0112-KDIL1-2.4012.317.2021.2.ST

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 16 czerwca 2021 r. (data wpływu 23 czerwca 2021 r.), uzupełnionym pismem z 23 września 2021 r. (data wpływu 29 września 2021 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:-        braku stosowania oznaczenia „mechanizm podzielonej płatności” w przypadku wystawienia faktury zaliczkowej za rozliczenie wadium na poczet towaru występującego w załączniku nr 15 do ustawy, którego wartość brutto wynikająca z umowy jest wyższa niż 15 000 zł, ale sama faktura zaliczkowa jest wystawiana na kwotę niższą niż 15 000 zł brutto (zgodnie z kwotą wniesionego wadium przekształconego w zaliczkę) (pytanie oznaczone we wniosku nr 1) – jest prawidłowe; -        braku stosowania oznaczenia „mechanizm podzielonej płatności” w przypadku faktury zaliczkowej wystawionej na równowartość kwoty wpłaconego wadium, kiedy towar na poczet którego rozliczane jest wadium, ma wartość wynikającą z umowy poniżej 15 000 zł brutto, ale łączna wartość umowy (na którą składa się z kilka pozycji, w tym pozycje objęte załącznikiem nr 15 do ustawy) przewyższa kwotę 15 000 zł brutto (pytanie oznaczone we wniosku nr 2) – jest prawidłowe; -        potwierdzenia prawidłowości wystawiania odrębnych faktur dla płatności zaliczkowych otrzymanych w ciągu kilku kolejnych dni tego samego okresu rozliczeniowego, od jednego klienta, na poczet sprzedaży towaru z załącznika nr 15 do ustawy, w sytuacji, w której łączna kwota podpisanej z nabywcą umowy przekracza 15 000 zł brutto (pytanie oznaczone we wniosku nr 4) – jest prawidłowe; -        braku stosowania oznaczenia „mechanizm podzielonej płatności” w przypadku, w którym wartość każdej z faktur wystawionych zgodnie z procedurą opisaną w pytaniu oznaczonym we wniosku nr 4 nie przekroczy 15 000 zł brutto, pomimo, że każda z nich dotyczy zaliczki na poczet towaru z załącznika nr 15 do ustawy (pytania oznaczone we wniosku nr 5 i 6) – jest prawidłowe.   UZASADNIENIE   23 czerwca 2021 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej od towarów i usług w zakresie: braku stosowania oznaczenia „mechanizm podzielonej płatności” w przypadku wystawienia faktury zaliczkowej za rozliczenie wadium na poczet towaru występującego w załączniku nr 15 do ustawy, którego wartość brutto wynikająca z umowy jest wyższa niż 15 000 zł, ale sama faktura zaliczkowa jest wystawiana na kwotę niższą niż 15 000 zł brutto (zgodnie z kwotą wniesionego wadium przekształconego w zaliczkę) (pytanie oznaczone we wniosku nr 1), braku stosowania oznaczenia „mechanizm podzielonej płatności” w przypadku faktury zaliczkowej wystawionej na równowartość kwoty wpłaconego wadium, kiedy towar na poczet którego rozliczane jest wadium, ma wartość wynikającą z umowy poniżej 15 000 zł brutto, ale łączna wartość umowy (na którą składa się z kilka pozycji, w tym pozycje objęte załącznikiem nr 15 do ustawy) przewyższa kwotę 15 000 zł brutto (pytanie oznaczone we wniosku nr 2), stwierdzenia, czy wystawianie przez Wnioskodawcę faktur dotyczących jednej umowy w podziale na (...), z którego pochodzi mienie jest sztucznym dzieleniem zamówienia, mającym na celu obejście przepisów prawa podatkowego, dotyczących mechanizmu podzielonej płatności (pytanie oznaczone we wniosku nr 3), potwierdzenia prawidłowości wystawiania odrębnych faktur dla płatności zaliczkowych otrzymanych w ciągu kilku kolejnych dni tego samego okresu rozliczeniowego, od jednego klienta, na poczet sprzedaży towaru z załącznika nr 15 do ustawy, w sytuacji, w której łączna kwota podpisanej z nabywcą umowy przekracza 15 000 zł brutto (pytanie oznaczone we wniosku nr 4), braku stosowania oznaczenia „mechanizm podzielonej płatności” w przypadku, w którym wartość każdej z faktur wystawionych zgodnie z procedurą opisaną w pytaniu oznaczonym we wniosku nr 4 nie przekroczy 15 000 zł brutto, pomimo, że każda z nich dotyczy zaliczki na poczet towaru z załącznika nr 15 do ustawy (pytania oznaczone we wniosku nr 5 i 6).   Wniosek uzupełniono 29 września 2021 r. o doprecyzowanie opisu sprawy i potwierdzenie wniesienia brakującej opłaty.   We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny. X (…) (dalej: X lub Wnioskodawca) działa na podstawie ustawy z (…).   Wnioskodawca jest (...) oraz czynnym podatnikiem VAT.   (…).   Skarb Państwa powierzył Wnioskodawcy wykonywanie w jego imieniu i na jego rzecz prawa własności i innych praw rzeczowych, m.in. w stosunku do mienia przekazanego X a wśród zadań własnych X jest obrót tym mieniem.   X sprzedaje mienie w drodze przetargów publicznych (oraz w trybie po- i bezprzetargowym).   Sprzedaż w trybie przetargu przekazanych X do zagospodarowania rzeczy ruchomych koncesjonowanych i niekoncesjonowanych – realizowana jest w oparciu o postanowienia: (…).   Mienie oferowane jest w przetargach na sprzedaż mienia ruchomego. Aby uznać ofertę za ważną należy skutecznie wnieść wadium na pozycje przetargowe, których dana oferta dotyczy. Z klientem, będącym podatnikiem VAT, którego oferta spełniająca wymogi przetargowe okazała się najkorzystniejsza Wnioskodawca podpisuje umowę sprzedaży. W jej wyniku, wadium wpłacone na poczet towarów zostaje rozliczone fakturą zaliczkową. W większości przypadków, umowy opiewają na kwotę brutto wyższą niż 15 000 zł i mogą wystąpić w nich pozycje wymienione w załączniku nr 15 do ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r. poz. 685 ze zm.) – dalej: ustawa o VAT.   Mienie, które zagospodarowuje Wnioskodawca jest przechowywane w magazynach znajdujących się na terenie całego kraju ((...) A i B). Są to zarówno magazyny własne X, jak również magazyny zlokalizowane na terenie (...). Wielokrotnie miejsca przechowywania mienia muszą spełniać odpowiednie wymogi, ściśle określone przez obowiązujące prawo (np. (...)). Między innymi z tego wynika fakt przechowywania mienia przeznaczonego do sprzedaży – w zależności od jego typu – w różnych lokalizacjach.   W przypadku sprzedaży mienia przez Wnioskodawcę na rzecz podatników VAT, mamy do czynienia z różnymi przypadkami umów: -        umowami zawierającymi jedną pozycję mienia, wydawanego z jednej lokalizacji (magazynu A lub B); -        umowami zawierającymi kilka pozycji mienia, wydawanymi z jednej lokalizacji (magazynu A lub B); -        umowami zawierającymi kilka pozycji mienia, wydawanymi z różnych lokalizacji (A i/lub B) – (przy czym mienie figurujące w załączniku nr 15 do ustawy o VAT nie musi występować w każdej z lokalizacji, z których wydawany jest towar objęty umową).   Nabywca towaru dokonuje odbioru mienia we własnym zakresie i na swój koszt, z miejsca jego przechowywania, które jest określone w umowie zawartej z nabywcą przez Wnioskodawcę i w maksymalnym terminie określonym w umowie nabywca sam określa logistykę odbiorów mienia, które zakupił i w związku z tym dokonuje płatności za umowę zawartą z Wnioskodawcą w formie zaliczek. To oznacza w praktyce, że może dokonać jednorazowej przedpłaty za całą umowę lub dokonywać wielu przedpłat na poczet danej umowy, według swojego uznania, np. w zależności od tego które nabyte mienie, z której lokalizacji planuje odebrać w pierwszej kolejności. Podkreślenia wymaga fakt, że odbiór części lub całości zakupionego mienia jest możliwy wyłącznie po wcześniejszym wniesieniu przez nabywcę przedpłaty w wysokości 100% wartości planowanego do odbioru mienia, przy czym 100% wartości tego mienia nie stanowi 100% wartości umowy, gdyż zaliczka może dotyczyć tylko jednej i/lub kilku lokalizacji (a nie całej umowy – może tak być, lecz nie musi).   Wystawiona faktura zaliczkowa na poczet mienia planowanego do odbioru rozlicza dokonaną wpłatę, a nie potwierdza sprzedaż nabytego mienia. W zawieranych umowach znajdują się zapisy, że za datę wydania mienia oraz przejścia prawa własności i ryzyka przypadkowej utraty przedmiotu umowy, uważa się datę podpisania przez kupującego dowodu wydania (WZ).   Faktury są wystawiane przez Wnioskodawcę zgodnie z wpłaconymi przez klientów zaliczkami, bez podziału na lokalizacje/miejsce przechowania mienia, tzn. jeśli płatność zaliczkowa, zaksięgowana na koncie X, będzie obejmowała mienie wynikające z jednej umowy a przechowywane, np. w trzech różnych lokalizacjach, to do tej płatności wystawiona zostanie jedna faktura zaliczkowa obejmujące wszystkie trzy lokalizacje, zawierająca fakultatywny zapis przyporządkowujący daną pozycję faktury do określonej lokalizacji, w której magazynowane jest mienie tej pozycji faktury. Podział co do wystawiania faktur dotyczy jedynie (...) (A/B), z którego dane mienie pochodzi (skąd jest przekazywane do zasobu X).   Wnioskodawca wprowadził zasadę, zgodnie z którą w stosunku do płatności zaliczkowych otrzymanych od klienta jednego dnia wystawiana jest jedna faktura na określony zakres mienia z danej umowy, którego dotyczy płatność. W praktyce zdarzają się sytuacje, w których klient podpisuje umowę, w której zakontraktowano towar z załącznika nr 15 do ustawy o VAT (obejmujący np. jedną pozycję asortymentową o wartości przekraczającej 15 000 zł brutto), za który dokonuje wpłat w częściach – przykładowo, łącznie na poczet nabycia towaru z załącznika nr 15 (jednej pozycji asortymentowej), klient dokonuje wpłaty więcej niż jednej zaliczki w przeciągu kilku kolejnych dni, przy czym żadna z wpłat nie przekroczy kwoty 15 000 zł brutto.   W takim przypadku, Wnioskodawca wystawia osobne faktury dla płatności zaliczkowych otrzymanych od klienta konkretnego dnia, co w sytuacji, w której kwota żadnej z faktur nie przekroczy 15 000 zł brutto skutkuje tym, że wystawiana faktura nie jest oznaczana wyrazami „mechanizm podzielonej płatności”, zgodnie z brzmieniem przepisu art. 106e ust. 1 pkt 18a ustawy o VAT.   Ponadto, Wnioskodawca w uzupełnieniu wniosku w odpowiedzi na pytanie: „Czy faktura zaliczkowa, o której mowa w pytaniu oznaczonym we wniosku nr 2, jest wystawiona na kwotę należności ogółem przekraczającą kwotę 15 000 zł lub jej równowartość wyrażoną w walucie obcej?” wskazał, że: jeśli wpłacone wadium dotyczy towaru o wartości nie przekraczającej kwoty 15 000 zł faktura zaliczkowa, wystawiona na równowartość kwoty wpłaconego wadium, o której mowa w pytaniu oznaczonym nr 2, nie jest wystawiona na kwotę należności ogółem przekraczającą kwotę 15 000 zł lub jej równowartość wyrażoną w walucie obcej.   W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania. 1)      Czy w przypadku wystawienia faktury zaliczkowej za rozliczenie wadium na poczet towaru występującego w załączniku nr 15 do ustawy o VAT, którego wartość brutto wynikająca z umowy jest wyższa niż 15 000 zł, ale sama faktura zaliczkowa jest wystawiana na kwotę niższą niż 15 000 zł brutto (zgodnie z kwotą wniesionego wadium przekształconego w zaliczkę), należy taką fakturę oznaczać wyrazami „mechanizm podzielonej płatności”, zgodnie z art. 106e ust. 1 pkt 18a ustawy o VAT (pytanie oznaczone we wniosku nr 1)? 2)      Czy w przypadku kiedy towar na poczet którego rozliczane jest wadium, ma wartość wynikającą z umowy poniżej 15 000 zł brutto, ale łączna wartość umowy (na którą składa się z kilka pozycji, w tym pozycje objęte załącznikiem nr 15 do ustawy o VAT) przewyższa kwotę 15 000 zł brutto, fakturę zaliczkową wystawioną na równowartość kwoty wpłaconego wadium należy oznaczać wyrazami „mechanizm podzielonej płatności”, zgodnie z art. 106e ust. 1 pkt 18a ustawy o VAT (pytanie oznaczone we wniosku nr 2)? 3)      Czy w opisanym stanie faktycznym, w sytuacji, w której łączna kwota podpisanej z nabywcą umowy przekracza 15 000 zł brutto, Wnioskodawca postępuje prawidłowo, wystawiając odrębne faktury dla płatności zaliczkowych otrzymanych w ciągu kilku kolejnych dni tego samego okresu rozliczeniowego, od jednego klienta, na poczet sprzedaży towaru z załącznika nr 15 do ustawy o VAT (pytanie oznaczone we wniosku nr 4)? 4)      Jeśli odpowiedź na powyższe pytanie jest twierdząca – czy właściwym jest, w przypadku, w którym wartość każdej z tak wystawionych faktur nie przekracza 15 000 zł brutto, nie oznaczanie ich wyrazami „mechanizm podzielonej płatności” pomimo, że każda z nich dotyczy zaliczki na poczet towaru z załącznika nr 15 do ustawy o VAT (pytanie oznaczone we wniosku nr 5)? 5)      Czy też w powyższej sytuacji, pomimo że wartość żadnej z faktur zaliczkowych nie przekracza kwoty 15 000 zł brutto, powinien znaleźć zastosowanie mechanizm podzielonej płatności, a faktury powinny być oznaczane wyrazami „mechanizm podzielonej płatności” (pytanie oznaczone we wniosku nr 6)?   Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega, m in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.   Art. 7 ust. 1 ustawy o VAT stanowi, że przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).   Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii (art. 2 pkt 6 ustawy o VAT).   Natomiast zgodnie z definicją sprzedaży z art. 2 pkt 22 ustawy o VAT, jest nią odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.   W art. 106e ust. 1 ustawy o VAT wskazano elementy jakie powinna zawierać faktura.   W pkt 18a ww. artykułu uszczegółowiono, że w przypadku faktury w której kwota należności ogółem przekracza kwotę 15 000 zł lub jej równowartość wyrażoną w walucie obcej, obejmujących dokonaną na rzecz podatnika dostawę towarów lub świadczenie usług, o których mowa w załączniku nr 15 do ustawy – faktura powinna zawierać wyrazy „mechanizm podzielonej płatności”.   Zgodnie z art. 108a ust. 1 ustawy o VAT podatnicy, którzy otrzymali fakturę z wykazaną kwotą podatku, przy dokonywaniu płatności kwoty należności wynikającej z tej faktury mogą zastosować mechanizm podzielonej płatności.   Natomiast na podstawie ust. 1a ww. artykułu zadecydowano, że przy dokonywaniu płatności za nabyte towary lub usługi wymienione w załączniku nr 15 do ustawy, udokumentowane fakturą, w której kwota należności ogółem przekracza kwotę 15 000 zł lub jej równowartość wyrażoną w walucie obcej, podatnicy są obowiązani zastosować mechanizm podzielonej płatności.   Z kolei w myśl ust. 1b ustawy o VAT, podatnik obowiązany do wystawienia faktury, o której mowa w art. 106e ust. 1 pkt 18a, jest obowiązany do przyjęcia płatności kwoty należności wynikającej z tej faktury z zastosowaniem mechanizmu podzielonej płatności.   Zgodnie z ust. 1c przepisy ust. 1-1 b stosuje się odpowiednio do płatności, o których mowa w art. 19a ust. 8. W takim przypadku w komunikacie przelewu, o którym mowa w ust. 3, podatnik w miejsce informacji, o której mowa w ust. 3 pkt 3, wpisuje wyraz „zaliczka”.   Załącznik nr 15 do ustawy o VAT stanowi „Wykaz towarów i usług, o których mowa w art. 105a ust. 1, art. 106e ust. 1 pkt 18a, art. 108a ust. 1a oraz art. 108e ustawy” i zawiera enumeratywną listę towarów i usług, w przypadku dostawy których faktura powinna zawierać adnotację „mechanizm podzielonej płatności”, o ile zostaną spełnione pozostałe warunki, o których mowa w art. 106e ust. 1 pkt 18a ustawy o VAT.   W opinii Wnioskodawcy z przepisów ustawy o VAT wynika zatem, że aby zaistniała konieczność oznaczenia faktury adnotacją „mechanizm podzielonej płatności”, muszą zostać spełnione łącznie następujące warunki: 1)       faktura została wystawiona na kwotę należności ogółem (kwotę brutto) przekraczającą 15 000 zł lub jej równowartość w walucie obcej, przeliczonej zgodnie z przepisami, 2)       faktura dokumentuje dostawę towarów lub świadczenie usług, o których mowa w załączniku nr 15 do ustawy lub zaliczkę otrzymaną na poczet sprzedaży takich towarów i usług, 3)       czynności są dokonywane na rzecz podatnika podatku VAT.   Wobec powyższego, biorąc pod uwagę brzemiennie przywołanych przepisów, zdaniem Wnioskodawcy:   Faktura dokumentująca otrzymanie wadium przekształconego w zaliczkę na kwotę niższą niż 15 000 zł brutto nie musi być oznaczana wyrazami „mechanizm podzielonej płatności”, pomimo faktu, że łączna wartość brutto towaru na poczet którego wniesiono zaliczkę, wynikająca z umowy jest wyższa niż 15 000 zł a sam towar znajduje się w załączniku nr 15 do ustawy o VAT.   W przypadku kiedy towar na poczet którego rozliczane jest wadium, ma wartość wynikającą z umowy poniżej 15 000 zł brutto, to pomimo, że łączna wartość umowy (na którą składa się z kilka pozycji, w tym pozycje objęte załącznikiem nr 15 do ustawy o VAT) przewyższa kwotę 15 000 zł brutto, faktury zaliczkowej wystawionej na równowartość kwoty wpłaconego wadium również nie należy oznaczać wyrazami „mechanizm podzielonej płatności”.   W sytuacji, w której łączna kwota podpisanej z nabywcą umowy przekracza 15 000 zł brutto, Wnioskodawca postępuje prawidłowo, wystawiając odrębne faktury dla płatności zaliczkowych otrzymanych w ciągu kilku kolejnych dni tego samego okresu rozliczeniowego, od jednego klienta, na poczet sprzedaży towaru z załącznika nr 15 do ustawy o VAT.   Zgodnie z przepisem art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż (...) dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem.   Na podstawie ust. 1 pkt 4, podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o których mowa w pkt 1 i 2 (...).   W art. 106i ust. 1 ustawy o VAT wskazano, że fakturę wystawia się nie później niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru lub wykonano usługę, z zastrzeżeniem ust. 2-9.   Natomiast jeżeli przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi otrzymano całość lub część zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, fakturę wystawia się nie później niż 15 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym otrzymano całość lub część zapłaty od nabywcy (art. 106i ust. 2).   W przypadku otrzymania w jednym okresie rozliczeniowym, od jednego kontrahenta, kilku wpłat tytułem zaliczki za nabycie towaru/świadczenie usług, przepisy nie obligują podatnika do wystawienia jednej faktury z tego tytułu, ograniczając się jedynie do wskazania najpóźniejszej dopuszczalnej daty wystawienia dokumentu oraz niezbędnych elementów jakie faktura/faktury powinny zawierać.   Zatem przepisy ustawy o VAT nie sprzeciwiają się możliwości wystawiania odrębnych faktur za zaliczki otrzymane od jednego nabywcy w kolejnych dniach.   W przypadku w którym wartość żadnej z wystawionych faktur zaliczkowych, (o których mowa w pytaniu oznaczonym we wniosku nr 4) nie przekracza kwoty 15 000 zł brutto, właściwym jest nie oznaczanie ich wyrazami „mechanizm podzielonej płatności” pomimo, że każda z nich dokumentuje otrzymanie zaliczki za towar wymieniony w załączniku nr 15 do ustawy o VAT.   Zdaniem Wnioskodawcy, brzmienie przepisów jednoznacznie wskazuje, że w przypadku wystawienia kilku faktur, dotyczących towaru/towarów ujętych w załączniku nr 15 do ustawy o VAT, z których wartość żadnej z nich nie przekracza kwoty 15 000 zł brutto, nie będzie konieczności oznaczania ich adnotacją „mechanizm podzielonej płatności”, nawet jeżeli łączna kwota należności wynikająca z zawartej umowy przekracza 15 000 zł brutto.   Art. 106e ust. 1 pkt 18a ustawy o VAT odnosi się bowiem do wartości faktury a nie do kwoty wynikającej z zawartej umowy.   Prawidłowość stanowiska Wnioskodawcy w zakresie braku obowiązku oznaczania adnotacją „mechanizm podzielonej płatności”, faktur dokumentujących otrzymanie zaliczki na poczet dostawy towarów ujętych w załączniku nr 15 do ustawy o VAT, w sytuacji w której kwota należności na fakturze nie przekracza kwoty 15 000 zł brutto potwierdzają: -        interpretacje przepisów prawa podatkowego wydane przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej m.in. nr 0111-KDIB3-1.4012.644.2020.1.IK z 12 listopada 2020 r. i 0111-KDIB3-1.4012.906.2020.1.IK z 14 stycznia 2021 r., -        objaśnienia podatkowe Ministra Finansów z 23 grudnia 2019 r. w sprawie mechanizmu podzielonej płatności.   W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego w zakresie: -        braku stosowania oznaczenia „mechanizm podzielonej płatności” w przypadku wystawienia faktury zaliczkowej za rozliczenie wadium na poczet towaru występującego w załączniku nr 15 do ustawy, którego wartość brutto wynikająca z umowy jest wyższa niż 15 000 zł, ale sama faktura zaliczkowa jest wystawiana na kwotę niższą niż 15 000 zł brutto (zgodnie z kwotą wniesionego wadium przekształconego w zaliczkę) (pytanie oznaczone we wniosku nr 1) – jest prawidłowe; -        braku stosowania oznaczenia „mechanizm podzielonej płatności” w przypadku faktury zaliczkowej wystawionej na równowartość kwoty wpłaconego wadium, kiedy towar na poczet którego rozliczane jest wadium, ma wartość wynikającą z umowy poniżej 15 000 zł brutto, ale łączna wartość umowy (na którą składa się z kilka pozycji, w tym pozycje objęte załącznikiem nr 15 do ustawy) przewyższa kwotę 15 000 zł brutto (pytanie oznaczone we wniosku nr 2) – jest prawidłowe; -        potwierdzenia prawidłowości wystawiania odrębnych faktur dla płatności zaliczkowych otrzymanych w ciągu kilku kolejnych dni tego samego okresu rozliczeniowego, od jednego klienta, na poczet sprzedaży towaru z załącznika nr 15 do ustawy, w sytuacji, w której łączna kwota podpisanej z nabywcą umowy przekracza 15 000 zł brutto (pytanie oznaczone we wniosku nr 4) – jest prawidłowe; -        braku stosowania oznaczenia „mechanizm podzielonej płatności” w przypadku, w którym wartość każdej z faktur wystawionych zgodnie z procedurą opisaną w pytaniu oznaczonym we wniosku nr 4 nie przekroczy 15 000 zł brutto, pomimo, że każda z nich dotyczy zaliczki na poczet towaru z załącznika nr 15 do ustawy (pytania oznaczone we wniosku nr 5 i 6) – jest prawidłowe.   Zgodnie z art. 106b ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r. poz. 685 ze zm.), zwanej dalej ustawą – w brzmieniu obowiązującym do 30 czerwca 2021 r. – podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą: 1)      sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem; 2)      sprzedaż wysyłkową z terytorium kraju i sprzedaż wysyłkową na terytorium kraju na rzecz podmiotu innego niż wskazany w pkt 1; 3)      wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany w pkt 1; 4)      otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów lub czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4.   Natomiast w myśl art. 106b ust. 1 ustawy – w brzmieniu obowiązującym od 1 lipca 2021 r. –podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą: 1)      sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem; 2)      wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość, chyba że podatnik korzysta z procedury szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 6a; 3)      wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany w pkt 1; 4)      otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy: a)      wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, b)      czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4, c)      dostaw towarów, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 1b.   Art. 2 pkt 31 ustawy stanowi, że ilekroć w przepisach ustawy jest mowa o fakturze – rozumie się przez to dokument w formie papierowej lub w formie elektronicznej zawierający dane wymagane ustawą i przepisami wydanymi na jej podstawie.   Artykuł 106e ust. 1 ustawy, określa – co do zasady – dane, które powinna zawierać faktura. Natomiast art. 106f ust. 1 ustawy wskazuje co powinna zawierać faktura, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4 (tzw. faktura zaliczkowa).   I tak, na mocy art. 106f ust. 1 ustawy – faktura, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, powinna zawierać: 1)      dane, o których mowa w art. 106e ust. 1 pkt 1-6; 2)      otrzymaną kwotę zapłaty; 0 3)      kwotę podatku wyliczoną według wzoru: KP = ZB x SP 100 + SP gdzie: KP – oznacza kwotę podatku, ZB – oznacza kwotę otrzymanej całości lub części zapłaty, SP – oznacza stawkę podatku; 4)      dane dotyczące zamówienia lub umowy, a w szczególności: nazwę (rodzaj) towaru lub usługi, cenę jednostkową netto, ilość zamówionych towarów, wartość zamówionych towarów lub usług bez kwoty podatku, stawki podatku, kwoty podatku oraz wartość zamówienia lub umowy z uwzględnieniem kwoty podatku.   Według art. 106f ust. 3 ustawy, jeżeli faktura, o której mowa w ust. 1, nie obejmuje całej zapłaty, w fakturze wystawianej po wydaniu towaru lub wykonaniu usługi sumę wartości towarów lub usług pomniejsza się o wartość otrzymanych części zapłaty, a kwotę podatku pomniejsza się o sumę kwot podatku wykazanego w fakturach dokumentujących otrzymanie części zapłaty. Faktura, o której mowa w zdaniu pierwszym, powinna również zawierać numery faktur wystawionych przed wydaniem towaru lub wykonaniem usługi.   Na mocy art. 106g ust. 1 ustawy, faktury wystawia się co najmniej w dwóch egzemplarzach, z których jeden otrzymuje nabywca, a drugi zachowuje w swojej dokumentacji podatnik dokonujący sprzedaży.   Stosownie do art. 106i ust. 1 ustawy, fakturę wystawia się nie później niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru lub wykonano usługę, z zastrzeżeniem ust. 2-9.   W myśl art. 106i ust. 2 ustawy, jeżeli przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi otrzymano całość lub część zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, fakturę wystawia się nie później niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym otrzymano całość lub część zapłaty od nabywcy.   Zgodnie z zasadą ogólną wyrażoną w art. 19a ust. 1 ustawy, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 1a, 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20 i art. 21 ust. 1.   Na mocy art. 19a ust. 8 ustawy – w brzmieniu obowiązującym do 30 czerwca 2021 r. – jeżeli przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi otrzymano całość lub część zapłaty, w szczególności: przedpłatę, zaliczkę, zadatek, ratę, wkład budowlany lub mieszkaniowy przed ustanowieniem spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą jej otrzymania w odniesieniu do otrzymanej kwoty, z zastrzeżeniem ust. 5 pkt 4.   Natomiast w myśl art. 19a ust. 8 ustawy – w brzmieniu obowiązującym od 1 lipca 2021 r. – jeżeli przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi otrzymano całość lub część zapłaty, w szczególności przedpłatę, zaliczkę, zadatek, ratę, wkład budowlany lub mieszkaniowy przed ustanowieniem spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą jej otrzymania w odniesieniu do otrzymanej kwoty, z wyjątkiem: 1)      dostaw towarów, w stosunku do których obowiązek podatkowy powstaje w sposób, o którym mowa w ust. 1b; 2)      dostaw towarów i świadczenia usług, w stosunku do których obowiązek podatkowy powstaje w sposób, o którym mowa w ust. 5 pkt 4.   Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest (...) oraz czynnym podatnikiem VAT. Skarb Państwa powierzył Wnioskodawcy wykonywanie w jego imieniu i na jego rzecz prawa własności i innych praw rzeczowych, m.in. w stosunku do mienia przekazanego X a wśród zadań własnych X jest obrót tym mieniem. X sprzedaje mienie w drodze przetargów publicznych (oraz w trybie po- i bezprzetargowym). Mienie oferowane jest w przetargach na sprzedaż mienia ruchomego. Aby uznać ofertę za ważną należy skutecznie wnieść wadium na pozycje przetargowe, których dana oferta dotyczy. Z klientem, będącym podatnikiem VAT, którego oferta spełniająca wymogi przetargowe okazała się najkorzystniejsza Wnioskodawca podpisuje umowę sprzedaży. W jej wyniku, wadium wpłacone na poczet towarów zostaje rozliczone fakturą zaliczkową. W większości przypadków, umowy opiewają na kwotę brutto wyższą niż 15 000 zł i mogą wystąpić w nich pozycje wymienione w załączniku nr 15 do ustawy. Mienie, które zagospodarowuje Wnioskodawca jest przechowywane w magazynach znajdujących się na terenie całego kraju. Wielokrotnie miejsca przechowywania mienia muszą spełniać odpowiednie wymogi, ściśle określone przez obowiązujące prawo. Między innymi z tego wynika fakt przechowywania mienia przeznaczonego do sprzedaży – w różnych lokalizacjach. W przypadku sprzedaży mienia przez Wnioskodawcę na rzecz podatników VAT, mamy do czynienia z różnymi przypadkami umów: umowami zawierającymi jedną pozycję mienia, wydawanego z jednej lokalizacji; umowami zawierającymi kilka pozycji mienia, wydawanymi z jednej lokalizacji; umowami zawierającymi kilka pozycji mienia, wydawanymi z różnych lokalizacji – (przy czym mienie figurujące w załączniku nr 15 do ustawy nie musi występować w każdej z lokalizacji, z których wydawany jest towar objęty umową). Nabywca towaru dokonuje odbioru mienia we własnym zakresie i na swój koszt, z miejsca jego przechowywania, które jest określone w umowie zawartej z nabywcą przez Wnioskodawcę i w maksymalnym terminie określonym w umowie nabywca sam określa logistykę odbiorów mienia, które zakupił i w związku z tym dokonuje płatności za umowę zawartą z Wnioskodawcą w formie zaliczek. To oznacza w praktyce, że może dokonać jednorazowej przedpłaty za całą umowę lub dokonywać wielu przedpłat na poczet danej umowy, według swojego uznania, np. w zależności od tego które nabyte mienie, z której lokalizacji planuje odebrać w pierwszej kolejności. Odbiór części lub całości zakupionego mienia jest możliwy wyłącznie po wcześniejszym wniesieniu przez nabywcę przedpłaty w wysokości 100% wartości planowanego do odbioru mienia, przy czym 100% wartości tego mienia nie stanowi 100% wartości umowy, gdyż zaliczka może dotyczyć tylko jednej i/lub kilku lokalizacji (a nie całej umowy – może tak być, lecz nie musi). Wystawiona faktura zaliczkowa na poczet mienia planowanego do odbioru rozlicza dokonaną wpłatę, a nie potwierdza sprzedaż nabytego mienia. W zawieranych umowach znajdują się zapisy, że za datę wydania mienia oraz przejścia prawa własności i ryzyka przypadkowej utraty przedmiotu umowy, uważa się datę podpisania przez kupującego dowodu wydania (WZ). Faktury są wystawiane przez Wnioskodawcę zgodnie z wpłaconymi przez klientów zaliczkami, bez podziału na lokalizacje/miejsce przechowania mienia, tzn. jeśli płatność zaliczkowa, zaksięgowana na koncie X, będzie obejmowała mienie wynikające z jednej umowy a przechowywane, np. w trzech różnych lokalizacjach, to do tej płatności wystawiona zostanie jedna faktura zaliczkowa obejmujące wszystkie trzy lokalizacje, zawierająca fakultatywny zapis przyporządkowujący daną pozycję faktury do określonej lokalizacji, w której magazynowane jest mienie tej pozycji faktury. Podział co do wystawiania faktur dotyczy jedynie (...) (A/B), z którego dane mienie pochodzi (skąd jest przekazywane do zasobu X). Wnioskodawca wprowadził zasadę, zgodnie z którą w stosunku do płatności zaliczkowych otrzymanych od klienta jednego dnia wystawiana jest jedna faktura na określony zakres mienia z danej umowy, którego dotyczy płatność. W praktyce zdarzają się sytuacje, w których klient podpisuje umowę, w której zakontraktowano towar z załącznika nr 15 do ustawy (obejmujący np. jedną pozycję asortymentową o wartości przekraczającej 15 000 zł brutto), za który dokonuje wpłat w częściach – przykładowo, łącznie na poczet nabycia towaru z załącznika nr 15 (jednej pozycji asortymentowej), klient dokonuje wpłaty więcej niż jednej zaliczki w przeciągu kilku kolejnych dni, przy czym żadna z wpłat nie przekroczy kwoty 15 000 zł brutto. W takim przypadku, Wnioskodawca wystawia osobne faktury dla płatności zaliczkowych otrzymanych od klienta konkretnego dnia, co w sytuacji, w której kwota żadnej z faktur nie przekroczy 15 000 zł brutto skutkuje tym, że wystawiana faktura nie jest oznaczana wyrazami „mechanizm podzielonej płatności”. Ponadto X wskazała, że jeśli wpłacone wadium dotyczy towaru o wartości nie przekraczającej kwoty 15 000 zł faktura zaliczkowa, wystawiona na równowartość kwoty wpłaconego wadium, o której mowa w pytaniu oznaczonym nr 2, nie jest wystawiona na kwotę należności ogółem przekraczającą kwotę 15 000 zł lub jej równowartość wyrażoną w walucie obcej.   Przy tak przedstawionym opisie sprawy wątpliwość Wnioskodawcy wyrażona w pytaniu oznaczonym we wniosku nr 4 dotyczy tego, czy postępuje prawidłowo – w sytuacji, w której łączna kwota podpisanej z nabywcą umowy przekracza 15 000 zł brutto, wystawiając odrębne faktury dla płatności zaliczkowych otrzymanych w ciągu kilku kolejnych dni tego samego okresu rozliczeniowego, od jednego klienta, na poczet sprzedaży towaru z załącznika nr 15 do ustawy.   Odnosząc się do kwestii objętej zakresem zadanego pytania, stwierdzić należy, że z art. 106i ust. 1 i 2 ustawy wynika, że fakturę wystawia się odpowiednio nie później niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru lub wykonano usługę, jak również nie później niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym otrzymano całość lub część zapłaty (jeżeli przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi otrzymano całość lub część zapłaty).   Wobec powyższego – Wnioskodawca postępuje prawidłowo wystawiając odrębne faktury dla płatności zaliczkowych otrzymanych w ciągu kilku kolejnych dni tego samego okresu rozliczeniowego, od jednego klienta – gdyż przepisy ustawy nie sprzeciwiają się możliwości wystawiania odrębnych faktur zaliczkowych otrzymanych od jednego nabywcy w kolejnych dniach tego samego okresu rozliczeniowego.   Jednocześnie należy wskazać, stosownie do art. 19a ust. 1 i ust. 8 ustawy, w przypadku, gdy otrzymana zaliczka/otrzymane zaliczki na poczet dostawy towarów oraz realizacja dostawy mają miejsce w tym samym okresie rozliczeniowym, wówczas obowiązek podatkowy (i obowiązek udokumentowania zdarzenia o którym mowa w art. 106i i art. 106f ustawy), zarówno dla zaliczki/zaliczek jak i dostawy towarów, powstają w tym samym okresie rozliczeniowym. Jeżeli obowiązek podatkowy z tytułu otrzymania zaliczki/zaliczek i dokonania dostawy towarów powstaje w tym samym okresie rozliczeniowym – to Wnioskodawca może zrezygnować z wystawienia faktury zaliczkowej i ograniczyć się do wystawiania faktury zawierającej elementy, o których mowa w art. 106e-106f ustawy, w której uwzględni całość dokonanej dostawy (łącznie z kwotą otrzymanej zaliczki lub zaliczek). W takim przypadku właściwe będzie dokumentowanie dokonania transakcji poprzez wystawienie jednego dokumentu – faktury rozliczeniowej, której treść będzie poszerzona o dane wskazane w art. 106f ustawy, tj.: kwotę zapłaty, kwotę podatku, datę i kwotę brutto otrzymanej zaliczki.   Podsumowując, w sytuacji w której łączna kwota podpisanej z nabywcą umowy przekracza 15 000 zł brutto, Wnioskodawca postępuje prawidłowo, wystawiając odrębne faktury dla płatności zaliczkowych otrzymanych w ciągu kilku kolejnych dni tego samego okresu rozliczeniowego, od jednego klienta, na poczet sprzedaży towaru z załącznika nr 15 do ustawy.   W konsekwencji, stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 4 uznano za prawidłowe.   Wątpliwości wyrażone przez Wnioskodawcę w pytaniach oznaczonych we wniosku numerami 1, 2, 5 i 6 – sprowadzają się de facto do kwestii oznaczania wyrazami „mechanizm podzielonej płatności” faktur zaliczkowych, wystawionych na kwotę niższą niż 15 000 zł brutto.   Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.   W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).   Towarami natomiast są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii (art. 2 pkt 6 ustawy).   Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.   Na mocy art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemiejącej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).   Regulacje dotyczące mechanizmu podzielonej płatności zawarte zostały w ustawie z 15 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r. poz. 62), która wprowadziła 1 lipca 2018 r. m.in. nowy blok przepisów zawartych w rozdziale 1a w art. 108a-108d ustawy o podatku od towarów i usług.   Ustawa z 9 sierpnia 2019 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2019 r. poz. 1751) wprowadza 1 listopada 2019 r. – zmiany do ustawy o podatku od towarów i usług – w zakresie mechanizmu podzielonej płatności.   Zgodnie z art. 108a ust. 1 ustawy, podatnicy, którzy otrzymali fakturę z wykazaną kwotą podatku, przy dokonywaniu płatności kwoty należności wynikającej z tej faktury mogą zastosować mechanizm podzielonej płatności.   W myśl art. 108a ust. 1a ustawy, przy dokonywaniu płatności za nabyte towary lub usługi wymienione w załączniku nr 15 do ustawy, udokumentowane fakturą, w której kwota należności ogółem przekracza kwotę 15 000 zł lub jej równowartość wyrażoną w walucie obcej, podatnicy są obowiązani zastosować mechanizm podzielonej płatności. Do przeliczania na złote kwot wyrażonych w walucie obcej stosuje się zasady przeliczania kwot stosowane w celu określenia podstawy opodatkowania.   Z kolei zgodnie z art. 108a ust. 1b ustawy, podatnik obowiązany do wystawienia faktury, o której mowa w art. 106e ust. 1 pkt 18a, jest obowiązany do przyjęcia płatności kwoty należności wynikającej z tej faktury z zastosowaniem mechanizmu podzielonej płatności.   Przepisy ust. 1-1b stosuje się odpowiednio do płatności, o których mowa w art. 19a ust. 8. W takim przypadku w komunikacie przelewu, o którym mowa w ust. 3, podatnik w miejsce informacji, o której mowa w ust. 3 pkt 3, wpisuje wyraz „zaliczka” (art. 108a ust. 1c ustawy).   Wskazać przy tym należy, że w przypadku płatności zaliczek o tym, czy powstaje obowiązek zapłaty w mechanizmie podzielonej płatności decydują zasady ogólne, a więc wartość brutto faktury oraz przedmiot transakcji (dostawa towarów lub usług z załącznika nr 15 do ustawy).   Ponadto należy zauważyć, że zaliczki w mechanizmie podzielonej płatności nie są objęte systemem płatności zbiorczych. Brzmienie regulacji w powyższym zakresie jednoznacznie odnosi się do opłacania faktur.   Na mocy art. 108a ust. 1b ustawy, podatnik obowiązany do wystawienia faktury, o której mowa w art. 106e ust. 1 pkt 18a, jest obowiązany do przyjęcia płatności kwoty należności wynikającej z tej faktury z zastosowaniem mechanizmu podzielonej płatności.   Zgodnie z art. 108a ust. 2 ustawy – zastosowanie mechanizmu podzielonej płatności polega na tym, że: 1)      zapłata kwoty odpowiadającej całości albo części kwoty podatku wynikającej z otrzymanej faktury jest dokonywana na rachunek VAT; 2)      zapłata całości albo części kwoty odpowiadającej wartości sprzedaży netto wynikającej z otrzymanej faktury jest dokonywana na rachunek bankowy albo na rachunek w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, dla których jest prowadzony rachunek VAT, albo jest rozliczana w inny sposób.   Sytuacje, w których podatnik jest obowiązany wystawić fakturę określa art. 106b ust. 1 ustawy.   Natomiast zakres informacji jakie powinna zawierać faktura, wskazany został w art. 106e ust. 1 ustawy.   Zgodnie z art. 106e ust. 1 pkt 18a ustawy, faktura powinna zawierać, w przypadku faktur,w których kwota należności ogółem przekracza kwotę 15 000 zł lub jej równowartość wyrażoną w walucie obcej, obejmujących dokonaną na rzecz podatnika dostawę towarów lub świadczenie usług, o których mowa w załączniku nr 15 do ustawy – wyrazy „mechanizm podzielonej płatności”, przy czym do przeliczania na złote kwot wyrażonych w walucie obcej stosuje się zasady przeliczania kwot stosowane w celu określenia podstawy opodatkowania.   Załącznik nr 15 do ustawy – stanowiący „Wykaz towarów i usług, o których mowa w art. 105a ust. 1, art. 106e ust. 1 pkt 18a, art. 108a ust. 1a oraz art. 108e ustawy” – zawiera zamkniętą listę towarów i usług, w przypadku których faktura dokumentująca ich dostawę lub świadczenie musi zawierać adnotację „mechanizm podzielonej płatności”.   Z powołanych wyżej przepisów wynika, że obowiązek wystawiania faktur z adnotacją „mechanizm podzielonej płatności” będzie istnieć, jeżeli łącznie spełnione będą trzy warunki, tj. faktura: 1)      będzie wystawiana na kwotę należności ogółem (kwotę brutto) przekraczającą 15 000 zł lub jej równowartość wyrażoną w walucie obcej; 2)      będzie dokumentować dostawę towarów lub świadczenie usług, o których mowa w załączniku nr 15 do ustawy; 3)      czynności będą dokonywane na rzecz podatnika.   Powyższe wskazuje, że przy fakturach zaliczkowych wyznacznikiem stosowania lub nie mechanizmu podzielonej płatności jest wartość wystawionej faktury.   Przepis art. 106e ust. 1 pkt 18a ustawy jednoznacznie wskazuje, że oznaczenie faktury wyrazami „mechanizm podzielonej płatności” obejmuje wyłącznie faktury dokumentujące dokonaną na rzecz podatnika dostawę towarów lub świadczenie usług, wymienionych w załączniku nr 15 do ustawy, których kwota należności ogółem stanowi kwotę przekraczającą 15 000 zł lub jej równowartość wyrażoną w walucie obcej.   Mając powyższe na uwadze – należy stwierdzić, że w przypadku, gdy faktury zaliczkowe dokumentujące rozliczenie wadium na poczet towaru występującego w załączniku nr 15 do ustawy, bądź też faktury dokumentujące pozostałe zaliczki na poczet towaru występującego w załączniku nr 15 do ustawy, są wystawiane na kwotę niższą niż 15 000 zł brutto – nie należy oznaczać ich wyrazami „mechanizm podzielonej płatności”. Bez znaczenia w przedmiotowej sprawie pozostaje łączna kwota, na jaką została zawarta umowa z kontrahentem, czy też całkowita wartość towaru wynikająca z umowy.   Podsumowując, faktur zaliczkowych za rozliczenie wadium na poczet towaru występującego w załączniku nr 15 do ustawy – na kwotę niższą niż 15 000 zł brutto (zgodnie z kwotą wniesionego wadium przekształconego w zaliczkę), nie należy oznaczać wyrazami „mechanizm podzielonej płatności”. Właściwym jest również nie oznaczanie faktur zaliczkowych wyrazami „mechanizm podzielonej płatności” w przypadku, w którym wartość każdej z faktur nie przekracza 15 000 zł brutto – pomimo, że dotyczą zaliczki na poczet towaru z załącznika nr 15 do ustawy.   W związku z powyższym, stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytań oznaczonych we wniosku numerami 1, 2, 5 i 6 – również uznano za prawidłowe.   Nadmienia się, że niniejsza interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy udzielona odpowiedź traci swą aktualność.   Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania). Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.   Niniejszą interpretacją załatwiono wniosek w zakresie: -        braku stosowania oznaczenia „mechanizm podzielonej płatności” w przypadku wystawienia faktury zaliczkowej za rozliczenie wadium na poczet towaru występującego w załączniku nr 15 do ustawy, którego wartość brutto wynikająca z umowy jest wyższa niż 15 000 zł, ale sama faktura zaliczkowa jest wystawiana na kwotę niższą niż 15 000 zł brutto (zgodnie z kwotą wniesionego wadium przekształconego w zaliczkę) (pytanie oznaczone we wniosku nr 1); -        braku stosowania oznaczenia „mechanizm podzielonej płatności” w przypadku faktury zaliczkowej wystawionej na równowartość kwoty wpłaconego wadium, kiedy towar na poczet którego rozliczane jest wadium, ma wartość wynikającą z umowy poniżej 15 000 zł brutto, ale łączna wartość umowy (na którą składa się z kilka pozycji, w tym pozycje objęte załącznikiem nr 15 do ustawy) przewyższa kwotę 15 000 zł brutto (pytanie oznaczone we wniosku nr 2); -        potwierdzenia prawidłowości wystawiania odrębnych faktur dla płatności zaliczkowych otrzymanych w ciągu kilku kolejnych dni tego samego okresu rozliczeniowego, od jednego klienta, na poczet sprzedaży towaru z załącznika nr 15 do ustawy, w sytuacji, w której łączna kwota podpisanej z nabywcą umowy przekracza 15 000 zł brutto (pytanie oznaczone we wniosku nr 4); -        braku stosowania oznaczenia „mechanizm podzielonej płatności” w przypadku, w którym wartość każdej z faktur wystawionych zgodnie z procedurą opisaną w pytaniu oznaczonym we wniosku nr 4 nie przekroczy 15 000 zł brutto, pomimo, że każda z nich dotyczy zaliczki na poczet towaru z załącznika nr 15 do ustawy (pytania oznaczone we wniosku nr 5 i 6). Natomiast w zakresie stwierdzenia, czy wystawianie przez Wnioskodawcę faktur dotyczących jednej umowy w podziale na (...), z którego pochodzi mienie jest sztucznym dzieleniem zamówienia, mającym na celu obejście przepisów prawa podatkowego, dotyczących mechanizmu podzielonej płatności (pytanie oznaczone we wniosku nr 3) wydane zostało 7 października 2021 r. postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania nr (...)   Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: 1)      z zastosowaniem art. 119a; 2)      w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3)      z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.   Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).   Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193 ze zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.   Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP. W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).   Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.