0114-KDIP4-1.4012.609.2021.1.PS

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA   Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 28 września 2021 r. (data wpływu 28 września 2021 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odliczenia podatku VAT w związku z realizacją projektu „(…)” - jest prawidłowe.   UZASADNIENIE   28 września 2021 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odliczenia podatku VAT w związku z realizacją projektu „(…)”.   We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny: Gmina Miejska A zakończyła realizację projektu „(…)” o wartości ogółem 875 310,00 zł. Wnioskowane dofinansowanie stanowi kwota 679 150,85 zł. Rozpoczęcie realizacji projektu nastąpiło 18 kwietnia 2016 r. Finansowe zakończenie realizacji projektu nastąpiło z dniem 30 lipca 2021 r. Projekt zakładał wzmocnienie i wyposażenie służb ratowniczych w A, B i C, poprzez partnerską jego realizację, obejmującą swym zakresem: -        zakup wozu średniego ratowniczo-gaśniczego, -        zakup sprzętu do prowadzenia działań przeciwpowodziowych, -        zakup defibrylatora uzupełniony dodatkowym zakupem fantomu, -        zakup wentylatora oddymiającego z rękawem, -        zakup ubrania bojowego. Celem głównym projektu jest wzrost zabezpieczenia obszaru Gminy Miejskiej A, Gminy Miejskiej B oraz Gminy Miejskiej C na wypadek pożarów i powodzi. Gmina Miejska A jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. Na potrzeby realizacji projektu zostało zawarte Partnerstwo między Gminą Miejską A, Gminą Miejską B i Gminą Miejską C. Umowa partnerstwa reguluje aspekty techniczne, organizacyjne, finansowe i prawne projektu. Właścicielem zakupionego w ramach projektu sprzętu jest Gmina Miejska A. Zakupiony dla Partnerów w ramach projektu sprzęt zostanie im przekazany w bezpłatne użyczenie. Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Zrealizowany projekt to inwestycja użyteczności publicznej i nie przewiduje się żadnych dochodów związanych z jego realizacją. Efekty wskazanego we wniosku projektu nie będą wykorzystywane przez Gminę Miejską do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tj. Dz. U. z 2021 r. poz. 685 ze zm.). W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie: Czy Gmina Miejska A jako beneficjent projektu ma prawo do odliczenia podatku VAT od towarów i usług w całości lub w części od wydatków poniesionych przy wykonaniu inwestycji w ramach projektu „(…)”? Zdaniem Wnioskodawcy: Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług (tj. Dz. U. 2021 r. poz. 685 ze zm.), prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje w takim zakresie, w jakim projekty po zrealizowaniu będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Wydatki poniesione przez Gminę Miejską A w związku z realizacją projektu „(…)” nie są związane ze sprzedażą opodatkowaną, tj. nie mają związku z wykonywaniem czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Wobec powyższego Gmina Miejska A nie może odzyskać poniesionych w całości lub w części wydatków z tytułu podatku od towarów i usług od wydatków związanych z projektem „(…)”.   W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.   Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r. poz. 685 ze zm.), zwanej dalej ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Stosownie do treści art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy – kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu: a)    nabycia towarów i usług, b)    dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi. Z cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego, jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi. Ponadto podkreślić należy, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Pod pojęciem działalności gospodarczej – na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy – należy rozumieć wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Jak stanowi natomiast art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. Jak wynika z powyższego, wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma charakter wyłącznie podmiotowo-przedmiotowy. W świetle wskazanych unormowań jednostki samorządu terytorialnego na gruncie podatku od towarów i usług występować mogą w dwojakim charakterze: ·         podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich odrębnymi przepisami prawa, oraz ·         podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na postawie umów cywilnoprawnych. Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Zatem jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Bowiem tylko w tym zakresie ich czynności mają charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Stosownie do przepisu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2021 r. poz. 1372), gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 powołanej ustawy, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty. W szczególności zadania własne obejmują sprawy porządku publicznego i bezpieczeństwa obywateli oraz ochrony przeciwpożarowej i przeciwpowodziowej, w tym wyposażenia i utrzymania gminnego magazynu przeciwpowodziowego (art. 7 ust. 1 pkt 14 ustawy o samorządzie gminnym).   Z opisu sprawy wynika, Gmina Miejska A zrealizowała projekt „(…)”. Projekt zakładał wzmocnienie i wyposażenie służb ratowniczych w A, B i C, poprzez partnerską jego realizację, obejmującą swym zakresem: zakup wozu średniego ratowniczo-gaśniczego, sprzętu do prowadzenia działań przeciwpowodziowych, defibrylatora, fantomu, wentylatora oddymiającego z rękawem, ubrania bojowego. Celem głównym projektu jest wzrost zabezpieczenia obszaru Gminy Miejskiej A, Gminy Miejskiej B oraz Gminy Miejskiej C na wypadek pożarów i powodzi. Gmina Miejska A jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. Na potrzeby realizacji projektu zostało zawarte Partnerstwo między Gminą Miejską A, Gminą Miejską B i Gminą Miejską C. Umowa partnerstwa reguluje aspekty techniczne, organizacyjne, finansowe i prawne projektu. Właścicielem zakupionego w ramach projektu sprzętu jest Gmina Miejska A. Zakupiony dla Partnerów w ramach projektu sprzęt zostanie im przekazany w bezpłatne użyczenie. Zrealizowany projekt to inwestycja użyteczności publicznej i nie przewiduje się żadnych dochodów związanych z jego realizacją. Efekty wskazanego we wniosku projektu nie będą wykorzystywane przez Gminę Miejską do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.   Wątpliwości Gminy dotyczą prawa do odliczenia podatku VAT od wydatków poniesionych w ramach realizowanej inwestycji.   Jak wynika z powołanych powyżej przepisów prawa, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego czynnego podatnika podatku VAT w ramach działalności gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. W opisanej sprawie przesłanka, o której mowa w art. 86 ust. 1 ustawy nie została spełniona. Jak wskazał Wnioskodawca –  efekty wskazanego we wniosku projektu nie będą wykorzystywane przez Gminę Miejską do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Ponadto, zakupiony dla Partnerów w ramach projektu sprzęt zostanie im przekazany w bezpłatne użyczenie. Zrealizowany projekt jest inwestycją użyteczności publicznej, zaś  Wnioskodawca nie przewiduje żadnych dochodów związanych z jego realizacją. Zatem Gminie nie przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego od wydatków poniesionych w związku wykonaniem inwestycji w ramach projektu pn. „(…)”.   W konsekwencji, stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe.   Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.   Zaznaczenia wymaga, że organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego. Podkreślenia wymaga, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z tym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: 1)    z zastosowaniem art. 119a; 2)    w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3)    z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej). Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193 ze zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.   Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP. W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP. Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.