0113-KDIPT2-2.4011.903.2021.4.KR

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA   Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r., poz. 1540, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 5 września 2021 r. (data wpływu 6 września 2021 r.), uzupełnionym pismem z dnia 8 listopada 2021 r. (data wpływu 8 listopada 2021 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości – jest nieprawidłowe.   UZASADNIENIE   W dniu 6 września 2021 r. wpłynął do Organu podatkowego ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych oraz podatku od towarów i usług. Wniosek nie spełniał wymogów określonych w art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r., poz. 1540, z późn. zm.), w związku z powyższym pismem z dnia 5 listopada 2021 r., Nr 0113-KDIPT2-2.4011.903.2021.2.KR, 0114-KDIP1-1.4012.626.2021.3.MM, wezwano Wnioskodawcę, na podstawie art. 13 § 2a, art. 169 § 1 w zw. z art. 14h ustawy Ordynacja podatkowa, do jego uzupełnienia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia. Wezwanie do uzupełnienia ww. wniosku wysłano za pośrednictwem platformy ePUAP w dniu 5 listopada 2021 r. (data doręczenia 8 listopada 2021 r.). Wnioskodawca uzupełnił ww. wniosek pismem nadanym za pośrednictwem platformy ePUAP w dniu 8 listopada 2021 r. Z uwagi na to, że złożony wniosek i jego uzupełnienie nie spełniało wymogów, określonych w art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, pismem z dnia 19 listopada 2021 r., Nr 0113-KDIPT2-2.4011.903.2021.3.KR, ponownie wezwano Wnioskodawcę, na podstawie art. 13 § 2a, art. 169 § 1 w zw. z art. 14h ustawy Ordynacja podatkowa, do jego uzupełnienia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia. Wezwanie wysłane zostało za pośrednictwem platformy ePUAP w dniu 19 listopada 2021 r. (data doręczenia 20 listopada 2021 r.). Wnioskodawca uzupełnił ww. wniosek pismem nadanym za pośrednictwem platformy ePUAP w dniu 21 listopada 2021 r.   We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe:   W 2008 r. Wnioskodawca zakupił wraz z żoną oraz 7 innymi osobami na współwłasność areał rolny o powierzchni 47,7 ha za kwotę 1 700 000 zł. Udział Wnioskodawcy i Jego żony to: 7/17 za 700 000 zł., Pana  X z żoną 7/17 za 700 000 zł, Pana Y z żoną 1/17 za 10 000 zł, Pana Z z żoną 1/17 za 100 000 zł, Pana ZZ 1/17 za 100 000 zł. Areał został zakupiony w celu prowadzenia gospodarstwa rolnego, co trwa do dzisiejszego dnia. Ponieważ teren o powierzchni 2,726 ha stanowił grunt rolny zabudowany (ruiny po byłym ….) i nie był wykorzystywany do produkcji rolnej, został odłączony od całości decyzją … z dnia 17 listopada 2016 r.   W dniu 5 stycznia 2017 r., na życzenie jednego ze wspólników Pana X, doszło do jego podziału aktem notarialnym …. w proporcjach:   ‒    Wnioskodawca wraz żoną 7/17, o powierzchni 1,123 ha - o wartości 20 160 zł, ‒    Pan X z żoną 7/17, o powierzchni 1,123 ha - o wartości 20 160 zł, ‒    Pan Y z żoną 1/17, o powierzchni 0,16 ha - o wartości 2 880 zł, ‒    Pan Z z żoną 1/17, o powierzchni 0,16 ha - o wartości 2 880 zł, ‒    Pan ZZ 1/17, o powierzchni 0,16 ha – o wartości 2 880 zł.   Przy częściowym zniesieniu współwłasności, nie towarzyszyły spłaty ani dopłaty. W 2020 r. Wnioskodawca postanowił z żoną podzielić działkę o powierzchni 1,123 ha i część przekazać dzieciom, a część pozostawić sobie. W dniu 6 kwietnia 2021 r. działkę o powierzchni 0,4756 ha darowali oni synowi - akt notarialny …. Ponieważ nadarzył się Wnioskodawcy i Jego żonie zakup mieszkania w …, gdzie bywają bardzo często ze względu na wizyty u lekarza, małżonkowie postanowili sprzedać 2 działki, aby przeznaczyć pieniądze na ten cel. Wnioskodawca nadmienia, że areał rolny zakupiony w 2008 r., jak również działka o powierzchni 1,123 ha, której małżonkowie stali się jedynymi współwłaścicielami, jak i działki powstałe w wyniku podziału w 2020 r. nie były i nie są przedmiotem odpłatnych umów najmu, ani umów o podobnym charakterze dzierżawy. Areał rolny zakupiony na współwłasność w 2008 r. jest co roku zasiewany, natomiast areał o powierzchni 1,123 ha, jak również działki powstałe w wyniku jego podziału stanowi teren rolny zabudowany (ruiny po …) i nie jest wykorzystywany w żaden sposób, ani do działalności gospodarczej, ani do czynności opodatkowanych, ani zwolnionych z VAT. Wartość nieruchomości uzyskanej w wyniku dokonanego zniesienia współwłasności, mieściła się w wartości udziału jaki przysługiwał Wnioskodawcy we współwłasności nieruchomości przed dokonaniem tej czynności. Na moment sprzedaży działek Wnioskodawca był czynnym podatnikiem VAT, prowadzi On z żoną działalność w innej branży - sprzedaż usług ….. Wnioskodawca wskazał również, że działki w momencie sprzedaży stanowiły i nadal stanowią grunt rolny. Działki, których Wnioskodawca dokonał sprzedaży, jak również działka, którą zamierza Wnioskodawca sprzedać, w momencie sprzedaży wchodziły i będą wchodzić w momencie sprzedaży w skład gospodarstwa rolnego. Działki sprzedane, zostały sklasyfikowane jako pastwiska – działka nr … o powierzchni 0,1481 ha, działka nr … o powierzchni 0,1001 ha kl. IV i IVB. Działka o pow. 0,2063 ha, którą Wnioskodawca zamierza sprzedać (gdyż cena sprzedaży poprzednich dwóch nie pokryła ceny zakupu mieszkania) – została sklasyfikowana częściowo jako pastwiska, częściowo jako kl. IVB i V. Po zbyciu działki nie utraciły charakteru rolnego. Działka, którą Wnioskodawca zamierza sprzedać też nie utraci charakteru rolnego. Dla sprzedawanych działek nie ma planu przestrzennego zagospodarowania i Wnioskodawca nigdy o taki plan nie występował. Wnioskodawca nie ma wiedzy, czy dla działek sprzedanych i tej którą ma zamiar sprzedać zostaną wydane warunki zabudowy, Wnioskodawca nie występował i nie będzie występował o taką decyzję. Działki na moment sprzedaży stanowiły grunt rolny zabudowany. W stosunku do działek, o których mowa we wniosku, Wnioskodawca nie podejmował żadnych działań takich jak - zmiana przeznaczenia terenu, wystąpienie o decyzję o wyłączeniu gruntów z produkcji rolnej i żadnych innych, nie podejmował też żadnych działań marketingowych i reklamowych. Wnioskodawca informuje również, że w związku z transakcją sprzedaży którejkolwiek z działek nie udzielał pełnomocnictwa do dysponowania (rozporządzania) nimi. Przed sprzedażą działek Wnioskodawca nie podejmował i nie będzie podejmował osobiście, ani za pośrednictwem osób trzecich jakichkolwiek czynności wymagających środków finansowych, zmierzających do podniesienia wartości przedmiotowej nieruchomości. Wnioskodawca nie ma informacji na jakie cele zostaną przeznaczone sprzedane działki, jak i ta, którą ma zamiar sprzedać. Wnioskodawca nie prowadzi działalności związanej z obrotem nieruchomościami. Wnioskodawca nie sprzedawał innych nieruchomości i nie był z tego tytułu podatnikiem podatku VAT. Nie planuje i nie ma takiego zamiaru w przyszłości nabywania innych nieruchomości z przeznaczeniem do sprzedaży. Wnioskodawca oprócz wskazanych we wniosku działek nie dokonywał wcześniej transakcji odpłatnego zbycia nieruchomości. W uzupełnieniu wniosku z dnia 5 września 2021 r. Wnioskodawca wskazał, że przybliżona data sprzedaży nieruchomości to maksymalnie do dnia 5 stycznia 2022 r. (przewidywana 3-4 miesiące). W uzupełnieniu wniosku z dnia 21 listopada 2021 r. Wnioskodawca wskazał, że umowy sprzedaży dwóch działek zawarł w dniu 27 kwietnia 2021 r. i 7 maja 2021 r.   W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:   1.  Czy Wnioskodawca, sprzedając działki przed upływem 5 lat od ich nabycia (zniesienia współwłasności) i jednocześnie środki z nich uzyskane, przeznaczając na zakup mieszkania dla zaspokojenia teraz i w przyszłości własnych potrzeb mieszkaniowych (obecnie posiada z małżonką 2 domy, w jednym mieszka syn z rodziną, w drugim oni z córką), może nie płacić podatku dochodowego wynikającego ze zbycia działek? 2.  Ponieważ wartość sprzedaży dwóch działek, tylko w części pokrywa zakup mieszkania, to czy Wnioskodawca sprzedając kolejną działkę, nie będzie też musiał płacić podatku dochodowego, jeżeli tak, to ile ma na to czasu? 3.  Czy sprzedaż dwóch lub trzech działek przy jednoczesnym zakupie mieszkania na własne cele mieszkaniowe, nie zakwalifikuje Wnioskodawcy jako płatnika podatku VAT?   Przedmiotem niniejszej interpretacji są pytania oznaczone nr 1 i nr 2 w zakresie stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego dotyczącego podatku dochodowego od osób fizycznych. Natomiast pytanie oznaczone nr 3, dotyczące podatku od towarów i usług, zostanie rozpatrzone odrębnie.   Zdaniem Wnioskodawcy, sformułowanym we wniosku oraz jego uzupełnieniu z dnia 8 listopada 2021 r., w odniesieniu do pytania oznaczonego nr 1, przepisy prawne nie ograniczają osób fizycznych w dysponowaniu określoną liczbą mieszkań przy zwolnieniu z podatku dochodowego, jeżeli dotyczy to zaspokojeniu własnych potrzeb mieszkaniowych, więc korzystanie z kilku lokali nie stoi na przeszkodzie korzystania ze zwolnienia. Skorzystanie ze zwolnienia odnosi się tylko i wyłącznie do tych zakupów, które służą zaspokajaniu własnych potrzeb mieszkaniowych. Podatnicy mogą więc kupić kilka lub kilkanaście mieszkań, w których w przyszłości będą realizować swoje cele mieszkaniowe. Zdaniem Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, nie można także zaakceptować poglądu, że czasowe wynajęcie zakupionego lokalu mieszkalnego wyklucza możliwość skorzystania z tej ulgi (interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowe, nr 0115-KDIT2-1.4011.381.2018.2.MN). W odniesieniu do pytania oznaczonego nr 2 Wnioskodawca uważa, że ponieważ wartość sprzedaży dwóch działek nie wystarczyła na pokrycie kosztów zakupu mieszkania, przy sprzedaży trzeciej działki też można być zwolnionym z płacenia podatku dochodowego. W odniesieniu do sprzedaży kolejnej działki po zakupie mieszkania, Wnioskodawca wskazuje na NSA, który stwierdził „że decydującym warunkiem dla realizacji prawa do ulgi z art. 21 ust. 1 pkt 131 u.p.d.o.f. jest wydatkowanie dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości na własne cele mieszkaniowe w terminie dwóch lat (obecnie trzech) od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło zbycie, a nie wydatkowanie tego dochodu po uprzednim zbyciu nieruchomości”. Stąd też „Wydatkowanie środków na cele mieszkaniowe określone w art. 21 ust. 25 u.p.d.o.f. przed zbyciem nieruchomości, nie niweczy prawa do zwolnienia podatkowego. (…) Należy uznać, że warunkiem zwolnienia od podatku dochodów uzyskanych z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości, jest ich przeznaczenie w całości lub części na cele mieszkaniowe przed upływem terminu określonego w ustawie”. W uzupełnieniu wniosku z dnia 21 listopada 2021 r. Wnioskodawca doprecyzował stanowisko, wskazując, w odniesieniu do pytania oznaczonego nr 1, że w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawodawca wprowadził możliwość skorzystania ze zwolnienia podatkowego poprzez przeznaczenie przychodu ze zbycia nieruchomości na cele mieszkaniowe. Warunkiem do skorzystania z przedmiotowego zwolnienia jest poniesienie wydatku na własne cele mieszkaniowe w określonym czasie, tzn. nie później niż w okresie trzech  lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie. Powyższy przepis nie precyzuje co należy rozumieć pod pojęciem ,,własnych celów mieszkaniowych”. Jednakże ustawodawca zawarł w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych szczegółowy i zamknięty katalog wydatków na własne cele mieszkaniowe.   Na postawie ww. przepisu wydatki uprawniające do ulgi to m.in.:   ‒    nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem.   Należy zauważyć, iż przepis nie ogranicza ulgi do zakupu wyłącznie jednego mieszkania lub tylko jednego domu. Z ustawy nie wynika, że sytuacja, gdy podatnik aktualnie posiada nieruchomość, w której zamieszkuje, a ponadto nabywa inne lokale mieszkalne, nie pozbawia go prawa do skorzystania z ulgi mieszkaniowej. Zdaniem Wnioskodawcy, ulga mieszkaniowa jest zwolnieniem z mocy prawa i przysługuje podatnikowi, jeżeli spełni on określone przepisami dwa warunki określone w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. wydatkowanie przychodu na własne cele mieszkaniowe, oraz dokonanie tej czynności przed upływem trzech lat, co jednoznacznie powoduje nabycie i zrealizowanie ulgi mieszkaniowej. W odniesieniu do pytania oznaczonego nr 2 Wnioskodawca doprecyzował stanowisko, wskazując, że Jego zdaniem warunkiem dla realizacji prawa do ulgi z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest wydatkowanie dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości na własne cele mieszkaniowe w terminie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło zbycie, a nie wydatkowanie tego dochodu po uprzednim zbyciu nieruchomości. Stąd też, wydatkowanie środków na własne cele mieszkaniowe określone w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przed zbyciem nieruchomości, nie niweczy prawa do zwolnienia podatkowego. W związku z powyższym, Wnioskodawca może sprzedać kolejną działkę, gdyż poprzednio zbyte dwie działki tylko w niewielkiej części pokryły koszt zakupu mieszkania.   W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.   Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r., poz. 1128, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Powyższy przepis ustanawia generalną zasadę opodatkowania podatkiem dochodowym, zgodnie z którą opodatkowaniu tym podatkiem podlegają wszelkie uzyskane przez podatnika w danym roku korzyści majątkowe, z wyjątkiem tych, które na mocy ustawy wyłączone zostały z tego opodatkowania (np. poprzez wprowadzenie ustawowego zwolnienia z opodatkowania, czy też zaniechanie poboru podatku). Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł. Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy, źródłem przychodu jest pozarolnicza działalność gospodarcza.   Zgodnie natomiast z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jednym ze źródeł przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:   a)  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, b)  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, c)  prawa wieczystego użytkowania gruntów, – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.   Zatem, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw następuje po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym przychód uzyskany z odpłatnego zbycia nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu. Ponadto, przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wskazuje, że dotyczy przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw, które nie następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej. Jednocześnie wyjaśnić należy, że na powstanie obowiązku podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych nie ma wpływu wystąpienie (lub niewystąpienie) obowiązku zapłaty podatku od towarów i usług. Kwestie związane z podatkiem od towarów i usług są regulowane poprzez odrębne przepisy zawarte w ustawie z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r., poz. 685, z późn. zm.). Oznacza to, że rozstrzygnięcia spraw w zakresie regulowanym ustawą o podatku od towarów i usług zasadniczo nie mają wpływu na rozstrzygnięcia w zakresie regulowanym ustawą o podatku dochodowym od osób fizycznych.   Zatem, przychód z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub jej części oraz udziału w nieruchomości nie powstanie w podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli spełnione są łącznie dwa warunki:   ‒    odpłatne zbycie nieruchomości nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej (nie stanowi przedmiotu działalności gospodarczej) oraz ‒    zostało dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jej nabycie.   Zgodnie z art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:   a)  wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową, b)  polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż, c)  polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych ‒ prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.   Użyte w ww. przepisie pojęcie pozarolniczej działalności gospodarczej opiera się na trzech przesłankach:   ‒    zarobkowym celu działalności, ‒    wykonywaniu działalności w sposób zorganizowany i ciągły, ‒    prowadzeniu działalności we własnym imieniu i na własny lub cudzy rachunek.   Działalność jest wtedy zarobkowa, gdy jest zdolna do potencjalnego generowania zysku, a jej przeznaczeniem jest zapewnienie określonego dochodu. Działalność musi być tak prowadzona i ukierunkowana, aby była w stanie zyski faktycznie osiągnąć. Jednakże brak zysku z podjętych działań noszących znamiona działalności gospodarczej nie oznacza, że działalność taka nie była faktycznie prowadzona. Prowadzenie bowiem działalności gospodarczej zawsze wiąże się z ryzykiem nieosiągnięcia dochodów. Zarobkowego charakteru nie mają działania, których wyłącznym celem jest zaspokojenie własnych potrzeb osoby podejmującej określone czynności. Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymagają również, aby czynności wykonywane były w sposób zorganizowany i ciągły, przy czym możliwe jest osiąganie dochodów z tego rodzaju działalności bez spełnienia niektórych formalnych elementów organizacji (np. rejestracji urzędowej), gdyż prowadzenie działalności gospodarczej jest kategorią obiektywną, niezależnie od tego, jak działalność tę ocenia sam prowadzący ją podmiot i jak ją nazywa oraz czy dopełnia ciążących na nim obowiązków z działalnością tą związanych. Za takim rozumieniem pojęcia „zorganizowany” przemawia również definicja słownikowa. Zgodnie z Nowym Słownikiem Poprawnej Polszczyzny Wydawnictwo Naukowe PWN pod redakcją Andrzeja Markowskiego Warszawa 2000, organizować to przygotowywać, zakładać jakieś przedsięwzięcie, bądź w znaczeniu drugim nadawać czemuś reguły, wprowadzać porządek. Co do kryterium ciągłości w wykonywaniu działalności gospodarczej, to jego wprowadzenie przez ustawodawcę miało na celu wyeliminowanie z pojęcia działalności gospodarczej przedsięwzięć o charakterze incydentalnym i sporadycznym. Ciągłość w wykonywaniu działalności gospodarczej oznacza względnie stały zamiar jej wykonywania. Nie wyklucza ona jednak możliwości prowadzenia działalności gospodarczej tylko sezonowo lub do czasu osiągnięcia postawionego przez dany podmiot celu i to bez względu na okres, w którym cel ten miałby być realizowany. Do zachowania ciągłości wystarczające jest, aby z całokształtu okoliczności sprawy wynikał zamiar powtarzania określonego zespołu konkretnych działań w celu osiągnięcia efektu w postaci zarobku. Natomiast, przez powtarzalność rozumie się cały szereg wielokrotnie powtarzanych czynności podejmowanych w konkretnym celu. Taki zespół wielokrotnie powtarzanych czynności, (nie zaś czynności sporadyczne, oderwane od siebie, nie powiązane ze sobą) w dziedzinie wytwórczej, usługowej lub handlowej podejmowanych w celach zarobkowych i na własny rachunek, można uznać za prowadzenie działalności gospodarczej.   Ponadto należy wskazać, że w myśl art. 5b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:   1)  odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności; 2)  są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności; 3)  wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.   W związku z powyższym, istotne jest również dla aktywności zarobkowej podatnika – mieszczącej się w zakresie zdefiniowanym w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – nieistnienie przeszkód określonych w art. 5b ust. 1 ww. ustawy. Aby dana aktywność nie została uznana za działalność gospodarczą, konieczne jest łączne spełnienie tych przesłanek. Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego wynika, że w 2008 r. Wnioskodawca zakupił wraz z żoną oraz 7 innymi osobami na współwłasność areał rolny o powierzchni 47,7 ha za kwotę 1 700 000 zł. Udział Wnioskodawcy i Jego żony to: 7/17 za 700 000 zł., Pana X z żoną 7/17 za 700 000 zł, Pana Y z żoną 1/17 za 10 000 zł, Pana Z z żoną 1/17 za 100 000 zł, Pana ZZ 1/17 za 100 000 zł. Areał został zakupiony w celu prowadzenia gospodarstwa rolnego, co trwa do dzisiejszego dnia. Ponieważ teren o powierzchni 2,726 ha stanowił grunt rolny zabudowany (ruiny) i nie był wykorzystywany do produkcji rolnej, został odłączony od całości decyzją … w 2016 r.   W 2017 r., na życzenie jednego ze wspólników Pana X, doszło do jego podziału aktem notarialnym w proporcjach:   ‒    Wnioskodawca wraz żoną 7/17, o powierzchni 1,123 ha - o wartości 20 160 zł, ‒    Pan X z żoną 7/17, o powierzchni 1,123 ha - o wartości 20 160 zł, ‒    Pan Y z żoną 1/17, o powierzchni 0,16 ha - o wartości 2 880 zł, ‒    Pan Z z żoną 1/17, o powierzchni 0,16 ha - o wartości 2 880 zł, ‒    Pan ZZ 1/17, o powierzchni 0,16 ha – o wartości 2 880 zł.   Przy częściowym zniesieniu współwłasności, nie towarzyszyły spłaty ani dopłaty. Wartość nieruchomości uzyskanej w wyniku dokonanego zniesienia współwłasności, mieściła się w wartości udziału jaki przysługiwał Wnioskodawcy we współwłasności nieruchomości przed dokonaniem tej czynności. W 2020 r. Wnioskodawca postanowił z żoną podzielić działkę o powierzchni 1,123 ha i część przekazać dzieciom, a część pozostawić sobie. W dniu 6 kwietnia 2021 r. działkę o powierzchni 0,4756 ha darowali oni aktem notarialnym synowi. Ponieważ nadarzył się Wnioskodawcy i Jego żonie zakup mieszkania, gdzie bywają bardzo często ze względu na wizyty u lekarza, małżonkowie postanowili sprzedać 2 działki, aby przeznaczyć pieniądze na ten cel. Umowy sprzedaży dwóch działek Wnioskodawca zawarł w dniu 27 kwietnia 2021 r. i 7 maja 2021 r. Areał rolny zakupiony w 2008 r., jak również działka o powierzchni 1,123 ha, której małżonkowie stali się jedynymi współwłaścicielami, jak i działki powstałe w wyniku podziału w 2020 r. nie były i nie są przedmiotem odpłatnych umów najmu, ani umów o podobnym charakterze dzierżawy. Areał rolny zakupiony na współwłasność w 2008 r. jest co roku zasiewany, natomiast areał o powierzchni 1,123 ha, jak również działki powstałe w wyniku jego podziału stanowi teren rolny zabudowany (ruiny) i nie jest wykorzystywany w żaden sposób, ani do działalności gospodarczej, ani do czynności opodatkowanych, ani zwolnionych z VAT. Na moment sprzedaży działek Wnioskodawca był czynnym podatnikiem VAT, prowadzi On z żoną działalność w innej branży. Działki w momencie sprzedaży stanowiły i nadal stanowią grunt rolny. Działki, których Wnioskodawca dokonał sprzedaży, jak również działka, którą zamierza Wnioskodawca sprzedać, w momencie sprzedaży wchodziły i będą wchodzić w momencie sprzedaży w skład gospodarstwa rolnego. Przybliżona data sprzedaży nieruchomości to maksymalnie do dnia 5 stycznia 2022 r. (przewidywana 3-4 miesiące). Działki sprzedane, zostały sklasyfikowane jako pastwiska – działka nr … o powierzchni 0,1481 ha, działka nr … o powierzchni 0,1001 ha kl. IV i IVB. Działka o pow. 0,2063 ha, którą Wnioskodawca zamierza sprzedać (gdyż cena sprzedaży poprzednich dwóch nie pokryła ceny zakupu mieszkania) – została sklasyfikowana częściowo jako pastwiska, częściowo jako kl. IVB i V. Po zbyciu działki nie utraciły charakteru rolnego. Działka, którą Wnioskodawca zamierza sprzedać też nie utraci charakteru rolnego. Dla sprzedawanych działek nie ma planu przestrzennego zagospodarowania i Wnioskodawca nigdy o taki plan nie występował. Wnioskodawca nie ma wiedzy, czy dla działek sprzedanych i tej, którą ma zamiar sprzedać zostaną wydane warunki zabudowy, Wnioskodawca nie występował i nie będzie występował o taką decyzję. Działki na moment sprzedaży stanowiły grunt rolny zabudowany. W stosunku do ww. działek, Wnioskodawca nie podejmował żadnych działań takich jak - zmiana przeznaczenia terenu, wystąpienie o decyzję o wyłączeniu gruntów z produkcji rolnej i żadnych innych, nie podejmował też żadnych działań marketingowych i reklamowych. Wnioskodawca w związku z transakcją sprzedaży którejkolwiek z działek nie udzielał pełnomocnictwa do dysponowania (rozporządzania) nimi. Przed sprzedażą działek Wnioskodawca nie podejmował i nie będzie podejmował osobiście, ani za pośrednictwem osób trzecich jakichkolwiek czynności wymagających środków finansowych, zmierzających do podniesienia wartości przedmiotowej nieruchomości. Wnioskodawca nie ma informacji na jakie cele zostaną przeznaczone sprzedane działki, jak i ta, którą ma zamiar sprzedać. Wnioskodawca nie prowadzi działalności związanej z obrotem nieruchomościami. Wnioskodawca nie sprzedawał innych nieruchomości i nie był z tego tytułu podatnikiem podatku VAT. Nie planuje i nie ma takiego zamiaru w przyszłości nabywania innych nieruchomości z przeznaczeniem do sprzedaży. Wnioskodawca oprócz ww. działek nie dokonywał wcześniej transakcji odpłatnego zbycia nieruchomości. Wobec powyższego, w celu zakwalifikowania – na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – działań podjętych przez Wnioskodawcę do właściwego źródła przychodu należy ocenić zamiar, okoliczności i cel działań związanych z nabyciem oraz ze sprzedażą nieruchomości/planowaną sprzedażą nieruchomości, o których mowa we wniosku. Jak już wcześniej wyjaśniono, na związek uzyskiwanych przychodów ze źródłem wymienionym w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych może wskazywać, rozpatrywany całościowo zespół powiązanych ze sobą działań podatnika, powtarzalnych, uporządkowanych, konsekwentnie prowadzących do osiągnięcia zysku, w szczególności łącznie polegających na wielokrotnym nabywaniu nieruchomości, ich zaawansowanym przygotowaniu do sprzedaży (tzn. w sposób wykraczający poza zwykły zarząd mieniem), wielokrotnym zbywaniu w celu zarobkowym odpowiednio przygotowanych nieruchomości. Brak jest natomiast podstaw, aby podejmowane przez podatnika czynności mieszczące się w zwykłym zarządzie własnym majątkiem, tzn. mające na celu prawidłowe, racjonalne gospodarowanie tym majątkiem, kwalifikować jako prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 tej ustawy. Zatem sprzedaż, nawet wielokrotna, przedmiotów z majątku prywatnego osoby fizycznej, które nie są związane z działalnością gospodarczą oraz nie były nabyte w celu ich odsprzedaży, nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Okoliczności przedstawione we wniosku wskazują, że przedmiotowe nieruchomości nie zostały nabyte przez Wnioskodawcę dla celów prowadzenia działalności gospodarczej i nie były w niej wykorzystywane. W przedmiotowej sprawie, czynności podejmowane przez Wnioskodawcę wskazują, że nie mają one charakteru profesjonalnego działania przypisywanego przedsiębiorcom i mieszczą się w zwykłych działaniach związanych z właściwym zarządem własnym majątkiem. Całokształt okoliczności, a w szczególności zakres, stopień zaangażowania, i cel działania Wnioskodawcy wskazują, że są to działania należące do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Tym samym, dokonana w 2021 r. (odpowiednio w kwietniu i w maju) sprzedaż przez Wnioskodawcę przedmiotowych nieruchomości oraz planowana sprzedaż nieruchomości do dnia 5 stycznia 2022 r., będzie stanowiła zwykłe wykonywanie prawa własności, a Wnioskodawca zbywając/planując zbyć ww. nieruchomość, korzystał/będzie korzystał z przysługującego Mu prawa do rozporządzania tym majątkiem. Biorąc pod uwagę powyższe, dokonana/planowana sprzedaż przedmiotowych nieruchomości nie nastąpi w wykonaniu działalności gospodarczej, a zatem nie spowoduje powstania przychodu ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji, w oparciu o okoliczności przedstawione przez Wnioskodawcę, skutki podatkowe odpłatnego zbycia/planowanego odpłatnego zbycia przedmiotowych nieruchomości, należy rozpatrywać w kontekście przepisu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, czyli przychodu z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości. Przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości, jeżeli nie jest dokonywane w wykonywaniu działalności gospodarczej i następuje przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, skutkuje powstaniem przychodu w rozumieniu ustawy. Zatem, powstanie przychodu podatkowego z tytułu sprzedaży nieruchomości uzależnione jest od daty jej nabycia, które należy utożsamiać z chwilą przeniesienia własności w rozumieniu cywilnoprawnym. W przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, co do zasady decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych uzyskanego z tego tytułu dochodu ma moment i sposób ich nabycia. Wobec powyższego aby ustalić, czy w przedmiotowej sprawie dokonana w 2021 r. przez Wnioskodawcę sprzedaż przedmiotowych nieruchomości oraz planowana sprzedaż przedmiotowej nieruchomości do dnia 5 stycznia 2022 r., stanowić będzie dla Niego – w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – podlegające opodatkowaniu źródło przychodu, niezbędne jest ustalenie momentu ich nabycia. Moment przeniesienia prawa własności w prawie podatkowym określany jest zgodnie z normami prawa cywilnego. Zgodnie z art. 155 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 2020 r., poz. 1740, z późn. zm.), umowa sprzedaży, zamiany, darowizny lub inna umowa zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy oznaczonej co do tożsamości przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że strony inaczej postanowiły. Podkreślić należy, że użyty w cytowanym przepisie art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych termin „nabycie” oznacza każde przeniesienie na nabywcę własności rzeczy w ramach spadku, innej jednostronnej czynności, na podstawie aktu prawnego, umowy sprzedaży, zamiany, darowizny lub innej umowy zobowiązującej do przeniesienia własności rzeczy oznaczonej co do tożsamości. Przez pojęcie „nabycie” należy zatem rozumieć nie tylko zakup, ale również każdą inną czynność prawną, w wyniku której dochodzi do przeniesienia prawa własności. Interpretacja pojęcia „nabycie” została przedstawiona w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 listopada 2009 r., sygn. akt II FSK 1489/08, w którym Sąd stwierdził, że aby ustalić, jaka czynność prawna wyznacza początek biegu pięcioletniego terminu należy odwołać się do regulacji zawartych w prawie cywilnym. Według Kodeksu cywilnego nabycie jest to uzyskanie prawa własności rzeczy. Zatem, aktywa majątkowe ulegają zwiększeniu. Przez pojęcie „nabycie” użyte w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy rozumieć każde zwiększenie aktywów majątku podatnika. Nieistotny dla opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych jest sam fakt podziału nieruchomości, jeżeli przez podział nieruchomości rozumie się proces mający na celu np. zyskanie korzystniejszej konfiguracji poszczególnych nieruchomości (działek). Jeżeli zatem właściciel (współwłaściciel) dokonuje podziału nieruchomości, nie mamy do czynienia z żadnym nabyciem, bo chodzi o nieruchomość, której ta osoba jest już właścicielem (współwłaścicielem). Sam podział nieruchomości (działek) nie stanowi przy tym daty nowego nabycia w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W wyniku podziału właściciel (współwłaściciel) nie nabędzie bowiem żadnych nowych nieruchomości ponad to, czego jest już właścicielem. W wyniku samego podziału działek nie zmieni się struktura własności każdej z mniejszych działek wydzielonych w drodze podziału. Właściciel nadal będzie posiadał takiej samej wielkości nieruchomości jak przed podziałem, tyle że w mniejszych działkach. Stąd czynność ta nie ma wpływu na określenie początku biegu terminu, o którym mowa art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Fakt podziału nieruchomości pozostaje bez znaczenia, gdyż jak zostało już wskazane na wstępie przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych uzależniają skutki podatkowe odpłatnego zbycia nieruchomości od daty jej nabycia, a nie od daty podziału. Celem postępowania o zniesienie współwłasności w rozumieniu przepisów ustawy Kodeks cywilny jest nowe ukształtowanie prawa własności rzeczy, która stanowi przedmiot współwłasności. Zgodnie z art. 195 Kodeksu cywilnego, współwłasność polega na tym, że własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom. Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo współwłasnością łączną. Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika. Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy Działu IV Księgi drugiej (art. 196 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego). Natomiast w myśl art. 210 Kodeksu cywilnego, każdy ze współwłaścicieli może żądać zniesienia współwłasności. Przez zniesienie współwłasności rozumie się likwidację łączącego współwłaścicieli stosunku prawnego, która następuje w drodze umowy lub orzeczenia sądu. Stosownie do art. 211 i art. 212 Kodeksu cywilnego, zniesienie współwłasności może nastąpić przez podział rzeczy wspólnej, a gdy rzeczy nie da się podzielić, przez przyznanie rzeczy jednemu ze współwłaścicieli z obowiązkiem spłaty pozostałych bądź przez podział cywilny, polegający na sprzedaży rzeczy wspólnej i podziale uzyskanej ceny stosownie do wielkości udziałów współwłaścicieli. Jeżeli zniesienie współwłasności następuje przez podział rzeczy wspólnej, to co do zasady dokonuje się jej podziału na tyle części ilu jest współwłaścicieli z uwzględnieniem wartości udziałów posiadanych przed zniesieniem współwłasności. W przypadku różnicy pomiędzy wartością utworzonych części rzeczy a wielkością udziałów, wartość poszczególnych udziałów może być wyrównana przez dopłaty pieniężne. Co do zasady, zniesienie współwłasności jest formą nowego nabycia tylko wówczas, gdy – w wyniku tego zniesienia – podatnik otrzymuje nieruchomość, której wartość po dokonanym podziale przekracza wartość udziału, jaki pierwotnie mu przysługiwał.   Podobne wnioski wynikają z ukształtowanej już linii orzeczniczej Naczelnego Sądu Administracyjnego, zgodnie z którą nabyciem rzeczy w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie jest przyznanie jej na wyłączną własność jednemu ze współwłaścicieli w wyniku dokonanego zniesienia współwłasności, jeśli:   ‒    podział taki jest ekwiwalentny w naturze i nie towarzyszą mu spłaty i dopłaty, lub ‒    wartość otrzymanej przez daną osobę rzeczy w wyniku podziału tego majątku mieści się w udziale, jaki przysługiwał tej osobie we współwłasności.   Zatem, zniesienie współwłasności nie stanowi nabycia rzeczy tylko wówczas, jeżeli mieści się w ramach udziału jaki przypadał byłym współwłaścicielom w rzeczy wspólnej i odbył się bez spłat i dopłat. Za datę nabycia nieruchomości – w przypadku jej sprzedaży, która przypadła danej osobie w wyniku zniesienia współwłasności, należy zatem przyjąć datę jej pierwotnego nabycia, ale tylko wówczas gdy wartość otrzymanej przez daną osobę nieruchomości mieści się w udziale, jaki przysługiwał jej przed dokonaniem tej czynności oraz zniesienie współwłasności nastąpiło bez spłat i dopłat. Natomiast, jeżeli udział danej osoby ulega powiększeniu (nawet bez spłat i dopłat) to traktowany jest w kategorii nabycia, ponieważ w ten sposób ulega powiększeniu zarówno zakres dotychczasowego władztwa tej osoby na rzeczą (nieruchomością), jak i stan jej majątku osobistego. Tak więc co do zasady, zniesienie współwłasności jest formą nowego nabycia wówczas, gdy w wyniku tego zniesienia podatnik otrzymuje nieruchomość (udział w nieruchomości), której (którego) wartość po dokonanym podziale przekracza wartość udziału jaki pierwotnie podatnikowi przysługiwał. Uwzględniając powyższe oraz przyjmując za Wnioskodawcą, że zniesieniu współwłasności nie towarzyszyły spłaty ani dopłaty, oraz że wartość nieruchomości uzyskanej w wyniku dokonanego zniesienia współwłasności, mieściła się w wartości udziału jaki przysługiwał Mu we współwłasności nieruchomości przed dokonaniem tej czynności, stwierdzić należy, że dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych dokonane zniesienie współwłasności nie stanowi dla Wnioskodawcy nabycia nieruchomości, w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zatem, za datę nabycia przedmiotowych nieruchomości należy uznać 2008 r. W związku z powyższym, okres 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie, upłynął 31 grudnia 2013 r., a więc dokonana w 2021 r. przez Wnioskodawcę sprzedaż przedmiotowych nieruchomości (działek) oraz planowana sprzedaż przedmiotowej nieruchomości (działki) do dnia 5 stycznia 2022 r., nie stanowi dla Wnioskodawcy źródła przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w ww. art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Reasumując, dokonana w 2021 r. (odpowiednio w kwietniu i w maju) przez Wnioskodawcę sprzedaż przedmiotowych nieruchomości (działek) oraz planowana sprzedaż przedmiotowej nieruchomości (działki) do dnia 5 stycznia 2022 r. – nabytych przez Wnioskodawcę w 2008 r., w związku z tym, że sprzedaż tych działek nie nastąpiła i nie nastąpi w wykonywaniu działalności gospodarczej, nie stanowi przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a więc Wnioskodawca nie jest i nie będzie zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego z tego tytułu. Jednocześnie, dokonana przez Wnioskodawcę sprzedaż przedmiotowych nieruchomości (działek) oraz planowana sprzedaż przedmiotowej nieruchomości (działki) nie będzie stanowić źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w związku z upływem okresu pięciu lat liczonego od końca roku, w którym nastąpiło nabycie tych/tej nieruchomości. Zatem, Wnioskodawca również nie będzie zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych na zasadach określonych w art. 30e ww. ustawy. Przepis art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że wolne od podatku dochodowego od osób fizycznych są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych. W związku z tym, że dokonana w 2021 r. sprzedaż przedmiotowych nieruchomości (działek) oraz planowana sprzedaż przedmiotowej nieruchomości (działki) do dnia 5 stycznia 2022 r. – nabytych przez Wnioskodawcę w 2008 r., w ogóle nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, nie będzie miała zastosowania ulga podatkowa określona w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przewidująca zwolnienie od podatku dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym. Powołane przez Wnioskodawcę w treści wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej okoliczności dotyczące wydatkowania przychodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości na własne cele mieszkaniowe, tj. zakup mieszkania, pozostają bez znaczenia dla oceny prawnej skutków sprzedaży przedmiotowych nieruchomości przez Wnioskodawcę W konsekwencji stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe. Końcowo Organ zauważa, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r., poz. 1540, z późn. zm.), składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego, kontroli podatkowej lub postępowania kontrolnego organu kontroli celno-skarbowej. Należy dodatkowo wskazać, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z treści art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa. W związku z tym, interpretacje te wywierają skutki prawne jedynie w stosunku do tego podmiotu, do którego są skierowane. Zatem, niniejsza interpretacja indywidualna jest wiążąca dla Wnioskodawcy jako osoby występującej z wnioskiem, natomiast nie wywołuje skutków prawnych dla współwłaściciela nieruchomości (tj. żony Wnioskodawcy).   Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.   Zgodnie z art. 14na § 1 ustawy Ordynacja podatkowa przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:   1)  z zastosowaniem art. 119a; 2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.   Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 ustawy Ordynacja podatkowa). Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.   Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała, lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.