0111-KDIB3-3.4013.155.2021.5.PJ

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r., poz. 1540 z późn. zm.) w związku z postanowieniem Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 12 października 2021 r., znak: 0111-KDIB3-3.4013.155.2021.4.PK uchylającym postanowienie organu I instancji z 8 września 2021 r., znak: 0111‑KDIB3‑3. 4013.155.2021.2.PJ Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 25 czerwca 2021 r. (data wpływu: 25 czerwca 2021 r.) uzupełnionego pismem z 10 września 2021 r. (data wpływu: 10 września 2021 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie zwolnienia od podatku akcyzowego zużycia energii elektrycznej wytwarzanej z instalacji fotowoltaicznej – jest prawidłowe. UZASADNIENIE 25 czerwca 2021 r wpłynął do Organu wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie zwolnienia od podatku akcyzowego zużycia energii elektrycznej wytwarzanej z instalacji fotowoltaicznej. Wniosek został uzupełniony pismem z 10 września 2021 r. Wnioskodawca przedstawił następujący stan faktyczny: Gmina A. w roku 2021 zrealizowała inwestycje w zakresie odnawialnych źródeł energii polegającą na zakupie i montażu paneli fotowoltaicznych w budynkach stanowiących własność gminy. Instalacja fotowoltaiczna zamontowana została na obiektach sportowych. Wykonana instalacja fotowoltaiczna ma moc 6,2 kW i 6,4 kW. Zakup i montaż instalacji zrealizowany został ze środków własnych gminy. Obiekty sportowe zostały oddane w bezpłatne administrowanie klubom sportowym, działającym w dwóch sołectwach gminy. Kluby sportowe wykonują na obiektach sportowych działalność statutową i nie osiągają z tego tytułu zysku. Gmina jest właścicielem liczników energii i ponosi koszty zakupu energii. Zaspokojenie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy, określonych w art. 7 ustawy o samorządzie gminnym. W szczególności zadania własne obejmują sprawy z zakresu kultury fizycznej i turystyki (art. 7 ust. 1 pkt 10 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym). Na gminie spoczywa obowiązek finansowania kultury fizycznej i sportu. Podstawową formą wspierania przez gminy sportu na swoim terenie jest przekazywanie dotacji klubom sportowym. Na podstawie art. 27 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie gmina może określić w drodze uchwały warunki i tryb finansowania zadania własnego z zakresu sportu. W gminie A. taka uchwała została podjęta w 2010 r. (uchwała Nr (...) Rady Miejskiej w A. z dnia (...) 2010 r. w sprawie warunków i trybu finansowania zadania własnego z zakresu sportu na obszarze Gminy A.). Na podstawie ww. uchwały kluby sportowe otrzymują dotację z budżetu gminy, którą przeznaczają na tworzenie warunków, w tym organizacyjnych, sprzyjających rozwojowi sportu. § 3 przywołanej uchwały Rady Miejskiej w A. określa cel publiczny, na który może być przeznaczona dotacja, tj.: •         poprawę warunków uprawiania sportu przez zawodników klubów sportowych, •         osiągnięcie wyższych wyników sportowych przez zawodników klubów sportowych, •poprawę kondycji fizycznej i zdrowia psychicznego mieszkańców poprzez upowszechnianie rekreacji i aktywnego stylu życia, •         umożliwienie dostępu do różnorodnych form aktywności sportowej jak największej liczbie mieszkańców Gminy A. Zgodnie ze swoimi statutami kluby sportowe działające na obiektach gminnych są stowarzyszeniem zrzeszającym członków w celach niezarobkowych. Stowarzyszenia te mogą prowadzić działalność gospodarczą, ale na ww. obiektach takiej działalności nie prowadzą. W uzupełnieniu z 10 września 2021 r. Wnioskodawca wskazał ponadto poniższe okoliczności: 1.      Gmina A. nie posiada koncesji na wytwarzanie, magazynowanie, przesyłanie, dystrybucję lub obrót energią elektryczną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 10.04.1997 r. - Prawo energetyczne. 2.      Art. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tj. Dz. U. z 2021 r. poz. 1372) mówi, iż mieszkańcy gminy tworzą z mocy prawa wspólnotę samorządową. Gmina to wspólnota samorządowa oraz odpowiednie terytorium. Zgodnie z art. 2 ww. ustawy gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Art. 7 ww. ustawy określa zadania własne gminy. Podstawą gospodarki finansowej gminy jest uchwała budżetowa, która określa dochody i wydatki gminy. Wydatki czyli koszty realizowanych w ciągu roku zadań własnych, w tym zadań w zakresie kultury fizycznej i sportu. Gmina na podstawie „szczególnych ustaw” otrzymała możliwość powierzania swoich zadań organizacjom pożytku publicznego. Z uwagi na fakt, iż kluby sportowe są organizacją pożytku publicznego, wykonują zadania własne gminy, a członkami klubów są dzieci i młodzież mieszkające na terenie gminy, należy uznać, iż wyprodukowaną energię zużywa wspólnota samorządowa czyli gmina. Reasumując energię elektryczną zużywają dzieci uczęszczające na zajęcia do klubów sportowych czyli wspólnota samorządowa Gminy A. 3.      Gmina A. nie odsprzedaje energii elektrycznej innym podmiotom. W związku z powyższym opisem Wnioskodawca zadał następujące pytanie: Czy gminie A. przysługuje zwolnienie od podatku akcyzowego na podstawie § 5 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 grudnia 2018 r. w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego? Wnioskodawca przedstawił następujące stanowisko w zakresie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego: Wobec przedstawionego stanu faktycznego Gmina A. uważa, iż przysługuje Jej zwolnienie z podatku akcyzowego na podstawie § 5 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 grudnia 2018 r. w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego. Na podstawie § 5 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 grudnia 2018 r. w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego, zwalnia się od akcyzy zużycie energii elektrycznej wyprodukowanej z generatorów o łącznej mocy nieprzekraczającej 1 MW przez podmiot, który zużywa tą energię. Zamontowane instalacje wykorzystywane są do celów związanych z prowadzoną działalnością statutową gminy. Art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym mówi, iż zaspokojenie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W szczególności zadania własne obejmują sprawy kultury fizycznej i turystyki, w tym terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych. Zadanie to Gmina powierzyła na podstawie ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie i uchwały Nr (...) Rady Miejskiej w A. z dnia (...) 2010 r. w sprawie warunków i trybu finansowania zadania własnego z zakresu sportu na obszarze Gminy A. klubom sportowym, które nieodpłatnie korzystają z budynków, w których znajduje się instalacja, w celu realizacji powierzonego zadania gminnego. Gminy finansują zadania własne. Tym samym na gminie spoczywa obowiązek finansowania kultury fizycznej. Ustawa z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie pozwoliła gminie określić w drodze uchwały warunki i tryb finansowania zadania własnego z zakresu sportu. Tym samym działające na obiektach gminnych kluby sportowe wykonują zadania własne gminy z zakresu sportu. Z uwagi na fakt, iż obiekty sportowe, na których zamontowana jest instalacja fotowoltaiczna są własnością gminy, gmina ma podpisaną umowę o dostawę energii elektrycznej, można jasno stwierdzić, iż gmina wytwarza energię elektryczną, którą zużywa na własne potrzeby. Zatem gmina wytwarzając energię elektryczną z instalacji nieprzekraczającej 1 MW, zgodnie z § 5 ust. 1 rozporządzenia korzysta ze zwolnienia, z uwagi na fakt, iż zużywa ją na wykonywanie zadań własnych nałożonych przepisami prawa. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stan faktycznego jest prawidłowe. Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2020 r. poz. 722, dalej jako „ustawa akcyzowa”) ustawa określa opodatkowanie podatkiem akcyzowym, zwanym dalej „akcyzą”, wyrobów akcyzowych oraz samochodów osobowych, organizację obrotu wyrobami akcyzowymi, a także oznaczanie znakami akcyzy. W myśl art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy, wyroby akcyzowe to wyroby energetyczne, energia elektryczna, napoje alkoholowe, wyroby tytoniowe, susz tytoniowy, płyn do papierosów elektronicznych oraz wyroby nowatorskie, określone w załączniku nr 1 do ustawy. W poz. 33 załącznika nr 1 wymieniono energię elektryczną o kodzie CN 2716 00 00. Stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 19 ustawy, nabywca końcowy to podmiot nabywający energię elektryczną, nieposiadający koncesji na wytwarzanie, przesyłanie, dystrybucję lub obrót energią elektryczną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne (Dz. U. z 2019 r. poz. 755, z późn. zm.), z wyłączeniem: a)      spółki prowadzącej giełdę towarową w rozumieniu ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych (Dz. U. z 2019 r. poz. 312) nabywającej energię elektryczną z tytułu pełnienia funkcji opisanej w art. 5 ust. 3a ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych, b)      towarowych domów maklerskich i domów maklerskich w rozumieniu ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych nabywających energię elektryczną z tytułu pełnienia funkcji opisanej w art. 9 ust. 2 ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych lub nabywających energię elektryczną na rachunek dającego zlecenie na rynku regulowanym w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (Dz. U. z 2020 r. poz. 89, 284 i 288), c)      giełdowej izby rozrachunkowej, Krajowego Depozytu Papierów Wartościowych S.A. lub spółki, której Krajowy Depozyt przekazał wykonywanie czynności z zakresu zadań, o których mowa w art. 48 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, nabywających energię elektryczną z tytułu pełnienia funkcji opisanej w art. 9 ust. 2 ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych, d)      spółki prowadzącej jednocześnie izbę rozliczeniową i izbę rozrachunkową w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi nabywającej energię elektryczną z tytułu pełnienia funkcji, o której mowa w art. 68a ust. 14 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi lub w celu rozliczenia i rozrachunku transakcji zawieranych na rynku regulowanym. Na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy w przypadku energii elektrycznej przedmiotem opodatkowania akcyzą jest: 1)      nabycie wewnątrzwspólnotowe energii elektrycznej przez nabywcę końcowego; 2)      sprzedaż energii elektrycznej nabywcy końcowemu na terytorium kraju, w tym przez podmiot nieposiadający koncesji na wytwarzanie, przesyłanie, dystrybucję lub obrót energią elektryczną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne, który wyprodukował tę energię; 3)      zużycie energii elektrycznej przez podmiot posiadający koncesję, o której mowa w pkt 2; 4)      zużycie energii elektrycznej przez podmiot nieposiadający koncesji, o której mowa w pkt 2, który wyprodukował tę energię; 5)      import energii elektrycznej przez nabywcę końcowego; 6)      zużycie energii elektrycznej przez nabywcę końcowego, jeżeli nie została od niej zapłacona akcyza w należnej wysokości i nie można ustalić podmiotu, który dokonał sprzedaży tej energii elektrycznej nabywcy końcowemu. Jeżeli w stosunku do energii elektrycznej powstał obowiązek podatkowy w związku z wykonaniem jednej z czynności, o których mowa w ust. 1, to nie powstaje obowiązek podatkowy w związku z wykonaniem innej czynności podlegającej opodatkowaniu akcyzą, jeżeli kwota akcyzy została określona lub zadeklarowana w należnej wysokości, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej – art. 9 ust. 3 ustawy. Na podstawie art. 13 ust. 1 ustawy podatnikiem akcyzy jest osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, która dokonuje czynności podlegających opodatkowaniu akcyzą lub wobec której zaistniał stan faktyczny podlegający opodatkowaniu akcyzą (…). Na podstawie § 5 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej z dnia 28 czerwca 2021 r. w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego (Dz. U. z 2021 r. poz. 1178), zwalnia się od akcyzy zużycie energii elektrycznej wyprodukowanej z generatorów o łącznej mocy nieprzekraczającej 1 MW przez podmiot, który zużywa tę energię. W przypadku wykorzystywania do produkcji energii elektrycznej wyrobów energetycznych innych niż pochodzących z odnawialnych źródeł energii w rozumieniu ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (Dz. U. z 2021 r. poz. 610 i 1093) zwolnienie od akcyzy, o którym mowa w ust. 1, może być stosowane pod warunkiem, że od tych wyrobów energetycznych została zapłacona akcyza w należnej wysokości - § 5 ust. 2 ww. rozporządzenia. Stosownie do art. 2 pkt 22 z dnia 20 lutego 2015 r. (Dz.U. z 2021 r., poz. 610 z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą o OZE”, odnawialne źródło energii to odnawialne, niekopalne źródła energii obejmujące energię wiatru, energię promieniowania słonecznego, energię aerotermalną, energię geotermalną, energię hydrotermalną, hydroenergię, energię fal, prądów i pływów morskich, energię otrzymywaną z biomasy, biogazu, biogazu rolniczego oraz z biopłynów. Zgodnie z przedstawionym opisem sprawy Gmina zrealizowała inwestycje w zakresie odnawialnych źródeł energii polegającą na zakupie i montażu paneli fotowoltaicznych w budynkach stanowiących własność gminy. Instalacja fotowoltaiczna zamontowana została na obiektach sportowych. Wykonana instalacja fotowoltaiczna ma moc 6,2 kW i 6,4 kW. Obiekty sportowe zostały oddane w bezpłatne administrowanie klubom sportowym, działającym w dwóch sołectwach gminy. Stowarzyszenia te mogą prowadzić działalność gospodarczą, ale na ww. obiektach takiej działalności nie prowadzą. Gmina A. nie posiada koncesji na wytwarzanie, magazynowanie, przesyłanie, dystrybucję lub obrót energią elektryczną w rozumieniu przepisów Prawa energetycznego. Energię elektryczną zużywają dzieci uczęszczające na zajęcia do klubów sportowych czyli wspólnota samorządowa Gminy A. Gmina A. nie odsprzedaje energii elektrycznej innym podmiotom. Zgodnie z art. 9 ust. 1 pkt 4 ustawy zużycie energii elektrycznej przez podmiot nieposiadający koncesji, o której mowa w pkt 2, który wyprodukował tę energię jest przedmiotem opodatkowania akcyzą. Jak wynika z opisu stanu faktycznego energii elektrycznej wytwarzana w instalacjach fotowoltaicznych jest zużywana przez Gminę A. w ramach wykonywania przez nią zadań własnych. Jednocześnie należy wskazać, że stosownie do § 5 ust. 1 rozporządzenia zwalnia się od akcyzy zużycie energii elektrycznej wyprodukowanej z generatorów o łącznej mocy nieprzekraczającej 1 MW przez podmiot, który zużywa tę energię. W przypadku Gminy, wytwarzającej energię elektryczną w instalacjach fotowoltaicznych, nie znajdzie zastosowania wymóg ustanowiony w § 5 ust. 2, ponieważ energia promieniowania słonecznego jest jednym z odnawialnych źródeł energii w rozumieniu ustawy o odnawialnych źródłach energii. Zatem w sytuacji, w której łączna moc generatorów z których Gmina uzyskuje energię elektryczną nie przekracza 1 MW (6,2 kW + 6,4 kW = 12,6 kW < 1 MW), zużycie przez Gminę energii elektrycznej którą sama wyprodukowała w tych instalacjach podlega zwolnieniu z akcyzy. Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe. Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia. Interpretacja traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego zdarzenia przyszłego lub zmiany stanu prawnego. Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: 1)      z zastosowaniem art. 119a; 2)      w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3)      z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne. POUCZENIE Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (...), za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.