0112-KDIL2-2.4011.794.2021.4.AG

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłoweSzanowna   Pani, stwierdzam,   że   Pani   stanowisko   w   sprawie   oceny   skutków   podatkowych   opisanego   zdarzenia   przyszłego   w   podatku   dochodowym   od   osób   fizycznych   jest   nieprawidłowe. Zakres   wniosku   o   wydanie   interpretacji   indywidualnej Dnia   23   września   2021   r.   wpłynął   Pani   wniosek   z   14   września   2021   r.   o   wydanie   interpretacji   indywidualnej,   który   dotyczy   podatku   dochodowego   od   osób   fizycznych.   Uzupełniła   go   Pani   –   w   odpowiedzi   na   wezwanie   –   pismem   z   7   grudnia   2021   r.   (wpływ   14   grudnia   2021   r.).   Treść   wniosku jest   następująca: Opis   zdarzenia   przyszłego   Wnioskodawczynią   jest   osoba   fizyczna   prowadząca   od   (…)   2021   r.   jednoosobową   działalność   gospodarczą   pod   firmą   (…),   której   głównym   przedmiotem   działalności   gospodarczej   –   zgodnie   z   wpisem   do   CEIDG   –   jest   wynajem   i   dzierżawa   pozostałych   maszyn,   urządzeń   oraz   dóbr   materialnych,   gdzie   indziej   niesklasyfikowanych   (PKD   77.39.Z).   Wnioskodawczyni   nie   prowadzi   działalności   rolniczej   w   rozumieniu   art.   2   pkt   15   ustawy   o   VAT   oraz   nie   posiada   statusu   rolnika   ani   rolnika   ryczałtowego   w   rozumieniu   art.   2   pkt   19   ustawy   o   VAT.   W   ramach   prowadzonej   działalności   nie   zajmuje   się   produkcją   produktów   rolnych   w   rozumieniu   art.   2   pkt   20   ustawy   o   VAT   ani   też   nie   świadczy   usług   rolniczych   w   rozumieniu   art.   2   pkt   21   ww.   ustawy.   Wnioskodawczyni   jest   czynnym   zarejestrowanym   podatnikiem   VAT. Wnioskodawczyni   w   ramach   działalności   gospodarczej   dokonuje   również   sprzedaży   roślin   owocowych   w   doniczkach   (PKD   46.22.Z).   W   tym   celu   nabywa   od   swoich   kontrahentów   potrzebne   „materiały”,   tj.   doniczki,   podstawki,   ziemię   (podłoże)   oraz   sadzonki,   które   w   wyniku   połączenia   stanowią   „wyrób   gotowy”   przeznaczony   do   sprzedaży.   Sadzonki   roślin   owocowych   (przykładowo   borówki   amerykańskiej)   nabywa   między   innymi   od   rolników   ryczałtowych,   o   których   mowa   w   art.   2   pkt   19   ustawy   o   VAT. Mąż   Wnioskodawczyni,   z   którym   Wnioskodawczyni   pozostaje   w   ustroju   wspólności   majątkowej   małżeńskiej,   prowadzi   gospodarstwo   rolne   w   rozumieniu   art.   2   pkt   16   ustawy   o   VAT   jako   rolnik   ryczałtowy,   o   którym   mowa   w   art.   2   pkt   19   ww.   ustawy,   oraz   korzysta   ze   zwolnienia   w   podatku   VAT   na   podstawie   art.   43   ust.   1   pkt   3   ustawy   o   VAT.   Gospodarstwo   rolne   męża   Wnioskodawczyni   jest   prowadzone   na   nieruchomości   stanowiącej   wspólność   majątkową   małżeńską. W   związku   z   faktem,   iż   mąż   Wnioskodawczyni   w   ramach   gospodarstwa   rolnego   prowadzi   szkółkę   roślin,   Wnioskodawczyni   chciałaby   w   ramach   prowadzonej   indywidualnie   działalności   gospodarczej   sprzedawać   również   sadzonki   roślin   owocowych   pochodzące   z   działalności   rolniczej   prowadzonej   przez   męża.   Obecnie   Wnioskodawczyni   sadzonki   roślin   owocowych,   m.in.   borówki   amerykańskiej   nabywa   od   rolnika   ryczałtowego   mającego   siedzibę   na   drugim   końcu   Polski,   co   generuje   niepotrzebne   koszty   transportu   i   wiąże   się   ze   sporą   stratą   materiału   w   wyniku   transportu   (część   pędów   przyjeżdża   na   tyle   słaba,   że   nie   nadaje   się   do   handlu).   Każdorazowo   przekazanie   sadzonek   z   działalności   rolniczej   męża   do   prowadzonej   przez   Wnioskodawczynię   indywidualnej   działalności   gospodarczej   byłoby   dokumentowane   dowodem   wewnętrznym   wskazującym   dokładnie   rodzaj,   ilość   i   wiek   przekazanych   do   działalności   gospodarczej   sadzonek.   Sadzonki   byłyby   wyceniane   według   wartości   rynkowej,   a   więc   według   cen   po   jakich   analogiczne   sadzonki   mogłyby   być   nabyte   od   podmiotów   niepowiązanych.   Ponieważ   jednak   pomiędzy   małżonkami   obowiązuje   ustrój   wspólności   majątkowej,   nie   następowałoby   pomiędzy   nimi   żadne   rozliczenie   finansowe. Pochodzące   z   działalności   rolniczej   męża   Wnioskodawczyni   sadzonki   roślin   Wnioskodawczyni   zamierza   zasadzać   do   zakupionych   wcześniej   doniczek   i   sprzedawać   tak,   jak   sprzedaje   obecne   rośliny   zakupione   od   swoich   kontrahentów. W   piśmie   stanowiącym   uzupełnienie   wniosku   Wnioskodawca   udzielił   odpowiedzi   na   następujące   pytania: Czy   Pani   mąż   poniósł/ponosi   jakieś   wydatki   związane   z   wytworzeniem   sadzonek,   które   planuje   przekazać   Pani   do   pozaroliczej   działaności   gospodarczej,   jeżeli   tak   –   prosimy   wskazać,   jakie   to   są   wydatki   oraz   czy   Pani   mąż   posiada   dokumenty   potwierdzające   poniesienie   tych   wydatków? Mąż   Wnioskodawczyni   ponosi   wydatki   związane   z   wytworzeniem   sadzonek,   takie   jak   zakup:   ziemi,   doniczek,   nawozów,   środków   ochrony   roślin,   narzędzi,   taczek,   małych   sadzonek   z   in-vitro,   opłacenie   pracowników,   zakup   maszyn,   systemów   nawadniających.   Mąż   Wnioskodawczyni   posiada   dokumenty   potwierdzające   poniesienie   powyższych   wydatków   (paragony   oraz   faktury). Czy   między   Panią   a   Pani   mężem   nastapiły/nastąpią   rozliczenia   finansowe   poniesionych   przez   męża   wydatków? Między   Wnioskodawczynią   a   mężem   nie   nastąpiły/nastąpią   rozliczenia   finansowe   poniesionych   przez   męża   wydatków.   Jak   wskazano   we   wniosku,   między   Wnioskodawczynią   a   mężem   istnieje   ustrój   wspólności   majątkowej   małżeńskiej,   a   gospodarstwo   rolne   męża   jest   składnikiem   ich   majątku   wspólnego.   Każdorazowo   przekazanie   sadzonek   z   działalności   rolniczej   męża   do   prowadzonej   przez   Wnioskodawczynię   indywidualnej   działalności   gospodarczej   byłoby   dokumentowane   dowodem   wewnętrznym   wskazującym   dokładnie   rodzaj,   ilość   i   wiek   przekazanych   do   działalności   gospodarczej   sadzonek.   Sadzonki   byłyby   wyceniane   według   wartości   rynkowej,   a   więc   według   cen   po   jakich   analogiczne   sadzonki   mogłyby   być   nabyte   od   podmiotów   niepowiązanych. Pytanie   Czy   Wnioskodawczymi   może   rozpoznać   jako   koszt   uzyskania   przychodu   sadzonki   w   wartości   rynkowej   na   moment   ich   przekazania   z   działalności   rolniczej   męża   do   działalności   gospodarczej   Wnioskodawczyni? Pani   stanowisko   w   sprawie W   Pani   ocenie   może   ona   rozpoznać   jako   koszt   uzyskania   przychodu   sadzonki   w   wartości   rynkowej   na   moment   ich   przekazania   z  działalności   rolniczej   męża   do   działalności   gospodarczej   Wnioskodawczyni. W   świetle   art.   22   ust.   1   ustawy   o   PIT   kosztami   uzyskania   przychodów   są   koszty   poniesione   w   celu   osiągnięcia   przychodów   lub   zachowania   albo   zabezpieczenia   źródła   przychodów,   z   wyjątkiem   kosztów   wymienionych   w   art.   23.   Oznacza   to,   że   aby   dany   wydatek   mógł   zostać   zakwalifikowany   do   kosztów   uzyskania   przychodów   muszą   zostać   spełnione   następujące   warunki: 1)   wydatek   musi   być   poniesiony   w   celu   osiągnięcia   przychodu   lub   zachowania   albo   zabezpieczenia   źródła   przychodu,   2)   wydatek   nie   może   być   wymieniony   w   art.   23   ustawy   o   PIT   wśród   wydatków   nie   stanowiących   kosztów   uzyskania   przychodów,   3)   wydatek   musi   być   należycie   udokumentowany. Ustawa   o   PIT   nie   wskazuje   katalogu   wydatków,   które   mogą   być   zaliczone   do   kosztów   uzyskania   przychodów.   Przyjęte   w   praktyce   zarówno   interpretacyjnej,   jak   i   sądowej   jest,   że   kosztami   uzyskania   przychodów   są   wszelki   racjonalnie   uzasadnione   wydatki   związane   z   prowadzoną   działalnością   gospodarczą,   których   celem   jest   osiągnięcie,   zabezpieczenie   i   zachowanie   źródła   przychodów,   tak   aby   to   źródło   przynosiło   przychody   także   w   przyszłości.   Jak   czytamy   w   jednym   z   wyroków   WSA   w   Gdańsku   ,,(...)   przy   kwalifikowaniu   kosztów   uzyskania   przychodów,   określony   wydatek   wymaga   nie   tylko   oceny   pod   kątem   czy   jego   poniesienie   miało   związek   z   konkretnym   przychodem,   ale   także   z   punktu   widzenia   racjonalności   określonego   działania   dla   osiągnięcia   przychodu”   (wyrok   WSA   w   Gdańsku   z   dnia   22   lipca   2014   r.,   sygn.   akt   I   SA/Gd   689/14).   Kosztami   uzyskania   przychodu   mogą   być   zarówno   wydatki   bezpośrednio   związane   z   uzyskanymi   przychodami   oraz   wydatki   pośrednio   z   nimi   związane,   o   ile   zostały   one   wszystkie   poniesione   w   sposób   racjonalny   i   uzasadniony   ekonomicznie.   O   wydatku   bezpośrednio   związanym   z   przychodami   można   mówić   wówczas,   gdy   pozostaje   on   w   ścisłym   związku   przyczynowo-skutkowym   z   przychodami,   tzn.   w   rezultacie   jego   poniesienia   podatnik   oczekuje   zwiększenia   swoich   przychodów. Wnioskodawczyni   pozostaje   w   ustroju   wspólności   majątkowej   małżeńskiej   wraz   ze   swoim   mężem   prowadzącym   gospodarstwo   rolne.   Gospodarstwo   rolne   prowadzone   przez   męża   Wnioskodawczyni   należy   zatem   do   majątku   wspólnego.   Przy   przekazaniu   sadzonek   z   działalności   rolniczej   męża   do   działalności   gospodarczej   Wnioskodawczyni   nie   dochodzi   jednak   do   sprzedaży   w   rozumieniu   ustawy   z   dnia   23   kwietnia   1964   r.   Kodeks   cywilny   (t.j.   Dz.   U.   2020   poz.   1740   ze   zm.),   dalej:   „Kodeks   cywilny”.   Stosownie   do   postanowień   art.   535   Kodeksu   cywilnego   przez   umowę   sprzedaży   sprzedawca   zobowiązuje   się   przenieść   na   kupującego   własność   rzeczy   i   wydać   mu   rzecz,   a   kupujący   zobowiązuje   się   rzecz   odebrać   i   zapłacić   sprzedawcy   cenę.   Powyższe   wskazuje,   że   realizacja   czynności   sprzedaży   można   nastąpić   pomiędzy   dwoma   podmiotami   rozróżnianymi   przez   przepisy   prawa   jako   sprzedawca   i   nabywca,   tj.   muszą   wystąpić   co   najmniej   dwa   podmioty.   W   tym   kontekście,   czynność   przekazania   sadzonek   roślin   z   gospodarstwa   rolnego   będącego   składnikiem   majątku   wspólnego   małżonków   do   prowadzonej   przez   Wnioskodawczynię   działalności   gospodarczej   nie   będzie   stanowiła   sprzedaży   w   rozumieniu   przepisów   Kodeksu   cywilnego.   W   celu   ustalenia   prawidłowej   wysokości   zobowiązania   w   podatku   dochodowym   od   osób   fizycznych   podatnik   (tu:   Wnioskodawczyni) winna   rozpoznać   koszty   podatkowe   pomniejszające   uzyskany   przychód.   Oznacza   to,   że   przychód   uzyskany   ze   sprzedaży   sadzonek   roślin   w   ramach   prowadzonej   przez   Wnioskodawczynię   działalności   gospodarczej   powinien   zostać   pomniejszony   o   koszt   uzyskania   przychodu   z   tytułu   ich   późniejszej   sprzedaży.   Wskazać   należy,   że   działalność   rolnicza   nie   wymaga   prowadzenia   analizy   kosztów,   z   uwagi   iż   nie   jest   w   ogóle   opodatkowana   podatkiem   dochodowym,   lecz   podatkiem   rolnym.   Zgodnie   bowiem   z   art.   2   ust.   1   pkt   1   ustawy   o   PIT   przepisów   ustawy   nie   stosuje   się   do   przychodów   z   działalności   rolniczej,   z   wyjątkiem   dochodów   z   działów   specjalnych   produkcji   rolnej.   Analizowane   przekazanie   sadzonek   roślin   z   działalności   rolniczej   do   działalności   gospodarczej   wiąże   się   zatem   z   dyspozycją   art.   22   ust.   6a   ustawy   o   PIT,   w   myśl   której   w   celu   ustalenia   wartości   zużytych   w   pozarolniczej   działalności   gospodarczej   lub   w   działach   specjalnych   produkcji   rolnej   surowców   i   materiałów   pochodzących   z   własnej   produkcji   roślinnej   lub   zwierzęcej   oraz   własnej   gospodarki   i   leśnej   stosuje   się   odpowiednio   przepis   art.   11   ust.   2.   Wartość   sadzonek   roślin   winna   być   ustalona   w   uparciu   o   przywołany   przepis   art.   11   ust.   2   ustawy   o   PIT,   tj.   na   podstawie   cen   rynkowych   stosowanych   w   obrocie   rzeczami   lub   prawami   tego   samego   rodzaju   i   gatunku,   z   uwzględnieniem   w   szczególności   ich   stanu   i   stopnia   zużycia   oraz   czasu   i   miejsca   ich   uzyskania.   Organy   interpretacyjne   wypowiadają   się   pozytywnie   w   powyższej   kwestii.   Zasadne   jest   przywołanie   interpretacji   indywidualnej,   która   co   prawda   dotyczy   sytuacji   podatkowej   podatnika   prowadzącego   jednocześnie   działalność   rolniczą   i   działalność   gospodarczą   i   opiera   się   na   przepisach   podatku   dochodowego   od   osób   prawnych,   jednakże   skutki   podatkowe   są   tożsame   z   tymi   występującymi   na   gruncie   niniejszej   sprawy.   Dyrektor   Krajowej   Informacji   Skarbowej   w   interpretacji   indywidualnej   z   dnia   7   sierpnia   2018   r.   zajął   następujące   stanowisko:   „skoro   sadzonki   zostały   przez   Wnioskodawcę   wyprodukowane   w   ramach   działalności   rolniczej   i   przekazane   od   działalności   gospodarczej,   to   wartość   tych   sadzonek   winna   zostać   ustalona   na   podstawie   art.   12   ust.   5   u.p.d.o.p.,   tj.   według   tzw.   wartości   rynkowej,   która   stanowić   będzie   koszt   uzyskania   przychodu   prowadzonej   działalności   gospodarczej”   (nr   0111-KDIB2-1.4010.172.2018.1.JP). Mając   powyższe   na   względzie,   Wnioskodawczyni   może   rozpoznać   jako   koszt   uzyskania   przychodu   sadzonki   w   wartości   rynkowej   na   moment   ich   przekazania   z   działalności   rolniczej   męża   do   działalności   gospodarczej   Wnioskodawczyni. Ocena   stanowiska   Stanowisko,   które   przedstawiła   Pani   we   wniosku,   jest   nieprawidłowe. Uzasadnienie   interpretacji   indywidualnej Zgodnie   z   treścią   art.   22   ust.   1   ustawy   z   dnia   26   lipca   1991   r.   o   podatku   dochodowym   od   osób   fizycznych   (Dz.   U.   z   2021   r.   poz.   1128   ze   zm.): Kosztami   uzyskania   przychodów   są   koszty   poniesione   w   celu   osiągnięcia   przychodów   lub   zachowania   albo   zabezpieczenia   źródła   przychodów,   z   wyjątkiem   kosztów   wymienionych   w   art.   23.   Zatem   kosztem   uzyskania   przychodów   nie   są   wszystkie   wydatki,   ale   tylko   takie,   które   nie   są   wymienione   w   art.   23   ww.   ustawy,   i   których   poniesienie   pozostaje   w   związku   przyczynowo-skutkowym   z   uzyskaniem   (zwiększeniem)   przychodów   z   danego   źródła   bądź   też   zachowaniem   lub   zabezpieczeniem   źródła   przychodów.   Jednak   ciężar   wskazania   tego   związku   spoczywa   na   podatniku,   który   wywodzi   z   tego   określone   skutki   prawne.   Kosztami   uzyskania   przychodów   są   wszelkie   racjonalne   i   gospodarczo   uzasadnione   wydatki   związane   z   prowadzoną   działalnością   gospodarczą.   Z   oceny   związku   z   prowadzoną   działalnością   winno   wynikać,   że   poniesiony   wydatek   obiektywnie   może   się   przyczynić   do   osiągnięcia   przychodów   z   danego   źródła.   Aby   zatem   wydatek   mógł   być   uznany   za   koszt   uzyskania   przychodów,   winien,   w   myśl   powołanego   przepisu,   spełniać   łącznie   następujące   warunki:   pozostawać   w   związku   przyczynowo-skutkowym   z   przychodami   lub   źródłem   przychodów   i   być   poniesiony   w   celu   osiągnięcia   przychodów   lub   zachowania   albo   zabezpieczenia   źródła   przychodów,   nie   znajdować   się   na   liście   kosztów   nieuznawanych   za   koszty   uzyskania   przychodów,   wymienionych   w   art.   23   ust.   1   ustawy   o   podatku   dochodowym   od   osób   fizycznych,   być   właściwie   udokumentowany. Z   informacji   przedstawionych   we   wniosku   wynika,   że   prowadzi   Pani   jednoosobową   działalność   gospodarczą.   W   ramach   działalności   gospodarczej   dokonuje   Pani   m.in.   sprzedaży   roślin   owocowych   w   doniczkach.   W   tym   celu   nabywa   Pani   od   swoich   kontrahentów   materiały,   tj.   doniczki,   podstawki,   ziemię   oraz   sadzonki,   które   w   wyniku   połączenia   stanowią   wyrób   gotowy   przeznaczony   do   sprzedaży.   Pani   mąż   w   ramach   gospodarstwa   rolnego   prowadzi   szkółkę   roślin.   Planuje   Pani   w   ramach   prowadzonej   działalności   gospodarczej   sprzedawać   sadzonki   roślin   owocowych   pochodzące   z   działalności   rolniczej   prowadzonej   przez   Pani   męża.   Mąż   Pani   ponosi   wydatki   związane   z   wytworzeniem   sadzonek,   takie   jak   zakup:   ziemi,   doniczek,   nawozów,   środków   ochrony   roślin,   narzędzi,   taczek,   małych   sadzonek   z   in-vitro,   opłacenie   pracowników,   zakup   maszyn,   systemów   nawadniających.   Pani   mąż   posiada   dokumenty   potwierdzające   poniesienie   powyższych   wydatków   (paragony   oraz   faktury).   Każdorazowo   przekazanie   sadzonek   z   działalności   rolniczej   męża   do   prowadzonej   przez   Wnioskodawczynię   indywidualnej   działalności   gospodarczej   byłoby   dokumentowane   dowodem   wewnętrznym   wskazującym   dokładnie   rodzaj,   ilość   i   wiek   przekazanych   do   działalności   gospodarczej   sadzonek.   Między   Panią   a   mężem   nie   nastąpiły/nastąpią   rozliczenia   finansowe   poniesionych   przez   męża   wydatków.   Między   małżonkami   obowiązuje   ustrój   wspólności   majątkowej. Zgodnie   z   treścią   art.   31   §   1   ustawy   z   dnia   25   lutego   1964   r.   Kodeks   rodzinny   i   opiekuńczy   (Dz.   U.   z   2020   r.   poz.   1359): Z   chwilą   zawarcia   małżeństwa   powstaje   między   małżonkami   z   mocy   ustawy   wspólność   majątkowa   (wspólność   ustawowa)   obejmująca   przedmioty   majątkowe   nabyte   w   czasie   jej   trwania   przez   oboje   małżonków   lub   przez   jednego   z   nich   (majątek   wspólny).   Przedmioty   majątkowe   nieobjęte   wspólnością   ustawową   należą   do   majątku   osobistego   każdego   z   małżonków.   Istotną   cechą   ustawowej   wspólności   majątkowej   jest   jej   bezudziałowy   charakter   i   dlatego   jest   ona   nazywana   współwłasnością   łączną   małżonków.   Oznacza   to,   że   każdy   małżonek   ma   prawo   do   wszystkich   przedmiotów   łącznie,   jak   i   do   każdego   z   osobna,   a   nie   tylko   do   określonego   ułamkowo   udziału.   Stosownie   do   dyspozycji   art.   341   Kodeksu   rodzinnego   i   opiekuńczego: Każdy   z   małżonków   jest   uprawniony   do   współposiadania   rzeczy   wchodzących   w   skład   majątku   wspólnego   oraz   do   korzystania   z   nich   w   takim   zakresie,   jaki   daje   się   pogodzić   ze   współposiadaniem   i   korzystaniem   z   rzeczy   przez   drugiego   małżonka.   Zgodnie   z   art.   35   Kodeksu   rodzinnego   i   opiekuńczego:   W   czasie   trwania   wspólności   ustawowej   żaden   z   małżonków   nie   może   żądać   podziału   majątku   wspólnego.   Nie   może   również   rozporządzać   ani   zobowiązywać   się   do   rozporządzania   udziałem,   który   w   razie   ustania   wspólności   przypadnie   mu   w   majątku   wspólnym   lub   w   poszczególnych   przedmiotach   należących   do   tego   majątku. Natomiast   stosownie   do   art.   36   §   3   Kodeksu   rodzinnego   i   opiekuńczego: Przedmiotami   majątkowymi   służącymi   małżonkowi   do   wykonywania   zawodu   lub   prowadzenia   działalności   zarobkowej   małżonek   ten   zarządza   samodzielnie.   W   razie   przemijającej   przeszkody   drugi   małżonek   może   dokonywać   niezbędnych   bieżących   czynności. W   myśl   art.   206   ustawy   z   dnia   23   kwietnia   1964   r.   Kodeks   cywilny   (Dz.   U.   z   2020   r.   poz.   1740   ze   zm.): Każdy   ze   współwłaścicieli   jest   uprawniony   do   współposiadania   rzeczy   wspólnej   oraz   do   korzystania   z   niej   w   takim   zakresie,   jaki   daje   się   pogodzić   ze   współposiadaniem   i   korzystaniem   z   rzeczy   przez   pozostałych   współwłaścicieli. Stosownie   do   art.   207   Kodeksu   cywilnego: Pożytki   i   inne   przychody   z   rzeczy   wspólnej   przypadają   współwłaścicielom   w   stosunku   do   wielkości   udziałów;   w   takim   samym   stosunku   współwłaściciele   ponoszą   wydatki   i   ciężary   związane   z   rzeczą   wspólną. Dlatego   też   małżonkowie   posiadający   prawo   do   rzeczy   na   zasadzie   współwłasności   majątkowej   mają   równe   prawo   do   korzystania   z   rzeczy   wspólnej   oraz   obowiązek   dbania   o   nią. Wątpliwość   dotyczy   kwestii,   czy   może   Pani   zaliczyć   do   kosztów   uzyskania   przychodów   sadzonki   przekazane   z   działalności   rolniczej   Pani   męża   w   wartości   rynkowej   na   moment   ich   przekazania.   We   wniosku   odwołuje   się   Pani   do   art.   22   ust.   6a   ustawy   o   podatku   dochodowym   od   osób   fizycznych,   zgodnie   z   którym: W   celu   ustalenia   wartości   zużytych   w   pozarolniczej   działalności   gospodarczej   lub   w   działach   specjalnych   produkcji   rolnej   surowców   i   materiałów   pochodzących   z   własnej   produkcji   roślinnej   lub   zwierzęcej   oraz   własnej   gospodarki   leśnej   stosuje   się   odpowiednio   przepis   art.   11   ust.   2. Aby   zastosować   powołaną   w   zdaniu   poprzednim   regulację,   należy   zużyć   (wykorzystać   do   wyrobu   innego   produktu)   surowiec   lub   materiał   pochodzący   z   własnej   produkcji   roślinnej   lub   zwierzęcej.   Przepis   ten   nie   ma   natomiast   zastosowania   w   sytuacji,   gdy   podmiot   sprzedaje   w   ramach   działalności   gospodarczej   produkty   pochodzące   z   gospodarstwa   rolnego   lub   działów   specjalnych   produkcji   rolnej   w   stanie   nieprzetworzonym.   Zatem   przedstawiony   przez   Panią   przepis   nie   ma   w   Pani   przypadku   zastosowania. Zatem   –   w   wyniku   przekazania   sadzonek   z   działalności   rolniczej   Pani   męża   do   Pani   działalności   gospodarczej,   w   sytuacji   gdy,   jak   to   wynika   z   opisu   sprawy,   w   Pani   małżeństwie   obowiązuje   wspólność   majątkowa,   spełniona   została   przesłanka   wymieniona   w   art.   22   ust.   1   ustawy   o   podatku   dochodowym   od   osób   fizycznych,   tj.   miało   miejsce   poniesienie   wydatku   w   celu   uzyskania   przychodów.   W   konsekwencji,   wydatki   poniesione   ze   wspólnych   środków   finansowych   na   wytworzenie   sadzonek,   które   Wnioskodawczyni   otrzymała   od   męża,   będą   mogły   stanowić   koszty   uzyskania   przychodów   w   prowadzonej   przez   Panią   działalności   gospodarczej.   Sadzonki   należy   jednak   wycenić   wg   kosztu   wytworzenia,   a   nie   według   wartości   rynkowej. Dodatkowe   informacje Informacja   o   zakresie   rozstrzygnięcia Interpretacja   dotyczy   zdarzenia   przyszłego,   które   Pani   przedstawiła,   i   stanu   prawnego,   który   obowiązuje   w   dniu   wydania   interpretacji. Pouczenie   o   funkcji   ochronnej   interpretacji ·      Funkcję   ochronną   interpretacji   indywidualnych   określają   przepisy   art.   14k-14nb   ustawy   z   dnia   29   sierpnia   1997   r.   –   Ordynacja   podatkowa   (Dz.   U.   z   2021   r.   poz.   1540   ze   zm.).   Interpretacja   będzie   mogła   pełnić   funkcję   ochronną,   jeśli   Pani   sytuacja   będzie   zgodna   (tożsama)   z   opisem   zdarzenia   przyszłego   i   zastosuje   się   Pani   do   interpretacji. ·      Zgodnie   z   art.   14na   §   1   Ordynacji   podatkowej: Przepisów   art.   14k-14n   Ordynacji   podatkowej   nie   stosuje   się,   jeśli   stan   faktyczny   lub   zdarzenie   przyszłe   będące   przedmiotem   interpretacji   indywidualnej   jest   elementem   czynności,   które   są   przedmiotem   decyzji   wydanej: 1)    z   zastosowaniem   art.   119a; 2)    w   związku   z   wystąpieniem   nadużycia   prawa,   o   którym   mowa   w   art.   5   ust.   5   ustawy   z   dnia   11   marca   2004   r.   o   podatku   od   towarów   i   usług; 3)    z   zastosowaniem   środków   ograniczających   umowne   korzyści. Zgodnie   z   art.   14na   §   2   Ordynacji   podatkowej: Przepisów   art.   14k-14n   nie   stosuje   się,   jeżeli   korzyść   podatkowa,   stwierdzona   w   decyzjach   wymienionych   w   §   1,   jest   skutkiem   zastosowania   się   do   utrwalonej   praktyki   interpretacyjnej,   interpretacji   ogólnej   lub   objaśnień   podatkowych. Pouczenie   o   prawie   do   wniesienia   skargi   na   interpretację Ma   Pani   prawo   do   zaskarżenia   tej   interpretacji   indywidualnej   do   Wojewódzkiego   Sądu   Administracyjnego.   Zasady   zaskarżania   interpretacji   indywidualnych   reguluje   ustawa   z   dnia   30   sierpnia   2002   r.   Prawo   o   postępowaniu   przed   sądami   administracyjnymi   –   Dz.   U.   z   2019   r.   poz.   2325   ze   zm.;   dalej   jako   „PPSA”).   Skargę   do   Sądu   wnosi   się   za   pośrednictwem   Dyrektora   KIS   (art.   54   §   1   PPSA).   Skargę   należy   wnieść   w   terminie   trzydziestu dni   od   dnia   doręczenia   interpretacji   indywidualnej   (art.   53   §   1   PPSA): ·         w   formie   papierowej,   w   dwóch   egzemplarzach   (oryginał   i   odpis)   na   adres:   Krajowa   Informacja   Skarbowa,   ul.   Teodora   Sixta   17,   43-300   Bielsko-Biała   (art.   47   §   1   PPSA),   albo ·         w   formie   dokumentu   elektronicznego,   w   jednym   egzemplarzu   (bez   odpisu),   na   adres   Elektronicznej   Skrzynki   Podawczej   Krajowej   Informacji   Skarbowej   na   platformie   ePUAP:   /KIS/SkrytkaESP   (art.   47   §   3   i   art.   54   §   1a   PPSA). Skarga   na   interpretację   indywidualną   może   opierać   się   wyłącznie   na   zarzucie   naruszenia   przepisów   postępowania,   dopuszczeniu   się   błędu   wykładni   lub   niewłaściwej   oceny   co   do   zastosowania   przepisu   prawa   materialnego.   Sąd   jest   związany   zarzutami   skargi   oraz   powołaną   podstawą   prawną   (art.   57a   PPSA). Podstawa   prawna   dla   wydania   interpretacji Podstawą   prawną   dla   wydania   tej   interpretacji   jest   art.   13   §   2a   oraz   art.   14b   §   1   ustawy   z   dnia   29   sierpnia   1997   r.   –   Ordynacja   podatkowa   (Dz.   U.   z   2021   r.   poz.   1540   ze   zm.).