0113-KDIPT2-2.4011.877.2021.2.EC

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA   Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r., poz. 1540, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 31 sierpnia 2021 r. (data wpływu 31 sierpnia 2021 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych odpłatnego zbycia nieruchomości - jest prawidłowe.   UZASADNIENIE   W dniu 31 sierpnia 2021 r. wpłynął do Organu podatkowego ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych odpłatnego zbycia nieruchomości.   We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:   Wnioskodawca wraz z małżonką, z którą pozostaje w ustroju wspólnoty majątkowej małżeńskiej nabył w dniu 10 maja 2007 r. - w wykonaniu warunkowej umowy sprzedaży (ze względu na pierwokup A. N. R.) - udział 1/2 we własności nieruchomości położonej w …. przy ulicy ….. Przedmiotowa nieruchomość objęta jest księgą wieczystą nr ….. i historycznie stanowiła działkę nr …. o powierzchni 49 arów 15 m2 gruntów ornych. Warunkowa umowa sprzedaży oraz umowa przenoszącą własność zostały sporządzone w kancelarii notarialnej notariusza …. (Rep. ….; Rep. …). Dnia 15 stycznia 2019 r. w wyniku zawarcia ugody przed Sądem Rejonowym w …. w sprawie o sygn. akt ….., zniesiono współwłasność przedmiotowej nieruchomości, poprzez przejęcie na współwłasność przez Wnioskodawcę oraz Jego żonę na prawach wspólności majątkowej małżeńskiej działki nr …. o powierzchni 0,2457 ha, powstałej poprzez podział działki nr …. - zgodnie z projektem podziału sporządzonym przez geodetę .... Zważywszy na konieczność zastosowania zaokrągleń do pełnych metrów, podział działki gruntu o powierzchni 0,4915 ha na dwie działki odpowiednio o nr … o powierzchni 0,2457 ha oraz nr ….. o powierzchni 0,2458 ha, należy uznać za ekwiwalentny w proporcji do posiadanego pierwotnie udziału we współwłasności działki nr … - to jest 1/2. Wnioskodawca wraz z małżonką zamierzają zbyć (sprzedać) działkę nr…, nabytą w znaczeniu formalnym w dniu 15 stycznia 2019 r. (data prawomocnej ugody sądowej), przed upływem 5 lat licząc od końca 2019 r. Zarówno działka nr… nabyta na współwłasność w dniu 10 maja 2007 r., jak i działka nr …. powstała po podziale działki nr    , stanowiły i stanowią grunty orne, które od dnia nabycia w 2007 r. do chwili obecnej były i są odłogowane, jak również nie były wykorzystywane do żadnej działalności zarobkowej zarówno rolniczej, jak i pozarolniczej. Na działce (działkach) nie ma żadnych naniesień trwałych w postaci budynków lub budowli trwale związanych z gruntem w rozumieniu prawa budowlanego.   W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:   Czy sprzedaż działki nr   , nabytej przez Wnioskodawcę i Jego małżonkę, w znaczeniu formalnym w dniu 15 stycznia 2019 r., przed upływem 5 lat licząc od końca 2019 r., jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?   Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż (odpłatne zbycie) przedmiotowej działki nie stanowi źródła przychodu w rozumieniu wskazanego wyżej przepisu. Wnioskodawca swoje stanowisko opiera na wykładni dla potrzeb stosowania przepisu podlegającego interpretacji, pojęcia „nabycie”, gdzie przez pojęcie to użyte w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) (in fine u.p.d.o.f.) należy rozumieć każde zwiększenie aktywów majątku podatnika (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 listopada 2009 r., sygn. akt II FSK 1489/08). Ponieważ zniesienie współwłasności miało charakter ekwiwalentny, będąc wysoce precyzyjnym należy podnieść, że podatnik „stracił” w wyniku tego zdarzenia 1 m2, nie doszło do zwiększenia aktywów majątku podatnika, zatem nie nastąpiło „nabycie” - prawnie relewantne dla ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - w 2019 r. Dlatego dla oceny transakcji sprzedaży w korelacji z pytaniem czy jest „źródłem przychodu”, należy rozpoznać datę zwiększenia aktywów podatnika, a to miało miejsce w 2007 r. Ponieważ od końca 2007 r. minęło 5 lat, przedmiotowa transakcja sprzedaży nie będzie już nigdy podlegać ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, jako niespełniająca kryteriów źródła przychodu wedle tej ustawy (przy założeniu, że ustawa w tym zakresie nie ulegnie zmianie).   W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.   Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r., poz. 1128, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.   W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:   a)  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, b)  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, c)  prawa wieczystego użytkowania gruntów, - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.   Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, zgodnie z którą nienastępujące w wykonaniu działalności gospodarczej odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, skutkuje wystąpieniem przychodu. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej  części, udziału w nieruchomości lub ww. praw nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub ww. praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu. Zatem, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych uzyskanego z tego tytułu dochodu ma ustalenie daty ich nabycia. Aby ustalić czy w przedmiotowej sprawie planowana przez Wnioskodawcę sprzedaż nieruchomości podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, należy ustalić, od jakiego momentu liczy się bieg pięcioletniego terminu, o którym mowa w powołanym wyżej art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca wraz z małżonką, z którą pozostaje we wspólności majątkowej małżeńskiej, nabył udział 1/2 w nieruchomości stanowiącej działkę nr …. W dniu 15 stycznia 2019 r. w wyniku zawarcia ugody przed sądem, zniesiono współwłasność przedmiotowej nieruchomości. W wyniku zniesienia współwłasności Wnioskodawca wraz z małżonką przejął, na prawach wspólności majątkowej małżeńskiej, działkę nr …, powstałą poprzez podział działki nr ….. Wnioskodawca wraz z małżonką zamierzają zbyć działkę nr ….. Zarówno działka nr …, jak i działka nr … stanowiła i stanowi grunty orne, które od dnia nabycia do chwili obecnej były i są odłogowane, jak również nie były wykorzystywane do żadnej działalności zarobkowej zarówno rolniczej, jak i pozarolniczej. Na działkach nie ma żadnych naniesień trwałych w postaci budynków lub budowli trwale związanych z gruntem w rozumieniu prawa budowlanego. Celem postępowania o zniesienie współwłasności w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2020 r., poz. 1740, z późn. zm.) jest nowe ukształtowanie prawa własności rzeczy, która stanowi przedmiot współwłasności. Jak stanowi art. 195 Kodeksu cywilnego, współwłasność polega na tym, że własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom. Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo współwłasnością łączną (art. 196 § 1 ww. Kodeksu). Natomiast w myśl art. 210 ww. Kodeksu, każdy ze współwłaścicieli może żądać zniesienia współwłasności. Przez zniesienie współwłasności rozumie się likwidację łączącego współwłaścicieli stosunku prawnego, która następuje w drodze umowy lub orzeczenia sądu. Stosownie do art. 211 i art. 212 Kodeksu cywilnego, zniesienie współwłasności może nastąpić przez podział rzeczy wspólnej, a gdy rzeczy nie da się podzielić, przez przyznanie rzeczy jednemu ze współwłaścicieli z obowiązkiem spłaty pozostałych, bądź przez podział cywilny, polegający na sprzedaży rzeczy wspólnej i podziale uzyskanej ceny stosownie do wielkości udziałów współwłaścicieli. Jeżeli zniesienie współwłasności następuje przez podział rzeczy wspólnej, to co do zasady dokonuje się jej podziału na tyle części ilu jest współwłaścicieli z uwzględnieniem wartości udziałów posiadanych przed zniesieniem współwłasności. W przypadku różnicy pomiędzy wartością utworzonych części rzeczy a wielkością udziałów, wartość poszczególnych udziałów może być wyrównana przez dopłaty pieniężne.   Zgodnie z teorią prawa rzeczowego, przyznanie danej osobie na wyłączną własność rzeczy w drodze zniesienia współwłasności jest nabyciem tych rzeczy. Natomiast, biorąc pod uwagę przyjętą linię orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego, nabyciem rzeczy w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie jest przyznanie jej na wyłączną własność jednemu ze współwłaścicieli, jeśli:   ‒    podział taki jest ekwiwalentny w naturze i nie towarzyszą mu spłaty i dopłaty lub ‒    wartość otrzymanej przez daną osobę rzeczy mieści się w ramach posiadanego dotychczas udziału w majątku wspólnym.   Jeżeli spełnione są wymienione wyżej warunki zniesienie współwłasności nie może być rozpatrywany w kategoriach nabycia. W takiej sytuacji za datę nabycia nieruchomości uznać należy datę pierwotnego nabycia udziału w nieruchomości. Jeżeli jednak na skutek dokonanego podziału przysługujący danej osobie udział uległ powiększeniu wówczas czynność ta skutkuje nabyciem ponad dotychczas posiadany udział. Przy czym mówiąc o powiększeniu udziału należy mieć na uwadze wartość otrzymanej przez daną osobę rzeczy, a nie wielkość czy ilość rzeczy jakie przypadną danej osobie w wyniku zniesienia współwłasności. Jak wskazuje Wnioskodawca we wniosku, z uwagi na konieczność zastosowania zaokrągleń do pełnych metrów, podział działki gruntu o powierzchni 0,4915 ha na dwie działki odpowiednio o nr … o powierzchni 0,2457 ha oraz nr … o powierzchni 0,2458 ha, należało uznać za ekwiwalentny w proporcji do posiadanego pierwotnie udziału we współwłasności działki nr ….- to jest 1/2. Zatem, jeśli w wyniku zniesienia współwłasności wartość udziału nabytego w działce nr … nie zwiększyła się w stosunku do wartości udziału pierwotnie posiadanego przez Wnioskodawcę w nieruchomości, to za datę nabycia przez Wnioskodawcę działki nr …. należy uznać 2007 r. Zaznaczyć należy, że podział nieruchomości, nie stanowił dla Wnioskodawcy nowego nabycia nieruchomości. W świetle art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, datę nabycia wydzielonej działki należy utożsamiać z datą nabycia prawa do tej nieruchomości przez Wnioskodawcę, tj. 2007 r. Biorąc powyższe pod uwagę, planowana przez Wnioskodawcę, nienastępująca w wykonywaniu działalności gospodarczej, sprzedaż nieruchomości (działki nr …), nie będzie stanowić źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z uwagi na fakt, że od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie ww. nieruchomości przez Wnioskodawcę upłynął pięcioletni okres czasu, o którym mowa w ww. przepisie. Zatem Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego z tytułu ww. transakcji odpłatnego zbycia. Wobec powyższego, stanowisko Wnioskodawcy uznane zostało za prawidłowe. Końcowo wskazać należy, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretację indywidualną w trybie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r., poz. 1540, z późn. zm.), opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego podanego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ww. ustawy jest sam przepis prawa. Jeżeli zatem, przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe będzie różniło się od występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawcy w zakresie rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego. Ponadto wskazać należy, że z uwagi na to, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa – niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie Wnioskodawcy, nie wywołuje skutków prawnych dla współwłaściciela nieruchomości (żony Wnioskodawcy).   Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.   Zgodnie z art. 14na § 1 ustawy Ordynacja podatkowa przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:   1)  z zastosowaniem art. 119a; 2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.   Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 ustawy Ordynacja podatkowa). Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.   Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w …., ul. ….., ……, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała, lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.