraz „wstęp”. Słownik Języka Polskiego (www.sjp.pwn.pl) definiuje rekreację jako „aktywny wypoczynek na świeżym powietrzu”. Natomiast Wielki Słownik Języka Polskiego (http://www.wsjp.pl/) za rekreację uznaje „ruchową aktywność w czasie wolnym od pracy, mającą służyć zdrowiu i dobremu samopoczuciu”. Z kolei internetowa encyklopedia Wikipedia (https://www.wikipedia.org) definiuje rekreację jako formę „aktywności umysłowej lub fizycznej podejmowana poza obowiązkami zawodowymi, społecznymi, domowymi i nauką. Stosowana w celu odpoczynku i rozrywki”. Natomiast pojęcie „wstęp” zgodnie z definicją zawartą w Słowniku Języka Polskiego (Wydawnictwo Naukowe PWN S.A., ww. w.sjp.pwn.pl), należy rozumieć jako „możliwość wejścia gdzieś, prawo uczestniczenia w czymś”. Organ wskazuje, że pojęcie „wstępu” stanowiło przedmiot interpretacji ogólnej Ministra Finansów z dnia 2 grudnia 2014 r. nr PT1/033/32/354/LJU/14, w której w pełni podzielił stanowisko zawarte w jednolitym orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, powołując się na wyrok NSA z dnia 30 stycznia 2014 r. (sygn. akt I FSK 311/13). W powyższej interpretacji Minister Finansów stwierdził: „pod pojęciem »wstępu« należy rozumieć możliwość wejścia gdzieś, prawo uczestniczenia w czymś (...). Dodatkowo należy zauważyć, że wejścia (wstępu) nie można kojarzyć tylko z możliwością wejścia np. do określonego miejsca (pomieszczenia). Z wstępem w rozumieniu tych przepisów związane jest określone świadczenie (typowe dla danego obiektu). I tak, np. z nabyciem biletu (...) na siłownię – możliwość wykonywania ćwiczeń siłowych przy wykorzystaniu znajdujących się na jej terenie przyrządów (...). Tym samym nie ma uzasadnienia dla zawężania stawki obniżonej związanej ze wstępem do biernego uczestnictwa w danym przedsięwzięciu, a więc wyłącznie do wejścia do danego obiektu bez możliwości korzystania z urządzeń tam się znajdujących, jeżeli korzystanie z tych urządzeń wiąże się z typowym użytkowaniem danego obiektu w ramach wstępu do tego obiektu (...). Reasumując, stawkę obniżoną VAT stosuje się, na podstawie art. 41 ust. 2 w związku z poz. 186 załącznika nr 3 do ustawy o VAT, do usług związanych z rekreacją (wyłącznie w zakresie wstępu), co oznacza, że objęte tym przepisem są tylko te świadczenia, które normalnie (typowo) wchodzą do tych usług”. Wobec powyższego stwierdzić należy, że w świetle poz. 68 załącznika nr 3 do ustawy „wstępu” nie można kojarzyć tylko z możliwością wejścia np. do określonego miejsca (pomieszczenia), gdyż przez „wstęp” rozumieć należy określone świadczenie, typowe dla obiektu, którego dotyczy (np. bilet wstępu do teatru uprawnia do obejrzenia przedstawienia, bilet do parku rozrywki umożliwia skorzystania z określonych urządzeń, bilet na imprezę sportową umożliwia obejrzenie rozgrywanych na danym obiekcie zawodów, karnet na siłownię daje możliwość skorzystania ze znajdujących się na jej terenie przyrządów w celu wykonywania ćwiczeń, itp.). W orzecznictwie sądowym wskazuje się, że profesjonalna opieka trenera, nauczanie, trenowanie wykracza poza pojęcie wstępu, o którym mowa w pozycji 68 załącznika nr 3 do ustawy. Zdaniem Organu, na uwagę zasługuje m.in. wyrok WSA w Gliwicach z dnia 12 grudnia 2014 r., sygn. akt III SA/Gl 1060/14, w którym sąd stwierdził, że: „sformułowanie „usługi związane z rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu” odnosi się do kart wstępu do klubu i jednodniowego wstępu na podstawie paragonu, które upoważniają do korzystania z urządzeń i przyrządów tam się znajdujących. Natomiast sformułowanie „wyłącznie w zakresie wstępu” należy rozumieć w ten sposób, że wszystkie usługi świadczone przez klub, które nie są związane z normalnym typowym jego użytkowaniem, takie jak zajęcia indywidualne i grupowe pod nadzorem instruktora czy trenera, masaże, sprzedaż napojów, produktów spożywczych i paramedycznych, suplementów diety, kosmetyków, akcesoriów sportowych nie są objęte stawką obniżoną, opodatkowane są zaś stawką podstawową”. Ponadto należy również, zdaniem Organu, zwrócić uwagę na wyrok NSA z dnia 20 grudnia 2016 r. sygn. akt I FSK 829/15 w którym wskazano, że: „Gdyby jednak świadczone dodatkowo usługi instruktażowe wykraczały poza zakres prostych instrukcji korzystania, czy bezpieczeństwa, stanowiąc wartość samą w sobie np. kurs wspinaczki górskiej, czy nauka pływania w parku wodnym, wówczas status takich usług byłby odmienny”. Także w wyroku NSA z dnia 7 marca 2018 r. sygn. akt I FSK 853/16 Sąd wyjaśnił: „Stawka preferencyjna zastosowana przez ustawodawcę ma związek ze wstępem osoby fizycznej do określonych miejsc i możliwością korzystania przez nią ze znajdujących się w nich urządzeń. Stawka preferencyjna z poz. 186 załącznika nr 3 ustawy o VAT nie wiąże się z usługami w postaci możliwości uczestniczenia w konkretnych zajęciach prowadzonych przez wykwalifikowane osoby (np. trenerów). Usługi wykonywane przez skarżącą, polegające na prowadzeniu odpłatnych zajęć sportowych, organizowanych dla dzieci pod nadzorem trenera, wykraczają poza zakres możliwości zastosowania stawki preferencyjnej z poz. 186 załącznika nr 3 ustawy o VAT, tj. usługi związane z rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu. Naczelny Sąd Administracyjny zgadza się ze stanowiskiem Sądu pierwszej instancji, że w sprawie będącej przedmiotem wniosku wykupienie karnetu wiąże się z zajęciami dla dzieci prowadzonymi pod nadzorem profesjonalnego trenera. Zatem głównym celem nabycia usług nie jest sam wstęp umożliwiający korzystanie z obiektu, ale przede wszystkim opieka trenera, który pełni rolę osoby nauczającej określonych zachowań czy dyscypliny sportowej. Charakteru świadczonych przez spółkę usług nie można zaklasyfikować jako zajęć aerobic lub fitness, ani jako prowadzenia siłowni”. Odnosząc się do powyższego, Organ pragnie podkreślić, że przytoczone definicje, orzeczenia i wyjaśnienia, zasługują na rozważenie w toku rozstrzygania spraw, w których występuje opłata za wstęp jako warunek skorzystania z oferty dostępnej w danym obiekcie. Należy jednak zauważyć, że każdorazowo o charakterze konkretnego świadczenia, a tym samym także o jego klasyfikacji i opodatkowaniu, decydować będą jego indywidualne cechy oraz cel jakiemu służy. Należy wskazać, iż z materiału dowodowego zgromadzonego w niniejszej sprawie, wynika, że usługa świadczona przez Wnioskodawcę nie może być uznana ani za usługę związaną w zasadniczym stopniu z rekreacją, ani też za usługę wstępu w tym zakresie. Celem uzasadnienia powyższego twierdzenia należy zwrócić uwagę na tezy zawarte w wyroku Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) z dnia 22 września 2022 r. w sprawie C- 330/21 (The Escape Center BVBA v. Belgische Staat)[1]. W punkcie 31 ww. wyroku, Trybunał wskazał: „niektóre rodzaje aktywności fizycznej uprawiane na siłowni wymagają w sposób konieczny nadzoru umożliwiającego ich uprawianie lub mogą być uprawiane wyłącznie w ramach zajęć grupowych. W związku z tym dostęp do siłowni umożliwiającej uprawianie takiej aktywności fizycznej, indywidualny nadzór i zajęcia grupowe, do których ów dostęp uprawnia, są elementami powiązanymi, które co do zasady stanowią jedno świadczenie. Nie będzie tak natomiast w przypadku, jak podkreśla rząd fiński, gdy celem spersonalizowanego wsparcia lub zajęć grupowych realizowanych na siłowni nie jest zwykły nadzór nad uprawianiem niektórych rodzajów aktywności fizycznej lub zwykłe wsparcie udzielane przy ich uprawianiu, lecz przede wszystkim nauczanie lub trenowanie dyscypliny sportowej”. Z kolei w punkcie 41 ww. wyroku, TSUE wskazuje: „świadczenie usług polegających na przyznawaniu prawa do korzystania z obiektów sportowych należących do siłowni i na udzielaniu indywidualnego lub grupowego wsparcia może podlegać obniżonej stawce VAT, gdy wsparcie to jest związane z korzystaniem z owych obiektów i jest ono niezbędne do uprawiania sportu i wychowania fizycznego lub gdy wsparcie to ma charakter dodatkowy w stosunku do prawa do korzystania z owych obiektów lub w stosunku do ich rzeczywistego wykorzystywania”. Analiza powyższego wyroku w kontekście omawianej sprawy prowadzi do wniosku, że kluczowa dla jej rozstrzygnięcia jest ocena roli, jaką pełni w świadczeniu tej usługi osoba prowadząca zajęcia (…) – nauka sztuk walki (…). W przypadku, gdy celem czynności wykonywanych przez prowadzącego zajęcia nie jest zwykły nadzór nad wykonywaniem ćwiczeń lub zwykłe wsparcie udzielane przy ich wykonywaniu, lecz nauczanie i trenowanie dyscypliny (…), wówczas nie będziemy mieć do czynienia wyłącznie z usługą wstępu na zajęcia (…) – nauka sztuk walki (…). Uczestnictwo w zajęciach skutkuje nabyciem nowej wiedzy i umiejętności w zakresie wykonywania chwytów lub ćwiczeń, które są przedmiotem oferowanych zajęć. Zdaniem Organu, z taką sytuacją mamy do czynienia w przedmiotowej sprawie. Okoliczności świadczonej przez Wnioskodawcę usługi dowodzą, iż jej zasadniczy charakter wyznacza walor edukacyjny, a nie rekreacyjny. Przedmiotowe zajęcia stanowią w istocie treningi w zakresie określonej dziedziny (…) (sztuki walki), a zatem jej naukę. Zajęcia te mają formę edukacyjną, czego dowodzą przedstawione przez Organ informacje wynikające z przesłanych uzupełnień wniosku. Uczestnicy zajęć ćwiczą pod stałą kontrolą i wsparciem instruktora, który prezentuje prawidłowy sposób wykonywania poszczególnych chwytów lub ćwiczeń, koryguje technikę ich wykonywania, udziela wyjaśnień i wskazówek, a także czuwa nad bezpieczeństwem ćwiczących. Osoby ćwiczące wykonują polecenia instruktora. Uczestnicy nabywają więc i rozwijają swoje umiejętności. Na uwagę zasługuje także fakt, iż przedmiotowe zajęcia (sztuki walki – (…)) są prowadzone przez posiadających stosowne uprawnienia instruktorów. Co więcej przedmiotowe zajęcia, jak wskazano, stanowią treningi. Z wyjaśnień Wnioskodawcy wynika, że opłata uzależniona jest od ilości treningów w miesiącu, a uczestnikami zajęć są osoby trenujące sztuki walki. Posługiwanie się przez Wnioskodawcę pojęciem treningu również ma znaczenie przy ocenie charakteru świadczenia. Zgodnie z definicją zawartą w Wielkim Słowniku Języka Polskiego trening to: „systematyczne, specjalnie dobrane ćwiczenia, które wykonuje się po to, żeby być sprawniejszym fizycznie lub po to, żeby osiągnąć jak największą sprawność w danej dyscyplinie sportu” (https://wsjp.pl/haslo/podglad/16088/trening/1726450/koszykowki). Jak widać trening sportowy jest sformalizowaną formą zajęć sportowych, których celem jest podniesienie umiejętności fizycznych w konkretnej dziedzinie sportu. Trening nie jest formą rekreacji. Trening jest aktywnością realizowaną pod nadzorem uprawnionej osoby (trenera, instruktora). Usługi świadczonej przez Wnioskodawcę nie można zatem uznać za usługę związaną z rekreacją - wyłącznie w zakresie wstępu, gdyż opis sprawy wskazuje, że warunki w jakiej jest ona świadczona stanowczo wykraczają poza zakres typowy dla usług w zakresie rekreacji oraz wstępu. Zdaniem Organu, na szczególną uwagę zasługują czynności wykonywane przez prowadzącego zajęcia instruktora w ramach omawianej usługi, które dowodzą, iż usługa ta nie polega jedynie na umożliwieniu uczestnikom wejścia do obiektu, korzystania ze sprzętu oraz prawa do uczestniczenia w odbywających się tam zajęciach/wydarzeniach. Wykonywane przez instruktora czynności i ciągły nadzór nad uczestnikami zajęć oraz sposobem wykonywania przez nich chwytów, ćwiczeń dowodzi, iż przedmiotowa usługa nie ogranicza się wyłącznie do wstępu, a zajęcia mają formę kontrolowanych zajęć i nie stanowią wyłącznie aktywności służącej rekreacji. Ukierunkowanie i organizacja omawianych zajęć wykluczają uznanie ich rekreacyjnego charakteru za cel zasadniczy. Przedmiotowa usługa z całą pewnością nie ma na celu jedynie zabawy i wspólnego spędzania czasu z innymi uczestnikami zajęć, co stanowi główny element rekreacji. Przedstawiony powyżej opis przedmiotu wniosku i jego uzupełnień dowodzą, iż w niniejszej sprawie nie mamy do czynienia z usługą wskazaną w poz. 68 załącznika nr 3 do ustawy: „Pozostałe usługi związane z rekreacją - wyłącznie w zakresie wstępu”. Uwzględniając przytoczone wyżej fakty, Organ stwierdza, że zasadniczą cechą przedmiotowej usługi jest jej edukacyjny charakter. Jednocześnie Organ pragnie zaakcentować, iż dostrzega również, że przedmiotowe zajęcia stanowią także pewną formę rekreacji, jednakże ten aspekt przedmiotowej usługi nie jest wiodący i z pewnością nie stanowi celu świadczonej usługi. Ponowna identyfikacja świadczenia Wnioskodawcy wynika z przeprowadzonej w ramach nadzoru dokonanego na podstawie art. 42h ust. 3 ustawy analizy sprawy oraz z zebranego materiału dowodowego. Postępowanie o wydanie WIS ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do ustalenia prawidłowej klasyfikacji towaru lub usługi, niezbędnej m.in. do określenia stawki podatku. W postępowaniu tym Organ dokonuje przyporządkowania stanu faktycznego pod określony przepis prawa podatkowego. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Organ wskazuje przyczyny, dla których w określonym stanie faktycznym dany przepis ma zastosowanie. W ocenie Organu, główną ideą prowadzonych zajęć pozostaje rozwój i edukacja uczestników w zakresie dziedziny (…), jaką są sztuki walki (…). Podstawowym celem zajęć jest nauka i przekazanie wiedzy w zakresie ww. dziedziny (…). Zatem, w kontekście powyższych ustaleń stwierdzić należy, że Organ w decyzji z dnia 18 czerwca 2020 r. nr 0112-KDSL2-2.450.6.2019.5.AWA błędnie wskazał przedmiot wniosku oraz dokonał nieprawidłowego rozstrzygnięcia stwierdzając, że jest nim usługa (…) polegająca na umożliwieniu wstępu na zajęcia (…) – nauka sztuk walki (…), która stanowi świadczenie objęte stawką obniżoną 8% jako „Pozostałe usługi związane z rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu”, podczas gdy z przeprowadzonej ponownie analizy materiału dowodowego i dodatkowych wyjaśnień udzielonych przez Wnioskodawcę wynika, że przedmiotem wniosku jest usługa – zajęcia (…) – nauka sztuk walki (…) - prowadzone przez instruktora w grupach, której głównym aspektem jest nauczanie w zakresie tej dziedziny (…). Prawidłowość powyższego stanowiska Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej potwierdza nieprawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 27 listopada 2024 r., sygn. akt I SA/Op 857/24, w którym Sąd potwierdził prawidłowość uznania usługi – zajęcia gimnastyki dla dzieci do 18 roku życia, za usługę w zakresie pozaszkolnych form edukacji. 2.  Uzasadnienie klasyfikacji usługi. Stosownie do brzmienia art. 5a ustawy, towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm. - Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych. Do celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług w zakresie świadczonych usług należy stosować Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. z 2015 r., poz. 1676, z późn. zm.). Podstawowe cele, konstrukcję i sposób posługiwania się Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług oraz jej interpretację wskazują zasady metodyczne Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) zawarte w ww. rozporządzeniu. Zasady metodyczne stanowią integralną część klasyfikacji. Zawarte w nich postanowienia obowiązują przy jej interpretacji i stosowaniu (pkt 1.3). Zgodnie z pkt 1.2 zasad metodycznych, Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) składa się z: –    niniejszych zasad metodycznych, –    uwag do poszczególnych sekcji, –    schematu klasyfikacji. Natomiast schemat klasyfikacji – jak wskazano w pkt 1.4 zasad metodycznych – stanowi wykaz grupowań i obejmuje: –    symbole grupowań, –    nazwy grupowań. Stosownie do pkt 5.3.2 zasad metodycznych, każdą usługę należy zaliczać do odpowiedniego grupowania zgodnie z jej charakterem, niezależnie od symbolu PKD, pod którym został zaklasyfikowany w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej REGON podmiot gospodarczy wykonujący usługę. W pkt 7.6 zasad metodycznych zawarto ogólne reguły klasyfikowania usług. Na podstawie pkt 7.6.2, gdy przeprowadzona analiza opisu wykonywanych czynności wskazuje na możliwość zaliczenia usługi do dwóch lub kilku grupowań, należy przyjąć następujące reguły klasyfikowania, z tym jednak, że porównywać można jedynie grupowania tego samego poziomu hierarchicznego: –    grupowanie, które zawiera bardziej dokładny opis czynności, powinno być uprzywilejowane (wybrane) w stosunku do grupowania zawierającego opis ogólny, –    usługa złożona, składająca się z kombinacji różnych czynności, której nie można zaklasyfikować zgodnie ze wskazanym sposobem, powinna być zaklasyfikowana jak usługa, która nadaje całości zasadniczy charakter, –    usługę, której nie można zaklasyfikować zgodnie z (tiret 1, 2) należy zaklasyfikować w grupowaniu odpowiednim dla usługi o najbardziej zbliżonym charakterze. Dokonując klasyfikacji usługi świadczonej przez Wnioskodawcę oraz uwzględniając okoliczności wynikające z opisu sprawy Organ stwierdza, że przedmiotem wniosku jest usługa – zajęcia (…) – nauka sztuk walki (…) - prowadzone przez instruktora w grupach. W związku z powyższym Organ dokonał klasyfikacji ww. świadczenia, zgodnie z Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług (PKWiU). Zgodnie z tytułem – „Edukacja”, Sekcja P Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług obejmuje: –    usługi placówek wychowania przedszkolnego, –    usługi szkół podstawowych, –    usługi gimnazjów, –    usługi liceów ogólnokształcących, techników, branżowych szkół I i II stopnia, –    usługi szkół policealnych, –    usługi kolegiów pracowników służb społecznych i placówek doskonalenia nauczycieli, –    usługi szkół wyższych, –    usługi w zakresie pozaszkolnych form edukacji. Sekcja ta nie obejmuje: –    usług opieki dziennej nad dziećmi, sklasyfikowanych w 88.91.1. W sekcji tej zawarty jest dział 85, który nosi nazwę „Usługi w zakresie edukacji”. Dział ten obejmuje: –    usługi szkół publicznych i niepublicznych wszystkich typów (włączając szkoły specjalne), prowadzone przez organy administracji rządowej, jednostki samorządu terytorialnego inne osoby prawne niebędące jednostkami samorządu terytorialnego lub osoby fizyczne w ramach obowiązującego sytemu oświaty i szkolnictwa wyższego, –    edukację w formach: stacjonarnej, niestacjonarnej lub z wykorzystaniem metod i technik kształcenia na odległość, np.: przez radio, telewizję, Internet lub drogą korespondencyjną, –    edukację prowadzoną na różnych poziomach kształcenia, włączając kształcenie specjalne, –    edukację dla dorosłych prowadzoną na poziomie szkół podstawowych, gimnazjów, liceów ogólnokształcących i szkół policealnych oraz w formach pozaszkolnych (w tym: edukację dla dorosłych wchodzącą w skład publicznych i niepublicznych placówek kształcenia ustawicznego, placówek kształcenia praktycznego, ośrodków dokształcania i doskonalenia zawodowego oraz na kwalifikacyjnych kursach zawodowych), –    usługi szkół wojskowych i akademii wojskowych, –    usługi szkół w zakładach karnych i aresztach śledczych oraz w szkołach w zakładach poprawczych i schroniskach dla nieletnich na odpowiednich poziomach nauczania, –    pozaszkolne formy dokształcania i doskonalenia zawodowego (w tym: kwalifikacyjne kursy zawodowe umożliwiające przystąpienie do egzaminu zawodowego oraz uzyskanie dyplomu potwierdzającego kwalifikacje w zawodzie lub dyplomu potwierdzającego kwalifikacje zawodowe), –    pozaszkolne formy edukacji związane głównie ze sportem i rekreacją, np. kursy gry w tenisa lub golfa itp., –    usługi wspomagające edukację. W dziale tym zawarta jest m.in. grupa 85.5 „Usługi w zakresie pozaszkolnych form edukacji”, obejmująca kontynuację edukacji ogólnej oraz kształcenie zawodowe (kształcenie związane jest głównie z rozwijaniem własnych zainteresowań oraz doskonaleniem zawodowym). Grupa ta nie obejmuje: –    usług sklasyfikowanych w odpowiednich grupowaniach grup 85.1-85.4, tj. edukacji na poziomie przedszkolnym, podstawowym, gimnazjalnym, ponadgimnazjalnym i wyższym. Ponadto w dziale tym znajduje się klasa 85.51 „Usługi w zakresie pozaszkolnych form edukacji sportowej oraz zajęć sportowych i rekreacyjnych”. Klasa ta obejmuje kursy, zajęcia sportowe i rekreacyjne dla grup i osób indywidualnych. Zajęcia te mogą być prowadzone w szkołach, na obozach, obiektach własnych jednostki nauczającej, obiektach klienta lub innych obiektach, wyłączając zakwaterowanie. Kursy i zajęcia w tej klasie maja charakter formalnie zorganizowany. Z kolei w ww. klasie zostało wymienione grupowanie 85.51.10.0 „Usługi w zakresie pozaszkolnych form edukacji sportowej oraz zajęć sportowych i rekreacyjnych", które obejmuje: –    zajęcia sportowe (siatkówkę, koszykówkę, krykiet, piłkę nożną, hokej, tenis, łyżwiarstwo figurowe itp.), –    szkolenia sportowe, –    kursy dla cheerleaderek, –    zajęcia gimnastyczne, –    rytmikę, –    naukę jazdy konnej, –    naukę pływania, –    kursy sztuk walki, kursy jogi, –    kursy gry w karty (np. brydż). Grupowanie to nie obejmuje: –    usług w zakresie pozaszkolnych form edukacji artystycznej, sklasyfikowanych w 85.52.10. Grupowanie to obejmuje kursy, zajęcia sportowe i rekreacyjne dla grup i osób indywidualnych. Mogą one być prowadzone na obozach, w szkołach przez zawodowych instruktorów sportowych, nauczycieli, trenerów. Z wniosku o wydanie WIS wynika, że Wnioskodawca prowadzi zajęcia (…). Przedmiotem sprawy są zajęcia (…) – nauka sztuk walki (…) - prowadzone przez instruktora w grupach. Zajęcia te realizowane są w wynajętym przez Wnioskodawcę budynku będącym obiektem (…), w odpowiednio przystosowanej do prowadzenia zajęć sali. Zajęcia przeznaczone są dla osób (…), w grupach i są prowadzone przez wykwalifikowanego instruktora. Mając na uwadze przedstawione ustalenia Organ stwierdza, że przedmiotowe zajęcia stanowią de facto usługę nauczania określonej dziedziny (…) (sztuk walki), a zatem mają formę edukacyjną. Powyższego dowodzi fakt, że uczestnicy kształtują techniki wykonywania ćwiczeń chwytów, trenując je pod stałym nadzorem instruktora, który w przypadku stwierdzenia niepoprawnego ich wykonywania koryguje technikę wykonywanych chwytów ćwiczącego oraz udziela wyjaśnień i wskazówek. Zajęcia mają zatem niewątpliwie walor edukacyjny, gdyż w ich wyniku uczestnicy nabywają i rozwijają umiejętności stosowania poszczególnych technik, uczą samoobrony, samokontroli, redukują strach oraz poprawiają szybkość, moc oraz wydolność i ogólną sprawność organizmu (taki opis zajęć wynika z wyszukiwarki internetowej). Zgodnie z precedensem GUS z dnia 18 lipca 2018 r. „Prowadzenie zajęć treningowych boksu, sztuk walki, gry w ping-ponga, dostosowanie planu treningowego indywidualnie do potrzeb klienta” mieści się w grupowaniu PKWiU 2015 85.51.10.0.[2] Uwzględniając powyższe wskazać należy, że usługa będąca przedmiotem sprawy spełnia kryteria i posiada właściwości dla usług objętych symbolem PKWiU 85.5 „Usługi w zakresie pozaszkolnych form edukacji”. Klasyfikacja została dokonana zgodnie z zasadami metodycznymi Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015), zwłaszcza z uwzględnieniem pkt 5.3.2 tych zasad. 3.  Uzasadnienie zastosowania stawki podatku od towarów i usług. W myśl art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Natomiast stosownie do art. 146ef ust. 1 pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2024 r. do końca roku, w którym suma wydatków wymienionych w art. 40 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz.U. poz. 2305 oraz z 2023 r. poz. 347, 641, 1615, 1834 i 1872) określonych na ten rok w ustawie budżetowej, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 lipca tego roku, oraz planie finansowym Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych przedłożonym zgodnie z art. 42 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny albo projekcie tego planu przedstawionym do zatwierdzenia Ministrowi Obrony Narodowej zgodnie z art. 42 ust. 2 i 3 tej ustawy, jeżeli plan ten nie został przedłożony zgodnie z art. 42 ust. 4 tej ustawy, po wyłączeniu planowanych przepływów finansowych w ramach tej sumy wydatków, jest wyższa niż 3% wartości produktu krajowego brutto określonego zgodnie z art. 40 ust. 2 tej ustawy, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110, art. 120 ust. 3a i art. 138i ust. 4, wynosi 23%. Ustawodawca przewidział stawki obniżone dla towarów i usług, które zostały wymienione w załączniku nr 3 i nr 10 do ustawy o podatku od towarów i usług. Usługa będąca przedmiotem niniejszej sprawy mieści się w grupie PKWiU 85.5 „Usługi w zakresie pozaszkolnych form edukacji”. Dla usługi tej ustawodawca w ustawie nie przewidział obniżonej stawki podatku. Zatem właściwą stawką dla opodatkowania usługi – zajęcia (…) – nauka sztuk walki (…) - prowadzone przez instruktora w grupach jest stawka podatku od towarów i usług w wysokości 23%, na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 1 ustawy. Zgodnie z art. 42h ust. 3 pkt 4 ustawy Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wszczyna z urzędu postępowanie w sprawie zmiany albo uchylenia ostatecznej WIS w przypadku wystąpienia albo uzasadnionego przypuszczenia wystąpienia przesłanek powodujących jej nieprawidłowość, w szczególności w przypadku błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Przepis ten nie zawiera ograniczeń czasowych, co oznacza, że jeśli stwierdzona zostanie nieprawidłowość wydanej wiążącej informacji stawkowej Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej może z urzędu zmienić ją w dowolnym czasie. W świetle powyższego należało z urzędu zmienić wiążącą informację stawkową z dnia 18 czerwca 2020 r. nr 0112-KDSL2-2.450.6.2019.5.AWA, gdyż stwierdzono jej niezgodność z prawem. Informacje dodatkowe Niniejsza decyzja o zmianie WIS nr 0110-KSI2-1.442.4.2025.6.BŚ z dnia 6 maja 2025 r. jest ważna, jeśli w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania zwolnienie podmiotowe lub przedmiotowe od podatku od towarów i usług (art. 42a ustawy). W zakresie wyeliminowania lub zastosowania zwolnienia Wnioskodawca może zwrócić się o interpretację indywidualną do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała. Podmiot, na rzecz którego wydano decyzję, może ją stosować wyłącznie do usług tożsamych pod każdym względem z usługą będącą przedmiotem tej decyzji. Niniejsza decyzja o zmianie WIS nr 0110-KSI2-1.442.4.2025.6.BŚ z dnia 6 maja 2025 r. wiąże, z zastrzeżeniem art. 42c ust. 2-2d, organy podatkowe wobec podmiotu, na rzecz którego została wydana, oraz ten podmiot, w odniesieniu do usługi wykonanej w okresie ważności decyzji (art. 42c ust. 1 pkt 2 ustawy), z wyjątkiem następujących przypadków: –    podmiot ten złożył fałszywe oświadczenie, że w dniu złożenia wniosku o WIS, w zakresie przedmiotowym tego wniosku, nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa ani kontrola celno-skarbowa oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego (art. 42b ust. 3 ustawy), –    usługa będąca przedmiotem niniejszej decyzji, stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy (art. 42ca ustawy). W przypadku zastosowania się przez podatnika do wydanej na jego rzecz WIS nr 0112-KDSL2-2.450.6.2019.5.AWA z dnia 18 czerwca 2020 r. przed jej zmianą, przepisy art. 14k-14m ustawy Ordynacja podatkowa stosuje się odpowiednio (art. 42c ust. 2 ustawy). Jak stanowi art. 42c ust. 2b ustawy, w przypadku zmiany WIS z powodu wystąpienia przesłanek, o których mowa w art. 42h ust. 3 pkt 4, i zastosowania się przez podmiot, na rzecz którego została ona wydana, do zmienionej WIS od dnia następującego po dniu, w którym WIS została doręczona, do dnia doręczenia decyzji o zmianie WIS, przepisy art. 14k-14m Ordynacji podatkowej stosuje się odpowiednio. Powyższe uregulowania powodują, że Wnioskodawca w okresie od dnia następującego po dniu, w którym WIS nr 0112-KDSL2-2.450.6.2019.5.AWA z dnia 18 czerwca 2020 r. została doręczona, do końca stosowanego przez nią okresu rozliczeniowego w podatku od towarów i usług następującego po okresie rozliczeniowym, w którym doręczono niniejszą decyzję o zmianie WIS ma prawo wyboru, czy zastosuje zmienioną WIS, czy WIS nr 0112-KDSL2-2.450.6.2019.5.AWA z dnia 18 czerwca 2020 r. Jeżeli zatem wolą Strony będzie zastosowanie WIS przed jej zmianą, wówczas dla przedmiotu decyzji (usługi) w ww. okresie rozliczeniowym w podatku od towarów i usług stosować należy stawkę podatku w wysokości 8 % na podstawie art. 41 ust. 2 w zw. z art. 146aa ust. 1 pkt 2 oraz poz. 68 załącznika nr 3 do ustawy (Dz. U. z 2020 r., poz. 106, z późn. zm.). Wybór którejkolwiek z powyższych opcji nie może skutkować niekorzystnymi skutkami prawnopodatkowymi dla Strony. Niniejsza decyzja o zmianie WIS nr 0110-KSI2-1.442.4.2025.6.BŚ z dnia z 6 maja 2025 r. jest wydawana na okres 5 lat i jest ważna od dnia następującego po dniu jej doręczenia. WIS traci ważność przed upływem tego okresu, z dniem: 1)  następującym po dniu doręczenia decyzji o zmianie WIS albo decyzji o uchyleniu WIS, albo 2)  wygaśnięcia na podstawie art. 42h ust. 1 –    w zależności od tego, które ze zdarzeń nastąpiło wcześniej (art. 42ha ust. 1 i 2 ustawy). Decyzja o zmianie WIS nr 0110-KSI2-1.442.4.2025.6.BŚ z dnia 6 maja 2025 r., wygasa z mocy prawa w przypadku zmiany przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku odnoszących się do usługi, będącej przedmiotem niniejszej decyzji, w wyniku której wskazana w decyzji zmieniającej: 1.  klasyfikacja usługi według PKWiU, lub 2.  stawka podatku właściwa dla towaru albo usługi, lub 3.  podstawa prawna wskazanej w WIS stawki podatku –    staje się niezgodna z tymi przepisami. Wygaśnięcie niniejszej decyzji WIS następuje z dniem wejścia w życie przepisów, z którymi WIS stała się niezgodna (art. 42h ust. 1 ustawy). Do liczenia terminów okresu ważności WIS stosuje się odpowiednio art. 12 Ordynacji podatkowej. POUCZENIE Od niniejszej decyzji, stosownie do art. 220 § 1 w zw. z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej, służy Wnioskodawcy odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia za pośrednictwem systemu teleinformatycznego e-Urząd Skarbowy na stronie https://www.podatki.gov.pl/e-urzad-skarbowy/ będąc użytkownikiem/wyznaczając użytkownika konta w e-Urzędzie Skarbowym. Odwołanie od decyzji należy złożyć korzystając z pisma dedykowanego WIS udostępnionego w e-Urzędzie Skarbowym, tj. „Pismo WIS”, rodzaj pisma: „Odwołanie w sprawie WIS”. Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej). [1] ECLI:EU:C:2022:719 [2] https://form.stat.gov.pl/precedensy/aspx/index.aspx