0111-KDIB2-3.4014.192.2021.3.ŁSZ,

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2020 r. poz. 1325 ze zm.) – Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Zainteresowanych przedstawione we wniosku wspólnym z 10 maja 2021 r. (data wpływu do Organu – 10 maja 2021 r.), uzupełnionym 30 czerwca 2021 r., o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży prawa użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej wraz z własnością budynku i rzeczy ruchomych w nim się znajdujących – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 10 maja 2021 r. wpłynął do Organu ww. wniosek wspólny o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej m.in. podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży prawa użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej wraz z własnością budynku i rzeczy ruchomych w nim się znajdujących. Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, w związku z czym w piśmie z 24 czerwca 2021 r. wezwano do jego uzupełnienia. Wniosek uzupełniono 30 czerwca 2021 r. A. Opis Nieruchomości. Spółka jest użytkownikiem wieczystym nieruchomości gruntowej (prawo użytkowania wieczystego ustanowione do dnia 20 stycznia 2099 r.), położonej przy ulicy W., działki ewidencyjnej o powierzchni 900 m2 oraz właścicielem posadowionego na tym gruncie stanowiącego odrębną nieruchomość budynku biurowego o faktycznej powierzchni użytkowej 3604,89 m2 (prawo użytkowania wieczystego wraz z własnością posadowionego na tym gruncie budynku o charakterze biurowym zwane jest dalej: „Nieruchomością”). Budynek jest zabytkową neorenesansową kamienicą wybudowaną w latach 1893-1894 i rozbudowaną, i adaptowaną na cele biurowe, wpisaną do Gminnej Ewidencji Zabytków. Spółka jest także właścicielem środków trwałych, obejmujących majątek ruchomy stanowiący wyposażenie Nieruchomości (dalej: „Wyposażenie”), przykładowo – infrastruktura technologiczna, systemy bezpieczeństwa, sprzęt audiowizualny, sprzęt komputerowy, drukarki, meble (regały, fotele, biurka, szafy), wyposażenie kuchni/kafeterii, czytniki kart, kamery, alarmy. Wyposażenie stanowią towary nie objęte obniżoną stawką podatku od towarów i usług. Zgodnie z przyjętymi przez Sprzedawcę zasadami ewidencji kosztów do celów rachunkowości zarządczej, koszty są alokowane do poszczególnych miejsc powstawania kosztów („MPK"). Na moment złożenia wniosku, w Spółce funkcjonuje około 300 MPK. Spółka alokuje koszty dotyczące Nieruchomości do poszczególnych kont księgi głównej ze znacznikiem MPK-nieruchomość od 2012 roku. Spółka księguje przychody z najmu na osobnych kontach księgi głównej od 2008 roku (konieczność taka wynikała z wymogów w zakresie raportowania statutowego). W przeszłości, w ślad za praktyką stosowaną przez podmioty zagraniczne Grupy E., Spółka miała plany odnośnie rozwijania działalności w zakresie zarządzania i wynajmu nieruchomości. W tym celu były prowadzone działania zmierzające do nabycia dodatkowego budynku w celu wynajmu. Jednakże, ze względu na zmiany biznesowe (planowaną przez Grupę E. sprzedaż części biznesu Spółki) oraz trudną sytuację na rynku nieruchomościowym (zwiększenie przez przedsiębiorców etatów pracy zdalnej i tzw. hotdesków, co spowodowało zwiększoną ilość pustostanów w W., jak również wzrost powierzchni dostępnej na rynku w pod-wynajem – ze względu na pandemię COVID-19), Spółka zaprzestała realizacji planów rozwijania działalności nieruchomościowej. Historycznie, powierzchnia Nieruchomości była i jest wynajmowana na rzecz podmiotów niepowiązanych w mniej niż 5% (np. kafeteria, incydentalny wynajem sal konferencyjnych, powierzchnia pod kręcenie filmów). W pozostałym zakresie Spółka przede wszystkim używa Nieruchomości na potrzeby własne, oraz wynajmuje powierzchnię podmiotom powiązanym z Grupy E. Spółka nie sporządzała ani nie sporządza osobnych zestawień finansowych, bilansów, rachunków zysków i strat, planów biznesowych w zakresie działalności nieruchomościowej. Na zadania związane z Nieruchomością jeden z pracowników poświęca około 30% czasu pracy. Do zadań pracownika w zakresie Nieruchomości należy m.in. zarządzanie kwestiami związanymi z obowiązkami wynikającymi z faktu bycia właścicielem Nieruchomości (np. prowadzenie książki obiektu budowlanego, dbanie o przeglądy okresowe budynku oraz wykonywanie zaleceń z przeglądów, organizowanie odśnieżania). Do zadań pracownika nie należy poszukiwanie nowych najemców. Na moment złożenia wniosku, pracownik nie jest (i nie będzie na moment Transakcji przypisany) formalnie przypisany do Nieruchomości, a koszty jego zatrudnienia są księgowane na ogólnych kontach kosztowych (bez znacznika MPK nieruchomość). Sprzedawca nie jest i nie był właścicielem innych nieruchomości niż Nieruchomość. Na dzień złożenia wniosku: Spółka wynajmuje 15,2% powierzchni użytkowej Budynku (co stanowi jednocześnie 12,8% całkowitej powierzchni Budynku), przy czym 100% najemców to podmioty powiązane, 79% powierzchni użytkowej Spółka wykorzystuje na potrzeby działalności własnej; Spółka nie zawarła z podmiotem trzecim umowy o zarządzanie nieruchomością; Spółka – w odniesieniu do Nieruchomości – nie sporządza budżetów, planów biznesowych, raportów dla zarządu, bilansów oraz rachunków zysków i strat, ani nie wydziela części dotyczącej Nieruchomości w sprawozdaniach finansowych ani w polityce rachunkowości; Spółka nie wyodrębnia należności i zobowiązań związanych z Nieruchomością (ewidencjonowane są na kontach księgi głównej razem z innymi należnościami i zobowiązaniami); Nieruchomość nie jest wydzielona organizacyjnie w strukturach Spółki jako dział/oddział/wydział etc. B. Przedmiot transakcji. Spółka X SA, która jest wspólnikiem Sprzedawcy i Nabywcy, planuje dokonać zbycia linii biznesowych należących do Sprzedawcy na rzecz podmiotu niepowiązanego („Podmiot Trzeci”). Jedną z koncepcji planowanej sprzedaży biznesu jest sprzedaż przez X 100% akcji Sprzedawcy. Jednakże, Podmiot trzeci jest zainteresowany wyłącznie określonymi liniami biznesowymi i nie planuje nabycia innych składników majątku Sprzedawcy, w tym nie jest zainteresowany nabyciem Nieruchomości. W związku z powyższym, Sprzedawca planuje dokonać zbycia Nieruchomości na rzecz Nabywcy (będącego spółką z Grupy E., powiązaną ze Sprzedawcą). Nabywca jest spółką prawa polskiego, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Przedmiotem działalności Nabywcy jest m.in. działalność firm centralnych (holdingów, w tym finansowych), pozostałe pośrednictwo pieniężne, kupno i sprzedaż nieruchomości na własny rachunek oraz wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi. Sprzedawca zamierza zawrzeć z Nabywcą warunkową umowę sprzedaży Nieruchomości oraz Wyposażenia (dalej zwana łącznie jako: „Warunkowa Umowa Sprzedaży”). Intencją Zainteresowanych jest zawarcie umowy przyrzeczonej zbycia Nieruchomości wraz z Wyposażeniem w 2021 r. (dalej: „Transakcja”). Nieruchomość wraz z Wyposażeniem nie jest obciążona żadnymi ograniczonymi prawami rzeczowymi, prawami czy roszczeniami osób trzecich, ani ograniczeniami w rozporządzaniu nimi, za wyjątkiem prawa pierwokupu przysługującego miastu W. na podstawie ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami w stosunku do Nieruchomości, tzw. prawo pierwokupu, jak i praw wynikających z zawartych umów najmu. Obecnie Nieruchomość jest wykorzystywana w większości przez Spółkę na własne cele (związane z prowadzeniem opisanej powyżej działalności wydawniczej), pozostała część powierzchni jest wynajmowana na podstawie umów najmu na rzecz podmiotów (głównie) powiązanych – zgodnie z opisem powyżej (dalej: „Umowy najmu”). Zgodnie z Kodeksem cywilnym (art. 678), w przypadku zbycia przedmiotu najmu, Nabywca wstąpi automatycznie w umowy najmu w miejsce Zbywcy. Nabywca po przeprowadzeniu Transakcji będzie prowadził działalność w zakresie wynajmowania powierzchni w Budynku na rzecz najemców, która będzie stanowić jego główną działalność. Nabywca nie będzie prowadzić działalności wydawniczej. Jedną z opcji (opcja preferowana) przewidywanych przez Nabywcę jest zbycie Nieruchomości na rzecz podmiotu trzeciego. Jednocześnie, to czy Nabywca dokona sprzedaży będzie uzależnione od otoczenia rynkowego. Następujące składniki nie wejdą w skład zbywanej Nieruchomości: istniejące i wymagane na dzień Transakcji wierzytelności pieniężne dotyczące Nieruchomości (najemcy rozliczą się ze Sprzedawcą bezpośrednio za okres najmu do daty zbycia Nieruchomości); know-how Sprzedawcy; dokumentacja podatkowa i księgowa związana z przedsiębiorstwem Sprzedawcy; zobowiązania Sprzedawcy inne niż wynikające z umów najmu; firma Sprzedawcy; pracownik (pracownicy) ani zakład pracy w rozumieniu art. 231 Kodeksu Pracy. Intencją Sprzedawcy jest sprzedaż jedynie Nieruchomości i Wyposażenia, nie zaś całego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części. Przedmiot Transakcji nie jest i nie będzie na moment Transakcji wyodrębniony organizacyjnie (jako np. dział, wydział, oddział). C. Inne okoliczności związane z planowaną Transakcją. W Warunkowej Umowie Sprzedaży, która zostanie zawarta pomiędzy Sprzedawcą a Nabywcą określonym składnikom majątkowym będących przedmiotem Transakcji mogą zostać przypisane określone części Ceny. W skład Nieruchomości nie będą wchodzić obiekty budowlane zaliczone do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym (Sprzedawca nie posiada takich obiektów). Warunkowa Umowa Sprzedaży stosownie do art. 155 § 1 Kodeksu cywilnego w związku z art. 158 Kodeksu cywilnego wywołuje jedynie skutki zobowiązujące, zaś zawarcie umowy o skutkach rozporządzających uzależnione będzie od niewykonania prawa pierwokupu przysługującego miastu W. w stosunku do Nieruchomości na podstawie ustawy o gospodarce nieruchomościami. Zainteresowani zobowiążą się zawrzeć umowę sprzedaży (dalej: „Umowę Rozporządzającą”) będącą wykonaniem Umowy Warunkowej Sprzedaży w terminie 2 miesięcy od dnia, w którym spełni się warunek niewykonania prawa pierwokupu, o którym mowa powyżej. Nabywca po zawarciu Umowy Rozporządzającej i zakończeniu Transakcji zamierza zawrzeć dodatkowe umowy najmu, umowy z dostawcami dotyczącymi Nieruchomości, oraz będzie prowadzić działalność w zakresie wynajmu nieruchomości przy pomocy własnego personelu, w przypadku konieczności będzie pozyskiwać niezbędne finansowanie. Nabywca nie będzie prowadzić w Nieruchomości działalności wydawniczej. D. Sposób nabycia Nieruchomości przez Sprzedawcę wraz z informacjami o wydatkach ponoszonych od chwili nabycia. Sprzedawca nabył Nieruchomość wraz z wyodrębnionymi lokalami na podstawie umowy sprzedaży, udokumentowanej aktami notarialnymi sporządzonymi 8 września 2000 r. Zatem, Spółka nabyła Nieruchomość w 2000 roku. Transakcja nabycia nie była opodatkowana podatkiem od towarów i usług. Następnie aktem notarialnym z 12 czerwca 2001 r., zniesiono odrębną własność lokali wyodrębnionych w budynku. Na moment zakupu Budynek nie nadawał się z powodów technicznych do użytkowania. Sprzedawca w marcu 2001 r. rozpoczął prace budowlane, modernizacyjne oraz rozbudowę, które zostały zakończone pod koniec marca 2002 r. i miały na celu dostosowanie Budynku do możliwości jego używania do celów działalności gospodarczej. Zgodnie z decyzją wydaną 19 kwietnia 2002 r. przez burmistrza gminy W-C budynek został oddany do użytkowania Sprzedawcy 19 kwietnia 2002 r. Wartość początkowa na dzień przyjęcia do użytkowania Budynku przez Sprzedawcę wyniosła 32 154 761,58 zł, obejmując cenę zakupu budynku (10 475 707,05 zł) oraz wartość prac budowlanych poniesionych do dnia oddania Budynku do używania i innych kosztów (21 679 054,53 zł). Następnie w 2002 r., wartość początkowa została skorygowana o koszty pośrednie (pomniejszona o kwotę 387.824,39 zł), zatem ostateczna wartość początkowa Budynku przyjęta przez Spółkę wyniosła 31.766.937,29 zł. W kolejnych latach (2002-2020), Sprzedawca ponosił nakłady stanowiące ulepszenia w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, które powiększały wartość początkową Budynku dla celów podatku dochodowego od osób prawnych. Nakłady były związane z bieżącą eksploatacją budynku i nie zmieniały przeznaczenia Budynku w żaden sposób albo jego części. Największe nakłady zostały poniesione w roku 2019 m.in. na klimatyzację i wentylację w Budynku. Poniższa tabela przedstawia kwoty nakładów powiększających wartość początkową Budynku dla celów podatku dochodowego. Tabela 1: Nakłady powiększające wartość początkową Budynku w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych: Tabela 1 – załącznik PDF Od wydatków modernizacyjnych wykazanych w pkt 1-18 (ulepszeń) objętych podatkiem od towarów i usług, podatek był odliczany przez Spółkę na zasadach ogólnych. Jak wynika z przedstawionej Tabeli, Sprzedawca nie poniósł wydatków na ulepszenie Nieruchomości, których wartość przekraczałaby 30% ich wartości początkowej (30%*(31.766.937,19 zł) wynosi 9 530 081,16 zł, a zatem suma wszystkich nakładów (poz. 1-18 powyżej - 4 128 972,68 zł) nie przekroczyła ww. kwoty). Sprzedawca prowadzi w Nieruchomości działalność wydawniczą (opodatkowaną stawką 23% – usługi reklamowe, 8% – dostawa czasopism oraz 5% – dostawa książek) oraz działalność w zakresie wynajmu (opodatkowaną stawką 23%). Sprzedawca prowadzi(ł) także w sposób incydentalny sprzedaż zwolnioną, nie związaną z głównym przedmiotem działalności, np. udzielanie pożyczek (sprzedaż zwolniona stanowi poniżej 2% całej sprzedaży Spółki). W związku z planowaną Transakcją, Sprzedawca i Nabywca zamierzają złożyć, przed dniem Transakcji, właściwemu dla Nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego zgodne oświadczenie, o którym mowa w art. 43 ust. 10 ustawy o podatku od towarów i usług (spełniające warunki, o których mowa w art. 43 ust. 11 ustawy o podatku od towarów i usług) o rezygnacji ze zwolnienia i wyborze opodatkowania dostawy Nieruchomości 23% podatkiem od towarów i usług. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie: Czy w zakresie, w jakim Transakcja będzie podlegała opodatkowaniu od towarów i usług i nie będzie korzystała ze zwolnienia z podatku od towarów i usług, znajdzie zastosowanie regulacja wskazana w art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, przez co Transakcja nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych? Zdaniem Zainteresowanych, w zakresie, w jakim Transakcja będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług i nie będzie korzystała ze zwolnienia z podatku od towarów i usług, znajdzie zastosowanie regulacja wskazana w art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, przez co Transakcja nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. a) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych podatkowi temu podlegają, między innymi, umowy sprzedaży rzeczy, do których zaliczane są również m.in. nieruchomości. Niemniej jednak, na mocy art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych nie podlegają czynności cywilnoprawne, jeżeli przynajmniej jedna ze stron z tytułu dokonania tej czynności jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług lub jest z niego zwolniona, z wyjątkiem umów sprzedaży i zamiany zwolnionych z podatku od towarów i usług, których przedmiotem są nieruchomości lub ich części. Tym samym, zdaniem Zainteresowanych, ze względu na to, że Transakcja będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług i nie będzie korzystać ze zwolnienia z podatku od towarów i usług (mając na uwadze rezygnację przez Sprzedającego i Kupującego ze zwolnienia od podatku od towarów i usług i wybór opodatkowania podatkiem od towarów i usług), znajdzie zastosowanie art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, przez co Transakcja nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Innymi słowy, jeżeli Transakcja dostawy Nieruchomości będzie w całości opodatkowana podatkiem od towarów i usług, to nie będzie ona równocześnie podlegała opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych (na podstawie art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych). Powyżej przywołano tylko tę część stanowiska Zainteresowanych, która odnosi się do opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Zainteresowanych w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe. Na wstępie należy wskazać, że niniejsza interpretacja stanowi ocenę stanowiska Zainteresowanych wyłącznie w zakresie przepisów ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych. W zakresie podatku od towarów i usług w wydano odrębne rozstrzygnięcie – interpretacja z 06 sierpnia 2021 r. znak: 0114-KDIP4-3.4012.294.2021.3.DS. Przepis art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz. U. z 2020 r. poz. 815 ze zm.) zawiera zamknięty katalog czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem. Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. a) ww. ustawy – podatkowi temu podlegają umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych. Stosownie do treści art. 3 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania czynności cywilnoprawnej. W myśl art. 4 pkt 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych obowiązek podatkowy – przy umowie sprzedaży – ciąży na kupującym. W oparciu o art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, podstawę opodatkowania – przy umowie sprzedaży – stanowi wartość rynkowa rzeczy lub prawa majątkowego, którą określa się na zasadach wskazanych w art. 6 ust. 2 ww. ustawy. Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy stawki podatku wynoszą od umowy sprzedaży: nieruchomości, rzeczy ruchomych, prawa użytkowania wieczystego, własnościowego spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego, spółdzielczego prawa do lokalu użytkowego oraz wynikających z przepisów prawa spółdzielczego: prawa do domu jednorodzinnego oraz prawa do lokalu w małym domu mieszkalnym – 2%, innych praw majątkowych – 1%. W związku z powyższymi regulacjami należy stwierdzić, że umowa sprzedaży podlega generalnie opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych i obowiązek uiszczenia tego podatku ciąży na kupującym. W ustawie o podatku od czynności cywilnoprawnych przewidziano jednak sytuacje, w których czynność mieszcząca się w zakresie przedmiotowym ustawy jest wyłączona z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Na podstawie art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych – nie podlegają podatkowi czynności cywilnoprawne, inne niż umowa spółki i jej zmiany: w zakresie, w jakim są opodatkowane podatkiem od towarów i usług, jeżeli przynajmniej jedna ze stron jest zwolniona od podatku od towarów i usług z tytułu dokonania tej czynności, z wyjątkiem: umów sprzedaży i zamiany, których przedmiotem jest nieruchomość lub jej część, albo prawo użytkowania wieczystego, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub prawo do miejsca postojowego w garażu wielostanowiskowym lub udział w tych prawach, umów sprzedaży udziałów i akcji w spółkach handlowych. Z treści art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych wynika, że o wyłączeniu z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych nie decyduje okoliczność, że strony tej umowy posiadają generalnie status podatnika podatku od towarów i usług, lecz wyłącznie fakt, że dana czynność (ta konkretna) jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług lub przynajmniej jedna ze stron tej czynności jest z tego podatku zwolniona. Przy czym, mimo zwolnienia z podatku od towarów i usług, wyłączenie z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych nie będzie miało miejsca wówczas, gdy czynność będzie dotyczyć m.in. umowy sprzedaży a jej przedmiotem będzie m.in. nieruchomość lub prawo użytkowania wieczystego. W świetle art. 1a pkt 7 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, użyte w ustawie określenie podatek od towarów i usług oznacza podatek od towarów i usług w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r. poz. 106 i 568) lub podatek od wartości dodanej pobierany na podstawie przepisów obowiązujących w państwach członkowskich. Ze zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku wynika, że Sprzedający (Zainteresowany będący stroną postępowania) zamierza dokonać na rzecz Nabywcy (Zainteresowanego niebędącego stroną postępowania) sprzedaży użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej wraz z własnością budynku i rzeczy ruchomych w nim się znajdujących. W związku z tym należy podkreślić, że jakkolwiek zapytanie Zainteresowanych dotyczy opodatkowania umowy sprzedaży podatkiem od czynności cywilnoprawnych, to jednak w pierwszej kolejności rozstrzygnięcia wymaga kwestia czy powyższa transakcja – dokonana pomiędzy wskazanymi we wniosku Stronami – podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w świetle przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, bowiem ocena ta ma zasadnicze znaczenie dla ewentualnego objęcia umowy sprzedaży podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Opodatkowanie tej czynności podatkiem od towarów i usług może bowiem skutkować wyłączeniem obowiązku podatkowego w podatku od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych. W interpretacji indywidualnej wydanej 06 sierpnia 2021 r., znak: 0114-KDIP4-3.4012.294.2021.3.DS, w trybie art. 14c Ordynacji podatkowej, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej potwierdził stanowisko zainteresowanych według którego Sprzedawca i Nabywca są zarejestrowani jako podatnicy podatku od towarów i usług czynni i zamierzają złożyć przed dniem planowanej Transakcji, właściwemu dla Nabywcy Naczelnikowi Urzędu Skarbowego zgodne oświadczenie, o którym mowa powyżej, w odniesieniu do dostawy Nieruchomości wchodzącej w skład przedmiotu Transakcji, dostawa przedmiotowej Nieruchomości będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług i nie będzie korzystać ze zwolnienia z podatku od towarów i usług, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług będzie także podlegała sprzedaż składników majątkowych towarzyszących nieruchomości (nie będzie korzystała ze zwolnienia). Zatem, skoro omawiana we wniosku transakcja sprzedaży prawa użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej wraz z własnością budynku i rzeczy ruchomych w nim się znajdujących będzie faktycznie w całości opodatkowana podatkiem od towarów i usług (z uwagi na rezygnację przez Strony z przysługującego zwolnienia z opodatkowania podatkiem od towarów i usług), to do opisanej transakcji znajdzie zastosowanie wyłączenie zawarte w art. 2 pkt 4 lit. a) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych. W takim przypadku opisana transakcja sprzedaży będzie wyłączona z opodatkowania w podatku od czynności cywilnoprawnych. Po stronie Nabywcy nie wystąpi zatem obowiązek podatkowy w podatku od czynności cywilnoprawnych. Wobec powyższego, stanowisko Zainteresowanych należało uznać za prawidłowe. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Zainteresowanych i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze zdarzeniem podanym przez Zainteresowanych w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność. Zgodnie z art. 14f § 2b pkt 3 Ordynacji podatkowej, opłata za wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej podlega zwrotowi w przypadku uiszczenia jej w kwocie wyższej od należnej - w odpowiedniej części. Nienależna opłata w kwocie 20 zł uiszczona w dniu 7 maja 2021 r., zostanie – zgodnie z wolą Wnioskodawcy wyrażoną we wniosku (data wpływu 10 maja 2021 r.) – zwrócona na nr rachunku bankowego wskazany we wniosku. Zwrot nastąpi po zakończeniu postępowania, stosownie do uregulowania zawartego w art. 14f § 2a Ordynacji podatkowej. Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: z zastosowaniem art. 119a; w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej). Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne. Zainteresowanemu będącemu stroną postępowania (art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP. Zgodnie z art. 57a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.