0115-KDIT2.4011.25.2021.1.MD

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 13 § 2a pkt 1, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 29 grudnia 2020 r. (data wpływu 4 stycznia 2021 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia z opodatkowania otrzymanego odszkodowania – jest nieprawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 4 stycznia 2021 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia z opodatkowania otrzymanego odszkodowania. We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny. Wnioskodawca, będąc pracownikiem firmy A, zatrudnionym na umowę o pracę w dniu 19 listopada 2019 r., uległ wypadkowi w czasie wykonywania obowiązków wynikających z umowy w zakładzie pracy. Z protokołu B ustalenia okoliczności i przyczyn wypadku wynika, że jest to wypadek w pracy, a przyczynił się do niego sam pracodawca C, który w czasie manewru ciągnikiem siodłowym najechał Wnioskodawcy na lewą stopę miażdżąc ją i łamiąc trzecią kość śródstopia. Dnia 30 lipca 2020 r. zostało zawarte porozumienie dobrowolne, a nie sądowe pomiędzy właścicielem zakładu panem C a Wnioskodawcą, gdzie pracodawca pan C zobowiązał się do wypłaty odszkodowania na rzecz Wnioskodawcy w kwocie 40 000 zł na konto bankowe za powstały uszczerbek na zdrowiu, za poniesione koszty leczenia oraz rehabilitacji. Kwotę 40 000 zł Wnioskodawca otrzymał na konto bankowe dnia 30 lipca 2020 r. Do dnia dzisiejszego Wnioskodawca nie otrzymał wypłaty z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z tytułu wypadku w czasie pracy, tzn. odszkodowania. Od dnia 20 listopada 2019 r. do dnia 19 maja 2020 r. Wnioskodawca utrzymywał się z zasiłku chorobowego, a od dnia 20 maja 2020 r. przebywa na świadczeniach rehabilitacyjnych. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie. W związku z otrzymanym odszkodowaniem za wypadek w czasie pracy od pracodawcy zachodzi pytanie o podatek dochodowy od osób fizycznych od otrzymanego zadośćuczynienia, jeżeli taki podatek należałoby zapłacić, to czy powinien pobrać zaliczkę na podatek dochodowy pracodawca, czy Wnioskodawca sam jest zobowiązany do rozliczenia w PIT-37 za 2020 r. i uiścić należy podatek do 30 kwietnia 2021 r.? Zdaniem Wnioskodawcy, wypłata zadośćuczynienia przez pracodawcę za powstały uszczerbek na zdrowiu nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe. Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2020 r., poz. 1426, z późn. zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. W świetle art. 10 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych źródłami przychodów są: stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta. Na podstawie art. 11 ust. 1 powołanej ustawy przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Stosowanie do art. 12 ust. 1 cytowanej ustawy, za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych. Użyty powyżej zwrot „w szczególności” oznacza, że wymienione kategorie przychodów zostały wskazane jedynie przykładowo. Przychodem ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych są więc wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika powstaniem przysporzenia majątkowego, mające swoje źródło w łączącym pracownika z pracodawcą stosunku pracy lub stosunku pokrewnym. Art. 31 przytoczonej ustawy stanowi, że osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, zwane dalej „zakładami pracy”, są obowiązane jako płatnicy obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej lub spółdzielczego stosunku pracy, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego wypłacane przez zakłady pracy, a w spółdzielniach pracy – wypłaty z tytułu udziału w nadwyżce bilansowej. Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca, będąc pracownikiem firmy A, zatrudnionym na umowę o pracę w dniu 19 listopada 2019 r., uległ wypadkowi w czasie wykonywania obowiązków wynikających z umowy w zakładzie pracy. Z protokołu B ustalenia okoliczności i przyczyn wypadku wynika, że jest to wypadek w pracy, a przyczynił się do niego sam pracodawca C, który w czasie manewru ciągnikiem siodłowym najechał Wnioskodawcy na lewą stopę miażdżąc ją i łamiąc trzecią kość śródstopia. Dnia 30 lipca 2020 r. zostało zawarte porozumienie dobrowolne, a nie sądowe pomiędzy właścicielem zakładu panem C a Wnioskodawcą, gdzie pracodawca pan C zobowiązał się do wypłaty odszkodowania na rzecz Wnioskodawcy w kwocie 40 000 zł na konto bankowe za powstały uszczerbek na zdrowiu, za poniesione koszty leczenia oraz rehabilitacji. Kwotę 40 000 zł Wnioskodawca otrzymał na konto bankowe dnia 30 lipca 2020 r. Do dnia dzisiejszego Wnioskodawca nie otrzymał wypłaty z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z tytułu wypadku w czasie pracy, tzn. odszkodowania. Od dnia 20 listopada 2019 r. do dnia 19 maja 2020 r. Wnioskodawca utrzymywał się z zasiłku chorobowego, a od dnia 20 maja 2020 r. przebywa na świadczeniach rehabilitacyjnych. Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny wskazać należy, że na gruncie art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – wolne od podatku dochodowego są otrzymane odszkodowania lub zadośćuczynienia, jeżeli ich wysokość lub zasady ustalania wynikają wprost z przepisów odrębnych ustaw lub przepisów wykonawczych wydanych na podstawie tych ustaw, oraz otrzymane odszkodowania lub zadośćuczynienia, jeżeli ich wysokość lub zasady ustalania wynikają wprost z postanowień układów zbiorowych pracy, innych opartych na ustawie porozumień zbiorowych, regulaminów lub statutów, o których mowa w art. 9 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (Dz. U. z 2019 r. poz. 1040 i 1043), z wyjątkiem: określonych w prawie pracy odpraw i odszkodowań z tytułu skrócenia okresu wypowiedzenia umowy o pracę, odpraw pieniężnych wypłacanych na podstawie przepisów o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników, odpraw i odszkodowań z tytułu skrócenia okresu wypowiedzenia funkcjonariuszom pozostającym w stosunku służbowym, odszkodowań przyznanych na podstawie przepisów o zakazie konkurencji, odszkodowań za szkody dotyczące składników majątku związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą, odszkodowań za szkody dotyczące składników majątku związanych z prowadzeniem działów specjalnych produkcji rolnej, z których dochody są opodatkowane według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1, lub na zasadach, o których mowa w art. 30c, odszkodowań wynikających z zawartych umów lub ugód innych niż ugody sądowe. Zwolnieniem określonym w art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych objęte są tylko odszkodowania (zadośćuczynienia), których wysokość lub zasady ustalania wynikają wprost z przepisów odrębnych ustaw lub przepisów wykonawczych wydanych na podstawie tych ustaw, bądź z postanowień układów zbiorowych pracy, innych opartych na ustawie porozumień zbiorowych, regulaminów lub statutów, o których mowa w art. 9 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy, z wyjątkiem odszkodowań wymienionych w lit. a-g zacytowanego przepisu. To oznacza, że zwolnieniem tym nie są objęte wszystkie odszkodowania (zadośćuczynienia), a tylko te, których wysokość lub zasady ustalania zostały określone wprost w stosownych przepisach prawa, z wyjątkiem enumeratywnie wymienionych kategorii odszkodowań (zadośćuczynień). Ustawodawca konsekwentnie wyłączył z katalogu zwolnień przepisem art. 21 ust. 1 pkt 3 lit. g odszkodowania, które zostały otrzymane na podstawie zawartej pomiędzy stronami umowy lub ugody pozasądowej, nawet w sytuacji gdy ich wysokość lub zasady ustalania wynikają wprost z odrębnych ustaw lub przepisów wykonawczych wydanych na podstawie tych ustaw. Zatem w przypadku, gdy podstawą przyznania odszkodowania jest zawarta umowa lub ugoda inna niż ugoda sądowa, wówczas takie świadczenie nie podlega zwolnieniu określonemu w art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w związku z wyłączeniem, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 3 lit. g ww. ustawy. Uwzględniając powyższe stwierdzić należy, że skoro odszkodowanie zostało otrzymane przez Wnioskodawcę od pracodawcy z tytułu wypadku przy pracy, na podstawie ugody pozasądowej, to nie zostały spełnione warunki uprawniające do skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji, przedmiotowe odszkodowanie za powstały uszczerbek na zdrowiu, za poniesione koszty leczenia oraz rehabilitacji, w kwocie 40 000 zł, które Wnioskodawca otrzymał w dniu 30 lipca 2020 r. na podstawie ugody pozasądowej zawartej pomiędzy Wnioskodawcą a pracodawcą stanowi podlegający opodatkowaniu przychód ze stosunku pracy, o którym mowa w art. 12 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wypłata tego świadczenia miała bowiem swe źródło w łączącym Wnioskodawcę z pracodawcą stosunku pracy. Tym samym, pracodawca zobowiązany był obliczyć i pobrać zaliczkę na podatek od dokonanej na rzecz Wnioskodawcy wypłaty ww. środków pieniężnych, stosownie do art. 31 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przychód uzyskany z tytułu ww. odszkodowania podlega opodatkowaniu łącznie z pozostałymi dochodami osiągniętymi przez Wnioskodawcę w roku podatkowym, według skali podatkowej, o której mowa w art. 27 ust. 1 i wykazaniu w zeznaniu podatkowym o wysokości osiągniętego dochodu, składanym za 2020 r. Wobec powyższego, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność. Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: z zastosowaniem art. 119a; w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej). Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w X, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.