0114-KDIP3-1.4011.466.2021.3.LS

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA   Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 23 maja 2021 r. (data wpływu 24 maja 2021 r.) uzupełnione pismem z 4 sierpnia 2021 r. (data nadania 4 sierpnia 2021 r., data wpływu 5 sierpnia 2021 r.) w odpowiedzi na wezwanie tut. Organu z 30 lipca 2021 r. Nr 0114-KDIP3-1.4011.466.2021.1.LS (data doręczenia 1 sierpnia 2021 r.) oraz pismem z 26 sierpnia 2021 r. (data nadania 26 sierpnia 2021 r., data wpływu 26 sierpnia 2021 r.) w odpowiedzi na wezwanie tut. Organu z 19 sierpnia 2021 r. Nr 0114-KDIP3-1.4011.466.2021.2.LS (data doręczenia 20 sierpnia 2021 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości skorzystania ze zwolnienia przedmiotowego jest: nieprawidłowe – w części dotyczącej zaliczenia do wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe wydatków na mydło malarskie, gąbki do fugowania, wałki malarskie, kuwety malarskie, taśmy malarskie a także wydatków poniesionych na zakup i montaż zmywarki do zabudowy i chłodziarko - zamrażarki,nieprawidłowe - w części dotyczącej zaliczenia do wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe wydatków na przedpłatę na zakup nieruchomości w sierpniu 2018 r.,prawidłowe – w pozostałej części.     UZASADNIENIE   W dniu 24 maja 2021 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości skorzystania ze zwolnienia przedmiotowego.   We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.   W styczniu 2013 r., będąc stanu wolnego, Wnioskodawczyni nabyła w drodze darowizny od ojca lokal mieszkalny stanowiący zgodnie z tytułem prawnym własność odrębną. Podatek od spadków i darowizn z tytułu umowy darowizny ww. lokalu mieszkalnego nie należał się albowiem zastosowano zwolnienie od podatku od spadków i darowizn, co potwierdza zaświadczenie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dn. 22 listopada 2018 r. Lokal ten nie był nigdy wykorzystywany w działalności gospodarczej, nie stanowił również przedmiotu najmu, dzierżawy ani innych umów, z których płynęłyby jakiekolwiek korzyści. W grudniu 2018 r. ww. lokal mieszkalny Wnioskodawczyni sprzedała. Sprzedaż realizowana była we własnym imieniu, w sposób okazjonalny. Środki pieniężne ze sprzedaży ww. lokalu mieszkalnego, w ciągu dwóch lat począwszy od daty jego sprzedaży, w całości Wnioskodawczyni przeznaczyła na zakup i wykończenie nowego lokalu mieszkalnego, który nabyła pozostając stanu wolnego, z rynku pierwotnego, w stanie deweloperskim, w maju 2019 r. na podstawie umowy ustanowienia odrębnej własności i sprzedaży. Nowy lokal mieszkalny Wnioskodawczyni nabyła mając na uwadze realizację wyłącznie własnych celów mieszkaniowych, z zamiarem zamieszkania w nim. Powyższe zadeklarowane zostało przez Wnioskodawczynię w złożonym zeznaniu podatkowym PIT-39. Zakupiony lokal mieszkalny aktualnie Wnioskodawczyni zamieszkuje i nie posiada żadnych innych nieruchomości. Środki pieniężne uzyskane ze sprzedaży lokalu mieszkalnego, nabytego w drodze darowizny po ojcu, w całości Wnioskodawczyni wydatkowała na zakup oraz wykończenie/remont nowego lokalu mieszkalnego i posiada imienne rachunki i faktury, potwierdzające poniesione wydatki. Wydatki poniesione przez Wnioskodawczynię obejmują w szczególności: 1) zakup nowego lokalu mieszkalnego w stanie deweloperskim (potwierdzenie wystawione przez dewelopera dot. wpłaty wartości zakupionej nieruchomości wniesionej w czterech ratach, trzy raty wniesione zostały po sprzedaży nieruchomości, jedna natomiast wniesiona została w sierpniu 2018 r. w formie przedpłaty na zakup nieruchomości), 2) notarialne koszty nabycia lokalu mieszkalnego (ustanowienie własności, wniosek wieczystoksięgowy), 3) wydatki poniesione na materiały budowlane, w tym: zaprawy, gładź, tynk, wylewka betonowa, silikon, uszczelniacz akrylowy, fugi, kleje i pianki montażowe, taśma izolacyjna, wełna, farby, mydło malarskie, płyty karton-gips, płyty osb, profile i narożniki aluminiowe, gwoździe, wkręty, kołki, rury, łączniki rur, złączki, kolanka, syfon, zawory, wężyki, uszczelki hydrauliczne, kable i gniazdka elektryczne, puszki do gniazd elektrycznych oraz włączniki światła, 4) wydatki poniesione na materiały do wykonania prac wykończeniowych, w tym: gąbki do fugowania, wałki malarskie, kuwety malarskie, taśmy malarskie, 5) wydatki poniesione na zakup glazury i terakoty, 6) wydatki poniesione na zakup paneli podłogowych, listw wykończeniowych, podkładu pod panele, taśmy izolacyjnej, 7) wydatki poniesione na zakup i montaż stolarki drzwiowej (skrzydła drzwiowe, ościeżnice, klamki), 8) wydatki poniesione na zakup armatury – kabina prysznicowa, parawan nawannowy, wanna, miska wc, deska sedesowa, umywalka, baterie umywalkowa i wannowo-natryskowa, zlewozmywak i bateria zlewozmywakowa, 9) wydatki poniesione na zaprojektowanie, wykonanie i montaż stałej zabudowy meblowej wg. indywidualnego projektu kuchni – meble kuchenne wykonane na wymiar, trwale połączone z elementami konstrukcyjnymi lokalu (ścianami, sufitem podwieszanym wykonanym wg. projektu zabudowy kuchennej oraz podłogą w zależności od umiejscowienia szafek) wraz z montażem (zakup na fakturze oznaczony PKWiU:PKOB11), 10) wydatki poniesione na zakup i montaż sprzętów AGD w montowanej zabudowie kuchennej tj.: piekarnika, płyty kuchennej, zmywarki do zabudowy, chodziarko – zamrażarki do zabudowy oraz okapu połączonego z wyciągiem poprzez wykonany wg. indywidualnego projektu kuchni sufit podwieszany, 11) wydatki poniesione na zakup szafki podumywalkowej, stanowiącej element mocowania umywalki, której jednym z elementów konstrukcyjnych jest ściana łazienki, 12) wydatki poniesione na zakup i wykonanie szaf: garderobianych i wnękowych, trwale połączonych z elementami konstrukcyjnymi lokalu mieszkalnego tj. ścianami, które stanowią niejako element konstrukcyjny szaf; Na dzień składania wniosku, dotyczy on stanu faktycznego. Jednocześnie Wnioskodawczyni oświadcza, że wcześniej jednokrotnie dokonała sprzedaży innej nieruchomości. We wrześniu 2011 r., będąc stanu wolnego, Wnioskodawczyni dokonała sprzedaży lokalu mieszkalnego, który nabyła, będąc stanu wolnego, na postawie umowy ustanowienia odrębnej własności i przeniesienia własności z dnia 26 lipca 2011 r.. Przychód ze sprzedaży ww. lokalu w całości Wnioskodawczyni przeznaczyła na własne cele mieszkaniowe tj. zakup nowego lokalu mieszkalnego w listopadzie 2012 r., w drodze umowy o ustanowienie odrębnej własności i sprzedaży lokalu mieszkalnego, pozostając stanu wolnego. Lokal ten w drodze umowy darowizny Wnioskodawczyni przekazała ojcu w styczniu 2013r. na jego majątek osobisty.   Pismem z 30 lipca 2021 r. Nr 0114-KDIP3-1.4011.466.2021.1.LS wezwano Wnioskodawczynię do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania poprzez:    I.        wskazanie i uzupełnienie danych identyfikacyjnych Wnioskodawczyni zgodnie z wzorem wniosku ORD-IN: a)    wskazanie imienia i nazwiska Wnioskodawczyni, b)    wskazanie adresu zamieszkania Wnioskodawczyni, II.        Doprecyzowanie przedstawionego we wniosku stanu faktycznego poprzez jednoznaczne wskazanie: a) tytułu prawnego jaki przysługiwał Wnioskodawczyni do lokalu mieszkalnego, nabytego w 2013 r. w drodze darowizny od ojca (np. spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego, lokal mieszkalny stanowiący odrębną własność, inny – jaki?), b)    czy lokal mieszkalny nabyty w drodze darowizny po ojcu Wnioskodawczyni został nabyty do majątku odrębnego Wnioskodawczyni i stanowił Jej własność? c) czy lokal mieszkalny, który Wnioskodawczyni kupiła od dewelopera w 2019 r., będzie lokalem mieszkalnym stanowiącym odrębną nieruchomość lub udziałem w takim lokalu, spółdzielczym własnościowym prawem do lokalu mieszkalnego lub udziałem w takim prawie? d) określenie czy celem nabycia przez Wnioskodawczynię lokalu mieszkalnego jest realizacja własnych celów mieszkaniowych, tj. czy Wnioskodawczyni nabędzie przedmiotowy lokal mieszkalny z zamiarem zamieszkania w nim? Jeśli nie, to na jakie cele i czyje Wnioskodawczyni nabywa lokal mieszkalny? e)    czy Wnioskodawczyni posiada inną nieruchomość w której aktualnie zamieszkuje (realizuje własne cele mieszkaniowe)? f)     Czy lokal mieszkalny nabyty przez Wnioskodawczynię w drodze darowizny od ojca, był kiedykolwiek wykorzystywany w działalności gospodarczej Wnioskodawczyni? g)    Czy lokal mieszkalny opisany we wniosku był przedmiotem najmu, dzierżawy lub innych umów, jeśli tak to jakie pożytki czerpała Pani z tego tytułu? h)    Czy Wnioskodawczyni dokonywała wcześniej sprzedaży jakichkolwiek nieruchomości? Jeśli tak, to należy wskazać jakich i kiedy? i) Czy sprzedaż ww. lokalu mieszkalnego była realizowana we własnym imieniu, w sposób zorganizowany i ciągły czyli w sposób stały, nieokazjonalny, profesjonalny, metodyczny systematyczny i uporządkowany, który wiąże się z planowanym charakterem działań i realizacją poszczególnych zamierzeń, czy też okazjonalnie, incydentalnie w sposób przypadkowy, nieregularny? j)      czy w związku z wydatkami na własne cele mieszkaniowe, tj. prowadzonym remontem w ww. lokalu mieszkalnym Wnioskodawczyni posiada imienne rachunki i faktury potwierdzające zakupy, które Wnioskodawczyni poniosła ze środków pieniężnych uzyskanych ze sprzedaży lokalu mieszkalnego nabytego w drodze darowizny po ojcu;   Pismem z dnia 4 sierpnia 2021 r. (data wpływu 5 sierpnia 2021 r.) Wnioskodawczyni uzupełniła wniosek w wyznaczonym terminie. W nadesłanym uzupełnieniu Wnioskodawczyni uzupełniła dane identyfikacyjne a także wskazała, że:   W styczniu 2013 r., będąc stanu wolnego, Wnioskodawczyni nabyła w drodze darowizny od ojca lokal mieszkalny stanowiący zgodnie z tytułem prawnym własność odrębną. Lokal ten nie był nigdy wykorzystywany w działalności gospodarczej, nie stanowił również przedmiotu najmu, dzierżawy ani innych umów, z których płynęłyby jakiekolwiek korzyści. W grudniu 2018 r. ww. lokal mieszkalny Wnioskodawczyni sprzedała. Sprzedaż realizowana była we własnym imieniu, w sposób zorganizowany i ciągły, nieokazjonalny, profesjonalny, metodyczny, systematyczny i uporządkowany. Środki pieniężne ze sprzedaży ww. lokalu mieszkalnego, w ciągu dwóch lat począwszy od daty jego sprzedaży, w całości Wnioskodawczyni przeznaczyła na zakup i wykończenie nowego lokalu mieszkalnego, który nabyła pozostając stanu wolnego, z rynku pierwotnego, w stanie deweloperskim, w maju 2019 r. na podstawie umowy ustanowienia odrębnej własności i sprzedaży. Nowy lokal mieszkalny Wnioskodawczyni nabyła mając na uwadze realizację wyłącznie własnych celów mieszkaniowych, z zamiarem zamieszkania w nim. Powyższe zadeklarowane zostało przez Wnioskodawczynię w złożonym zeznaniu podatkowym PIT-39. Zakupiony lokal mieszkalny Wnioskodawczyni aktualnie zamieszkuje i nie posiada żadnych innych nieruchomości. Środki pieniężne uzyskane ze sprzedaży lokalu mieszkalnego, nabytego w drodze darowizny po ojcu, w całości Wnioskodawczyni wydatkowała na zakup oraz wykończenie/remont nowego lokalu mieszkalnego i posiada imienne rachunki i faktury, potwierdzające poniesione wydatki. Jednocześnie Wnioskodawczyni oświadcza, że wcześniej jednokrotnie dokonała sprzedaży innej nieruchomości. We wrześniu 2011 r., będąc stanu wolnego, Wnioskodawczyni dokonała sprzedaży lokalu mieszkalnego, który nabyła, będąc stanu wolnego, na postawie umowy ustanowienia odrębnej własności i przeniesienia własności z dnia 26 lipca 2011 r. Przychód ze sprzedaży ww. lokalu w całości Wnioskodawczyni przeznaczyła na własne cele mieszkaniowe tj. zakup nowego lokalu mieszkalnego w listopadzie 2012 r., w drodze umowy o ustanowienie odrębnej własności i sprzedaży lokalu mieszkalnego, pozostając stanu wolnego. Lokal ten w drodze umowy darowizny Wnioskodawczyni przekazała ojcu w styczniu 2013 r. na jego majątek osobisty.   Pismem z 19 sierpnia 2021 r. Nr 0114-KDIP3-1.4011.466.2021.2.LS wezwano Wnioskodawczynię do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania poprzez:   III.        Doprecyzowanie przedstawionego we wniosku stanu faktycznego poprzez jednoznaczne wskazanie: a)     czy Wnioskodawczyni prowadzi działalność gospodarczą w zakresie obrotu nieruchomościami? W uzupełnieniu wniosku na stronie 1 w wierszu 7 od góry zawarto informację, że: „Sprzedaż realizowana była we własnym imieniu, w sposób zorganizowany i ciągły, nieokazjonalny, profesjonalny, metodyczny, systematyczny i uporządkowany.” należy wskazać, że powyższa informacja stoi w sprzeczności z informacją wskazaną w uzupełnieniu do wniosku ponieważ Wnioskodawczyni na stronie 1 w wierszu 12 wskazała, że: „Nowy lokal mieszkalny nabyłam mając na uwadze realizację wyłącznie własnych celów mieszkaniowych, z zamiarem zamieszkania w nim. Powyższe zadeklarowane zostało przeze mnie w złożonym zeznaniu podatkowym PIT-39. Zakupiony lokal mieszkalny aktualnie zamieszkuję i nie posiadam żadnych innych nieruchomości. Środki pieniężne uzyskane ze sprzedaży lokalu mieszkalnego, nabytego w drodze darowizny po ojcu, w całości wydatkowałam na zakup oraz wykończenie/remont nowego lokalu mieszkalnego i posiadam imienne rachunki i faktury, potwierdzające poniesione wydatki.”   Pismem z dnia 26 sierpnia 2021 r. (data wpływu 26 sierpnia 2021 r.) Wnioskodawczyni uzupełniła wniosek w wyznaczonym terminie. W nadesłanym uzupełnieniu Wnioskodawczyni wskazała, że:   Wnioskodawczyni niniejszym wyjaśnia, że źle zrozumiała pytanie zadane w poprzednim wezwaniu do uzupełnienia wniosku, odpowiadając, iż sprzedaż prowadzona była w sposób profesjonalny, uporządkowany etc. Wnioskodawczyni miała na myśli, iż sprzedaż mieszkania była przemyślana (w związku z chęcią zakupu nowego lokalu mieszkalnego położonego na niższej kondygnacji), notarialnie potwierdzona etc. Właściwa odpowiedź winna brzmieć zatem, że sprzedaż mieszkania otrzymanego na drodze darowizny od ojca była realizowana przez Wnioskodawczynię we własnym imieniu - jednakże okazjonalnie, albowiem Wnioskodawczyni nie prowadzi i nigdy nie prowadziła działalności gospodarczej. Zarówno mieszkanie otrzymane w drodze darowizny po ojcu, będące przedmiotem sprzedaży jak również to nowo nabyte zaspokajało/zaspokaja wyłącznie własne potrzeby mieszkaniowe Wnioskodawczyni.   W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.Mając na uwadze prawidłowe rozliczenie odpłatnego zbycia nieruchomości niniejszym Wnioskodawczyni zwraca się z wnioskiem o interpretację czy i w jakim zakresie poniesione przez Nią wydatki, wskazane we wniosku w pkt 1- 12:1)   zakup nowego lokalu mieszkalnego w stanie deweloperskim (potwierdzenie wystawione przez dewelopera dot. wpłaty wartości zakupionej nieruchomości wniesionej w czterech ratach, trzy raty wniesione zostały po sprzedaży nieruchomości, jedna natomiast wniesiona została w sierpniu 2018 r. w formie przedpłaty na zakup nieruchomości), 2)    notarialne koszty nabycia lokalu mieszkalnego (ustanowienie własności, wniosek wieczystoksięgowy), 3)    wydatki poniesione na materiały budowlane, w tym: zaprawy, gładź, tynk, wylewka betonowa, silikon, uszczelniacz akrylowy, fugi, kleje i pianki montażowe, taśma izolacyjna, wełna, farby, mydło malarskie, płyty karton-gips, płyty osb, profile i narożniki aluminiowe, gwoździe, wkręty, kołki, rury, łączniki rur, złączki, kolanka, syfon, zawory, wężyki, uszczelki hydrauliczne, kable i gniazdka elektryczne, puszki do gniazd elektrycznych oraz włączniki światła, 4)    wydatki poniesione na materiały do wykonania prac wykończeniowych, w tym: gąbki do fugowania, wałki malarskie, kuwety malarskie, taśmy malarskie, 5)    wydatki poniesione na zakup glazury i terakoty, 6)    wydatki poniesione na zakup paneli podłogowych, listw wykończeniowych, podkładu pod panele, taśmy izolacyjnej, 7)    wydatki poniesione na zakup i montaż stolarki drzwiowej (skrzydła drzwiowe, ościeżnice, klamki), 8)    wydatki poniesione na zakup armatury – kabina prysznicowa, parawan nawannowy, wanna, miska wc, deska sedesowa, umywalka, baterie umywalkowa i wannowo-natryskowa, zlewozmywak i bateria zlewozmywakowa, 9)    wydatki poniesione na zaprojektowanie, wykonanie i montaż stałej zabudowy meblowej wg. indywidualnego projektu kuchni - meble kuchenne wykonane na wymiar, trwale połączone z elementami konstrukcyjnymi lokalu (ścianami, sufitem podwieszanym wykonanym wg. projektu zabudowy kuchennej oraz podłogą w zależności od umiejscowienia szafek) wraz z montażem (zakup na fakturze oznaczony PKWiU:PKOB11), 10) wydatki poniesione na zakup i montaż sprzętów AGD w montowanej zabudowie kuchennej tj.: piekarnika, płyty kuchennej, zmywarki do zabudowy, chodziarko – zamrażarki do zabudowy oraz okapu połączonego z wyciągiem poprzez wykonany wg. indywidualnego projektu kuchni sufit podwieszany, 11) wydatki poniesione na zakup szafki podumywalkowej, stanowiącej element mocowania umywalki, której jednym z elementów konstrukcyjnych jest ściana łazienki, 12) wydatki poniesione na zakup i wykonanie szaf: garderobianych i wnękowych, trwale połączonych z elementami konstrukcyjnymi lokalu mieszkalnego tj. ścianami, które stanowią niejako element konstrukcyjny szaf;mogą zostać zaliczone do wydatków na własne cele mieszkaniowe, wskazane w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym?   Zdaniem Wnioskodawcy, wskazane przez Nią we wniosku wydatki, poniesione ze środków uzyskanych ze sprzedaży lokalu mieszkalnego, mieszczą się w Jej ocenie w definicji wydatków na własne cele mieszkaniowe wskazane w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym - można je zakwalifikować jako wydatki na „budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego”. Tym samym w sytuacji spełnienia pozostałych przesłanek, wynikających z przepisów wydatkowania środków na własne cele mieszkaniowe, na remont własnego lokalu mieszkalnego położonego w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej w wynikającym z przepisów okresie, wydatki te uprawniały Wnioskodawczynię do skorzystania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy.   W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest: nieprawidłowe – w części dotyczącej zaliczenia do wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe wydatków na mydło malarskie, gąbki do fugowania, wałki malarskie, kuwety malarskie, taśmy malarskie a także wydatków poniesionych na zakup i montaż zmywarki do zabudowy i chłodziarko - zamrażarki,nieprawidłowe - w części dotyczącej zaliczenia do wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe wydatków na przedpłatę na zakup nieruchomości w sierpniu 2018 r.,prawidłowe – w pozostałej części.   Na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r., poz. 1128, ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.   W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jednym ze źródeł przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2: a.    nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, b.    spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, c.    prawa wieczystego użytkowania gruntów, – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.   Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Zatem, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw następuje po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym przychód uzyskany z odpłatnego zbycia nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu.   Ponadto, przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wskazuje, że dotyczy przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw, które nie następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej.   Wobec powyższego, w przypadku sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych uzyskanego z tego tytułu dochodu ma moment i sposób ich nabycia.   Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie precyzuje pojęcia „nabycie”, nie wskazuje, czy ma to być nabycie odpłatne, czy nieodpłatne. Nie określa również, na podstawie jakiej czynności prawnej może nastąpić nabycie nieruchomości, ich części oraz udziału w nieruchomości lub praw majątkowych. Zatem, pojęcie to należy rozumieć szeroko, co oznacza, że z nabyciem nieruchomości lub praw majątkowych wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mamy do czynienia z chwilą uzyskania prawa własności do nieruchomości lub tych praw, bez względu na charakter czynności prawnej, na podstawie której doszło do przysporzenia majątkowego w postaci własności rzeczy lub praw.   W myśl art. 888 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2019 r., poz. 1145, z późn. zm.) przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swojego majątku.   Zgodnie z prawem cywilnym darowizna dochodzi do skutku w drodze umowy jednostronnie zobowiązującej, której treścią jest zarówno zobowiązanie darczyńcy do spełnienia świadczenia pod tytułem darmym na rzecz obdarowanego, czyli do dokonania rozporządzenia i wydania przedmiotu darowizny, jak i oświadczenie obdarowanego o przyjęciu darowizny. Jeżeli przedmiotem darowizny jest nieruchomość, to umowa darowizny pod rygorem nieważności powinna mieć formę aktu notarialnego. Tym samym zawarcie umowy darowizny nieruchomości powoduje przejście jej własności na obdarowanego z chwilą zawarcia aktu notarialnego, w którym darczyńca daruje tę nieruchomość obdarowanemu, a obdarowany darowiznę przyjmuje.   Z treści wniosku wynika, że w styczniu 2013 r., Wnioskodawczyni nabyła w drodze darowizny od ojca lokal mieszkalny stanowiący zgodnie z tytułem prawnym własność odrębną. Lokal ten nie był nigdy wykorzystywany w działalności gospodarczej, nie stanowił również przedmiotu najmu, dzierżawy ani innych umów, z których płynęłyby jakiekolwiek korzyści. W grudniu 2018 r. ww. lokal mieszkalny Wnioskodawczyni sprzedała. Sprzedaż realizowana była we własnym imieniu, w sposób okazjonalny. Środki pieniężne ze sprzedaży ww. lokalu mieszkalnego, w ciągu dwóch lat począwszy od daty jego sprzedaży, w całości Wnioskodawczyni przeznaczyła na zakup i wykończenie nowego lokalu mieszkalnego, który nabyła pozostając stanu wolnego, z rynku pierwotnego, w stanie deweloperskim, w maju 2019 r. na podstawie umowy ustanowienia odrębnej własności i sprzedaży. Nowy lokal mieszkalny Wnioskodawczyni nabyła mając na uwadze realizację wyłącznie własnych celów mieszkaniowych, z zamiarem zamieszkania w nim. Zakupiony lokal mieszkalny aktualnie Wnioskodawczyni zamieszkuje i nie posiada żadnych innych nieruchomości. Środki pieniężne uzyskane ze sprzedaży lokalu mieszkalnego, nabytego w drodze darowizny po ojcu, w całości Wnioskodawczyni wydatkowała na zakup oraz wykończenie/remont nowego lokalu mieszkalnego i posiada imienne rachunki i faktury, potwierdzające poniesione wydatki.   W analizowanej sprawie przedmiotowe zbycie lokalu mieszkalnego przez Wnioskodawczynię nastąpiło przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło ich nabycie tj. 2013 r., tak więc, stanowi ono źródło przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.   Zgodnie z art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.   Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy, podstawą obliczenia podatku jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.   Stosownie natomiast do art. 30e ust. 4 ww. ustawy, po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać: 1.    dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub 2.    dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.   Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł (art. 30e ust. 5 ww. ustawy).   Zgodnie z art. 45 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego wzoru, o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym, w terminie od dnia 15 lutego do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym. Zeznania złożone przed początkiem terminu uznaje się za złożone w dniu 15 lutego roku następującego po roku podatkowym.   Stosownie z art. 45 ust. 1a pkt 3 ww. ustawy, w terminie określonym w ust. 1 podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym odrębne zeznania, według ustalonych wzorów, o wysokości osiągniętego w roku podatkowym dochodu (poniesionej straty) z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30e.   Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej (art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).   Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia (sprzedaży) nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za koszty sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie wydatki poniesione przez sprzedającego, które są konieczne, aby transakcja sprzedaży mogła dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością np. koszty wyceny nieruchomości przez rzeczoznawcę majątkowego, prowizje pośredników w sprzedaży nieruchomości, koszty ogłoszeń w prasie związanych z zamiarem sprzedaży nieruchomości). Pomiędzy tymi wydatkami a dokonanym odpłatnym zbyciem musi istnieć związek przyczynowo-skutkowy. Koszty te nie są kosztami nabycia, lecz jako koszty odpłatnego zbycia pomniejszają przychód.   Kosztów odpłatnego zbycia nie należy utożsamiać z kosztami uzyskania przychodu. Ustalenie kosztów uzyskania przychodu odbywa się zgodnie z art. 22 ust. 6c lub 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w zależności od tego, czy zbywaną nieruchomość lub prawo nabyto odpłatnie, czy nieodpłatnie.   Za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), nabytych w drodze spadku, darowizny lub inny nieodpłatny sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn (art. 22 ust. 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym do końca 2018 r.).   Wysokość ww. nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych (art. 22 ust. 6e ww. ustawy).   Stosownie do treści art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym do końca 2018 r., wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych.   Jednakże, zgodnie z treścią art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2019 r., wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych.   Należy wyjaśnić, że powyższe zwolnienie obejmuje taką część dochodu uzyskanego z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa, jaka proporcjonalnie odpowiada udziałowi poniesionych wydatków na własne cele mieszkaniowe w osiągniętych przychodach z odpłatnego zbycia.   Dochód zwolniony należy obliczyć według następującego wzoru:   dochód zwolniony = D × W/P   gdzie: D ‒ dochód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa, W ‒ wydatki poniesione na cele mieszkaniowe wymienione w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, P ‒ przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa.   W sytuacji, gdy przychód z odpłatnego zbycia zostanie w całości przeznaczony na cele mieszkaniowe, to wówczas uzyskany z tego tytułu dochód będzie w całości korzystał ze zwolnienia od podatku dochodowego.   W art. 21 ust. 25 pkt 1 ww. ustawy, ustawodawca określił, że za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki poniesione na: a.    nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem, b.    nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie, c.    nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego, d.    budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego, e.    rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego ‒położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej.   W myśl art. 21 ust. 25a ww. ustawy, wydatki, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. a)-c), uznaje się za wydatki poniesione na cele mieszkaniowe, jeżeli przed upływem okresu, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, nastąpiło nabycie własności rzeczy lub praw wymienionych w ust. 25 pkt 1 lit. a)-c), w związku z którymi podatnik ponosił wydatki na nabycie.   W myśl art. 21 ust. 26 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym do końca 2018 r., przez własny budynek, lokal lub pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d) i e), rozumie się budynek, lokal lub pomieszczenie stanowiące własność lub współwłasność podatnika lub do którego podatnikowi przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udział w takich prawach.   Zaś zgodnie z art. 21 ust. 26 ww. ustawy, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2019 r., przez własny budynek, lokal lub pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d) i e), rozumie się budynek, lokal lub pomieszczenie stanowiące własność lub współwłasność podatnika lub do którego podatnikowi przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udział w takich prawach. Przez własny budynek, lokal lub pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d) i e), rozumie się również niestanowiące własności lub współwłasności podatnika budynek, lokal lub pomieszczenie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, podatnik nabędzie ich własność lub współwłasność albo spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udział w takich prawach, jeżeli uprzednio prawo takie mu nie przysługiwało.   Stosownie do art. 21 ust. 28 ww. ustawy, za wydatki, o których mowa w ust. 25, nie uważa się wydatków poniesionych na: 1.    nabycie gruntu lub udziału w gruncie, prawa wieczystego użytkowania gruntu lub udziału w takim prawie, budynku, jego części lub udziału w budynku, lub 2.    budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę, adaptację lub remont budynku albo jego części –przeznaczonych na cele rekreacyjne.   Należy również wskazać, że przepis art. 21 ust. 1 pkt 131 nie ma zastosowania do tej części wydatków, o których mowa w ust. 25 pkt 2, które podatnik uwzględnił korzystając z ulg podatkowych, w rozumieniu Ordynacji podatkowej, przy opodatkowaniu podatkiem dochodowym oraz do tej części wydatków, o których mowa w ust. 25 pkt 2, którymi sfinansowane zostały wydatki określone w ust. 25 pkt 1, uwzględnione przez podatnika korzystającego z ulg podatkowych, w rozumieniu Ordynacji podatkowej, przy opodatkowaniu podatkiem dochodowym (art. 21 ust. 30 ww. ustawy).   Natomiast w przypadku niewypełnienia warunków określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131 podatnik jest obowiązany do złożenia korekty zeznania, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, i do zapłaty podatku wraz z odsetkami za zwłokę; odsetki nalicza się od następnego dnia po upływie terminu płatności, o którym mowa w art. 45 ust. 4 pkt 4, do dnia zapłaty podatku włącznie (art. 30e ust. 7 ww. ustawy).   Katalog wydatków wymienionych w art. 21 ust. 25 pkt 1 ww. ustawy ma charakter zamknięty. Niezbędnym zatem warunkiem do skorzystania z przedmiotowego zwolnienia jest wydatkowanie otrzymanego przychodu na cele mieszkaniowe określone w ww. ustawie. Przepis ww. artykułu wiąże też skutek prawny w postaci zwolnienia dochodu z odpłatnego zbycia od podatku dochodowego od osób fizycznych z terminem wydatkowania przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.   Organ podatkowy podkreśla, że zgodnie z zasadą przyjętą w orzecznictwie, jak i w doktrynie prawa podatkowego, zwolnienia podatkowe oraz ulgi są wyjątkiem od zasady powszechności opodatkowania, dlatego do interpretacji przepisów ustanawiających zwolnienia podatkowe, jak również ulgi, należy stosować wykładnię ścisłą, która nie wychodzi poza literalne brzmienie przepisów. Stąd też, skorzystanie z przedmiotowego zwolnienia jest możliwe tylko i wyłącznie w sytuacji spełnienia wszystkich przesłanek wskazanych w przepisie prawa.   W związku z tym, tylko wydatkowanie środków uzyskanych z odpłatnego zbycia – w terminie i na cele wskazane w art. 21 ust. 1 pkt 131, a szczegółowo opisane w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – pozwala na zastosowanie przedmiotowego zwolnienia. Zatem, korzystanie ze zwolnienia od podatku, jest możliwe wyłącznie w sytuacji, gdy spełnione są wszelkie przesłanki określone w przepisie stanowiącym podstawę prawną danej preferencji. W przypadku niewypełnienia warunków określonych w wyżej cytowanym art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podatnik traci prawo do ulgi i jest zobowiązany do złożenia korekty zeznania oraz zapłaty podatku dochodowego.   Z literalnego brzmienia art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że aby podatnik mógł skorzystać z powyższego zwolnienia, przychód uzyskany z odpłatnego zbycia nieruchomości bądź udziału w nieruchomości oraz praw do lokali wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych musi zostać wydatkowany począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie dwóch lat jeżeli sprzedaż nastąpiła w 2018 r., od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie na wskazane w ustawie własne cele mieszkaniowe podatnika.   Katalog wydatków stanowiących własne cele mieszkaniowe podatnika wymieniony w art. 21 ust. 25 ww. ustawy ma charakter zamknięty – jest to wyliczenie enumeratywne. Ustawodawca formułując przedmiotowe zwolnienie w sposób jednoznaczny wskazał realizację celów mieszkaniowych, które pozwalają na skorzystanie ze zwolnienia z opodatkowania dochodu ze sprzedaży. Celem tym może być – zgodnie z art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. a) ww. ustawy – nabycie lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość.   W tym miejscu należy jednoznacznie podkreślić, że wszelkie ulgi i zwolnienia podatkowe nie stanowią standardu prawnego, lecz są odstępstwem od zasady powszechności opodatkowania, wynikającej z art. 84 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78, poz. 483, z późń. zm.), stanowiącego, że każdy jest obowiązany do ponoszenia ciężarów i świadczeń publicznych, w tym podatków, określonych w ustawie. Oznacza to, że wszelkie odstępstwa od tej zasady, muszą bezwzględnie wynikać z przepisów prawa i być interpretowane ściśle z jego literą. Co więcej, zgodnie z konstrukcją i systematyką ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wszelkie ulgi i zwolnienia podatkowe stanowią wyjątek od generalnej zasady powszechności opodatkowania wyrażonej w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Stąd też, korzystanie z każdej preferencji podatkowej, wymaga spełnienia warunków określonych w przepisach je konstytuujących. Tak więc, przepisy regulujące prawo do przedmiotowego zwolnienia winny być interpretowane ściśle; niedopuszczalna jest ich interpretacja rozszerzająca.   W związku z tym, tylko wydatkowanie środków uzyskanych z odpłatnego zbycia – w terminie i na cele wskazane w art. 21 ust. 1 pkt 131, a szczegółowo opisane w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – pozwala na zastosowanie przedmiotowego zwolnienia. Zatem, korzystanie ze zwolnienia od podatku, jest możliwe wyłącznie w sytuacji, gdy spełnione są wszelkie przesłanki określone w przepisie stanowiącym podstawę prawną danej preferencji. W przypadku niewypełnienia warunków określonych w wyżej cytowanym art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podatnik traci prawo do ulgi i jest zobowiązany do złożenia korekty zeznania oraz zapłaty podatku dochodowego.   Z literalnego brzmienia art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowego od osób fizycznych wynika, że aby podatnik mógł skorzystać z powyższego zwolnienia, przychód uzyskany z odpłatnego zbycia nieruchomości bądź udziału w nieruchomości oraz praw do lokali wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych musi zostać wydatkowany począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie na cele w nim określone, m.in. na nabycie lokalu mieszkalnego.   Pojęcie „nabycie”, o którym mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. a) ww. ustawy, nie zostało zdefiniowane w ustawie, co nie oznacza, że może być rozumiane inaczej niż jako uzyskanie własności, np. lokalu mieszkalnego. Należy zatem odwołać się do przepisów prawa cywilnego. Zgodnie z art. 155 § 1 ustawy Kodeks cywilny, umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że strony inaczej postanowiły.   Stosownie do art. 158 ww. Kodeksu cywilnego, umowa zobowiązująca do przeniesienia własności nieruchomości powinna być zawarta w formie aktu notarialnego. To samo dotyczy umowy przenoszącej własność, która zostaje zawarta w celu wykonania istniejącego uprzednio zobowiązania do przeniesienia własności nieruchomości; zobowiązanie powinno być w akcie wymienione.   Z kolei w myśl art. 3 pkt 5 ustawy z dnia 16 września 2011 r. o ochronie praw nabywcy lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego (Dz. U. z 2019 r., poz. 1805), umowa deweloperska to umowa, na podstawie której deweloper zobowiązuje się do ustanowienia lub przeniesienia na nabywcę po zakończeniu przedsięwzięcia deweloperskiego prawa, o którym mowa w art. 1, a nabywca zobowiązuje się do spełnienia świadczenia pieniężnego na rzecz dewelopera na poczet ceny nabycia tego prawa. Zgodnie zaś z art. 1 tejże ustawy, ustawa reguluje zasady ochrony praw nabywcy, wobec którego deweloper zobowiązuje się do ustanowienia odrębnej własności lokalu mieszkalnego i przeniesienia własności tego lokalu na nabywcę, albo do przeniesienia na nabywcę własności nieruchomości zabudowanej domem jednorodzinnym lub użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej i własności domu jednorodzinnego na niej posadowionego stanowiącego odrębną nieruchomość.   Z treści powyższych przepisów wynika zatem jednoznacznie, że przeniesienie własności nieruchomości następuje z chwilą zawarcia w formie aktu notarialnego ostatecznej umowy sprzedaży tej nieruchomości. Zarówno zawarcie umowy deweloperskiej, jak też dokonanie, stosownie do tej umowy, wpłat na poczet ceny, bez wątpienia mogą prowadzić do nabycia własności nieruchomości lub praw, ale nie są z nim równoważne. Moment przeniesienia własności nieruchomości został określony w art. 155 § 1 Kodeksu cywilnego, a art. 158 ww. Kodeksu określa wyraźnie formę tej czynności prawnej. Z kolei umowa deweloperska nie jest umową przenoszącą własność nieruchomości. Jest niejako przyrzeczeniem do przeniesienia na nabywcę po zakończeniu przedsięwzięcia deweloperskiego prawa własności do lokalu, co nastąpi dopiero w momencie zawarcia np. umowy sprzedaży przenoszącej własność nieruchomości. Treścią umowy deweloperskiej jest jedynie zobowiązanie się stron do ustanowienia na rzecz nabywcy po zakończeniu przedsięwzięcia deweloperskiego odrębnej własności lokalu mieszkalnego i przeniesienia własności tego lokalu na nabywcę, lecz tej własności sama umowa deweloperska nie przenosi.   Natomiast brak w formie aktu notarialnego umowy przeniesienia własności nieruchomości w terminie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło zbycie nieruchomości (prawie) ma oczywisty skutek w postaci braku nabycia własności tej nieruchomości, a tym samym powoduje brak spełnienia warunków do skorzystania ze zwolnienia od opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 w związku z art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. a) i ust. 25a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.   Przepis art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy wiąże bowiem skutek prawny w postaci zwolnienia uzyskanego dochodu od opodatkowania podatkiem dochodowym zarówno z terminem wydatkowania środków pieniężnych jak i z faktem zawarcia umowy przenoszącej własność. Użyte w art. 21 ust. 25 pkt 1 i ust. 25a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych słowa wydatki poniesione na nabycie prowadzą do jednoznacznego wniosku, że jedynie wydatkowanie przychodu na definitywne i ostateczne nabycie nieruchomości (lokalu mieszkalnego), to znaczy skutkujące przeniesieniem własności, w terminie trzech lat liczonych od końca roku kalendarzowego, w którym doszło do odpłatnego zbycia, uprawnia do zwolnienia wskazanego w przepisie art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy.   Samo zawarcie umowy deweloperskiej, której przedmiotem jest nabycie lokalu mieszkalnego i faktyczne wydatkowanie na ten cel środków finansowych uzyskanych ze sprzedaży nieruchomości nie są wystarczające dla skorzystania ze zwolnienia przewidzianego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.   Skoro uzyskany ze sprzedaży lokalu mieszkalnego przychód zostanie wydatkowany na realizację celów mieszkaniowych Wnioskodawczyni, to w tej sytuacji nie ma przeszkód prawnych, aby przychód ten korzystał ze zwolnienia od podatku dochodowego wynikającego z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przy jednoczesnym spełnieniu wszystkich przesłanek wyżej opisanych.   Z przywołanego powyżej przepisu w sposób jednoznaczny wynika bowiem, że zwolnienie może obejmować jedynie ten przychód ze sprzedaży, który będzie wydatkowany w terminie dwóch lat liczonych od końca roku podatkowego, w którym doszło do odpłatnego zbycia na nabycie m.in. lokalu mieszkalnego, co jest równoznaczne z obowiązkiem definitywnego nabycia w tym terminie prawa własności do tego lokalu, tzn. skutkującego przeniesieniem własności, w celu skorzystania ze zwolnienia.   Wnioskodawczyni nabyła od dewelopera prawo własności do opisanego lokalu mieszkalnego – a jak wskazano we wniosku, do tegoż nabycia doszło w maju 2019 roku – to spełniona została jedna z przesłanek do skorzystania z analizowanego zwolnienia z opodatkowania.   Z wykładni językowej przepisu art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie wynika, by dla skorzystania ze zwolnienia musiała zaistnieć chronologia zdarzeń (najpierw odpłatne zbycie, a następnie poniesienie wydatków na własne cele mieszkaniowe). Podstaw ku temu nie daje użyty w przepisie zwrot „począwszy od dnia odpłatnego zbycia”, który należy uznać za element normy wyznaczającej termin wydatkowania przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości. Termin ten, jak z przepisu wyraźnie wynika, kończy się z upływem trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie. Warunkiem skorzystania ze zwolnienia jest zatem wydatkowanie w tym terminie przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości na własne cele mieszkaniowe. Z przepisu nie wynika natomiast, by ustawodawca uzależniał je od uprzedniego chronologicznie odpłatnego zbycia nieruchomości.   Podkreślić jednak należy, że z wykładni językowej przytoczonych wyżej przepisów, a w szczególności z zawartego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy sformułowania: „(…) wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości (…), jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe (…)” wynika, że podstawową okolicznością decydującą o stosowaniu powyższego zwolnienia jest przeznaczenie w określonym czasie przychodów uzyskanych ze sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych na własne cele mieszkaniowe. Innymi słowy ważny jest moment uzyskania przychodu i poniesienia wydatku. Termin do wydatkowania środków rozpoczyna się począwszy od dnia sprzedaży, a kończy z upływem trzech lat liczonych od końca roku, w którym miała miejsce sprzedaż nieruchomości lub praw. Środki przeznaczone na ww. cele mieszkaniowe muszą bezwzględnie pochodzić ze sprzedaży nieruchomości lub praw. Ważne jest zatem zachowanie chronologii zdarzeń, tzn. wydatkowanie musi nastąpić po otrzymaniu środków pieniężnych z tytułu umowy sprzedaży. Jednocześnie środki pieniężne powinny pochodzić ze sprzedaży nieruchomości, a nie z innych środków.   Należy zauważyć, że w przedmiotowej sprawie, jedna z wpłat wartości zakupionej nieruchomości będąca częścią ceny zakupu od dewelopera przedmiotowego lokalu mieszkalnego została wniesiona w sierpniu 2018 r., czyli została wydatkowana przed sprzedażą przedmiotowego lokalu (płatna w formie przedpłaty za zakup nieruchomości) pochodziła ze środków własnych, a nie ze środków uzyskanych ze sprzedaży przedmiotowego lokalu mieszkalnego.   Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że do wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe (do wysokości wartości zbycia) nie można zaliczyć wydatków, które zostaną poniesione na nabycie nieruchomości ze środków własnych przed sprzedażą nieruchomości, bowiem treść art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w sposób niebudzący wątpliwości wskazuje, że zwolnieniu podlegają jedynie dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości. Brak jest prawnej możliwości „zastępowania” tych przychodów środkami pochodzącymi z innych źródeł.   Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w wyroku z dnia 13 kwietnia 2016 r., sygn. akt I SA/Wr 1790/15, stwierdził, że „(…) o ile środki pieniężne co do zasady mają charakter zamienny i oznaczony tylko co do gatunku, to nie oznacza to, że na cel mieszkaniowy można przeznaczyć jakiekolwiek środki pieniężne niezależnie od źródła ich pochodzenia. Jak zaznaczono na wstępie, przepis art. 21 ust. 1 pkt 131 u.p.d.o.f. stanowi o bezpośrednim finansowaniu określonego w nim celu, a zatem przepis ten przewiduje zwolnienie z opodatkowania przychodów wydatkowanych bezpośrednio na nabycie nieruchomości i innych wymienionych w nim praw. W tym ujęciu, ustawodawca wiąże zastosowanie zwolnienia podatkowego nie tylko z przeznaczeniem przychodu na cele objęte preferencją podatkową, ale i z pokryciem zastrzeżonych w tym przepisie wydatków przez przychód pochodzący ze ściśle określonego źródła. Oznacza to, że pokrycie wydatków na cel mieszkaniowy równowartością przychodów pochodzących z innego źródła niż objęte zwolnieniem podatkowym w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 131 u.p.d.o.f. nie spełnia warunku zastosowania zwolnienia podatkowego o jakim traktuje ten przepis.”.   Wszystkie przesłanki, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mają być przez podatnika spełnione łącznie, jeśli chce korzystać ze zwolnienia regulowanego tym przepisem. Elementarna przesłanka dotyczy zaś pochodzenia środków, z których ponoszone mają być wydatki na własne cele mieszkaniowe podatnika. Nie budzi żadnych wątpliwości, że wydatkowany na własne cele mieszkaniowe ma być przychód uzyskany ze zbycia nieruchomości. A więc nie jakikolwiek przychód pozyskany z jakiegokolwiek źródła, ale środki uzyskane z odpłatnego zbycia nieruchomości. Warunek ten zdaje się pozostawać poza jakimkolwiek sporem. Skoro zwolnienie ma dotyczyć dochodów z odpłatnego zbycia nieruchomości, to jest oczywiste, że wydatkowanie ma dotyczyć tych właśnie przychodów. Dzięki temu, że podatnik wydatkuje ten przychód na własne cele mieszkaniowe spełni zamierzenie ustawodawcy, który rezygnuje z opodatkowania dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości na rzecz wspierania dążenia podatnika do zaspokajania własnych potrzeb mieszkaniowych.   W konsekwencji, w sytuacji przedstawionej we wniosku za wydatek na własne cele mieszkaniowe uznana może być jedynie kwota uzyskana przez Wnioskodawczynię ze sprzedaży przedmiotowego lokalu mieszkalnego, przeznaczona na zakup przedmiotowego lokalu mieszkalnego od dewelopera, począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, w którym Wnioskodawczyni będzie realizowała własne cele mieszkaniowe.   Wydatkowanie przez Wnioskodawczynię środków pieniężnych niepochodzących z odpłatnego zbycia przedmiotowych lokali niemieszkalnych, na zapłatę części ceny zakupu od dewelopera lokalu mieszkalnego, jako elementu transakcji nabycia lokalu mieszkalnego, nie stanowi wydatku na własne cele mieszkaniowe, określonego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.   W związku z powyższym, w tej części stanowisko Wnioskodawczyni uznano za nieprawidłowe.   Należy wskazać, że wydatki związane z opłatami notarialnymi, które poniesione zostały w związku z nabyciem przedmiotowego lokalu mieszkalnego stanowią wydatki na cele mieszkaniowe, uprawniające do zwolnienia na tych samych zasadach jak wydatki poniesione na zapłatę ceny zakupu tego lokalu.   Wątpliwości Wnioskodawczyni budzi również możliwość skorzystania ze zwolnienia przedmiotowego w przypadku przeznaczenia części przychodu na wykończenie lokalu mieszkalnego zakupionego od dewelopera.   Dla oceny skutków podatkowych wydatkowania środków uzyskanych ze sprzedaży nieruchomości na wskazane przez Wnioskodawczynię we wniosku rodzaje wydatków na remont lokalu mieszkalnego, którego Wnioskodawczyni jest właścicielem i w którym zamieszkuje, należy odnieść się do regulacji art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.   Wśród wydatków na własne cele mieszkaniowe wymieniono w nim wydatki poniesione m.in. na remont własnego lokalu mieszkalnego. Przez własny budynek, lokal lub pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d) i e), rozumie się budynek, lokal lub pomieszczenie stanowiące własność lub współwłasność podatnika lub do którego podatnikowi przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udział w takich prawach (art. 21 ust. 26 ww. ustawy).   Zauważyć należy, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje „remontu”. Dla wyjaśnienia tego pojęcia, należy odnieść się do jego znaczenia funkcjonującego w języku powszechnym. I tak, „remont” to „doprowadzenie jakiegoś budynku lub urządzenia do stanu używalności; naprawa, odnawianie (czegoś)”. Synonimami tego pojęcia są m.in. „naprawa, przebudowa, odrestaurowanie, modernizacja”.   Pojęcie remontu zostało zdefiniowane w art. 3 pkt 8 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2020 r. poz. 1333 ze zm.) jako „wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym”. Niemniej jednak, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie odwołuje się do tego przepisu. Tym samym, definicja „remontu” funkcjonująca na gruncie Prawa budowlanego nie może być wprost przenoszona na grunt omawianej ustawy podatkowej. Może być natomiast uwzględniona jako jeden z elementów służących ustaleniu znaczenia pojęcia „remontu” dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych.   Za „remont” lokalu mieszkalnego, o którym mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy więc uznać prace dotyczące tego lokalu jako nieruchomości i jej części składowych (tj. wszystkiego, co nie może być odłączone od lokalu bez uszkodzenia lub istotnej zmiany całości albo bez uszkodzenia lub istotnej zmiany przedmiotu odłączonego), służące utrzymaniu lokalu we właściwym stanie, doprowadzeniu go do pożądanej zdolności użytkowej, modernizacji jego elementów składowych. „Remontem” w rozumieniu omawianego przepisu jest również tzw. wykończenie lokalu mieszkalnego, a więc prace służące doprowadzeniu do zdolności użytkowej nowo wybudowanego lokalu. W każdym przypadku remont dotyczy „materii” lokalu mieszkalnego, a więc jego ścian, podłóg, sufitu, okien, drzwi, wyposażenia technicznego takiego jak instalacje: wodna, kanalizacyjna, elektryczna, grzewcza, gazowa bądź innych elementów trwale połączonych konstrukcyjnie z elementami budowlanymi lokalu.   Mając na uwadze wyżej przedstawione rozumienie pojęcia „remont”, należy wskazać, że wydatkowanie przez Wnioskodawcę przychodu ze sprzedaży nieruchomości na zakup, sprzętów AGD oraz zakup mebli – wskazać należy, iż ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy, będą korzystały tyko te wydatki, które zostały poczynione na zakup mebli wykonanych na wymiar/do zabudowy stałej, które są trwale połączone z elementami konstrukcyjnymi/budowlanymi budynku oraz wydatki poniesione tylko na zakup takich sprzętów AGD jak kuchenka gazowa lub gazowo-elektryczna, płyta indukcyjna. Powyższe oznacza, że nie każdy zakup mebli i każdego sprzętu AGD może zostać zaliczony do kategorii wydatków realizujących cele mieszkaniowe wymienione w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d ww. ustawy.   Odnosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy uznać należy, że wydatki poniesione przez Wnioskodawczynię na zakup i montaż piekarnika, płyty kuchennej oraz okapu uprawniają Wnioskodawczynię do zwolnienia wynikającego z art. 21 ust. 1 pkt 131 w zw. z art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Za wydatki uprawniające do przedmiotowego zwolnienia należy również uznać wydatki poniesione na zakup i montaż stolarki drzwiowej (skrzydła drzwiowe, ościeżnice, klamki) oraz zaprojektowanie, wykonanie i montaż stałej zabudowy meblowej - meble kuchenne wykonane na wymiar wraz z montażem a także zakup i wykonanie szaf: garderobianych i wnękowych i zakup szafki podumywalkowej, ponieważ zawierają elementy konstrukcyjne mocowane trwale do ścian w zakupionym lokalu mieszkalnym. Natomiast ww. zwolnieniem nie będą objęte wydatki na zakup zmywarki do zabudowy i chłodziarko-zamrażarki do zabudowy.   Ponadto, nie istnieje akt prawny lub przepis prawa, który zawiera wykaz usług oraz materiałów remontowych, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W ramach wydatków remontowych mogą być ujęte wydatki na zakup m.in. materiałów budowlanych oraz koszt wykonania usługi remontowej.   W tym miejscu wskazać należy, że uwzględniając zapis art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uznać należy, iż wydatki poniesione na prace wykończeniowe w lokalach w stanie „developerskim” będą mieściły się w szeroko rozumianym pojęciu remontu własnego lokalu mieszkalnego.   Wobec powyższego, należy uznać, że wydatki związane z remontem nabytego od dewelopera lokalu mieszkalnego poniesione przez Wnioskodawczynię na: wydatki poniesione na materiały budowlane, w tym: zaprawy, gładź, tynk, wylewka betonowa, silikon, uszczelniacz akrylowy, fugi, kleje i pianki montażowe, taśma izolacyjna, wełna, farby, płyty karton-gips, płyty osb, profile i narożniki aluminiowe, gwoździe, wkręty, kołki, rury, łączniki rur, złączki, kolanka, syfon, zawory, wężyki, uszczelki hydrauliczne, kable i gniazdka elektryczne, puszki do gniazd elektrycznych oraz włączniki światła, wydatki poniesione na zakup glazury i terakoty, wydatki poniesione na zakup paneli podłogowych, listw wykończeniowych, podkładu pod panele, taśmy izolacyjnej, wydatki poniesione na zakup armatury – kabina prysznicowa, parawan nawannowy, wanna, miska wc, deska sedesowa, umywalka, baterie umywalkowa i wannowo-natryskowa, zlewozmywak i bateria zlewozmywakowa, mieszczą się w kategorii wymienionych w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wydatków poniesionych na remont własnego lokalu mieszkalnego. Tym samym wydatki te uprawniają Wnioskodawczynię do skorzystania ze zwolnienia o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy.   Tym samym takiego prawa Wnioskodawczyni mieć nie będzie w odniesieniu do wydatków na mydło malarskie, gąbki do fugowania, wałki malarskie, kuwety malarskie, taśmy malarskie. Wydatki te w efekcie ich wykorzystania nie stają się „substancją”, nie łączą się z nieruchomością, stąd nie mieszczą się w żadnej z kategorii wskazanych w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.   Reasumując, mając na uwadze obowiązujące przepisy prawa oraz przedstawiony opis zdarzenia przyszłego, stwierdzić należy, że zakup przez Wnioskodawczynię lokalu mieszkalnego w stanie deweloperskim, w którym Wnioskodawczyni będzie realizowała własne cele mieszkaniowe, za środki uzyskane ze sprzedaży otrzymanego w darowiźnie lokalu mieszkalnego, uprawnia do zwolnienia od podatku dochodu z odpłatnego zbycia w części odpowiadającej wydatkowanemu na ten cel przychodowi z odpłatnego zbycia lokalu mieszkalnego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 w zw. z art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.   Również wydatki związane z opłatami notarialnymi, które poniesione zostały w związku z nabyciem przedmiotowego lokalu mieszkalnego stanowią wydatki na cele mieszkaniowe, uprawniające do zwolnienia na tych samych zasadach jak wydatki poniesione na zapłatę ceny zakupu tego lokalu.   Wnioskodawczyni będzie także uprawniona do skorzystania ze zwolnienia na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 w związku z art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d) ww. ustawy w odniesieniu do wydatkowania przychodu ze sprzedaży lokalu mieszkalnego na następujące prace remontowe udokumentowane fakturami VAT: materiały budowlane, w tym: zaprawy, gładź, tynk, wylewka betonowa, silikon, uszczelniacz akrylowy, fugi, kleje i pianki montażowe, taśma izolacyjna, wełna, farby, płyty karton-gips, płyty osb, profile i narożniki aluminiowe, gwoździe, wkręty, kołki, rury, łączniki rur, złączki, kolanka, syfon, zawory, wężyki, uszczelki hydrauliczne, kable i gniazdka elektryczne, puszki do gniazd elektrycznych oraz włączniki światła, zakup glazury i terakoty, zakup paneli podłogowych, listw wykończeniowych, podkładu pod panele, taśmy izolacyjnej, zakup armatury – kabina prysznicowa, parawan nawannowy, wanna, miska wc, deska sedesowa, umywalka, baterie umywalkowa i wannowo-natryskowa, zlewozmywak i bateria zlewozmywakowa.   Do powyższego zwolnienia będzie uprawniało także Wnioskodawczynię poniesienie wydatków na zakup i montaż sprzętów AGD tj. piekarnik, płyta kuchenna, okap a także stolarki drzwiowej (skrzydła drzwiowe, ościeżnice, klamki) oraz zaprojektowanie, wykonanie i montaż stałej zabudowy meblowej - meble kuchenne wykonane na wymiar wraz z montażem a także zakup i wykonanie szaf: garderobianych i wnękowych i zakup szafki podumywalkowej, które zawierają elementy konstrukcyjne mocowane trwale do ścian w zakupionym lokalu mieszkalnym.   Wobec powyższego, wskazać należy, że zwolnienie określone w art. 21 ust. 1 pkt 131 w zw. z art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. a) i d) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych będzie obejmowało taką część dochodu uzyskanego z tytułu odpłatnego zbycia lokalu mieszkalnego, jaka proporcjonalnie będzie odpowiadała udziałowi wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w osiągniętym z odpłatnego zbycia przychodzie. Natomiast, pozostała część przychodu uzyskanego ze sprzedaży lokalu mieszkalnego niewydatkowana przez Wnioskodawczynię na Jej własne cele mieszkaniowe będzie podlegać opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym na zasadach określonych w art. 30e ww. ustawy.   Końcowo Organ zauważa, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325), składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).   Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny/zdarzenie przyszłe jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego, kontroli podatkowej lub postępowania kontrolnego organu kontroli celno-skarbowej. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku ww. postępowań okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Jeżeli zatem, przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe będzie się różniło od występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawczyni w zakresie przedstawionego zdarzenia przyszłego.   Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzeń w przedstawionym stanie faktycznym.   Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy stan faktyczny/ zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji będzie pokrywało się ze stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: 1.    z zastosowaniem art. 119a2.    w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług3.    z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści   Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).   Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.   Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…) w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).   Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.   Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.