0113-KDIPT2-2.4011.1008.2021.3.MK

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe Szanowna Pani, stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 7 października 2021 r. wpłynął Pani wniosek z 4 października 2021 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy możliwości skorzystania z ulgi termomodernizacyjnej. Uzupełniła go Pani pismami złożonymi 29 grudnia 2021 r. i 14 stycznia 2022 r. Treść wniosku jest następująca:   Opis stanu faktycznego   Zakupiła Pani działkę od taty, aktem notarialnym. Wybudowała Pani domek letniskowy, który spełnia warunki mieszkalnego. Domek ma pozwolenie na użytkowanie. W 2021 r. założyła Pani panele fotowoltaiczne. Na tę inwestycję zaciągnęła Pani kredyt na 10 lat. Przedstawiciel handlowy twierdził, że może Pani spokojnie ująć ten wydatek w PIT-37 za 2020 r. w uldze modernizacyjnej i odliczyć 17% od poniesionych kosztów. Również założyła Pani klimatyzację z funkcją grzania, by w domku tylko przepalać drzewem kominkowym, a nie palić cały czas.   W uzupełnieniu wniosku wskazała Pani, że jest podatnikiem i wraz z mężem opłaca podatek od osób fizycznych wg skali podatkowej (Pani jest na emeryturze, a mąż pracuje na umowę o pracę). Właścicielem budynku jest Pani od 2013 r. Domek był przez cały czas wykańczany i w 2021 r. na Pani wniosek, Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego w …, zgodnie z art. 54 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2020 r., poz. 1333), zaświadczył o braku podstaw do wniesienia sprzeciwu w sprawie budowy domku letniskowego i wskazał zakończenie budowy z dniem 4 maja 2021 r. Domek spełnia wymogi art. 3 pkt 2 ustawy Prawo budowlane. Działka, która była zakupiona przez Pani rodziców w 1994 r., miała być zagospodarowana i miał być wybudowany dom jednorodzinny. Pani tata dostał pozwolenie na budowę w 2004 r., decyzja nr …, ale z przyczyn zdrowotnych zaprzestał budowy i poprosił Urząd o wstrzymanie otrzymanej decyzji, która cały czas była i jest ważna, jak się Pani dowiadywała w Urzędzie. W 2013 r. temat powrócił i na Pani prośbę otrzymała Pani decyzję na budowę domu letniskowego  nr …, który jednak można zakwalifikować jako dom mieszkalny. Dom wybudowany został zgodnie ze wszystkimi procedurami urzędowymi, zgłoszeniem zakończenia prac budowlanych w organach Nadzoru Budowlanego. Budynek wybudowano na podstawie pozwolenia na budowę nr … z dnia 16 maja 2013 r., wydanego przez …. Domek ma konstrukcję drewnianą. Powierzchnia zabudowy 45 m2. Powierzchnia użytkowa 41,49 m2. Gabaryty domu 8,5 x 5,2 m, wysokość zabudowy 5,76 m, geometria dachu-dwuspadowy, liczba kondygnacji: 2, kubatura 207 m3. Wystąpiła Pani z wnioskiem o zmianę przeznaczenia i sposobu użytkowania budynku z letniskowego na mieszkalny do Burmistrza … o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dnia 10 listopada 2021 r. Dnia 29 listopada 2021 r. otrzymała Pani zawiadomienie o wszczęciu postępowania w tej sprawie. Budynek służy do realizacji potrzeb mieszkaniowych Pani i Pani męża. Faktura VAT została wystawiona  przez firmę …, która nie korzysta ze zwolnienia od podatku od towarów i usług. Faktura VAT została wystawiona na Pani nazwisko i adres, gdzie zostały założone panele fotowoltaiczne. Klimatyzator, który jest zamontowany w domu, nie jest połączony z pompą ciepła. Firma … wystąpiła z wnioskiem o dofinansowanie z programu „…” o kwotę 3 tys. zł., która jeszcze nie została przyznana z braku funduszy. Odliczenia od wszystkich realizowanych w przyszłości, jeżeli takowe będą, przedsięwzięć przy modernizacji domu, nie przekroczy kwoty 53 000 zł. W uzupełnieniu wniosku złożonym 14 stycznia 2022 r. wskazała Pani, że kompleksowe wykonanie instalacji fotowoltaicznej wraz z zakupem komponentów i montażem nastąpiło dnia 28 lutego 2021 r. Zgłoszenie przyłączenia do sieci elektroenergetycznej mikroinstalacji, nastąpiło dnia 9 marca 2021 r., a podłączenie do sieci … dnia 25 marca 2021 r. W dniu 4 maja 2021 r. powiadomiła Pani Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego w … o zakończeniu budowy domku letniskowego zlokalizowanego na nieruchomości oznaczonej nr …, położonej przy ul. … w miejscowości …. W dniu 16 czerwca 2021 r. została Pani powiadomiona o braku podstaw do wniesienia sprzeciwu w sprawie zakończenia budowy domku letniskowego. W dniu 1 lipca 2021 r. napisała Pani zapytanie do Starostwa …, jakie dokumenty są wymagane do zmiany statusu domku letniskowego na mieszkalny całoroczny. Otrzymała Pani w dniu 7 lipca 2021 r. odpowiedź od tamtejszego Organu, gdzie należy zgłosić zmianę sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części i jakie dokumenty dołączyć. W dniu 10 listopada 2021 r., po konsultacji z kierownikiem budowy, wystąpiła Pani z wnioskiem o zmianę sposobu użytkowania budynku z letniskowego na mieszkalny. Dnia 29 listopada 2021 r. otrzymała Pani zawiadomienie o wszczęciu postępowania w tej sprawie. W dniu 30 grudnia 2021 r. otrzymała Pani postanowienie, w którego uzasadnieniu jest napisane: „Po zapoznaniu się z dołączonymi do wniosku w przedmiotowej sprawie aktami Starosta …, postanowił uzgodnić pozytywnie ww. projekt decyzji o warunkach zabudowy.” Domek miał wcześniej założone panele niż został odebrany do użytkowania (zakończona budowa) ale wszystko to wiązało się z kosztami i z czasem, gdyż jeszcze wraz z mężem Państwo pracują. Mieszka Pani na stałe w …; w wolne chwile, weekendy, urlopy, jeździ na działkę, która jest położona od … 50 km, chce Pani tam zamieszkać, ale też aby mogli mieć ciepło jak przyjeżdżają w zimę założyła Pani najpierw panele, gdyż prawie wszystkie urządzenia w domku są na prąd (terma, kuchenka indukcyjna, kaloryfery itp.). Poniosła Pani koszty (dla Pani spore), ale też 20% wyprodukowanej energii zabiera …, zgodziła się Pani na to, mając nadzieję jak mówiła firma, która zakładała panele, że będzie można odliczyć bez problemu w uldze modernizacyjnej w PIT za 2021 r., bo nie ważne kiedy założone, ważny rok podatkowy tak Pani usłyszała. Jednak wołała się Pani upewnić, czy może odliczyć czy też nie, by Urząd Skarbowy nie miał pretensji, że robi Pani oszustwo. Chciałaby Pani, jak zamieszka na stałe, bardziej ocieplić domek, dołożyć wełny mineralnej (jest tyle rozwiązań). W tej chwili jest ciepło ale jednak cały czas trzeba przepalać w piecyku typ koza. Pytanie Czy może Pani odliczyć poniesione wydatki na zainstalowanie paneli fotowoltaicznych 17% poniesionych kosztów?   Pani stanowisko w sprawie Pani zdaniem, powinna Pani odliczyć poniesione koszty w uldze modernizacyjnej, ponieważ nie zużytą energię oddaje Pani do Zakładu Energetycznego 20%. Otrzymała Pani kredyt, który przez 10 lat będzie spłacała. Założyła Pani klimatyzację, by oszczędzić środowisko nie paląc cały czas w kominku w okresie jesienno-zimowym. Domek jest praktycznie w lesie, więc klimatyzacja jest najlepszym rozwiązaniem na dogrzanie się. Chce Pani mieszkać w tym domku i cieszyć się naturą, jest Pani na emeryturze i ostatnie lata chce spędzić jak Pani rodzice, na działce. Następnym etapem będzie przekształcenie domku na mieszkalny całoroczny, chociaż i tak spełnia te warunki do całorocznego. Złożyła Pani dokumenty do gminy ... o wyrażenie zgody na podłączenie się do kanalizacji i sieci wodociągowej, otrzymała Pani zgodę. Ma Pani również zamiar docieplić domek. Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej   Na podstawie art. 1 pkt 4 oraz art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 9 listopada 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. z 2018 r., poz. 2246) w ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych dodano art. 26h, a w ustawie z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne zmieniono brzmienie art. 11 ust. 1 i 2. Ustawa ta wprowadziła do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz do ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne korzystne rozwiązanie podatkowe dla podatników, tzw. ulgę termomodernizacyjną.   W myśl art. 26h ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r., poz. 1128, z późn. zm.), podatnik będący właścicielem lub współwłaścicielem budynku mieszkalnego jednorodzinnego ma prawo odliczyć od podstawy obliczenia podatku, ustalonej zgodnie z art. 26 ust. 1 lub art. 30c ust. 2, wydatki poniesione w roku podatkowym na materiały budowlane, urządzenia i usługi, związane z realizacją przedsięwzięcia termomodernizacyjnego w tym budynku, określone w przepisach wydanych na podstawie ust. 10, które zostanie zakończone w okresie 3 kolejnych lat, licząc od końca roku podatkowego, w którym poniesiono pierwszy wydatek.   Wobec powyższego adresatami ulgi termomodernizacyjnej są podatnicy podatku dochodowego opłacający podatek według skali podatkowej, 19% stawki podatku oraz opłacający ryczałt od przychodów ewidencjonowanych, będący właścicielami lub współwłaścicielami jednorodzinnych budynków mieszkalnych, ponoszący wydatki na realizację przedsięwzięć termomodernizacyjnych. Ponadto, odliczenie przysługuje pod warunkiem zakończenia przedsięwzięcia termomodernizacyjnego w okresie do 3 kolejnych lat, licząc od końca roku podatkowego, w którym poniesiono pierwszy wydatek.   Z uwagi na powyższe należy wskazać, że zgodnie z art. 5a pkt 18b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, budynek mieszkalny jednorodzinny, o którym mowa w ww. art. 26h ust. 1 to budynek mieszkalny jednorodzinny w rozumieniu art. 3 pkt 2a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2020 r., poz. 1333, z późn. zm.).   Ilekroć w ustawie jest mowa o budynku mieszkalnym jednorodzinnym - należy przez to rozumieć budynek wolno stojący albo budynek w zabudowie bliźniaczej, szeregowej lub grupowej, służący zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych, stanowiący konstrukcyjnie samodzielną całość, w którym dopuszcza się wydzielenie nie więcej niż dwóch lokali mieszkalnych albo jednego lokalu mieszkalnego i lokalu użytkowego o powierzchni całkowitej nieprzekraczającej 30% powierzchni całkowitej budynku (art. 3 pkt 2a ustawy Prawo budowlane). Natomiast stosownie do art. 3 pkt 2 ww. ustawy, ilekroć w ustawie jest mowa o budynku - należy przez to rozumieć taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach. Ustawa dotycząca prawa budowlanego, ani ustawa podatkowa nie zawiera definicji „budynku letniskowego”. Z wykładni systemowej można wywieść, że w pojęciu budynku mieszkalnego mieści się także pojęcie budynku mieszkalnego letniskowego. Co do zasady,o tym czy budynek można uznać za letniskowy czy za budynek mieszkalny, decyduje jego przeznaczenie, a więc funkcja, której ma służyć. Według rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) (Dz. U. z 1999 r. Nr 112, poz. 1316, z późn. zm.), dom letniskowy należy do klasy budynków mieszkalnych, jednakże dla oceny możliwości skorzystania z ulgi istotne jest ustalenie, czy w danym budynku podatnik będzie realizował swoje cele mieszkaniowe, czy jedynie potrzeby związane z rekreacją i wypoczynkiem. Należy również wziąć pod uwagę orzecznictwo sądowe w zakresie kwalifikacji domku letniskowego do budynków mieszkalnych. W wyroku NSA w Warszawie z dnia 17 stycznia 2003 r., sygn. akt I S A/Łd 1519/01, uznano, że budynek letniskowy będzie się mieścił w pojęciu budynku mieszkalnego, (...) gdy będzie przeznaczony na zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych (nie rekreacyjnych, wypoczynkowych bądź w celu lokaty kapitału) podatnika i jego bliskich, a w szczególności jego parametry techniczne umożliwiają zamieszkiwanie w nim przez cały rok. Natomiast w wyroku NSA z dnia 19 lutego 2008 r., sygn. akt II FSK 1726/06 (wydanym w zakresie podatku od nieruchomości) stwierdzono, że kryterium decydującym o zaliczeniu budynku do poszczególnych kategorii budynków, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, jest kryterium zaspokajania podstawowych potrzeb mieszkaniowych właściciela i osób mu bliskich. Budynek letniskowy będzie się mieścił w pojęciu budynku mieszkalnego tylko wówczas, gdy będzie użytkowany faktycznie przez właściciela (jego bliskich), służąc tym samym zaspokajaniu podstawowych potrzeb mieszkaniowych (nie rekreacyjnych, wypoczynkowych bądź w celu lokaty kapitału).   Jak stanowi natomiast art. 3 pkt 6 przytoczonej wyżej ustawy, ilekroć w ustawie jest mowa o budowie ˗ należy przez to rozumieć wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowę, rozbudowę, nadbudowę obiektu budowlanego.     Z kolei art. 5a pkt 18c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych definiuje przedsięwzięcie termomodernizacyjne jako przedsięwzięcie termomodernizacyjne w rozumieniu ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów (Dz. U. z 2020 r., poz. 22, z późn. zm.).   W myśl art. 2 pkt 2 ustawy o wspieraniu termomodernizacji i remontów, użyte w ustawie określenia oznaczają przedsięwzięcia termomodernizacyjne - przedsięwzięcia, których przedmiotem jest: a)    ulepszenie, w wyniku którego następuje zmniejszenie zapotrzebowania na energię dostarczaną na potrzeby ogrzewania i podgrzewania wody użytkowej oraz ogrzewania do budynków mieszkalnych, budynków zbiorowego zamieszkania oraz budynków stanowiących własność jednostek samorządu terytorialnego służących do wykonywania przez nie zadań publicznych, b)    ulepszenie, w wyniku którego następuje zmniejszenie strat energii pierwotnej w lokalnych sieciach ciepłowniczych oraz zasilających je lokalnych źródłach ciepła, jeżeli budynki wymienione w lit. a), do których dostarczana jest z tych sieci energia, spełniają wymagania w zakresie oszczędności energii, określone w przepisach prawa budowlanego, lub zostały podjęte działania mające na celu zmniejszenie zużycia energii dostarczanej do tych budynków, c)    wykonanie przyłącza technicznego do scentralizowanego źródła ciepła, w związku z likwidacją lokalnego źródła ciepła, w wyniku czego następuje zmniejszenie kosztów pozyskania ciepła dostarczanego do budynków wymienionych w lit. a), d)    całkowita lub częściowa zamiana źródeł energii na źródła odnawialne lub zastosowanie wysokosprawnej kogeneracji.   Katalog wydatków podlegających odliczeniu znajduje się w załączniku do rozporządzenia Ministra Inwestycji i Rozwoju z dnia 21 grudnia 2018 r. w sprawie określenia wykazu rodzajów materiałów budowlanych, urządzeń i usług związanych z realizacją przedsięwzięć termomodernizacyjnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 2489). Odliczeniu podlegają wydatki na materiały budowlane i urządzenia: 1)    materiały budowlane wykorzystywane do docieplenia przegród budowlanych, płyt balkonowych oraz fundamentów wchodzące w skład systemów dociepleń lub wykorzystywane do zabezpieczenia przed zawilgoceniem, 2)    węzeł cieplny wraz z programatorem temperatury, 3)    kocioł gazowy kondensacyjny wraz ze sterowaniem, armaturą zabezpieczającą i regulującą oraz układem doprowadzenia powietrza i odprowadzenia spalin, 4)    kocioł olejowy kondensacyjny wraz ze sterowaniem, armaturą zabezpieczającą i regulującą oraz układem doprowadzenia powietrza i odprowadzenia spalin, 5)    zbiornik na gaz lub zbiornik na olej, 6)    kocioł na paliwo stałe spełniający co najmniej wymagania określone w rozporządzeniu Komisji (UE) 2015/1189 z dnia 28 kwietnia 2015 r. w sprawie wykonania dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/125/WE w odniesieniu do wymogów dotyczących ekoprojektu dla kotłów na paliwa stałe (Dz. Urz. UE L 193 z dnia 21 lipca 2015 r., s. 100), 7)    przyłącze do sieci ciepłowniczej lub gazowej, 8)    materiały budowlane wchodzące w skład instalacji ogrzewczej, 9)    materiały budowlane wchodzące w skład instalacji przygotowania ciepłej wody użytkowej, 10) materiały budowlane wchodzące w skład systemu ogrzewania elektrycznego, 11) pompa ciepła wraz z osprzętem, 12) kolektor słoneczny wraz z osprzętem, 13) ogniwo fotowoltaiczne wraz z osprzętem, 14) stolarka okienna i drzwiowa, w tym okna, okna połaciowe wraz z systemami montażowymi, drzwi balkonowe, bramy garażowe, powierzchnie przezroczyste nieotwieralne, 15) materiały budowlane składające się na system wentylacji mechanicznej wraz z odzyskiem ciepła lub odzyskiem ciepła i chłodu.   Odliczeniem objęte są również wydatki na następujące usługi: 1)    wykonanie audytu energetycznego budynku przed realizacją przedsięwzięcia termomodernizacyjnego, 2)    wykonanie analizy termograficznej budynku, 3)    wykonanie dokumentacji projektowej związanej z pracami termomodernizacyjnymi, 4)    wykonanie ekspertyzy ornitologicznej i chiropterologicznej, 5)    docieplenie przegród budowlanych lub płyt balkonowych lub fundamentów, 6)    wymiana stolarki zewnętrznej np.: okien, okien połaciowych, drzwi balkonowych, drzwi zewnętrznych, bram garażowych, powierzchni przezroczystych nieotwieralnych, 7)    wymiana elementów istniejącej instalacji ogrzewczej lub instalacji przygotowania ciepłej wody użytkowej lub wykonanie nowej instalacji wewnętrznej ogrzewania lub instalacji przygotowania ciepłej wody użytkowej, 8)    montaż kotła gazowego kondensacyjnego, 9)    montaż kotła olejowego kondensacyjnego, 10) montaż pompy ciepła, 11) montaż kolektora słonecznego, 12) montaż systemu wentylacji mechanicznej z odzyskiem ciepła z powietrza wywiewanego, 13) montaż instalacji fotowoltaicznej, 14) uruchomienie i regulacja źródła ciepła oraz analiza spalin, 15) regulacja i równoważenie hydrauliczne instalacji, 16) demontaż źródła ciepła na paliwo stałe.   W myśl art. 26h ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, kwota odliczenia nie może przekroczyć 53 000 zł w odniesieniu do wszystkich realizowanych przedsięwzięć termomodernizacyjnych w poszczególnych budynkach, których podatnik jest właścicielem lub współwłaścicielem. Stosownie do art. 26h ust. 3 ww. ustawy, wysokość wydatków ustala się na podstawie faktur wystawionych przez podatnika podatku od towarów i usług niekorzystającego ze zwolnienia od tego podatku. Jeżeli poniesione wydatki były opodatkowane podatkiem od towarów i usług, za kwotę wydatku uważa się wydatek wraz z podatkiem od towarów i usług, o ile podatek ten nie został odliczony na podstawie ustawy o podatku od towarów i usług (art. 26h ust. 4 ww. ustawy).   Natomiast, zgodnie z art. 26h ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, odliczeniu nie podlegają wydatki w części, w jakiej zostały: 1)    sfinansowane (dofinansowane) ze środków Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej lub wojewódzkich funduszy ochrony środowiska i gospodarki wodnej lub zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie; 2)    zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym lub uwzględnione przez podatnika w związku z korzystaniem z ulg podatkowych w rozumieniu Ordynacji podatkowej.   Powyższa regulacja wskazuje na brak możliwości odliczenia wydatków, których podatnik nie poniósł, gdyż zostały mu zrefinansowane (zwrócone). Odliczeniu podlegają te wydatki, których ciężar ekonomiczny ponosi podatnik (uszczuplają jego majątek). Nie ma także możliwości odliczenia wydatków, które w jakiejkolwiek formie pomniejszyły już zobowiązanie podatkowe podatnika.   Odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono wydatki (art. 26h ust. 6 ww. ustawy). W myśl art. 26h ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, kwota odliczenia nieznajdująca pokrycia w rocznym dochodzie podatnika podlega odliczeniu w kolejnych latach, nie dłużej jednak niż przez 6 lat, licząc od końca roku podatkowego, w którym poniesiono pierwszy wydatek. Zgodnie z art. 26h ust. 8 ww. ustawy, podatnik, który po roku, w którym dokonał odliczeń, otrzymał zwrot odliczonych wydatków na realizację przedsięwzięcia termomodernizacyjnego, jest obowiązany doliczyć odpowiednio kwoty poprzednio odliczone do dochodu za rok podatkowy, w którym otrzymał ten zwrot. W przypadku niezrealizowania przedsięwzięcia termomodernizacyjnego w terminie, o którym mowa w ust. 1, podatnik dolicza kwoty poprzednio odliczone do dochodu za rok podatkowy, w którym upłynął ten termin (art. 26h ust. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). Stosownie do uprzednich ustaleń ˗ zauważyć należy, że podatnik może skorzystać z odliczenia m.in. wtedy, gdy wynikiem realizowanego przedsięwzięcia termomodernizacyjnego jest: a) ulepszenie, w wyniku którego następuje zmniejszenie zapotrzebowania na energię dostarczaną na potrzeby ogrzewania budynku, lub b) ulepszenie, w wyniku którego następuje zmniejszenie strat energii, lub c)  wykonanie przyłącza technicznego, w wyniku czego następuje zmniejszenie kosztów pozyskania ciepła, w tym również d) zamiana źródeł energii na źródła odnawialne lub zastosowanie wysokosprawnej kogeneracji – tj. przedsięwzięcia, które powodują określone zmiany w dotychczasowym użytkowaniu budynku.   Odliczenie z tytułu ulgi termomodernizacyjnej stosuje się również do przedsięwzięcia termomodernizacyjnego rozpoczętego przed dniem 1 stycznia 2019 r., które zostanie zakończone po dniu 31 grudnia 2018 r., jednak nie później niż w okresie 3 kolejnych lat, licząc od końca roku podatkowego, w którym poniesiono pierwszy wydatek. W takim przypadku odliczeniu podlegają wydatki poniesione na realizację przedsięwzięcia termomodernizacyjnego od dnia 1 stycznia 2019 r. do dnia, w którym upływa okres 3 kolejnych lat, licząc od końca roku podatkowego, w którym poniesiono pierwszy wydatek. Odliczenia dokonuje się w zeznaniu składanym za rok, w którym poniesiono wydatki. Zatem, z punktu widzenia zastosowania ulgi termomodernizacyjnej istotna jest data poniesienia wydatku. Za datę poniesienia wydatku uważa się dzień sprzedaży (datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi) określony na fakturze VAT, ponieważ na podstawie faktury ustala się wysokość poniesionych wydatków na termomodernizację budynku. W przypadku, gdy na fakturze VAT brak jest informacji o dniu sprzedaży przyjmuje się, że dzień ten przypada na dzień, w którym wystawiono fakturę.   Reasumując, podatnik będący właścicielem lub współwłaścicielem istniejącego budynku mieszkalnego jednorodzinnego ma prawo odliczyć od podstawy obliczenia podatku, wydatki poniesione w roku podatkowym na materiały budowlane, urządzenia i usługi, związane z realizacją przedsięwzięcia termomodernizacyjnego w tym budynku, które zostanie zakończone w okresie 3 kolejnych lat, licząc od końca roku podatkowego, w którym poniesiono pierwszy wydatek. Kwota odliczenia nie może przekroczyć 53 000 zł w odniesieniu do wszystkich realizowanych przedsięwzięć termomodernizacyjnych w poszczególnych budynkach, których podatnik jest właścicielem lub współwłaścicielem. Wysokość wydatków ustala się na podstawie faktur wystawionych przez podatnika podatku od towarów i usług niekorzystającego ze zwolnienia od tego podatku. Katalog wydatków podlegających odliczeniu znajduje się w załączniku do rozporządzenia Ministra Inwestycji i Rozwoju w sprawie określenia wykazu rodzajów materiałów budowlanych, urządzeń i usług związanych z realizacją przedsięwzięć termomodernizacyjnych i wyłącznie w zakresie tych wydatków, podatnikowi przysługuje ulga termomodernizacyjna. Wśród nich wymienia się m.in. wydatki na nabycie ogniwa fotowoltaicznego wraz z osprzętem, a także montaż instalacji fotowoltaicznej. Jednakże odliczeniu nie podlegają wydatki w części, w jakiej zostały: -        sfinansowane (dofinansowane) ze środków Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej lub wojewódzkich funduszy ochrony środowiska i gospodarki wodnej lub zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie; -        zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym lub uwzględnione przez podatnika w związku z korzystaniem z ulg podatkowych w rozumieniu Ordynacji podatkowej.   Przepisy normujące ulgę termomodernizacyjną nie odwołują się w swej treści do nowo budowanego budynku jednorodzinnego. Z tego względu wydatki poniesione na materiały budowlane, urządzenia i usługi związane z realizacją przedsięwzięcia termomodernizacyjnego w budynku mieszkalnym jednorodzinnym będącym w budowie nie mogą być przez podatników uwzględniane w ramach rzeczonej ulgi. Wyjaśnić przy tym należy, że zgodnie z art. 54 ust. 1 ustawy Prawo budowlane do użytkowania obiektu budowlanego, na budowę którego wymagane jest pozwolenie na budowę albo zgłoszenie budowy, o której mowa w art. 29 ust. 1 pkt 1a i 19a, można przystąpić, z zastrzeżeniem art. 55 i art. 57, po zawiadomieniu organu nadzoru budowlanego o zakończeniu budowy, jeżeli organ ten, w terminie 14 dni od dnia doręczenia zawiadomienia, nie zgłosi sprzeciwu w drodze decyzji. Przepis art. 30 ust. 6a stosuje się. Natomiast treść art. 55 ww. ustawy określa wyjątkowe przypadki, gdy zakończenie budowy następuje wtedy, gdy inwestor uzyska ostateczną decyzję o pozwoleniu na użytkowanie. Tym samym przywołana wyżej ustawa ˗ Prawo budowalne ˗ „oddaniem do użytkowania” określa moment zakończenia procesu budowy i możliwości przystąpienia przez budującego do użytkowania budynku. Zatem, utożsamia ten fakt z formalnym zakończeniem danej budowy (wybudowaniem określonego budynku). Pojęcia zakończenia budowy nie można rozumieć w oderwaniu od przepisów regulujących proces budowalny, przewidzianych w ustawie Prawo budowalne. Z powyższych względów, dla celów zastosowania przedmiotowej ulgi konieczne jest powiązanie wydatku związanego z realizacją przedsięwzięcia termomodernizacyjnego z budynkiem, który już istnieje i służy zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych, stanowiąc konstrukcyjnie samodzielną całość – stosownie do treści art. 3 pkt 2a ustawy Prawo budowlane.   Wobec powyższego dokonując analizy wskazanych wyżej przepisów prawa oraz przedstawionego opisu stanu faktycznego stwierdzić należy, że ulga, o której mowa w art. 26h ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przysługuje właścicielowi lub współwłaścicielowi istniejącego już budynku mieszkalnego jednorodzinnego w rozumieniu art. 5a pkt 18b ww. ustawy. Należy bowiem podkreślić, że przepisy normujące tę ulgę nie odwołują się do nowo budowanego budynku jednorodzinnego.   Jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w wyroku z dnia 25 kwietnia 2019 r., sygn. akt II SA/Wr 50/19, „(…) o zakończeniu budowy świadczy spełnienie przez inwestora warunków przystąpienia do użytkowania obiektu budowlanego, a zatem złożenie zawiadomienia, o jakim mowa w art. 54 ust. 1 Prawa budowlanego względnie wniosku o wydanie decyzji o pozwoleniu na użytkowanie z art. 55 Prawa budowlanego (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 28 sierpnia 2012 r., sygn. akt II FSK 191/11, z dnia 10 stycznia 2014 r., sygn. akt II FSK 381/12 (…). Dopóki więc inwestor nie dokona zawiadomienia o zakończeniu budowy i nie otrzyma decyzji o sprzeciwie lub też nie uzyska ostatecznej decyzji o pozwoleniu na użytkowanie, budowa obiektu nie jest formalnie zakończona, czyli z punktu widzenia przepisów ustawy – Prawo budowlane obiekt pozostaje w budowie.”   Z przedstawionego we wniosku i jego uzupełnień opisu stanu faktycznego wynika, że jest Pani podatnikiem i wraz z mężem opłaca podatek od osób fizycznych wg skali podatkowej . Właścicielem budynku jest Pani od 2013 r. Domek był przez cały czas wykańczany. Kompleksowe wykonanie instalacji fotowoltaicznej wraz z zakupem komponentów i montażem nastąpiło dnia 28 lutego 2021 r. Zgłoszenie przyłączenia do sieci elektroenergetycznej mikroinstalacji nastąpiło dnia 9 marca 2021 r., a podłączenie do sieci dnia 25 marca 2021 r. W dniu 4 maja 2021 r. powiadomiła Pani Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego o zakończeniu budowy domku. W dniu 16 czerwca 2021 r. została Pani powiadomiona o braku podstaw do wniesienia sprzeciwu w sprawie zakończenia budowy domku letniskowego. Domek spełnia wymogi art. 3 pkt 2 ustawy Prawo budowlane. Budynek służy do realizacji potrzeb mieszkaniowych Pani i Pani męża. Faktura VAT została wystawiona  przez firmę, która nie korzysta ze zwolnienia od podatku od towarów i usług. Faktura Vat została wystawiona na Pani nazwisko i adres, gdzie zostały założone panele fotowoltaiczne.  Odliczenia od wszystkich realizowanych w przyszłości, jeżeli takowe będą, przedsięwzięć przy modernizacji domu, nie przekroczy kwoty 53 000 zł. W dniu 10 listopada 2021 r., po konsultacji z kierownikiem budowy, wystąpiła Pani z wnioskiem o zmianę sposobu użytkowania budynku z letniskowego na mieszkalny. W dniu 30 grudnia 2021 r. otrzymała Pani postanowienie, w którym Starosta Powiatu postanowił uzgodnić pozytywnie ww. projekt decyzji o warunkach zabudowy. Domek miał wcześniej założone panele niż został odebrany do użytkowania (zakończona budowa), ale wszystko to wiązało się z kosztami i czasem.   Mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis stanu faktycznego oraz powołane przepisy prawa, stwierdzić należy, że nie będzie Pani miała prawa do odliczenia w zeznaniu składanym za rok 2021, w ramach ulgi termomodernizacyjnej wskazanej w art. 26h ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wydatków poniesionych na materiały budowlane, urządzenia i usługi związane z realizacją przedsięwzięcia termomodernizacyjnego, tj. zakup i montaż instalacji fotowoltaicznej, gdyż przedmiotowe wydatki zostały poniesione przed formalnym zakończeniem – w świetle przepisów prawa budowlanego – budowy budynku letniskowego służącego do realizacji potrzeb mieszkaniowych Pani i Pani męża, wyposażonego w niezbędne pomieszczenia, urządzenia i infrastrukturę, do stałego pobytu (całorocznego). Podkreślić należy, że ulga, o której mowa w art. 26h ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przysługuje właścicielowi lub współwłaścicielowi istniejącego już budynku mieszkalnego jednorodzinnego w rozumieniu art. 5a pkt 18b ww. ustawy. Przepisy normujące tę ulgę nie odwołują się do nowo budowanego budynku. Na powyższą kwalifikację prawną - brak możliwości skorzystania z ulgi termomodernizacyjnej w przedstawionym stanie faktycznym, nie wpływa zmiana przeznaczenia i sposobu użytkowania budynku z letniskowego na mieszkalny.   Wobec powyższego Pani stanowisko należało uznać za nieprawidłowe. Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.   Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretację indywidualną w trybie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r., poz. 1540, z późn. zm.), opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego podanego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego.  Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Jeżeli zatem, przedstawiony we wniosku stan faktyczny będzie się różnił od występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Pani w zakresie rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji ·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy  z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji. ·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1)    z zastosowaniem art. 119a; 2)    w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3)    z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, ze zm.; dalej jako „PPSA”).   Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r., poz. 1540 ze zm.).