0113-KDIPT2-3.4011.600.2021.2.RR

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA   Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 24 czerwca 2021 r. (data wpływu 6 lipca 2021 r.), uzupełnionym pismem z 8 października 2021 r. (data wpływu 15 października 2021 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie: uznania prowadzonej działalności za działalność badawczo-rozwojową oraz możliwości skorzystania z ulgi przewidzianej w art. 26e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (pytanie oznaczone we wniosku nr 1) – jest prawidłowe, możliwości zaliczenia do kosztów kwalifikowanych kosztów wynagrodzeń pracowników oraz odliczenia ich wartości od podstawy obliczenia podatku w podatku dochodowym od osób fizycznych (pytanie oznaczone we wniosku nr 2) – jest prawidłowe, możliwości zaliczenia do kosztów kwalifikowanych materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową oraz odliczenia ich wartości od podstawy obliczenia podatku w podatku dochodowym od osób fizycznych (pytanie oznaczone we wniosku nr 3) – jest prawidłowe,   UZASADNIENIE W dniu 6 lipca 2021 r. wpłynął do tutejszego Organu wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych.   We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny/zdarzenie przyszłe:   Wnioskodawca zajmuje się produkcją wyrobów spożywczych, w tym farszy, na podstawie nowych lub modyfikowanych receptur oraz ulepszaniem procesów technologiczno-produkcyjnych w zakładzie (dalej: „Produkt”), tj. prowadzi działalność gospodarczą w następującym zakresie: a)    produkcja makaronów, klusek, kuskusu i podobnych wyrobów mącznych; b)    handel hurtowy owocami i warzywami świeżymi oraz zakonserwowanymi; c)    handel hurtowy mięsem i wyrobami z mięsa; d)    handel hurtowy mleka, wyrobów mleczarskich, jaj oraz olejów i tłuszczów jadalnych; e)    handel hurtowy kawą, herbatą, przyprawami; f)     handel hurtowy pozostałą żywnością, włączając ryby, skorupiaki i mięczaki; g)    handel hurtowy niewyspecjalizowany żywności, napojów i wyrobów tytoniowych; h)   pozostała sprzedaż detaliczna prowadzona poza siecią sklepową, straganami i targowiskami.   Wnioskodawca prowadzi i w przyszłości nadal zamierza prowadzić działalność polegającą na prowadzeniu badań oraz prac o charakterze rozwojowym w obszarze produkcji produktów żywnościowych z grupy „żywności wygodne” oraz metod utrwalania żywności (dalej: „Działalność B+R”). Działalność B+R jest i będzie prowadzona w sposób systematyczny i ciągły. Wnioskodawca jest polskim rezydentem podatkowym podlegającym nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: „Ustawa PIT”). Wnioskodawca zajmuje się m.in. opracowywaniem nowych, twórczych rozwiązań w branży spożywczej. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej, realizuje i zamierza realizować w przyszłości Działalność B+R, tj. działalność twórczą obejmującą badania oraz prace o charakterze rozwojowym, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań, podejmowaną w celu stworzenia nowych, ulepszonych produktów i rozwiązań dla rynku produktów spożywczych, a w szczególności „żywności wygodnej”. Wnioskodawca realizuje oraz zamierza realizować w ramach prowadzonej Działalności B+R projekty zmierzające do wytworzenia nowych lub ulepszonych produktów, procedur oraz ulepszenia procesów technologicznych (dalej: „Projekty B+R”), które są i będą prowadzone w sposób systematyczny i ciągły (co potwierdza m in. wdrożona Polityka Badawczo-Rozwojowa). Posiada zaawansowane procesy produkcji pierogów oraz farszy smakowych i oferuje najwyższą jakość bezpieczeństwa i higieny. Zapewnienie bezpieczeństwa żywności jest priorytetowym zadaniem Wnioskodawcy. Każdy Projekt B+R prowadzony jest przez wyspecjalizowaną oraz doświadczoną kadrę pracowniczą posiadającą wiedzę niezbędną do tworzenia nowych/modyfikowanych receptur. Kluczowe dla prowadzenia prac badawczo-rozwojowych u Wnioskodawcy jest zdobywanie nowej wiedzy z dziedzin, których dotyczą prowadzone prace, a następnie łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie jej, w zakresie tworzenia nowych/zmodyfikowanych receptur oraz bezpieczeństwa i jakości produktów spożywczych. Pracownicy ze wszystkich działów biorących udział w pracach rozwojowych posiadają pełne kompetencje w zakresie tworzenia nowych lub znacznie zmienionych produktów. Wnioskodawca dysponuje maszynami i oprogramowaniem pozwalającymi na projektowanie i przeprowadzanie wszystkich wymaganych wstępnie badań w zakresie tworzenia nowych/zmienionych Produktów.   Pracownicy Wnioskodawcy zaangażowani w Działalność B+R to: 1)    kierownicy, starsi brygadziści, brygadziści i specjaliści obsługi maszyn dozujących, którzy w ramach tej Działalności B+R zajmują się: opracowywaniem receptur, programowaniem maszyn, monitorowaniem parametrów farszu, opracowywaniem metod monitorowania parametrów produktu, przygotowywaniem raportów, prowadzeniem rejestrów; 2)    kucharze, garmaże, którzy w ramach tej Działalności B+R zajmują się: programowaniem maszyn, umieszczaniem prób na chłodni, prowadzeniem rejestrów, doradztwem w zakresie doboru warunków zamrażalniczych; 3)    specjaliści ds. produkcji, którzy w ramach tej Działalności B+R zajmują się: opracowywaniem receptur, rejestracją receptur w systemie, monitorowaniem parametrów farszu, opracowywaniem metod monitorowania parametrów produktu, przygotowywaniem raportów, prowadzeniem rejestrów, przygotowywaniem dokumentacji z prób technologicznych, przekazywaniem próbek nowego produktu do laboratoriów zewnętrznych.   Wnioskodawca prowadzi i będzie prowadził badania oraz prace o charakterze rozwojowym, natomiast nie prowadzi badań podstawowych w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (dalej: „Prawo o szkolnictwie wyższym”), w tym na poziomie pierwszego poziomu gotowości technologicznej, tzw. Technology Readiness Level (dalej jako: „TRL”). Wnioskodawca prowadzi natomiast badania naukowe na poziomie TRL 4-6 oraz prace o charakterze rozwojowym na poziomie TRL 7-9. Do opracowywania nowych metod produkcji oraz metod utrwalania żywności skierowana została doświadczona kadra specjalistów z zakresu badań Produktów oraz badań jakościowych. Podstawowym zadaniem tej kadry jest i będzie badanie oraz ocena receptur uzyskanych podczas realizacji prób technologicznych oraz ocena wyników badań otrzymanych z laboratoriów zewnętrznych (dalej: „Zadania badawcze”). Wszelkie prace o charakterze rozwojowym prowadzone są i będą wedle zatwierdzonych metodyk badawczych. Część badań w zakresie prac o charakterze rozwojowym Wnioskodawca zleca i zamierza zlecać laboratoriom zewnętrznym. Przedmiotem zlecenia jest i może być m.in. ocena parametrów biologicznych i jakościowych wyrobów lub ich części, w tym badania immunoenzymatyczne zawartości glutenu, badania makrobiologiczne oraz badania zawartości chlorku sodu w Produktach oraz badanie surowców wykorzystywanych, w tym badania mikrobiologiczne i fizykochemiczne wody. Zadania te zlecane są do laboratoriów zewnętrznych, a otrzymywane informacje stanowią surowy wynik badań, których analizą zajmują się pracownicy. Wskazać należy, że uzyskane surowe wyniki są ponownie analizowane, a po analizie tzw. „surowych” wyników opracowywane są wnioski i dalsze wytyczne do prowadzenia prac o charakterze rozwojowym.   W ramach Projektów B+R u Wnioskodawcy wyróżnić można cztery główne obszary prowadzonych badań i prac o charakterze rozwojowym obejmujące: a)    tworzenie nowych, unikalnych receptur na podstawie analizy rynku oraz wynikające z propozycji pracowników (dalej: „Nowości”), b)    tworzenie receptur na zlecenie ze względu na specyfikę zapotrzebowania (dalej: „Zlecenia”), c)    optymalizacja procesów wewnątrz firmy polegająca na wdrożeniu programu/zautomatyzowaniu jakiejś czynności, co w rezultacie usprawnia działalność Wnioskodawcy (dalej: „Optymalizacje”), d)    ulepszanie, zmienianie oraz modyfikowanie receptur, które znajdują się w ofercie Wnioskodawcy (dalej: „Modernizacje”), dalej zwane: „Zakres prac rozwojowych B+R”.   W związku z prowadzeniem przez Wnioskodawcę Działalności B+R ponosi On i zamierza w przyszłości ponosić następujące koszty: koszty opracowania projektów technicznych; koszty wynagrodzeń i narzutów na wynagrodzenia pracowników projektowych, tj.: a)    wynagrodzenie zasadnicze zgodnie z umową o pracę pracownika; b)    składki na ubezpieczenie społeczne i emerytalno-rentowe, zgodnie z ustawą o systemie ubezpieczeń społecznych w części pokrytej przez pracodawcę; c)    premia uznaniowa; d)    premia miesięczna; e)    dodatkowe wynagrodzenie za pracę w godzinach nadliczbowych; f)     dodatkowe wynagrodzenie za pracę w warunkach szkodliwych dla zdrowia, szczególnie uciążliwych i niebezpiecznych; g)    delegacje służbowe, w tym koszty podróży; h)   wpłaty pracodawcy na PPK; koszty powierzchni biurowej zajmowanej przez pracowników projektowych wraz z kosztami jej utrzymania i mediami; koszty powierzchni użytkowej zajmowanej przez komorę mroźną wraz z kosztami jej utrzymania i mediami; koszty wsparcia prawnego; koszty wsparcia biznesowego, w tym w szczególności: a)    przeprowadzenie oceny technicznej; b)    przeprowadzenie analiz rynkowych i potencjału technologicznego Projektów B+R; koszty ekspertyz, opinii, usług doradczych na potrzeby Projektów B+R, w tym w szczególności: a)    opracowanie Polityki B+R; b)    opracowanie założeń technicznych; c)    koszty szkoleń i podróży służbowych w celach realizacji Projektów B+R; d)    koszty najmu i leasingu środków trwałych wykorzystywanych przy realizacji Projektów B+R; e)    koszty usług wsparcia administracyjnego oraz inne koszty związane z prowadzonymi pracami; koszty zakupu oprogramowania oraz koszty opłat licencyjnych dotyczących oprogramowania służącego do realizacji Projektów B+R; koszty zakupu wyposażenia i sprzętu specjalistycznego oraz odpisy amortyzacyjne środków trwałych wykorzystywanych do realizacji Projektów B+R; koszty doskonalenia systemów prewencji i kontroli ryzyka zdrowotnego; koszty projektowania nowych/zmodyfikowanych receptur, w tym w szczególności koszty wykonania i zakupu linii i podzespołów wykorzystywanych do wytworzenia Produktów, koszty wykonania Produktów zgodnych z nowymi recepturami, koszty zaprojektowania i wykonania oprogramowania do linii produkcyjnych zgodnych z parametrami receptur; koszty realizacji prób technologicznych, w szczególności koszty zakupu surowców, koszty nabycia, obsługi wraz z koszami eksploatacji maszyn i wyposażenia niezbędnego do realizacji próby technologicznej w ramach Projektów B+R; koszty przeprowadzenia badań laboratoryjnych.   Wnioskodawca wskazuje, że wyniki uzyskane w trakcie prowadzenia ww. badań i prac są przez Niego wykorzystywane w produkcji Produktów. W toku realizacji poszczególnych prac wykorzystuje On i zamierza wykorzystywać wewnętrzną infrastrukturę badawczą w toku realizacji badań i prac o charakterze rozwojowym. W przypadku, gdy Wnioskodawca nie ma możliwości przeprowadzenia samodzielnie badań lub prac o charakterze rozwojowym zleca oraz zamierza zlecać ich przeprowadzenie podmiotom zewnętrznym wyspecjalizowanym w danym zakresie badawczym, posiadającym stosowną infrastrukturę badawczą. Jednocześnie wykorzystuje On i zamierza wykorzystywać w toku badań i prac wewnętrzną infrastrukturę szczegółowo przedstawioną w dalszej części wniosku. W związku z prowadzeniem Działalności B+R w tym badań i prac o charakterze rozwojowym Wnioskodawca ponosi koszty amortyzacji środków trwałych (wskazanych powyżej również jako infrastruktura badawcza) oraz wartości niematerialnych i prawnych faktycznie wykorzystywanych do realizacji Działalności B+R w obszarach technologicznych T1   -T4 zgodnie z przedstawionym powyżej opisem. W związku z prowadzeniem Działalności B+R, w tym prowadzeniem badań i prac o charakterze rozwojowym Wnioskodawca wykorzystuje wskazane powyżej materiały oraz surowce, w tym w szczególności płatki ziemniaczane, wodę, skrobię ziemniaczaną, szpinak, sok pomidorowy, sok buraczany, kurkumę, sól, olej uniwersalny i lniany, mąki kukurydziane, ziemniaczane oraz gryczane, łuskę gryczaną, kapustę białą, cebulę, pieprz, paprykę słodką, majeranek, mieszanki warzyw, smalec wieprzowy, lubczyk. W związku z prowadzeniem Działalności B+R, wykorzystuje On również takie jak: środki czystości i higieny oraz chemię gospodarczą.   Wnioskodawca w związku z prowadzeniem Działalności B+R prowadzi następujące badania i prace o charakterze rozwojowym: a)    prace nad tworzeniem nowych/modyfikowanych receptur – farsz (dalej: „Technologia T1”); b)    prace nad utrwalaniem żywności poprzez głębokie zamrażanie (dalej: „Technologia T2”); c)    prace nad blanszowaniem (dalej: „Technologia T3”); d)    prace nad tworzeniem produktów bezglutenowych (dalej: „Technologia T4”).   W dalszej kolejności Wnioskodawca charakteryzuje poszczególne technologie.   Ad a) Prace nad tworzeniem receptur – farsz (Technologia T1) Wnioskodawca zajmuje się produkcją wyrobów spożywczych, w tym farszy, na podstawie nowych lub modyfikowanych receptur oraz ulepszaniem procesów technologiczno-produkcyjnych. Posiada zaawansowane procesy produkcji pierogów oraz farszy smakowych i oferuje najwyższą jakość bezpieczeństwa i higieny. Planowanym wynikiem prac u Niego jest opracowanie receptur farszu o parametrach odpowiednich dla indywidualnych wymagań odbiorców, w tym o odpowiedniej konsystencji, gęstości, lepkości, smaku, wyglądzie, barwie, właściwym PH i terminie przydatności do spożycia. Dodatkowym Zadaniem badawczym w prowadzonych pracach o charakterze rozwojowym jest wprowadzenie do Produktów nowych surowców postaci dodatków funkcjonalnych, np.: zboża, koncentraty, błonnik, witaminy, kolagen, zioła i ekstrakty lub inne posiadające właściwości zdrowotne, odżywcze lub wybitne smakowe, jak i optymalizacja etapów produkcji, np. miksowanie, odparowanie, chłodzenie odpowiednio do rodzaju wyrobu i prowadzenie badań nowego produktu w czasie.   W zakresie prowadzonych prac o charakterze rozwojowym u Wnioskodawcy w celu przygotowania nowych receptur farszów niezbędne jest przeprowadzenie następujących Zadań badawczych: a)    analiza parametrów fizycznych farszów; b)    analiza składu farszu pod względem mikrobiologicznym; c)    dostosowanie farszu w zależności od planowanego Projektu B+R; d)    określenie smaku (słodkość, aromat), uwzględniając właściwe dozowanie; e)    określenie odpowiedniego wyglądu np. widoczne fragmenty owoców, rozdrobnienie (całe, plastry, kostka), jednorodna struktura (mazista, lepka, gładka lub odrywająca się); f)     dostosowanie odpowiedniej barwy uwzględniające rodzaj użytego barwnika i przeznaczenie farszu; g)    poszukiwanie nowych naturalnych możliwości słodzenia i barwienia produkowanych farszy, wykorzystywanie zamienników cukru/redukcja cukru eliminowanie syropu glukozowo-fruktozowego z receptur; h)   wprowadzanie nowego surowca do produkcji wyrobów w postaci dodatków funkcjonalnych, np.: zboża, koncentraty, błonnik, witaminy, kolagen, zioła i ekstrakty lub inne posiadające właściwości zdrowotne, odżywcze lub wybitne smakowe; i)     praca nad procesem produkcji, stabilizacją wyrobu (tj. zachowanie pożądanych parametrów i cech produktu w czasie); j)      dostosowanie etapów produkcji, np. miksowanie, odparowanie, chłodzenie odpowiednio do rodzaju wyrobu i prowadzenie badań nowego produktu w czasie; k)    monitorowanie parametrów gęstości, lepkości wyrównanej konsystencji i rozmieszczenia fragmentów surowców w farszu; l)     monitorowanie termostabilności nowych farszy w czasie; m)  prace o charakterze rozwojowym nad ustaleniem terminu przydatności nowego produktu i warunkami magazynowania oraz dystrybucji; n)   wdrożenie nowych innowacyjnych technologii produkcji Produktów o składzie niezwierającym dodatków, konserwantów i glutenu.   Jednocześnie w związku z prowadzeniem Działalności B+R, w tym badań oraz prac o charakterze rozwojowym w zakresie Technologii T1 Wnioskodawca identyfikuje następujące zagadnienia technologiczne: a)    opracowanie nowych receptur dla farszów; b)    opracowanie produktów i ich modyfikacje w zakresie uzyskania odpowiednich parametrów w zakresie PH, gęstości, lepkości, aktywności wody, suchej masy oraz mikrobiologii; c)    opracowanie metodologii dostosowywania etapów produkcji do rodzaju Produktu; d)    opracowanie metodologii prac o charakterze rozwojowym nad procesem produkcji oraz stabilizacją wyrobu, przy zachowaniu pożądanych parametrów i cech; e)    opracowanie metod monitorowania parametrów farszu, w tym jego termostabilności, gęstości, lepkości; f)     opracowanie metodologii wdrażania nowych innowacyjnych technologii produkcji Produktów o składzie niezwierającym dodatków, konserwantów i glutenu.   Ad b) Prace nad utrwalaniem żywności poprzez głębokie zamrażanie (Technologia T2) Celem realizowanych przez Wnioskodawcę badań i prac o charakterze rozwojowym jest optymalizacja procesu utrwalania żywności poprzez głębokie zamrażanie. Niskie temperatury, na co wskazuje W. Grzesińska, ograniczają lub eliminują działalność drobnoustrojów skracających żywotność produktów oraz znacznie zwalniają przebieg procesów enzymatycznych i biochemicznych zachodzących w żywności niezamrożonej (W. Grzesińska, W szoku, Przegląd Gastronomiczny 2005, nr 3, s. 4). Celem prac o charakterze rozwojowym prowadzonych przez Wnioskodawcę jest przedłużenie terminu przydatności do spożycia Produktów oraz utrwalanie żywności poprzez głębokie zamrażanie. W toku przygotowania założeń badawczych w zakresie prac o charakterze rozwojowym dotyczących utrwalania żywności poprzez głębokie zamrażanie założono, że aby uzyskać pożądane parametry trwałości Produktów przy zachowaniu właściwości sensorycznych, takich jak smak konieczne jest stworzenie metodyki oraz procesów niezbędnych do właściwego utrwalania żywności poprzez głębokie mrożenie. Problem badawczy w tym przypadku polega głównie na zdefiniowaniu oraz weryfikacji optymalnych warunków zamrażalniczych i przechowywania Produktów przy zachowaniu walorów smakowych Produktów. Dodatkowo istotnym problemem badawczym jest także opracowanie procesu zamrażalniczego adekwatnego do konkretnego rodzaju Produktu. Przykładowo, w przypadku Produktów o wysokiej zawartości luźnej wody (nie związanej strukturalnie z białkami i wielocukrami), występuje tendencja do pękania powierzchni ciasta. Przy szybkim mrożeniu następuje zamrożenie otoczki ciasta, która traci właściwości elastyczne, a występująca w farszu woda zwiększa swoją objętość przez co rozszerzający się farsz powoduje pęknięcie ciasta. Istotnym Zadaniem badawczym jest więc opracowanie prototypowego procesu technologicznego realizującego zakładane cele. Wnioskodawca prowadzi prace o charakterze rozwojowym w zakresie Technologii T2 równolegle do prac o charakterze rozwojowym w obszarze tworzenia receptur farszów oraz blanszowania i wytwarzania Produktów bezglutenowych. Technologia T2 znajduje zastosowanie przy pozostałych pracach o charakterze rozwojowym Wnioskodawcy i jest z nimi powiązana wpływając na osiągane rezultaty.   W zakresie prowadzonych prac o charakterze rozwojowym w celu opracowania właściwych metod i procesów zamrażania niezbędne jest przeprowadzenie następujących Zadań badawczych: a)    prace w zakresie zachowania przez gotowy Produkt pożądanych parametrów; b)    prace w zakresie zachowania przez farsze pożądanych parametrów; c)    prace w zakresie wpływu procesu głębokiego zamrażania na trwałość Produktów; d)    prace w zakresie wpływu procesu głębokiego zamrażania na zawartość pożądanych składników.   Ze względu na złożony i niejednolity charakter prowadzonych i planowanych prac o charakterze rozwojowym Wnioskodawca identyfikuje następujące zagadnienia technologiczne: dobór odpowiednich parametrów zamrażania, w tym temperatury, wilgotności, uzyskanie odpowiednich surowców. Jednocześnie Wnioskodawca identyfikuje ryzyka badawcze w procesie prowadzenia badań i prac o charakterze rozwojowym, tj. ryzyko utrudnionego transferu rozwiązań i parametrów procesu technologicznego opracowanych w procesie badawczym do procesu produkcyjnego, jak również niemożność utrzymania stabilnych parametrów procesu, co może prowadzić do różnych wyników prac o charakterze rozwojowym.   Ad c) Prace nad blanszowaniem (Technologia T3) Celem prowadzonych badań i prac o charakterze rozwojowym u Wnioskodawcy w zakresie blanszowania jest wpływ na zmiany aktywności enzymów, usuwanie powietrza z tkanki oraz utratę substancji odżywczych. Proces blanszowania determinuje również teksturę i właściwości mechaniczne żywności. W przypadku mrożenia przemysłowego wymagają one wcześniejszego blanszowania. Celem tego zabiegu jest zachowanie naturalnej barwy, a także poprawa cech sensorycznych oraz rozluźnienie struktury tkankowej surowca. Wyzwaniem technologicznym jest opracowanie optymalnych procesów blanszowana do zachowania pożądanych parametrów Produktów. Wnioskodawca wprowadził do sprzedaży pierogi blanszowane przed zamrożeniem. Proces ten polega na formowaniu przez pierożarkę pierogów oraz bezpośredniego taśmowego przekazania przesyłu do linii do blanszowania pierogów. Produkt blanszowany jest skierowany zarówno do klienta detalicznego jak i gastronomicznego. W przypadku klienta gastronomicznego zaletą produktu jest to, że może on gotować w tej samej wodzie kolejne partie pierogów, ponieważ do wody nie dostaje się tyle mąki z podsypki. Pierogi blanszowane przed zamrożeniem podczas gotowania wymagają o 50% krótszego czasu gotowania. Blanszowanie przed zamrożeniem skutkuje lepszą jakość ciasta – w procesie blanszowania przybywa około 10-15% masy pieroga – główna masa przyrostu jest na cieście, ponieważ blanszowanie powoduje rozluźnienie jego struktury. Pierogi blanszowane są bardziej odporne na błędy popełniane podczas gotowania – mniej pierogów się rozkleja. Najczęściej popełnianym błędem jest wrzucanie zbyt dużej ilości pierogów, do zbyt małej ilości wrzącej wody. Skutkuje to wystudzeniem wody, a w następstwie rozklejaniem się pierogów. Wnioskodawca wykorzystuje i planuje wykorzystać wyniki prac o charakterze rozwojowym do udoskonalania technologii T3 i rozszerzania gamy jej zastosowań na kolejne rodzaje Produktów. Dobór odpowiedniego procesu i parametrów w zakresie T3 jest złożonym zagadnieniem badawczym, pozwalającym jednak na wysoce efektywne kosztowo wykorzystanie dostępnych zasobów. Badania i prace o charakterze rozwojowym mają na celu umożliwienie opracowania technologii pozwalającej na dobór parametrów procesu blanszowania oraz technologii T1 w taki sposób, aby uzyskać Produkty o wysokiej jakości i pożądanych właściwościach Pozwala to na poszerzenie gamy oferowanych Produktów przy jednoczesnej poprawie ich parametrów. Blanszowanie u Wnioskodawcy różni się od procesów wykonywanych u innych przedsiębiorców właśnie ze względu na innowacyjne zastosowanie do Produktów przy których wcześniej metody tej nie wykorzystywano, tj. do utrwalania pierogów. Produkty spożywcze blanszowane u Wnioskodawcy charakteryzują się tym, że są one wytworzone w procesie blanszowania w temperaturze 95-99°C, korzystnie w trzech etapach po ok. 2 min.   W związku z prowadzonymi badaniami oraz pracami o charakterze rozwojowym niezbędne jest rozwiązanie następujących zagadnień technologicznych: a)    dobór odpowiednich parametrów blanszowania, w tym temperatury, warunków środowiskowych oraz ilości cykli blanszowania; b)    opracowanie odpowiedniej metody blanszowania dla nowych Produktów; c)    opracowanie zweryfikowanej i wiarygodnej metody transferowalności parametrów wypracowanych na proces produkcyjny.   Wskazać należy, że wśród zidentyfikowanych ryzyk badawczych w prowadzonych badaniach i pracach o charakterze rozwojowym u Wnioskodawcy występują brak stabilności procesu blanszowania lub niestabilność właściwości sensorycznych i chemicznych poszczególnych partii surowców, która uniemożliwia ocenę wyników prac, znaczną niedokładność badania parametrów końcowego Produktu, która wymaga prób statystycznych, co znacznie opóźnia uzyskanie wyników badań i prac o charakterze rozwojowym, ryzyko uzyskania niewłaściwych wyników badań wskutek niemożności zdefiniowania korelacji pomiędzy poszczególnymi surowcami i partiami Produktów, a procesem blanszowania, ryzyko uzyskania niewłaściwych parametrów procesu blanszowania ze względu na rozbieżności wynikające z jakości surowców poszczególnych badanych partii Produktów. Wyniki prac będą wdrażane w przygotowaniu parametrów procesu blanszowania na liniach produkcyjnych Produktów.   Ad d) Prace na produktami bezglutenowymi (Technologia T4) Celem badań i prac o charakterze rozwojowym u Wnioskodawcy jest produkcja produktów spożywczych bezglutenowych w tym pierogów bezglutenowych z farszem. Wyniki badań i prac o charakterze rozwojowym Wnioskodawca wykorzystuje i będzie wykorzystać co wdrożenia w procesie produkcyjnym nowych typów Produktów. Problemem technologicznym jest wymagana niska zawartość glutenu w finalnym Produkcie. Głównym składnikiem ciasta do produktów bezglutenowych w szczególności pierogów jest mąka kukurydziana, mąka ryżowa, mąka jaglana, mąka gryczana oraz lepiszcze, woda i sól. W badaniach u Wnioskodawcy najszersze zastosowanie znajduje mąka kukurydziana oraz mąka gryczana. Farsze do pierogów bezglutenowych są to farsze do tradycyjnych pierogów po wyeliminowaniu ewentualnych składników mogących zawierać gluten. Cechą wyróżniającą produkty bezglutenowe są specjalnie dobrane dodatki do ciasta, takie jak łuska gryczana oraz olej lniany. Alternatywnie ciasto do pierogów bezglutenowych zawiera jeden ze składników takich jak skrobia pszenna oczyszczona z glutenu, płatki ziemniaczane, skrobia ziemniaczana, olej rzepakowy lub ich kombinacje. Zagadnienia badawcze są złożone i należy je rozpatrywać i analizować łącznie. Badania i prace o charakterze rozwojowym we wskazanym zakresie są kluczowe dla rozwoju Wnioskodawcy, ponieważ w ich wyniku Wnioskodawca planuje wprowadzić produkcję wyrobów, które będą uzyskiwać pożądane cechy sensoryczne i prozdrowotne przy zachowaniu określonych normami niskich poziomów glutenu. Wnioskodawca planuje także wypracować linię Produktów wzbogaconych o niezbędne dodatki funkcjonalne. Połączenie wymogów dotyczących niskiego poziomu glutenu w Produktach w połączeniu z utrzymaniem odpowiednich i pożądanych cech sensorycznych oraz wartości odżywczych jest istotnym problemem badawczym. Zadaniem badawczym w zakresie prowadzonych prac o charakterze rozwojowym jest również dobór odpowiednich składników oraz ich proporcji. Dobór surowca ma istotny wpływ na dalsze procesy produkcyjne oraz przechowalnicze. Badania i prace o charakterze rozwojowym obejmują swoim zakresem opracowanie produktów bezglutenowych o pożądanych parametrach i trwałości.   W trakcie prowadzonych prac o charakterze rozwojowym Wnioskodawca realizuje następujące etapy badawcze: a)    dobór surowców – prace nad próbkami laboratoryjnymi od różnych producentów oraz ich parametrami, w tym zawartością glutenu; b)    prace nad opracowaniem receptury dla Produktu (T1); c)    prace nad doborem parametrów obróbki surowców, łączenia, gotowania, blanszowania i zamrażania Produktu; d)    prace nad optymalizacją parametrów obróbki surowców, łączenia, gotowania, blanszowania i zamrażania – dobór parametrów procesu w celu uzyskania żądanych parametrów Produktu; e)    prace przebiegu prawidłowości procesu produkcji w celu eliminacji niepożądanych zmian w formie, smaku, teksturze, barwie Produktu.   Wśród kluczowych zagadnień technologicznych Wnioskodawca identyfikuje: opracowanie receptur Produktów bezglutenowych o określonych parametrach i cechach, optymalizację procesów produkcji w kierunku zachowania pożądanych cech i parametrów Produktów. Wnioskodawca identyfikuje ryzyko badawcze w trakcie prowadzenia prac, takie jak niestabilność procesu gotowania, blanszowania, zamrażania, które mogą ulegać wahaniom pomiędzy badanymi partiami produktów. W związku z prowadzonymi badaniami i pracami Wnioskodawca zatrudnia pracowników. Pracownicy B+R realizujący prace rozwojowe o charakterze rozwojowym u Wnioskodawcy są sklasyfikowani zgodnie z podziałem pracowników B+R przyjętym przez OECD (Podręcznik Frascati, 2015). Zespół prowadzący Działalność B+R u Wnioskodawcy jest stały i obejmuje personel pomocniczy (w tym kadra zarządzająca), w szczególności osoby zajmujące się organizacją pracy, planowaniem zadań, wyznaczaniem celów badawczych; techników (w tym operatorów maszyn), w szczególności osoby obsługujące maszyny, przeprowadzające próby technologiczne, nadzorujące produkcję próbną, weryfikujące jakość produktów; oraz badaczy, w szczególności osoby tworzące receptury nowych Produktów, prowadzące badania nad poszczególnymi technologiami, ustalające wymagania technologiczne dla nowych Produktów. W związku z prowadzonymi badaniami i pracami o charakterze rozwojowym Wnioskodawca zatrudnia pracowników. Pracownicy B+R realizujący prace u Wnioskodawcy są sklasyfikowani zgodnie z podziałem pracowników B+R przyjętym przez OECD (Podręcznik Frascati, 2015). Zespół prowadzący badania i prace rozwojowe u Wnioskodawcy jest stały i obejmuje personel pomocniczy (w tym kadra zarządzająca), w szczególności osoby zajmujące się organizacją pracy, planowaniem zadań, wyznaczaniem celów badawczych; techników (w tym operatorów maszyn), w szczególności osoby obsługujące maszyny, przeprowadzające próby technologiczne, nadzorujące produkcję próbną, weryfikujące jakość produktów; oraz badaczy, w szczególności osoby tworzące receptury nowych Produktów, prowadzące badania nad poszczególnymi technologiami, ustalające wymagania technologiczne dla nowych Produktów. W ramach prowadzonych badań oraz prac o charakterze rozwojowym w obszarach technologii wskazanych wcześniej Wnioskodawca realizuje Projekty B+R, które są ewidencjonowane w sposób papierowy.   Projekty B+R z obszarów technologii T1-T4 różnią się celami oraz procesami związanymi z wytworzeniem finalnego Produktu, jednakże przeprowadzane są według bardzo zbliżonej metodologii prowadzenia prac:   Zapotrzebowanie na nowy Produkt Zapotrzebowanie na nowy Produkt może być wynikiem różnych czynników. Wnioskodawca może podjąć decyzję o inicjacji nowego Projektu B +R poprzez: a)    badanie rynku (m.in. brak dostępności danego produktu na rynku, dostępność atrakcyjnego produktu na konkurencyjnych rynkach zachodnich, bądź większe zainteresowanie konsumentów danym produktem), b)    wewnętrzne rozmowy – na podstawie własnego doświadczenia, oraz podczas spotkania osoby decyzyjne mogą podjąć decyzję o inicjacji nowego Projektu B+R zmierzającego do wytworzenia nowego produktu; c)    indywidualną inicjatywę pracownika Wnioskodawcy – niektórzy pracownicy mogą sami zaproponować stworzenie nowego Produktu; d)    zlecenie – kontakt z Klientem (np. zgłoszone potrzeby/uwagi Klienta); e)    zmiana przepisów prawa (np. zakaz wykorzystywania konkretnego surowca przy produkcji, co generuje potrzebę zastąpienia go innym).   Inicjacja Projektu B+R Wnioskodawca określa parametry wyjściowe jakie chce osiągnąć przy produkcji danego Produktu na podstawie początkowo ustalonych wytycznych, następnie przeprowadzane są badania i prace o charakterze rozwojowym. Po zainicjowaniu Projektu B+R Wnioskodawca przystępuje do przeprowadzania wstępnej oceny wykonalności dotyczącej planowanego Produktu – wówczas analizowane są możliwości pozyskania surowców, warunki technologiczne produkcji, wymagania sprzętowe i w specjalistycznych programach określane są parametry Produktu, jakie powinien mieć dany Produkt po wyprodukowaniu. Ocena wykonalności polega w głównej mierze na przeprowadzeniu analizy danych wejściowych oraz symulacji w specjalistycznych programach. Sprawdzane są parametry oraz przeprowadzona jest analiza, jak zachowywać się będzie tak stworzony Produkt w warunkach produkcyjnych. Po przeprowadzeniu oceny wykonalności następuje faza związana z analizą wyników. Wówczas osoby ze specjalistyczną wiedzą sprawdzają, czy stworzenie danego Produktu jest możliwe w przełożeniu na warunki Wnioskodawcy, jeżeli nie, zmieniane są wówczas niektóre parametry/surowce/parametry procesu, tak aby produkcja danego Produktu była możliwa. Wnioskodawca przeprowadza analizy i symulacje zmieniając parametry Produktu, aż do momentu pozytywnego przejścia oceny wykonalności bądź podjęciu decyzji o zatrzymaniu Projektu B+R.   Próba technologiczna (dalej: „Próba 1”) Na podstawie pozytywnie przeprowadzonej oceny wykonalności przygotowywany jest plan prób technologicznych (uwzględniający skład surowców zgodny z technologią wykonania oraz zaplanowanym procesem, oraz zostaje określony zakres badanych parametrów). Próba 1 przygotowywana i realizowana jest przez kierownika wydziału produkcyjnego (dalej: „Kierownik”). Niektóre badania podczas Próby 1 są zlecane zewnętrznym podmiotom (np. badania dotyczące zawartości glutenu) ze względu na brak odpowiedniego zaplecza technicznego u Wnioskodawcy. Badania te zlecane są do zewnętrznych laboratoriów, a otrzymywane informacje są jedynie „surowym” wynikiem badań, których analizą zajmują się pracownicy Wnioskodawcy. Pracownicy realizujący Próbę 1 analizują otrzymane wyniki laboratoryjne, oceniają próbę, weryfikują właściwości Produktu i na bieżąco wprowadzają zmiany w dokumentacji technologicznej, aż do momentu kiedy próba będzie spełniała wszystkie zakładane wymagania jakościowe. W przypadku uznania, że wyprodukowany Produkt w ramach Próby 1 nie odpowiada przedstawionym przez niego oczekiwaniom, Wnioskodawca przystępuje do działań korygujących, tj. wprowadzane są stosowne zmiany i przygotowywane są kolejne wersje prób technologicznych. Próby technologiczne są tworzone i przeprowadzane aż do momentu uzyskania założonych celów badawczo-rozwojowych Projektu B+R. Ocena wyników przeprowadzonej próby technologicznej zostaje przedstawiona Wnioskodawcy. Dodatkowo zostaje przedstawiona wstępna specyfikacja technologiczna wyrobu. Specyfikacja taka obejmuje wszystkie najważniejsze informacje charakterystyczne dla danego produktu, jak: właściwości surowca i ich przełożenie na możliwość osiągnięcia założonych parametrów gotowego wyrobu, jego trwałości oraz pożądanych cech sensorycznych.   Kolejne Próby Technologiczne (Próba II/Próba III/Próba IV) W następnej kolejności wykonywana jest kolejna próba technologiczna przygotowywane są Próby II, III, IV wraz ze składem surowców i technologią wykonania. Warte zaznaczenia w tym zakresie jest również to, że cały proces wykonania kolejnej próby technologicznej może różnić się od tego z próby poprzedniej ze względu na fakt, że większa próba może wymagać przeniesienia procesu na linię produkcyjną, co wiąże się z odpowiednim dostosowaniem procesu technologicznego, który może mieć wpływ na finalny kształt produktu. Innymi słowy, proces wyprodukowania tego samego produktu na większej próbie różni się od procesu produkcji na próbie mniejszej. Opracowana Technologia wykonania obejmuje opis procesów produkcyjnych, który zawiera poszczególne etapy do wykonania przez pracownika z określeniem wszelkich parametrów pracy maszyn i procesu technologicznego wraz ze składem surowcowym każdego Produktu. W oparciu o taką opracowaną Technologię zostaje przeprowadzona produkcja próbna wyrobu na linii technologicznej w celu pełnego dostosowania Produktu do możliwości produkcyjnych oraz możliwości produkcyjnych do Produktu. Przy projektowaniu nowego wyrobu dodatkowo zleca się przeprowadzenie badań wyrobu w zakresie niezbędnym aby potwierdzić, że wyrób spełnia wszystkie wymagania określone w danych wejściowych Projektu B+R. W ramach próby II-IV nanoszone są uwagi do opracowanej technologii typu zmiany surowców lub dodatków, zmiany w recepturach czy zmiany w parametrach procesów technologicznych.   Akceptacja Po zaakceptowaniu prób technologicznych Produkt zostaje wpisany do wewnętrznego systemu ewidencyjnego jako receptura produkcyjna dla standardowego Produktu. Do systemu wprowadza się skład surowcowy. Wszystkie uwagi i ustawienia parametrów linii produkcyjnej niezbędne do prawidłowego wyprodukowania Produktu ujęte zostają jako udokumentowane informacje zgodnie z obowiązującym Systemem Zarządzania Jakością. Zaakceptowane specyfikacje produktu, kalkulacje wyrobu oraz receptury zostają również umieszczone w wewnętrznym systemie ewidencyjnym Wnioskodawcy.   W związku z prowadzeniem Działalności B+R Wnioskodawca ponosi koszty związane z wynagrodzeniem pracowników B+R, którzy wykonują czynności związane z Działalnością B+R. Koszty te są ustalane na podstawie ewidencji czasu pracy związanej z Działalnością B+R poszczególnych pracowników prowadzonej w formie papierowej. Rzeczona ewidencja jest ewidencją czasu pracy poświęcanego na poszczególne zadania Działalności B+R w ramach Projektów B+R (i pozwala ona określić czasochłonność opracowywania poszczególnych zadań (tj. ilość czasu pracy poszczególnych pracowników poświęconego nad poszczególnymi zadaniami badawczo-rozwojowymi). Wnioskodawca nakłada na pracowników obowiązek bieżącego raportowania ilości czasu pracy (ilość godzin) poświęcanego w danym okresie na poszczególne zadania badawczo-rozwojowe w ramach wykonywania swoich obowiązków, co jest przez nich ewidencjonowane w ewidencji czasu pracy pracowników związanej z Działalnością B+R. W przedmiotowej ewidencji nie wskazuje się natomiast ilości godzin odnoszącej się do czynności niezwiązanych z Działalnością B+R. Na podstawie ewidencji czasu pracy pracowników związanej z Działalnością B+R Wnioskodawca jest w stanie określić, ile godzin zostało poświęconych przez danego pracownika na dany Projekt B+R oraz jakie dokładnie czynności wykonywał konkretny pracownik. Ponadto, w przypadku, gdy pracownicy Wnioskodawcy są nieobecni w pracy z powodu choroby, czy urlopu, czy też nie wykonują w danym dniu Zadań badawczych, a na Wnioskodawcy ciąży obowiązek wypłaty należnego wynagrodzenia, w ewidencji czasu pracy pracowników związanej z Działalnością B+R nie jest wykazywany czas pracy związany z pracami badawczo-rozwojowymi. Ewidencja czasu pracy pracowników związanej z Działalnością B+R pozwala tym samym, ustalić faktyczną ilość czasu pracy poświęconego przez poszczególnych pracowników Wnioskodawcy na realizację tej właśnie działalności, w całkowitym czasie pracy wykonywanej przez nich w trakcie danego miesiąca. Ponadto Wnioskodawca alokuje koszty związane z prowadzoną Działalnością B+R na koncie pozabilansowym. Poszczególne wydatki są wyodrębnione rodzajowo w ramach danego konta. Wnioskodawca w ewidencji rachunkowej wyodrębnił ewidencję kosztów związanych z Działalnością B+R.   W skład kosztów związanych z wynagrodzeniem pracowników wykonujących u Wnioskodawcy Działalność B+R wchodzą: a)    wynagrodzenie zasadnicze zgodnie z umową o pracę pracownika; b)    składki na ubezpieczenie społeczne i emerytalno-rentowe, zgodnie z ustawą o systemie ubezpieczeń społecznych, w części pokrytej przez pracodawcę; c)    premia uznaniowa; d)    premia miesięczna; e)    dodatkowe wynagrodzenie za pracę w warunkach szkodliwych dla zdrowia, szczególnie uciążliwych i niebezpiecznych; f)     dodatkowe wynagrodzenie za pracę w godzinach nadliczbowych; g)    delegacje służbowe, w tym koszty podróży; h)   wpłaty pracodawcy na PPK.   W ramach Działalności B+R Wnioskodawca realizuje i zamierza realizować poszczególne Projekty B+R, w zakresie których w pierwszej kolejności wykonywane są prace koncepcyjne i projektowanie, a następnie przygotowywane są receptury, a w dalszej kolejność tworzone są prototypy, na których przeprowadzane są badania. W ramach prowadzonej Działalności B+R Wnioskodawca ponosi koszty amortyzacji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w prowadzonej działalności związanej z realizacją danego Projektu B+R, z wyłączeniem samochodów osobowych oraz budowli, budynków i lokali będących odrębną własnością. Mając na uwadze powyższe Wnioskodawca wskazuje, iż aktualnie do prowadzonej przez Wnioskodawcę Działalności B+R wykorzystuje wewnętrzną infrastrukturę badawczą w toku realizacji badań i prac o charakterze rozwojowym. W toku prac o charakterze rozwojowym niezbędne jest wykorzystywanie infrastruktury badawczej, w tym m.in. środków trwałych i sprzętu specjalistycznego.   Sprzęt specjalistyczny wykorzystywany przez Wnioskodawcę w związku z pracami o charakterze rozwojowym stanowią: a)    urządzenia do weryfikacji temperatury; b)    urządzenia miernicze do pomiaru wagi Produktów; c)    urządzenia miernicze do pomiaru temperatury, wilgotności; d)    inne drobne wyposażenie laboratoryjne.   Środki trwałe wykorzystywane przez Wnioskodawcę na w związku z pracami o charakterze rozwojowym stanowią: a)    linie produkcyjne i ich oprzyrządowanie dodatkowe; b)    maszyny do wytwarzania określonych typów Produktów wraz z oprzyrządowaniem dodatkowym; c)    ugniatarki do ciasta; d)    systemy osuszania parowników w chłodniach; e)    maszynownia chłodnicza; f)     wilki do mięsa i obieraczki do ziemniaków; g)    maszyny mieszające do ciasta; h)   osuszacze; i)     agregaty chłodnicze z CO2; j)      tunele zamrażalnicze i spiralne; k)    linie technologiczne do gotowania i chłodzenia pierogów; l)     głowice formujące; m)  kotły podgrzewające; n)   zmywarka, lodówki, zamrażarki, kuchnie elektryczne z wyposażeniem, tunele zamrażalnicze, patelnie elektryczne, kuchenki mikrofalowe, wagi elektroniczne.   Wskazana infrastruktura i środki trwałe stanowią nieodzowny element w obszarze opracowywania nowych produktów. Wobec powyższego, Wnioskodawca wskazuje, że część ww. sprzętu i maszyn wykorzystywana jest wyłącznie do Działalności B+R, natomiast pozostała część sprzętu oraz maszyn, będzie tylko częściowo wykorzystywana do Działalności B+R. W tym drugim przypadku (maszyny częściowo wykorzystywane do Działalności B+R) prowadzona będzie ewidencja umożliwiająca ustalenie czasu użytkowania danej maszyny, czy urządzenia na prace Działalności B+R. Działalności B+R Wnioskodawcy służą również wartości niematerialne i prawne, które On nabywa. Przykładami takich wartości są w szczególności oprogramowanie oraz inne wartości niematerialne i prawne wykorzystywane w Działalności B+R.   Podsumowując, Wnioskodawca: a)    nie posiada statusu centrum badawczo-rozwojowego, o którym mowa w art. 17 ustawy z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej (Dz. U. z 2019 r. poz. 1402); b)    nie prowadzi badań podstawowych, zdefiniowanych art. 5a ust. 39 pkt a) Ustawy PIT; c)    działalność jego jest m.in. działalnością twórczą obejmującą badania naukowe lub prace o charakterze rozwojowym, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań; d)    podjęta przez Niego działalność obejmuje nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług; e)    prowadzi działalność gospodarczą na terenie (…); f)     koszty poniesione przez Niego związane z Działalnością B+R nie zostały Mu zwrócone w jakiejkolwiek formie, ani nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym; g)    jeżeli chodzi o koszty, które Wnioskodawca może ponieść w przyszłości to wniosek dotyczy wyłącznie kosztów, które nie zostaną Wnioskodawcy zwrócone, ani nie zostaną odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym; h)   prowadzi księgi rachunkowe na podstawie przepisów o rachunkowości i na podstawie tych ksiąg, ustala dochód do opodatkowania.   W kontekście powyższego, Wnioskodawca powziął wątpliwości odnośnie tego, czy może On zakwalifikować ponoszone przez siebie koszty, jako koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 26e Ustawy PIT i odliczyć ich wartość od podstawy opodatkowania w podatku dochodowym od osób fizycznych.   W piśmie z 8 października 2021 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, Wnioskodawca wskazał, że Jego działalność w ramach Projektów B+R oraz Technologii (T1-T4) była/jest/będzie działalnością twórczą obejmującą badania naukowe i prace rozwojowe w rozumieniu ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Jednocześnie wskazuje, że prowadzona działalność to badania naukowe i prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 i ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Wnioskodawca poniósł/ponosi/poniesie wydatki na wymienialne elementy maszyn i urządzeń wykorzystywanych do Prac B+R, obuwie, odzież ochronną, kombinezony, maski, specjalistyczne płyny, pasty do mycia/czyszczenia, materiały biurowe oraz były/są/będą one bezpośrednio związane z prowadzoną przez Niego działalnością badawczo-rozwojową. Wnioskodawca w latach 2018-2020 ponosił koszty działalności badawczo-rozwojowej, aczkolwiek w tym okresie nie wyodrębnił ich w ewidencji, o której jest mowa w art. 24a ust. 1b Ustawy PIT. W związku z zamiarem skorzystania z odliczenia, jednak przed odliczeniem ulgi na działalność badawczo-rozwojową za lata 2018-2020, poprzez złożenie ewentualnych korekt deklaracji rocznych za lata 2018-2020, w ewidencjach rachunkowych za lata 2018-2020 Wnioskodawca wyodrębni koszty działalności badawczo-rozwojowej, poprzez przygotowanie ewidencji kosztów działalności badawczo-rozwojowej za lata: 2018, 2019 i 2020. Od początku 2021 r. Wnioskodawca w celu skorzystania z odliczenia B+R wyodrębnił, wyodrębnia i w dalszym ciągu zamierza wyodrębniać w ewidencji, o której mowa w art. 24a ust. 1b Ustawy PIT koszty działalności badawczo-rozwojowej ponoszone w roku 2021 i latach następnych, co następuje poprzez prowadzenie ewidencji kosztów działalności badawczo-rozwojowej. Koszty, które Wnioskodawca zamierza odliczyć w ramach ulgi badawczo-rozwojowej, stanowiły/stanowią/będą stanowić dla Niego koszty uzyskania przychodów w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wnioskodawca nie korzystał/nie korzysta/nie zamierza korzystać ze zwolnień przedmiotowych, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 63a lub 63b Ustawy PIT. Ponoszone przez Wnioskodawcę koszty wynagrodzeń pracowników stanowiły/stanowią/będą stanowić należności, o których mowa w art. 12 ust. 1 Ustawy PIT.   Wszystkie czynności wykonywane przez Niego w ramach prac opisanych we wniosku były/są/będą związane wyłącznie z nabywaniem, łączeniem, kształtowaniem i wykorzystywaniem dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania do planowania produkcji, oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usługi i nie stanowiły/nie stanowią/nie będą stanowić: a)    rutynowych i okresowych zmian; b)    czynności wdrożeniowych w zakresie opracowywanych już produktów i usług; c)    produkcji seryjnej/produkcji komercyjnej/bieżącej działalności Wnioskodawcy; d)    działalności wspomagającej/pomocniczej, wykraczającej poza zakres prac B+R; e)    czynności: testowania produktu/produktów, wykonanie badań produktu/produktów, oceny produktu/produktów na podstawie np. opinii blogerów, testerów, bądź innych tego typu prac, dokonywanych już po zakończeniu prac B+R w ramach Projektów B+R praż Technologii (T1-T4); f)     innych prac spoza prac B+R;   W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku): 1.    Czy w opisanym stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym, działalność Wnioskodawcy spełnia i będzie spełniała przesłanki uznania jej za działalność badawczo-rozwojową, o której mowa w art. 5a pkt 38 Ustawy PIT, która uprawnia Wnioskodawcę do zastosowania ulgi określonej w art. 26e Ustawy PIT? 2.    Czy w świetle zaprezentowanego stanu faktycznego (powinno być: „stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego”), poniesione przez Wnioskodawcę koszty wynagrodzeń pracowników takich jak: kierownicy, starsi brygadziści, brygadziści i specjaliści obsługi maszyn dozujących, kucharze, garmaże, specjaliści ds. produkcji, które są i będą ponoszone na rzecz ww. pracowników zaangażowanych w prace badawczo-rozwojowe, Wnioskodawca może zaliczyć do kosztów kwalifikowanych określonych w art 26e ust. 2 pkt 1 Ustawy PIT i odliczyć ich wartość od podstawy opodatkowania w podatku dochodowym od osób fizycznych? 3.    Czy w świetle zaprezentowanego stanu faktycznego (powinno być: „stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego”), poniesione przez Wnioskodawcę koszty zakupu materiałów i surowców takich jak: płatki ziemniaczane, woda, skrobia ziemniaczana, szpinak, sok pomidorowy, sok buraczany, kurkuma, sól, olej uniwersalny i lniany, mąka kukurydziana, ziemniaczana oraz gryczana, łuska gryczana, kapusta biała, cebula, pieprz, papryka słodka, majeranek, mieszanki warzyw, smalec wieprzowy, lubczyk, jak i materiałów pomocniczych (wymienialne elementy maszyn i urządzeń wykorzystywanych do Prac B+R, obuwie i odzież ochronna, kombinezony, maski, specjalistyczne płyny i pasty do mycia/czyszczenia, materiały biurowe), Wnioskodawca może zaliczyć do kosztów kwalifikowanych określonych w art. 26e ust. 2 pkt 2 Ustawy PIT i odliczyć ich wartość od podstawy opodatkowania w podatku dochodowym od osób fizycznych?   Zdaniem Wnioskodawcy (doprecyzowanym w uzupełnieniu wniosku),   Ad 1 Zdaniem Wnioskodawcy, Jego działalność Wnioskodawcy spełnia i będzie spełniała przesłanki uznania jej za działalność badawczo-rozwojową, o której mowa w art. 5a pkt 38 ustawy PIT, która uprawnia Wnioskodawcę do zastosowania ulgi określonej w art. 26e Ustawy PIT. Ad 2 Zdaniem Wnioskodawcy, w świetle zaprezentowanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego Wnioskodawca będzie mógł zakwalifikować w przyszłości ponoszone przez siebie koszty wynagrodzeń pracowników zaangażowanych w prace badawczo-rozwojowe takich jak: 1)    kierownicy, starsi brygadziści, brygadziści i specjaliści obsługi maszyn dozujących; 2)    kucharze, garmaże; 3)    specjaliści ds. produkcji; - do kosztów kwalifikowanych określonych w art. 26e ust. 2 pkt 1 Ustawy PIT i odliczyć ich wartość od postawy opodatkowania w podatku dochodowym od osób fizycznych, w takim zakresie w jakim pracownicy Wnioskodawcy wykonują prace związane z działalnością badawczo-rozwojową, pod warunkiem, że wydatki te nie zostały zwrócone Wnioskodawcy w jakiekolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.   Tak jak wskazano powyżej, przedstawiciele każdej z ww. kategorii pracowników zatrudnionych u Wnioskodawcy w ramach stosunku pracy wykonują czynności badawczo-rozwojowe tj.: 1)    kierownicy, starsi brygadziści, brygadziści i specjaliści obsługi maszyn dozujących – opracowywaniem receptur, programowaniem maszyn, monitorowaniem parametrów farszu, opracowywaniem metod monitorowania parametrów produktu, przygotowywaniem raportów, prowadzenie rejestrów; 2)    kucharze, garmaże – programowaniem maszyn, umieszczaniem prób na chłodni, prowadzeniem rejestrów, doradztwem w zakresie doboru warunków zamrażalniczych; 3)    specjaliści ds. produkcji – opracowywaniem receptur, rejestracją receptur w systemie, monitorowaniem parametrów farszu, opracowywaniem metod monitorowania parametrów produktu, przygotowywaniem raportów, prowadzenie rejestrów, przygotowywaniem dokumentacji z prób technologicznych, przekazywaniem próbek nowego produktu do laboratoriów zewnętrznych;   Zdaniem Wnioskodawcy, może on zaliczyć do kosztów kwalifikowanych określonych w art. 26e ust. 2 pkt 1 Ustawy PIT i odliczać od podstawy opodatkowania w podatku dochodowym od osób fizycznych następujące koszty wynagrodzeń ww. pracowników: a)    wynagrodzenie zasadnicze zgodnie z umową o pracę pracownika, b)    składki na ubezpieczenie społeczne i emerytalno-rentowe zgodnie z ustawą o systemie ubezpieczeń społecznych, w części pokrytej przez pracodawcę, c)    premia uznaniowa, d)    premia miesięczna, e)    dodatkowe wynagrodzenie za pracę w warunkach szkodliwych dla zdrowia, szczególnie uciążliwych i niebezpiecznych, f)     dodatkowe wynagrodzenie za pracę w godzinach nadliczbowych, g)    delegacje służbowe, w tym koszty podróży, h)   wpłaty pracodawcy na Pracownicze Plany Kapitałowe, które są i będą ponoszone na rzecz pracowników zaangażowanych w prace badawczo-rozwojowe, pod warunkiem, że wydatki te nie zostały Wnioskodawcy zwrócone w jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.   Rodzaje kosztów kwalifikowanych zostały wskazane w art. 26e ust. 2-3 Ustawy PIT. Ustawodawca w art. 26e ust. 2 pkt 1 Ustawy PIT wskazał, że kosztami kwalifikowanymi są m.in.: poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 Ustawy PIT, oraz sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu. Koszty kwalifikowane podlegają odliczeniu, jeżeli nie zostały podatnikowi zwrócone w jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym (art. 26e ust. 5 Ustawy PIT). Natomiast, zgodnie z treścią art. 26e ust. 6 Ustawy PIT, podatnikowi, który w roku podatkowym korzysta ze zwolnień podatkowych, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 63a lub 63b Ustawy PIT, prawo do odliczenia przysługuje jedynie w odniesieniu do kwalifikowanych, które nie są przez podatnika uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie tych przepisów. Stosownie do treści art. 26e ust. 8 Ustawy PIT, odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono koszty kwalifikowane. W myśl art. 24a ust. 1b Ustawy PIT, podatnicy prowadzący działalność badawczo-rozwojową, którzy zamierzają skorzystać z odliczenia, o którym mowa w art. 26e Ustawy PIT, są obowiązani w ewidencji, o której mowa w ust. 1, wyodrębnić koszty działalności badawczo-rozwojowej.   Mając na uwadze powołane powyżej przepisy należy stwierdzić, że aby podatnikowi podatku dochodowego od osób prawnych (powinno być: „podatnikowi podatku dochodowego od osób fizycznych”) przysługiwało prawo odliczenia w zeznaniu podatkowym kosztów kwalifikowanych poniesionych w danym roku podatkowym powinny być łącznie spełnione następujące warunki: podatnik poniósł koszty na działalność badawczo-rozwojową, koszty na działalność badawczo-rozwojową stanowiły dla podatnika koszty uzyskania przychodów w rozumieniu Ustawy PIT, koszty na działalność badawczo-rozwojową mieszczą się w zamkniętym katalogu kosztów kwalifikowanych określonym przepisami art. 26e ust. 2-3 Ustawy PIT, ww. koszty uzyskania przychodów stanowiły koszty kwalifikowane w rozumieniu Ustawy PIT, podatnik wyodrębnił koszty działalności badawczo-rozwojowej, podatnik wykazał w zeznaniu podatkowym koszty kwalifikowane podlegające odliczeniu, kwota odliczonych kosztów kwalifikowanych nie przekroczyła limitów określonych w Ustawy PIT, koszty kwalifikowane nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym. Przepisy podatkowe dają więc możliwość uznania za koszty kwalifikowane należności z tytułu wynagrodzeń pracowników, którzy realizują wskazany cel, tj. wykonują prace badawczo-rozwojowe. Za pracownika zatrudnionego w celu realizacji działalności badawczo-rozwojowej należy uznać pracownika, w zakresie obowiązków którego pozostaje czynne uczestnictwo w prowadzonych pracach badawczo-rozwojowych. Jednakże, istotne jest, aby pracownik faktycznie wykonywał zadania będące realizacją prac badawczo-rozwojowych. Nie wystarczy zatem, że umowa o pracę bądź inny dokument potwierdza, że zakresie kompetencji danego pracownika znajduje się wykonywanie czynności stanowiących realizację działalności badawczo-rozwojowej, pracownik ten musi faktycznie uczestniczyć w tych pracach. Tylko wówczas wynagrodzenie takiego pracownika oraz koszty świadczeń poniesionych na jego rzecz będą mogły stanowić dla Wnioskodawcy koszt kwalifikowany w całości. Zatem, w przypadku gdy pracownik Wnioskodawcy w ramach świadczonej pracy wykonuje obowiązki nie tylko związane z działalnością badawczo-rozwojową, należy wyodrębnić (wyłączenie z ulgi badawczo-rozwojowej) tą część wynagrodzenia oraz świadczeń wypłaconych pracownikom zajmującym się działalnością badawczo-rozwojową, a także składek od tych przychodów, określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, która nie jest związana z realizacją działalności badawczo-rozwojowej. Należy w tym miejscu zauważyć, że ustawodawca w treści art. 26e ust. 2 pkt 1 Ustawy PIT, odnosi się do czasu pracy przeznaczonego na realizację działalności badawczo-rozwojowej, a zatem do czasu faktycznie poświęconego na ten cel. Stosownie do art. 12 ust. 1 Ustawy PIT, za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych. Wskazać należy, że wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, dodatki, nagrody zostały wymienione wprost w art. 12 ust. 1 Ustawy PIT, jako przychody ze stosunku pracy, a zatem mieszczą się w katalogu kosztów kwalifikowanych, o których mowa w art. 26e ust. 2 pkt 1 Ustawy PIT. Natomiast, użyty w art. 12 ust. 1 Ustawy PIT, zwrot „w szczególności” oznacza, że poszczególne kategorie przychodów zostały wymienione jedynie przykładowo. Zatem, ww. katalog jest katalogiem otwartym. Przychodem ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych są więc wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika powstaniem przysporzenia majątkowego, mające swoje źródło w łączącym pracownika z pracodawcą stosunku pracy lub stosunku pokrewnym, tj. m.in. premie (miesięczne, kwartalne, roczne), dodatkowe wynagrodzenie za pracę w warunkach szkodliwych dla zdrowia, szczególnie uciążliwych i niebezpiecznych, delegacje służbowe, w tym koszty podróży, wpłaty pracodawcy na Pracownicze Plany Kapitałowe. Należy zauważyć, że pojęcie czasu pracy przeznaczonego na realizację działalności badawczo-rozwojowej, o którym mowa w art. 26e ust. 2 pkt 1 Ustawy PIT, odnosi się do czasu faktycznie poświęconego. Zatem, odliczeniu nie będą podlegały kwoty wynagrodzeń oraz składek proporcjonalnie przypisanych do dni nieobecności pracownika, tj. wynagrodzeń za czas urlopu, wynagrodzeń za czas niezdolności do pracy. W sytuacji, gdy w danym miesiącu pracownik otrzyma/otrzymuje wyłącznie wynagrodzenie za czas, w którym nie będzie faktycznie realizował działalności badawczo-rozwojowej, wówczas ww. wynagrodzenie wraz ze sfinansowanymi przez płatnika składkami od ww. przychodu, określonymi w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, nie będzie stanowiło kosztów kwalifikowanych, o których mowa w art. 26e ust. 2 pkt 1 Ustawy PIT.   Odnosząc się do opisanych we wniosku kosztów wynagrodzeń Pracowników wskazać należy, że zdaniem Wnioskodawcy, wydatki pracownicze poniesione przez Wnioskodawcę na potrzeby działalności badawczo-rozwojowej takie jak: a)    wynagrodzenie zasadnicze zgodnie z umową o pracę pracownika, b)    składki na ubezpieczenie społeczne i emerytalno-rentowe, zgodnie z ustawą o systemie ubezpieczeń zdrowotnych (Dz. U. 1998 Nr 137, poz. 887 z późn. zm.), w części pokrytej przez pracodawcę, c)    premia uznaniowa, d)    premia miesięczna, e)    dodatkowe wynagrodzenie za pracę w warunkach szkodliwych dla zdrowia, szczególnie uciążliwych i niebezpiecznych, f)     dodatkowe wynagrodzenie za pracę w godzinach nadliczbowych, g)    delegacje służbowe, w tym koszty podróży, h)   wpłaty pracodawcy na Pracownicze Plany Kapitałowe, mogą stanowić koszty kwalifikowane, o których mowa w art. 26e ust. 2 pkt 1 Ustawa PIT i zdaniem Wnioskodawcy może On odliczyć ich wartość od podstawy opodatkowania w podatku dochodowym od osób fizycznych w takim zakresie w jakim pracownicy Wnioskodawcy wykonują prace związane z działalnością badawczo-rozwojową.   Zgodnie z Podręcznikiem Frascati (2015) do personelu B+R należy zaliczyć wszystkie osoby zatrudnione bezpośrednio przy Pracach B+R oraz osoby zapewniające bezpośrednią obsługę w tym pracowników administracyjnych i biurowych. Koszty ponoszone na pracowników w związku z prowadzeniem Projektów B+R mogą zostać odliczone w ramach Ulgi B+R, tylko wówczas gdy ponoszone są przez podatnika w związku z Pracownikami, których zatrudnienie ma służyć prowadzeniu przez podatnika działalności badawczo-rozwojowej. Przepisy Ustawy PIT nie wskazują, co należy rozumieć poprzez bezpośredni udział w Pracach B+R, w związku z tym w ocenie Wnioskodawcy, z bezpośrednim zaangażowaniem w Projekty B+R związana jest nieodłącznie konieczność odpowiedniego planowania i zarządzania Projektami B+R w aspekcie naukowo-technicznym, ale też administracyjnym. Działania te są realizowane wyłącznie na cele Projektów B+R w celu ich prawidłowej realizacji. Zgodnie z pkt 5.38 Podręcznika Frascati za bezpośrednią działalność badawczo-rozwojowa uznaje się prowadzenie analiz B+R i gromadzenie danych na temat B+R), kierowanie projektami B+R oraz ich obsługa administracyjna (w tym zarządzanie personelem), które jest kwalifikowane jako bezpośrednia działalność badawczo-rozwojowa. Mając na uwadze powyższe należy uznać czas Pracowników poświęcony na czynności administracyjne bądź zarządcze w ramach Projektów B+R jest niewątpliwie związany z działalnością badawczo-rozwojową prowadzoną przez Wnioskodawcę. W konsekwencji, wynagrodzenia Pracowników za ten czas będą stanowiły koszty kwalifikowane, o których mowa w art. 26e ust. 2 pkt 1 Ustawy PIT. Na potwierdzenie powyższego, wskazać należy Interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 10 grudnia 2018 r., nr 0111-KDIB1-3.4010.500.2018.1.MBD, gdzie Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej za prawidłowe uznał zaliczanie wynagrodzenia osób zajmujących się czynnościami tylko pomocniczymi (pracownicy administracyjni czy pracownicy magazynu) do kosztów kwalifikowanych w tym pracowników administracji ogólnej pośrednio, ale w sposób konieczny, wspierający Prace B+R (są to pozostali pracownicy administracji ogólnej). Tym samym należy uznać, że nawet w przypadku wykonywania przez pracownika wyłącznie dedykowanego do Prac B+R, którego część czasu również jest poświęcana na prace administracyjne/zarządcze w związku z Projektami B+R, to wynagrodzenie takiego pracownika w dalszym ciągu powinno stanowić koszt kwalifikowany w całości. Biorąc pod uwagę powyższe, stanowisko Wnioskodawcy pokrywa się ze stanowiskiem Organów podatkowych.   Ad 3 Zdaniem Wnioskodawcy, w świetle zaprezentowanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego Wnioskodawca będzie mógł w przyszłości odliczyć koszty zakupu materiałów i surowców takich jak: płatki ziemniaczane, woda, skrobia ziemniaczana, szpinak, sok pomidorowy, sok buraczany, kurkuma, sól, olej uniwersalny i lniany, mąka kukurydziana, ziemniaczana oraz gryczana, łuska gryczana, kapusta biała, cebula, pieprz, papryka słodka, majeranek, mieszanki warzyw, smalec wieprzowy, lubczyk, materiały pomocnicze (wymienialne elementy maszyn i urządzeń wykorzystywanych do Prac B+R, obuwie i odzież ochronna, kombinezony, maski, specjalistyczne płyny i pasty do mycia/czyszczenia, materiały biurowe), wykorzystywanych przez Wnioskodawcę w pracach związanych z działalnością badawczo-rozwojową. Zdaniem Wnioskodawcy, bowiem wyżej wymienione koszty stanowią koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 26e ust. 2a ustawy o PIT, tj. stanowią koszty prac związanych z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową. Zgodnie z brzmieniem art. 26e ust. 2 pkt 2 Ustawy PIT, za koszty kwalifikowane uznaje się m.in. nabycie materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową.   Przepisy Ustawy PIT nie zawierają definicji „materiałów” ani „surowców”. Zdaniem Wnioskodawcy, pomocne w zakresie wykładni tego pojęcia mogą być definicje zawarte w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (Dz. U. z 2017 r. poz. 728 ze zm.). Według ww. rozporządzenia:      i)        materiałami (surowcami) podstawowymi są materiały, które w procesie produkcji lub przy świadczeniu usług stają się główną substancją gotowego wyrobu; do materiałów podstawowych zalicza się również materiały stanowiące część składową (montażową) wyrobu lub ściśle z wyrobem złączone (np. opakowania - puszki, butelki) oraz opakowania wysyłkowe wielokrotnego użytku (np. transportery, palety), jeżeli opakowania te nie są środkami trwałymi;     ii)        materiałami pomocniczymi są materiały niebędące materiałami podstawowymi, które są zużywane w związku z działalnością gospodarczą i bezpośrednio oddają wyrobowi swoje właściwości.   W toku prowadzonych Prac B+R, w rozumieniu ww. rozporządzenia, Wnioskodawca będzie ponosić koszty zakupu zarówno materiałów podstawowych (części, surowce, materiały w tym w szczególności płatki ziemniaczane, wodę, skrobię ziemniaczaną, szpinak, sok pomidorowy, sok buraczany, kurkumę, sól, olej uniwersalny i lniany, mąki kukurydziane, ziemniaczane oraz gryczane, łuskę gryczaną, kapustę białą, cebulę, pieprz, paprykę słodką, majeranek, mieszanki warzyw, smalec wieprzowy, lubczyk), jak i materiałów pomocniczych (wymienialne elementy maszyn i urządzeń wykorzystywanych do Prac B+R, obuwie i odzież ochronna, kombinezony, maski, specjalistyczne płyny i pasty do mycia/czyszczenia, materiały biurowe). Materiały podstawowe oraz materiały pomocnicze są i będą wykorzystywane bezpośrednio do prowadzenia działalności badawczo-rozwojowej, która została opisana we wniosku. Według Wnioskodawcy wszystkie powyższe koszty należy uznać za koszty materiałów i surowców w rozumieniu art. 26e ust. 2 pkt 2 Ustawy PIT, a co za tym idzie, za koszty kwalifikowane. W ocenie Wnioskodawcy, przytoczony powyżej przepis pozwala na zaliczenie do kosztów kwalifikowanych kosztów wszelkich materiałów (stanowiących koszty uzyskania przychodu) Projektu B+R niezbędnych do zakończenia prac rozwojowych sukcesem, a pośrednio również do rozwoju wiedzy pracowników. W sytuacji, gdy wykorzystanie tych materiałów jest niezbędne do realizacji projektu (a co za tym idzie do pozytywnego zakończenia prac badawczo-rozwojowych) należy uznać, że zachodzi w tym zakresie bezpośredni związek pomiędzy nabyciem tych materiałów i surowców a prowadzoną Działalnością B+R. Stanowisko to znajduje potwierdzenie w szczególności w interpretacji indywidualnej wydanej przez Izbę Skarbową w Bydgoszczy z 24 stycznia 2017 r. (nr 0461-ITPB3.4510.724.2016.1.PS) w której wskazano: „Zdaniem organu konstrukcja art. 18d ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w związku z poczynionymi powyżej uwagami pozwala na zaliczenie do kosztów kwalifikowanych, kosztów wszelkich materiałów i surowców, których definicje słownikowe przytoczono powyżej, stanowiących koszty uzyskania przychodów, niezbędnych do wdrożenia nowego procesu lub znacznej zmiany istniejącego procesu produkcji, w tym również tych zużytych w celu przygotowania odpowiednich, dostosowanych stanowisk badawczych, ale również narzędzi i oprzyrządowania, jeżeli bez wyżej opisanych elementów niemożliwe będzie wdrożenie nowego bądź znacznie zmienionego procesu produkcji. Innymi słowy kosztami kwalifikowanymi będą wydatki na surowce i materiały, bez których niemożliwe byłoby nie tylko prowadzenie samych badań, wdrażania różnych procesów w ramach prac badawczo-rozwojowych, ale również bez których niemożliwym byłoby wprowadzenie i wykorzystanie odpowiednich narzędzi i oprzyrządowania dla prowadzenia działalności badawczo-rozwojowej”.   Stanowisko Wnioskodawcy, w Jego ocenie, potwierdzają liczne interpretacje organów podatkowych, m.in.:      i)        interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 11 maja 2017r., nr 0114-KDIP2-1.4010.27.2017.1.MR;     ii)        interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 17 lipca 2017 r., nr 0114-KDIP2-1.4010.182.2017.1.MR;    iii)        interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 25 września 2017 r., nr 0114-KDIP2-1.4010.205.2017.1.JS.   W piśmie z 8 października 2021 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, doprecyzowując stanowisko Wnioskodawca wskazał, że Jego zdaniem, podstawą zaliczenia kosztów materiałów i surowców (które zostały wymienione w treści wniosku) do kosztów kwalifikowanych stanowi art. 26e ust. 2 pkt 2 ustawy PIT. Stanowisko Wnioskodawcy nie uległo zmianie w świetle uzupełnionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego.   W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.   Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128 ze zm.), ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej – oznacza to działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.   Natomiast, w myśl art. 5a pkt 39 tej ustawy (w stanie prawnym obowiązującym do 30 września 2018 r.), ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych − oznacza to: a)    badania podstawowe – oryginalne prace badawcze, eksperymentalne lub teoretyczne podejmowane przede wszystkim w celu zdobywania nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne, b)    badania stosowane – prace badawcze podejmowane w celu zdobycia nowej wiedzy, zorientowane przede wszystkim na zastosowanie w praktyce, c)    badania przemysłowe – badania mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności w celu opracowywania nowych produktów, procesów i usług lub wprowadzania znaczących ulepszeń do istniejących produktów, procesów i usług; badania te uwzględniają tworzenie elementów składowych systemów złożonych, budowę prototypów w środowisku laboratoryjnym lub w środowisku symulującym istniejące systemy, szczególnie do oceny przydatności danych rodzajów technologii, a także budowę niezbędnych w tych badaniach linii pilotażowych, w tym do uzyskania dowodu w przypadku technologii generycznych.   Stosownie do treści art. 5a pkt 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym do 30 września 2018 r., ilekroć w ustawie jest mowa o pracach rozwojowych – oznacza to nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności z dziedziny nauki, technologii i działalności gospodarczej oraz innej wiedzy i umiejętności do planowania produkcji oraz tworzenia i projektowania nowych, zmienionych lub ulepszonych produktów, procesów i usług, z wyłączeniem prac obejmujących rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, linii produkcyjnych, procesów wytwórczych, istniejących usług oraz innych operacji w toku, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń, w szczególności: a)    opracowywanie prototypów i projektów pilotażowych oraz demonstracje, testowanie i walidację nowych lub ulepszonych produktów, procesów lub usług w otoczeniu stanowiącym model warunków rzeczywistego funkcjonowania, których głównym celem jest dalsze udoskonalenie techniczne produktów, procesów lub usług, których ostateczny kształt nie został określony, b)    opracowywanie prototypów i projektów pilotażowych, które można wykorzystać do celów komercyjnych, w przypadku gdy prototyp lub projekt pilotażowy stanowi produkt końcowy gotowy do wykorzystania komercyjnego, a jego produkcja wyłącznie do celów demonstracyjnych i walidacyjnych jest zbyt kosztowna.   Ustawa z dnia 3 lipca 2018 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2018 r. poz. 1669, dalej: „Ustawa wprowadzająca”), znowelizowała definicję badań naukowych oraz prac rozwojowych zawartą w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z treścią Ustawy wprowadzającej, nowelizacja powyższych pojęć weszła w życie z dniem 1 października 2018 r.   W myśl art. 5a pkt 39 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym od 1 października 2018 r., ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych, oznacza to: a)    badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. poz. 1668, z późn. zm.), b)    badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.   Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2021 r., poz. 478, z późn.zm.), badania naukowe są działalnością obejmującą: 1)    badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne; 2)    badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.   Stosownie do treści art. 5a pkt 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym od 1 października 2018 r., ilekroć w ustawie jest mowa o pracach rozwojowych – oznacza to prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.   W myśl art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.    Zatem z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii i działalności gospodarczej oraz innej wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszania istniejących produktów/usług oraz procesów i technologii produkcji.   Z ustawowej definicji zawartej w art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak podaje Słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika. Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w sposób systematyczny. Zgodnie ze Słownikiem języka polskiego PWN słowo systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną [działalność] w sposób systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo systematycznie odnosi się również  do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalność w przyszłości. Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany  i uporządkowany.   Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji – głównym zadaniem dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca, sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu projektu. Prowadząc działalność badawczo-rozwojową, przedsiębiorca rozwija specjalistyczną wiedzę oraz umiejętności, które może wykorzystać w ramach bieżących albo przyszłych projektów.   Należy zwrócić uwagę na wyłączenie zawarte w przepisach dotyczących działalności badawczo-rozwojowej, mogące odnosić się do wielu przejawów aktywności podatnika. Zastrzeżenie zostało wprowadzone w celu wyeliminowania z działalności badawczo-rozwojowej tych przejawów aktywności podatnika, które mimo ulepszenia istniejących procesów lub usług, z uwagi na swoją cykliczność (okresowość) oraz brak innowacyjnego charakteru (rutynowość), nie mogą stanowić prac rozwojowych.   Mając na uwadze przedstawiony we wniosku oraz jego uzupełnieniu opis sprawy oraz cytowane przepisy, należy stwierdzić, że działalność Wnioskodawcy spełnia i będzie spełniała przesłanki uznania jej za działalność badawczo-rozwojową, o której mowa w art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż była/jest/będzie działalnością twórczą obejmującą badania naukowe i prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji Wnioskodawca może zastosować ulgę określoną w art. 26e tej ustawy.   W związku z powyższym, stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1 należało uznać za prawidłowe.   Przechodząc do przepisów dotyczących ulgi badawczo-rozwojowej, należy zacytować art. 26e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który stanowi, że podatnik uzyskujący przychody ze źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 3 odlicza od podstawy obliczenia podatku, ustalonej zgodnie z art. 26 ust. 1 lub art. 30c ust. 2, koszty uzyskania przychodów poniesione na działalność badawczo-rozwojową, zwane dalej „kosztami kwalifikowanymi”. Kwota odliczenia nie może w roku podatkowym przekroczyć kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika ze źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 3.   Zgodnie z art. 26e ust. 2 ww. ustawy (w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2018 r.), za koszty kwalifikowane uznaje się: 1)    poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1, oraz sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu; 1a) poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 13 pkt 8 lit. a i c, oraz sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na wykonanie usługi w zakresie działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w całości czasu przeznaczonego na wykonanie usługi na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło w danym miesiącu; 2)    nabycie materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową; 2a) nabycie niebędącego środkami trwałymi sprzętu specjalistycznego wykorzystywanego bezpośrednio w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, w szczególności naczyń i przyborów laboratoryjnych oraz urządzeń pomiarowych; 3)    ekspertyzy, opinie, usługi doradcze i usługi równorzędne, świadczone lub wykonywane na podstawie umowy przez podmioty, o których mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-8 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, a także nabycie od takiego podmiotu wyników prowadzonych przez niego badań naukowych, na potrzeby działalności badawczo-rozwojowej; 4)    odpłatne korzystanie z aparatury naukowo-badawczej wykorzystywanej wyłącznie w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, jeżeli to korzystanie nie wynika z umowy zawartej z podmiotem powiązanym z podatnikiem w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4; 4a) nabycie usługi wykorzystania aparatury naukowo-badawczej wyłącznie na potrzeby prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, jeżeli zakup usługi nie wynika z umowy zawartej z podmiotem powiązanym z podatnikiem w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4; 5)    koszty uzyskania i utrzymania patentu, prawa ochronnego na wzór użytkowy, prawa z rejestracji wzoru przemysłowego, poniesione na: a)    przygotowanie dokumentacji zgłoszeniowej i dokonanie zgłoszenia do Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej lub odpowiedniego zagranicznego organu, łącznie z kosztami wymaganych tłumaczeń na język obcy, b)    prowadzenie postępowania przez Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej lub odpowiedni zagraniczny organ, poniesione od momentu zgłoszenia do tych organów, w szczególności opłaty urzędowe i koszty zastępstwa prawnego i procesowego, c)    odparcie zarzutów niespełnienia warunków wymaganych do uzyskania patentu, prawa ochronnego na wzór użytkowy lub prawa z rejestracji wzoru przemysłowego zarówno w postępowaniu zgłoszeniowym, jak i po jego zakończeniu, w szczególności koszty zastępstwa prawnego i procesowego, zarówno w Urzędzie Patentowym Rzeczypospolitej Polskiej, jak i w odpowiednim zagranicznym organie, d)    opłaty okresowe, opłaty za odnowienie, tłumaczenia oraz dokonywanie innych czynności koniecznych dla nadania lub utrzymania ważności patentu, prawa ochronnego na wzór użytkowy oraz prawa z rejestracji wzoru przemysłowego, w szczególności koszty walidacji patentu europejskiego.   Natomiast zgodnie z art. 26e ust. 3 ww. ustawy (w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2018 r.), za koszty kwalifikowane uznaje się także dokonywane w danym roku podatkowym, zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, z wyłączeniem samochodów osobowych oraz budowli, budynków i lokali będących odrębną własnością.     Zgodnie z art. 26e ust. 5 ww. ustawy (w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2018 r.), koszty kwalifikowane podlegają odliczeniu, jeżeli nie zostały podatnikowi zwrócone w jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy obliczenia podatku. W myśl art. 26e ust. 6 ww. ustawy, podatnikowi, który w roku podatkowym korzysta ze zwolnień podatkowych, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 63a lub 63b, prawo do odliczenia przysługuje jedynie w odniesieniu do kosztów kwalifikowanych, które nie są przez podatnika uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie tych przepisów.   Natomiast zgodnie z art. 26e ust. 7 ww. ustawy – w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2018 r. – kwota kosztów kwalifikowanych nie może przekroczyć: 1)    w przypadku gdy podatnik, o którym mowa w ust. 3a, jest mikroprzedsiębiorcą, małym lub średnim przedsiębiorcą, w rozumieniu przepisów o swobodzie działalności gospodarczej – 150% kosztów, o których mowa w ust. 2-3a; 2)    w przypadku pozostałych podatników, o których mowa w ust. 3a – 150% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 1-4a, ust. 2a-3a, oraz 100% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 5; 3)    w przypadku pozostałych podatników – 100% kosztów, o których mowa w ust. 2-3.   Z kolei art. 26e ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (w brzmieniu obowiązującym od 30 kwietnia 2018 r.) stanowi, że kwota kosztów kwalifikowanych nie może przekroczyć: 1)    w przypadku gdy podatnik, o którym mowa w ust. 3a, jest mikroprzedsiębiorcą, małym lub średnim przedsiębiorcą, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców – 150% kosztów, o których mowa w ust. 2-3a; 2)    w przypadku pozostałych podatników, o których mowa w ust. 3a – 150% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 1-4a, ust. 2a-3a, oraz 100% kosztów, o których mowa  w ust. 2 pkt 5; 3)    w przypadku pozostałych podatników – 100% kosztów, o których mowa w ust. 2-3.   Zgodnie natomiast z art. 26e ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono koszty kwalifikowane. W przypadku gdy podatnik poniósł za rok podatkowy stratę albo wielkość dochodu podatnika jest niższa od kwoty przysługujących mu odliczeń, odliczenia − odpowiednio w całej kwocie lub w pozostałej części − dokonuje się w zeznaniach za kolejno następujące po sobie sześć lat podatkowych następujących bezpośrednio po roku, w którym podatnik skorzystał lub miał prawo skorzystać z odliczenia.   Należy także zwrócić uwagę na brzmienie przepisu art. 24a ust. 1b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym podatnicy prowadzący działalność badawczo-rozwojową, którzy zamierzają skorzystać z odliczenia, o którym mowa w art. 26e, są obowiązani w prowadzonej księdze albo w prowadzonych księgach rachunkowych, o których mowa w ust. 1, wyodrębnić koszty działalności badawczo-rozwojowej.   Należy zatem stwierdzić, że aby podatnikowi podatku dochodowego od osób fizycznych przysługiwało prawo odliczenia w zeznaniu podatkowym kosztów kwalifikowanych poniesionych w danym roku podatkowym, powinny być łącznie spełnione następujące warunki: ·         podatnik poniósł koszty na działalność badawczo-rozwojową, ·         koszty na działalność badawczo-rozwojową stanowiły dla podatnika koszty uzyskania przychodów w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ·         koszty na działalność badawczo-rozwojową mieszczą się w zamkniętym katalogu kosztów kwalifikowanych określonym przepisami art. 26e ust. 2 i 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ·         podatnik, który w roku podatkowym korzysta ze zwolnień podatkowych, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 63a lub 63b, stosuje odliczenie jedynie do kosztów kwalifikowanych, które nie są przez podatnika uwzględnianie w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie tych przepisów, ·         w ewidencji, o której mowa w art. 24a ust. 1b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatnik wyodrębnił koszty działalności badawczo-rozwojowej, ·         podatnik wykazał w zeznaniu podatkowym koszty kwalifikowane podlegające odliczeniu, ·         kwota odliczonych kosztów kwalifikowanych nie przekroczyła limitów określonych w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, ·         koszty kwalifikowane nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiekolwiek formie.   A zatem, art. 26e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych daje podatnikowi, który uzyskuje przychody ze źródła działalność gospodarcza, możliwość odliczenia od podstawy opodatkowania kosztów uzyskania przychodów poniesionych przez tego podatnika na działalność badawczo-rozwojową, zwanych „kosztami kwalifikowanymi” Przy czym ‒ należy podkreślić, że kolejne regulacje art. 26e ustawy podatkowej precyzują wszystkie przesłanki co do możliwości skorzystania z ulgi na działalność badawczo-rozwojową, m.in. określają, które z poniesionych wydatków uznaje się za koszty kwalifikowane.   Odnosząc się do możliwości zaliczenia kosztów wynagrodzeń pracowników zatrudnionych na umowy o pracę oraz składek z tytułu tych należności, określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, do kosztów kwalifikowanych należy zauważyć, że z treści cyt. powyżej art. 26e ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2018 r.) wynika, że za koszty kwalifikowane uznaje się poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1, oraz sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu.   Zgodnie z dyspozycją zawartą w ww. regulacji, należności ze stosunku pracy mogą być uznane za koszty kwalifikowane tylko w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu – w przypadku pracowników.   Przez „ogólny czas pracy pracownika w danym miesiącu”, należy rozumieć wyłącznie czas faktycznie przepracowany. W konsekwencji dla obliczenia proporcji kosztów kwalifikowanych nie należy brać pod uwagę czasu, w jakim pracownik nie wykonywała pracy, np. w związku z urlopem, zwolnieniem lekarskim czy też opieką nad dzieckiem.   Powyższe rozumienie przepisu prowadzi do sytuacji, w której każdy składnik wynagrodzenia pracownika, musi być przeanalizowany pod kątem tego, czy może być uznany za koszt kwalifikowany.   Przechodząc na grunt analizowanej sprawy stwierdzić należy, że przepisy podatkowe dają możliwość uznania za koszty kwalifikowane należności z tytułu wynagrodzenia pracownika, który realizuje wskazany cel, tj. wykonuje prace badawczo-rozwojowe.   Należy w tym miejscu zauważyć, że ustawodawca w treści art. 26e ust. 2 pkt 1 ustawy, odnosi się do czasu pracy przeznaczonego na realizację działalności badawczo-rozwojowej, a zatem do czasu faktycznie poświęconego na ten cel.   Organ zwraca uwagę, że istotne jest, aby pracownicy zatrudnieni na podstawie umowy o pracę, faktycznie wykonywali zadania będące realizacją prac badawczo-rozwojowych. Nie wystarczy zatem, że umowa o pracę bądź inny dokument potwierdza, że w zakresie kompetencji danego pracownika znajduje się wykonywanie czynności stanowiących realizację działalności badawczo-rozwojowej, pracownik ten musi też faktycznie uczestniczyć w tych pracach. Tylko wówczas jego wynagrodzenie obejmujące koszty pracownicze oraz koszty świadczeń poniesionych na jego rzecz będą mogły stanowić dla Wnioskodawcy, koszt kwalifikowany w całości.   W sytuacji jednak, gdy pracownicy wykonują obowiązki nie tylko związane z działalnością badawczo-rozwojową, zasadne jest wyodrębnienie (wyłączenie z ulgi badawczo-rozwojowej) tej części wynagrodzeń oraz świadczeń wypłaconych pracownikom, która nie jest związana z realizacją działalności badawczo-rozwojowej.   Należy podkreślić, że ustawodawca nie narzucił przedsiębiorcom formy takiego podziału/wyodrębnienia. Wybór sposobu udokumentowania tych wydatków pozostawiony został podatnikom, którzy prowadzą działalność badawczo-rozwojową. Można zatem przyjąć, że podatnik korzystający z ulgi – dla celów dowodowych – winien prowadzić ewidencję czasu pracy poświęconego przez pracowników na działalność badawczo-rozwojową.   Stosownie, do art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.   W tym miejscu zauważyć należy, że wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, dodatki, nagrody zostały wymienione wprost w art. 12 ust. 1, jako przychody ze stosunku pracy, a zatem mieszczą się w katalogu kosztów kwalifikowanych, o których mowa w art. 26e ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.   Natomiast, użyty w art. 12 ust. 1 ustawy, zwrot „w szczególności” oznacza, że poszczególne kategorie przychodów zostały wymienione jedynie przykładowo. Zatem, ww. katalog jest katalogiem otwartym. Przychodem ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych są więc wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika powstaniem przysporzenia majątkowego, mające swoje źródło w łączącym pracownika z pracodawcą stosunku pracy lub stosunku pokrewnym.   Skoro pojęcie czasu pracy przeznaczonego na realizację działalności badawczo-rozwojowej, o którym mowa w art. 26e ust. 2 pkt 1 ustawy, odnosi się do czasu faktycznie poświęconego, odliczeniu nie będą podlegały kwoty wynagrodzeń oraz składek proporcjonalnie przypisanych do dni nieobecności pracownika, tj. wynagrodzeń za czas urlopu, wynagrodzeń za czas niezdolności do pracy, wynagrodzenia za dni wolne na opiekę nad dzieckiem oraz wynagrodzenie za inne zwolnienia od pracy.   W sytuacji, gdy w danym miesiącu pracownik otrzyma wyłącznie wynagrodzenie za czas, w którym nie będzie faktycznie realizował działalności badawczo-rozwojowej, wówczas ww. wynagrodzenie wraz ze sfinansowanymi przez płatnika składkami od ww. przychodu, określonymi w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, nie będzie stanowiło kosztów kwalifikowanych, o których mowa w art. 26e ust. 2 pkt 1 ustawy.   Zatem, w przypadku gdy pracownik w ramach świadczonej pracy wykonuje obowiązki nie tylko związane z działalnością badawczo-rozwojową, zasadnym jest wyodrębnienie (wyłączenie z ulgi badawczo-rozwojowej) tej części wynagrodzenia oraz świadczeń wypłaconych pracownikom zajmującym się działalnością badawczo-rozwojową, a także składek od tych przychodów, określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, która nie jest związana z realizacją działalności badawczo-rozwojowej.   Reasumując, poniesione przez Wnioskodawcę koszty wynagrodzeń pracowników, w tym koszty składek z tytułu tych należności, określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych – w części finansowanej przez Wnioskodawcę jako płatnika składek, które były/są i będą ponoszone na rzecz pracowników zaangażowanych w prace badawczo-rozwojowe, może On zaliczyć do kosztów kwalifikowanych określonych w art. 26e ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i odliczyć ich wartość od podstawy obliczenia podatku na podstawie art. 26e ust. 1 tej ustawy, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu.   W związku z powyższym, stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 2 należało uznać za prawidłowe.   Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą również ustalenia, czy koszty nabycia materiałów i surowców, wymienione we wniosku, stanowią koszty kwalifikowane, o których mowa w art. 26e ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.   Jak wynika z treści cytowanego powyżej art. 26e ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, warunkiem uznania za koszty kwalifikowane wydatków na nabycie materiałów i surowców jest ich bezpośredni związek z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową. Przepisy omawianej ustawy podatkowej nie precyzują co należy rozumieć pod pojęciem materiałów i surowców.   Jeżeli chodzi o pojęcie „surowce”, w związku z brakiem definicji niniejszego pojęcia na gruncie przepisów podatkowych i rachunkowych, dla celów ustalania zakresu zastosowania ulgi należy posłużyć się znaczeniem pojęcia „surowce” funkcjonującym na gruncie języka powszechnego, gdzie „surowce” to „materiały naturalne pochodzenia zwierzęcego, roślinnego lub mineralnego, służące do wytwarzania jakichś produktów lub energii” (www.sjp.pwn.pl).   Z kolei w zakresie interpretacji pojęcia „materiały” należy odwołać się do interpretacji tego pojęcia funkcjonującej na gruncie przepisów ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2021 r. poz. 217 ze zm.). W świetle art. 3 ust. 1 pkt 19 tej ustawy, materiały to składniki majątku zużywane na własne potrzeby.   Powyższy pogląd znajduje również potwierdzenie w doktrynie, gdzie podkreśla się, że materiały to „składniki majątku inicjujące realizację całego cyklu operacyjnego, które jednostka nabywa w celu ich całkowitego zużycia na własne potrzeby, w tym m.in. na potrzeby wytwarzania produktów, świadczenia usług czy realizacji działalności ogólnoadministracyjnej. Do materiałów zaliczyć można także pewne składniki majątkowe wytwarzane przez jednostkę we własnym zakresie (zazwyczaj w ramach działalności pomocniczej), a także różnego rodzaju odzyski, posiadające wartość użytkową, a pochodzące np. z likwidowanych środków trwałych, inwentarz żywy przeznaczony do uboju, części zamienne, półfabrykaty obcej produkcji, paliwa, opakowania itp.” (Walińska Ewa (red.), Bek-Gaik Bogusława, Bojanowski Witold, Czajor Agnieszka, Czajor Przemysław, Gad Jacek, Idzikowska Gabriela, Janicka Anna, Jurewicz Anna, Kalinowski Jacek, Kuczyńska Iga, Mariański Adam, Michalak Marcin, Turzyński Mikołaj, Walińska Anna, Wencel Agnieszka, Wiatr Michał, Ustawa o rachunkowości. Komentarz, Wolters Kluwer, 2016).   Art. 26e ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, stanowi, że warunkiem uznania za koszty kwalifikowane wydatków na nabycie materiałów i surowców jest ich bezpośredni związek z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową. Przepisy omawianej ustawy podatkowej nie precyzują, co należy rozumieć pod pojęciem materiałów i surowców. Zatem, przyjmuje się, że materiały i surowce, w przypadku których istnieje możliwość ich przypisania do działalności badawczo-rozwojowej, uznaje się za koszty kwalifikowane w ramach ww. działalności. W ocenie tutejszego Organu, wobec spełnienia przez Wnioskodawcę tego warunku, tj. nabycia materiałów, surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową, należy stwierdzić, że wydatki te stanowią koszty kwalifikowane, o których mowa w ww. przepisie.   Biorąc pod uwagę przedstawiony opis sprawy oraz powołane przepisy prawa podatkowego należy stwierdzić, że poniesione przez Wnioskodawcę koszty zakupu materiałów i surowców takich jak: płatki ziemniaczane, woda, skrobia ziemniaczana, szpinak, sok pomidorowy, sok buraczany, kurkuma, sól, olej uniwersalny i lniany, mąka kukurydziana, ziemniaczana oraz gryczana, łuska gryczana, kapusta biała, cebula, pieprz, papryka słodka, majeranek, mieszanki warzyw, smalec wieprzowy, lubczyk, jak i materiałów pomocniczych (wymienialne elementy maszyn i urządzeń wykorzystywanych do Prac B+R, obuwie i odzież ochronna, kombinezony, maski, specjalistyczne płyny i pasty do mycia/czyszczenia, materiały biurowe), które były/są/ będą bezpośrednio związane z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością badawczo-rozwojową może On zaliczyć do kosztów kwalifikowanych określonych w art. 26e ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i odliczyć ich wartość od podstawy obliczenia podatku na podstawie art. 26e ust. 1 tej ustawy, wówczas gdy przedmiotowe materiały i surowce spełnią wyżej omówione kryteria.   Wobec powyższego, stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 3 również uznano za prawidłowe.   Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.   Końcowo należy wskazać, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretację opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego podanego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe jest zgodne ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. Pełna weryfikacja prawidłowości stanowiska Wnioskodawcy może być dokonana jedynie w toku ewentualnego postępowania podatkowego, kontroli podatkowej lub postępowania kontrolnego organu kontroli celno-skarbowej, będącego poza zakresem instytucji interpretacji indywidualnej, do której zastosowanie mają przepisy określone w art. 14h (w zamkniętym katalogu) ustawy Ordynacja podatkowa.   Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.   Zgodnie z art. 14na § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: 1)  z zastosowaniem art. 119a; 2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.   Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 ustawy Ordynacja podatkowa). Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.   Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.