0114-KDIP3-2.4011.109.2022.1.MJ

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe   Szanowni Państwo, stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych przedstawionego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.   Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 26 stycznia 2022 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy obowiązków płatnika.   Treść wniosku jest następująca:   Opis stanu faktycznego   Wykonujecie Państwo zadania organizacyjno-techniczne związane z działalnością (...) i jego organów oraz udzielacie pomocy senatorom w wykonywaniu mandatu senatorskiego, m. in. wypłacacie senatorom świadczenia wynikające z ustawy z 9 maja 1996 r. o wykonywaniu mandatu posła i senatora (Dz.U. z 2018r. poz. 1799).   Zgodnie z art. 25 ust. 1 wskazanej ustawy senatorom w okresie sprawowania mandatu przysługuje uposażenie senatorskie.   Ponadto stosownie do postanowień art. 26 tej ustawy senatorom pełniącym odpowiednie funkcje w (...) wypłacane są dodatki do uposażenia.   Zgodnie z art. 27 ustawy o wykonywaniu mandatu posła i senatora uposażenie oraz dodatki do uposażenia traktowane są jako wynagrodzenie ze stosunku pracy.   W związku z tym  przychody te klasyfikowane są jako przychody ze stosunku pracy w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 1 i art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.   Państwo, jako płatnik zobowiązani jesteście do obliczania oraz pobierania w ciągu roku zaliczek na podatek dochodowy od senatorów, którym wypłacacie uposażenia i dodatki do uposażenia. Zaliczka na podatek obliczana jest z uwzględnieniem przepisów art. 32 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z wyłączeniem postanowień zawartych w ust. 3, tj. bez pomniejszania o kwotę stanowiącą 1/12 kwoty zmniejszającej podatek, określonej w pierwszym przedziale skali podatkowej.   Pytania   1.    Czy przepisy art. 32 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być stosowane przez Państwa przy obliczaniu zaliczki na podatek dochodowy od przychodu uzyskanego przez senatora z tytułu uposażenia i dodatków do uposażenia, tj. czy w przypadku złożenia przez senatora oświadczenia, o którym mowa w tym przepisie możecie Państwo dokonać pomniejszenia zaliczki o kwotę stanowiącą 1/12 kwoty zmniejszającej podatek, określonej w pierwszym przedziale skali podatkowej?   2.    Czy w związku z brzmieniem art. 32 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym dopuszczalne jest dokonywanie przez płatnika zmniejszenia w danym roku podatkowym zaliczki o kwotę stanowiącą 1/12 kwoty zmniejszającej podatek, w przypadku złożenia przez pracownika oświadczenia (PIT-2) po upływie terminu określonego w tym przepisie, tj. po pierwszej wypłacie wynagrodzenia w tym roku podatkowym?   Państwa stanowisko w sprawie   Ad. 1 Zaliczka na podatek dochodowy obliczona od przychodu uzyskanego przez senatora z tytułu uposażenia i dodatków do uposażenia nie może być pomniejszona o kwotę stanowiącą 1/12 kwoty zmniejszającej podatek, określonej w pierwszym przedziale skali podatkowej.   Zasady poboru przez płatników zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych, które uzyskują przychody ze stosunku pracy i obowiązki tych płatników regulują przepisy ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128 ze zm.).   Przepis art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.   Zgodnie z art. 31 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, zwane dalej „zakładami pracy”, są obowiązane jako płatnicy obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej lub spółdzielczego stosunku pracy, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego wypłacane przez zakłady pracy, a w spółdzielniach pracy - wypłaty z tytułu udziału w nadwyżce bilansowej.   W myśl art. 32 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zaliczkę zmniejsza się o kwotę stanowiącą 1/12 kwoty zmniejszającej podatek, określonej w pierwszym przedziale skali podatkowej, o której mowa w art. 27 ust. 1, jeżeli pracownik przed pierwszą wypłatą wynagrodzenia w roku podatkowym złoży zakładowi pracy oświadczenie według ustalonego wzoru, w którym stwierdzi, że: 1)    nie otrzymuje emerytury lub renty za pośrednictwem płatnika; 2)    nie osiąga dochodów z tytułu członkostwa w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną; 3)    nie osiąga dochodów, od których jest obowiązany opłacać zaliczki na podstawie art. 44 ust. 3; 4)    nie otrzymuje świadczeń pieniężnych wypłacanych z Funduszu Pracy lub z Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych; 5)    ten zakład pracy jest właściwy do stosowania tego zmniejszenia.   Należy podkreślić, że w treści przepisu art. 32. ust. 3 powołanej ustawy ustawodawca, w przeciwieństwie do treści art. 32 ust. 4, w sposób jednoznaczny określił osobę składającą oświadczenie jako „pracownika”, a nie „podatnika”. Tak więc, ustawodawca zawęził podmiotowo prawo do złożenia oświadczenia jedynie do pracowników.   W myśl art. 12 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za pracownika w rozumieniu tej ustawy uważa się osobę pozostającą w stosunku służbowym, stosunku pracy, stosunku pracy nakładczej lub spółdzielczym stosunku pracy.   Zgodnie z art. 27 ustawy z 9 maja 1996 r. o wykonywaniu mandatu posła i senatora uposażenie oraz dodatki do uposażenia są traktowane jako wynagrodzenie ze stosunku pracy.   Nie można jednak uznać, że w świetle uregulowania art. 27 ustawy z 9 maja 1996 r. o wykonywaniu mandatu posła i senatora, okres sprawowania mandatu przez senatora odpowiada stosunkowi pracy, w rozumieniu art. 12 ust. 4 ustawy. Senator otrzymujący uposażenie senatorskie i dodatki do uposażenia nie staje się pracownikiem (...) czy A., która wypłaca te świadczenia.   Uposażenie senatorskie i dodatki do uposażenia, zgodnie z intencją ustawodawcy wynikającą z literalnego brzmienia art. 27 ustawy o podatku dochodowy od osób fizycznych, należy traktować (np. w zakresie prawa podatkowego), jak wynagrodzenie za pracę. Mandat senatora ma charakter przedstawicielski, obywatelski i oparty jest na działalności społeczno-politycznej. Momentu rozpoczęcia wykonywania mandatu nie można utożsamiać z objęciem urzędu państwowego czy też z nawiązaniem stosunku pracy na podstawie wyboru w trybie art. 73 Kodeksu pracy.   Wobec tego, przyjmując domniemanie racjonalnego działania ustawodawcy, uznać należy, że tam gdzie ustawodawca posługuje się określeniem "pracownika" należy to pojęcie rozumieć zgodnie z ar 12 ust. 4 ustawy o podatku dochodowy od osób fizycznych.   Mając powyższe na uwadze stoicie Państwo na stanowisku, że dokonując jako płatnik poboru zaliczek na podatek dochodowy od przychodu uzyskanego przez senatora z tytułu uposażenia i dodatków do uposażenia nie możecie pomniejszać zaliczki o kwotę stanowiącą 1/12 kwoty zmniejszającej podatek, określonej w pierwszym przedziale skali podatkowej, również w przypadku gdy senator złoży stosowne oświadczenie na formularzu PIT-2 i wskaże Państwa jako płatnika właściwego do zmniejszania miesięcznej zaliczki na podatek dochodowy.   Ad. 2 Wykładnia językowa przepisu art. 32 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych prowadzi do wniosku, że nie jest możliwe skuteczne złożenie przez pracownika oświadczenia PIT-2 po upływie terminu zawitego określonego w tym przepisie.   Ocena stanowiska    Stanowisko, które przedstawiliście Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.   Uzasadnienie interpretacji indywidualnej   Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128 ze zm.): Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.   W myśl art. 12 ust. 1 tej ustawy, zgodnie z którym: Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych. W myśl art. 12 ust. 4 ww. ustawy: za pracownika w rozumieniu ustawy uważa się osobę pozostającą w stosunku służbowym, stosunku pracy, stosunku pracy nakładczej lub spółdzielczym stosunku pracy. Stosownie do treści art. 31 ww. ustawy: Osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, zwane dalej "zakładami pracy", są obowiązane jako płatnicy obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej lub spółdzielczego stosunku pracy, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego wypłacane przez zakłady pracy, a w spółdzielniach pracy - wypłaty z tytułu udziału w nadwyżce bilansowej. Przepis art. 32 ust. 2 ww. ustawy, stanowi, że: Za dochód, o którym mowa w ust. 1 i 1a, uważa się uzyskane w ciągu miesiąca przychody w rozumieniu art. 12 oraz zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego wypłacane przez płatnika, po odliczeniu kosztów uzyskania w wysokości określonej w art. 22 ust. 2 pkt 1 albo 3 lub w ust. 9 pkt 1-3 oraz po odliczeniu potrąconych przez płatnika w danym miesiącu składek na ubezpieczenie społeczne, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b lub pkt 2a. Jeżeli świadczenia w naturze, świadczenia ponoszone za podatnika lub inne nieodpłatne świadczenia przysługują podatnikowi za okres dłuższy niż miesiąc, przy obliczaniu zaliczek za poszczególne miesiące przyjmuje się ich wartość w wysokości przypadającej na jeden miesiąc. Jeżeli nie jest możliwe określenie, jaka część tych świadczeń przypada na jeden miesiąc, a doliczenie całej wartości w miesiącu ich uzyskania spowodowałoby niewspółmiernie wysoką zaliczkę w stosunku do wypłaty pieniężnej, zakład pracy, na wniosek podatnika, ograniczy pobór zaliczki za dany miesiąc i pobierze pozostałą część zaliczki w następnych miesiącach roku podatkowego. Zgodnie z art. 32 ust. 3 ww. ustawy, nadanego ustawą z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105 ze zm.): Zaliczkę obliczoną w sposób określony w ust. 1, 1a, 2 i 2a zmniejsza się o kwotę stanowiącą 1/12 kwoty zmniejszającej podatek, określonej w pierwszym przedziale skali podatkowej, o której mowa w art. 27 ust. 1, jeżeli pracownik przed pierwszą wypłatą wynagrodzenia w roku podatkowym złoży zakładowi pracy oświadczenie według ustalonego wzoru, w którym stwierdzi, że: 1)    nie otrzymuje emerytury lub renty za pośrednictwem płatnika; 2)    nie osiąga dochodów z tytułu członkostwa w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną; 3)    nie osiąga dochodów, od których jest obowiązany opłacać zaliczki na podstawie art. 44 ust. 3; 4)    nie otrzymuje świadczeń pieniężnych wypłacanych z Funduszu Pracy lub z Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych; 5)    ten zakład pracy jest właściwy do stosowania tego zmniejszenia. W świetle art. 32 ust. 3a przedmiotowej ustawy: Oświadczenia, o którym mowa w ust. 3, nie składa się, jeżeli stan faktyczny wynikający z oświadczenia złożonego w latach poprzednich nie uległ zmianie.   Wątpliwość Państwa dotyczy dokonywania pomniejszenia zaliczki o kwotę stanowiącą 1/12 kwoty zmniejszającej podatek.   Kwestie świadczeń przysługujących posłom i senatorom Rzeczypospolitej Polskiej regulują przepisy ustawy z dnia 9 maja 1996 r. o wykonywaniu mandatu posła i senatora (Dz. U. z 2018 r. poz. 1799).   Stosownie do postanowień art. 25 ust. 1 i 2 tej ustawy: 1.    Posłom i senatorom w okresie sprawowania mandatu, licząc od pierwszego posiedzenia Sejmu lub Senatu, przysługuje uposażenie poselskie lub senatorskie, zwane dalej "uposażeniem”, wypłacane miesięcznie, także za niepełne miesiące sprawowania mandatu.2.  Uposażenie odpowiada 80% wysokości wynagrodzenia podsekretarza stanu, ustalonego na podstawie przepisów o wynagrodzeniu osób zajmujących kierownicze stanowiska państwowe, z wyłączeniem dodatku z tytułu wysługi lat Przepisy tej ustawy przewidują również dodatki do uposażenia za sprawowanie określonych funkcji w Parlamencie, na co wskazuje art. 26 ww. ustawy.   Zgodnie z ww. art. 26 ustawy o wykonywaniu mandatu posła i senatora: 1.    Do uposażenia przysługują dodatki w wysokości: 1)    20% uposażenia - dla pełniących funkcję przewodniczącego komisji; 2)    15% uposażenia - dla pełniących funkcję zastępcy przewodniczącego komisji; 3)    10% uposażenia - dla pełniących funkcję przewodniczących stałych podkomisji. 2.    Prezydium Sejmu oraz Prezydium Senatu mogą: 1)    określać inne, niż przewidziane w ust. 1, okoliczności uzasadniające wypłacanie dodatków do uposażenia oraz ustalać ich wysokość; 2)    określać komisje poselskie lub senackie, których członkowie otrzymują także inne, niż wymienione w ust. 1, dodatki do uposażenia, oraz ustalać ich wysokość; 3)    określać tryb wypłaty dodatków. 3.   W razie zbiegu uprawnień do dwóch lub więcej dodatków, wypłaca się je miesięcznie w łącznej wysokości nieprzekraczającej 35% uposażenia. W myśl art. 27 ww. ustawy: Uposażenie oraz dodatki, o których mowa w art. 26, są traktowane jako wynagrodzenie ze stosunku pracy. Uważacie Państwo, że nie możecie pomniejszać zaliczki o kwotę stanowiąca 1/12 kwoty zmniejszającej podatek, określonej w pierwszym przedziale skali podatkowej, również w przypadku gdy senator złoży stosowne oświadczenie na formularzu PIT -2 i wskaże Państwa jako płatnika właściwego do zmniejszania miesięcznej zaliczki na podatek dochodowy. Według Państwa przepis daje prawo do złożenia oświadczenia wyłącznie pracownikowi.   Natomiast na gruncie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych uposażenie stanowi przychód ze stosunku pracy, o którym mowa w ww. art. 12 ust. 1 tej ustawy. W konsekwencji dochód z tego tytułu jest opodatkowany według skali podatkowej. Na podmiocie wypłacającym uposażenie ciążą obowiązki płatnika, o których mowa w art. 31 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wobec tego płatnik jest zobowiązany do obliczenia i pobrania od tych uposażeń zaliczek na podatek.   Jeśli płatnik otrzyma oświadczenie, o którym mowa w art. 32 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, to przy obliczaniu zaliczki stosuje kwotę zmniejszającą podatek.   Ustawa o wykonywaniu mandatu posła i senatora, uposażenie oraz dodatki do uposażenia traktuje jak wynagrodzenie ze stosunku pracy. Trzeba zatem przyjąć, że przepis ten tworzy fikcję prawną istnienia takiego stosunku ze wszystkimi konsekwencjami przy obliczaniu zaliczki. Skoro wypłacane kwoty zaliczane są do źródła opisanego w art. 12 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (czyli ze stosunku pracy), to konsekwentnie wypłacający jest „zakładem pracy” (art. 31 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych) zaś otrzymujący dla podatkowych celów obliczenia zaliczki ma prawa „pracownika” (art. 12 ust. 4, art. 32 ust. 3 ww. ustawy). W przeciwnym razie mielibyśmy do czynienia z przychodami ze stosunku pracy bez istnienia, na gruncie podatkowym, podmiotów tego stosunku. Trudno też zaakceptować podejście, że dla ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych istnieje tylko jedna strona tego stosunku czyli wypłacający, nakładając na niego obowiązki płatnika.   Zatem, w przypadku złożenia przez senatora oświadczenia, o którym mowa w art. 32 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przy obliczaniu zaliczki na podatek dochodowy od przychodu uzyskanego przez senatora z tytułu uposażenia i dodatków do uposażenia, należy dokonywać pomniejszenia zaliczki o kwotę stanowiącą 1/12 kwoty zmniejszającej podatek, określonej w pierwszym przedziale skali podatkowej.   Stanowisko Państwa w zakresie pytania Nr 1 należało uznać za nieprawidłowe.   Również nie sposób zgodzić się z Państwa stanowiskiem, w którym uważacie, że wykładnia językowa przepisu art. 32 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych prowadzi do wniosku, że nie jest możliwe skuteczne złożenie przez pracownika oświadczenia PIT-2 po upływie terminu zawitego określonego w tym przepisie.   Zasadniczo PIT-2 składa się raz, zaraz po podjęciu pracy u danego pracodawcy, tj. przed pierwszą wypłatą wynagrodzenia. Nie ma jednak przeszkód (przepisy tego nie wykluczają), aby pracodawca przyjął i stosował to oświadczenie w dowolnym momencie roku (nie będzie to skutkowało negatywnymi konsekwencjami ani dla pracodawcy, ani dla pracownika). Oświadczenie to jest zatem podstawą dla zakładu pracy do stosowania kwoty wolnej w zaliczkach.   Raz złożony PIT-2 zachowuje ważność w kolejnych latach podatkowych (aż do jego odwołania/wycofania przez pracownika).   Każdy pracodawca ma obowiązek pobierania z wynagrodzenia pracownika zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych.   W związku z powyższym dopuszczalne jest złożenie przez pracownika oświadczenia (PIT-2) po pierwszej wypłacie wynagrodzenia w roku podatkowym. W takim przypadku płatnik dokonuje zmniejszenia w danym roku podatkowym zaliczki o kwotę stanowiącą 1/12 kwoty zmniejszającej podatek, najpóźniej od miesiąca następującego po miesiącu, w którym otrzymał to oświadczenie.   Stanowisko Państwa w zakresie pytania Nr 2 także należało uznać za nieprawidłowe.   Dodatkowe informacje   Informacja o zakresie rozstrzygnięcia   Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawiliście i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.   Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji ·       Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy  z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Aby interpretacja mogła pełnić funkcję ochronną: Państwa sytuacja musi być zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i musicie się Państwo zastosować do interpretacji. ·       Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1)    z zastosowaniem art. 119a; 2)    w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3)    z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.   Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację   Macie Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej jako „PPSA”).   Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): ·         w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo ·         w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).   Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).