0114-KDIP4-3.4012.185.2021.3.IG

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r. poz. 1325 ze zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 1 marca 2021 r. (data wpływu 22 marca 2021 r.), uzupełnionym 26 maja 2021 r. za pośrednictwem platformy ePUAP, na wezwanie Organu dostarczone za pośrednictwem platformy ePUAP 21 maja 2021 r., oraz uzupełnionym 23 czerwca 2021 r. za pośrednictwem platformy ePUAP, na wezwanie Organu dostarczone za pośrednictwem platformy ePUAP 17 czerwca 2021 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją inwestycji pn. (…)– jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 22 marca 2021 r. wpłynął do tut. Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją inwestycji pn. (…) Wniosek został uzupełniony 26 maja 2021 r. za pośrednictwem platformy ePUAP, na wezwanie Organu dostarczone za pośrednictwem platformy ePUAP 21 maja 2021 r. oraz 23 czerwca 2021 r. za pośrednictwem platformy ePUAP, na wezwanie Organu dostarczone za pośrednictwem platformy ePUAP 17 czerwca 2021 r. We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe, sprecyzowane następnie w nadesłanych uzupełnieniach: Gmina i Miasto A. (dalej: "Gmina" lub "Wnioskodawca") jako jednostka samorządu terytorialnego jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Gmina w (…) rozpoczęła inwestycję (…). Inwestycja realizowana jest w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji związanych z tworzeniem, ulepszeniem lub rozbudową wszystkich rodzajów małej infrastruktury, w tym inwestycji w energię odnawialną w oszczędzanie energii" w ramach działania "Podstawowe usługi i odnowa wsi na obszarach wiejskich" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020. W ramach realizacji inwestycji dokonano budowy odcinka sieci wodociągowej na odcinku (…). W wyniku realizacji inwestycji nastąpi rozbudowa i poprawa infrastruktury wodno-kanalizacyjnej w miejscowościach (…), która będzie służyła mieszkańcom ww. miejscowości. Ponadto budowa sieci kanalizacji sanitarnej zapewni odpowiednie unieszkodliwianie ścieków oraz bezpieczne odprowadzanie ścieków do oczyszczalni ścieków, co wpłynie pożytecznie na stan środowiska. Gmina nie będzie prowadzić sprzedaży opodatkowanej podatkiem VAT z wykorzystaniem ww. inwestycji. Gmina będzie składała wniosek o płatność (wypłatę dofinansowania) ze środków PROW na 2014-2020. Gmina wstępnie zaliczyła koszty podatku VAT zrealizowanej inwestycji do kosztów kwalifikowanych projektu, które mogą być objęte dofinansowaniem pod warunkiem wykazania, że podatek VAT naliczony w trakcie realizacji inwestycji nie będzie mógł być przez Gminę odzyskany. Budowa odcinka sieci wodociągowej na odcinku (…) spowoduje poprawę życia mieszkańców poprzez zaopatrzenie gospodarstw w wodę. Również budowa sieci kanalizacji sanitarnej w (…) służyć będzie mieszkańcom poprzez odprowadzenie ścieków sanitarnych od gospodarstw domowych znajdujących się na danym terenie. Realizacja inwestycji umożliwi mieszkańcom dostęp do dobrej jakości infrastruktury wodociągowo-kanalizacyjnej, co przełoży się na zapewnienie odpowiedniego standardu życia, poprzez zaopatrzenie w wodę oraz poprzez zapobieganie i ograniczanie zagrożeń, wynikających z zanieczyszczeń przedostających się do środowiska. Odpłatne czynności opodatkowane związane ze sprzedażą wody i odprowadzaniem ścieków na rzecz mieszkańców będzie wykonywało B. Sp. z o.o., które jest gminną Spółką prawa handlowego, której jedynym udziałowcem jest Gmina. B. Sp. z o.o. jest zaspokajanie potrzeb mieszkańców Gminy w zakresie zbiorowego zaopatrzenia w wodę i zbiorowego odprowadzania ścieków na obszarze Gminy poprzez dostawę i sprzedaż wody oraz wywóz nieczystości stałych i płynnych. Spółka zawiera umowy z mieszkańcami na ww. usługi i na podstawie ww. umów, po zakończonym okresie rozliczeniowym wystawia faktury za zrealizowane usługi. W odniesieniu do infrastruktury wodno - kanalizacyjnej, której źródłem dofinansowania są środki zewnętrzne (w tym przypadku środki z funduszy PROW), Gmina zawiera ze Spółką umowę przesyłu wody oraz ścieków bytowo-gospodarczych. Tym samym przedmiotowa infrastruktura jest wykorzystywana przez Gminę do świadczenia przesyłu wody i ścieków na rzecz Spółki, która to za pomocą ww. infrastruktury świadczy na rzecz odbiorców końcowych tj. zasadniczo mieszkańców Gminy, usługi dostawy wody oraz odprowadzania ścieków. Sieć wodociągowa i kanalizacyjna opisana powyżej służyć będzie wyłącznie mieszkańcom Gminy. Wybudowana infrastruktura wodno-kanalizacyjna stanowiła będzie majątek Gminy. Gmina nie wyda ani nie przeniesie na rzecz Spółki władztwa faktycznego, ani innych praw do Infrastruktury. W stosunku do zadania pn. (…) infrastruktura wodno-kanalizacyjna będzie udostępniona B. Sp. z o.o. nieodpłatnie na podstawie umowy użyczenia. Dotychczasowa praktyka Gminy w obszarze gospodarki wodno-kanalizacyjnej polegała na udostępnieniu wybudowanej infrastruktury wodociągowo-kanalizacyjnej na podstawie umowy dzierżawy (w przypadku infrastruktury niedofinansowanej) oraz umowy przesyłu wody i umowy przesyłu ścieków bytowo-gospodarczych (w przypadku infrastruktury dofinansowanej ze środków zewnętrznych) Spółce B. Sp. z o.o. Aktualna praktyka w zakresie infrastruktury wodno-kanalizacyjnej polega na udostępnianiu Spółce ww. infrastruktury na podstawie umowy użyczenia (w przypadku infrastruktury niedofinansowanej). Chcąc ujednolicić zasady udostępniania infrastruktury wodociągowo-kanalizacyjnej Spółce, również do infrastruktury dofinansowanej ze środków zewnętrznych Gmina będzie stosować umowy użyczenia. Umowa przesyłu wody oraz umowa przesyłu ścieków bytowo-gospodarczych zawierana dotychczas przez Gminę ze Spółką były umowami odpłatnymi. Umowa użyczenia, która będzie zawarta ze Spółką przy realizacji tego projektu będzie umową bezpłatną. Istotne warunki umowy przesyłu: Umowa zawarta była pomiędzy Gminą i Miastem A. a B. Sp. z o.o. Przedmiotem umowy było świadczenie usług przesyłu wody oraz usług przesyłu ścieków bytowo-gospodarczych przy użyciu Infrastruktury do urządzeń kanalizacyjnych z doprowadzeniem do oczyszczalni ścieków. W okresie trwania umowy Gmina zachowuje w całości władztwo faktyczne nad Infrastrukturą, w szczególności Gmina, nie wydaje, ani nie przenosi na rzecz Spółki władztwa faktycznego, ani innych praw do Infrastruktury. Stroną umów o dostawę wody i odprowadzenie ścieków z odbiorcami tych usług jest wyłącznie Spółka. Istotne warunki umowy użyczenia: Umowa zawarta będzie pomiędzy Gminą i Miastem A. a B. Sp. z o.o. Przedmiotem użyczenia będzie sieć wodociągowa i sieć kanalizacyjna wybudowana w ramach zadania inwestycyjnego pn. (…). Użyczający oddaje Biorącemu do używania w bezpłatne używanie sieci wodno-kanalizacyjne wraz z towarzyszącymi jej urządzeniami i obiektami, w celu prowadzenia działalności gospodarczej z zakresu zbiorowego zaopatrzenia w wodę i zbiorowego odprowadzania ścieków i pobierania pożytków. Stroną umów o dostawę wody i odprowadzenie ścieków z odbiorcami tych usług będzie wyłącznie Spółka. Przedmiotem działalności Spółki jest m.in. zaspokajanie potrzeb mieszkańców Gminy w zakresie zbiorowego zaopatrzenia w wodę i zbiorowego odprowadzania ścieków na obszarze Gminy. Gmina jest właścicielem obiektów i urządzeń infrastruktury wodociągowo-kanalizacyjnej powstałej w efekcie realizacji inwestycji, a świadczenie usług zbiorowego zaopatrzenia w wodę i zbiorowego odprowadzenia ścieków na obszarze Gminy jest niemożliwe do zrealizowania przez Spółkę bez dostępu do Infrastruktury. W związku z powyższym zachodzi konieczność uregulowania uprawnień Biorącego do używania do przedmiotowej infrastruktury, poprzez zawarcie nieodpłatnej umowy użyczenia. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy Gmina będzie miała możliwość odzyskania naliczonego podatku VAT w związku z realizacją inwestycji pn. (…). Stanowisko Wnioskodawcy: Zdaniem Gminy, nie będzie miała możliwości odzyskania kwoty podatku naliczonego VAT w związku z realizacją ww. inwestycji, ponieważ Gmina nie będzie prowadzić sprzedaży opodatkowanej podatkiem VAT z wykorzystaniem inwestycji. Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r. poz. 106), w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Z treści wskazanej powyżej regulacji wynika, iż prawo do odliczenia VAT naliczonego przysługuje przy łącznym spełnieniu dwóch przesłanek tj. nabywcą towarów/usług jest podatnik VAT oraz nabywane towary/usługi są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności opodatkowanych. Gmina realizując przedmiotową inwestycję wykonuje zadanie własne służące zaspokajaniu zbiorowych potrzeb wspólnoty samorządowej. Przedmiotowa inwestycja nie będzie wykorzystywana do wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe. W myśl art. 86 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r. poz. 685 ze zm.), zwanej dalej ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług. Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego). Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Należy zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ustawy warunek związku ze sprzedażą opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej. W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowo-prawne, było wykonywanie czynności opodatkowanych. Ponadto, podkreślić należy, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z którym nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku. Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku. Natomiast na podstawie art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7. Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni. Zatem, aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. W myśl art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza – według art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy – nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej – (Dz. Urz. UE.L. Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.), zgodnie z którym krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami. Jednakże w przypadku gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji. Jak wynika z powyższego, wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma charakter podmiotowo-przedmiotowy. W świetle wskazanych unormowań jednostki samorządu terytorialnego na gruncie podatku od towarów i usług występować mogą w dwoistym charakterze: podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich odrębnymi przepisami prawa, oraz podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na podstawie umów cywilnoprawnych. Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Bowiem tylko w tym zakresie ich czynności mają charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Stosownie do przepisu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2020 r. poz. 713 ze zm.), gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Katalog zadań własnych gminy został określony w art. 7 ust. 1 ww. ustawy o samorządzie gminnym. W szczególności zadania własne obejmują m.in. sprawy wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz (art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym). W myśl art. 9 ust. 1 cytowanej ustawy w celu wykonywania zadań gmina może tworzyć jednostki organizacyjne, a także zawierać umowy z innymi podmiotami, w tym z organizacjami pozarządowymi. Z kolei zgodnie z art. 9 ust. 2 tejże ustawy gmina oraz inna gminna osoba prawna może prowadzić działalność gospodarczą wykraczającą poza zadania o charakterze użyteczności publicznej wyłącznie w przypadkach określonych w odrębnej ustawie. Formy prowadzenia gospodarki gminnej, w tym wykonywania przez gminę zadań o charakterze użyteczności publicznej, określa odrębna ustawa (art. 9 ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym). Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT – opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl art. 7 ust. 1 ustawy – przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...). Stosownie do treści art. 8 ust. 1 ustawy – przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…). W świetle art. 8 ust. 2 ustawy, za odpłatne świadczenie usług uznaje się również: użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych; nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika. Z cytowanego wyżej art. 8 ust. 2 ustawy wynika, że aby nieodpłatne świadczenie usług podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług musi mieć miejsce brak związku świadczonych usług z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą. Za usługi niezwiązane z prowadzeniem działalności gospodarczej należy uznać wszelkie usługi, których świadczenie odbywa się bez związku z potrzebami prowadzonej działalności gospodarczej. Niedopełnienie warunków określonych w art. 8 ust. 2 ustawy, jest podstawą do traktowania nieodpłatnej usługi jako niepodlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Z opisu sprawy wynika, że Gmina jako jednostka samorządu terytorialnego jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Gmina w 2020 r. rozpoczęła inwestycję (…). Inwestycja realizowana jest w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji związanych z tworzeniem, ulepszeniem lub rozbudową wszystkich rodzajów małej infrastruktury, w tym inwestycji w energię odnawialną w oszczędzanie energii" w ramach działania "Podstawowe usługi i odnowa wsi na obszarach wiejskich" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020. W ramach realizacji inwestycji dokonano budowy odcinka sieci wodociągowej na odcinku (…). W wyniku realizacji inwestycji nastąpi rozbudowa i poprawa infrastruktury wodno-kanalizacyjnej w miejscowościach (…), która będzie służyła mieszkańcom ww. miejscowości. Ponadto budowa sieci kanalizacji sanitarnej zapewni odpowiednie unieszkodliwianie ścieków oraz bezpieczne odprowadzanie ścieków do oczyszczalni ścieków, co wpłynie pożytecznie na stan środowiska. Gmina nie będzie prowadzić sprzedaży opodatkowanej podatkiem VAT z wykorzystaniem ww. inwestycji. Budowa odcinka sieci wodociągowej na odcinku (…) spowoduje poprawę życia mieszkańców poprzez zaopatrzenie gospodarstw w wodę. Również budowa sieci kanalizacji sanitarnej w (…) służyć będzie mieszkańcom poprzez odprowadzenie ścieków sanitarnych od gospodarstw domowych znajdujących się na danym terenie. Realizacja inwestycji umożliwi mieszkańcom dostęp do dobrej jakości infrastruktury wodociągowo-kanalizacyjnej, co przedłoży się na zapewnienie odpowiedniego standardu życia, poprzez zaopatrzenie w wodę oraz poprzez zapobieganie i ograniczanie zagrożeń, wynikających z zanieczyszczeń przedostających się do środowiska. Odpłatne czynności opodatkowane związane ze sprzedażą wody i odprowadzaniem ścieków na rzecz mieszkańców będzie wykonywało (…) Sp. z o.o., które jest gminną Spółką prawa handlowego, której jedynym udziałowcem jest Gmina. Przedmiotem działalności (…) Sp. z o.o. jest zaspokajanie potrzeb mieszkańców Gminy w zakresie zbiorowego zaopatrzenia w wodę i zbiorowego odprowadzania ścieków na obszarze Gminy poprzez dostawę i sprzedaż wody oraz wywóz nieczystości stałych i płynnych. Spółka zawiera umowy z mieszkańcami na ww. usługi i na podstawie ww. umów, po zakończonym okresie rozliczeniowym wystawia faktury za zrealizowane usługi. W odniesieniu do infrastruktury wodno-kanalizacyjnej, której źródłem dofinansowania są środki zewnętrzne (w tym przypadku środki z funduszy PROW), Gmina zawiera ze Spółką umowę przesyłu wody oraz ścieków bytowo-gospodarczych. Tym samym przedmiotowa infrastruktura jest wykorzystywana przez Gminę do świadczenia przesyłu wody i ścieków na rzecz Spółki, która to za pomocą ww. infrastruktury świadczy na rzecz odbiorców końcowych tj. zasadniczo mieszkańców Gminy, usługi dostawy wody oraz odprowadzania ścieków. Sieć wodociągowa i kanalizacyjna opisana powyżej służyć będzie wyłącznie mieszkańcom Gminy. Wybudowana infrastruktura wodno-kanalizacyjna stanowiła będzie majątek Gminy. Gmina nie wyda ani nie przeniesie na rzecz Spółki władztwa faktycznego, ani innych praw do Infrastruktury. W stosunku do zadania pn. (…) infrastruktura wodno-kanalizacyjna będzie udostępniona B. SP z o.o. nieodpłatnie na podstawie umowy użyczenia. Aktualna praktyka w zakresie infrastruktury wodno-kanalizacyjna polega na udostępnianiu Spółce ww. infrastruktury na podstawie umowy użyczenia (w przypadku infrastruktury niedofinansowanej). Chcąc ujednolicić zasady udostępniania infrastruktury wodociągowo-kanalizacyjnej Spółce, również do infrastruktury dofinansowanej ze środków zewnętrznych Gmina będzie stosować umowy użyczenia. Istotne warunki umowy użyczenia: Umowa zawarta będzie pomiędzy Gminą i Miastem A. a B. Sp. z o.o. Przedmiotem użyczenia będzie sieć wodociągowa i sieć kanalizacyjna wybudowana w ramach zadania inwestycyjnego pn. (…). Użyczający oddaje Biorącemu do używania w bezpłatne używanie sieci wodno-kanalizacyjne wraz z towarzyszącymi jej urządzeniami i obiektami, w celu prowadzenia działalności gospodarczej z zakresu zbiorowego zaopatrzenia w wodę i zbiorowego odprowadzania ścieków i pobierania pożytków. Stroną umów o dostawę wody i odprowadzenie ścieków z odbiorcami tych usług będzie wyłącznie Spółka. Przedmiotem działalności Spółki jest m.in. zaspokajanie potrzeb mieszkańców Gminy w zakresie zbiorowego zaopatrzenia w wodę i zbiorowego odprowadzania ścieków na obszarze Gminy. Gmina jest właścicielem obiektów i urządzeń infrastruktury wodociągowo-kanalizacyjnej powstałej w efekcie realizacji inwestycji, a świadczenie usług zbiorowego zaopatrzenia w wodę i zbiorowego odprowadzenia ścieków na obszarze Gminy jest niemożliwe do zrealizowania przez Spółkę bez dostępu do Infrastruktury. W związku z powyższym zachodzi konieczność uregulowania uprawnień Biorącego do używania do przedmiotowej infrastruktury, poprzez zawarcie nieodpłatnej umowy użyczenia. Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą tego, czy Gmina będzie miała możliwość odzyskania naliczonego podatku VAT w związku z realizacją inwestycji pn. (…). Mając na uwadze powołane przepisy prawa podatkowego oraz przedstawiony opis sprawy należy stwierdzić, że świadczenie polegające na nieodpłatnym przekazaniu infrastruktury Spółce w użytkowanie odbędzie się w związku z prowadzoną przez Gminę działalnością, tj. w ramach wykonywania zadań publicznych o charakterze gminnym. Zatem, należy stwierdzić, że nieodpłatne przekazanie mienia (na podstawie umowy użyczenia), powstałego w wyniku realizacji projektu, na rzecz Spółki nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy, uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. W omawianej sprawie warunek uprawniający do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego nie będzie spełniony, ponieważ – jak wynika z okoliczności sprawy – wybudowana przez Gminę sieć kanalizacji sanitarnej oraz odcinek sieci wodociągowej nie będzie służył Gminie do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Gmina w ramach wykonywania swoich zadań statutowych przekaże wybudowaną w ramach projektu sieć kanalizacji sanitarnej oraz odcinek sieci wodociągowej, Spółce w nieodpłatne używanie. Stroną umów o dostawę wody i odprowadzenie ścieków z odbiorcami tych usług będzie wyłącznie Spółka. Efekt projektu nie będzie więc generował dla Gminy sprzedaży opodatkowanej. Mając na względzie powołane wyżej przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy należy stwierdzić, że Wnioskodawcy nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego od wydatków poniesionych na realizację wskazanego zadania inwestycyjnego. Zatem stanowisko Wnioskodawcy, należy uznać za prawidłowe. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania interpretacji. Zaznaczenia wymaga, że organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z tym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność. Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: z zastosowaniem art. 119a; w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej). Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP. W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP. Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.