0114-KDIP1-1.4012.510.2021.4.MŻ

INTERPRETACJA INDYWIDUALNANa podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 30 czerwca 2021 r. (data wpływu  28 lipca 2021 r.) uzupełnione pismem Strony z 19 października 2021 r. (data wpływu 21 października 2021 r.) będącym odpowiedzią na wezwanie Organu z 7 października 2021 r. znak 0114-KDIP1-1.4012.510.2021.2.MŻ (skutecznie doręczone Stronie w dniu 14 października 2021 r.), o wydanie interpretacji dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku uznania Sprzedającego za podatnika podatku VAT z tytułu dostawy działki niezabudowanej nr 1 – jest nieprawidłowe. UZASADNIENIE 28 lipca 2021 r. wpłynął do Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku uznania Sprzedającego za podatnika podatku VAT z tytułu dostawy działki niezabudowanej nr 1. Wniosek został uzupełniony pismem Strony z 19 października 2021 r. (data wpływu 21 października 2021 r.) będącym odpowiedzią na wezwanie Organu z 7 października 2021 r. znak 0114-KDIP1-1.4012.510.2021.2.MŻ (skutecznie doręczone Stronie w dniu 14 października 2021 r.). We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe: Wnioskodawca jest rolnikiem, prowadzącym gospodarstwo rolne od 2014 r., a od 17 marca 2020 r. Wnioskodawca jest zarejestrowany w podatku VAT w związku z działalnością rolniczą.   Dodatkowo Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą na zasadach ogólnych  - z tytułu tej działalności Wnioskodawca jest zarejestrowany jako podatnik podatku VAT.   Na podstawie aktu notarialnego z 31 marca 2016 r. Wnioskodawca zakupił grunt – działkę nr 1na powiększenie posiadanego gospodarstwa rolnego. W planach zagospodarowania na dzień zakupu działka była gruntem rolnym do działalności rolniczej i użytkowana dalej rolniczo.  Rada Miejska w (…) podjęła uchwałę nr (…) z 19 lutego 2021 r. w sprawie przystąpienia do zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi (…) w związku z tym działka nr 1 obręb wiejski (…) zmieni przeznaczenie  i warunki zagospodarowania terenów. Wnioskodawcy została obecnie złożona oferta na zakup działki nr 1 na cele budowy zakładu.   Ponadto, w piśmie z 19 października 2021 r. Wnioskodawca wskazał, że: 1. Przy zakupie działki gruntu nr 1 Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT. 2. Działka nr 1 jest wykorzystywana w działalności rolniczej. 3. Działka gruntu nr 1 nie była przedmiotem umów najmu, dzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze. 4. Klientem, dla którego Wnioskodawca dokona potencjalnej sprzedaży działki nr 1 jest Spółka z o.o. 5. Wnioskodawca nie podejmował żadnych działań w celu dokonywania sprzedaży działki (Wnioskodawca nie wydzielał    dróg wewnętrznych, nie odprowadzał mediów). 6. Wnioskodawca wskazuje, że jest podpisana umowa przedwstępna – akt notarialny – warunki jakie muszą spełnione    być według przedwstępnej umowy to: ·    w chwili zawierania umowy przyrzeczonej działka w całości ma być przeznaczona w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego Gminy na cele inne niż rolnicze lub leśne (obecnie nie jest), ·   w ramach przedwstępnej umowy Wnioskodawca nie planuje przyszłemu nabywcy lub innemu podmiotowi udzielać pełnomocnictwa w związku ze sprzedażą przedmiotowej działki. 7. Wnioskodawca nie będzie podejmował działań marketingowych w celu sprzedaży działki nr 1. 8. Wnioskodawca nie będzie podejmował żadnych działań mających na celu uatrakcyjnienie przedmiotowej działki. 9.  Na dzień dzisiejszy działka 1 w planie przestrzennym leży w obszarze oznaczonym na rysunku planu symbolem 13 RP, RL – tereny upraw polowych i lasów. Działka według miejscowych planów zagospodarowania nie jest przeznaczona do zalesienia. Na moment sprzedaży działka nr 1 w całości według przedwstępnej umowy ma być objęta w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego Gminy na cele inne niż rolne lub leśne. Zmiana planu ma być dokonana z urzędu – jest w trakcie – na ten moment brak decyzji. 10. Wnioskodawca wcześniej nie dokonywał sprzedaży gruntów, działek.   W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:   Czy sprzedając działkę nr 1 po 1 stycznia 2022 r., która objęta została w granicach obszaru zmianą planu – uchwały Rady Miejskiej w (…) z 19 lutego 2021 r. jako teren projektowanej zabudowy usługowej, Wnioskodawca zobowiązany jest do zapłaty podatku VAT?   Stanowisko Wnioskodawcy:   Sprzedaż gruntów przekształconych wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego uchwałą Rady Miejskiej można uznać za czynności zarządzania majątkiem prywatnym i Wnioskodawca nie będzie dla tej dostawy podatnikiem podatku VAT.   Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej jak przedsiębiorstwa w ramach obrotu nieruchomościami. Pomimo rejestracji w podatku VAT z działalności gospodarczej oraz działalności rolniczej, Wnioskodawca będzie zwolniony z opłat podatku VAT, ponieważ Wnioskodawca zakupił grunt jako rolnik służący działalności rolniczej na powiększenie istniejącego gospodarstwa rolnego. Działka  1 została przekształcona wskutek planu zmiany zagospodarowania przestrzennego, niezależnie od woli Wnioskodawcy, tj. w grunt przeznaczony pod zabudowę. Pomimo przekształcenia gruntu był i jest on używany rolniczo. Ze strony Wnioskodawcy brak było działań zmierzających na zmianę przeznaczenia użytkowania gruntu. Wnioskodawca nie angażował środków finansowych związanych z jej sprzedażą. Według Wnioskodawcy nie ma znaczenia okres, w którym dokonana jest sprzedaż, status sprzedawcy, ani rejestracja w VAT z działalności rolniczej. Wnioskodawca kupił grunt na powiększenie gospodarstwa rolnego na cele rolnicze.   Biorąc powyższe pod uwagę, Wnioskodawca uważa, że opłata podatku VAT – 23% z opisanej transakcji – sprzedaż działki przekształconej uchwałą Rady Miejskiej - jest nienależna.   W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.   Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r. poz. 685 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.   Przez towary, stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy, rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.   Przez sprzedaż, zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy, rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów. W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).   W świetle przedstawionych powyżej przepisów nieruchomość, zarówno gruntowa jak i zabudowana, spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a jej sprzedaż stanowi dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.   Nie każda jednak czynność, stanowiąca dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podatnika.   Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.   Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.   Natomiast art. 15 ust. 4 ustawy stanowi, że w przypadku osób fizycznych prowadzących wyłącznie gospodarstwo rolne, leśne lub rybackie za podatnika uważa się osobę, która złoży zgłoszenie rejestracyjne, o którym mowa w art. 96 ust. 1.   Z powyższych przepisów wynika, że warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług jest spełnienie dwóch przesłanek: po pierwsze – dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – czynność wykonywana jest przez podmiot, który w jej ramach działa w charakterze podatnika podatku od towarów i usług.   Powyższe oznacza, że dostawa towarów, w tym przypadku nieruchomości, podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy czynność podlegającą opodatkowaniu wykona podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik.   Jednocześnie okoliczności dokonania tej czynności powinny nosić znamiona działalności gospodarczej, o której mowa w ustawie, tzn. powinny polegać na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.   Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub pewnym okresem trwania. Zatem, czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.   Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.   Natomiast nie jest działalnością handlową, a zatem i gospodarczą sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty ani też wykorzystany w trakcie jego posiadania w celu jego odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą.   Wobec tego nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych, okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.   Zatem, status podatnika podatku od towarów i usług wynika z okoliczności dokonywania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem. Dla ustalenia, czy osoba dokonująca transakcji sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem podatku VAT, istotne jest stwierdzenie, że prowadzi ona działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów cytowanej wyżej ustawy.   Mając na względzie definicję działalności gospodarczej, zawartą w art. 15 ust. 2 ustawy, należy uznać, że działalność rolnicza, o której mowa w art. 2 pkt 15, 19 i 20 ustawy, mieści się w pojęciu działalności gospodarczej.   Zatem rolnik, w świetle przepisów ustawy, posiada status podatnika prowadzącego działalność gospodarczą (działalność rolniczą). Natomiast wykonywanie czynności polegających na świadczeniu usług rolniczych stanowi wykonywanie działalności rolniczej w rozumieniu ustawy. Co istotne, w sytuacji gdy rolnik dokona rejestracji i uzyska miano podatnika podatku VAT czynnego, oznacza to, że prowadzi on działalność gospodarczą opodatkowaną podatkiem VAT według właściwej stawki tego podatku.   W zakresie opodatkowania transakcji sprzedaży nieruchomości wypowiedział się Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w orzeczeniu z dnia 15 września 2011 r. w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10. TSUE orzekł, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania Dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie – zdaniem Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.   Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Chodzi tu przykładowo o nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o  opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.   Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, że Wnioskodawca jest rolnikiem prowadzącym gospodarstwo rolne, a od 17 marca 2020 r. jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT. Dodatkowo, Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą  zarejestrowaną od 9 czerwca 2013 r. w zakresie PKD 47.11.Z, 01.61.Z, 01.63.Z, 47.59.Z, 47.91.Z – opodatkowaną na zasadach ogólnych i z tytułu działalności gospodarczej jest zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT.   W 2016 r. Wnioskodawca zakupił grunt – działkę nr 1 na powiększenie posiadanego gospodarstwa rolnego. W planach zagospodarowania na dzień zakupu działka była gruntem rolnym służąca do działalności rolniczej. Zgodnie ze wskazaniem Wnioskodawcy działka 1  znajduje się w obszarze oznaczonym na rysunku planu symbolem 13 RP, RL – tereny upraw polowych i lasów. Rada Miejska w (…) podjęła uchwałę nr (…) z 19 lutego 2021 r. w sprawie przystąpienia do zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi (…) . Na moment sprzedaży działka nr 1 w całości według przedwstępnej umowy ma być objęta w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego Gminy na cele inne niż rolne lub leśne. Zmiana planu ma być dokonana z urzędu. Zgodnie ze wskazaniem Wnioskodawcy na ten moment brak jest decyzji. Wnioskodawcy została złożona oferta sprzedaży przedmiotowej działki na cele budowy zakładu. Z informacji wskazanych we wniosku wynika, że działka nr 1  jest wykorzystywana w działalności rolniczej. Przedmiotowa działka nie była przedmiotem umów najmu, dzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze. Wnioskodawca nie podejmował żadnych działań w celu dokonywania sprzedaży działki (tj. nie wydzielał dróg wewnętrznych, nie odprowadzał mediów). Z potencjalnym klientem (Spółka z .o.o.) Wnioskodawca podpisał umowę przedwstępną, pod następującymi warunkami: ·    w chwili zawierania umowy przyrzeczonej działka w całości ma być przeznaczona  w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego Gminy na cele inne niż rolnicze lub leśne (obecnie nie jest), ·    w ramach przedwstępnej umowy Wnioskodawca nie planuje przyszłemu nabywcy lub innemu podmiotowi udzielać pełnomocnictwa w związku ze sprzedażą przedmiotowej działki.   Wnioskodawca nie podejmował działań marketingowych w celu sprzedaży działki nr 1. Wnioskodawca nie podejmował żadnych działań mających na celu uatrakcyjnienie przedmiotowej działki. Wnioskodawca wcześniej nie dokonywał sprzedaży gruntów, działek.   Na tle przedstawionego opisu sprawy Wnioskodawca powziął wątpliwość czy sprzedając działkę nr 1 po 1 stycznia 2022 r. zobowiązany będzie do zapłacenia podatku VAT.   Aby ustalić, czy Wnioskodawca będzie zobowiązany do opodatkowania sprzedaży przedmiotowej działki , należy dokonać analizy, czy Wnioskodawca w okolicznościach opisanych we wniosku jest podatnikiem w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy.   Zatem – odwołując się zarówno do treści przepisów ustawy, jak i stanowiska judykatury – w przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.   Mając na uwadze przywołane wyżej przepisy należy stwierdzić, że w analizowanej sprawie dla rozstrzygnięcia wątpliwości Wnioskodawcy kluczowym jest fakt posiadania przez niego statusu podatnika VAT czynnego z tytułu działalności rolniczej oraz to, że działka nr 1 mająca być przedmiotem sprzedaży została nabyta w celu powiększenia gospodarstwa rolnego. Zauważyć bowiem należy, że rolnik zarejestrowany jako podatnik VAT czynny w związku z prowadzoną przez siebie działalnością rolniczą, sprzedając grunt wykorzystywany w tej opodatkowanej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, nie zbywa majątku osobistego, ale majątek wykorzystywany do prowadzenia tej opodatkowanej działalności rolniczej. Zatem rolnik sprzedający grunt wykorzystywany w działalności rolniczej nie zbywa majątku osobistego, ale majątek składający się na przedsiębiorstwo rolne.   Biorąc pod uwagę powyższe należy stwierdzić, że działka nr 1  w momencie dostawy stanowić będzie składnik majątkowy służący prowadzeniu działalności gospodarczej opodatkowanej podatkiem VAT, którą w rozumieniu ustawy o VAT – jest również działalność rolnicza. Zatem, planowana przez Wnioskodawcę – czynnego podatnika VAT prowadzącego działalność rolniczą – dostawa działki nr 1  będzie – zgodnie  z art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy – dostawą dokonywaną przez podatnika w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.   Odnosząc się do wyżej powołanych orzeczeń TSUE w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10, należy zauważyć, że w przedmiotowej sprawie nie znajdują one zastosowania, gdyż Wnioskodawca nie jest rolnikiem korzystającym ze zwolnienia od podatku, lecz w zakresie działalności rolniczej jest zarejestrowany jako podatnik VAT na zasadach ogólnych.  Wyżej wymienione orzeczenia TSUE zapadły natomiast w stanach faktycznych, w których Wnioskodawcy nie byli czynnymi podatnikami podatku VAT. W przedmiotowej sprawie zaś  grunt mający być przedmiotem sprzedaży jest wykorzystywany do opodatkowanej podatkiem VAT działalności rolniczej. Zatem Wnioskodawca nie jest rolnikiem ryczałtowanym korzystającym ze specjalnych procedur opodatkowania określonych w art. 15 i następnych ustawy. Stanowisko takie znajdzie potwierdzenie w orzeczeniu NSA np. I FSK 2002/17 z 6 października 2020 r., czy I FSK 1630/17 z 10 grudnia 2019 r.   W konsekwencji, w przedmiotowej sprawie występują przesłanki stanowiące podstawę uznania Wnioskodawcy za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy. Zatem, planowana sprzedaż działki nr 1 stanowić będzie czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, jako odpłatna dostawa towarów na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy. Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe. Należy również wskazać, że kwestia ustalenia wysokości stawki podatku od towarów i usług dla dostawy towarów lub świadczenia usług od 1 lipca 2020 r. może być określona wyłącznie w ramach wydania wiążącej informacji stawkowej, o której mowa w art. 42a w zw. z art. 42b ustawy o VAT. Należy zaznaczyć, iż przedmiotem niniejszej interpretacji jest ocena stanowiska Wnioskodawcy tylko w zakresie ustawy o podatku od towarów i usług. W pozostałym zakresie dotyczącym podatku dochodowego od osób fizycznych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie. Końcowo należy wskazać, że analiza załączników dołączonych do wniosku o wydanie interpretacji w indywidualnej sprawie nie mieści się w ramach określonych w art. 14b § 1 Ordynacja podatkowa, zgodnie z którym Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Zatem tut. Organ nie jest uprawniony do oceny załączników dołączonych do wniosku, a niniejszą interpretację wydano jedynie w oparciu o przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy lub gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.   Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: ·    z zastosowaniem art. 119a; ·    w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; ·    z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.   Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).   Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.    Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we (…), ul. (…),(…) za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.).   Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).   Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.