0113-KDIPT2-1.4011.1021.2021.5.MGR

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe Szanowny Panie, stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 27 października 2021 r. wpłynął Pana wniosek z 27 października 2021 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy dotyczy kosztów uzyskania przychodów oraz skutków podatkowych sprzedaży samochodu poleasingowego. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 18 stycznia 2022 r. (wpływ 18 stycznia 2022 r.). Treść wniosku jest następująca:   Opis zdarzenia przyszłego   Prowadzi Pan działalność gospodarczą w zakresie obsługi reklamowej dla firm oraz organizowania kampanii reklamowych. Z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej jest Pan zarejestrowany jako podatnik VAT czynny, a podatek dochodowy rozlicza w formie podatku liniowego. Na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej od sierpnia 2019 r. użytkuje Pan samochód osobowy na podstawie umowy leasingu operacyjnego, zawartej na okres trzech lat (cena samochodu wskazana w umowie leasingu to 54 471,54 zł netto, czyli 67 000 zł brutto). Planuje Pan w porozumieniu z leasingodawcą skrócić okres umowy leasingu w ten sposób, że przewidziana dotychczasową treścią umowy suma rat leasingowych zostanie przekształcona w jedną, ostatnią ratę leasingową do zapłaty. Z faktury dokumentującej tę ratę zamierza Pan odliczyć 50% VAT, a kwotę netto powiększoną o pozostałe 50% VAT zamierza zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej. Następnie dokona Pan wykupu przedmiotowego samochodu na cele osobiste (wynikająca z umowy wartość wykupu to 544 72 zł netto, czyli 670 zł brutto). W związku z tym, z faktury dokumentującej wykup samochodu nie odliczy Pan podatku VAT, jak również nie rozpozna na podstawie tej faktury kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej. Przedmiotowy wykup nastąpi przed końcem 2021 r. Przedmiotowy samochód zamierza Pan w przyszłym roku sprzedać. Sprzedaż nastąpi po upływie sześciu miesięcy, licząc od końca miesiąca, w którym wykupi Pan samochód z leasingu.   18 stycznia 2022 r. uzupełnił Pan wniosek i wskazał, że posiada nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w myśl art. 3 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r., poz. 1128, ze zm.; dalej jako: „u.p.d.o.f.”). Na potrzeby działalności gospodarczej prowadził Pan w 2021 r. i nadal prowadzi w 2022 r. podatkową księgę przychodów i rozchodów. Przedmiotowy samochód wykupił Pan z leasingu na cele prywatne 20 grudnia 2021 r. Posiada Pan fakturę wykupu samochodu z leasingu. Umowa leasingu w momencie jej zawarcia spełniała wszystkie warunki określone w art. 23b ust. 1 u.p.d.o.f. W okresie użytkowania samochodu na podstawie umowy leasingu zaliczał Pan do kosztów uzyskania przychodów 50% kwot netto oraz 50% VAT z faktur dokumentujących raty leasingowe. Na podstawie faktury dokumentującej wykup samochodu z leasingu nie rozpoznał Pan, ani nie rozpozna kosztu uzyskania przychodów. Przedmiotowy samochód jest samochodem osobowym w rozumieniu art. 5a pkt 19a u.p.d.o.f. i jest pojazdem spalinowym. Samochód nie jest składnikiem majątku w prowadzonej działalności, ponieważ został wykupiony z leasingu na cele prywatne i nie stał się składnikiem majątku, o którym mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1 u.p.d.o.f. Dodał Pan, że ponieważ wartość samochodu wynikająca z umowy leasingu wyniosła 67 000 zł brutto, a więc nie przekraczała 150 000 zł, ograniczenie wysokości kosztów uzyskania przychodów, wynikające z art. 23 ust. 1 pkt 47a u.p.d.o.f., nie miało w tym przypadku zastosowania. W okresie użytkowania samochodu na podstawie umowy leasingu przedmiotowy samochód był częściowo wykorzystywany do celów działalności gospodarczej, częściowo zaś do celów prywatnych. Od momentu wykupu samochodu z leasingu, wykorzystuje go Pan wyłącznie do celów prywatnych i nie będzie wykorzystywany na potrzeby działalności gospodarczej. W związku z tym nie został, ani nie zostanie zaliczony do majątku prowadzonej działalności, jak również nie były, ani nie będą dokonywane od niego odpisy amortyzacyjne.   Pytania   1.    Czy na podstawie faktury dokumentującej ostatnią ratę leasingową będzie Pan uprawniony do odliczenia 50% VAT? 2.    Czy na podstawie faktury dokumentującej ostatnią ratę leasingową będzie Pan uprawniony do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu z działalności gospodarczej kwotę netto oraz 50% VAT? 3.    Czy w związku ze sprzedażą samochodu będzie Pan obowiązany rozpoznać podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym przychód?   Przedmiotem interpretacji indywidualnej jest odpowiedź na pytania oznaczone Nr 2-3, dotyczące podatku dochodowego od osób fizycznych, natomiast w zakresie pytania Nr 1 dotyczącego podatku od towarów i usług wydane zostało odrębne rozstrzygnięcie.   Pana stanowisko w sprawie   Ad. 2. Kosztami uzyskania przychodów z działalności gospodarczej są koszty ponoszone przez podatników w celu osiągnięcia przychodów z działalności gospodarczej lub zachowania albo zabezpieczenia działalności gospodarczej źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych jako niestanowiące kosztów uzyskania przychodów (art. 22 ust. 1 u.p.d.o.f.). Jak już zostało wskazane, wynagrodzeniem z tytułu nabywania usług leasingu są przede wszystkim określone umową raty leasingowe. Uważa Pan, że nie ma podstaw do traktowania poszczególnych rat leasingowych wyłącznie jako wynagrodzenia z tytułu używania samochodów będących przedmiotem leasingu w miesiącach, których dotyczą te raty. W Pana ocenie, wszystkie raty leasingowe łącznie stanowią wynagrodzenie z tytułu używania takich samochodów w całym okresie umowy leasingu. Z tego względu ostatniej raty leasingu nie należy w przedstawionym zdarzeniu przyszłym traktować jako dotyczącej wyłącznie ostatniego okresu przedmiotowej umowy leasingu, lecz jako dotyczącą całego okresu tej umowy. W konsekwencji uważa Pan, że w przypadku planowanego skrócenia umowy leasingu zapłacona rata leasingowa stanowić będzie koszt poniesiony w celu osiągania przez Pana przychodów z działalności gospodarczej, a więc spełniony będzie pierwszy z wynikających z art. 22 ust. 1 u.p.d.o.f. warunków możliwości rozpoznania kosztów uzyskania przychodów. Ponadto, nawet gdyby przyjąć inaczej, tj. że ostatnia rata dotyczy wyłącznie ostatniego okresu przedmiotowej umowy leasingu, w okresie tym przedmiotowy samochód będzie Pan wykorzystywał w celu osiągania przychodów z prowadzonej działalności gospodarczej (tak jak w całym okresie tej umowy leasingu). Tym samym, również w przypadku takiego podejścia spełniony będzie pierwszy z wynikających z art. 22 ust. 1 u.p.d.o.f. warunków możliwości rozpoznania kosztów uzyskania przychodów. Jednocześnie, w przedstawionej sytuacji nie będzie miało zastosowania żadne z określonych przepisami art. 23 ust. 1 u.p.d.o.f. wyłączeń lub ograniczeń możliwości rozpoznawania kosztów uzyskania przychodów (poza - w zakresie w jakim będzie Pan uprawniony do odliczenia VAT z faktury dokumentującej ostatnią ratę leasingową - przepisem wyłączającym możliwość odliczania VAT, tj. art. 23 ust. 1 pkt 43 u.p.d.o.f.). Uważa Pan, że w przedstawionej sytuacji, na podstawie faktury dokumentującej ostatnią ratę leasingową będzie Pan uprawniony do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu z działalności gospodarczej kwoty netto oraz 50% VAT. Ad. 3. Nawet jeżeli umowę leasingu operacyjnego osoba fizyczna zawarła jako przedsiębiorca, dopuszczalny jest wykup przedmiotu leasingu na cele prywatne tej osoby. Dotyczy to również wykupu z leasingu samochodów osobowych. Wykup samochodu będącego przedmiotem leasingu operacyjnego na cele prywatne osoby fizycznej powoduje, że samochód ten nie staje się składnikiem majątku związanym z działalnością gospodarczą prowadzoną przez tę osobę.   W konsekwencji, w stanie prawnym obowiązującym do 31 grudnia 2021 r., przychód z odpłatnego zbycia (w szczególności sprzedaży) takiego samochodu powstaje tylko, jeżeli sprzedaż nastąpi przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie (wykup z leasingu) samochodu (art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d) u.p.d.o.f.). Potwierdzają to zarówno sądy administracyjne (przykładowo: wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 11 grudnia 2013 r., sygn. akt I SA/Po 574/13, czy wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 23 lutego 2015 r., sygn. akt I SA/Gl 1028/14), jak również organy podatkowe (przykładowo: interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z 5 listopada 2015 r., Nr IPTPB3/4511-206/15-2/RR, stanowiąca zmianę interpretacji indywidualnej, pismo Ministra Finansów z 25 lutego 2016 r., Nr DD9.8220.2.56.2016.KZU, czy interpretacje indywidualne Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej: -        z 8 kwietnia 2021 r., Nr 0113-KDIPT2-1.4011.170.2021.1.MM, -        z 7 lipca 2021 r., Nr 0113-KDIPT2-1.4011.477.2021.1.MD -        i z 17 września 2021 r., Nr 0113-KDIPT2-1.4011.609.2021.1.MAP).   Co prawda, 1 stycznia 2022 r. stan prawnym w tym zakresie ma się zmienić (wynika to ze zmian wprowadzanych uchwaloną przez Sejm i skierowaną do rozpatrzenia przez Senat 1 października 2021 r. ustawy z 1 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw), lecz nowe przepisy mają mieć zastosowanie do składników nabytych po 31 grudnia 2021 r. (co wynika z art. 51 wskazanej ustawy z 1 października 2021 r.).   W konsekwencji, zważywszy, że wykupu samochodu z leasingu na cele prywatne dokona Pan przed końcem 2021 r., nowe przepisy nie znajdą w Pana przypadku zastosowania. Uważa Pan w związku z tym, że w związku ze sprzedażą przedmiotowego samochodu w 2022 r., po upływie sześciu miesięcy od końca miesiąca, w którym wykupi go Pan z leasingu na cele prywatne, nie powstanie przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.     Ocena stanowiska   Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.   Uzasadnienie interpretacji indywidualnej   Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r., poz. 1128, ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 tej ustawy.   Przepis ten ma charakter ogólny. Z tego względu, każdy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy badać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu, a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów podatkowych bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania. Oznacza to,  że dla kwalifikacji prawnej danego kosztu istotne znaczenie ma cel, w jakim został poniesiony. Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów, jeżeli pomiędzy jego poniesieniem a powstaniem, zwiększeniem, bądź też możliwością powstania przychodu istnieje związek przyczynowy. Z oceny związku z prowadzoną działalnością winno wynikać, że  poniesiony wydatek obiektywnie może się przyczynić do osiągnięcia przychodów z danego źródła.   Aby zatem wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodu winien, w myśl art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, spełniać łącznie następujące warunki: ·         pozostawać w związku przyczynowo-skutkowym z przychodem lub źródłem przychodu, ·         być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu, ·         nie znajdować się na liście kosztów nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ·         być właściwie udokumentowany.   W oparciu o kryterium stopnia tego powiązania wyróżnia się koszty podatkowe bezpośrednio związane z przychodami, których poniesienie przekłada się wprost na uzyskanie konkretnych przychodów (możliwe jest ustalenie, w jakim okresie i w jakiej wysokości powstał związany z nimi przychód) oraz inne niż bezpośrednio z nimi związane, których nie można wprost przypisać do określonych przychodów, ale są racjonalnie uzasadnione jako zmierzające do ich osiągnięcia (tzw. koszty pośrednie).   Kosztami będą zarówno koszty uzyskania przychodów pozostające w bezpośrednim związku z uzyskiwanymi przychodami, jak i koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami (pozostające w związku pośrednim) – jeżeli zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu osiągnięcia przychodów, nawet wówczas, gdy z obiektywnych powodów przychód nie zostanie osiągnięty. Przy ustalaniu kosztów uzyskania przychodów każdy wydatek - poza wyraźnie wskazanymi w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - wymaga indywidualnej oceny pod kątem bezpośredniego lub pośredniego związku z przychodem i racjonalnością działania dla osiągnięcia tego przychodu. Kosztami uzyskania przychodów będą zatem wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, jeżeli są one racjonalnie uzasadnione, a każdy wydatek powinien być oceniany przede wszystkim z tego punktu widzenia. Wszystkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione koszty pozwalają na normalne funkcjonowanie przedsiębiorstwa, a w sensie podatkowym zabezpieczają źródło przychodów. Wskazać przy tym należy, że koszty poniesione na zachowanie źródła przychodu to takie koszty, które poniesione zostały, aby przychody z danego źródła przychodów w dalszym ciągu występowały w nienaruszonym stanie oraz aby takie źródło w ogóle dalej istniało. Natomiast, jako zabezpieczenie źródła przychodów powinno się przyjmować koszty poniesione na ochronienie istniejącego źródła przychodów, w taki sposób, aby to źródło funkcjonowało w bezpieczny sposób.   Zasady opodatkowania stron umowy leasingu podatkiem dochodowym od osób fizycznych reguluje rozdział 4a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z art. 23a pkt 1 wskazanej wyżej ustawy, ilekroć w rozdziale jest mowa o umowie leasingu - rozumie się przez to umowę nazwaną w kodeksie cywilnym, a także każdą inną umowę, na mocy której jedna ze stron, zwana dalej „finansującym”, oddaje do odpłatnego używania albo używania i pobierania pożytków na warunkach określonych w ustawie drugiej stronie, zwanej dalej „korzystającym”, podlegające amortyzacji środki trwałe lub wartości niematerialne i prawne, a także grunty oraz prawo wieczystego użytkowania gruntów. Z kolei, art. 23a pkt 2 cytowanej ustawy stanowi, że  ilekroć w rozdziale jest mowa o podstawowym okresie umowy leasingu - rozumie się przez to czas oznaczony, na jaki została zawarta ta umowa, z wyłączeniem czasu, na który może być przedłużona lub skrócona; w przypadku zmiany strony lub stron tej umowy podstawowy okres umowy uważa się za zachowany, jeżeli inne postanowienia umowy nie uległy zmianie.   W myśl art. 23b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, opłaty ustalone w  umowie leasingu, ponoszone przez korzystającego w podstawowym okresie umowy z tytułu używania środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych stanowią przychód finansującego i odpowiednio w przypadku, o którym mowa w pkt 1, koszt uzyskania przychodów korzystającego, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, jeżeli: 1)    umowa leasingu, w przypadku gdy korzystającym nie jest osoba wymieniona w pkt 2, została zawarta na czas oznaczony, stanowiący co najmniej 40% normatywnego okresu amortyzacji, jeżeli przedmiotem umowy leasingu są podlegające odpisom amortyzacyjnym rzeczy ruchome lub wartości niematerialne i prawne, albo została zawarta na okres co najmniej 5 lat, jeżeli jej przedmiotem są podlegające odpisom amortyzacyjnym nieruchomości; 2)    umowa leasingu, w przypadku gdy korzystającym jest osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej, została zawarta na czas oznaczony; 3)    suma ustalonych opłat w umowie leasingu, o której mowa w pkt 1 lub 2, pomniejszona o  należny podatek od towarów i usług, odpowiada co najmniej wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, a w przypadku zawarcia przez finansującego następnej umowy leasingu środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej będących uprzednio przedmiotem takiej umowy odpowiada co  najmniej jego wartości rynkowej z dnia zawarcia następnej umowy leasingu; przepis art. 19 stosuje się odpowiednio. Zgodnie z art. 23b ust. 2 powołanej ustawy, jeżeli finansujący w dniu zawarcia umowy leasingu korzysta ze zwolnień w podatku dochodowym przysługujących na podstawie: 1)    art. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, 2)    przepisów o specjalnych strefach ekonomicznych, 3)    art. 23 i 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1991 r. o spółkach z udziałem zagranicznym (Dz. U. z 1997 r., poz. 143, z 1998 r., poz. 1063 oraz z 1999 r., poz. 484 i 1178) - do umowy tej stosuje się zasady opodatkowania określone w art. 23f-23h.   W związku z powyższym, jeżeli zawarta umowa leasingu spełnia określone w art. 23b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych warunki oraz finansujący w dniu zawarcia nie korzysta ze zwolnień wymienionych w art. 23b ust. 2 powołanej ustawy, to korzystający może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wszelkie poniesione koszty związane z przedmiotem umowy leasingu.   Jednocześnie wskazać należy, że zgodnie z treścią art. 23 ust. 1 pkt 46 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów poniesionych wydatków z tytułu kosztów używania, stanowiącego własność podatnika prowadzącego działalność gospodarczą, samochodu osobowego niebędącego składnikiem majątku, o którym mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, oraz składek na ubezpieczenie takiego samochodu; te wydatki i składki w wysokości 20% stanowią jednak koszty uzyskania przychodów pod warunkiem, że samochód ten jest wykorzystywany również do celów związanych z działalnością gospodarczą prowadzoną przez podatnika. Natomiast na podstawie art. 23 ust. 1 pkt 46a powyższej ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów 25% poniesionych wydatków, z zastrzeżeniem pkt 36, z tytułu kosztów używania samochodu osobowego, innego niż określony w pkt 46, na potrzeby prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej - jeżeli samochód osobowy jest wykorzystywany również do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą prowadzoną przez podatnika. Jak stanowi art. 23 ust. 1 pkt 47 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów składek na ubezpieczenie samochodu osobowego, innego niż określony w pkt 46, w wysokości przekraczającej ich część ustaloną w takiej proporcji, w  jakiej kwota 150 000 zł pozostaje do wartości samochodu przyjętej dla celów ubezpieczenia. Stosownie zaś do treści art. 23 ust. 1 pkt 47a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów dotyczących samochodu osobowego opłat wynikających z umowy leasingu, o której mowa w art. 23a pkt 1, umowy najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze, z wyjątkiem opłat z tytułu składek na ubezpieczenie samochodu osobowego, w wysokości przekraczającej ich część ustaloną w takiej proporcji, w  jakiej kwota 150 000 zł pozostaje do wartości samochodu osobowego będącego przedmiotem tej umowy.   W myśl art. 23 ust. 1 pkt 43 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie  uważa się za koszty uzyskania przychodów podatku od towarów i usług, z tym, że jest kosztem uzyskania przychodów podatek naliczony: -        jeżeli podatnik zwolniony jest od podatku od towarów i usług lub nabył towary i usługi w celu wytworzenia albo odprzedaży towarów lub świadczenia usług zwolnionych od podatku od towarów i usług, -        w tej części, w której zgodnie z przepisami o podatku od towarów i usług podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty lub zwrot różnicy podatku od towarów i usług – jeżeli naliczony podatek od towarów i usług nie powiększa wartości środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej.   Przytoczony przepis wskazuje, że kosztem podatkowym może być podatek od towarów i usług w sytuacji, gdy zgodnie z przepisami ustawy o podatku od towarów i usług, podatek naliczony nie może zostać odliczony od podatku należnego lub zwrócony.   Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że prowadzi Pan działalność gospodarczą. W sierpniu 2019 r. zawarł Pan umowę leasingu operacyjnego samochodu osobowego o wartości brutto 67 000 zł, na okres 3 lat. Samochód jest wykorzystywany w sposób mieszany (czyli także do celów prywatnych). Umowa leasingu spełnia warunki określone w art. 23b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Samochód spełnia definicję samochodu osobowego zawartą w art. 5a pkt 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Planuje Pan skrócić okres umowy leasingu.   Mając na uwadze przedstawione zdarzenie przyszłe oraz powyższe przepisy prawa podatkowego stwierdzić należy, że jeżeli samochód będący przedmiotem leasingu operacyjnego stanowi samochód osobowy wykorzystywany do celów mieszanych, to ponoszone wydatki na opłaty leasingowe będą stanowić koszty uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej, zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, o ile będą poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów i zostaną prawidłowo udokumentowane. Należy jednak mieć na uwadze ograniczenia, o których mowa w art. 23 ust. 1 pkt 46 - 47a oraz art. 23b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zatem do kosztów uzyskania przychodów może Pan zaliczyć tę część opłat leasingowych, która proporcjonalnie do ceny samochodu nie przekracza 150 000 zł. Skoro, jak wskazano we wniosku, wartość samochodu będącego przedmiotem leasingu nie przekracza wartości 150 000 zł, to wskazane wydatki w całości mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów. Tym samym, na podstawie faktury dokumentującej ostatnią ratę leasingową będzie Pan uprawniony do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu z działalności gospodarczej kwotę netto tejże raty oraz 50% wartości podatku od towarów i usług wykazanej na fakturze. Ww. koszty stanowić będą koszty niezbędne dla zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów.   W tym miejscu wyjaśnić trzeba, że wcześniejsze rozwiązanie umowy leasingu operacyjnego (tj. przed terminem wskazanym w umowie), co do zasady, nie wywołuje żadnych skutków podatkowych. Zmianie ulega jedynie sposób rozliczenia od momentu zakończenia umowy. Zatem, wcześniejsze rozwiązanie umowy leasingu (wykup samochodu), nie wpłynie na wysokość możliwych do zaliczenia do kosztów podatkowych rat leasingowych.   Odnosząc się natomiast do Pana wątpliwości związanych ze sprzedażą samochodu poleasingowego, należy zauważyć co następuje.   Przepis art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zawiera katalog źródeł przychodów, z których dochody podlegają opodatkowaniu według zasad określonych dla danego źródła przychodów. Jednym ze źródeł przychodów jest wymieniona w pkt 3 pozarolnicza działalność gospodarcza. Zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.   Stosownie do art. 14 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy, przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia składników majątku będących: a)    środkami trwałymi albo wartościami niematerialnymi i prawnymi, podlegającymi ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, b)    składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza 1 500 zł, c)    składnikami majątku, które ze względu na przewidywany okres używania równy lub krótszy niż rok nie zostały zaliczone do środków trwałych albo wartości niematerialnych i prawnych, d)    składnikami majątku stanowiącymi spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego lub udział w takim prawie, które zgodnie z art. 22n ust. 3 nie podlegają ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych – wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą lub przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej, z zastrzeżeniem ust. 2c; przy określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio.   Odrębnym od pozarolniczej działalności gospodarczej źródłem przychodu jest wymienione w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2: a)    nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, b)    spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, c)    prawa wieczystego użytkowania gruntów, d)    innych rzeczy, – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.   Zgodnie z art. 10 ust. 2 pkt 3 ww. ustawy, przepisów ust. 1 pkt 8 nie stosuje się do odpłatnego zbycia składników majątku, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, z zastrzeżeniem ust. 3, nawet jeżeli przed zbyciem zostały wycofane z działalności gospodarczej, a między pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z działalności i dniem ich odpłatnego zbycia, nie upłynęło 6 lat.   Wyłączenie zastosowania art. 10 ust. 1 pkt 8 obejmuje w szczególności te składniki majątku, które są wykorzystywane w działalności gospodarczej lub zostały z niej wycofane, a przy tym spełniają warunki określone w art. 14 ust. 2 pkt 1, a więc podlegają ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych.   W tym miejscu wskazać należy, że ustawa z 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r., poz. 2105 ; dalej: „ustawa zmieniająca”) wprowadziła m.in. zmiany w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.   I tak, do art. 10 ust. 2 dodano pkt 4, zgodnie z którym przepisów ust. 1 pkt 8 nie stosuje się do odpłatnego zbycia: składników, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 19, nawet jeżeli przed zbyciem zostały wycofane z działalności gospodarczej, a między pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki te zostały wycofane z działalności gospodarczej, i dniem ich odpłatnego zbycia, nie upłynęło 6 lat.   Natomiast do art. 14 do ust. 2 dodano m.in. punkt 19, na podstawie którego przychodem z działalności gospodarczej są również: przychody z odpłatnego zbycia składników będących rzeczami ruchomymi, wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą lub przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej, na podstawie umowy, o której mowa w art. 23b ust. 1, przy czym przy określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio.   Wskazać jednak należy, że na podstawie art. 51 ustawy zmieniającej, przepisy art. 10 ust. 2 pkt 4 i art. 14 ust. 2 pkt 19 ustawy zmienianej w art. 1 mają zastosowanie do składników nabytych po dniu 31 grudnia 2021 r.   Tym samym, zmiana ta dotyczy osób prowadzących działalność gospodarczą, które dokonają zbycia składników będących uprzednio przedmiotem leasingu operacyjnego, nabytych po 31 grudnia 2021 r. i następnie wycofanych z działalności.   Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że przedmiotowy samochód wykupił Pan z leasingu na cele prywatne 20 grudnia 2021 r. i posiada fakturę potwierdzającą ten wykup. Od momentu wykupu samochodu z leasingu, wykorzystuje go Pan wyłącznie do celów prywatnych. Samochód nie będzie wykorzystywany na potrzeby działalności gospodarczej. W związku z tym, nie został zaliczony do majątku prowadzonej działalności.   Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz przytoczone przepisy prawa podatkowego, należy stwierdzić, że jeżeli – w istocie – wykupiony 20 grudnia 2021 r., po zakończeniu umowy leasingu samochód nie będzie wykorzystywany przez Pana w działalności gospodarczej i nie zostanie zaliczony do składników majątku tej działalności, to przychód uzyskany ze sprzedaży tego samochodu nie będzie stanowił przychodu z działalności gospodarczej.   Wówczas skutki podatkowe sprzedaży takiego samochodu należy rozważyć pod kątem powstania przychodu ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, czyli odpłatnego zbycia rzeczy. W konsekwencji, planowana sprzedaż samochodu będzie skutkować powstaniem przychodu z tego źródła, jeżeli nastąpi przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpi jego nabycie. Natomiast obowiązek podatkowy nie powstanie u Pana, jeżeli zbycie samochodu - tak jak w przedstawionym zdarzeniu przyszłym - będzie miało miejsce po upływie pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie tego samochodu (wykup z leasingu).   Reasumując, sprzedaż samochodu osobowego, jako niezwiązanego z prowadzoną działalnością i nieużytkowanego na jej potrzeby, po upływie 6 miesięcy, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpił wykup (nabycie samochodu), nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.   Dodatkowe informacje   Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty opis sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.   Podkreślić należy, że przedmiotem interpretacji indywidualnej jest wyłącznie kwestia kosztów uzyskania przychodów związanych z ostatnią ratą leasingu oraz skutków podatkowych sprzedaży samochodu poleasingowego. Zatem w przedmiotowej interpretacji nie odniesiono się do sposobu rozliczenia umowy leasingu operacyjnego między Panem a leasingodawcą.   Informacja o zakresie rozstrzygnięcia   Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji ·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy  z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r., poz. 1540, ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji. ·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1)    z zastosowaniem art. 119a; 2)    w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3)    z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, ze zm.; dalej jako „PPSA”).   Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): ·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo ·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na  adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r., poz. 1540, ze zm.).