0111-KDSB1-1.440.368.2024.3.MCW
Wiążąca informacja stawkowa2024-10-03Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Teza
WIS usługa (świadczenie kompleksowe) - wykonanie, dostawa i montaż zabudowy meblowej kuchennej w samodzielnym lokalu mieszkalnym zlokalizowanym w budynku mieszkalnym sklasyfikowanym w PKOB 1122Pełna treść interpretacji
WIĄŻĄCA INFORMACJA STAWKOWA (WIS) Na podstawie art. 42a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą, po rozpatrzeniu wniosku (…) z dnia 6 sierpnia 2024 r. (data wpływu 6 sierpnia 2024 r.), uzupełnionego pismami z dnia 4 września 2024 r. (data wpływu 4 września 2024 r.) oraz 9 września 2024 r. (data wpływu 9 września 2024 r.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydaje niniejszą wiążącą informację stawkową. Przedmiot wniosku: usługa (świadczenie kompleksowe) – wykonanie, dostawa i montaż zabudowy meblowej kuchennej w samodzielnym lokalu mieszkalnym zlokalizowanym w budynku mieszkalnym sklasyfikowanym w PKOB 1122. Opis usługi: Wnioskodawca realizuje świadczenie kompleksowe, w ramach którego wykonuje następujące czynności: wykonanie komponentów meblowych według projektu sporządzonego przez architekta wnętrz, na które składa się przygotowanie poszczególnych elementów konstrukcyjnych zabudowy do indywidualnego zamówienia, poprzez przycięcie i dostosowanie określonych elementów, z których tworzona jest zabudowa, do określonych w projekcie wymiarów, uwzględniając indywidualne życzenie klienta w zakresie samej zabudowy meblowej, dostawa towaru (komponentów meblowych), transport oraz montaż zabudowy meblowej kuchennej w lokalu mieszkalnym objętym księgą wieczystą (…), położonym w (…), o powierzchni użytkowej wynoszącej (…), zaliczanym do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym zlokalizowanym w budynku mieszkalnym sklasyfikowanym w PKOB 1122. Lokal przeznaczony jest do stałego zamieszkania oraz spełnia definicję samodzielnego lokalu mieszkalnego w rozumieniu art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz. U. z 2021 r. poz. 1048). Na czynności montażu zabudowy meblowej składa się: ustawienie szafek, wypoziomowanie szafek, zespolenie szafek trwale ze sobą, przytwierdzenie szafek do ścian za pomocą kotew, haków, śrub, listew montażowych, wkrętów, metalowych profili, klejów, specjalnie wykonanych konstrukcji stalowych, wbudowanie urządzeń (…). Montaż elementów konstrukcyjnych zabudowy meblowej realizuje się przy wykorzystaniu elementów konstrukcyjnych obiektu budowlanego (ścian, podłóg, sufitów). Stosowane sposoby połączeń z pomieszczeniem powodują brak możliwości odłączenia mebli od ściany bez ich uszkodzenia (m.in. dziury po śrubach montażowych, ubytki tynku czy pozostałości po klejach). Po demontażu zabudowa meblowa nie mogłaby pełnić funkcji mebla. Rozstrzygnięcie: PKWiU 2015 - 43 Stawka podatku od towarów i usług: 8% Podstawa prawna: art. 41 ust. 2 w związku z art. 41 ust. 12 oraz art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy Cel wydania WIS: określenie stawki podatku od towarów i usług UZASADNIENIE W dniu 6 sierpnia 2024 r. Wnioskodawca złożył wniosek, uzupełniony pismami z dnia 4 września 2024 r. oraz 9 września 2024 r. w zakresie sklasyfikowania ww. świadczenia kompleksowego dla celów określenia stawki podatku od towarów i usług. W treści wniosku przedstawiono następujący szczegółowy opis usługi (świadczenia kompleksowego): (…) Przedmiotem niniejszego wniosku jest wykonanie, dostawa oraz montaż zabudowy meblowej kuchennej, która jest wykonywana w lokalu mieszkalnym stałego zamieszkania o powierzchni poniżej 150 m2, znajdującym się w budynku sklasyfikowanym w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (dalej jako PKOB) w dziale 11 w klasie 1122 PKOB (budynki o trzech i więcej mieszkaniach), które to czynności wykonywane są zgodnie z projektem do lokalu mieszkalnego sporządzonym przez architekta wnętrz (…). Lokal jest oddany do użytku. Przedmiotowe świadczenie jest wykonywane w lokalu mieszkalnym spełniającym definicję samodzielnego lokalu mieszkalnego w rozumieniu art. 2 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali. Przedmiotem wniosku jest kilka usług, które w ocenie Wnioskodawcy razem składają się na jedną czynność podlegającą opodatkowaniu - świadczenie złożone. Przedmiotem wniosku nie jest klasyfikacja lokalu według PKOB, w którym wykonywane są prace. Na przedmiotową jedną czynność podlegającą opodatkowaniu składają się następujące czynności: 1. Wykonanie komponentów meblowych według projektu sporządzonego przez architekta wnętrz; 2. Dostawa (transport); 3. Montaż zabudowy meblowej. (…) Na wykonanie zabudowy meblowej (komponentów meblowych) składa się przygotowanie poszczególnych elementów konstrukcyjnych zabudowy do indywidualnego zamówienia, poprzez przycięcie i dostosowanie określonych elementów, z których tworzona jest zabudowa, do określonych w projekcie wymiarów, uwzględniając indywidualne życzenia Klienta w zakresie samej zabudowy meblowej. Dostawa (transport) elementów konstrukcyjnych zabudowy meblowej polega na dostawie komponentów meblowych do Klienta w celu ich zamontowania w dedykowanym pomieszczeniu lokalu mieszkalnego. Na czynność montażu zabudowy meblowej składa się: ustawianie szafek, wypoziomowanie szafek, zespolenie szafek trwale ze sobą, przytwierdzenie szafek do ścian za pomocą kotew, haków, kołków, śrub, listew montażowych, wkrętów, metalowych profili, klejów, specjalnie wykonanych konstrukcji stalowych, wbudowanie urządzeń (…). Jednakże Wnioskodawca nie dokonuje dostawy tych urządzeń w ramach opisywanego we wniosku świadczenia złożonego. (…). Tak zamontowane meble stanowią jednolitą całość. Dzięki w/w sposobom zamontowania przedmiotowa zabudowa meblowa kuchenna jest trwale połączona z konstrukcją nieruchomości. Wnioskodawca precyzuje również, że komponenty składające się na zabudowę meblową są przez niego montowane do ściany pomieszczenia w szczególności przy użyciu: - kołków tzw. szybkiego montażu, - listew montażowych lub bezpośrednio przez korpus danego elementu, - kleju montażowego, co ma miejsce w sytuacji, gdy koniecznie jest również wzmocnienie połączenia zabudowy ze ścianą (możliwe jest stosowanie zarówno listew montażowych jak i kleju montażowego), - spoiwa w postaci akrylu, co następuje w celu ostatecznego wykończenia, poprzez wypełnienie szczelin stykowych występujących pomiędzy ścianą a elementem drewnianym (zabudową meblową). (…) Na niektórych elementach zabudowy meblowej montowane są gniazdka elektryczne, które połączone są z przewodami elektrycznymi wystającymi bezpośrednio ze ściany. Poza tym niektóre elementy zabudowy meblowej posiadają wycięte otwory na gniazdka elektryczne. Przy wykonywaniu elementów zabudowy meblowej Wnioskodawca musi również uwzględniać instalacje znajdujące się i mogące znaleźć się w przyszłości w pomieszczeniu. Wnioskodawca jest zobowiązany wykonywać meble zgodnie z Polską Normą, aprobatami i deklaracjami zgodności oraz wiedzą techniczną i sztuką z zakresu stolarki meblowej. Wykonawca wykonuje zabudowę meblową z materiałów własnych oraz przy użyciu własnych narzędzi, sprzętu, instalacji oraz zasobów ludzkich. Na każde żądanie Klienta Wnioskodawca zobowiązany jest okazać mu certyfikaty, aprobaty, deklaracje zgodności lub wszelkie inne podobne dokumenty, odnoszące się do materiałów zastosowanych w ramach wykonywania mebli w zabudowie. Montowane przez Wnioskodawcę meble nie są meblami wolnostojącymi, ani ruchomymi. Montaż elementów konstrukcyjnych zabudowy meblowej realizuje się przy wykorzystaniu elementów konstrukcyjnych obiektu budowlanego (ścian, podłóg, sufitów). Stosowane przez Wnioskodawcę sposoby połączeń z pomieszczeniem powodują brak możliwości odłączenia mebli od ściany bez ich uszkodzenia (m.in. dziury po śrubach montażowych, ubytki tynku czy pozostałości po klejach) – dodatkowo do ich demontażu potrzebny jest specjalistyczny sprzęt. Co więcej, używane przez Wnioskodawcę do połączenia elementów zabudowy meblowej ze ścianą listwy montażowe, również są do niej dodatkowo przyklejane. Ich zerwanie podczas demontażu, w większości przypadków, prowadziłoby do znaczącego uszkodzenia tynku. Elementy zabudowy meblowej po ich demontażu nie mogłyby zostać zastosowane w innym pomieszczeniu ponownie, jako pełnowartościowy produkt. Jak wskazano bowiem powyżej, ich odłączenie od ściany skutkowałoby powstaniem uszkodzenia. Po demontażu zabudowa meblowa nie mogłaby pełnić również funkcji mebla. Wynika to stąd, że z powrotem byłyby to poszczególne elementy składowe, które dopiero po złożeniu w całość i połączeniu z konstrukcją budynku stają się meblem zdatnym do użytku zgodnie ze swoim przeznaczeniem. Nie jest możliwe zamontowanie konkretnej zabudowy meblowej, w pomieszczeniu innym od tego, do którego została zaprojektowana oraz uniemożliwione jest jej przesunięcie w inne miejsca. Montaż zabudowy jest możliwy dzięki temu, że konstrukcja budynku na to pozwala. Dzięki jej sztywności możliwe jest wzmocnienie i wypozycjonowanie zabudowy. Połączenie zabudowy z konstrukcją budynku powoduje uzyskanie również ich sztywności oraz zapewnia bezpieczeństwo przed utratą stateczności. Wymiary ścian pomieszczenia mają również wpływ na wymiar zabudowy meblowej i jej położenie. Gdyby nie trwałe połączenie zabudowy meblowej, to konieczne byłoby wykonanie dodatkowej konstrukcji, która to sama w sobie musiałaby być na tyle duża i ciężka, aby przeniosła obciążenia, co skutkowałoby istotnym zmniejszeniem powierzchni pomieszczenia. Połączenie elementów zabudowy meblowej ze ścianą pozwala na uniknięcie tego problemu. Ściana dzięki swojej sztywności idealnie pełni rolę nośnika zabudowy meblowej (przyjmuje na siebie obciążenie pochodzące od zabudowy). Wynagrodzenie Wnioskodawcy kalkulowane jest dla całości złożonego świadczenia, bez podziału na poszczególne czynności, a to z uwagi na fakt, że Klient zainteresowany jest nabyciem całego świadczenia, a nie nabyciem jego elementów składowych. Klient nie jest zainteresowany wyłącznie dostarczeniem samych elementów, albowiem dopiero ich profesjonalny montaż przez Wnioskodawcę powoduje, że zabudowa jest w pełni funkcjonalna i bezpieczna w użytkowaniu. Opisane we wniosku świadczenia są ze sobą nierozerwalnie połączone. Nabywca (klient) oczekuje zarówno wykonania, dostawy jak i montażu zabudowy meblowej, jeden element bez drugiego nie ma dla nabywcy praktycznej przydatności. Klient oczekuje, że nabędzie usługę jako całość, a nie że będzie zmuszony do oddzielnego nabywania poszczególnych jej składników. Każda z czynności jest na tyle ściśle ze sobą związana, że w przypadku ich rozdzielenia nie miałaby dla nabywcy istotnej wartości oraz przeczyłaby celowi, który Klient chce osiągnąć. Elementy składające się na cenę świadczenia złożonego to: koszt materiałów, wykonanie, transport oraz usługa montażu. Wnioskodawca, ustala z klientem cenę za całość wykonywanego świadczenia, tj. nie ustala proporcji ceny towarów do ceny usług wchodzących w skład świadczenia złożonego. Cena za wykonanie każdego projektu jest inna bowiem stosowane są przykładowo różne materiały oraz różne systemy. Wszystkie w/w czynności składające się na świadczenie złożone prowadzą do określonego celu jakim jest wykonanie trwałej zabudowy meblowej kuchennej stanowiącej modernizację lokalu mieszkalnego. Elementem dominującym jest usługa montażowa w zakresie modernizacji obiektu budowlanego. Klient jest zainteresowany przede wszystkim usługą montażu zabudowy meblowej wykonanej pod jego indywidualne i niepowtarzalne zamówienie, a nie samym wykonaniem zabudowy, czy samą dostawą. Z puntu widzenia Klienta nabycie samych elementów zabudowy bez usługi montażu w nieruchomości jest pozbawione sensu ekonomicznego. Nabywca nie byłby zainteresowany zakupem samej zabudowy, ponieważ bez montażu nie spełnia ona dla niego funkcji użytkowej. Charakter pomocniczy mają w przedmiotowym świadczeniu wykonanie i dostawa (transport) elementów zabudowy meblowej. Są one niezbędne do wykonania elementu dominującego, w ramach opisywanej usługi, jakim jest usługa montażu zabudowy meblowej w lokalu mieszkalnym. Bez tych czynności pomocniczych, dominujący aspekt świadczenia nie byłby możliwy w ogóle do zrealizowania. Wszystkie czynności pomocnicze wchodzące w skład świadczenia przyczyniają się do realizacji świadczenia głównego jakim jest usługa montażu zabudowy meblowej kuchennej, a co za tym idzie, osiągnięcia celu polegającego na modernizacji obiektu budownictwa mieszkaniowego. Bez czynności pomocniczych, dominujący aspekt świadczenia nie byłby możliwy w ogóle do zrealizowania. Wnioskodawca zaznacza jednocześnie, że analogiczna usługa (na analogicznych zasadach), jak dla wskazanego lokalu będzie świadczona, w odniesieniu do innych lokali. (…) W ocenie Wnioskodawcy opisane przez niego we wniosku świadczenie stanowi świadczenie kompleksowe, polegające na wykonaniu elementów mebli, ich dostawie oraz ich montażu. Elementem dominującym jest w opinii Wnioskodawcy usługa montażowa w zakresie modernizacji lokalu mieszkalnego. Pozostałe czynności wykonywane przez Wnioskodawcę mają natomiast charakter pomocniczy. W tym miejscu Wnioskodawca powołał fragmenty orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej uwzględniając zakres pojęciowy świadczenia kompleksowego. (…) Klienci Wnioskodawcy nie są zainteresowani poszczególnymi świadczeniami, takimi jak dostawa, czy też wykonanie samych elementów mebli. Klienci Wnioskodawcy zainteresowani są świadczoną przez niego usługą modernizacji lokalu mieszkalnego. Do zrealizowania tej usługi konieczne jest natomiast wykonanie wszystkich wymienionych powyżej świadczeń. Wnioskodawca – skoro zajmuje się produkcją mebli na wymiar – musi wykonać elementy mebli oraz dostarczyć je na miejsce montażu. Bez wykonania elementów mebli Wnioskodawca nie będzie mógł wykonać usługi modernizacji części lokalu mieszkalnego, którą klient jest zainteresowany. Wnioskodawca pragnie zauważyć, że o pomocniczości świadczenia pobocznego, jakim jest wykonanie i dostawa elementów zabudowy meblowej, względem świadczenia dominującego, jakim jest modernizacja lokalu mieszkalnego, świadczy to, iż dostarczone elementy same w sobie nie spełniają pod względem użytkowym przymiotu mebla. Taki przymiot uzyskają one dopiero po zamontowaniu. Cel, do którego zmierza klient Wnioskodawcy, a jest nim wykonanie i montaż zabudowy meblowej w lokalu mieszkalnym, nie zostanie więc zrealizowany poprzez samo dostarczenie czy wykonanie elementów zabudowy meblowej. W tym kontekście warto przytoczyć fragment interpretacji ogólnej Ministra Finansów z dnia 27 maja 2020 r. (znak: PT3.8101.2.2020), gdyż wskazano w niej, że: Stawka VAT w wysokości 8% przykładowo nie znajdzie zastosowania do wykonania zabudowy meblowej (mebli) w obiektach budowlanych lub ich częściach (lokalach), która została przytwierdzona do ścian budynku za pomocą haków mocujących, ale ich związek z elementami konstrukcyjnymi danego obiektu budowlanego lub jego części (lokalu) nie pozostaje na tyle istotny, aby uznać je za modernizację. Są to meble samodzielne, które bez elementów konstrukcyjnych budynku mogą nadal pełnić funkcję mebla. W takiej sytuacji elementem dominującym w opisanym świadczeniu jest dostawa towaru - mebla, a ewentualne usługi z tym związane, jak np. zaprojektowanie czy montaż mebla/mebli stanowią czynności pomocnicze wobec tej dostawy. W konsekwencji opisane przez Wnioskodawcę w stanie faktycznym świadczenie stanowi usługę modernizacji części lokalu mieszkalnego, na którą składa się kilka świadczeń, w tym dostawa towarów stanowiących elementy zabudowy meblowej. Wnioskodawca zwraca uwagę, że na prawidłowość uznania opisanego przez niego świadczenia za świadczenie kompleksowe wskazują wiążące informacje stawkowe, dalej: „WIS”, wydane przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, dalej: „Dyrektor KIS” w podobnych stanach faktycznych. W tym miejscu Wnioskodawca powołał decyzje WIS uzasadniające występowanie świadczenia kompleksowego. (…) Wnioskodawca wyjaśnia, że w jego ocenie klasyfikacja usługi opisanej w stanie faktycznym w ramach określonego PKWiU pozostaje bez znaczenia dla rozstrzygnięcia podejmowanego przez organ na skutek postępowania o wydanie WIS. (…) Zatem w przypadku, gdy stawka podatku od towarów i usług nie jest uzależniona od zaklasyfikowania danego towaru lub usługi, lub towaru i/lub usługi, które razem składają się na jedną czynność podlegającą opodatkowaniu (świadczenie kompleksowe) do odpowiedniej klasyfikacji (CN, PKOB lub PKWiU), ale od spełnienia definicji (opisu) zawartej w odpowiednim przepisie ustawy lub pozycji załącznika do ustawy, przedmiotem postępowania w zakresie wydania WIS jest ustalenie, czy opisany towar lub usługa bądź świadczenie kompleksowe spełnia wymogi wskazane przez ustawodawcę w tym opisie. Z takim właśnie przypadkiem mamy do czynienia w analizowanej sytuacji. Zgodnie bowiem z art. 41 ust. 12 pkt 1 Ustawy o VAT stawkę podatku w wysokości 8% stosuje się do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji, przebudowy lub robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. W przedmiotowym przypadku dla ustalenia stawki koniecznie jest spełnienie powyższego opisu. (…) W ocenie Wnioskodawcy usługa, opisana przez niego w stanie faktycznym wniosku, stanowi modernizację w rozumieniu art. 41 ust. 12 pkt 1 Ustawy o VAT i – skoro jest wykonywana w lokalu mieszkalnym stałego zamieszkania o powierzchni poniżej 150 m2, w budynku sklasyfikowanym w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11 w klasie 1122 PKOB – tym samym podlega ona opodatkowaniu VAT wedle stawki obniżonej wynoszącej 8%. W tym miejscu Wnioskodawca powołał przepisy uzasadniające zastosowanie preferencyjnej stawki podatku od towarów i usług w wysokości 8%. Jak już wskazano w analizowanej sprawie, usługa kompleksowa opisana we wniosku będzie świadczona w lokalu mieszkalnym stałego zamieszkania o powierzchni nieprzekraczającej 150 m2 zlokalizowanym w budynku mieszkalnym wielorodzinnym - dział 11, symbol PKOB 1122 - Budynki o trzech i więcej mieszkaniach. Z uwagi na fakt, że ustawa o podatku od towarów i usług oraz przepisy wykonawcze do ustawy nie zawierają definicji lokalu mieszkalnego i lokalu użytkowego, należy posiłkować się w tym zakresie przepisami ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz. U. z 2021 r. poz. 1048). W tym miejscu Wnioskodawca powołał treść przepisu definiującego samodzielny lokal mieszkalny oraz definicję słownikową modernizacji. Realizowane przez Wnioskodawcę świadczenie odpowiada przytoczonej definicji słownikowej modernizacji. Nie ulega bowiem wątpliwości, że w wyniku zamontowania mebli zostaną wprowadzone nowe rozwiązania techniczne. Dzięki montażowi mebli realizowanemu przez Wnioskodawcę pomieszczenie zyskuje nowe właściwości. Właściwości to bowiem coś charakterystycznego dla danej rzeczy (…). Interpretując użyty w art. 41 ust. 12 pkt 1 Ustawy o VAT termin „modernizacja” celowe jest odwołanie się również do poglądów wypowiedzianych przez Naczelny Sąd Administracyjny, dalej: „NSA”, w zakresie czynności wykonywania trwałej zabudowy meblowej. W poszczególnych orzeczeniach NSA zwracał uwagę na następujące okoliczności, które świadczą o tym, że w konkretnym przypadku wykonanie i montaż zabudowy meblowej stanowi modernizację części obiektu budowlanego: 1. Zabudowa meblowa jest zaprojektowana ściśle pod wymiary konkretnego pomieszczenia i będzie spełniać właściwą funkcję użytkową dopiero po połączeniu - w sposób trwały - komponentów meblowych z elementami konstrukcyjnymi obiektu budowlanego (Wyrok NSA z dnia 18.12.2019 r., sygn. akt I FSK 1362/17). 2. Zabudowa meblowa, wykonana na konkretny wymiar, jest zamocowana poprzez przytwierdzenie jej do ścian, sufitów przy użyciu haków, wkrętów, kołków rozporowych, kleju i listew montażowych, co wystarczy do uznania, że elementy konstrukcyjne obiektu wykorzystane są przy montażu zabudowy meblowej w sposób istotny (Wyrok NSA z dnia 3.07.2019 r., sygn. akt I FSK 792/19). 3. Demontaż takiej zabudowy, zaprojektowanej do konkretnego obiektu, prowadzi do jej zniszczenia, czy poważnego uszkodzenia, w zasadzie uniemożliwiającego powtórne wykorzystanie. Demontaż skutkuje także ingerencją w stan obiektu budowlanego (lokalu), obniżając na skutek uszkodzenia jego wartość użytkową (Wyrok NSA z dnia 16.01.2018 r., sygn. akt I FSK 464/16). 4. Do montażu komponentów meblowych są wykorzystywane, w sposób istotny, elementy konstrukcyjne obiektu budowlanego (lokalu) (Wyrok NSA z dnia 11.10.2017 r., sygn. akt I FSK 40/16). W ocenie Wnioskodawcy powyższe okoliczności są spełnione w stanie faktycznym (opisie świadczenia będącego przedmiotem WIS) podanym przez niego. Wnioskodawca wskazał bowiem, że: 1. Meble są wykonywane pod wymiary konkretnego pomieszczenia. Co więcej elementy zabudowy meblowej stają się meblem (mogą pełnić założoną funkcję użytkową) dopiero po ich połączeniu ze ścianą budynku. Wcześniej - przed montażem - nie można im przypisać funkcji użytkowej mebla. Nie są wtedy niczym więcej, aniżeli tylko poszczególnymi elementami zabudowy meblowej. 2. Połączenie elementów zabudowy meblowej ze ścianami następuje za pomocą szeregu sposobów w tym kołków szybkiego montażu, kleju, spoiwa w postaci akrylu oraz przy użyciu listew montażowych. 3. Do demontażu wykonanej zabudowy meblowej niezbędny jest specjalistyczny sprzęt. Demontaż zatem jest obiektywnie możliwy, ale - jak wskazał Wnioskodawca - połączenia stosowane przez Wnioskodawcę powodują, iż demontażowi towarzyszy uszkodzenie komponentów zabudowy meblowej i ścian. W szczególności demontaż listew montażowych, które Wnioskodawca wykorzystuje do połączenia mebli ze ścianą, skutkuje natomiast znaczącym uszkodzeniem tynku położonego na ścianie. Demontaż sprawia, że poszczególne elementy zabudowy meblowej nie mogą być ponownie wykorzystane jako pełnowartościowy produkt. 4. Konstrukcja budynku pozwala na montaż zabudowy meblowej. Wynika to stąd, że dzięki swojej sztywności pozwala wzmocnić i wypozycjonować zabudowę. Ściany pełnią funkcję nośnika dla elementów zabudowy meblowej. Bez nich konieczne byłoby wykonanie przez Wnioskodawcę dodatkowej konstrukcji, która sama w sobie musiałaby być na tyle duża i ciężka, aby przeniosła obciążenia pochodzące od zabudowy meblowej, co skutkowałoby znacznym zmniejszeniem powierzchni pomieszczenia. Dlatego w ocenie Wnioskodawcy do montażu komponentów meblowych w sposób istotny wykorzystuje on elementy konstrukcyjne budynku. Wnioskodawca uważa zatem, że opisane przez niego świadczenie – w świetle orzecznictwa NSA – stanowi modernizację części obiektu budowlanego. Wnioskodawca, mając na uwadze treść interpretacji ogólnej Ministra Finansów z dnia 27 maja 2020 r. (znak: PT3.8101.2.2020) wskazuje również, że meble nie mogą stać się przedmiotem ponownego montażu w innym miejscu. Wynika to stąd, że jako określona całość mebel będący przedmiotem zabudowy jest wykonywany pod wymiary określonego pomieszczenia. Poza tym niektóre elementy zabudowy meblowej posiadają wycięte otwory na gniazdka elektryczne. Przy wykonywaniu elementów zabudowy meblowej Wnioskodawca musi również uwzględniać instalacje mogące znaleźć się w danym pomieszczeniu. Wszystko to sprawia, że zabudowa meblowa po jej demontażu nie może być wykorzystana gdzie indziej. Biorąc pod uwagę powyższe Wnioskodawca uważa, że realizowane przez niego świadczenie stanowi kompleksową usługę modernizacji, korzystającą z obniżonej stawki VAT w wysokości 8%. Tym samym Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie prawidłowości stosowania tej stawki przez Dyrektora KIS. Pismem z dnia 9 września 2024 r. (data wpływu 9 września 2024 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie do uzupełnienia wniosku o wydanie WIS z dnia 5 września 2024 r., znak: 0111-KDSB1-1.440.368.2024.1.MCW, Wnioskodawca wskazał: (…) W odpowiedzi na wezwanie Organu, Wnioskodawca wskazuje, że całkowita powierzchnia użytkowa lokalu, w którym wykonywany będzie przedmiot wniosku to (…). Na tę powierzchnię składają się następujące pomieszczenia, o następującej powierzchni użytkowej: (…) (…) W odpowiedzi na wezwanie Organu, Wnioskodawca wskazuje, że lokal, w którym będzie wykonywany przedmiot wniosku spełnia definicję samodzielnego lokalu mieszkalnego, o którym mowa w art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz. U. z 2021 r. poz. 1048) i na potwierdzenie tego podaję, iż dla lokalu tego Sąd Rejonowy (…) Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą o nr (…). W trybie przewidzianym w art. 200 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.), zwanej dalej Ordynacją podatkową, postanowieniem z dnia 24 września 2024 r. tut. Organ wyznaczył Stronie siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w zakresie zebranego w sprawie materiału dowodowego. Postanowienie zostało skutecznie doręczone w dniu 25 września 2024 r. Do dnia wydania niniejszej decyzji z prawa tego Strona nie skorzystała. Uzasadnienie występowania świadczenia kompleksowego (usługi) W przypadkach, w których występuje kilka czynności, które składają się w rezultacie na jedno zasadnicze świadczenie, możemy mówić o pewnym kompleksie świadczeń. Zagadnienie to było przedmiotem wielu orzeczeń wydawanych zarówno przez TSUE, jak i sądy administracyjne. Można tu przywołać, np. wyroki TSUE, które zapadły w sprawach C-111/05 Aktiebolaget NN v. Skatteverket i C-41/04 Levob Verzekeringen BV v. OV Bank NV, z których jednoznacznie wynika, że w sytuacji gdy dwa lub więcej niż dwa świadczenia (czynności) dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta są tak ściśle powiązane, że obiektywnie tworzą w aspekcie gospodarczym jedną całość, której rozdzielenie miałoby sztuczny charakter, to wszystkie te świadczenia lub czynności stanowią jednolite świadczenie dla celów podatku od wartości dodanej. Na świadczenie złożone składa się więc kombinacja różnych czynności, prowadzących do realizacji określonego celu – do wykonania świadczenia głównego, na które składają się różne czynności pomocnicze. Natomiast czynność należy uznać za pomocniczą, jeśli nie stanowi ona celu samego w sobie, lecz jest środkiem do pełnego zrealizowania lub wykorzystania usługi zasadniczej. Pojedyncza czynność traktowana jest zatem jak element czynności kompleksowej wówczas, jeżeli cel świadczenia czynności pomocniczej jest zdeterminowany przez czynność główną oraz nie można wykonać lub wykorzystać bez czynności pomocniczej czynności głównej. Co do zasady każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług powinno być traktowane jako odrębne i niezależne, jednak w sytuacji, gdy jedna czynność obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia kilka świadczeń, czynność ta nie powinna być sztucznie dzielona dla celów podatkowych. Zatem, z ekonomicznego punktu widzenia świadczenia nie powinny być dzielone dla celów podatkowych wówczas, gdy tworzyć będą jedną czynność kompleksową, obejmującą kilka świadczeń pomocniczych. Jeżeli jednak w skład świadczenia wchodzić będą czynności, które nie służą wyłącznie wykonaniu czynności głównej, zasadniczej, lecz mogą mieć również charakter samoistny, to wówczas nie ma podstaw dla traktowania ich jako elementu świadczenia kompleksowego. W przypadku świadczeń kompleksowych (złożonych), jeżeli elementem dominującym w ramach danej transakcji będzie wydanie towaru w celu przeniesienia prawa do rozporządzania nim jak właściciel, zaś pozostałe czynności będą miały charakter pomocniczy lub uboczny wówczas transakcja taka powinna, co do zasady, być traktowana jako dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy. Natomiast w przypadku, gdy istotą transakcji będą inne (niż dostawa towaru) czynności to, mimo że w ramach takiej transakcji może także wystąpić wydanie towaru, powinna być ona traktowana jako świadczenie usług. Zgodnie z podjętą w dniu 24 czerwca 2013 r. przez Naczelny Sąd Administracyjny w składzie siedmiu sędziów uchwałą sygn. akt I FPS 2/13, czynności polegające na zaprojektowaniu, dopasowaniu oraz montażu komponentów w sposób tworzący wraz z elementami konstrukcyjnymi obiektu budowlanego lub jego części trwałą zabudowę meblową – mają charakter usługi. Elementem dominującym jest bowiem w takim przypadku ulepszenie lub unowocześnienie obiektu budowlanego lub jego części (lokalu mieszkalnego), zaś wydanie towaru w postaci elementów mebli wykonanych i dopasowanych do konkretnego obiektu, które następnie zostaną trwale związane z tym obiektem, ma charakter pomocniczy, niezbędny do wykonania usługi, tak jak zamontowanie okien lub drzwi w obiekcie budowlanym lub jego części. Przedstawione przez Wnioskodawcę czynności, składają się na świadczenie kompleksowe obejmujące czynności: wykonania, dostawy oraz montażu zabudowy meblowej kuchennej. Zabudowa jest realizowana wyłącznie na podstawie indywidualnego projektu sporządzonego przez architekta wnętrz i preferencji przedstawionych przez klienta. Na czynności montażu zabudowy meblowej składa się: ustawienie szafek, wypoziomowanie szafek, zespolenie szafek trwale ze sobą, przytwierdzenie szafek do ścian za pomocą kotew, haków, kołków, śrub, listew montażowych, wkrętów, metalowych profili, klejów, specjalnie wykonanych konstrukcji stalowych, wbudowanie urządzeń. Montaż elementów konstrukcyjnych zabudowy meblowej realizuje się przy wykorzystaniu elementów konstrukcyjnych obiektu budowlanego (ścian, podłóg, sufitów). Połączenie zabudowy z konstrukcją budynku powoduje uzyskanie ich sztywności oraz zapewnia bezpieczeństwo przed utratą stateczności. Stosowane sposoby połączenia z pomieszczeniem powodują brak możliwości odłączenia mebli od ściany bez ich uszkodzenia (m.in. dziury po śrubach montażowych, ubytki tynku czy pozostałości po klejach). Elementy zabudowy meblowej po ich demontażu nie mogłyby zostać zastosowane w innym pomieszczeniu ponownie jako pełnowartościowy produkt. Po demontażu zabudowa meblowa nie mogłaby pełnić również funkcji mebla. Przedmiotowe świadczenie Wnioskodawca wykonuje w lokalu mieszkalnym objętym księgą wieczystą nr (…), położonym w (…), o powierzchni użytkowej wynoszącej (…), zaliczanym do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym zlokalizowanym w budynku mieszkalnym sklasyfikowanym w PKOB 1122. Klient zamawia jedno świadczenie kompleksowe tzn. wykonanie, dostawę (transport) i montaż zabudowy meblowej kuchennej, przy czym dla klienta jest to jedna czynność, w efekcie której otrzymuje gotową zabudowę kuchenną, która tworzy z elementami konstrukcyjnymi lokalu trwałą zabudowę. Cena świadczenia, ustalona przez Wnioskodawcę z klientem, określona jest jedną kwotą dla całości świadczenia, nie jest ustalana odrębnie dla poszczególnych czynności. W odniesieniu do powyższego należy uznać, że przedstawione przez Wnioskodawcę elementy stanowią świadczenie kompleksowe, gdyż wszystkie czynności wykonywane w ramach przedmiotu wniosku są ze sobą tak ściśle powiązane, że obiektywnie tworzą w aspekcie gospodarczym jedną całość, której rozdzielenie miałoby sztuczny charakter. Przedstawione przez Wnioskodawcę czynności składają się na świadczenie kompleksowe polegające na wykonaniu, dostawie i montażu zabudowy meblowej kuchennej w samodzielnym lokalu mieszkalnym zlokalizowanym w budynku mieszkalnym sklasyfikowanym w PKOB 1122, w sposób tworzący wraz z elementami konstrukcyjnymi lokalu mieszkalnego trwałą zabudowę meblową kuchenną. Przy czym elementem dominującym jest usługa montażu. Natomiast wykonywana w powiązaniu z usługą montażu, dostawa towaru (komponentów meblowych) będzie miała charakter pomocniczy - podobnie jak pozostałe czynności wykonywane przez Wnioskodawcę w ramach całego zamówienia klienta. Powyższe wywołuje skutki w zakresie jednolitego opodatkowania wszystkich czynności wchodzących w skład tego świadczenia, zgodnie z usługą główną (dominującą). Tym samym, w dalszej części decyzji dokonano klasyfikacji dla usługi montażu zabudowy meblowej kuchennej. Uzasadnienie klasyfikacji usługi Stosownie do brzmienia art. 5a ustawy towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm. - Dz.Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych. Zgodnie z art. 42a ustawy, wiążąca informacja stawkowa, zwana dalej ,,WIS'', jest decyzją wydawaną na potrzeby opodatkowania podatkiem dostawy towarów, importu towarów, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów albo świadczenia usług, która zawiera: 1) opis towaru albo usługi będących przedmiotem WIS; 2) klasyfikację towaru według działu, pozycji, podpozycji lub kodu Nomenklatury scalonej (CN) albo według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług albo według sekcji, działu, grupy lub klasy Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych albo usługi według działu, grupy, klasy, kategorii, podkategorii lub pozycji Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, niezbędną do: a) określenia stawki podatku właściwej dla towaru albo usługi, b) stosowania przepisów ustawy oraz przepisów wykonawczych wydanych na jej podstawie - w przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4; 3) stawkę podatku właściwą dla towaru albo usługi, z wyjątkiem przypadku, o którym mowa w art. 42b ust. 4. Do celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług w zakresie świadczonych usług należy stosować Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. z 2015 r. poz. 1676 ze zm.). Podstawowe cele, konstrukcję i sposób posługiwania się Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług oraz jej interpretację wskazują zasady metodyczne Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) zawarte w ww. rozporządzeniu. Zasady metodyczne stanowią integralną część klasyfikacji. Zawarte w nich postanowienia obowiązują przy jej interpretacji i stosowaniu (pkt 1.3). Zgodnie z pkt 1.2 zasad metodycznych, Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) składa się z: - niniejszych zasad metodycznych, - uwag do poszczególnych sekcji, - schematu klasyfikacji. Natomiast schemat klasyfikacji - jak wskazano w pkt 1.4 zasad metodycznych - stanowi wykaz grupowań i obejmuje: - symbole grupowań, - nazwy grupowań. Stosownie do pkt 5.3.2 zasad metodycznych, każdą usługę należy zaliczać do odpowiedniego grupowania zgodnie z jej charakterem, niezależnie od symbolu PKD, pod którym został zaklasyfikowany w krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej REGON podmiot gospodarczy wykonujący usługę. W pkt 7.6 zasad metodycznych zawarto ogólne reguły klasyfikowania usług. I tak, na podstawie pkt 7.6.2, gdy przeprowadzona analiza opisu wykonywanych czynności wskazuje na możliwość zaliczenia usługi do dwóch lub kilku grupowań, należy przyjąć następujące reguły klasyfikowania, z tym jednak, że porównywać można jedynie grupowania tego samego poziomu hierarchicznego: - grupowanie, które zawiera bardziej dokładny opis czynności, powinno być uprzywilejowane (wybrane) w stosunku do grupowania zawierającego opis ogólny, - usługa złożona, składająca się z kombinacji różnych czynności, której nie można zaklasyfikować zgodnie ze wskazanym sposobem, powinna być zaklasyfikowana jak usługa, która nadaje całości zasadniczy charakter, - usługę, której nie można zaklasyfikować zgodnie z (tiret 1, 2) należy zaklasyfikować w grupowaniu odpowiednim dla usługi o najbardziej zbliżonym charakterze. Zgodnie z tytułem, Sekcja F Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług obejmuje OBIEKTY BUDOWLANE I ROBOTY BUDOWLANE. W sekcji F zawarty jest m.in. dział 43 ROBOTY BUDOWLANE SPECJALISTYCZNE, który obejmuje: - specjalistyczne roboty budowlane związane z budową budynków oraz obiektów inżynierii lądowej i wodnej, prowadzone przez wykonawców posiadających specjalistyczne umiejętności i specjalny sprzęt, tj. wbijanie pali, budowanie fundamentów, roboty betoniarskie, murarskie, kamieniarskie, montowanie i demontowanie rusztowań, wykonywanie pokryć dachowych itp., - wynajem sprzętu z operatorem sklasyfikowany w odpowiednich grupowaniach obejmujących roboty budowlane wykonywane przy jego użyciu, - roboty wykończeniowe i wykonywanie instalacji budowlanych. Roboty montażowe/instalacyjne mogą być przeprowadzone na terenie budowy lub w warsztatach. Zalicza się tu wykonywanie: - instalacji gazowych, wodnych, kanalizacyjnych, centralnego ogrzewania i wentylacyjnych, instalowanie anten, wykonywanie instalacji alarmowych i pozostałych instalacji elektrycznych, instalowanie przeciwpożarowego systemu zraszającego, instalowanie dźwigów osobowych i towarowych oraz schodów ruchomych itp., - zakładanie izolacji cieplnych, wodnych, dźwiękochłonnych, roboty blacharskie, zakładanie przemysłowych instalacji chłodniczych, systemów oświetleniowych i systemów sygnalizacyjnych dróg, szlaków kolejowych, portów lotniczych i wodnych itp. Instalacje te obejmują także związane z nimi prace remontowe. Do pozostałych usług związanych z wykańczaniem obiektów budowlanych zalicza się m.in.: - szklenie, tynkowanie, malowanie, układanie ceramicznych, betonowych lub kamiennych płytek podłogowych i ściennych, układanie pokryć dywanowych i parkietów, tapetowanie ścian itp., cyklinowanie podłóg, zakładanie stolarki budowlanej, zewnętrzne mycie budynków itp. Zalicza się tu również związane z tymi robotami prace remontowe. W dziale tym znajduje się klasa 43.32 ROBOTY INSTALACYJNE STOLARKI BUDOWLANEJ. W ww. klasie znajduje się pozycja 43.32.10.0 Roboty instalacyjne stolarki budowlanej, która obejmuje roboty związane z: - instalowaniem futryn drzwiowych i okiennych oraz drzwi (z wyłączeniem drzwi automatycznych i obrotowych) i okien, okiennic, żaluzji drzwiowych i okiennych żaluzji listwowych, drzwi garażowych itp. wykonanych z dowolnego materiału, - wzmacnianiem drzwi zewnętrznych i roboty związane z instalowaniem wzmocnionych drzwi, - instalowaniem drzwi przeciwpożarowych, - instalowaniem wewnętrznych schodów, szaf ściennych, wbudowanych mebli kuchennych na wymiar, - roboty związane z instalowaniem desek poszycia ścian, zakładaniem boazerii itp., - roboty związane z instalowaniem ruchomych przegród oraz podsufitki na konstrukcji metalowej, - roboty związane z instalowaniem werand i oranżerii w prywatnych domach. Grupowanie to nie obejmuje: - robót związanych z instalowaniem ogrodzeń i balustrad, sklasyfikowanych w 43.29.12.0, - robót związanych z instalowaniem drzwi automatycznych i obrotowych, sklasyfikowanych w 43.29.19.0, - robót związanych z instalowaniem wyrobów kowalstwa artystycznego, sklasyfikowanych w 43.39.11.0, - robót związanych z montażem mebli wolno stojących, sklasyfikowanych w 95.24.10.0. Uwzględniając powyższe, usługa będąca przedmiotem analizy spełnia kryteria i posiada właściwości dla usług objętych działem PKWiU 43 ROBOTY BUDOWLANE SPECJALISTYCZNE. Klasyfikacja została dokonana zgodnie z zasadami metodycznymi Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015), zwłaszcza z uwzględnieniem pkt 5.3.2 tych zasad. Uzasadnienie zastosowania stawki podatku od towarów i usług Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Z kolei, na mocy art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, innych niż klasyfikowane według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w grupowaniu usługi związane z wyżywieniem (PKWiU 56), stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem art. 114 ust. 1 i art. 138i ust. 4. Z kolei stosownie do art. 146ef ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2024 r. do końca roku, w którym suma wydatków wymienionych w art. 40 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz.U. poz. 2305 oraz z 2023 r. poz. 347, 641, 1615, 1834 i 1872) określonych na ten rok w ustawie budżetowej, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 lipca tego roku, oraz planie finansowym Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych przedłożonym zgodnie z art. 42 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny albo projekcie tego planu przedstawionym do zatwierdzenia Ministrowi Obrony Narodowej zgodnie z art. 42 ust. 2 i 3 tej ustawy, jeżeli plan ten nie został przedłożony zgodnie z art. 42 ust. 4 tej ustawy, po wyłączeniu planowanych przepływów finansowych w ramach tej sumy wydatków, jest wyższa niż 3% wartości produktu krajowego brutto określonego zgodnie z art. 40 ust. 2 tej ustawy: 1) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110 i art. 138i ust. 4, wynosi 23%; 2) stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%. Podstawę do zastosowania obniżonej stawki podatku od towarów i usług do czynności polegających na wykonaniu zabudowy kuchennej w sposób tworzący wraz z elementami konstrukcyjnymi lokalu trwałą zabudowę meblową, wykonywanych w obiektach budowlanych zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym przewiduje przepis art. 41 ust. 12 ustawy. Art. 41 ust. 12 ustawy stanowi, że stawkę podatku o której mowa w ust. 2 stosuje się do: 1) dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji, przebudowy lub robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym; 2) robót konserwacyjnych dotyczących: a) obiektów budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, b) lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12 - w zakresie w jakim wymienione roboty nie są objęte tą stawką na podstawie pkt 1. Zgodnie z art. 41 ust. 12a ustawy, przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, oraz obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 - wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, a także mikroinstalację, o której mowa w art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (Dz.U. z 2023 r. poz. 1436, 1597, 1681 i 1762), funkcjonalnie z nimi związaną, z zastrzeżeniem ust. 12b. Stosownie do art. 41 ust. 12b ustawy, do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym określonego w ust. 12a nie zalicza się: 1) budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2; 2) lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2. Natomiast według art. 2 pkt 12 ustawy, przez obiekty budownictwa mieszkaniowego rozumie się budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11. W celu zastosowania prawidłowej stawki niezbędne jest określenie, czy dany obiekt jest obiektem wymienionym w art. 2 pkt 12 ustawy i jakie spełnia funkcje – mieszkalne czy użytkowe. Należy zauważyć, że ustawa, poprzez podanie klasyfikacji, na potrzeby art. 41 ust. 12, odwołuje się do Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych, która stanowi usystematyzowany wykaz obiektów budowlanych. Zatem, dla celów podatku od towarów i usług stosuje się przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) (Dz. U. Nr 112 poz. 1316 ze zm.). W sekcji 1 Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) Budynki w dziale 11 Budynki mieszkalne w grupie 112 Budynki o dwóch mieszkaniach i wielomieszkaniowe mieści się klasa 1122 Budynki o trzech i więcej mieszkaniach. W analizowanej sprawie Wnioskodawca wskazał, że usługa kompleksowa opisana we wniosku będzie świadczona w lokalu mieszkalnym stałego zamieszkania o powierzchni wynoszącej (…) zlokalizowanym w budynku mieszkalnym wielorodzinnym – dział 11, klasa PKOB 1122 – Budynki o trzech i więcej mieszkaniach. Z uwagi na fakt, że ustawa oraz przepisy wykonawcze do ustawy nie zawierają definicji lokalu mieszkalnego i lokalu użytkowego, należy posiłkować się w tym zakresie przepisami ustawy o własności lokali. W myśl art. 2 ust. 1 ww. ustawy o własności lokali, samodzielny lokal mieszkalny, a także lokal o innym przeznaczeniu, zwane dalej lokalami, mogą stanowić odrębne nieruchomości. Zgodnie z art. 2 ust. 2 ww. ustawy, samodzielnym lokalem mieszkalnym, w rozumieniu ustawy, jest wydzielona trwałymi ścianami w obrębie budynku izba lub zespół izb przeznaczonych na stały pobyt ludzi, które wraz z pomieszczeniami pomocniczymi służą zaspokajaniu ich potrzeb mieszkaniowych. Przepis ten stosuje się odpowiednio również do samodzielnych lokali wykorzystywanych zgodnie z przeznaczeniem na cele inne niż mieszkalne. Lokal, w którym wykonywane będzie świadczenie będące przedmiotem wniosku, przeznaczony jest do stałego zamieszkania oraz spełnia definicję samodzielnego lokalu mieszkalnego w rozumieniu art. 2 ust. 2 ustawy o własności lokali, gdyż jak wynika z informacji zawartych w księdze wieczystej lokalu nr (…), stanowi on odrębną nieruchomość o przeznaczeniu mieszkalnym. W związku z powyższym, stwierdzić należy, że ww. lokal jest zaliczany do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Usługi wymienione w art. 41 ust. 12 ustawy, których wykonanie w obiektach budowlanych lub ich częściach zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym daje podstawę do stosowania preferencyjnej stawki podatku od towarów i usług, nie zostały zdefiniowane w tej ustawie. Ustawodawca nie odesłał również w tej materii do stosowania definicji zawartych w innych ustawach, w szczególności w Prawie budowlanym. Dlatego należy przyjąć, że czynności wymienione w art. 41 ust. 12 ustawy zostały wprowadzone do tej ustawy w rozumieniu przyjętym w języku powszechnym. Pojęcie „modernizacja” oznacza unowocześnienie i usprawnienie czegoś – według internetowego słownika języka polskiego (Wydawnictwo Naukowe PWN S.A.). Na podstawie podjętej uchwały NSA wykształciła się linia orzecznicza dotycząca czynności wykonywania trwałej zabudowy meblowej, przykładowo można wskazać na następujące orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego: I FSK 1362/17 z 18.12.2019 r., I FSK 792/19 z 3.07.2019 r., I FSK 204/17 z 8.01.2019 r., I FSK 464/16 z 16.01.2018 r., I FSK 40/16 z 11.10.2017 r., I FSK 1120/16 z 12.04.2018 r., I FSK 1276/15 z 10.05.2017 r. Z tej linii orzeczniczej wynika, że dla uznania czynności wykonania trwałej zabudowy meblowej za usługę modernizacji obiektu budownictwa objętym społecznym programem mieszkaniowym, konieczne jest wystąpienie określonych przesłanek, tj.: - wykonane na wymiar do konkretnego budynku lub lokalu i trwale powiązane z jego elementami konstrukcyjnymi komponenty meblowe nie funkcjonują w obrocie tak jak ma to miejsce w przypadku mebli „wolnostojących”; dlatego też nie można ich utożsamiać z dostawą towarów w postaci gotowych mebli, które nie mają żadnego trwałego związku z obiektem budowlanym lub jego częścią; - zabudowa meblowa w istotnym stopniu wykorzystuje elementy konstrukcyjne obiektu budowlanego (ścian, podłogi czy sufitu). Elementy te wyznaczają zakres konstrukcyjny mebla (elementy konstrukcyjne obiektu budowlanego lub jego części (lokalu) pełnią rolę elementów mebla); - o użytkowych walorach wykonywanej zabudowy meblowej decyduje trwałe połączenie wykonywanych na zlecenie części zabudowy z elementami konstrukcyjnymi budynku lub jego części (ściany podłoga, sufit) w sposób uniemożliwiający jej przesunięcie w inne miejsce (trwała zabudowa spełniająca jako całość określoną funkcję użytkową), a same te części, bez trwałego ich przymocowania do elementów konstrukcyjnych budynku (ścian, podłogi, sufitu) nie spełniają pod względem użytkowym przymiotu mebla. Określając zatem, czy do zabudowy meblowej wykonanej w obiekcie budowlanym lub jego części (lokalu) może mieć zastosowanie stawka od podatku od towarów i usług w wysokości 8% należy przede wszystkim badać stopień konstrukcyjnego połączenia komponentów meblowych i elementów konstrukcyjnych tego obiektu budowlanego lub jego części (lokalu). Nie chodzi tutaj o badanie powiązania elementów zabudowy meblowej z konstrukcyjnymi – w rozumieniu techniki budowlanej – elementami obiektu budowlanego lub jego części (lokalu), ale o tak silne powiązanie konstrukcyjne komponentów meblowych i elementów tego obiektu budowlanego lub jego części (lokalu), że powstaje trwała zabudowa spełniająca jako całość określoną funkcję użytkową. Dla całościowej oceny charakteru świadczenia nie ma również znaczenia, czy komponenty meblowe, np. korpusy mebli są ze sobą zespolone i ewentualnie jak silne jest to zespolenie, gdyż istotne na potrzeby uznania ich za „modernizację” w związku z podatkiem od towarów i usług jest dopiero odpowiednio trwałe połączenie tych komponentów meblowych z elementami konstrukcyjnymi obiektu budowlanego lub jego części (lokalu). Podsumowując, w sytuacji, gdy o użytkowych walorach wykonanej zabudowy meblowej decyduje trwałe połączenie wykonanych na indywidualne zlecenie elementów zabudowy z elementami konstrukcyjnymi obiektu budowlanego lub jego części (lokalu) w sposób uniemożliwiający jej przesunięcie w inne miejsce, natomiast po demontażu zabudowa ta jest niezdatna do użytku, ze względu na to, że same jej elementy (bez występującego przed demontażem trwałego ich przymocowania do elementów konstrukcyjnych obiektu budowlanego lub jego części – lokalu), nie spełniają pod względem użytkowym przymiotu mebla – wystąpi kompleksowe świadczenie, w którym elementem dominującym jest usługa w zakresie modernizacji obiektu budowlanego. Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca w ramach przedmiotowego świadczenia kompleksowego wykonuje szereg czynności niezbędnych do zrealizowania celu kompleksowej usługi, jakim jest modernizacja, ulepszenie i unowocześnienie lokalu mieszkalnego, poprzez wykonanie trwałej zabudowy meblowej kuchennej. Jak wynika z powołanych wyżej przepisów, warunkiem zastosowania 8% stawki podatku, na podstawie art. 41 ust. 12 ustawy, jest spełnienie dwóch przesłanek. Po pierwsze: zakres wykonywanych czynności musi dotyczyć dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji, przebudowy lub robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budowlanych lub ich części. Po drugie: obiekty budowlane lub ich części, których dotyczą ww. czynności, muszą być zaliczane do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, że transakcja nie może korzystać z preferencyjnej, 8% stawki podatku. Tym samym, biorąc pod uwagę okoliczności przedstawione w niniejszej sprawie oraz powołane przepisy prawa, uznać należy, że usługa (świadczenie kompleksowe) – wykonanie, dostawa i montaż zabudowy meblowej kuchennej w samodzielnym lokalu mieszkalnym zlokalizowanym w budynku mieszkalnym sklasyfikowanym w PKOB 1122, stanowi usługę modernizacji, o której mowa w art. 41 ust. 12 ustawy, podlegającą opodatkowaniu stawką podatku od towarów i usług w wysokości 8%, na podstawie art. 41 ust. 2 w związku z art. 41 ust. 12 oraz art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy. Jednocześnie zaznaczyć należy, że nie stanowi modernizacji, o której mowa w art. 41 ust. 12 ustawy i nie podlega opodatkowaniu stawką podatku od towarów i usług w wysokości 8% świadczenie polegające na wykonaniu, dostawie komponentów meblowych i montażu zabudowy meblowej kuchennej jeżeli zamontowana zabudowa może stać się przedmiotem powtórnego montażu w innym, dowolnym miejscu, tj. może pełnić dalej użytkową funkcję zabudowy ze względu na brak istotnego powiązania z elementami konstrukcyjnymi obiektu budowlanego. Informacje dodatkowe Niniejsza WIS jest ważna, jeśli w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania zwolnienie podmiotowe lub przedmiotowe od podatku od towarów i usług. W zakresie wyeliminowania lub zastosowania zwolnienia Wnioskodawca może zwrócić się o interpretację indywidualną do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała. Podmiot, na rzecz którego wydano WIS, może ją stosować wyłącznie do świadczeń kompleksowych tożsamych pod każdym względem ze świadczeniem będącym przedmiotem niniejszej decyzji. Niniejsza WIS wiąże, z zastrzeżeniem art. 42c ust. 2-2d ustawy, organy podatkowe wobec podmiotu, dla którego została wydana, oraz ten podmiot, w odniesieniu do świadczenia kompleksowego będącego jej przedmiotem, które zostanie wykonane w okresie ważności WIS (art. 42c ust. 1 pkt 3 ustawy), z wyjątkiem następujących przypadków: - podmiot ten złożył fałszywe oświadczenie, że w dniu złożenia wniosku o WIS, w zakresie przedmiotowym tego wniosku, nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa ani kontrola celno-skarbowa oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego (art. 42b ust. 3 ustawy), - świadczenie kompleksowe będące przedmiotem niniejszej WIS, stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy (art. 42ca ustawy). Niniejsza WIS jest ważna przez okres 5 lat licząc od dnia następującego po dniu jej doręczenia (art. 42ha ust. 1 ustawy). WIS traci ważność przed upływem 5 lat, z dniem: 1) następującym po dniu doręczenia decyzji o zmianie WIS albo decyzji o uchyleniu WIS, albo 2) wygaśnięcia na podstawie art. 42h ust. 1 - w zależności od tego, które ze zdarzeń nastąpiło wcześniej (art. 42ha ust. 2 ustawy). WIS wygasa z mocy prawa przed upływem powyższego terminu w przypadku zmiany przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku odnoszących się do świadczenia kompleksowego będącego przedmiotem tej WIS, gdy zmiana tych przepisów spowodowała, że: - klasyfikacja towaru/świadczenia kompleksowego, lub - stawka podatku właściwa dla towaru/świadczenia kompleksowego, lub - podstawa prawna stawki podatku staje się niezgodna z tymi przepisami. Wygaśnięcie WIS następuje z dniem wejścia w życie przepisów, z którymi WIS stała się niezgodna (art. 42h ust. 1 ustawy). Do liczenia terminów okresu ważności WIS stosuje się odpowiednio art. 12 Ordynacji podatkowej. POUCZENIE Od niniejszej decyzji - stosownie do art. 220 § 1 w związku z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej - służy Stronie odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia. Odwołanie zgodnie z art. 42g ust. 4 ustawy, można złożyć wyłącznie za pośrednictwem systemu teleinformatycznego e-Urząd Skarbowy na stronie https://www.podatki.gov.pl/ e-urzad-skarbowy/ będąc użytkownikiem konta/wyznaczając użytkownika konta organizacji w e-Urzędzie Skarbowym. Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).
Powołane przepisy
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 12[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 2[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XIII-Rozdział 2-art. 146ef-ust. 1-pkt 2
Słowa kluczowe
usługiświadczenie
Źródło: System Informacji Celno-Skarbowej EUREKA (eureka.mf.gov.pl), pozyskano 12.07.2026. · Źródło (Eureka)