0113-KDIPT2-2.4011.1044.2021.2.SR

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe Szanowny Panie, stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe. Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 21 października 2021 r. wpłynął Pana wniosek z 19 października 2021 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ograniczonego obowiązku podatkowego. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem złożonym 27 stycznia 2022 r. Treść wniosku jest następująca: Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego Wnioskodawca jest osobą fizyczną, obywatelem Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej. W chwili składania wniosku nie posiada żadnych związków z Polską. Nie posiada w Polsce ośrodka interesów ekonomicznych lub osobistych i nie przebywa na terytorium Polski dłużej niż 183 dni w roku podatkowym. W związku z tym Wnioskodawca nie posiada miejsca zamieszkania w Polsce w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i podlega w Polsce tzw. ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Wnioskodawca zamierza zawrzeć umowę zlecenia ze spółką z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w … (dalej: „Zleceniodawca”). Zleceniodawca należy do międzynarodowej grupy kapitałowej. Na podstawie ww. umowy zlecenia Wnioskodawca będzie wykonywał czynności w Egipcie. Planowany okres zatrudnienia to listopad 2021 r. – wrzesień 2022 r. z możliwością przedłużenia. W zakres czynności Wnioskodawcy wchodzić będzie m.in.: koordynowanie przychodzących i wychodzących dostaw, odbiór i weryfikacja dostaw do magazynu, nadzorowanie i pomoc przy załadunku i rozładunku dostaw, organizowanie i przydzielanie miejsc magazynowych zgodnie z potrzebami, znakowanie zapasów odpowiednimi oznaczeniami, utrzymywanie i aktualizacja bazy danych magazynowych, prowadzenie ewidencji zapasów i identyfikowanie ewentualnych braków, raportowanie o stanie zapasów, wyjaśnianie wszelkich wątpliwości pomiędzy dokumentami a stanem magazynowym, nadzór nad wydawaniem zapasów z magazynu. Wyżej wymienione czynności będą w całości wykonywane w Egipcie. W tym państwie realizowany jest obecnie projekt budowlany, prowadzony przez podmiot należący do tej samej grupy kapitałowej co Zleceniodawca, ale mający siedzibę na terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej. Czynności Wnioskodawcy wykonywane będą w związku z tym projektem i nie będą wymagały podróży do Polski ani pobytu w Polsce. Zgodnie z posiadaną przez Wnioskodawcę wiedzą Zleceniodawca nie jest bezpośrednio zaangażowany w realizację projektu w Egipcie. W szczególności nie jest inwestorem, wykonawcą lub podwykonawcą tego projektu. Czynności Wnioskodawcy podyktowane będą istniejącymi na miejscu potrzebami podmiotów innych niż Zleceniodawca i to te podmioty będą faktycznymi beneficjentami tych czynności. Wynagrodzenie z tytułu umowy zlecenia wypłacane będzie Wnioskodawcy przez Zleceniodawcę. W uzupełnieniu wniosku wskazano, że: -        Wnioskodawca jest obywatelem wyłącznie Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej. Nie posiada obywatelstwa polskiego. -        W 2021 r. Wnioskodawca przebywał w Zjednoczonym Królestwie Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej oraz Królestwie Bahrajnu. W Królestwie Bahrajnu przebywał powyżej 183 dni. -        W 2021 r.  centrum interesów osobistych Wnioskodawcy znajdowało się w Zjednoczonym Królestwie Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, a centrum interesów gospodarczych Wnioskodawcy (przez który należy przede wszystkim rozumieć miejsce prowadzenia działalności zarobkowej, źródła dochodów, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy i ruchomy, polisy ubezpieczeniowe, zaciągnięte kredyty, konta bankowe itd.), znajdowało się na terytorium Królestwa Bahrajnu. -        Przez dziesięć miesięcy 2021 r. miejsce zamieszkania dla celów podatkowych Wnioskodawcy znajdowało się na terytorium Królestwa Bahrajnu. -        W 2022 r. Wnioskodawca będzie przebywał na terytorium Egiptu dłużej niż przez 183 dni. -        W 2022 r. centrum interesów osobistych Wnioskodawcy będzie się znajdowało w Zjednoczonym Królestwie Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, a Jego ośrodek interesów ekonomicznych (przez który należy przede wszystkim rozumieć miejsce prowadzenia działalności zarobkowej, źródła dochodów, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy i ruchomy, polisy ubezpieczeniowe, zaciągnięte kredyty, konta bankowe itd.) będzie się znajdował na terytorium Egiptu przynajmniej do końca września 2022 r. -        Zdaniem Wnioskodawcy, nie jest On obecnie traktowany jako rezydent podatkowy Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z uwagi na swoje miejsce zamieszkania. -        Wnioskodawca zawarł umowę zlecenia ze Zleceniodawcą na okres od dnia 1 listopada 2021 r. do dnia 30 września 2022 r. -        W odpowiedzi na pytanie Organu „Czy Pana zleceniodawca posiada w Egipcie zagraniczny zakład lub stałą placówkę w rozumieniu umów o unikaniu podwójnego opodatkowania oraz czy Pana wynagrodzenia są/będą ponoszone przez ten zakład lub placówkę?” Wnioskodawca wskazał, że nie potrafi udzielić odpowiedzi na to pytanie ze względu na brak wiedzy w tym temacie. -        W odpowiedzi na pytanie Organu „Jakie podmioty będą faktycznymi beneficjentami wykonywanych przez Pana czynności; gdzie znajduje się ich siedziba, a także zakład lub placówka?” Wnioskodawca wskazał, że nie potrafi udzielić odpowiedzi na to pytanie ze względu na brak wiedzy w tym temacie. -        Wnioskodawca nie wie, który podmiot będzie przekazywał środki pieniężne na wynagrodzenie Wnioskodawcy otrzymywane od Zleceniodawcy. -        Wnioskodawca potwierdza, że wypłacane mu wynagrodzenia podlegają opodatkowaniu w Egipcie (nie są tam zwolnione z opodatkowania). -        Oprócz wynagrodzenia ze wskazanej umowy zlecenia, Wnioskodawca nie uzyskuje żadnych innych dochodów w żadnym innym kraju. -        W odpowiedzi na pytanie Organu „Czy w 2021 r i 2022 r. poza wynagrodzeniem ze wskazanej umowy zlecenia uzyskiwał/uzyskuje Pan przychody ze źródeł położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeśli tak to prosimy wskazać konkretne źródła (np. stosunek pracy, pozarolnicza działalność gospodarcza, sprzedaż nieruchomości itp.)?” Wnioskodawca wskazał, że nie uzyskiwał i nie uzyskuje żadnych innych dochodów ze źródeł położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w tym dochodów ze stosunku pracy, pozarolniczej działalności gospodarczej oraz ze sprzedaży nieruchomości. -        Wnioskodawca nie był i nie jest zatrudniony na umowę o pracę przez swojego Zleceniodawcę i nie łączy go żaden inny stosunek prawny ze Zleceniodawcą lub inną spółką z grupy kapitałowej. -        Wnioskodawca nie prowadził i nie prowadzi indywidualnej działalności gospodarczej. Wskazana umowa zlecenia nie jest zawarta w ramach jakiejkolwiek indywidualnej działalności gospodarczej. -        Wnioskodawca będzie wykonywał czynności na stanowisku Deputy Warehouse Manager polegające na nadzorze nad magazynem. Z uwagi na wiedzę i doświadczenie Wnioskodawcy, czynności te będą wykonywane bez nadzoru Zleceniodawcy. Odpowiedzialność za niewykonanie lub nienależyte wykonanie powierzonych czynności i zadań, Wnioskodawca ponosić będzie wobec menedżera projektu oraz Zleceniodawcy. -        Wnioskodawca będzie sprawował czynności zarządzania i kontroli w zakresie podległego mu obszaru i będzie nadzorował czynności podwykonawców. -        Wypłata i wysokość wynagrodzenia Wnioskodawcy są niezależne od efektywności wykonywanych przez Niego czynności i zadań. -        W ramach wskazanej umowy zlecenia, Wnioskodawca nie będzie współpracował bezpośrednio z organem stanowiącym podmiotu, dla którego będzie On wykonywał czynności (czyli podmiotu z grupy w Egipcie). W zakresie zależności pomiędzy podmiotami, Wnioskodawca wskazuje, że sam zawarł umowę zlecenia z podmiotem polskim. W ramach zlecenia Wnioskodawca wykonuje usługi materialne na terytorium Egiptu. Wnioskodawca nie zna pełnych zależności pomiędzy Zleceniodawcą a podmiotem w Egipcie. -        Z posiadanej przez Wnioskodawcę wiedzy, w zakresie działalności gospodarczej Zleceniodawcy mieści się m.in. działalność w zakresie inżynierii i związane z nią doradztwo techniczne, roboty związane z budową rurociągów przesyłowych i sieci rozdzielczych oraz innych obiektów inżynierii lądowej i wodnej. Zleceniodawca nie świadczy usług outsourcingu pracowniczego, ani wynajmu pracowniczego. Zleceniodawca nie jest również agencją zatrudnienia. Zawarta umowa zlecenia jest związana z prowadzoną przez Zleceniodawcę działalnością gospodarczą.   Pytanie Czy dochody Wnioskodawcy osiągane z tytułu umowy zlecenia zawartej ze Zleceniobiorcą, ale wykonywanej w całości na terytorium Egiptu na rzecz podmiotu lub podmiotów innych niż Zleceniobiorca stanowią dochody osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w myśl art. 3 ust. 2b ustawy podatku dochodowym od osób fizycznych i podlegają opodatkowaniu w Polsce? Pana stanowisko w sprawie W ocenie Wnioskodawcy, w przedstawionych powyżej okolicznościach, dochody przez Niego osiągane z tytułu umowy zlecenia zawartej ze Zleceniobiorcą, ale wykonywanej w całości na terytorium Egiptu na rzecz podmiotu lub podmiotów innych niż Zleceniobiorca nie stanowią dochodów osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu art. 3 ust. 2b ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej jako: „UPIT”) i nie podlegają opodatkowaniu w Polsce. Zgodnie z art. 3 ust. 1a UPIT, za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która: 1)    posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub 2)    przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym. Wnioskodawca nie spełnia żadnego z powyższych kryteriów, ponieważ nie przebywa na terytorium Polski, nie posiada żadnego majątku znajdującego się w Polsce, a Jego najbliższa rodzina zamieszkuje w Wielkiej Brytanii. W związku z tym, Wnioskodawca uważa się za osobę niemającą miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu UPIT. Na podstawie art. 3 ust. 2a UPIT, osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Ten rodzaj obowiązku podatkowego ciąży na Wnioskodawcy w Polsce. Na podstawie art. 3 ust. 2b UPIT, za dochody osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez osoby wymienione w ww. ust. 2a uważa się w szczególności dochody (przychody) z: 1)    pracy wykonywanej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia; 2)    działalności wykonywanej osobiście na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia; 3)    działalności gospodarczej prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w tym poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład; 4)    położonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieruchomości lub praw do takiej nieruchomości, w tym ze zbycia jej w całości albo w części lub zbycia jakichkolwiek praw do takiej nieruchomości; 5)    papierów wartościowych oraz pochodnych instrumentów finansowych niebędących papierami wartościowymi, dopuszczonych do publicznego obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w ramach regulowanego rynku giełdowego, w tym uzyskane ze zbycia tych papierów albo instrumentów oraz z realizacji praw z nich wynikających; 6)    tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji) w spółce, ogółu praw i obowiązków w spółce niebędącej osobą prawną lub tytułów uczestnictwa w funduszu inwestycyjnym, instytucji wspólnego inwestowania lub innej osobie prawnej i praw o podobnym charakterze lub z tytułu należności będących następstwem posiadania tych udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów uczestnictwa lub praw – jeżeli co najmniej 50% wartości aktywów tej spółki, spółki niebędącej osobą prawną, tego funduszu inwestycyjnego, tej instytucji wspólnego inwestowania lub osoby prawnej, bezpośrednio lub pośrednio, stanowią nieruchomości położone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa do takich nieruchomości; 6a) tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów uczestnictwa lub praw o podobnym charakterze w spółce nieruchomościowej; 7)    tytułu należności regulowanych, w tym stawianych do dyspozycji, wypłacanych lub potrącanych, przez osoby fizyczne, osoby prawne albo jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, mające miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, niezależnie od miejsca zawarcia umowy i wykonania świadczenia; 8)    niezrealizowanych zysków, o których mowa w art. 30da. Zasady opodatkowania w Polsce przychodów uzyskanych przez nierezydentów z tytułu umów o charakterze umowy zlecenia reguluje art. 29 UPIT pod warunkiem, że przychody takie zostały uzyskane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Jeżeli przychody z tego tytułu nie zostały uzyskane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, nie podlegają polskiemu opodatkowaniu. Zgodnie z art. 13 pkt 8 lit. a) UPIT, za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło, uzyskiwane wyłącznie od osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej – z wyjątkiem przychodów uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz przychodów, o których mowa w pkt 9. UPIT nie definiuje sformułowania „przychody uzyskane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej”, a art. 3 ust. 2b wymienia jedynie niektóre rodzaje przychodów, które są uznawane za należące do tej kategorii. Dla ustalenia zakresu przedmiotowego tego sformułowania należy zatem odwołać się do jego wykładni. Każde państwo w ramach swojej suwerenności ma prawo nakładania i pobierania podatków na własnym terytorium od własnych obywateli, jak również od znajdujących się na terytorium tego państwa obywateli bądź rezydentów innych państw, egzekwowania podatków, rozstrzygania sporów związanych z realizacją obowiązków podatkowych (jurysdykcja podatkowa). Aby dana kategoria podmiotów była w świetle prawa podatkowego zobowiązana do ponoszenia ciężaru podatkowego, musi być w jakiś sposób związana z krajowym systemem prawa podatkowego. Takim łącznikiem podatkowym czyli elementem podatkowego stanu faktycznego, który u konkretnego podmiotu powoduje powstanie obowiązku podatkowego może być cecha osoby podlegającej obowiązkowi podatkowemu (obywatelstwo, miejsce zamieszkania bądź siedziba, miejsce zarządu, miejsce rejestracji) bądź nawiązanie do źródła przychodów (łącznik źródła), miejsca położenia rzeczy (łącznik miejsca położenia rzeczy) oraz wykonywania praw majątkowych (łącznik miejsca wykonywania praw majątkowych). Zgodnie z treścią wyroku NSA z 15 maja 2017 r., sygn. akt II FSK 3587/14, wydanego w sprawie analogicznych do UPIT przepisów ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych: „Możliwość opodatkowania przychodów w danym państwie może nastąpić pod warunkiem wystąpienia związku przedmiotu opodatkowania (przychodu) lub podmiotu podatkowego z tym państwem. Obowiązkowi podatkowemu w danym państwie mogą, po pierwsze, podlegać podmioty podatkowe mające miejsce zamieszkania, siedzibę na terytorium tego państwa, po drugie, podmioty podatkowe osiągające przychody (dochody) na terytorium tego państwa. Opodatkowanie uzyskiwania przychodu (dochodu) przez podmiot podatkowy w danym państwie będzie uzależnione od wystąpienia tzw. łącznika podatkowego: podmiotowego (miejsca zamieszkania, siedziby podatnika) lub przedmiotowego (źródła przychodu)”. Art. 3 ust. 2a UPIT, wprowadzając instytucję ograniczonego obowiązku podatkowego, posługuje się pojęciem miejsca osiągnięcia/uzyskania dochodu, a nie miejscem wykonania usług, czy miejscem wykorzystania efektów świadczenia. Zasada ograniczonego obowiązku podatkowego stanowi, że Rzeczpospolita Polska ma prawo do opodatkowania osób fizycznych niebędących jej rezydentami podatkowymi, ale tylko w zakresie dochodów uzyskiwanych ze źródła dochodów położonych na jej terytorium. Co istotne, w takim przypadku sam fakt wypłaty wynagrodzenia przez polski podmiot nie stanowi warunku do uznania, że osoba uzyskująca od takiego podmiotu należność jest związana z krajowym systemem prawa podatkowego. W orzecznictwie sądowo- administracyjnym funkcjonuje utrwalony pogląd, zgodnie z którym dla objęcia polską jurysdykcją podatkową dochodów nierezydentów z tytułu wypłat należności przez polskich rezydentów niewystarczające jest ustalenie, że źródłem wypłat tych należności jest polski rezydent podatkowy. Uznanie, że nierezydent osiąga dochód na terenie Polski możliwe jest dopiero wtedy, gdy zostanie stwierdzone, że również rezultat świadczonej przez niego usługi w postaci powstania lub powiększenia dochodu następuje u usługodawcy na terytorium Polski. Stanowisko takie zostało przyjęte w wyrokach NSA: z dnia 4 lipca 2013 r., sygn. akt II FSK 2200/11, z dnia 15 grudnia 2010 r., sygn. akt II FSK 1454/09 i z dnia 21 stycznia 2009 r., sygn. akt II FSK 1465/07. Zbliżone stanowisko do powyższego zajął Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w wyroku z dnia 5 czerwca 2019 r., sygn. akt I SA/Gl 185/19. W wyroku Sąd wskazał: „W orzecznictwie sądowym dotyczącym ograniczonego obowiązku podatkowego wskazuje się, że pod pojęciem "terytorium, z którym wiąże się osiąganie dochodów" należy rozumieć miejsce, gdzie dokonują się czynności lub położone są nieruchomości (źródło), które generują dochód i są jego przyczyną sprawczą. Czynnością taką nie jest wypłata pieniędzy, wypłata jest elementem finalnym całego procesu osiągania dochodu (por. wyrok NSA z dnia 18 listopada 2016 r., sygn. akt II FSK 3002/14). Dochód może być osiągnięty (uzyskany, otrzymany) w Polsce tylko wtedy, gdy w Polsce znajdował się podmiot będący beneficjentem uprawnienia do dochodu, a nie wtedy, gdy w Polsce znajdował się podmiot zobowiązany do wypłaty kwoty stanowiącej dla jej adresata dochód, ani też wtedy, gdy efekt usługi świadczonej poza Polską będzie wykorzystany w Polsce (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 7 września 2016 r., sygn. akt III SA/Wa 2048/15). Na gruncie polskiego prawa podatkowego nie można wiązać ograniczonego obowiązku podatkowego nierezydenta z uzyskaniem przychodu od kontrahenta, który jest spółką polską, na podstawie umowy o wykonanie usług, których realizacja nie jest związana z terytorium RP. Pod pojęciem "terytorium, z którym wiąże się osiąganie dochodów" należy rozumieć miejsce, gdzie faktycznie podejmowane są czynności zmierzające do osiągnięcia dochodu (por. wyrok NSA z dnia 7 lipca 2016 r, sygn. akt II FSK 227/16)”. Ponadto, zgodnie z poglądami doktryny, źródłem dochodu jest czynność, za którą dochód jest wypłacany, a nie osoba nabywcy. Przez pojęcie dochodów osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej należy rozumieć dochód, którego źródło jest położone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. O źródle dochodów położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej można mówić wtedy, gdy źródło to jest trwale związane z tym terytorium. Uznanie, że dochodem osiąganym na terytorium RP jest każdy dochód, który jest wypłacony przez polski podmiot, prowadzi do wniosku, że każdy kto otrzymuje zapłatę od polskiego rezydenta, osiąga dochody podlegające opodatkowaniu w Polsce, co jest trudne do racjonalnej akceptacji. Zgodnie z tym co wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, wszelkie czynności wykonywane przez Wnioskodawcę na podstawie umowy zawartej ze Zleceniodawcą będą miały swój efekt w Egipcie. Materialny charakter tych czynności powoduje, że są one nieodwracalnie związane z miejscem ich wykonywania, a ich rezultaty powstają na obszarze, w którym są wykonywane. Ich beneficjentem nie będzie Zleceniodawca, lecz podmiot z grupy kapitałowej do której należy Zleceniodawca realizujący projekt na miejscu, tzn. w Egipcie. Rezultaty świadczonych przez Wnioskodawcę usług będą miały znaczenie i korzyść dla ww. podmiotu. Rezultaty czynności wykonywanych przez Wnioskodawcę nie będą mogły zatem zostać wykorzystane przez Zleceniodawcę na terytorium Polski w jakikolwiek sposób. Inaczej zatem niż w przypadku usług o charakterze niematerialnym, których rezultaty mogą być wykorzystywane poza terytorium, na którym zostały wykonane, korzyści z usług Wnioskodawcy powstają wyłącznie tam, gdzie zostały faktycznie wykonane. Powyższe prowadzi do konkluzji, że jedynym elementem faktycznie łączącym Wnioskodawcę ze Zleceniodawcą będzie wypłata wynagrodzenia z tytułu zawartej umowy zlecenie za wykonywanie czynności nie mających jakiegokolwiek związku z terytorium Polski. Z tych powodów Wnioskodawca stoi na stanowisku, że Jego przychody z tytułu umowy zlecenia zawartej ze Zleceniobiorcą, ale wykonywanej w całości na terytorium Egiptu na rzecz podmiotu lub podmiotów innych niż Zleceniobiorca, nie stanowią przychodów osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu art. 3 ust. 2b UPIT i nie podlegają opodatkowaniu w Polsce. Wprawdzie ta uwaga nie dotyczy meritum wniosku, ale Wnioskodawca zauważa, że przyjęcie odmiennego stanowiska w sprawie będącej przedmiotem wniosku, tj. uznanie, że przychody z umowy zawartej ze Zleceniodawcą stanowią przychody osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, spowoduje, że Jego wynagrodzenie zostanie opodatkowane podwójnie (w Egipcie i w Polsce) i nie będzie mu przysługiwało prawo do uniknięcia takiego podwójnego opodatkowania. Od wielu lat Wnioskodawca przebywa w różnych państwach z uwagi na swoją pracę. Długość tych pobytów uzależniona jest od czasu trwania projektów, do których zostaje On zaangażowany. W związku z tym, Jego związki z tymi państwami, ale także z krajem ojczystym, są nieregularne i zbyt słabe, by Wnioskodawca miał pewność, że będzie mógł uzyskać certyfikat rezydencji w którymkolwiek z nich. Taki certyfikat mógłby stanowić podstawę do zastosowania przez Zleceniodawcę przepisu art. 29 ust. 2 UPIT lub do uniknięcia podwójnego opodatkowania przedmiotowego dochodu w państwie rezydencji podatkowej Wnioskodawcy stosownie do właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania. Z informacji posiadanych przez Wnioskodawcę wynika, że nie uzyska On certyfikatu rezydencji wydanego przez władze podatkowe Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, ponieważ przez ostatnie dwa lata nie przybywał w tym państwie przez okres wystarczający do uznania go za tamtejszego rezydenta podatkowego. Wnioskodawca spodziewa się także trudności z uzyskaniem certyfikatu potwierdzającego posiadanie przez Niego miejsca zamieszkania dla celów podatkowych w Egipcie. Jednocześnie, Wnioskodawca ma pewność, że Jego wynagrodzenie wypłacane przez Zleceniodawcę będzie podlegało egipskiemu opodatkowaniu także wtedy, gdy nie będzie On uważany za rezydenta podatkowego tego państwa na podstawie lokalnych przepisów (z uwagi na wykonywanie czynności będących tytułem do otrzymania wynagrodzenia na terytorium Egiptu). W związku z tym, jeżeli wynagrodzenie Wnioskodawcy zostałoby uznane za „przychód uzyskany na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej”, zostanie ono podwójnie opodatkowane. Wnioskodawca pragnie podkreślić, że opodatkowanie tego samego dochodu w Polsce i w Egipcie połączone z brakiem prawa do efektywnego wyeliminowania podwójnego opodatkowania poprzez zastosowanie jednej z metod przewidzianych we właściwych przepisach międzynarodowego lub krajowego prawa podatkowego stanowiłoby dlań nadmierne i niesprawiedliwe obciążenie podatkowe. Ocena stanowiska Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe. Uzasadnienie interpretacji indywidualnej Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128 ze zm.) osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy). Stosownie do art. 3 ust. 1a ww. ustawy, za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która: 1)    posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub 2)    przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym. W myśl art. 3 ust. 2a ww. ustawy, osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy). Stosownie do art. 3 ust. 2b ww. ustawy, za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w ust. 2a, uważa się w szczególności dochody (przychody) z: 1)    pracy wykonywanej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia; 2)    działalności wykonywanej osobiście na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia; 3)    działalności gospodarczej prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w tym poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład; 4)    położonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieruchomości lub praw do takiej nieruchomości, w tym ze zbycia jej w całości albo w części lub zbycia jakichkolwiek praw do takiej nieruchomości; 5)    papierów wartościowych oraz pochodnych instrumentów finansowych niebędących papierami wartościowymi, dopuszczonych do publicznego obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w ramach regulowanego rynku giełdowego, w tym uzyskane ze zbycia tych papierów albo instrumentów oraz z realizacji praw z nich wynikających; 6)    tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji) w spółce, ogółu praw i obowiązków w spółce niebędącej osobą prawną lub tytułów uczestnictwa w funduszu inwestycyjnym, instytucji wspólnego inwestowania lub innej osobie prawnej i praw o podobnym charakterze lub z tytułu należności będących następstwem posiadania tych udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów uczestnictwa lub praw – jeżeli co najmniej 50% wartości aktywów tej spółki, spółki niebędącej osobą prawną, tego funduszu inwestycyjnego, tej instytucji wspólnego inwestowania lub osoby prawnej, bezpośrednio lub pośrednio, stanowią nieruchomości położone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa do takich nieruchomości; 6a) tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów uczestnictwa lub praw o podobnym charakterze w spółce nieruchomościowej; 7)    tytułu należności regulowanych, w tym stawianych do dyspozycji, wypłacanych lub potrącanych, przez osoby fizyczne, osoby prawne albo jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, mające miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, niezależnie od miejsca zawarcia umowy i wykonania świadczenia; 8)    niezrealizowanych zysków, o których mowa w art. 30da. Na podkreślenie zasługuje również fakt, że katalog dochodów (przychodów) wymienionych  w art. 3 ust. 2b ww. ustawy, nie jest katalogiem zamkniętym. Tak więc, ustawodawca dopuszcza istnienie także innych dochodów, które należy uznać za osiągnięte na terytorium Polski. W przepisie tym przewidziano opodatkowanie oparte na zasadzie „źródła”. Jeżeli źródło przychodów nierezydenta znajduje się na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej, to Rzeczypospolita Polska ma prawo opodatkować dochody uzyskane z tego źródła na zasadach obowiązujących w tym państwie (ograniczony obowiązek podatkowy). Przy czym, za dochody (przychody), o których mowa w ust. 2b pkt 7, uważa się przychody wymienione w art. 29 ust. 1, jeżeli nie stanowią dochodów (przychodów), o których mowa w ust. 2b pkt 1-6 (art. 3 ust. 2d ww. ustawy). Wskazana wyżej zasada ograniczonego obowiązku podatkowego stanowi, że Rzeczpospolita Polska ma prawo do opodatkowania osób fizycznych niebędących jej rezydentami podatkowymi, ale tylko w zakresie dochodów uzyskiwanych ze źródła przychodów położonych na jej terytorium. Nie są natomiast w Polsce opodatkowane osoby fizyczne z tytułu dochodów, których źródło jest położone za granicą. Warunkiem posiadania w Polsce statusu podmiotu o ograniczonym obowiązku podatkowym jest brak na terytorium Polski miejsca zamieszkania lub zakładu. Wyjaśnić należy, że pod pojęciem „dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej” należy rozumieć zarówno dochody (przychody) osiągane z podejmowania działań, w tym np. z wynajmu lub sprzedaży nieruchomości położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jak i dochody (przychody) uzyskiwane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez osobę mającą ograniczony obowiązek podatkowy np. dochód (przychód) z tytułu wykonywania usługi za granicą przez tę osobę na rzecz podmiotu polskiego. Stąd terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest miejscem wypłaty wynagrodzenia, które stanowi dochód (przychód) podatnika. W myśl art. 4a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, powołane wyżej przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska. Zasady opodatkowania w Polsce przychodów uzyskanych przez nierezydentów reguluje m.in. art. 29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W myśl art. 29 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatek dochodowy od uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez osoby, o których mowa w art. 3 ust. 2a, przychodów: 1)    z działalności określonej w art. 13 pkt 2 i 6-9 oraz z odsetek innych niż wymienione w art. 30a ust. 1, z praw autorskich lub z praw pokrewnych, z praw do projektów wynalazczych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również ze sprzedaży tych praw, z należności za udostępnienie tajemnicy receptury lub procesu produkcyjnego, za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego, handlowego lub naukowego, w tym także środka transportu, oraz za informacje związane ze zdobytym doświadczeniem w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej (know-how) – pobiera się w formie ryczałtu w wysokości 20% przychodu; 2)    z opłat za usługi w zakresie działalności widowiskowej, rozrywkowej lub sportowej, wykonywanej przez osoby fizyczne mające miejsce zamieszkania za granicą, a organizowanej za pośrednictwem osób fizycznych lub osób prawnych prowadzących działalność w zakresie imprez artystycznych, rozrywkowych lub sportowych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej – pobiera się w formie ryczałtu w wysokości 20% przychodu; 3)    z tytułu należnych opłat za wywóz ładunków i pasażerów przyjętych do przewozu w portach polskich przez zagraniczne przedsiębiorstwa morskiej żeglugi handlowej, z wyjątkiem ładunków i pasażerów tranzytowych – pobiera się w formie ryczałtu w wysokości 10% przychodów; 4)    uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez zagraniczne przedsiębiorstwa żeglugi powietrznej, z wyłączeniem przychodów uzyskanych z lotniczego rozkładowego przewozu pasażerskiego, skorzystanie z którego wymaga posiadania biletu lotniczego przez pasażera – pobiera się w formie ryczałtu w wysokości 10% przychodów; 5)    z tytułu świadczeń doradczych, księgowych, badania rynku, usług prawnych, usług reklamowych, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, usług rekrutacji pracowników i pozyskiwania personelu, gwarancji i poręczeń oraz świadczeń o podobnym charakterze – pobiera się w formie ryczałtu w wysokości 20% przychodu. Przy czym, zgodnie z art. 13 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło, uzyskiwane wyłącznie od osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej – z wyjątkiem przychodów uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz przychodów, o których mowa w pkt 9. Stosownie do art. 29 ust. 2 ww. ustawy, przepisy ust. 1 stosuje się z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska. Jednakże zastosowanie stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania lub niepobranie (niezapłacenie) podatku zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania dla celów podatkowych miejsca zamieszkania podatnika uzyskanym od niego certyfikatem rezydencji. Ilekroć w ustawie jest mowa o certyfikacie rezydencji – zgodnie z art. 5a pkt 21 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – oznacza to zaświadczenie o miejscu zamieszkania podatnika dla celów podatkowych wydane przez właściwy organ administracji podatkowej państwa miejsca zamieszkania podatnika. Certyfikat rezydencji jest dokumentem wydawanym przez właściwą administrację podatkową, potwierdzającym miejsce rezydencji podatnika dla celów podatkowych, którym w przypadku podatników podatku dochodowego od osób fizycznych jest miejsce zamieszkania. Wydając takie zaświadczenie właściwy organ potwierdza, że na moment wydania tego dokumentu, bądź na moment w nim określony, stan faktyczny wskazany w jego treści jest zgodny ze stanem faktycznym, wynikającym z ewidencji, rejestrów prowadzonych przez ten organ bądź z innych danych znajdujących się w jego posiadaniu; może zatem dotyczyć wyłącznie zaistniałych, tj. teraźniejszych lub przeszłych stanów faktycznych, nigdy przyszłych okoliczności faktycznych. Certyfikat stanowi środek dowodowy posiadania rezydencji podatkowej w określonym kraju, czego stwierdzenie umożliwia płatnikowi, zastosowanie postanowień stosownej umowy w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu. Przy braku przedłożenia certyfikatu rezydencji podatkowej  płatnik dokonując wypłaty należności za wykonane na jego rzecz usługi, jest obowiązany do potrącenia 20% zryczałtowanego podatku dochodowego stosownie do art. 29 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż brak certyfikatu rezydencji uniemożliwia zastosowanie zwolnień lub stawek wynikających z odpowiednich umów międzynarodowych. Z wniosku wynika, że Wnioskodawca jest osobą fizyczną, obywatelem Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej. Wnioskodawca nie prowadził i nie prowadzi indywidualnej działalności gospodarczej. Wnioskodawca zawarł ze spółką z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w … umowę zlecenia na okres od dnia 1 listopada 2021 r. do 30 września 2022 r. z możliwością przedłużenia. Na podstawie ww. umowy zlecenie Wnioskodawca będzie wykonywał czynności w Egipcie. Centrum interesów osobistych Wnioskodawcy znajduje się i będzie się znajdowało w Zjednoczonym Królestwie Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej. Przez dziesięć miesięcy 2021 r. centrum interesów gospodarczych oraz miejsce zamieszkania dla celów podatkowych Wnioskodawcy znajdowało się na terytorium Królestwa Bahrajnu. Ośrodek interesów ekonomicznych Wnioskodawcy będzie się znajdował na terytorium Egiptu przynajmniej do końca września 2022 r. Ponadto Wnioskodawca wskazał, że od wielu lat przebywa w różnych państwach z uwagi na swoją pracę. Długość tych pobytów uzależniona jest od czasu trwania projektów, do których zostaje On zaangażowany. W związku z tym, Jego związki z tymi państwami, ale także z krajem ojczystym, są nieregularne i zbyt słabe, by Wnioskodawca miał pewność, że będzie mógł uzyskać certyfikat rezydencji w którymkolwiek z nich. Z informacji posiadanych przez Wnioskodawcę wynika, że nie uzyska On certyfikatu rezydencji wydanego przez władze podatkowe Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, ponieważ przez ostatnie dwa lata nie przybywał w tym państwie przez okres wystarczający do uznania go za tamtejszego rezydenta podatkowego. Wnioskodawca spodziewa się także trudności z uzyskaniem certyfikatu potwierdzającego posiadanie przez Niego miejsca zamieszkania dla celów podatkowych w Egipcie. Zatem stosownie do art. 29 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w związku z tym, że Wnioskodawca nie ma możliwości udokumentowania dla celów podatkowych miejsca zamieszkania uzyskanym certyfikatem rezydencji nie jest możliwe  zastosowanie postanowień stosownej umowy w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu. Wobec powyższego wypłaty należności Wnioskodawcy (osobie, o której mowa w art. 3 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych), zatrudnionemu na podstawie umowy zlecenia, stanowią dochody osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w myśl art. 3 ust. 2b pkt 7 ustawy podatku dochodowym od osób fizycznych i podlegają opodatkowaniu w Polsce 20% zryczałtowanym podatkiem, o którym mowa w art. 29 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż brak certyfikatu rezydencji uniemożliwia zastosowanie zwolnień lub stawek wynikających z odpowiednich umów międzynarodowych. W analizowanym przypadku właściwą umową o unikaniu podwójnego opodatkowania jest umowa między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Arabskiej Republiki Egiptu w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, sporządzona w Warszawie dnia 24 czerwca 1996 r. (Dz. U. z 2003 r. Nr 78 poz. 690). W myśl art. 3 ust. 2 ww. umowy, przy stosowaniu umowy przez Umawiające się Państwo, jeżeli z kontekstu nie wynika inaczej, każde określenie w niej niezdefiniowane będzie miało takie znaczenie, jakie przyjmuje się według prawa tego Państwa w zakresie podatków, do których ma zastosowanie niniejsza umowa. Zgodnie z art. 14 tej umowy: 1.    Dochód osiągany przez osobę mającą miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie z wykonywania wolnego zawodu albo innej działalności o samodzielnym charakterze podlega opodatkowaniu tylko w tym Państwie, z wyjątkiem następujących okoliczności, kiedy taki dochód może być również opodatkowany w drugim Umawiającym się Państwie: a)    jeżeli osoba posiada w drugim Umawiającym się Państwie stałą placówkę w celu wykonywania jej działalności, to w takim przypadku dochód może być opodatkowany w drugim Umawiającym się Państwie tylko w takim zakresie, w jakim może być przypisany takiej stałej placówce; b)    jeżeli osoba przebywa w drugim Umawiającym się Państwie przez okres lub okresy przekraczające łącznie 183 dni w 12-miesięcznym okresie, to w takim przypadku tylko taki dochód osiągany z jej działalności wykonywanej w tym drugim Państwie może być opodatkowany w tym drugim Państwie. 2.    Określenie „wolny zawód” obejmuje w szczególności samodzielnie wykonywaną działalność naukową, literacką, artystyczną, wychowawczą lub oświatową, jak również samodzielnie wykonywaną działalność lekarzy, prawników, inżynierów, architektów oraz dentystów i księgowych. Zauważyć należy, że art. 14 ust. 1 ww. umowy dotyczy nie tylko dochodów z wykonywania „wolnych zawodów”, ale również dochodów „z innej działalności o samodzielnym charakterze”. Wnioskodawca do końca września 2022 r. będzie posiadał miejsce zamieszkania dla celów podatkowych (będzie posiadał centrum interesów gospodarzach w Egipcie oraz w 2022 r. będzie przebywał na terytorium Egiptu dłużej niż przez 183 dni). Na podstawie ww. umowy zlecenia zawartej z polską spółką będzie wykonywał czynności w Egipcie. Wnioskodawca jest osobą fizyczną oraz nie prowadził i nie prowadzi indywidualnej działalności gospodarczej (umowa zlecenia nie jest zawarta w ramach jakiejkolwiek indywidualnej działalności gospodarczej) – a w konsekwencji dochody opisane we wniosku nie są związane z działalnością placówki. Co istotne, powołane postanowienia umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania regulują, które z państw: Polska (jako państwo „źródła” przychodów) czy Egipt (jako państwo rezydencji podatkowej podatnika) ma prawo opodatkować dochody podatnika. Przepisy te nie regulują natomiast, które z państw jest uważane za państwo „źródła” przychodów (państwo, w którym powstały przychody podatnika). A zatem, to, że zgodnie z ww. umową dochody Wnioskodawcy wypłacane mu przez polską spółkę podlegają opodatkowaniu w Egipcie, nie oznacza, że na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dochody te nie będą kwalifikowane jako uzyskane w Polsce. Umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania nie wyłącza stosowania art. 3 ust. 2b pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ma jednak wpływ na zakres obowiązków płatnika podatku od tych należności. Reasumując, należy stwierdzić, że jak wynika z treści wniosku, Wnioskodawca nie posiada certyfikatu rezydencji, zatem mając na uwadze powołane przepisy wskazać należy, że dochody Wnioskodawcy osiągane z tytułu umowy zlecenia zawartej ze Zleceniodawcą stanowią dochody osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w myśl art. 3 ust. 2b pkt 7 ustawy podatku dochodowym od osób fizycznych i podlegają opodatkowaniu w Polsce zryczałtowanym podatkiem dochodowym w wysokości 20% przychodu, stosownie do art. 29 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe. Dodatkowe informacje Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Pana i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, oraz przedstawionego przez Pana zdarzenia przyszłego i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Tutejszy Organ podkreśla, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność. Odnosząc się do powołanych przez Pana wyroków sądów administracyjnych wskazać należy, że stosownie do art. 87 ustawy z dnia 2 kwietnia 1997 r. – Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 78, poz. 483, z późn. zm.), orzeczenia sądów administracyjnych nie są źródłem powszechnie obowiązującego prawa. Natomiast Organy podatkowe, mimo że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkują się wydanymi rozstrzygnięciami sądów i innych organów podatkowych, nie mają możliwości zastosowania ich wprost, z tego powodu, że nie stanowią materialnego prawa podatkowego. Jednocześnie zauważyć należy, że wyrok NSA z dnia 4 lipca 2013 r., sygn. akt II FSK 2200/11, wyrok NSA z dnia 15 grudnia 2010 r., sygn. akt II FSK 1454/09 i wyrok NSA z dnia 21 stycznia 2009 r., sygn. akt II FSK 1465/07 wydane zostały przed zmianą przepisów, tj. przed dodaniem z dniem 1 stycznia 2017 r. punktu 7 w art. 3 ust. 2 b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Z kolei wyrok WSA w Gliwicach z dnia 5 czerwca 2019 r., sygn. akt I SA/Gl 185/19, wydany został po wprowadzeniu ww. przepisu jednak zauważyć należy, że Sąd w swoim uzasadnieniu odwołuje się do rozstrzygnięć innych sądów wydanych w poprzednim stanie prawnym. Ponadto zauważyć należy, że ww. wyrok jest nieprawomocny. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji ·      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji. ·      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1)    z zastosowaniem art. 119a; 2)    w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3)    z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): ·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo ·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).