0112-KDSL1-2.4011.672.2025.2.PS

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe Szanowny Panie, stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanych zdarzeń przyszłych w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 10 listopada 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 10 listopada 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 9 grudnia 2025 r. (wpływ 10 grudnia 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca: Opis zdarzeń przyszłych W 2016 r. Wnioskodawca (dalej jako: Małżonek) nabył w drodze dziedziczenia/ spadkobrania po babci posiadany przez nią udział wynoszący 1/2 części w lokalu mieszkalnym (Nieruchomość 1). W 2015 r. AB (dalej jako: Małżonka) kupiła lokal mieszkalny (Nieruchomość 2). We wrześniu 2020 r. Wnioskodawca zawarł związek małżeński z Małżonką. Między Małżonkami istnieje ustrój wspólności majątkowej małżeńskiej. Następnie w styczniu 2021 r. dziadek Małżonka darował mu pozostały udział wynoszący 1/2 części w Nieruchomości 1. Wnioskodawca przyjął tę darowiznę. W grudniu 2021 r., Małżonkowie nabyli drogą kupna działkę, na której został wybudowany dom (Nieruchomość 3). Nabycie i budowa Nieruchomości 3 było finansowane częściowo kredytem hipotecznym udzielonym przez bank posiadający siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Do czasu zakończenia prac budowlanych i wykończeniowych dotyczących Nieruchomości 3, Małżonkowie zamieszkiwali w Nieruchomości 2. Natomiast aktualnie Małżonkowie zamieszkują w Nieruchomości 3. Wnioskodawca planuje dokonać sprzedaży Nieruchomości 1 jeszcze w trakcie 2025 r. najpóźniej w pierwszej połowie 2026 r. Część środków uzyskanych w związku z przedmiotową sprzedażą Małżonkowie planują przeznaczyć na częściową spłatę kredytu hipotecznego zaciągniętego w związku z nabyciem Nieruchomości 3. Spłata ta zostałaby wykonana do końca 2026 r. Jednocześnie należy wskazać, że: -     Małżonkowie są polskimi rezydentami podatkowymi; -     Nieruchomość 1 nie była przez Małżonków wynajmowana lub w inny sposób wykorzystywana w działalności gospodarczej; -     planowana sprzedaż Nieruchomości 1 nie następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej; -     wszystkie nieruchomości wskazane powyżej są położonej na terytorium Polski. W piśmie z 9 grudnia 2025 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, udzielił Pan następujących odpowiedzi na zawarte w wezwaniu pytania: 1.  Czy zgodnie z art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) ma Pan nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce? Odpowiedź: Tak, Wnioskodawca ma nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce zgodnie z powołanymi przepisami. 2.  Jaki tytuł prawny przysługiwał Pana babci do wskazanego we wniosku udziału w lokalu mieszkalnym (np. lokal mieszkalny stanowiący odrębną własność, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego, inny – jaki?)? Odpowiedź: Lokal mieszkalny stanowiący odrębną własność. 3.  Wobec wskazania, w treści wniosku, że: W 2016 r. Wnioskodawca (dalej jako: Małżonek) nabył w drodze dziedziczenia/ spadkobrania po babce posiadany przez nią udział wynoszący 1/2 części w lokalu mieszkalnym (Nieruchomość 1). proszę wskazać: a)  czy nabycie Nieruchomości nr 1 nastąpiło przez Pana dziadków w ramach wspólności majątkowej małżeńskiej? Odpowiedź: Tak (zgodnie z treścią dostępnej księgi wieczystej). b)  datę śmierci Pana babci, Odpowiedź: Babcia Wnioskodawcy zmarła w 2016 r. c)  kiedy i na podstawie jakiej czynności prawnej (np. zakup, darowizna, spadek) Pana babcia nabyła lokal mieszkalny? Odpowiedź: Babcia Wnioskodawcy nabyła lokal mieszkalny wraz z dziadkiem do majątku wspólnego na podstawie umowy sprzedaży z 1982 r. d)  czy po śmierci Pana babci miał miejsce dział spadku? Jeśli tak, to proszę wskazać: i)    kiedy odbył się dział spadku? ii)   czy działowi spadku towarzyszyły spłaty i dopłaty? Jeśli tak, to proszę wskazać jakie podmioty (osoby) były uprawnione i zobowiązane do dopłat i spłat. iii) czy wartość majątku nabytego przez Pana w drodze działu spadku przekroczyła wartość majątku jaki przysługiwał Panu pierwotnie w całej masie spadkowej po babci (należy wziąć pod uwagę wszystkie składniki jakie wchodziły w skład masy spadkowej)? Odpowiedź: Nie, podstawą do dokonania stosownych zmian w księdze wieczystej dotyczącej własności Nieruchomości 1 był Akt Poświadczenia Dziedziczenia z dnia (…) 2016 r. Zgodnie z treścią przedmiotowego aktu poświadczone zostało, że Wnioskodawca nabył w całości spadek po swojej babci na podstawie testamentu notarialnego. e)  czy po śmierci Pana babci miało miejsce zniesienie współwłasności? Jeśli tak, to proszę wskazać: i)    kiedy odbyło się zniesienie współwłasności? ii)   na czyją rzecz i w jakich udziałach nastąpiło zniesienie współwłasności? iii) czy wskutek zniesienia współwłasności uzyskał Pan przysporzenie majątkowe kosztem innych współwłaścicieli nieruchomości? Innymi słowy: czy w wyniku zniesienia współwłasności nabył Pan udział w nieruchomości o wartości ponad wartość udziału, który otrzymał Pan w wyniku spadkobrania po Pana babci (należy porównać wartość, a nie wysokość udziału)?Odpowiedź: Nabycie przez Wnioskodawcę udziałów w Nieruchomości 1, nastąpiło w różny sposób i w różnym czasie: (i) w 2016 r. – w drodze dziedziczenia po babci; (ii) w 2021 r. – w drodze darowizny od dziadka. W zakresie nabycia przez Wnioskodawcę prawa własności do Nieruchomości 1 nie były wykonywane żadne inne czynności prawne, w tym w zakresie zniesienia współwłasności. 4.  W odniesieniu do kredytu hipotecznego zaciągniętego w związku z nabyciem Nieruchomości 3: a)  kiedy (proszę o wskazanie daty – dd-mm-rrrr) został zaciągnięty ww. kredyt? Odpowiedź: Umowa kredytu została podpisania dnia (…) 2021 r. b)  czy w umowie kredytowej został określony cel, na jaki został on zaciągnięty, jeżeli tak, to jaki cel wynika z tej umowy? Odpowiedź: W umowie kredytowej został określony cel, na jaki został zaciągnięty kredyt hipoteczny. Zgodnie z treścią umowy kredytowej kredyt przeznaczony jest na budowę i nabycie domu jednorodzinnego. c)  czy jest Pan stroną umowy kredytowej i czy odpowiada Pan za spłatę ww. kredytu solidarnie, a więc do pełnej wysokości? Odpowiedź: Tak, Wnioskodawca jest stroną umowy kredytu wraz z Małżonką i odpowiada za spłatę kredytu solidarnie. 5.  Czy Pana dziadek darował Panu 1/2 części Nieruchomości 1 do majątku wspólnego Pana i Pana żony, czy tylko do Pana majątku osobistego? Odpowiedź: Zgodnie z umową darowizny dziadek Wnioskodawcy darował 1/2 części w lokalu mieszkalnym na rzecz Wnioskodawcy, którą to darowiznę Wnioskodawca przyjął. Żona Wnioskodawcy nie została wskazana jako obdarowana oraz nie była stroną umowy darowizny. W związku z tym Wnioskodawca rozumie, że dziadek darował 1/2 części Nieruchomości 1 do majątku osobistego Wnioskodawcy. 6.  Czy podarował Pan żonie lub włączył Pan w ramach umowy rozszerzającą ustawową wspólność majątkową do majątku wspólnego swoje udziały w Nieruchomości 1 otrzymane przez Pana w ramach spadku po Pana babci i jeżeli odpowiedź na pytanie nr 5 jest przecząca, w ramach darowizny od Pana dziadka? Odpowiedź: Nie, Wnioskodawca nie dokonywał takich czynności. Pytania 1.  Czy obowiązek podatkowy z tytułu sprzedaży Nieruchomości 1 na gruncie podatku dochodowego od osób fizycznych spoczywa wyłącznie na Wnioskodawcy? 2.  Czy okres pięciu lat od nabycia lub wybudowania, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy naliczać osobno dla udziału w Nieruchomości 1 nabytego w drodze dziedziczenia oraz darowizny i w konsekwencji przychód ze sprzedaży Nieruchomości 1 w części przypadającej na udział nabyty przez Wnioskodawcę w drodze dziedziczenia (50%) nie będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych? 3.  Czy w odniesieniu do pozostałej części przychodu ze sprzedaży Nieruchomości 1, która stanowić będzie przychód podlegający opodatkowaniu, istnieje możliwość skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w odniesieniu do całej kwoty uzyskanej ze sprzedaży tego udziału, jaka zostanie przeznaczona na spłatę kredytu hipotecznego zaciągniętego na nabycie Nieruchomości 3 (tj. w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatku na częściową spłatę kredytu hipotecznego zaciągniętego na Nieruchomość 3 w tym przychodzie)? Pana stanowisko w sprawie Odnośnie pytania 1 W ocenie Wnioskodawcy, podatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu sprzedaży Nieruchomości 1 jest Wnioskodawca i wyłącznie na nim spoczywa obowiązek podatkowy. W związku z tym Małżonka Wnioskodawcy nie jest zobowiązana do złożenia zeznania podatkowego PIT-39 w związku ze sprzedażą Nieruchomości 1. Uzasadnienie: Jak Wnioskodawca rozumie, zgodnie z art. 33 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. – Kodeks rodzinny i opiekuńczy, do majątku osobistego małżonka wchodzą: -     przedmioty majątkowe nabyte przed powstaniem wspólności ustawowej; -     przedmioty majątkowe nabyte przez dziedziczenie, zapis lub darowiznę, chyba że spadkodawca lub darczyńca inaczej postanowił. Z racji, że udział w Nieruchomości 1: -     w części nabytej w drodze spadkobrania został otrzymany przez Wnioskodawcę przed zawarciem związku małżeńskiego; -     w pozostałej części został nabyty w drodze darowizny a obdarowanym był Wnioskodawca (nie zaś Małżonka Wnioskodawcy) Nieruchomość 1 stanowi majątek osobisty Małżonka. W konsekwencji, skoro Nieruchomość 1 będąca przedmiotem planowanej sprzedaży stanowi majątek osobisty Małżonka, to Małżonek będzie podmiotem osiągającym ewentualny przychód na gruncie ustawy o PIT z tytułu jej sprzedaży. Na Małżonce Wnioskodawcy z kolei nie powinien spoczywać obowiązek podatkowy z tytułu przedmiotowej transakcji. Odnośnie pytania 2 W ocenie Wnioskodawcy: -     okres pięciu lat od nabycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy naliczać osobno dla udziału w Nieruchomości 1 nabytego w drodze dziedziczenia oraz darowizny; -     w konsekwencji przychód ze sprzedaży Nieruchomości 1 w części przypadającej na udział nabyty przez Wnioskodawcę w drodze dziedziczenia (50%) nie będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych z uwagi na upływ pięcioletniego okresu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Uzasadnienie: Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jednym ze źródeł przychodów jest odpłatne zbycie nieruchomości, jeśli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie. Jak Wnioskodawca rozumie, nabyciem w rozumieniu tego przepisu jest każda czynność, na mocy której na nabywcę, przechodzi własność nieruchomości, bez względu na to, czy nabycie następuje w sposób odpłatny, czy nieodpłatny. W konsekwencji aby ustalić, czy sprzedaż nieruchomości będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, istotne jest ustalenie czy jej odpłatne zbycie nastąpi: -     w wykonaniu działalności gospodarczej; -     po upływie pięciu lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jej nabycie. W świetle powyższego stwierdzić należy, że nabycie przez Wnioskodawcę udziałów w Nieruchomości 1, nastąpiło w różny sposób i w różnym czasie: -     w 2016 r. – udział, który nabył w drodze dziedziczenia; -     w 2021 r. – udział, który nabył w drodze darowizny. Ponadto, planowana sprzedaż nieruchomości nie zostanie przeprowadzona w wykonaniu działalności gospodarczej. W konsekwencji, w odniesieniu do udziału nabytego w drodze dziedziczenia, planowana sprzedaż Nieruchomości 1 nie będzie stanowić źródła przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ planowana sprzedaż nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie (tj. 2016 r.). W związku z powyższym, na Wnioskodawcy nie powinien ciążyć obowiązek zapłaty podatku dochodowego z tytułu sprzedaży tego udziału w Nieruchomości 1, tj. w zakresie 50% uzyskanej ceny sprzedaży. Natomiast, planowana najpóźniej w pierwszej połowie 2026 r. sprzedaż Nieruchomości 1, w odniesieniu do udziału (50%) nabytego przez Wnioskodawcę w drodze darowizny, będzie stanowić źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o PIT i będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ zostanie dokonana przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie tego udziału. Wnioskodawca pragnie wskazać, że w zakresie powyższej analizy Wnioskodawca posiłkował się analogicznym stanowiskiem przedstawionym przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w zbliżonych stanach faktycznych w interpretacjach o sygnaturach 0114-KDIP3-2.4011.617.2025.2.MT oraz 0112-KDSL1-2.4011.482.2025.3.AP. Odnośnie pytania 3 W ocenie Wnioskodawcy, w odniesieniu do pozostałej części przychodu ze sprzedaży Nieruchomości 1, która stanowić będzie dochód podlegający opodatkowaniu, istnieje możliwość skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w odniesieniu do całej kwoty osiągniętej ze sprzedaży tego udziału jaka zostanie przeznaczone na spłatę kredytu hipotecznego zaciągniętego na nabycie Nieruchomości 3. Wartość przysługującego zwolnienia odpowiadać będzie iloczynowi tego dochodu podlegającego opodatkowaniu i udziału wydatku na częściową spłatę kredytu hipotecznego zaciągniętego na Nieruchomość 3 w przychodzie ze sprzedaży Nieruchomości 1, która podlega opodatkowaniu na gruncie ustawy o CIT. Uzasadnienie Zgodnie z przepisem art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wolne od podatku dochodowego są m.in. dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe. Udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych. Jednocześnie na gruncie art. 21 ust. 25 ustawy o PIT za wydatki poniesione na cele mieszkaniowe uważa się m.in. wydatki poniesione na spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości na nabycie gruntu/udziału w gruncie pod budowę budynku mieszkalnego (w tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego) oraz budowę własnego budynku mieszkalnego, położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej. Jednocześnie kredyt (pożyczka) musi być zaciągnięta w banku lub w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, mających siedzibę w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej. W przepisie art. 21 ust. 28 Ustawodawca wprowadza także ograniczenie, że wydatkami na cele mieszkaniowe nie należy uznać wydatków poniesionych na nabycie gruntu lub udziału w gruncie, prawa wieczystego użytkowania gruntu lub udziału w takim prawie, budynku, jego części lub udziału w budynku, lub budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę, adaptację lub remont budynku albo jego części – przeznaczonych na cele rekreacyjne. Mając na uwadze powyższe przepisy, skoro: -     sprzedaż Nieruchomości 1 w części przypadającej na udział nabyty przez Wnioskodawcę w drodze darowizny stanowić będzie przychód podlegający opodatkowaniu zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych; -     Wnioskodawca planuje przeznaczyć część uzyskanej ze sprzedaży Nieruchomości 1 kwoty na częściową spłatę kredytu na nabycie i budowę Nieruchomości 3; -     kredyt na nabycie i budowę Nieruchomości 3 był udzielonym przez bank posiadający siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej; -     kredyt na nabycie i budowę Nieruchomości 3 był zaciągnięty przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia Nieruchomości 1; -     Wnioskodawca wraz z Małżonką realizuje swoje cele mieszkaniowe w Nieruchomości 3 Wnioskodawcy będzie przysługiwać prawo do skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT w odniesieniu do równowartości całej kwoty uzyskanej ze sprzedaży Nieruchomości 1, przypadającej na udział nabyty przez Małżonka w drodze darowizny, jaką Wnioskodawca przeznaczy na przedmiotową spłatę. Wartość przysługującego zwolnienia odpowiadać będzie iloczynowi tego dochodu podlegającego opodatkowaniu i udziału wydatku na częściową spłatę kredytu hipotecznego zaciągniętego na Nieruchomość 3 w przychodzie ze sprzedaży Nieruchomości 1, która podlega opodatkowaniu na gruncie ustawy o CIT. Aby uniknąć wątpliwości Wnioskodawca pragnie zobrazować powyższą kalkulację na poniższym, uproszczonym przykładzie liczbowym. Założenia: wartość ceny zbycia Nieruchomości 1 = 500; brak kosztów nabycia Nieruchomości 1; wartość częściowej spłaty kredytu dotyczącego nabycia Nieruchomości 3 = 100. W takim przypadku wartość dochodu/przychodu podlegającego opodatkowaniu wynosi 250 (wartość ceny zbycia przypadająca na 50% udział w nieruchomości nabyty w drodze darowizny) wartość zwolnienia powinna zostać obliczona jako: 250x100/250 = 100 wartość dochodu do opodatkowania po zastosowaniu zwolnienia wynosi 250-100 = 150 wartość podatku do zapłaty 150*19%=28,5 Wnioskodawca pragnie wskazać, że w zakresie powyższej analizy posiłkował się analogicznym stanowiskiem przedstawionym przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w zbliżonych stanach faktycznych w interpretacji o sygnaturze 0112-KDSL1-2.4011.482.2025.3.AP, w którym Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wskazał, że: „planowana sprzedaż ww. lokalu mieszkalnego, w odniesieniu do udziału (50%) nabytego w 2024 r. w drodze umowy kupna od Pani byłego męża, będzie stanowić źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegające opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym od osób fizycznych na podstawie art. 30e ww. ustawy. Jednakże, wydatkowanie przez Panią przychodu ze sprzedaży przedmiotowego lokalu mieszkalnego w części (50%) odpowiadającej udziałowi w ww. lokalu mieszkalnym nabytemu w 2024 r., w ciągu trzech lat, licząc od końca roku podatkowego, w którym nastąpi odpłatne zbycie tego lokalu mieszkalnego, tj. do końca 2028 r., na własne cele mieszkaniowe (np. na wkład własny do kredytu hipotecznego zaciągniętego na zakup nowej nieruchomości w celu zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych) będzie uprawniało Panią do skorzystania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w odniesieniu do całej kwoty ze sprzedaży tego udziału, jaką przeznaczy Pani na cele wskazane w powołanych powyżej przepisach”. Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.): Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2: a)  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, b)  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, c)  prawa wieczystego użytkowania gruntów, -     jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie. Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub prawa przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, rodzi obowiązek zapłaty podatku dochodowego. Natomiast, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub prawa nastąpiło po upływie pięciu lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym kwota uzyskana ze zbycia nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub prawa w ogóle nie podlega opodatkowaniu. Zatem, jeżeli następuje odpłatne zbycie nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww. ustawy, co do zasady decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma moment i sposób ich nabycia. Aby ustalić, czy w przedmiotowej sprawie sprzedaż Nieruchomości 1 podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, istotne jest ustalenie, czy jej odpłatne zbycie będzie miało miejsce po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie tej nieruchomości przez Wnioskodawcę. Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęcia „nabycie”, należy zatem odwołać się do przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.). Stosownie do art. 155 § 1 Kodeksu cywilnego: Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny przekazania nieruchomości lub inna umowa zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że strony inaczej postanowiły. Nabyć nieruchomość lub prawo majątkowe można więc, np. w drodze zakupu, bądź uzyskując pod tytułem darmym (w formie darowizny, spadku), a w przypadku zaś ograniczonych praw rzeczowych również zawierając umowę o ustanowieniu tego prawa. Pojęcie to należy rozumieć szeroko, co oznacza, że z nabyciem nieruchomości lub praw majątkowych wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mamy do czynienia z chwilą uzyskania prawa własności do nieruchomości lub tych praw, bez względu na charakter czynności prawnej, na podstawie której doszło do przysporzenia majątkowego w postaci własności rzeczy lub praw. Zatem, poprzez „nabycie” należy rozumieć każde zwiększenie aktywów podatnika. Jest to każda czynność, na mocy której na osobę fizyczną – nabywcę przechodzi własność nieruchomości, bez względu na to, czy nabycie następuje w sposób odpłatny, czy nieodpłatny. Zgodnie natomiast z art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego: Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swojego majątku. Podstawową cechą umowy darowizny jest bezpłatne świadczenie darczyńcy na rzecz obdarowanego kosztem jego majątku. Darowizna należy do czynności, których celem jest dokonanie aktu przysporzenia majątkowego (świadczenie musi wzbogacić obdarowanego) i zobowiązanie darczyńcy musi być zamierzone, jako nieodpłatne. Jednocześnie, według art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: W przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę. Z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że jeżeli nieruchomości lub prawa majątkowe określone przez art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c tej ustawy zostały nabyte w drodze spadku, to ich odpłatne zbycie (dokonane poza działalnością gospodarczą) stanowi przychód podlegający opodatkowaniu, jeżeli nastąpiło ono przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę. Do wyliczenia 5-letniego okresu, od którego uzależnione jest opodatkowanie sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych nabytych w drodze spadku, wliczany jest zatem nie tylko okres posiadania nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę, który dokonuje sprzedaży, ale także okres posiadania nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkodawcę. Jeżeli od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę, do momentu odpłatnego zbycia nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę upłynęło 5 lat – to sprzedaż nie podlega opodatkowaniu. Wobec powyższego, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy, nabytej w drodze spadku istotne znaczenie ma ustalenie daty nabycia tej nieruchomości przez spadkodawcę. Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji pojęcia „spadek”, ani też „nabycie w drodze spadku”, dlatego też zasadnym jest odwoływanie się do regulacji zawartych w ustawie Kodeks cywilny. Zgodnie z art. 922 § 1 Kodeksu cywilnego: Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej. W myśl art. 924 i art. 925 Kodeksu cywilnego: Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy. Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku. Jak stanowi art. 926 § 1 Kodeksu cywilnego: Powołanie do spadku wynika z ustawy albo z testamentu. Stosownie do art. 1025 § 1 cytowanej ustawy: Sąd na wniosek osoby mającej w tym interes stwierdza nabycie spadku przez spadkobiercę. Notariusz na zasadach określonych w przepisach odrębnych sporządza akt poświadczenia dziedziczenia. Powyższe oznacza, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci) spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej. Z kolei, postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt poświadczenia dziedziczenia sporządzony przez notariusza potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia. Z treści wniosku wynika, że we wrześniu 2020 r. zawarł Pan związek małżeński (między Państwem istnieje ustrój wspólności majątkowej małżeńskiej). W 2016 r. nabył Pan w drodze dziedziczenia/spadkobrania po Pana babci posiadany przez nią udział wynoszący 1/2 części w lokalu mieszkalnym (Nieruchomość 1) – Pana babcia zmarła w 2016 r. Tytuł prawny, jaki przysługiwał Pana babci do udziału w lokalu mieszkalnym to lokal mieszkalny stanowiący odrębną własność. Nabycie Nieruchomości 1 nastąpiło przez Pana dziadków w ramach wspólności majątkowej małżeńskiej na podstawie umowy sprzedaży z 1982 r. Podstawą do dokonania stosownych zmian w księdze wieczystej dotyczącej własności Nieruchomości 1 był Akt Poświadczenia Dziedziczenia z dnia (…) 2016 r. Zgodnie z treścią przedmiotowego aktu poświadczone zostało, że nabył Pan w całości spadek po swojej babci na podstawie testamentu notarialnego. W styczniu 2021 r. Pana dziadek darował Panu pozostały udział wynoszący 1/2 części w Nieruchomości 1. Zgodnie z umową darowizny dziadek darował Panu 1/2 części w lokalu mieszkalnym na rzecz Pana, którą to darowiznę Pan przyjął. Pana żona nie została wskazana jako obdarowana oraz nie była stroną umowy darowizny. Wskazał Pan, że nie podarował Pan żonie oraz nie włączył Pan w ramach umowy rozszerzającej ustawową wspólność majątkową do majątku wspólnego swoich udziałów w Nieruchomości 1 otrzymanych przez Pana w ramach spadku po Pana babci i w ramach darowizny od Pana dziadka. Planuje Pan dokonać sprzedaży Nieruchomości 1 jeszcze w trakcie 2025 r. najpóźniej w pierwszej połowie 2026 r. Pana wątpliwości dotyczą ustalenia, czy obowiązek podatkowy z tytułu planowanej sprzedaży Nieruchomości 1 na gruncie podatku dochodowego od osób fizycznych będzie spoczywał wyłącznie na Panu. Ze względu na przedmiot Pana zapytania, należy odnieść się do przepisów ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.). Według art. 31 § 1 wskazanej wyżej ustawy: Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków. Na podstawie art. 33 pkt 1 i 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego: Do majątku osobistego każdego z małżonków należą między innymi: 1)  przedmioty majątkowe nabyte przed powstaniem wspólności ustawowej; 2)  przedmioty majątkowe nabyte przez dziedziczenie, zapis lub darowiznę, chyba że spadkodawca lub darczyńca inaczej postanowił. Zgodnie z przepisami Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego w ustroju wspólności majątkowej, która powstaje po zawarciu związku małżeńskiego występują trzy masy majątkowe, tj. majątek wspólny, majątek osobisty męża oraz majątek osobisty żony. Majątek wspólny małżonków tworzą wszelkie przedmioty majątkowe nabyte w czasie trwania wspólności ustawowej przez oboje małżonków lub przez jednego z nich. Istnieje zatem domniemanie, że przedmioty nabyte w trakcie trwania związku małżeńskiego, niezależnie od tego czy zostały nabyte przez jednego z małżonków, czy też przez obojga, wchodzą w skład majątku wspólnego. Niemniej jednak, nie wszystkie składniki majątkowe, które zostały nabyte w trakcie trwania małżeńskiej wspólności majątkowej przez jednego z małżonków (w trakcie trwania związku małżeńskiego) wchodzą w skład majątku wspólnego. Ustawodawca w art. 33 pkt 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego wymienił bowiem te przypadki, w których nabycie określonych przedmiotów majątkowych nie skutkuje włączeniem ich do wspólnej masy majątkowej, ale stanowią one majątek osobisty każdego z małżonków. Wyjaśnić przy tym należy, że nabycie określonego składnika do majątku osobistego oznacza, że prawo własności do tego przedmiotu przysługuje tylko temu małżonkowi, który ten przedmiot nabył. Własność do tego przedmiotu nie przysługuje natomiast drugiemu z małżonków nawet wówczas, gdy w małżeństwie istnieje ustrój wspólności majątkowej. Do majątku osobistego danego małżonka należą również przedmioty, o których mowa art 33 pkt 1 Kodeksu, tj. nabyte przed powstaniem wspólności majątkowej. Przedmioty takie stanowią majątek odrębny danego małżonka pomimo istnienia wspólnoty majątkowej między małżonkami i nie stanowią ich majątku wspólnego. Przenosząc powyższe na grunt analizowanej sprawy stwierdzam, nabycie w 2016 r. 1/2 części w lokalu mieszkalnym (Nieruchomość 1) nastąpiło przez Pana przed zawarciem przez Pana związku małżeńskiego w drodze dziedziczenia/spadkobrania po Pana babci. Następnie pozostały udział wynoszący 1/2 części w Nieruchomości 1 otrzymał Pan w 2021 r. w darowiźnie od Pana dziadka do swojego majątku osobistego. Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że nie zawarli Państwo umowy małżeńskiej rozszerzającej wspólność majątkową małżeńską na udziały w przedmiotowej Nieruchomości 1. Zatem Nieruchomość 1 stanowi Pana majątek osobisty zgodnie z powołanymi powyżej przepisami Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego. Podsumowując, obowiązek podatkowy z tytułu planowanej sprzedaży Nieruchomości 1 na gruncie podatku dochodowego od osób fizycznych będzie spoczywał wyłącznie na Panu, ponieważ Nieruchomość 1 stanowi Pan majątek osobisty. Przystępując natomiast do oceny skutków podatkowych planowanego zbycia w trakcie 2025 r. najpóźniej w pierwszej połowie 2026 r. przez Pana Nieruchomości 1 zauważyć należy, że do nabycia przez Pana 1/2 udziału w ww. nieruchomości doszło w drodze dziedziczenia po babci oraz 1/2 udziału w drodze darowizny od dziadka. Wobec powyższego okres pięciu lat od nabycia lub wybudowania, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy naliczać osobno dla udziału w Nieruchomości 1 nabytego w drodze dziedziczenia oraz w drodze darowizny. Datą nabycia przez Pana 1/2 udziału w Nieruchomości 1 w drodze dziedziczenia po babci jest data nabycia tej nieruchomości przez Pana babcię, czyli 1982 r. Wobec powyższego, pięcioletni termin przewidziany w art. 10 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy liczyć od końca roku, w którym nastąpiło nabycie 1/2 udziałów w Nieruchomości 1 przez Pana babcię, tj. od końca 1982 r. Natomiast datą nabycia przez Pana 1/2 udziału w Nieruchomości 1 w drodze darowizny od dziadka jest data darowizny 1/2 udziału w ww. nieruchomości, czyli 2021 r. Wobec powyższego, pięcioletni termin przewidziany w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy liczyć od końca roku, w którym nastąpiła darowizna przez dziadka 1/2 udziału w Nieruchomości 1, tj. od końca 2021 r. W konsekwencji, odpłatne zbycie przez Pana w trakcie 2025 r. najpóźniej w pierwszej połowie 2026 r. przez Pana 1/2 udziału w Nieruchomości 1, otrzymanego drogą dziedziczenia nie będzie stanowiło dla Pana źródła przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, bowiem zostanie dokonane po upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jego nabycie (1982 r.). Natomiast odpłatne zbycie przez Pana w trakcie 2025 r. najpóźniej w pierwszej połowie 2026 r. przez Pana 1/2 udziału w Nieruchomości 1, otrzymanego w ramach darowizny, będzie stanowiło dla Pana źródło przychodu podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, bowiem zostanie dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jego nabycie (2021 r.). Przechodząc więc do skutków podatkowych w zakresie sprzedaży 1/2 udziałów w Nieruchomości 1 nabytych przez Pana w drodze darowizny od dziadka należy wskazać, co następuje: Na podstawie art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku. Art. 30e ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że: Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw. Stosownie do art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej. Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio. Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za koszty odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie wydatki poniesione przez zbywającego, które są konieczne, aby odpłatne zbycie mogło dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością). Pomiędzy tymi wydatkami, a dokonanym odpłatnym zbyciem musi istnieć związek przyczynowo-skutkowy. Koszty te nie są kosztami nabycia, lecz jako koszty odpłatnego zbycia pomniejszają przychód. Nie należy ich jednak utożsamiać z kosztami uzyskania przychodu, których zasady ustalania uregulowane zostały w sposób szczególny w art. 22 ust. 6c lub 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w zależności od tego, czy zbywaną nieruchomość lub prawo nabyto odpłatnie, czy nieodpłatnie. Zgodnie z art. 22 ust. 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn. Do kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości i praw, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, nabytych w drodze spadku zalicza się również udokumentowane koszty nabycia lub wytworzenia poniesione przez spadkodawcę oraz przypadające na podatnika ciężary spadkowe, w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub zbywanego prawa odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych nabytych przez podatnika. Przez ciężary spadkowe, o których mowa w zdaniu drugim, rozumie się spłacone przez podatnika długi spadkowe, zaspokojone roszczenia o zachowek oraz wykonane zapisy zwykłe i polecenia, również w przypadku, gdy podatnik spłacił długi spadkowe, zaspokoił roszczenia o zachowek lub wykonał zapisy zwykłe i polecenia po dokonaniu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c. W świetle art. 22 ust. 6e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych. Jak wynika z powyższych przepisów, podstawą obliczenia podatku jest dochód, stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości określonym zgodnie z art. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a kosztami uzyskania przychodu ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tak obliczony dochód podlega opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym od osób fizycznych. W myśl art. 30e ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać: 1)  dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub 2)  dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131. Według art. 30e ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł. Z kolei art. 30e ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że: W przypadku niewypełnienia warunków określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131 podatnik jest obowiązany do złożenia korekty zeznania, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, i do zapłaty podatku wraz z odsetkami za zwłokę; odsetki nalicza się od następnego dnia po upływie terminu płatności, o którym mowa w art. 45 ust. 4 pkt 4, do dnia zapłaty podatku włącznie. Na podstawie art. 45 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego wzoru, o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym, w terminie od dnia 15 lutego do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym. Zeznania złożone przed początkiem terminu uznaje się za złożone w dniu 15 lutego roku następującego po roku podatkowym. Stosownie do art. 45 ust. 1a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: W terminie określonym w ust. 1 podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym odrębne zeznania, według ustalonych wzorów, o wysokości osiągniętego w roku podatkowym dochodu (poniesionej straty) z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30e. Dochód ze sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 tej ustawy – może jednak zostać objęty zwolnieniem z opodatkowania przy spełnieniu warunków określonych w tym przepisie. Art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że: Wolne od podatku są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych. Dochód zwolniony należy obliczyć według następującego wzoru: dochód zwolniony = D × W/P gdzie: D – dochód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa, W – wydatki poniesione na cele mieszkaniowe wymienione w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, P – przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa. Należy wyjaśnić, że powyższe zwolnienie obejmuje taką część dochodu uzyskanego z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa majątkowego, jaka proporcjonalnie odpowiada udziałowi poniesionych wydatków na własne cele mieszkaniowe w osiągniętych przychodach z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych. W sytuacji, gdy przychód z odpłatnego zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego zostanie w całości przeznaczony na cele mieszkaniowe, to wówczas uzyskany z tego tytułu dochód będzie w całości korzystał ze zwolnienia od podatku dochodowego. Tym samym, aby dochód z tytułu sprzedaży nieruchomości był w całości zwolniony z podatku dochodowego, cały przychód ze zbytej nieruchomości musi być wydatkowany na własne cele mieszkaniowe, wymienione w przepisie art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie później niż w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie. Cele mieszkaniowe, których sfinansowanie przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych uprawnia do skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania, wymienione zostały w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Z art. 21 ust. 25 pkt 1 i 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że: Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się: 1)  wydatki poniesione na: a)  nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem, b)  nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie, c)  nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego, d)  budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego, e)  rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego -     położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej. 2)  wydatki poniesione na: a)  spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na cele określone w pkt 1, b)  spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na spłatę kredytu (pożyczki), o którym mowa w lit. a, c)  spłatę każdego kolejnego kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na spłatę kredytu (pożyczki), o których mowa w lit. a lub b -     w banku lub w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, mających siedzibę w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej, z zastrzeżeniem ust. 29 i 30. W świetle natomiast art. 21 ust. 25a cytowanej ustawy: Wydatki, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. a-c, uznaje się za wydatki poniesione na cele mieszkaniowe, jeżeli przed upływem okresu, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, nastąpiło nabycie własności rzeczy lub praw wymienionych w ust. 25 pkt 1 lit. a-c, w związku z którymi podatnik ponosił wydatki na nabycie. Na podstawie art. 21 ust. 26 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Przez własny budynek, lokal lub pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d i e, rozumie się budynek, lokal lub pomieszczenie stanowiące własność lub współwłasność podatnika lub do którego podatnikowi przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udział w takich prawach. Przez własne budynek, lokal lub pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d i e, rozumie się również niestanowiące własności lub współwłasności podatnika budynek, lokal lub pomieszczenie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, podatnik nabędzie ich własność lub współwłasność albo spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udział w takich prawach, jeżeli uprzednio prawo takie mu nie przysługiwało. Zgodnie z art. 21 ust. 29 ww. ustawy: W przypadku gdy kredyt (pożyczka), o którym mowa w ust. 25 pkt 2 lit. a-c, stanowi część kredytu (pożyczki) przeznaczonego na spłatę również innych niż wymienione w tych przepisach zobowiązań kredytowych (pożyczkowych) podatnika, za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki przypadające na spłatę kredytu (pożyczki) określonego w ust. 25 pkt 2 lit. a-c oraz zapłacone odsetki od tej części kredytu (pożyczki), która proporcjonalnie przypada na spłatę kredytu (pożyczki), o których mowa w ust. 25 pkt 2 lit. a-c. W myśl art. 21 ust. 30 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Przepis ust. 1 pkt 131 nie ma zastosowania do tej części wydatków, o których mowa w ust. 25 pkt 2, które podatnik uwzględnił korzystając z ulg podatkowych, w rozumieniu Ordynacji podatkowej, przy opodatkowaniu podatkiem dochodowym oraz do tej części wydatków, o których mowa w ust. 25 pkt 2, którymi sfinansowane zostały wydatki określone w ust. 25 pkt 1, uwzględnione przez podatnika korzystającego z ulg podatkowych, w rozumieniu Ordynacji podatkowej, przy opodatkowaniu podatkiem dochodowym. Korzystanie ze zwolnienia od podatku jest możliwe wyłącznie w sytuacji, gdy spełnione są wszelkie przesłanki określone w przepisie stanowiącym podstawę prawną danej preferencji. W przypadku niewypełnienia warunków określonych w wyżej cytowanym art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podatnik traci prawo do ulgi i jest zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego. Ponadto należy zauważyć, że wszelkiego rodzaju ulgi czy zwolnienia są odstępstwem od konstytucyjnej zasady równości i powszechności opodatkowania, w sposób szczegółowy uregulowanymi w przepisach materialnego prawa podatkowego. Są one przywilejami, z których podatnik ma prawo, a nie obowiązek skorzystania. Zatem oceniając ciążące na nim obowiązki wynikające z zastosowania danej ulgi czy zwolnienia podatkowego należy dokonać ścisłej, literalnej wykładni przepisu regulującego daną ulgę czy zwolnienie. W związku z tym, tylko wydatkowanie środków uzyskanych z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych – w terminie i na cele wskazane w art. 21 ust. 1 pkt 131, a szczegółowo określone w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych pozwala na zastosowanie przedmiotowego zwolnienia. Podkreślenia wymaga również kwestia, że w przypadku korzystania z ulg i zwolnień podatkowych wynikających z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, obowiązek udowodnienia, że określony wydatek został poniesiony przez podatnika przy spełnieniu wszystkich warunków wynikających z przepisów podatkowych spoczywa na podatniku, który wywodzi z tego określone skutki prawne. Ustawodawca w art. 21 ust. 25 ww. ustawy zawarł katalog wydatków stanowiących „własne cele mieszkaniowe” podatnika, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy. Katalog tych wydatków ma charakter zamknięty, jest to wyliczenie enumeratywne. Ustawodawca formułując zwolnienie przedmiotowe w sposób jednoznaczny wskazał realizację celów mieszkaniowych, które pozwalają na skorzystanie ze zwolnienia z opodatkowania dochodu ze sprzedaży. Ze zwolnienia tego wypływa daleko idąca konsekwencja zawarta w stwierdzeniu „własne cele mieszkaniowe”. Poprzedzenie wyrażenia „cele mieszkaniowe” przymiotnikiem „własne” świadczy o tym, że ustawodawca przewidując podstawę do zastosowania ww. zwolnienia i dopisując ten przymiotnik podkreślił, że celem nadrzędnym jest zwolnienie tylko takiego przychodu, który wydatkowany zostanie na zaspokojenie „własnych celów mieszkaniowych” rozumianych jako potrzeba zapewnienia sobie dachu nad głową. Tak więc uregulowane w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zwolnienie od podatku dochodowego w zamierzeniach ustawodawcy realizować ma cel, jakim jest zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych podatnika, a nie lokata kapitału lub zdobywanie źródła zarobkowania bądź zapewnienie dachu nad głową innym osobom niż podatnik. Wyraz „mieszkaniowe” w wyrażeniu „własne cele mieszkaniowe” należy odnosić podmiotowo do zamiaru zamieszkiwania związanego z różnymi sposobami wydatkowania przychodu, a nie do wydatkowania przychodu w znaczeniu jedynie przedmiotowym. Z treści art. 21 ust. 25 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jasno wynika, że kredyt, na którego spłatę zostanie przeznaczony przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości musi być kredytem zaciągniętym na własne cele mieszkaniowe, które zostały wymienione w art. 21 ust. 25 pkt 1 ww. ustawy. Celem ustawodawcy było bowiem premiowanie zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych przez podatnika. Spłacony kredyt (pożyczka) nie ma być jakimkolwiek kredytem (pożyczką), lecz musi spełniać ściśle określone ustawą wymagania. Musi to być bowiem kredyt (pożyczka) – co wynika literalnie z art. 21 ust. 25 pkt 2 ww. ustawy – zaciągnięty przez podatnika na cele określone w pkt 1. Istotne jest również, aby spłacany kredyt zaciągnięty był przed dniem uzyskania przychodu ze sprzedaży nieruchomości. Zgodnie z wyżej cytowanym art. 21 ust. 25 pkt 2 lit. a ww. ustawy, za wydatki poniesione na własne cele mieszkaniowe, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki poniesione na spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na cele określone w pkt 1, czyli m.in. na nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem (art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. a ww. ustawy). Z powyższych przepisów wprost wynika, że aby kredyt mógł być uznany za kredyt na własny cel mieszkaniowy, to musi być kredytem określonego rodzaju – czyli zaciągniętym przez podatnika na nabycie/budowę m.in. budynku mieszkalnego, stanowiącego własność lub współwłasność tego podatnika. Zatem, wskutek zaciągnięcia kredytu i jego wykorzystania zgodnie z celem udzielenia kredytu podatnik musi nabyć prawo własności lub współwłasności do tej nieruchomości. Tylko wówczas uznać można, że kredyt spełnia ustawowe warunki, a więc jest kredytem zaciągniętym na nabycie budynku mieszkalnego. Jeżeli kredytobiorcy ponoszą solidarną odpowiedzialność za zobowiązania wynikające z umowy kredytowej, czyli zgodnie z umową kredytobiorcy odpowiadają solidarnie za kredyt, to podatnik jako kredytobiorca solidarny za zadłużenie wynikające z tej umowy również odpowiada solidarnie, a więc do pełnej wysokości. W takiej sytuacji bez znaczenia pozostaje fakt, iż podatnik jest współwłaścicielem nieruchomości i posiada % udziału we współwłasności. Przy obliczaniu dochodu zwolnionego można uwzględnić całą kwotę jaka została wydatkowana na spłatę kredytu zaciągniętego na zakup nieruchomości. Z opisu sprawy wynika, że w grudniu 2021 r., nabyliście Państwo drogą kupna działkę, położoną na terytorium Polski, na której został wybudowany dom (Nieruchomość 3). Nabycie i budowa Nieruchomości 3 było finansowane częściowo kredytem hipotecznym udzielonym przez bank posiadający siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W podpisanej 30 grudnia 2021 r. umowie kredytowej został określony cel, na jaki został zaciągnięty kredyt hipoteczny. Zgodnie z treścią umowy kredytowej kredyt przeznaczony jest na budowę i nabycie domu jednorodzinnego. Do czasu zakończenia prac budowlanych i wykończeniowych dotyczących Nieruchomości 3, zamieszkiwaliście Państwo w Nieruchomości 2, tj. nieruchomości, która została nabyta przez Pana żonę w 2015 r. Natomiast aktualnie zamieszkują Państwo w Nieruchomości 3. Część środków uzyskanych w związku z przedmiotową sprzedażą Nieruchomości 1 planują Państwo przeznaczyć na częściową spłatę kredytu hipotecznego zaciągniętego w związku z nabyciem Nieruchomości 3. Spłata ta zostałaby wykonana do końca 2026 r. Jest Pan stroną umowy kredytu wraz z żoną i odpowiada za spłatę kredytu solidarnie. W tym miejscu należy ponownie odnieść się do przepisów ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy. I tak, w świetle art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego: W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać podziału majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się do rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku. Zgodnie z art. 43 § 1 wskazanej ustawy: Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym. Obojgu małżonkom przysługuje pełne prawo do całości majątku wspólnego. Zważywszy na tak ukształtowaną sytuację prawną małżonków objętych wspólnością ustawową, definitywne nabycie w czasie jej trwania nieruchomości oznacza nabycie przez każdego z małżonków tego prawa w całości, a nie w określonym ułamkowo udziale. Wspólność małżeńska została ukształtowana jako wspólność łączna. Charakteryzuje się ona tym, że w czasie jej trwania małżonkowie nie mają określonych udziałów w majątku wspólnym, nie mogą więc rozporządzać udziałami, a także nie mogą żądać podziału majątku objętego wspólnością ustawową. Obojgu małżonkom przysługuje pełne prawo do całości majątku wspólnego. Zatem, wydatkowanie przychodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości, którą jeden z małżonków nabył do majątku odrębnego, na zakup nieruchomości nabywanej do majątku wspólnego – przy spełnieniu pozostałych warunków wynikających z analizowanych przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – uprawnia do zastosowania zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Skoro – jak podał Pan w opisie sprawy: ·      w Pana związku małżeńskim obowiązuje wspólnota majątkowa, ·      część przychodu uzyskanego z planowanej sprzedaży Nieruchomości 1 (składnika Pana majątku odrębnego), która będzie stanowić przychód podlegający opodatkowaniu, planuje Pan przeznaczyć na własne cele mieszkaniowe – spłatę kredytu hipotecznego, zaciągniętego wraz z Pana żoną i za spłatę którego odpowiada Pan solidarnie, na nabycie Nieruchomości 3, ·      zakłada Pan, że spłata kredytu hipotecznego zaciągnięto na nabycie Nieruchomości 3 zostanie dokonana do końca 2026 r., ·      aktualnie zamieszkują Państwo w Nieruchomości 3, -     to uzyskany z tej transakcji dochód może korzystać ze zwolnienia zawartego w art. 21 ust. 1 pkt 131 w związku z art. 21 ust. 25 pkt 2 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Prawa do ww. zwolnienia nie wykluczają okoliczności, że kwota z Pana majątku indywidualnego (uzyskana ze sprzedaży 1/2 udziału w Nieruchomości 1) zostanie wykorzystana w celu spłaty kredytu hipotecznego przeznaczonego na budowę i nabycie domu jednorodzinnego (Nieruchomości 3) wchodzącego w skład Państwa wspólności majątkowej małżeńskiej. Mając na uwadze powyższe stwierdzam, w odniesieniu do pozostałej części przychodu ze sprzedaży Nieruchomości 1, która stanowić będzie przychód podlegający opodatkowaniu, istnieje możliwość skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania, na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 w związku z art. 21 ust. 25 pkt 2 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w odniesieniu do całej kwoty uzyskanej ze sprzedaży tego udziału, jaka zostanie przeznaczona na spłatę kredytu hipotecznego zaciągniętego przez Pana wraz z żoną, za którego spłatę odpowiada Pan solidarnie, na nabycie Nieruchomości 3, w której realizuje Pan własne cele mieszkaniowe (tj. w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatku na częściową spłatę kredytu hipotecznego zaciągniętego na Nieruchomość 3 w tym przychodzie) – w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpi odpłatne zbycie Nieruchomości 1. Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy zdarzeń przyszłych, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzeń przyszłych podanych przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność. Ponadto, w odniesieniu do powołanych przez Pana interpretacji indywidualnych wskazuję, że rozstrzygnięcia w nich zawarte dotyczą tylko konkretnych, indywidualnych spraw i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego i nie są wiążące w Pana sprawie. Dodatkowo wskazuję, że zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Skoro stroną wniosku o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych jest Pan, to ta interpretacja nie wywołuje skutków podatkowych dla Pana żony. Ponadto, wyjaśniam, że w stanowisku wskazał Pan dwukrotnie jako podstawę prawną „ustawę o CIT”: Wartość przysługującego zwolnienia odpowiadać będzie iloczynowi tego dochodu podlegającego opodatkowaniu i udziału wydatku na częściową spłatę kredytu hipotecznego zaciągniętego na Nieruchomość 3 w przychodzie ze sprzedaży Nieruchomości 1, która podlega opodatkowaniu na gruncie ustawy o CIT. oraz: Wartość przysługującego zwolnienia odpowiadać będzie iloczynowi tego dochodu podlegającego opodatkowaniu i udziału wydatku na częściową spłatę kredytu hipotecznego zaciągniętego na Nieruchomość 3 w przychodzie ze sprzedaży Nieruchomości 1, która podlega opodatkowaniu na gruncie ustawy o CIT. co uznałem za oczywistą pomyłkę i przyjąłem, że miał Pan na myśli ustawę o podatku dochodowym osób fizycznych, a nie ustawę o podatku dochodowym od osób prawnych. Wskazuje również, że w polskim systemie prawa podatkowego obowiązuje zasada samoobliczenia podatku. To na podatniku ciąży obowiązek obliczenia podstawy opodatkowania oraz zobowiązania podatkowego, dlatego też nie odnosiłem się do Pana kalkulacji w stanowisku do Pana pytania nr 3. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji ·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzeń przyszłych i zastosuje się Pan do interpretacji. ·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1)  z zastosowaniem art. 119a; 2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. ·      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): ·      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo ·      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.