0111-KDIB1-1.4010.39.2021.1.MMU

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. 2020 r. poz. 1325 ze zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 28 stycznia 2021 r. (data wpływu 3 lutego 2021 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie ustalenia czy opisane w zdarzeniu przyszłym Połączenie, skutkujące przejęciem majątku Spółki Przejmowanej przez Wnioskodawcę, będzie wiązało się z powstaniem po stronie Wnioskodawcy przychodu podatkowego na gruncie Ustawy o CIT – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 3 lutego 2021 r. do Organu wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie ustalenia czy opisane w zdarzeniu przyszłym Połączenie, skutkujące przejęciem majątku Spółki Przejmowanej przez Wnioskodawcę, będzie wiązało się z powstaniem po stronie Wnioskodawcy przychodu podatkowego na gruncie Ustawy o CIT. We wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe: Wnioskodawca sp. z o.o. („Spółka Przejmująca” lub „Wnioskodawca”) z siedzibą w (…) jest polską spółką z ograniczoną odpowiedzialnością podlegającą opodatkowaniu od całości swoich dochodów w Polsce, bez względu na źródło ich osiągania. Wnioskodawca działa jako podmiot holdingowy (PKD 701 OZ). W zakresie tej działalności Spółka Przejmująca, jako komplementariusz prowadzi sprawy spółki komandytowej („Spółka Przejmowana”). Większościowym udziałowcem Wnioskodawcy jest Pan J. K. Mniejszościowym udziałowcem Wnioskodawcy jest X Holding z siedzibą (…). Spółka Przejmowana z siedzibą w X. jest polską spółką komandytową. Komplementariuszem Spółki komandytowej jest Wnioskodawca. Poza Spółką Przejmującą wspólnikami (komandytariuszami) Spółki Przejmowanej są dwie osoby fizyczne. Spółka Przejmowana prowadzi działalność w zakresie wynajmu i zarządzania nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi (PKD 6820Z). Spółka Przejmująca planuje przeprowadzenie połączenia ze Spółką Przejmowaną poprzez przejęcie, w ramach którego Wnioskodawca przejmie Spółkę Przejmowaną w trybie określonym w art. 492 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks Spółek Handlowych (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 505 z późn. zm.; „KSH”), tj. przez przeniesienie całego majątku Spółki Przejmowanej na Wnioskodawcę w zamian za udziały w podwyższonym kapitale zakładowym Wnioskodawcy wydane wspólnikom Spółki Przejmowanej (łączenie się przez przejęcie) („Połączenie”). Spółka Przejmowana zostanie rozwiązana na podstawie art. 493 § 1 KSH, tj. bez przeprowadzania postępowania likwidacyjnego, w dniu wykreślenia z rejestru. W wyniku Połącznia Wnioskodawca przejmie cały majątek Spółki Przejmowanej i wstąpi we wszelkie prawa i obowiązki tej spółki, w tym również na gruncie podatkowym, zgodnie z przepisami Ordynacji podatkowej. Realizacja Połączenia nastąpi z dniem wpisania połączenia do rejestru właściwego według siedziby Spółki Przejmującej, co będzie mieć miejsce do końca kwietnia 2021 r. Spółka Przejmowana, zgodnie z art. 12 ust. 2 ustawy z dnia 28 listopada 2020 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2020 r. poz. 2123; „Ustawa nowelizująca”), postanowiła, że przepisy ustawy o CIT, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2021 r. stosuje się do niej oraz przychodów i kosztów związanych z uczestnictwem w niej począwszy od 1 maja 2021 r. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie: Czy opisane w zdarzeniu przyszłym Połączenie, skutkujące przejęciem majątku Spółki Przejmowanej przez Wnioskodawcę, będzie wiązało się z powstaniem po stronie Wnioskodawcy przychodu podatkowego na gruncie Ustawy o CIT? Zdaniem Wnioskodawcy, otrzymanie przez Wnioskodawcę majątku Spółki Przejmowanej, w zamian za który wspólnikom Spółki Przejmowanej wydane zostaną udziały w podwyższonym kapitale zakładowym Wnioskodawcy, nie spowoduje powstania przychodu po stronie Wnioskodawcy. Połączenie podyktowane jest zamiarem ograniczenia kosztów działalności generowanych przez jednoczesne utrzymywanie dwóch spółek (spółki komandytowej oraz jej komplementariusza) oraz konsolidację dotychczasowej działalności w jednej z nich. Dzięki Połączniu dojdzie również do zwiększenia transparentności prowadzonej działalności Wnioskodawcy. Z uwagi na to, że przepisy KSH przewidują, że połączenie spółek z udziałem spółki osobowej może nastąpić wyłącznic poprzez przejęcie jej przez spółkę kapitałową, w przedstawionej sytuacji jedyną dopuszczalną możliwością połączenia spółek jest przejęcie Spółki Przejmowanej - jako spółki komandytowej - przez Spółkę Przejmującą będącą spółką kapitałową. Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 8c ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 1406 ze zm. – dalej: „Ustawa o CIT”), przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, jest ustalona na dzień łączenia lub podziału wartość majątku spółki przejmowanej lub dzielonej otrzymanego przez spółkę przejmującą lub nowo zawiązaną. Z kolei w myśl art. 12 ust. 4 pkt 3e i 3f Ustawy o CIT, do przychodów nie zalicza się: wartości majątku spółki przejmowanej lub dzielonej otrzymanego przez spółkę przejmującą odpowiadającej wartości emisyjnej udziałów (akcji) przydzielonych udziałowcom (akcjonariuszom) spółek łączonych lub spółki dzielonej (12 ust. 4 pkt 3e Ustawy o CIT), wartości majątku spółki przejmowanej lub dzielonej, odpowiadającej procentowemu udziałowi spółki przejmującej w kapitale zakładowym spółki przejmowanej lub dzielonej, określonemu na ostatni dzień poprzedzający dzień łączenia lub podziału, otrzymanego przez spółkę przejmującą posiadającą w kapitale zakładowym spółki przejmowanej lub dzielonej udział w wysokości nie mniejszej niż 10% (12 ust. 4 pkt 3f Ustawy o CIT). Jednak zdaniem Wnioskodawcy powołane powyżej przepisy art. 12 ust. 1 pkt 8c, art. 12 ust. 4 pkt 3e i 3f Ustawy o CIT nie znajdą zastosowania w przypadku Połączenia. Przepisy te odnoszą się do pojęcia „spółki”. W myśl art. 4a pkt 21 Ustawy o CIT w brzmieniu od 1 stycznia 2021 r. pojęcie „spółki” oznacza: spółkę posiadającą osobowość prawną, w tym także spółkę zawiązaną na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 2157/2001 z dnia 8 października 2001 r. w sprawie statutu spółki europejskiej (SE) (Dz. Urz. WE L 294 z 10.11.2001, str. 1, z póżn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 6, t. 4, str. 251), spółkę kapitałową w organizacji, spółki, o których mowa w art. 1 ust. 3 pkt 1 i la, mające siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, spółkę niemającą osobowości prawnej mającą siedzibę lub zarząd w innym państwie, jeżeli zgodnie z przepisami prawa podatkowego tego innego państwa jest traktowana jak osoba prawna i podlega w tym państwie opodatkowaniu od całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich osiągania. Natomiast zgodnie z art. 1 ust. 3 pkt 1 Ustawy o CIT w brzmieniu od 1 stycznia 2021 r. przepisy ustawy mają również zastosowanie do spółek komandytowych i spółek komandytowo-akcyjnych mających siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Jak zostało wskazane w opisie zdarzenia przyszłego, Spółka Przejmowana na mocy art. 12 ust. 2 Ustawy nowelizującej, postanowiła, że przepisy ustawy o CIT, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2021 r. stosuje się do niej oraz przychodów i kosztów związanych z uczestnictwem w niej począwszy od 1 maja 2021 r. Oznacza to, że ocena skutków prawnych Połączenia na gruncie Ustawy o CIT nastąpi na podstawie przepisów tej ustawy obowiązujących przed 1 stycznia 2021 r. Zgodnie z art. 4a pkt 21 Ustawy o CIT w brzmieniu sprzed 1 stycznia 2021 r. pojęcie „spółki” oznacza: spółkę posiadającą osobowość prawną, w tym także spółkę zawiązaną na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 2157/2001 z dnia 8 października 2001 r. w sprawie statutu spółki europejskiej (SE) (Dz.Urz. WE L 294 z 10.11.2001, str. 1, z późn. zm.; Dz.Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 6. t. 4. str. 251), spółkę kapitałową w organizacji, spółkę komandytowo-akcyjną mającą siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, spółkę niemającą osobowości prawnej mającą siedzibę lub zarząd w innym państwie, jeżeli zgodnie z przepisami prawa podatkowego tego innego państwa jest traktowana jak osoba prawna i podlega w tym państwie opodatkowaniu od całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich osiągania. Zgodnie z brzmieniem tego przepisu pojęcie „spółki” nie obejmuje swym zakresem spółki komandytowej. W związku z tym, że spółka komandytowa nie jest „spółką” w rozumieniu Ustawy o CIT w brzmieniu przepisów przed 1 stycznia 2021 r., przepisy art. 12 ust. 1 pkt 8c, art. 12 ust. 4 pkt 3e i 3f Ustawy o CIT nie mogą dotyczyć Spółki Przejmowanej. W konsekwencji przepisy te nie mają zastosowania w przypadku przejęcia przez Wnioskodawcę Spółki Przejmowanej. Zdaniem Wnioskodawcy, również żaden inny przepis podatkowy zawarty w ustawie o CIT w brzmieniu sprzed 1 stycznia 2021 r. nie wskazuje, że przejęcie majątku spółki komandytowej przez spółkę kapitałową w wyniku połączenia przez przejęcie rodzi przychód podatkowy. W związku z tym, połączenie Wnioskodawcy ze Spółką Przejmowaną będzie zdarzeniem neutralnym podatkowo po stronie Wnioskodawcy. Wniosek ten znajduje uzasadnienie w art. 217 Konstytucji RP, z którego wynika nakaz, by wszelkie obciążenia podatkowe były w sposób wyraźny uregulowane w ustawie, natomiast nie jest dopuszczalne domniemywanie istnienia takich obciążeń. W okolicznościach, w których spółka komandytowa pozostaje poza zakresem podmiotowym podatników CIT należy stwierdzić, że brak jest ogólnego przepisu, z którego wynikałoby, że wartość majątku otrzymanego przez spółkę przejmującą w wyniku przejęcia spółki komandytowej stanowi dla spółki przejmującej dochód podlegający CIT. Stwierdzić należy, iż gdyby wolą ustawodawcy było włączenie takiego zdarzenia prawnego (jakim jest łączenie się spółki kapitałowej z komandytową niebędącą podatnikiem CIT) do zdarzeń rodzących skutki podatkowe na gruncie ustawy o CIT, musiałaby ona znaleźć wyraźnie odzwierciedlenie w przepisach podatkowych, jak np. w przypadku przekształcenia się spółek kapitałowych w spółki osobowe. Dodatkowo należy nadmienić, iż nawet gdyby rozpatrywać czynność połączenia spółki kapitałowej i spółki komandytowej przez pryzmat analogii (dla celów podatkowych) do wniesienia wkładu niepieniężnego (w formie przedsiębiorstwa spółki osobowej), to i tak w okresie sprzed objęcia spółek komandytowych reżimem CIT z tytułu przejęcia Spółki Przejmowanej przez Wnioskodawcę nie powstałby przychód podatkowy. Stwierdzenie to wynika z brzmienia art. 12 ust. 4 pkt 4 lub art. 12 ust. 4 pkt 11 Ustawy o CIT, w których ustawodawca wprost przewidział sytuacje, gdy przysporzenia faktycznie otrzymywane przez podatnika nie stanowią jego przychodów. Zgodnie bowiem z art. 12 ust. 4 pkt 4 i pkt 11 Ustawy o CIT, do przychodów nie zalicza się: przychodów otrzymanych na utworzenie lub powiększenie kapitału zakładowego, funduszu udziałowego albo funduszu założycielskiego, albo funduszu statutowego w banku państwowym, albo funduszu organizacyjnego ubezpieczyciela, dopłat wnoszonych do spółki, jeżeli ich wniesienie następuje w trybie i na zasadach określonych w odrębnych przepisach, kwot i wartości stanowiących nadwyżkę ponad wartość nominalną udziałów (akcji), otrzymanych przy ich wydaniu i przekazanych na kapitał zapasowy, oraz w spółdzielniach i ich związkach - wartości wpisowego, przeznaczonych na fundusz zasobowy. W przypadku przejęcia majątku spółki komandytowej w ramach połączenia spółek - w zamian za udziały spółki przejmującej wydawane wspólnikom spółki komandytowej przez spółkę przejmującą - wartość tego majątku jest przekazywana na podwyższenie kapitału zakładowego, względnie, w części stanowiącej nadwyżkę ponad wartość nominalną wydawanych udziałów spółki przejmującej, na jej kapitał zapasowy. W świetle powołanych wyżej regulacji, nie będzie zatem stanowić przychodu podatkowego dla Wnioskodawcy jako spółki przejmującej: wartość majątku Spółki Przejmowanej otrzymanego przez Wnioskodawcę, odpowiadająca wartości nominalnej udziałów w podwyższonym kapitale zakładowym Spółki Przejmującej, a także, nadwyżka wartości majątku ponad wartość nominalną udziałów przyznanych wspólnikom, przekazana na kapitał zapasowy Spółki Przejmującej. Dodatkowo należy zauważyć, że zakres zastosowania art. 12 ust. 4 pkt 4 i pkt 11 Ustawy o CIT nie ogranicza się do przypadku wniesienia wkładów na podwyższony kapitał zakładowy i zapasowy, lecz dotyczy każdego przypadku przekazania składników majątku na kapitał zakładowy i zapasowy w zamian za udziały - w szczególności sytuacji, gdy następuje to w ramach procesu połączenia spółek. Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu wyroku z 19 lipca 2019 r. sygn. akt II FSK. 2229/17 wskazał, że „nie można zgodzić się z tym, że przewidziane w pkt 4 i pkt 1 tej jednostki redakcyjnej wyłączenia z przychodów odnosić można wyłącznie do przypadków wnoszenia aportów w formie niepieniężnej, gdyż takiego ograniczenia nie przewidział legislator podatkowy. W art. 12 ust. 4 pkt 4 u.p.d.o.p. nie tylko wkład niepieniężny otrzymany na podwyższenie kapitału zakładowego uznany został przez ustawodawcę za niestanowiący przychodów, ale każda sytuacja w której spółka kapitałowa otrzymuje aktywa na utworzenie lub powiększenie kapitału zakładowego.” Co więcej, z punktu widzenia gospodarczego przejęcie majątku spółki przejmowanej w wyniku połączenia wywołuje identyczny skutek, co wniesienie wkładu w postaci jej przedsiębiorstwa w zamian za udziały. Nie budzi wątpliwości, że w tym drugim przypadku art. 12 ust. 4 pkt 4 i pkt 11 Ustawy o CIT znalazłyby zastosowanie. Trudno w związku z tym szukać racjonalnego uzasadnienia dla uznania, że pierwsze z tych zdarzeń miałoby wywoływać dla spółki przejmującej odmienne skutki podatkowe. W świetle powyższych wyjaśnień należy uznać, że połączenie Wnioskodawcy poprzez przejęcie Spółki Przejmowanej (w stosunku do której w momencie Połączenia zastosowanie znajdują przepisy Ustawy o CIT w brzmieniu sprzed 1 stycznia 2021 r.) nie spowoduje powstania przychodu po stronie Spółki Przejmującej, ponieważ sytuacja ta objęta jest wyłączeniem z art. 12 ust. 4 pkt 4 i 11 Ustawy o CIT. Identyczne stanowisko Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej zajął m.in. w następujących interpretacjach indywidualnych: nr 0114-KDIP2-1.4010.435.2020.1.PD z dnia 30 grudnia 2020 r., nr 0111-KDIB1-1.4010.303.2020.1.SG z dnia 11 września 2020 r., nr 0111-KDIB1- 3.4010.40.2020.1.IZ z dnia 26 marca 2020 r. oraz nr 0111-KDIB2-1.4010.586.2019.l.AP z dnia 17 lutego 2020 r. Stanowisko to prezentują również sądy administracyjne. Poza przywołanym powyżej wyrokiem z dnia 19 lipca 2019 r. sygn. akt II FSK 2229/17 można wskazać m.in. na wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 28 maja 2019 r. sygn. akt II FSK 1997/17: „Trafnie sąd pierwszej instancji zauważył, że z podatkowego punktu widzenia proces łączenia spółki kapitałowej ze spółką osobową odpowiada przypadkowi wniesienia aportu (wkładu niepieniężnego) do spółki kapitałowej w zamian za wydane udziały - natomiast z punktu przepisów k.s.h. jest to proces połączenia. Stosownie więc do art. 12 ust. 4 pkt 4 u.p.d.o.p. do przychodów nie zalicza się przychodów otrzymanych na utworzenie lub powiększenie kapitału zakładowego, funduszu udziałowego albo funduszu założycielskiego, albo funduszu statutowego w banku państwowym, albo funduszu organizacyjnego ubezpieczyciela. Zatem niezasadne są zarzuty skargi kasacyjnej dotyczące naruszenia prawa materialnego, bowiem podatkowe konsekwencje połączenia spółki kapitałowej ze spółką osobową należy ustalać w oparciu o art. 12 ust. 4 pkt 4 oraz art. 12 ust. 4 pkt 11 u.p.d.o.p., których istotą jest brak opodatkowania kapitałów własnych spółki posiadającej osobowość prawną”, z dnia 9 stycznia 2020 r. sygn. akt II FSK 360/18: „Nie można zgodzić się z tym, że przewidziane w pkt 4 i pkt 11 tej jednostki redakcyjnej wyłączenia z przychodów odnosić można wyłącznie do przypadków wnoszenia aportów w formie niepieniężnej, gdyż takiego ograniczenia nie przewidział legislator podatkowy. W art. 12 ust. 4 pkt 4 u.pd.o.p. nie tylko wkład niepieniężny otrzymany na podwyższenie kapitału zakładowego uznany został przez ustawodawcę za niestanowiący przychodów, ale każda sytuacja, w której spółka kapitałowa otrzymuje aktywa na utworzenie lub powiększenie kapitału zakładowego. Jak wynika zaś z art. 492 § 1 pkt 1 k.s.h. w przypadku połączenia spółek przez inkorporację, czyli przeniesienie majątku spółki przejmowanej, odbywa się to w zamian za akcje lub udziały wydawane wspólnikom spółki przejmowanej, co z kolei znajduje swoje odzwierciedlenie w kapitale zakładowym spółki przejmującej. W prawie handlowym istotą przejęcia jest to. że ekwiwalentem za przejęty majątek, a zatem na gruncie podatku dochodowego od osób prawnych przychodem otrzymanym z tego tytułu przez spółkę przejmującą, nie są pieniądze czy inne składniki majątkowe, lecz udziały lub akcje przydzielone wspólnikom spółki przestającej istnieć, co przewidziane jest dyspozycją art. 12 ust. 4 pkt 4 u.p.d.o.p. Wynika to z tego, że konsekwencją takiego połączenia przez przejęcie jest podwyższenie kapitału zakładowego w spółce przejmującej, a celem tego zabiegu jest ustanowienie nowych udziałów bądź akcji dla wspólników bądź akcjonariuszy spółki przejmowanej (...)”, z dnia 20 lutego 2020 r.. sygn. akt 11 FSK 2204/18: „(...) podatkowe konsekwencje połączenia spółki kapitałowej ze spółką osobową należy ustalać w oparciu o art. 12 ust. 4 pkt 4 oraz art. 12 ust. 4 pkt II u.p.d.o.p.. których istotą jest brak opodatkowania kapitałów własnych spółki posiadającej osobowość prawną. (...) Nie sposób zaakceptować twierdzenia, że przewidziane w pkt 4 i pkt 11 tej jednostki redakcyjnej wyłączenia z przychodów odnosić można wyłącznie do przypadków wnoszenia aportów w formie niepieniężnej, gdyż takiego ograniczenia nie przewidział ustawodawca. W art. 12 ust. 4 pkt 4 u.p.d.o.p. nie tylko wkład niepieniężny otrzymany na podwyższenie kapitału zakładowego uznany został przez ustawodawcę za niestanowiący przychodów, ale każda sytuacja w której spółka kapitałowa otrzymuje aktywa na utworzenie lub powiększenie kapitału zakładowego. Jak wynika zaś z art. 492 § 1 pkt 1 k.s.h. w przypadku połączenia spółek przez inkorporację, czyli przeniesienie majątku spółki przejmowanej, odbywa się to w zamian za akcje lub udziały wydawane wspólnikom spółki przejmowanej, co z kolei znajduje swoje odzwierciedlenie w kapitale zakładowym spółki przejmującej. (...) Wynika to z tego, że konsekwencją takiego połączenia przez przejęcie jest podwyższenie kapitału zakładowego w spółce przejmującej, a celem tego zabiegu jest ustanowienie nowych udziałów bądź akcji dla wspólników bądź akcjonariuszy spółki przejmowane”. Mając na uwadze powyższe wyjaśnienia, stwierdzić należy, iż połączenie Wnioskodawcy poprzez przejęcie Spółki Przejmowanej - spółki komandytowej niebędącej podatnikiem CIT, nie spowoduje powstania przychodu po stronie Spółki Przejmującej, ponieważ sytuacja ta objęta jest wyłączeniem z art. 12 ust. 4 pkt 4 i 11 Ustawy o CIT. Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie prawidłowości swojego stanowiska. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe. Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność. Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: z zastosowaniem art. 119a; w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej). Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…), za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP. Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.