0113-KDIPT1-2.4012.562.2021.IR

  INTERPRETACJA INDYWIDUALNA   Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r., poz. 1540, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 27 lipca 2021 r. (data wpływu 29 lipca 2021 r.), uzupełnionym pismem z dnia 5 października 2021 r. (data wpływu 5 października 2021 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania, że oświetlenie uliczne objęte Inwestycją wykorzystywane jest wyłącznie do czynności niepodlegających opodatkowaniu VAT i tym samym braku prawa do odliczenia podatku VAT w związku z realizacją inwestycji pn. „…..” – jest prawidłowe.   UZASADNIENIE   W dniu 29 lipca 2021 r. wpłynął do tutejszego Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania, że oświetlenie uliczne objęte Inwestycją wykorzystywane jest wyłącznie do czynności niepodlegających opodatkowaniu VAT i tym samym braku prawa do odliczenia podatku VAT w związku z realizacją inwestycji pn. „…..”.   Przedmiotowy wniosek został uzupełniony pismem z 5 października 2021 r. poprzez doprecyzowanie opisu sprawy oraz o kwestie związane z reprezentacją.   We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.   Gmina ….. (dalej: „Gmina”) jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT. Gmina jako jednostka samorządu terytorialnego jest odpowiedzialna m.in. za realizację projektów inwestycyjnych, których przedmiotem jest budowa, rozbudowa oraz modernizacja infrastruktury elektroenergetycznej na terenie Gminy, a także ochrona środowiska i poprawa bezpieczeństwa mieszkańców.   Gmina w 2020 r. zakończyła realizację inwestycji pn. „….” (dalej: „Inwestycja”). Inwestycja była finansowana zarówno ze środków własnych Gminy jak i ze środków zewnętrznych. W tym zakresie Gmina podpisała z Samorządem Województwa …. umowę nr … z dnia 9 sierpnia 2018 r. na dofinansowanie realizacji Inwestycji, w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa ….. na lata 2014-2020.   Zrealizowana przez Gminę Inwestycja polegała na modernizacji oświetlenia ulicznego na terenie Gminy poprzez m.in. wymianę wcześniej wykorzystywanych opraw oświetleniowych na oprawy LED oraz dobudowanie nowych opraw oświetleniowych na wolnych stanowiskach słupowych. Powyższe działanie zgodnie z zamiarem Gminy pozwoliło na poprawę stanu środowiska przyrodniczego, w tym przede wszystkim poprawę jakości powietrza w skali lokalnej, zmniejszenie zużycia energii elektrycznej i kosztów związanych z utrzymaniem oświetlenia ulicznego przez Gminę oraz równocześnie przyczyniło się do poprawy bezpieczeństwa pieszych i kierowców korzystających z dostępnej infrastruktury liniowej.   W ramach realizacji Inwestycji, Gmina poniosła w szczególności wydatki na roboty budowlane obejmujące wymianę lamp, w tym demontaż opraw oświetlenia zewnętrznego, montaż opraw oświetlenia zewnętrznego i zabezpieczeń oraz wymianę przewodów słupowych, a także dobudowanie nowych opraw oświetleniowych.   Wydatki na realizację Inwestycji były każdorazowo dokumentowane wystawianymi na Gminę przez dostawców/wykonawców fakturami VAT, na których Gmina jest oznaczona jako nabywca przedmiotowych towarów i usług.   Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 1, 3 i 14 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym       (t.j. Dz. U. z 2020 r., poz. 713 ze zm.) do zadań własnych Gminy należą sprawy dotyczące w szczególności ochrony środowiska i przyrody, bezpieczeństwa obywateli oraz zaopatrzenia w energię elektryczną. Jednocześnie, zgodnie z art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne (tj. Dz. U. z 2021 r., poz. 716 ze zm.), do zadań własnych Gminy w zakresie zaopatrzenia w energię elektryczną należy planowanie i organizacja zaopatrzenia w energię elektryczną, planowanie oświetlenia na terenie Gminy, finansowanie oświetlenia znajdującego się na terenie Gminy, jak również planowanie i organizacja działań mających na celu racjonalizację zużycia energii i promocję rozwiązań zmniejszających zużycie energii na terenie Gminy.   Biorąc pod uwagę wyznaczony przepisami zakres zadań Gminy oraz zakres zrealizowanej Inwestycji (modernizacja oświetlenia ulicznego na terenie Gminy poprzez wymianę wcześniej wykorzystywanych opraw drogowych na oprawy LED oraz dobudowanie nowych opraw oświetleniowych), należy wskazać, iż realizacja Inwestycji stanowi realizację zadań własnych Gminy w zakresie ochrony środowiska i przyrody, bezpieczeństwa obywateli oraz zaopatrzenia w energię elektryczną.   Efekty realizowanej przez Gminę Inwestycji są ogólnodostępne i przeznaczone do użytku niekomercyjnego (nieodpłatnego). Infrastruktura będąca przedmiotem Inwestycji służy nieodpłatnie ogółowi mieszkańców Gminy i osobom odwiedzającym Gminę. Gmina nie planuje przy tym zmiany charakteru korzystania z ww. infrastruktury, w tym jej udostępniania za odpłatnością na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub innej umowy cywilnoprawnej o podobnym charakterze.   Równocześnie, z uwagi na planowane zwiększenie efektywności energetycznej zmodernizowanego oświetlenia ulicznego, Gmina nabyła prawo do pozyskania i obrotu świadectwami efektywności energetycznej w postaci tzw. białych certyfikatów (dalej: „Certyfikaty”). Świadectwa te są potwierdzeniem planowanej do zaoszczędzenia ilości energii wynikającej z przedsięwzięcia służącego poprawie efektywności energetycznej. Zasady nabywania i umarzania Certyfikatów określa ustawa z dnia 20 maja 2016 r. o efektywności energetycznej (t.j. Dz.U. z 2021 r., poz. 468 ze zm.; dalej: „ustawa o efektywności energetycznej”). Zgodnie z art. 30 ust. 1 ustawy o efektywności energetycznej, ze świadectwa efektywności energetycznej wynikają prawa majątkowe, które są towarem giełdowym w rozumieniu ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych. Prawa te są zbywalne.   W związku z powyższym Gmina zawarła z zewnętrznym podmiotem (dalej jako: „Powiernik”) umowę o współpracę w procesie pozyskiwania świadectw efektywności energetycznej (dalej: „Umowa”). Na mocy Umowy Wykonawca zobowiązał się w szczególności do przeprowadzenia i sporządzenia audytu efektywności energetycznej planowanego przez Gminę przedsięwzięcia oraz wystąpienia (na mocy otrzymanego od Gminy upoważnienia) do właściwego podmiotu o wydanie Certyfikatów. Po uzyskaniu Certyfikatów Powiernik, który zgodnie z art. 30 ust. 2 ustawy o efektywności energetycznej stał się właścicielem praw majątkowych wynikających z Certyfikatów, dokonał sprzedaży tych praw na giełdzie towarowej. Czynności te Powiernik wykonywał we własnym imieniu, ale na rzecz Gminy.   Na mocy Umowy, w związku z wykonaniem ww. świadczeń, Powiernik otrzymał wynagrodzenie w wysokości równej 22% środków finansowych uzyskanych ze sprzedaży praw majątkowych wynikających z Certyfikatów. Pozostała kwota wynikająca ze sprzedaży ww. praw majątkowych została przekazana na rachunek bankowy Gminy.   W piśmie stanowiącym uzupełnienie wniosku Wnioskodawca w odpowiedzi na pytanie o następującej treści: „Czy efekty zrealizowanej inwestycji pn. „…..” poza ich niekomercyjnym (nieodpłatnym) użytkowaniem są również wykorzystywane do innych czynności niż niepodlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług? Jeżeli tak, to należy wskazać jakich?” wskazał, że zadane przez Organ pytanie jest istotą pytania zadanego przez Gminę we Wniosku. Gmina zaznacza przy tym, że to do Organu należy ocena, czy nabywane towary i usługi mają związek z czynnościami opodatkowanymi - podatnik ma obowiązek opisać fakty we wniosku o interpretację (co też Gmina uczyniła, opisując szczegółowo we Wniosku sposób wykorzystania towarów i usług nabywanych przez nią w związku z realizacją Inwestycji), a to rolą Organu jest dokonanie interpretacji podatkowej tych faktów, a więc m.in. stwierdzenie, czy opisana sytuacja odpowiada tej przewidzianej w przepisach podatkowych.   Obowiązek odpowiedzi na niniejsze pytanie należy zatem do Organu, który w ramach wydawanej interpretacji indywidualnej prawa podatkowego ma zająć stanowisko w tym zakresie i ustosunkować się do stanowiska podatnika.Zadanie przez Organ w ramach niniejszego Wezwania identycznego w swej treści pytania wydaje się absurdalne i zupełnie niezrozumiałe. Ponad wszelką wątpliwość nie jest to pytanie zmierzające do ustalenia okoliczności faktycznych, ale próba wymuszenia na Gminie udzielenia samodzielnej odpowiedzi na pytanie będące kwestią interpretacji i tym samym uniknięcia przez Organ konieczności przeanalizowania interpretowanej kwestii. Takie podejście istotnie wykracza poza ramy postępowania interpretacyjnego i należy oczekiwać, że Organ powinien mieć tego pełną świadomość. Co istotne, świadome i rażące łamanie zasad postępowania interpretacyjnego jest działaniem na szkodę podatnika i naraża go na wymierną szkodę.   Wychodząc jednak naprzeciw Organowi, Gmina wyjaśnia, że jak wyraźnie sprecyzowała w stanowisku i uzasadnieniu Wniosku, w jej ocenie efekty Inwestycji wykorzystywane są wyłącznie do czynności niepodlegających opodatkowaniu VAT. Ponadto, jak Gmina wyraźnie wskazała we Wniosku, na powyższe w opinii Gminy nie wpływa fakt, iż wymiana oświetlenia w ramach Inwestycji dała Gminie uprawnienie do pozyskania i obrotu Certyfikatami. Jak bowiem Gmina wskazała we Wniosku, jest to uprawnienie wynikające z mocy prawa, na podstawie przepisów ustawy o efektywności energetycznej i nie ma żadnego wpływu na wykorzystanie efektów rzeczowych Inwestycji - w tym w szczególności nie zmienia tego wykorzystania ani w ogóle się z nim nie wiąże (oświetlenie spełnia swoją funkcję niezależnie od faktu przyznania Gminie praw do Certyfikatów i ew. obrotu nimi).   W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.   Czy w zaistniałym stanie faktycznym należy uznać, że oświetlenie uliczne objęte Inwestycją wykorzystywane jest wyłącznie do czynności niepodlegających opodatkowaniu VAT, a tym samym Gminie nie przysługuje prawo do odliczenia VAT naliczonego związanego z nabyciem towarów i usług na potrzeby realizacji Inwestycji?  Zdaniem Wnioskodawcy, w zaistniałym stanie faktycznym należy uznać, że oświetlenie uliczne objęte Inwestycją wykorzystywane jest wyłącznie do czynności niepodlegających opodatkowaniu VAT, a tym samym Gminie nie przysługuje prawo do odliczenia VAT naliczonego związanego z nabyciem towarów i usług na potrzeby realizacji Inwestycji.   Zgodnie z ogólną zasadą zawartą w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Z treści tego przepisu wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy odliczenia tego dokonuje podatnik VAT, a nabywane przez niego towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych (a więc czynności, których następstwem jest określenie zobowiązania podatkowego).   Jak wynika z opisu stanu faktycznego, infrastruktura będąca przedmiotem Inwestycji jest wykorzystywana do wykonywania zadań własnych Gminy w zakresie zaspokajania zbiorowych potrzeb jego mieszkańców w sferze życia codziennego (poprawa bezpieczeństwa pieszych i kierowców korzystających z infrastruktury liniowej, poprawa jakości powietrza, ograniczanie produkcji zanieczyszczeń). Jednocześnie z uwagi na przeznaczenie ww. infrastruktury, Gmina nie wprowadziła jakichkolwiek odpłatności z tytułu korzystania z infrastruktury przez mieszkańców, w konsekwencji czego Gmina nie uzyskuje / nie będzie uzyskiwać żadnych przychodów z wykorzystania przedmiotowej infrastruktury. Ponadto, Gmina nie planuje również zmiany charakteru korzystania z ww. infrastruktury, w tym jej udostępniania za odpłatnością na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub innej umowy cywilnoprawnej o podobnym charakterze.   W związku z powyższym należy w pierwszej kolejności uznać, iż efekty Inwestycji (zmodernizowane oświetlenie uliczne) wykorzystywane są wyłącznie do opisanych powyżej czynności niepodlegających VAT. Równocześnie należy podkreślić, iż zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN „wykorzystywać” oznacza w szczególności „użyć czegoś dla osiągnięcia jakiegoś celu". Pojęcie „użyć” należy z kolei rozumieć jako „zastosować coś jako środek, narzędzie”. W konsekwencji należy uznać, iż objęta Inwestycją infrastruktura wykorzystywana jest wyłącznie jako oświetlenie uliczne, służące zaspokajaniu potrzeb mieszkańców w zakresie bezpieczeństwa oraz realizacji zadań z zakresu ochrony środowiska.   Przedstawione przez Gminę stanowisko zostało potwierdzone przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: „DKIS”) w licznych indywidualnych interpretacji podatkowych wydanych dla jednostek samorządu terytorialnego w związku z realizacją inwestycji obejmujących modernizację oświetlenia ulicznego. Przykładowo, jak wskazał DKIS w interpretacji indywidualnej z dnia 8 lipca 2020 r., nr 0111-KDIB3-2.4012.467.2020.1.AR: „Celem głównym projektu jest: poprawa efektywności energetycznej w sektorze publicznym w gminie (...) w wyniku modernizacji oświetlenia ulicznego, a w konsekwencji zmniejszenie emisji zanieczyszczeń do atmosfery i zanieczyszczenia powietrza oraz zwiększenie atrakcyjności i bezpieczeństwa w transporcie publicznym. Infrastruktura wytworzona w ramach projektu zarówno w trakcie, jak i po jego zakończeniu, w żaden sposób nie będzie bezpośrednio wykorzystywana do czynności opodatkowanych podatkiem VAT po stronie Gminy (...) Z przedstawionych okoliczności wynika, że w analizowanej sprawie nie wystąpi związek zakupów dokonanych w ramach projektu z wykonywanymi przez Gminę czynnościami opodatkowanymi, a zatem mając na względzie powyższe nie zostanie spełniona podstawowa przesłanka umożliwiająca odliczenie podatku naliczonego.Biorąc zatem pod uwagę przywołane przepisu ustawy o podatku od towarów i usług oraz przedstawiony we wniosku opis sprawy stwierdzić należy, że Wnioskodawcy nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia VAT naliczonego od wydatków, związanych z modernizacją oświetlenia ulicznego.”.   Analogiczne stanowisko zostało zajęte przez DKIS przykładowo w interpretacji indywidualnej z dnia 10 kwietnia 2020 r., nr 0114-KDIP4-1.4012.76.2020.2.DP oraz z dnia 1 sierpnia 2017 r., nr 0115-KDIT1-2.4012.411.2017.1.AP.   Na powyższe konkluzje nie ma wpływu fakt, iż w związku z poprawą efektywności energetycznej oświetlenia ulicznego na jej terenie, Gmina nabyła prawo do pozyskania i obrotu świadectwami efektywności energetycznej (Certyfikatami). Jest to uprawnienie wynikające z mocy prawa, na podstawie przepisów ustawy o efektywności energetycznej i nie ma żadnego wpływu na wykorzystanie efektów rzeczowych Inwestycji (zgodnie z określonym powyżej rozumieniem), w tym w szczególności nie zmienia tego wykorzystania ani w ogóle się z nim nie wiąże (oświetlenie spełnia swoją funkcję niezależnie od faktu przyznania Gminie praw do Certyfikatów i ew. obrotu nimi).   Ponadto, nawet w przypadku uznania, iż Umowa zawarta z Powiernikiem mogłaby mieć wpływ na zmianę wykorzystania oświetlenia ulicznego (z czym Wnioskodawca się nie zgadza), Gmina pragnie zwrócić uwagę, iż w ramach zawartej Umowy Gmina nie świadczyła na rzecz Powiernika żadnej usługi, a w konsekwencji przekazywanej Gminie z ww. tytułu kwoty w ogóle nie można traktować jako wynagrodzenie za usługę. Wręcz przeciwnie, zgodnie z zawartą Umową to Powiernik świadczył na rzecz Gminy usługi szczegółowo opisane w stanie faktycznym, z tytułu czego otrzymał on określone w Umowie wynagrodzenie (umowa o charakterze zakupowym).   W tym miejscu należy w szczególności podkreślić, iż Gmina nie dokonała sprzedaży na rzecz Powiernika praw majątkowych wynikających z Certyfikatów, gdyż posiadaczem tych praw w świetle art. 30 ust. 2 ustawy o efektywności energetycznej była Spółka. Jak wynika bowiem z ww. przepisów, prawa majątkowe wynikające ze świadectwa efektywności energetycznej powstają z chwilą zapisania Certyfikatu po raz pierwszy na koncie w rejestrze świadectw efektywności energetycznej i przysługują podmiotowi będącemu posiadaczem tego konta (tj. w tym przypadku Powiernikowi). Powyższe potwierdza m.in. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 lutego 2019 r., sygn. akt I FSK 142/17 oraz indywidualne interpretacje podatkowe wydane przez DKIS dnia 31 maja 2019 r., nr 0111-KDIB3-1.4012.197.2019.1.ICZ, dnia 17 czerwca 2019 r., nr 0115-KDIT1-2.4012.175.2019.1.AGW oraz dnia 18 kwietnia 2018 r., nr 0112-KDIL1-1.4012.56.2018.2.SJ.   Z pewnością również Gmina nie wykorzystywała w żaden sposób oświetlenia ulicznego w ramach współpracy z Powiernikiem. Biorąc pod uwagę przedstawione powyżej okoliczności faktyczne sprawy należy uznać, iż oświetlenie uliczne objęte Inwestycją jest wykorzystywane na potrzeby działalności niepodlegającej VAT, a tym samym Gminie nie przysługuje prawo do odliczenia VAT naliczonego związanego z nabyciem towarów i usług na potrzeby realizacji Inwestycji.   W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.   Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r., poz. 685, z późn. zm.) zwanej dalej „ustawą”, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.   W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.   Z art. 87 ust. 1 ustawy wynika, że w przypadku, gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.   W świetle art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.   Stosownie do cytowanych wyżej przepisów prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.   Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.   Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.   Pod pojęciem działalności gospodarczej, na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy, rozumie się wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.   Należy zauważyć, że w myśl art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.   Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej – (Dz. Urz. UE.L. Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, z późn. zm.), zgodnie z którym krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami.   Jednakże, w świetle unormowań prawa wspólnotowego w przypadku, gdy organy władzy publicznej bądź urzędy obsługujące te organy podejmują takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań, lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.   Stosownie do przepisu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2021 r., poz. 1372), gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Katalog zadań własnych gminy został określony w art. 7 ust. 1 ww. ustawy o samorządzie gminnym.   Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy) czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itd., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych).   Mając na uwadze powołane powyżej przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy należy stwierdzić, że rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy, uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. W omawianej sprawie warunek uprawniający do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego nie jest spełniony, ponieważ – jak wynika z okoliczności sprawy – efekty realizowanej przez Gminę Inwestycji są ogólnodostępne i przeznaczone do użytku niekomercyjnego (nieodpłatnego). Infrastruktura będąca przedmiotem Inwestycji służy nieodpłatnie ogółowi mieszkańców Gminy i osobom odwiedzającym Gminę. Gmina nie planuje przy tym zmiany charakteru korzystania z ww. infrastruktury, w tym jej udostępniania za odpłatnością na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub innej umowy cywilnoprawnej o podobnym charakterze.   Zatem uznać należy, że oświetlenie uliczne objęte Inwestycją realizowaną w ramach zadań własnych Gminy w zakresie ochrony środowiska i przyrody, bezpieczeństwa obywateli oraz zaopatrzenia w energię elektryczną nie jest wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Na powyższe bez wpływu pozostaje podnoszona przez Wnioskodawcę okoliczność, iż Gmina nabyła prawo do pozyskania i obrotu świadectwami efektywności energetycznej w postaci tzw. białych certyfikatów. W związku z powyższym, Wnioskodawca nie ma prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od wydatków ponoszonych z tytułu realizacji ww. inwestycji. Tym samym, Wnioskodawcy z tego tytułu nie przysługuje prawo do zwrotu podatku, o którym mowa w art. 87 ust. 1 ustawy.  Reasumując, w okolicznościach niniejszej sprawy uznać należy, że oświetlenie uliczne objęte Inwestycją wykorzystywane jest wyłącznie do czynności niepodlegających opodatkowaniu VAT i tym samym Wnioskodawca nie ma prawa do odliczenia podatku VAT w związku z realizacją inwestycji pn. „….”.  Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.   Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.   Podkreślić należy, iż tut. Organ wydając interpretację przepisów prawa podatkowego na podstawie art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej nie prowadzi postępowania podatkowego w rozumieniu tej ustawy. Niniejsza interpretacja indywidualna ogranicza się wyłącznie do udzielenia pisemnej informacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w okolicznościach stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę. Tut. Organ informuje, iż nie jest właściwy do przeprowadzenia postępowania dowodowego, które w przedmiotowej sprawie umożliwiłoby weryfikację opisanego stanu faktycznego.   Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego. Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.   Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.   Zgodnie z art. 14na § 1 ustawy Ordynacja podatkowa przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: 1)      z zastosowaniem art. 119a; 2)      w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3)      z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.   Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 ustawy Ordynacja podatkowa).   Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.  Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego,za pośrednictwem Organu, który ją wydał (art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP. W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Zgodnie z art. 57a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.