0112-KDIL2-2.4012.54.2019.2.GM

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 29 stycznia 2019 r. (data wpływu 31 stycznia 2019 r.) uzupełnionym pismem z dnia 21 lutego 2019 r. (data wpływu 21 lutego 2019 r.) oraz pismem sygnowanym datą 21 lutego 2019 r. (data wpływu 1 marca 2019 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odzyskania podatku VAT w związku z realizacją inwestycji pn.: „Modernizacja nawierzchni boisk sportowych (…)” – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 31 stycznia 2019 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odzyskania podatku VAT w związku z realizacją inwestycji pn.: „Modernizacja nawierzchni boisk sportowych (…)”. Przedmiotowy wniosek został uzupełniony w dniu 21 lutego 2019 r. i 1 marca 2019 r. o pytanie oraz własne stanowisko w sprawie. We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe. Gmina jest podatnikiem VAT czynnym. Gmina składa wniosek o przyznanie pomocy na operację w ramach Poddziałania 19.2 „Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność”, działanie „Wsparcie dla rozwoju lokalnego w ramach inicjatywy LEADER”, objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020. Tytuł operacji „Modernizacja nawierzchni boisk sportowych (...)”. Celem operacji jest podniesienie jakości życia mieszkańców oraz stworzenie warunków do uprawiania sportu i rekreacji poprzez modernizację istniejącej infrastruktury sportowej oraz wzrost aktywności ruchowej mieszkańców i wzmocnienie kapitału społecznego. Zadanie polega na modernizacji boisk sportowych zlokalizowanych przy obiektach szkolnych w X i w Y poprzez wykonanie bezpiecznej nawierzchni syntetycznej. Z boisk korzysta młodzież podczas zajęć szkolnych, jak również są ogólnie dostępne dla wszystkich mieszkańców Gminy (poza godzinami pracy szkoły). W ramach przebudowy dotychczasowe boiska o nawierzchni betonowej oraz bitumicznej zostaną pokryte nową bezpieczną nawierzchnią syntetyczną. Całkowity planowany koszt operacji to kwota 149.900,01 zł, z czego poziom dofinansowania pomocy to kwota 95.381,00 zł (63,63%) wkład własny podmiotu to kwota 54.519,01 zł. W wyniku przeprowadzonego postępowania przetargowego wartość brutto umowy zawartej z wykonawcą wynosi 159.004,56 zł. Powoduje to dodatkowe zaangażowanie środków budżetu Gminy w wysokości 9.104,55 zł. Przedmiotowe boiska w miejscowościach X i Y umożliwią polepszenie warunków treningowych i organizowanie zawodów sportowych, organizowanie turniejów dla dzieci młodzieży szkolnej w środowisku sołeckim oraz spotkań rekreacyjnych (festyny, imprezy okolicznościowe). Modernizacja nawierzchni boisk wpłynie pozytywnie na poszerzenie oferty sportowo-rekreacyjnej. Poza tym realizacja operacji przyczyni się do polepszenia stanu zdrowia mieszkańców poprzez promocję zdrowego stylu życia ludzi, którzy w sposób czynny będą uprawiali sport oraz promowali rozwój kultury fizycznej. Przyczyni się to również do możliwości bezpiecznego i zdrowego spędzania wolnego czasu mieszkańców. Realizacja projektu stworzy możliwość i będzie zachętą do zmiany sposobu spędzania czasu przez mieszkańców wsi oraz innych osób korzystających z obiektów, jednocześnie wspiera inicjatywę służącą promocji zdrowia i proekologicznego stylu życia. Aktywna sportowa postawa społeczności będzie również sprzyjać jej integracji. Modernizacja boisk to przede wszystkim dobra inwestycja w nasze dzieci, bo mają niesamowity wpływ na ich prawidłowy rozwój i zachęcają do aktywności fizycznej. Stwarzają okazję do treningu umiejętności społecznych – dzieci uczą się współpracy, współzawodnictwa i kreatywności. Dziecko uczy się funkcjonowania w grupie rówieśników, a także nawiązywania relacji. Istotny element tego działania stanowi pobudzenie aktywności mieszkańców, a przede wszystkim dzieci i młodzieży. Nadto modernizacja boisk należy do zadań własnych Gminy poprzez zaspokojenie zbiorowych potrzeb wspólnoty zgodnie z art. 7 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. 2017 r., poz. 1875). Zmodernizowane boiska będą służyły społeczności lokalnej, nie będą podnajmowane, ani oddane w dzierżawę. Gmina, ani sołectwo, ani szkoły nie będzie pobierało żadnych pożytków. Majątek powstały w skutek realizacji przedmiotowej inwestycji będzie służył zaspokojeniu zbiorowych potrzeb wspólnoty, w szczególności nie będzie on wykorzystywany przez Gminę do prowadzenia działalności opodatkowanej. Gmina nie będzie pobierała żadnych opłat z tytułu korzystania z boisk. W uzupełnieniu do wniosku z dnia 21 lutego 2019 r. Zainteresowany wskazał, że inwestycja pn.: „Modernizacja nawierzchni boisk sportowych (...)” będzie służyć Wnioskodawcy do czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT, Gminna powyższe zadanie realizować będzie na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 8 i 10 „Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W szczególności zadania własne obejmują sprawy: edukacji publicznej, kultury fizycznej i turystyki, w tym terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych; …”. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie (sformułowane w uzupełnieniu do wniosku z dnia 21 lutego 2019 r.). Czy w odniesieniu, do planowanej inwestycji, Gmina będzie miała możliwość odzyskania podatku od towarów i usług? Zdaniem Wnioskodawcy (sformułowanym w uzupełnieniu do wniosku z dnia 21 lutego 2019 r.), w związku z realizacją przedmiotowej inwestycji nie ma on możliwości odzyskania podatku VAT naliczonego. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe. Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r., poz. 2174, z późn. zm.) – zwanej dalej ustawą – w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy – kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług. Z art. 87 ust. 1 ustawy wynika, że w przypadku, gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy. Zasady dokonywania zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy podatnika określone zostały w art. 87 ust. 2-6 ustawy. Zgodnie z powyższym prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego). Przedstawiona zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi. Ponadto należy podkreślić, że ustawodawca przyznał podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. W świetle art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7. Zgodnie z ww. regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni. Zatem, aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy – podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza – według art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. W świetle art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itp. umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych). Tylko w tym zakresie ich czynności mają charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Stosownie do przepisu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2018 r., poz. 994, z późn. zm.), gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Zgodnie z art. 7 ust. 1 powołanej ustawy – zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W szczególności zadania własne obejmują sprawy: edukacji publicznej (pkt 8) oraz kultury fizycznej i turystyki w tym terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych (pkt 10). Z opisu sprawy wynika, że Gmina jest podatnikiem VAT czynnym. Gmina składa wniosek o przyznanie pomocy na operację w ramach Poddziałania 19.2 „Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność”, działanie „Wsparcie dla rozwoju lokalnego w ramach inicjatywy LEADER”, objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020. Tytuł operacji „Modernizacja nawierzchni boisk sportowych (…)”. Celem operacji jest podniesienie jakości życia mieszkańców oraz stworzenie warunków do uprawiania sportu i rekreacji poprzez modernizację istniejącej infrastruktury sportowej oraz wzrost aktywności ruchowej mieszkańców i wzmocnienie kapitału społecznego. Zadanie polega na modernizacji boisk sportowych zlokalizowanych przy obiektach szkolnych w X i w Y poprzez wykonanie bezpiecznej nawierzchni syntetycznej. Z boisk korzysta młodzież podczas zajęć szkolnych, jak również są ogólnie dostępne dla wszystkich mieszkańców Gminy (poza godzinami pracy szkoły). Przedmiotowe boiska w miejscowościach X i Y umożliwią polepszenie warunków treningowych i organizowanie zawodów sportowych, organizowanie turniejów dla dzieci młodzieży szkolnej w środowisku sołeckim oraz spotkań rekreacyjnych (festyny, imprezy okolicznościowe). Modernizacja nawierzchni boisk wpłynie pozytywnie na poszerzenie oferty sportowo-rekreacyjnej. Nadto modernizacja boisk należy do zadań własnych Gminy poprzez zaspokojenie zbiorowych potrzeb wspólnoty zgodnie z art. 7 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym. Zmodernizowane boiska będą służyły społeczności lokalnej, nie będą podnajmowane, ani oddane w dzierżawę. Gmina, ani sołectwo, ani szkoły nie będą pobierały żadnych pożytków. Majątek powstały w skutek realizacji przedmiotowej inwestycji będzie służył zaspokojeniu zbiorowych potrzeb wspólnoty, w szczególności nie będzie on wykorzystywany przez Gminę do prowadzenia działalności opodatkowanej. Gmina nie będzie pobierała żadnych opłat z tytułu korzystania z boisk. Inwestycja pn.: „Modernizacja nawierzchni boisk sportowych (...)” będzie służyć Wnioskodawcy do czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT, Gminna powyższe zadanie realizować będzie na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 8 i 10 „Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W szczególności zadania własne obejmują sprawy: 8) edukacji publicznej i 10) kultury fizycznej i turystyki, w tym terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych”. W związku z powyższym wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą tego czy będzie miał prawo odzyskać VAT w związku z realizacją ww. inwestycji. Z powołanych powyżej przepisów wynika że, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika podatku VAT w ramach działalności gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w aspekcie prawa do odliczenia podatku VAT jest związek dokonywanych nabyć towarów i usług ze sprzedażą uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia, czyli sprzedażą generującą podatek należny. W analizowanej sprawie związek taki nie wystąpi. W ramach realizowanego projektu Gmina nie będzie dokonywać zakupu towarów i usług w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, a tym samym nie będzie działać w charakterze podatnika podatku VAT. Jak wskazał Wnioskodawca – „Zmodernizowane boiska będą służyły społeczności lokalnej, nie będą podnajmowane, ani oddane w dzierżawę. (…) Gmina nie będzie pobierała żadnych opłat z tytułu korzystania z boisk”. Ponadto Zainteresowany wskazał że „inwestycja (…) będzie służyć Wnioskodawcy do czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT”. Zatem Wnioskodawcy nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją ww. zadania inwestycyjnego. W związku z poniesionymi wydatkami, Gmina nie będzie mieć również możliwości uzyskania zwrotu podatku na zasadach określonych w rozdziale 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 16 grudnia 2013 r. w sprawie miejsca świadczenia usług oraz zwrotu kwoty podatku naliczonego jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów lub usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1686, z późn. zm.). Ewentualny zwrot na podstawie tych przepisów obwarowany jest pewnymi warunkami, które podatnik winien spełnić. Wśród warunków tych ustawodawca wymienia m.in. złożenie zgłoszenia rejestracyjnego i pochodzenie środków finansowych ze źródeł określonych w § 8 ust. 3 i 4 ww. rozporządzenia, a w zakresie środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej podpisanie umowy o dofinansowanie przed dniem 1 maja 2004 r. Ponieważ Gmina w stosunku do przedmiotowego projektu nie będzie działać jako podatnik podatku VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy, nie znajdzie zastosowania regulacja powołanego wyżej rozporządzenia. Reasumując, Zainteresowany nie będzie miał możliwości odzyskania podatku VAT w związku z realizacją inwestycji pn.: „Modernizacja nawierzchni boisk sportowych (…)”. Tym samym stanowisko Wnioskodawcy uznano za prawidłowe. Zaznacza się, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność. Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: z zastosowaniem art. 119a; w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej). Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.