0114-KDIP3-1.4011.840.2021.1.AK

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA  Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1  ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.)  Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 27 września 2021 r. (data wpływu 30   września 2021 r.), uzupełnionym pismem z 29 października 2021 r. (data wpływu 3 listopada  2021 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 30 września 2021 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości.   We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:   Wnioskodawca jest osobą fizyczną, mającą miejsce zamieszkania w Polsce i będącą polskim rezydentem podatkowym. Wnioskodawca w 1980 r. nabył gospodarstwo rolne. Nabycie nastąpiło na podstawie Umowy przekazania gospodarstwa rolnego. Osobami przekazującymi byli rodzice Wnioskodawcy. Przekazanie nastąpiło na podstawie art. 43 i n. ustawy z dnia 27  października 1977 r. o zaopatrzeniu emerytalnym oraz innych świadczeniach dla rolników i  ich rodzin (Dz.U. z 1977 r. nr 32 poz. 140). W wyniku przekazania gospodarstwa Wnioskodawca stał się właścicielem gospodarstwa rolnego, na które składała się m.in. nieruchomość przy ul. (…) (dalej: Nieruchomość). Wnioskodawca stał się właścicielem Nieruchomości w 1980 r. (Umowa przekazania gospodarstwa rolnego, sporządzona w urzędzie dzielnicowym (…) (dnia 08.01.1980 roku). W  1981  r. Wnioskodawca wybudował na Nieruchomości dodatkowy budynek mieszkalny z  częścią gospodarczą (na potrzeby prowadzenia gospodarstwa rolnego). Do 1999 roku gospodarstwo było użytkowane wyłącznie jako gospodarstwo rolne z produkcją rolną (działy specjalne produkcji rolnej). Od 1999 r. Wnioskodawca rozpoczyna prowadzić działalność gospodarczą (handel i usługi - sprzedaż okien i innych artykułów budowlanych). Działalność prowadzona jest na Nieruchomości. W 2001 Wnioskodawca rozpoczął prowadzenie kolejnej działalności gospodarczej (sezonowa działalność gastronomiczna na terenie gospodarstwa prowadzona w  spółki cywilnej, której wnioskodawca był wspólnikiem). Nieruchomość nie była wniesiona wkładem do spółki cywilnej. W 2011 r. Wnioskodawca zawarł odnośnie do Nieruchomości (jedynie w zakresie budynku gastronomicznego) umowę użyczenia - użyczając jej członkowi rodziny na cele gospodarcze. Według najlepszej wiedzy Wnioskodawcy, wszelka działalność gospodarcza Wnioskodawcy została zakończona w 2011 r. Niestety Wnioskodawca nie posiada obecnie dokumentów potwierdzających dokładną datę zakończenia prowadzenia działalności (po upływie terminów prawem przewidzianych Wnioskodawca nie przechowywał już dokumentów księgowych, gospodarczych itp.). W 2013 r. Wnioskodawca zawarł umowę najmu budynku użytkowego. Umowa nie została zawarta w ramach działalności gospodarczej wnioskodawcy (takiej działalności wnioskodawca już nie prowadził). Od 11.03.2014 r. Wnioskodawca figuruje w ewidencji podatników podatku dochodowego od osób fizycznych jako osoba nie prowadząca również działów specjalnych produkcji rolnej. Od 2014 wnioskodawca pobiera emeryturę z KRUSu i nie prowadzi działalności gospodarczej, natomiast nadal wydzierżawia budynek gospodarczy, budynki gastronomiczne oraz część lasu. Są to  umowy zawierane w ramach tzw. najmu osobistego (art. 10 ust. 1 pkt 6 PIT). Obecnie Wnioskodawca planuje dokonanie sprzedaży Nieruchomości. Po zakończeniu prowadzenia działalności gospodarczej Wnioskodawca wykorzystywał Nieruchomość jedynie na potrzeby osobiste oraz wydzierżawiając ją innym podmiotom. Wnioskodawca nie prowadzi żadnego rodzaju działalności gospodarczej (w szczególności związanej z obrotem nieruchomościami). Wnioskodawca nie zamierza również podejmować takich działań w przyszłości. Wnioskodawca planuje zbycie Nieruchomości, jako czynność jednorazową - mającą na celu zbycie majątku osobistego. W stosunku do Nieruchomości Wnioskodawca nie podejmował kroków cechujących przedsiębiorcę. Nie były podejmowane działania wykraczające poza zwykły zarząd majątkiem osobistym. Prowadzone prace odpowiadały zwykłym czynnościom właściciela osoby prywatnej (np. na Nieruchomości był położony staw będący naturalnym zbiornikiem, który samoistnie wysechł. Zgodnie ze zgodą (…) został zakopany. Odpowiednie zmiany zostały naniesione na mapy w urzędzie gminy). W szczególności nie były podejmowane działania dotyczące statusu prawnego Nieruchomości, zmiany geodezyjne (podział na działki) itp. Wnioskodawca nie podejmował także działań profesjonalnych w celu poszukiwania nabywcy Nieruchomości. Zamieszczono jedynie ogłoszenie na serwisach związanych z nieruchomościami. Wnioskodawca podpisał jedną umowę pośrednictwa z agentem nieruchomości. W  rzeczywistości Wnioskodawca nie wykonywał nawet czynności w tym zakresie, gdyż nie podpisał osobiście umowy; umowę podpisał jego syn).   Pismem z 29 października 2021 r. (data wpływu 3 listopada 2021 r.) Wnioskodawca uzupełnił stan faktyczny i wskazał: Wnioskodawca nie jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem VAT. Wnioskodawca jest właścicielem gruntu zabudowanego stanowiącego działkę przy (…) w (…) o nr 1 o powierzchni 16.303 m2, dla której prowadzona jest księga wieczysta nr (…) (dalej Nieruchomość). Nieruchomość nie jest objęta wspólnością majątkową małżeńską. Na Nieruchomości znajdują się następujące budynki: dom mieszkalny (rok budowy 1955), budynki gospodarcze w postaci hal produkcyjnych (rok budowy ok. 1973), garaż (rok budowy 1973), budynek mieszkalny z pomieszczeniami gospodarczymi (rok budowy 1981), budynki gospodarcze (wybudowane w latach 90-tych służące obecnie jako obiekt gastronomiczny). Wnioskodawca budynki mieszkalne wykorzystuje na własne potrzeby mieszkaniowe. Pozostałe budynki wykorzystywał lub wykorzystuje nadal w opisany w złożonym wniosku (oraz niniejszym uzupełnieniu) sposób. Budynki te nie były modernizowane (w szczególności poprzez rozbudowę czy przebudowę) w  ciągu ostatnich 2 lat. Z potencjalnym nabywcą Wnioskodawca podpisał list intencyjny i udzielił pełnomocnictwa osobom działającym na rzecz nabywcy. Pełnomocnictwo uprawnia do: 1.         przeglądania akt księgi wieczystej, oraz uzyskiwania wszelkich dokumentów, zaświadczeń dotyczących Nieruchomości i wglądu do akt ksiąg wieczystych hipotecznych lub zbioru dokumentów prowadzonych dla Nieruchomości, 2.         wglądu do ewidencji gruntów oraz uzyskiwania z nich odpisów, fotokopii i kserokopii, 3.         badania stanu technicznego i środowiskowego Nieruchomości 4.         występowania wobec dostawców mediów oraz właścicieli sieci i infrastruktury na Nieruchomości w celu ustalenia warunków przyłączenia oraz dokonania przyłączenia Nieruchomości do sieci mediów, uzyskiwania informacji o rozwiązaniach technicznych (w tym do  uzyskiwania informacji o docelowych warunkach przyłączenia Nieruchomości do sieci mediów) oraz wobec organów administracji i innych podmiotów w celu uzyskania niezbędnych opinii dotyczących Nieruchomości, 5.         występowania przed wszelkimi podmiotami w celu uzyskania informacji o obsłudze komunikacyjnej, uzyskania opinii i informacji o możliwości i zakresie uzyskania decyzji lokalizacyjnej na budowę zjazdów, uzyskania opinii inżyniera ruchu itp., mających na celu połączenie drogi publicznej z Nieruchomością i in.   W związku z powyższym zadano następujące pytanie:   Czy Wnioskodawca dokonując sprzedaży Nieruchomości uzyska przychód w rozumieniu ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych?   Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) PIT: „Źródłami przychodów są:  odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2: nieruchomości lub ich części oraz udziału w  nieruchomości - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i  zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w  którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do  każdej z osób dokonującej zamiany”. W przypadku wnioskodawcy nabycie nastąpiło w roku 1980, a zatem w okresie skutkującym brakiem uzyskania przychodu (w razie podlegania opodatkowaniu zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy), w ocenie wnioskodawcy sprzedaż nie nastąpi także w wykonaniu działalności gospodarczej - gdyż wnioskodawca takiej nie prowadzi, a również sama planowana sprzedaż nie spełnia definicji tego pojęcia. Definicję pozarolniczej działalności gospodarczej definiuje art. 5a pkt 6 PIT. Zgodnie z tym przepisem pojęcie to oznacza „działalność zarobkową: a)    wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową, b)    polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż, c)    polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i  ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1,2 i 4-9”.  W przypadku wnioskodawcy żadna z ww. przesłanek nie jest spełniona. Wnioskodawca nie prowadzi i nie będzie prowadził działalności handlowej. Sprzedaż Nieruchomości ma na celu wyzbycie się z przyczyn osobistych majątku o takim (osobistym, rodzinnym) charakterze. Nie uczestniczy on we własnym imieniu w obrocie gospodarczym. Nie zorganizował też (nie sprofesjonalizował) działań zmierzających do zbycia Nieruchomości. Nie prowadził on własnych działań marketingowych, reklamowych itp. Nie umieszczał banerów reklamowych. Zawarcie (dzięki pomocy syna - co dodatkowo poświadcza brak cech gospodarczych po stronie wnioskodawcy) umowy z jednym agentem jest całkowicie naturalnym działaniem osoby nie zajmującej się zawodowo obrotem nieruchomościami. Z przykładem wyjaśnienia znaczenia pojęcia „działalność gospodarcza” w przypadku obrotu nieruchomościami mamy do czynienia np. interpretacji Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 15 września 2021 r. (0115-KDWT.4011.115.2021.8.MK): „Działalność jest zarobkowa wtedy, gdy jest zdolna do potencjalnego generowania zysku, a jej przeznaczeniem jest zapewnienie określonego dochodu. Działalność musi być tak prowadzona i ukierunkowana, aby była w stanie zyski faktycznie osiągnąć. Jednakże, brak zysku z podjętych działań noszących znamiona działalności gospodarczej nie oznacza, że działalność taka nie była faktycznie prowadzona. Prowadzenie działalności gospodarczej zawsze wiąże się z ryzykiem nieosiągnięcia dochodów. Zarobkowego charakteru nie mają działania, których wyłącznym celem jest zaspokojenie własnych potrzeb osoby podejmującej określone czynności. Przepisy ustawy o  podatku dochodowym od osób fizycznych wymagają również, aby czynności wykonywane były w sposób zorganizowany i ciągły, przy czym możliwe jest osiąganie dochodów z tego rodzaju działalności bez spełnienia niektórych formalnych elementów organizacji (np. rejestracji urzędowej), gdyż prowadzenie działalności gospodarczej jest kategorią obiektywną, niezależnie od tego, jak działalność tę ocenia sam prowadzący ją podmiot i jak ją nazywa oraz, czy dopełnia ciążących na nim obowiązków z działalnością tą związanych. Za takim rozumieniem pojęcia "zorganizowany" przemawia również definicja słownikowa. Zgodnie z Nowym Słownikiem Poprawnej Polszczyzny Wydawnictwo Naukowe PWN pod redakcją Andrzeja Markowskiego Warszawa 2000, organizować to przygotowywać, zakładać jakieś przedsięwzięcie, bądź w  znaczeniu drugim nadawać czemuś reguły, wprowadzać porządek (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 7 maja 2008 r., sygn. akt I SA/Op 18/08). Co do kryterium ciągłości w wykonywaniu działalności gospodarczej, to jego wprowadzenie przez ustawodawcę miało na celu wyeliminowanie z pojęcia działalności gospodarczej przedsięwzięć o charakterze incydentalnym i sporadycznym. Ciągłość w  wykonywaniu działalności gospodarczej oznacza względnie stały zamiar jej wykonywania. Nie wyklucza on jednak możliwości prowadzenia działalności gospodarczej tylko sezonowo lub do  czasu osiągnięcia postawionego przez dany podmiot celu i to bez względu na okres, w  którym cel ten miałby być realizowany. Do zachowania ciągłości wystarczające jest, aby z  całokształtu okoliczności sprawy wynikał zamiar powtarzania określonego zespołu konkretnych działań w  celu osiągnięcia efektu w postaci zarobku. Natomiast, przez powtarzalność rozumie się cały szereg wielokrotnie powtarzanych czynności podejmowanych w  konkretnym celu. Taki zespół wielokrotnie powtarzanych czynności (nie zaś czynności sporadyczne, oderwane od siebie, niepowiązane ze sobą) w dziedzinie wytwórczej, usługowej lub handlowej podejmowanych w  celach zarobkowych i na własny rachunek, można uznać za  prowadzenie działalności gospodarczej". Pismo to, notabene dotyczące analogicznego stanu faktycznego, potwierdza stanowisko wnioskodawcy. Nieruchomość została nabyta przez wnioskodawcę nie w celu handlowym, ale wiele lat temu, jako przekazanie majątku rodzinnego kolejnemu pokoleniu. Była wykorzystywana w działalności zarobkowej, ale od wielu lat (okresu dłuższego niż wynikający z art. 10 ust. 2 pkt 3 PIT) nie jest wykorzystywana w żadnej formie powiązania z  działalnością gospodarczą. Sama sprzedaż ma zaś charakter jednorazowy i nie wiąże się z rozpoczęciem zorganizowanej działalności handlowej. W świetle powyższego należy uznać, że wnioskodawca zawiera transakcję należącą do źródła przychodów określonego w  art.  10 ust.1 pkt 8 PIT. z uwagi na datę nabycia Nieruchomości sprzedaż nie będzie rodziła przychodu.   W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.   Stosownie do art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł. Zgodnie z treścią art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, jednym ze źródeł przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2: a.    nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, b.    spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, c.    prawa wieczystego użytkowania gruntów, − jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.   Podkreślić należy, że przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę, że sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, skutkuje powstaniem obowiązku podatkowego w postaci zapłaty podatku dochodowego. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie – nie powstaje przychód w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.   Zatem, przychód z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub jej części oraz udziału w nieruchomości nie powstanie, jeżeli spełnione są łącznie dwa warunki: odpłatne zbycie nieruchomości nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej (nie stanowi przedmiotu działalności gospodarczej) oraz zostało dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jej nabycie. Odrębnym źródłem przychodów jest, wskazana w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, pozarolnicza działalność gospodarcza. W myśl art. 10 ust. 2 pkt 3 powołanej ustawy, przepisów ust. 1 pkt 8 nie stosuje się do  odpłatnego zbycia składników majątku, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, z  zastrzeżeniem ust. 3, nawet jeżeli przed zbyciem zostały wycofane z działalności gospodarczej, a pomiędzy pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z działalności i dniem ich odpłatnego zbycia, nie upłynęło 6 lat.   Stosownie do treści art. 10 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przepisy ust. 1 pkt 8 mają zastosowanie do odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej: budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie.   Zgodnie z art. 14 ust. 1 ww. ustawy, za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.   Na podstawie art. 14 ust. 2 pkt 17 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia składników majątku pozostałych na dzień likwidacji działalności gospodarczej lub działów specjalnych produkcji rolnej, prowadzonych samodzielnie.   Zgodnie z art. 14 ust. 3 pkt 12 lit. a) ww. ustawy do przychodów, o których mowa w ust. 1 i 2, nie zalicza się przychodów z odpłatnego zbycia składników majątku pozostałych na dzień likwidacji prowadzonej samodzielnie działalności gospodarczej lub prowadzonych samodzielnie działów specjalnych produkcji rolnej, jeżeli od pierwszego dnia miesiąca następującego po  miesiącu, w którym nastąpiła likwidacja: prowadzonej samodzielnie działalności gospodarczej, prowadzonych samodzielnie działów specjalnych produkcji rolnej, spółki niebędącej osobą prawną lub nastąpiło wystąpienie wspólnika z takiej spółki, do dnia ich odpłatnego zbycia upłynęło sześć lat i odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej lub działów specjalnych produkcji rolnej.   Z treści przytoczonych przepisów wynika zatem, że przychodami z działalności gospodarczej są  zarówno przychody z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z  działalnością gospodarczą składników majątku (z wyjątkiem nieruchomości mieszkalnych wymienionych w art. 14 ust. 2c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych), jak i  przychody uzyskane ze sprzedaży tych składników majątku, które pozostały po likwidacji działalności gospodarczej prowadzonej samodzielnie, jeżeli od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiła likwidacja tej działalności do dnia ich odpłatnego zbycia nie upłynęło sześć lat. Z informacji przedstawionych we wniosku i jego uzupełnieniu wynika, że Wnioskodawca w  1980  r. nabył gospodarstwo rolne. Nabycie nastąpiło na podstawie Umowy przekazania gospodarstwa rolnego. W  1981  r. Wnioskodawca wybudował na Nieruchomości dodatkowy budynek mieszkalny z częścią gospodarczą (na potrzeby prowadzenia gospodarstwa rolnego). Do 1999 roku gospodarstwo było użytkowane wyłącznie jako gospodarstwo rolne z produkcją rolną (działy specjalne produkcji rolnej). Od 1999 r. Wnioskodawca rozpoczyna prowadzić działalność gospodarczą (handel i usługi - sprzedaż okien i innych artykułów budowlanych). Działalność prowadzona jest na Nieruchomości. W 2001 Wnioskodawca rozpoczął prowadzenie kolejnej działalności gospodarczej (sezonowa działalność gastronomiczna na terenie gospodarstwa prowadzona w  ramach spółki cywilnej, której Wnioskodawca był wspólnikiem). Nieruchomość nie była wniesiona wkładem do spółki cywilnej. W 2011 r. Wnioskodawca zawarł odnośnie do  Nieruchomości (jedynie w zakresie budynku gastronomicznego) umowę użyczenia - użyczając jej członkowi rodziny na cele gospodarcze. Według najlepszej wiedzy Wnioskodawcy, wszelka działalność gospodarcza Wnioskodawcy została zakończona w 2011 r. W 2013 r. Wnioskodawca zawarł umowę najmu budynku użytkowego. Umowa nie została zawarta w  ramach działalności gospodarczej Wnioskodawcy (takiej działalności Wnioskodawca już nie prowadził). Od 11.03.2014 r. Wnioskodawca figuruje w ewidencji podatników podatku dochodowego od osób fizycznych jako osoba nie prowadząca również działów specjalnych produkcji rolnej. Od 2014 Wnioskodawca pobiera emeryturę z KRUSu i nie prowadzi działalności gospodarczej, natomiast nadal wydzierżawia budynek gospodarczy, budynki gastronomiczne oraz część lasu. Są to umowy zawierane w ramach tzw. najmu osobistego (art. 10 ust. 1 pkt 6 PIT). Obecnie Wnioskodawca planuje dokonanie sprzedaży Nieruchomości. Po zakończeniu prowadzenia działalności gospodarczej Wnioskodawca wykorzystywał Nieruchomość jedynie na potrzeby osobiste oraz wydzierżawiając ją innym podmiotom. Wnioskodawca nie prowadzi żadnego rodzaju działalności gospodarczej (w szczególności związanej z obrotem nieruchomościami). Wnioskodawca nie zamierza również podejmować takich działań w  przyszłości.   Wątpliwości Wnioskodawcy budzi kwestia, czy planowana sprzedaż Nieruchomości opisanych w opisie sprawy wygeneruje u Wnioskodawcy przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.   W analizowanej sprawie sprzedaż Nieruchomości w części wykorzystywanej przez Wnioskodawcę na  potrzeby prowadzonej przez Niego działalności gospodarczej, nastąpi po upływie 6 lat licząc od  pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z działalności a dniem ich odpłatnego zbycia. Wnioskodawca w 2011 r. zakończył prowadzenie działalności gospodarczej. A więc od zakończenia prowadzenia przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej do planowanej sprzedaży Nieruchomości upłynął już okres czasu przekraczający 6 lat.    Odnośnie części Nieruchomości, których Wnioskodawca nie wykorzystywał na potrzeby działalności gospodarczej, wskazać należy, iż ich nabycie nastąpiło w chwili otrzymania darowizny tj. w 1980  roku, kiedy to Wnioskodawca otrzymał od rodziców gospodarstwo rolne wraz z  nieruchomościami. Wnioskodawca w 1981 r wybudował na otrzymanej nieruchomości dodatkowy budynek mieszkalny z częścią gospodarczą na potrzeby prowadzenia gospodarstwa rolnego.   W tym miejscu wskazać należy, że  prawo podatkowe, w szczególności ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie zawiera definicji nieruchomości. Wobec tego uzasadnionym jest posiłkowanie się definicją nieruchomości zawartej w Kodeksie cywilnym. Zgodnie z art. 46 § 1 ustawy z dnia z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2021 r., poz. 1740, ze zm.) - nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności. Grunty stanowiące odrębny przedmiot własności są więc z natury swej nieruchomościami, budynki natomiast trwale z gruntem związane są częścią składową nieruchomości. Zgodnie z normą zawartą w art. 191 K.c. własność nieruchomości gruntowej rozciąga się na budynki, które stały się częścią składową nieruchomości. Budynek trwale związany z gruntem, jako jego część składowa, nie może być przedmiotem odrębnej własności.   Wyżej wymienione przepisy wyrażają generalną zasadę, że budynek jako część składowa nieruchomości, z wyjątkami przewidzianymi w ustawie, nie może być odrębnym przedmiotem własności i dzieli los prawny rzeczy głównej, tj. gruntu. Tak więc zbycie nieruchomości obejmuje zarówno zbycie gruntu, jak i znajdującego się na nim budynku, trwale z nim związanego. Zgodnie z powyższym, datą nabycia nieruchomości jest zawsze data nabycia gruntu bez względu na to, kiedy został lub zostanie wzniesiony na tym gruncie budynek. Wyjątek od tej zasady Kodeks cywilny przewiduje w przypadku, kiedy przedmiotem nabycia jest prawo użytkowania wieczystego gruntu. W tym przypadku budynek wybudowany na gruncie stanowi przedmiot odrębnej własności. Z taką sytuacją nie mamy jednak do czynienia w niniejszej sprawie. Grunty stanowiące odrębny przedmiot własności są więc z natury swej nieruchomościami, budynki natomiast trwale z gruntem związane są częścią składową nieruchomości. Własność nieruchomości gruntowej rozciąga się na budynki, które stały się częścią składową nieruchomości. Budynek trwale związany z gruntem, jako część składowa gruntu, nie może być przedmiotem odrębnej własności.   Z powyższych regulacji wynika, że w przypadku sprzedaży zabudowanej nieruchomości gruntowej, przedmiotem sprzedaży jest nieruchomość obejmująca zarówno grunt (działkę), jak i budynek. W takim przypadku mówi się o sprzedaży nieruchomości zabudowanej budynkiem, który nie stanowi jednak odrębnej nieruchomości. Dlatego w przypadku sprzedaży nieruchomości gruntowej zabudowanej okres 5  lat, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy liczyć od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie prawa własności gruntu. W niniejszej sprawie nieruchomość gruntowa stanowi własność Wnioskodawcy od 1980 r., a budynki na niej wzniesione stanową część składową tej nieruchomości. Zatem, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości przedmiotem sprzedaży będzie nieruchomość gruntowa z wybudowanymi budynkami.   Zatem w przedstawionej sytuacji istotne znaczenie dla opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma fakt nabycia przez Wnioskodawcę w 1980 r. prawa własności nieruchomości gruntowej oraz moment ich sprzedaży, który w analizowanej sprawie nastąpił po  upływie pięcioletniego okresu wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.   Mając na uwadze przywołane przepisy oraz opis sprawy należy uznać, że przychody  z planowanej przez Wnioskodawcę sprzedaży Nieruchomości  (wszystkich) zarówno mieszkalnych jak i niemieszkalnych wraz z przynależnym do nich gruntem, nie będą stanowiły źródła przychodu w podatku dochodowym od osób fizycznych. W  konsekwencji przychód ze  sprzedaży przedmiotowej Nieruchomości, nie będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.   Tym samym, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.   Zaznaczenia wymaga, że organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Podkreślenia wymaga, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z tym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.   Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: 1)    z zastosowaniem art. 119a; 2)    w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3)    z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.   Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej). Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193 ze zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.    Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…), za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).   Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP. W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.   Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.