0114-KDIP1-3.4012.393.2021.6.KP

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA   Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku nadanym za pośrednictwem Poczty Polskiej dnia 1 czerwca 2021 r. (data wpływu 2 czerwca 2021 r.) uzupełnionym pismem z 19 sierpnia 2021 r. (data wpływu 20 sierpnia 2021 r.) na wezwanie Organu z 6 sierpnia 2021 r. nr 0114-KDIP1-3.4012.393.2021.3.KP (doręczone Stronie 13 sierpnia 2021 r.) oraz uzupełniony pismem z 13 września 2021 r. (data wpływu 15 września 2021 r.) na wezwanie Organu z 31 sierpnia 2021 r. nr 0114-KDIP1-3.4012.393.2021.5.KP (doręczone Stronie 10 września 2021 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania sprzedaży za pomocą kasy rejestrującej usług w zakresie wynajmu nieruchomości letniskowej na krótkotrwałe zakwaterowanie – jest prawidłowe.   UZASADNIENIE   W dniu 2 czerwca 2021 r. wpłynął do Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania sprzedaży za pomocą kasy rejestrującej usług w zakresie wynajmu nieruchomości letniskowej na krótkotrwałe zakwaterowanie. Wniosek został uzupełniony pismem z 19 sierpnia 2021 r. (data wpływu 20 sierpnia 2021 r.) na wezwanie Organu z 6 sierpnia 2021 r. nr 0114-KDIP1-3.4012.393.2021.3.KP (doręczone Stronie 13 sierpnia 2021 r.) oraz uzupełniony pismem z 13 września 2021 r. (data wpływu 15 września 2021 r.) na wezwanie Organu z 31 sierpnia 2021 r. nr 0114-KDIP1-3.4012.393.2021.5.KP (doręczone Stronie 10 września 2021 r.).   We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:   Wnioskodawczyni w 2021 r. wraz z małżonkiem zakupiła ze środków prywatnych oraz kredytu hipotecznego zaciągniętego przez oboje małżonków nieruchomość o charakterze letniskowym z przeznaczeniem na własne potrzeby wypoczynkowe. Wnioskodawczyni aktualnie rozważa możliwość wynajmu powyższej nieruchomości w okresach jej niewykorzystywania w celach prywatnych, osobom fizycznym na cele wypoczynkowo-rekreacyjne. Nieruchomość położona jest w gminie poza miejscem zamieszkania Wnioskodawczyni. Wnioskodawczynię i Jej męża łączy małżeńska wspólność majątkową. Czynności wynajmu nieruchomości będą wykonywane w celach zarobkowych, we własnym imieniu, bez względu na rezultat, w sposób ciągły i zorganizowany. Dochód z najmu będzie przeznaczony na utrzymanie budynku, bieżące remonty, a także na spłatę kredytu i potrzeby własne. Czynności najmu nieruchomości będą miały charakter powtarzalny, sezonowy. Nieruchomość będzie wynajmowana na okresy kilkudniowe.   Wnioskodawczyni prowadzi działalność gospodarczą zarejestrowaną w CEIDG z kodem PKD 47.71.Z, jest podatnikiem podatku VAT, ma obowiązek ewidencji sprzedaży na rzecz osób fizycznych za pośrednictwem kasy fiskalnej. Usługi najmu świadczone będą tylko przez jednego z małżonków.   W odpowiedzi na wezwanie Wnioskodawczyni wskazała, że na chwilę obecną nie świadczy usług najmu wskazanych we wniosku. Jeżeli podejmie działalność w tym zakresie głównym odbiorcą usług Wnioskodawczyni będą osoby fizyczne. Wnioskodawczyni będzie osobą świadczącą usługę. Zdaniem Wnioskodawczyni usługi o charakterze wynajmu miejsc krótkotrwałego zakwaterowania w cyklu dziennym lub tygodniowym należy sklasyfikować w dziale PKWiU 55, 55.90.19.   W ramach działalności gospodarczej Wnioskodawczyni prowadzi sklep z odzieżą. W związku z przekroczeniem limitu 20.000 zł obrotu na rzecz osób fizycznych i rolników ryczałtowych od czerwca 2019 roku ewidencjonuje sprzedaż na rzecz osób fizycznych za pomocą kasy fiskalnej. W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawczyni nie świadczy usług i nie dokonuje dostawy towarów objętych bezwzględnym obowiązkiem prowadzenia ewidencji przy użyciu kas rejestrujących wymienionych w Rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 28 grudnia 2018 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących (Dz.U. z dnia 31 grudnia 2018 r. poz. 2519).   Płatności za usługę najmu będą dokonywane zarówno na rachunek bankowy jak i gotówką. Transakcja ma być dokumentowana fakturami zawierającymi dane nabywcy z adresem włącznie. Usługi będą dokumentowane za pomocą faktur zawierających dane nabywcy z adresem włącznie, rodzajem świadczonej usługi oraz określonym okresem wynajmu. Dodatkowo do faktur dołączane będą dowody zapłaty: -        w przypadku płatności gotówkowych dowody KP zawierające dane wynajmującego, rodzaj usługi oraz okresy wynajmu, -        w przypadku płatności bezgotówkowych potwierdzenia przelewu zawierające dane wynajmującego rodzaj usługi, oraz okres wynajmu. Dla wyżej wymienionych dokumentów będzie prowadzona ewidencja. W związku z powyższym Wnioskodawczyni będzie w posiadaniu ewidencji i dowodów dokumentujących zapłatę, z której jednoznacznie będzie wynikać, jakiej konkretnie czynności dotyczyła.   W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:   Czy przychody z najmu podlegają ewidencji za pośrednictwem kasy fiskalnej, jeżeli będą dokumentowane fakturą?   Zdaniem Wnioskodawczyni, przychody z najmu będą dokumentowane za pomocą faktur. W związku z tym Wnioskodawczyni nie będzie miała obowiązku ewidencjonowania obrotu z tego tytułu za pośrednictwem kasy fiskalnej. Zgodnie z art. 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 grudnia 2018 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących.   W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.   Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r. poz. 685 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.   Wskazać w tym miejscu należy, że obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących wynika z zapisu art. 111 ust. 1 ustawy. Zgodnie z tym przepisem, podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących.   Powyższy przepis określa generalną zasadę, z której wynika, że obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej dotyczy wszystkich podatników, którzy dokonują sprzedaży na rzecz określonych w nim odbiorców, tj. osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych. Zatem jednym z podstawowych kryteriów decydujących o obowiązku ewidencjonowania na kasie rejestrującej jest status nabywcy wykonywanych przez podatnika świadczeń.   W myśl art. 111 ust. 3a pkt 1 ustawy, podatnicy prowadzący ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących są obowiązani dokonywać wydruku paragonu fiskalnego lub faktury z każdej sprzedaży oraz wydawać wydrukowany dokument nabywcy.   Na podstawie art. 111 ust. 8 ustawy, minister właściwy do spraw finansów publicznych może zwolnić, w drodze rozporządzenia, na czas określony, niektóre grupy podatników oraz niektóre czynności z obowiązku, o którym mowa w ust. 1, oraz określić warunki korzystania ze zwolnienia, mając na uwadze interes publiczny, w szczególności sytuację budżetu państwa (…).     Kwestie dotyczące zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy użyciu kas rejestrujących niektórych czynności i niektórych grup podatników oraz terminów rozpoczęcia prowadzenia tej ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących od 1 stycznia 2019 r. reguluje rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 28 grudnia 2018 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących (Dz. U. z 2018 r. poz. 2519 ze zm.), zwane dalej rozporządzeniem.   Zwolnienie z obowiązku ewidencjonowania sprzedaży za pomocą kas rejestrujących zostało określone w § 2 i § 3 rozporządzenia.   Powyższe zwolnienia wskazują na dwojakiego rodzaju zwolnienie z obowiązku ewidencjonowania obrotu przy zastosowaniu kas rejestrujących, mianowicie zwolnienie dla określonych grup podatników (zwolnienie podmiotowe) i zwolnienie dla konkretnych czynności (zwolnienie przedmiotowe).   Stosownie do § 2 ust. 1 rozporządzenia – zwalnia się z obowiązku ewidencjonowania w danym roku podatkowym, nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2021 r. czynności wymienione w załączniku do rozporządzenia.   W odniesieniu do niektórych czynności wymienionych w załączniku do rozporządzenia zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, stosuje się zgodnie z warunkami określonymi w tym załączniku (§ 2 ust. 2 rozporządzenia).   W poz. 20 załącznika do rozporządzenia wskazano PKWiU ex 55.90.1 „Pozostałe usługi związane z zakwaterowaniem z wyłączeniem PKWiU 55.90.13.0 – dotyczy wyłącznie: usług krótkotrwałego zakwaterowania pozostałych, gdzie indziej niesklasyfikowanych (z wyłączeniem usług hotelarskich i turystycznych), jeżeli świadczenie tych usług w całości zostało udokumentowane fakturą”.   Zatem ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania przy użyciu kasy rejestrującej mogą korzystać wyłącznie usługi krótkotrwałego zakwaterowania pozostałe, gdzie indziej niesklasyfikowane (bez usług hotelarskich i turystycznych) sklasyfikowane w PKWiU pod symbolem ex 55.90.1, jeżeli świadczenie tych usług w całości zostało udokumentowane fakturą.   W poz. 37 załącznika do rozporządzenia wymieniono świadczenie usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, jeżeli świadczący usługę otrzyma w całości zapłatę za wykonaną czynność za pośrednictwem poczty, banku lub spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej (odpowiednio na rachunek bankowy podatnika lub na rachunek podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem), a z ewidencji i dowodów dokumentujących zapłatę jednoznacznie wynika, jakiej konkretnie czynności dotyczyła.   Aby zatem przysługiwało prawo do skorzystania ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej na podstawie § 2 ust. 1 rozporządzenia w powiązaniu z poz. 37 załącznika do rozporządzenia, muszą łącznie zostać spełnione następujące warunki: świadczący usługę na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych otrzyma w całości zapłatę za wykonaną czynność za pośrednictwem poczty, banku lub spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej (odpowiednio na rachunek bankowy podatnika lub na rachunek podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem), z ewidencji i dowodów dokumentujących zapłatę jednoznacznie wynika, jakiej konkretnie czynności dotyczyła, przedmiotem świadczenia nie są usługi wymienione w § 4 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia.   Powyższe zwolnienia są zwolnieniami przedmiotowymi z obowiązku ewidencjonowania obrotu za pomocą kasy rejestrującej, tj. dotyczą przedmiotu działalności.   Według § 3 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, zwalnia się z obowiązku ewidencjonowania w danym roku podatkowym, nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2021 r. podatników, u których obrót zrealizowany na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych nie przekroczył w poprzednim roku podatkowym kwoty 20 000 zł, a w przypadku podatników rozpoczynających w poprzednim roku podatkowym dostawę towarów lub świadczenie usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, jeżeli obrót z tego tytułu nie przekroczył, w proporcji do okresu wykonywania tych czynności w poprzednim roku podatkowym, kwoty 20 000 zł.   Powołany wyżej przepis dotyczy zwolnienia podmiotowego – uwarunkowanego wysokością osiągniętego obrotu.   Natomiast stosownie do zapisu § 4 ust. 1 rozporządzenia, zwolnień z obowiązku ewidencjonowania, o których mowa w § 2 i § 3, nie stosuje się w określonych w tym przepisie przypadkach.   Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawczyni w 2021 r. wraz z małżonkiem zakupiła nieruchomość o charakterze letniskowym z przeznaczeniem na własne potrzeby wypoczynkowe. Wnioskodawczyni aktualnie rozważa możliwość wynajmu powyższej nieruchomości w okresach jej niewykorzystywania w celach prywatnych, osobom fizycznym na cele wypoczynkowo-rekreacyjne. Czynności wynajmu nieruchomości będą wykonywane w celach zarobkowych, we własnym imieniu, bez względu na rezultat, w sposób ciągły i zorganizowany. Dochód z najmu będzie przeznaczony na utrzymanie budynku, bieżące remonty, a także na spłatę kredytu i potrzeby własne. Czynności najmu nieruchomości będą miały charakter powtarzalny, sezonowy. Nieruchomość będzie wynajmowana na okresy kilkudniowe. Wnioskodawczyni prowadzi działalność gospodarczą zarejestrowaną w CEIDG z kodem PKD 47.71.Z, jest podatnikiem podatku VAT, ma obowiązek ewidencji sprzedaży na rzecz osób fizycznych za pośrednictwem kasy fiskalnej. Usługi najmu świadczone będą tylko przez jednego z małżonków. Na chwilę obecną Wnioskodawczyni nie świadczy usług najmu wskazanych we wniosku. Jeżeli podejmie działalność w tym zakresie głównym odbiorcą usług Wnioskodawczyni będą osoby fizyczne. Wnioskodawczyni będzie osobą świadczącą usługę. Zdaniem Wnioskodawczyni usługi o charakterze wynajmu miejsc krótkotrwałego zakwaterowania w cyklu dziennym lub tygodniowym należy sklasyfikować w dziale PKWiU 55, 55.90.19. W ramach działalności gospodarczej Wnioskodawczyni prowadzi sklep z odzieżą. W związku z przekroczeniem limitu 20.000 zł obrotu na rzecz osób fizycznych i rolników ryczałtowych od czerwca 2019 roku ewidencjonuje sprzedaż na rzecz osób fizycznych za pomocą kasy fiskalnej. W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawczyni nie świadczy usług i nie dokonuje dostawy towarów objętych bezwzględnym obowiązkiem prowadzenia ewidencji przy użyciu kas rejestrujących wymienionych w Rozporządzeniu. Transakcja ma być dokumentowana fakturami zawierającymi dane nabywcy z adresem włącznie. Usługi będą dokumentowane za pomocą faktur zawierających dane nabywcy z adresem włącznie, rodzajem świadczonej usługi oraz określonym okresem wynajmu.   Wnioskodawczyni ma wątpliwości, czy przychody z najmu podlegają ewidencji za pośrednictwem kasy fiskalnej, jeżeli będą dokumentowane fakturą.   Mając na uwadze przedstawione okoliczności sprawy oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa uznać należy, że usługi wykonywane przez Wnioskodawczynię nie zawierają się wśród usług wyłączonych z zastosowania zwolnienia, o których mowa w § 4 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia.   Z powyższego wynika, że wskazane w okolicznościach sprawy usługi w zakresie wynajmu nieruchomości letniskowej na krótkotrwałe zakwaterowanie (krótkotrwałe pobyty turystyczne), sklasyfikowane pod symbolem PKWiU 55.90.19. z 2008 r., które są dokumentowane fakturą, stanowią usługi wskazane w poz. 20 załącznika do rozporządzenia w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących.   Reasumując, skoro Wnioskodawczyni będzie świadczyć usługi wynajmu nieruchomości letniskowej na krótkotrwałe zakwaterowanie (krótkotrwałe pobyty turystyczne), sklasyfikowanych pod symbolem PKWiU 55.90.19. z 2008 r., będzie mogła korzystać ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania ww. usług wynajmu nieruchomości dokumentowanych fakturą na podstawie przepisów § 2 ust. 1 rozporządzenia w związku z pozycją 20 załącznika do rozporządzenia, o ile usługi te w całości są udokumentowane fakturą.   W konsekwencji stanowisko Wnioskodawczyni należało uznać za prawidłowe.   Zaznaczenia wymaga, że organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego. Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Podkreślenia wymaga, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z tym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.   Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: 1)    z zastosowaniem art. 119a; 2)    w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. 3)    z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.   Stosownie do § 2 ww. artykułu przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.   Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193 ze zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.   Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…) za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.