113-KDIPT1-3.4012.464.2021.2.MWJ

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r., poz. 1540, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z 3 maja 2021 r. (data wpływu 17 czerwca 2021 r.), uzupełnionym pismem z 10 września 2021 r. (data wpływu 14 września 2021 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT transakcji sprzedaży nieruchomości zabudowanej – jest nieprawidłowe.   UZASADNIENIE   17 czerwca 2021 r. wpłynął do tutejszego Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT transakcji sprzedaży nieruchomości zabudowanej.   Przedmiotowy wniosek został uzupełniony pismem z 10 września 2021 r. (data wpływu 14 września 2021 r.) zakresie doprecyzowania opisu sprawy oraz stanowiska.   We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe (ostatecznie doprecyzowane w uzupełnieniu wniosku).   Dnia 03 sierpnia 2009 roku na podstawie aktu notarialnego nr … małżonkowie Pan i Pani B. nabyli niezabudowaną nieruchomość położoną w … Gmina … składającej się z działki oznaczonej nr 1 o powierzchni 1 ha 88 arów nr księgi wieczystej …. Przy akcie notarialnym sprzedający oświadczyli, że przedmiotowa nieruchomość jest niezabudowana, nie jest przedmiotem dzierżawy, posiada dostęp do drogi publicznej, w jej skład nie wchodzi las ani grunt leśny oraz jest wolna od wszelkich długów, ciężarów, hipotek oraz praw i roszczeń osób trzecich. Przy sporządzeniu tego aktu okazano wypis z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wydany przez Burmistrza … nr … z 06 lipca 2009 roku, z którego wynika, iż zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego część obrębów geodezyjnych …, … koło …, części obrębu ... miasta … i części obrębu … działka nr 1 położonego w obrębie … to w części teren, którego podstawowym przeznaczeniem jest zabudowa w gospodarstwach rolnych, hodowlanych i ogrodniczych, oznaczony na rysunku planu symbolem RM oraz że w części teren przeznaczony pod drogę wraz z urządzeniami towarzyszącymi oznaczone na rysunku planu symbolem KDW2. Przy wyżej wymienionej transakcji nie wystąpiły żadne dodatkowe dokumenty w postaci faktury bądź rachunku. Zakup nastąpił na podstawie ww. aktu notarialnego.   Działka została nabyta przez osoby fizyczne tj. Pan i Pani B. do majątku wspólnego zatem nie została nabyta do działalności gospodarczej w drodze czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, zwolnionych od tego podatku lub niepodlegających opodatkowaniu tym podatkiem. Z tytułu nabycia działki nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, bowiem nabywającymi były osoby fizyczne Pan i Pani B.   Obecnie obowiązuje uchwała nr … z dnia 19.12.2017 roku Rady Miejskiej w … w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenów w obrębie geodezyjnym … w Gminie ... Zgodnie z obowiązującą uchwałą w sprawie jak wyżej działka nr 1 jest sklasyfikowana/wskazana jako teren zabudowy usługowej (przeznaczenie terenu i jej symbol - teren zabudowy usługowej o symbolu U).   Wnioskodawca posiada również wypis z rejestru gruntów wg stanu na dzień 13.05.2021 rok - zgodnie ze wskazanym wypisem, działka o nr 1 stanowi grunty orne 1,35 ha plus 0,48 ha, grunty rolne 0,05 ha.   Na podstawie umowy objętej tym aktem kupujący wnieśli o wpisanie do księgi wieczystej nr … jako właścicieli na prawach wspólności ustawowej.   W dniu 03.08.2009 roku nieruchomość niezabudowana działka o nr 1 została przekazana do działalności gospodarczej Pani pod nazwą G. G. przyjęła środek trwały na podstawie dowodu przyjęcia środka trwałego do użytku nr 4 z dnia 03.08.2009 roku na kwotę … zł i była, jest i będzie wykorzystywana do działalności opodatkowanej podatkiem od towarów i usług. Działka nie była, nie jest i nie będzie wykorzystywana do działalności zwolnionej od podatku od towarów i usług.   Umową najmu w okresie od 08/2009 do 31/12/2011 G. wynajęła działkę do M. W okresie najmu M. prowadzący opodatkowaną działalność gospodarczą ponosił nakłady inwestycyjne na wynajmowanej działce głównie na utwardzenie terenu, bramę wjazdową, trochę materiałów budowlanych.   Kolejną umową najmu z dnia 01/01/2012 G. wynajęła działkę 1 do M. Sp. z o.o. NIP … z siedzibą w …. Wskazana umowa została wypowiedziana z dniem 30.06.2013 roku. Z dniem 01.07.2013 G. podpisała kolejną umowę i na podstawie tej umowy M. sp z o.o. NIP … z siedzibą w S. kontynuuje obecnie najem wskazanej działki.   Przedmiotem umowy najmu jest działka otoczona betonowym ogrodzeniem z częściowo utwardzonym podłożem, monitoringiem oraz garażem i portiernią (budynkami zgodnie z ustawą prawo budowlane). Z wymienionych nakładów Wnioskodawczyni poniosła wydatki na budowę garażu oraz system monitoringu i system oświetleniowy, z tytułu których Wnioskodawczyni przysługiwało prawo do odliczenia kwoty podatku naliczonego.   1.      Ze strony G. poniesiono następujące nakłady inwestycyjne: nakłady na system monitoringu OT z dnia 31.12 2010 roku plus ulepszenie monitoringu OT z dnia 30.03.2012 roku; system oświetleniowy - lampy wysokie na słupach podobne do ulicznych (OT z 31.01.2011 roku);   G. sfinansowała również budowę garażu. Zakończenie budowy i odbiór budynku nastąpił w czerwcu 2013 roku. Garaż został wprowadzony do ewidencji środków trwałych G. w czerwcu 2013 roku.   2.      Ze strony M. sp. z o.o. poniesiono następujące nakłady: nakłady na ulepszenie monitoringu (rozbudowa) - środek trwały w obcych obiektach. OT z dnia 30.11.2017 roku - kwota netto … zł; budowa hali - OT z dnia 31.03.2020 roku - kwota netto … zł; utwardzenie terenu - OT z dnia 21.07.2015 roku - kwota netto … zł plus ulepszenie z dnia 01.06.2016 roku - kwota …. zł plus ulepszenie z dnia 31.03.2020 roku - kwota … zł. Łącznie utwardzenie terenu … zł.   G. zamierza dokonać sprzedaży nieruchomości na rzecz M. sp. z o.o. NIP …   Planowana dostawa przedmiotowej nieruchomości na rzecz M. sp. z o.o. nastąpi w trakcie trwania umowy najmu.   Przy kalkulowaniu ceny sprzedaży działki Wnioskodawczyni weźmie pod uwagę: -        wartość gruntu wraz z nakładami, które zostały wykonane przed nabyciem działki przez małżonków Pan i Pani B. tj. (utwardzenie terenu, brama wjazdowa, częściowe ogrodzenie, portiernia) oraz z nakładami poniesionymi już przez G. tj. wydatki na budowę garażu oraz system monitoringu i system oświetleniowy. Wartość sprzedaży nieruchomości nie będzie obejmować nakładów poniesionych przez M. sp. z o.o. - nakłady na ulepszenie monitoringu (rozbudowa,) budowa hali, utwardzenie terenu. W związku z tym, że cena sprzedaży nie będzie obejmowała wartości nakładów poniesionych przez M. sp. z o.o. nie dojdzie do wzajemnego rozliczenia pomiędzy Wnioskodawczynią a M. sp. z o.o. z tytułu poczynionych przez M. sp. z o.o. nakładów. Przedmiotem dostawy będzie wartość gruntu wraz z nakładami, które zostały wykonane w okresie przed nabyciem działki nr 1 przez małżonków Pan i Pani B. oraz z nakładami poniesionymi już przez G. W piśmie z 10 września 2021 r., będącym uzupełnieni wniosku, wskazano:   Pyt 1/ Czy pani jest Pani czynnym i zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług? Wnioskodawca jest czynnym i zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług.   2/ Czy obiekty: betonowe ogrodzenia, utwardzenie terenu, brama wjazdowa, system monitoringu (lampy wysokie na słupach podobne do ulicznych) znajdujące się na działce 1 będącej przedmiotem planowanej przez Wnioskodawczynię sprzedaży stanowią budynki, budowle, urządzenia budowlane - w rozumieniu art. 3 pkt 2 i 3 oraz pkt 9 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku - prawo budowlane - lub ich części? Zdaniem Wnioskodawcy: 1)      Betonowe ogrodzenie, brama betonowa stanowi budowlę w rozumieniu ustawy prawo budowlane. 2)      Utwardzenie terenu oraz lampy wysokie na słupach podobne do ulicznych stanowią urządzanie budowlane w rozumieniu ustawy prawo budowlane. 3)      System monitoringu nie stanowi budynku, budowli, urządzenia budowlanego – w rozumieniu art. 3 pkt 2 i 3 oraz pkt 9 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku - prawo budowlane - lub ich części.   3/ Czy ww. obiekty są trwale związane z gruntem ? Należy wskazać odrębnie dla każdego obiektu? 1)      Betonowe ogrodzenie jest trwale związane z gruntem. 2)      Utwardzenie terenu jest trwale związane z gruntem. 3)      Lampy wysokie na słupach jest trwale związane z gruntem. 4)      Monitoring - nie jest trwale związany z gruntem tylko z budynkiem. 5)      Brama wjazdowa - jest trwale związana z gruntem.   4/ Czy Wnioskodawczyni od momentu nabycia do momentu planowanej dostawy ponosiła/będzie ponosiła wydatki na ulepszenie znajdujące się na działce budynków/budowli w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym stanowiące co najmniej 30% danego budynku/budowli? Wnioskodawczyni oświadcza, iż jedynymi wydatkami stanowiącymi wydatki na ulepszenie znajdujące się na działce budynków/budowli lub urządzeń budowlanych były nakłady na ulepszenie systemu monitoringu - OT z dnia 30.12.2010 roku. Monitoring OT z dnia 31.12. 2010 rok na wartość … zł. Wartość wydatków poniesionych na ulepszenie wyniosła … zł. (OT z 30. 03.2012).   G. zamierza dokonać sprzedaży nieruchomości na rzecz M. sp. z o.o. NIP …   Planowana dostawa przedmiotowej nieruchomości na rzecz M. sp. z o.o. nastąpi w trakcie trwania umowy najmu.   Przy kalkulowaniu ceny sprzedaży działki Wnioskodawczyni weźmie pod uwagę: -        wartość gruntu wraz z nakładami, które zostały wykonane przed nabyciem działki przez małżonków Pan i Pani B. tj. (utwardzenie terenu, brama wjazdowa, częściowe ogrodzenie, portiernia) oraz z nakładami poniesionymi już przez G. tj. wydatki na budowę garażu oraz system monitoringu i system oświetleniowy. Wartość sprzedaży nieruchomości nie będzie obejmować nakładów poniesionych przez M. sp. z o.o. - nakłady na ulepszenie monitoringu (rozbudowa) budowa hali, utwardzenie terenu. W związku z tym że cena sprzedaży nie będzie obejmowała wartości nakładów poniesionych przez M. sp. z o.o. nie dojdzie do wzajemnego rozliczenia pomiędzy Wnioskodawczynią a M. sp. z o.o. z tytułu poczynionych przez M. sp. z o.o. nakładów. Przedmiotem dostawy będzie wartość gruntu wraz z nakładami, które zostały wykonane w okresie przed nabyciem działki nr 1 przez małżonków Pan i Pani B. oraz z nakładami poniesionymi już przez G. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania: Czy sprzedaż wyżej wymienionej nieruchomości podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług i w jakiej stawce, czy zwolniona od tego podatku? Zdaniem Wnioskodawczyni (ostatecznie przedstawionym w uzupełnieniu wniosku).   Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.   Art. 7 ust. 1 ustawy wskazuje natomiast, że przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jako właściciel.   Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, także wszelkie postacie energii.   Zatem zgodnie z powołanymi przepisami zarówno grunt jak i budynek/budowla spełniają definicję towaru w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług, ich sprzedaż będzie traktowana jako dostawa towarów.   Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Zgodnie z art. 146aa ust. 1 pkt 1 stawka podatku wynosi 23%.   Zakres i zasady zwolnienia dla dostawy towarów i świadczenia usług zostały określone między innymi w art. 43 ustawy.   I tak, co do zasady zgodnie z dyspozycją zawartą w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku od towarów i usług zwalnia się od podatku: 1)      dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy: a)      dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim, b)      pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata;   Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest generalnie zwolniona od podatku od towarów i usług. Natomiast wyjątek stanowi dostawa dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.   Zatem dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków budowli lub ich części kluczowym jest ustalenie kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu.   W świetle art. 2 pkt 14 ustawy przez pierwsze zasiedlenie - rozumie się przez to oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich: a)      wybudowaniu lub b)      ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.   Zatem w przypadku gdy po wybudowaniu budynek, budowla lub jego część jest wykorzystywana w tym używana na potrzeby własnej działalności okoliczność ta powoduje, że ma już miejsce pierwsze zasiedlenie tego obiektu.   Jak wynika z powyższych uregulowań zwolnienie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy stosuje się w odniesieniu do dostawy całości lub części budynków lub budowli jeżeli w stosunku do nich powstało pierwsze zasiedlenie przy czym okres pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą nie jest krótszy niż dwa lata.   Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacjach gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu pierwszego zasiedlenia do chwili sprzedaży nie minęły co najmniej 2 lata.   W tym miejscu należy nadmienić, że w przypadku nieruchomości niespełniających warunków do zwolnienia od podatku na podstawie ww. przepisu 43 ust. 1 pkt 10 ustawy ustawodawca umożliwia podatnikom po spełnieniu określonych warunków skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu. I tak, w myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że: a)      w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, b)      dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej łych obiektów.   Jak wynika z powyższego prawo do zwolnienia od podatku o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy przysługuje wówczas gdy w stosunku do obiektów będących przedmiotem sprzedaży nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego oraz dokonujących ich dostawy nie ponosił wydatków na ulepszenie tych obiektów w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.   Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy że jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy stanie się bezzasadna.   Należy również zauważyć, że w myśl art. 43 ust. 10 podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części: 1)      są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni; 2)      złożą, przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego, zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części.   Przy czym oświadczenie winno zawierać: 1)      imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej dokonującego dostawy oraz nabywcy; 2)      planowaną datę zawarcia umowy dostawy budynku, budowli lub ich części; 3)      adres budynku, budowli lub ich części.   Tak więc ustawodawca daje podatnikom dokonującym dostawy budynków spełniających przesłanie do korzystania ze zwolnienia od podatku od towarów i usług wskazanego w art. 43 ust. 1 pkt 10 po spełnieniu określonych warunków możliwość rezygnacji ze zwolnienia i opodatkowanie transakcji na zasadach ogólnych. Podkreślić należy, że z uwagi na przywołane uregulowania z rezygnacji ze zwolnienia od podatku, o której mowa w art. 43 ust. 10 można dokonać wyłącznie w odniesieniu do art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.   W sytuacji gdy nie zostaną spełnione przesłanki zastosowania zwolnienia od podatku sprzedaży nieruchomości na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 i 10a należy przeanalizować możliwość zastosowania zwolnienia w o oparciu o art. 43 ust. 1 pkt 2, który stanowi że zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.   Należy ponadto wskazać, że w kwestii opodatkowania gruntu na którym posadowione zostały budynki lub budowle rozstrzyga przepis art. 29a ust. 8 ustawy w myśl, którego w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.   W świetle tego przepisu przy sprzedaży budynków lub budowli dokonywanej wraz z dostawą gruntu na którym są one posadowione grunt dzieli byt prawny budynków lub budowli w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku jak przy dostawie budynków budowli lub ich części trwale związanych z gruntem. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia z podatku ze zwolnienia takiego również korzysta dostawa gruntu, na którym ww. obiekty są posadowione. Powyższy przepis obejmuje swoim zakresem także grunty będące w użytkowaniu wieczystym.   Zdaniem Wnioskodawczyni w analizowanej sytuacji mamy do czynienia ze sprzedażą budynków (tj. garażu trwale związanego z gruntem oraz portierni trwale związanej z gruntem).   W przedmiotowej sytuacji nie mamy do czynienia ze sprzedażą gruntu, którego nie można uznać za teren niezbudowany w rozumieniu art. 43 ust. 1 pkt 9 gdyż na tym gruncie znajduje się budynek - garaż w myśl prawa budowlanego.   Dostawa budynku wraz z gruntem nie będzie dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy gdyż jak wynika z przedstawionego stanu faktycznego, ww. budynek był używany (miało miejsce jego pierwsze zasiedlenie) w czerwcu 2013 roku. Zatem od pierwszego zasiedlenia do dnia sprzedaży minie okres dłuższy niż 2 lata. W związku z powyższym zostaną spełnione przesłanki z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy - do zastosowania zwolnienia w podatku. Tym samym w oparciu o art. 29a ust. 8 ustawy zbycie gruntu , działki nr 1 na którym posadowiony jest ten budynek również będzie korzystało ze zwolnienia od podatku.   Gdyby przedsiębiorca chciał skorzystać z opodatkowania tej transakcji to z mocy art. 34 ust. 10 będzie uprawniony bowiem zwolnienie przysługuje na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10.   W piśmie z 10 września 2021 r., będącym uzupełnieni wniosku, wskazano:   Zgodnie z art. 2 pkt. 6 ustawy o podatku od towarów i usług (ustawa o VAT) ilekroć w przepisach ustawy jest mowa o towarach to należy przez nie rozumieć rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.   Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).   Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również: 1)      przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej; 2)      zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji; 3)      świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.   Za odpłatne świadczenie usług uznaje się również: 1)      użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych; 2)      nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika - art. 8 ust. 2 ustawy o VAT.   Wnioskodawczyni informuje, iż w związku z doprecyzowaniem stanowiska w sprawie w świetle przedstawionych okoliczności uzupełnienie wniosku koresponduje z opisem sprawy i zakresem zadanego pytania.   W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.   Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r., poz. 685, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.   W myśl art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.   Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).   Należy w tym miejscu zauważyć, że kwestie stosunków majątkowych pomiędzy małżonkami reguluje ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. z 2020 r., poz. 1359).   Stosownie do art. 31 § 1 powołanego wyżej Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez obojga małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków.   Zatem, istotą wspólności majątkowej małżeńskiej, zarówno ustawowej, jak i umownej, jest to, że każdy z małżonków jest współwłaścicielem poszczególnych składników majątku wspólnego (dorobkowego) na zasadach współwłasności łącznej (bezudziałowej).   W świetle art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, w czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać podziału majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się do rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.   W myśl art. 36 § 1 oraz § 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, oboje małżonkowie są obowiązani współdziałać w zarządzie majątkiem wspólnym, w szczególności udzielać sobie wzajemnie informacji o stanie majątku wspólnego, o wykonywaniu zarządu majątkiem wspólnym i o zobowiązaniach obciążających majątek wspólny. Każdy z małżonków może samodzielnie zarządzać majątkiem wspólnym, chyba że przepisy poniższe stanowią inaczej. Wykonywanie zarządu obejmuje czynności, które dotyczą przedmiotów majątkowych należących do majątku wspólnego, w tym czynności zmierzające do zachowania tego majątku.   Zgodnie z art. 37 § 1 pkt 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, zgoda drugiego małżonka jest potrzebna m.in. do dokonania czynności prawnej prowadzącej do zbycia, obciążenia, odpłatnego nabycia nieruchomości lub użytkowania wieczystego, jak również prowadzącej do oddania nieruchomości do używania lub pobierania z niej pożytków.   Z uwagi na powyższe regulacje prawne w akcie notarialnym dokumentującym tego rodzaju nabycie nieruchomości wymieniani są oboje małżonkowie, jeżeli istnieje między nimi ustawowa wspólność majątkowa. Wspólność wynikająca ze stosunku małżeństwa jest współwłasnością łączną uprawniającą do współposiadania rzeczy wchodzących w skład majątku wspólnego, a w czasie jej trwania żaden z małżonków nie może żądać podziału majątku wspólnego. Na mocy zapisu zawartego w art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.   Zgodnie z przedstawionymi przepisami, zarówno grunt, jak i budynek spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, która to czynność podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.   Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).   Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy, bądź świadczenie usług zdefiniowane w art. 8 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.   Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.   Należy wskazać, że małżeństwo nie należy do żadnej kategorii podmiotów wymienionych w cytowanym wyżej art. 15 ust. 1 ustawy. Powyższe stwarza dla małżonków prowadzących działalność gospodarczą szczególną sytuację prawną. Żaden z przepisów ustawy o podatku od towarów i usług nie zabrania małżonkom prowadzenia działalności gospodarczej jako odrębnym podatnikom. Nie ma przy tym przeszkód, aby pomiędzy małżonkami prowadzącymi odrębne działalności istniała ustawowa wspólność majątkowa. W konsekwencji, podatnikiem podatku od towarów i usług jest ten z małżonków, który dokonał czynności podlegającej opodatkowaniu. Autonomiczność prawa podatkowego wyklucza bowiem możliwość interpretacji przepisów, która zakładałaby, że stosunki majątkowe między małżonkami, regulowane przepisami Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, mogą kształtować zakres praw i obowiązków podatników podatku od towarów i usług.   Jeżeli zatem, przedmiotem dostawy jest majątek wspólny małżonków, to podatnikiem podatku od towarów i usług w okolicznościach wskazanych w art. 15 ustawy będzie ten małżonek, który dokonuje dostawy we własnym imieniu (który jest stroną czynności prawnej) – jako podatnik VAT.   W świetle przytoczonych wyżej przepisów zauważyć należy, że status podatnika podatku od towarów i usług, wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem. Dla ustalenia, czy podmiot dokonujący transakcji sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem podatku VAT, istotnym jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą.   Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.   Zatem definicja działalności gospodarczej ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określaną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Przy tym, z art. 15 ust. 2 ustawy jednoznacznie wynika, iż pod pojęciem działalności gospodarczej należy rozumieć także czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. W tym przypadku decydujące znaczenie ma ciągłość wykorzystywania majątku. Wykorzystywanie towarów lub wartości niematerialnych i prawnych ma miejsce przede wszystkim poprzez oddanie ich w stosunki obligacyjne, np. w najem, dzierżawę itp. Przy czym przez ciągłość wykorzystywania składników majątku rozumieć należy także wykorzystanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania.   Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawczyni wraz z mężem w dniu 03.08.2009 roku na podstawie aktu notarialnego nabyła nieruchomość - działkę oznaczoną nr 1 o powierzchni 1 ha 88 arów. W dniu 03.08.2009 roku nieruchomość (działka o nr 1) została przekazana do działalności gospodarczej Wnioskodawczyni pod nazwą G. i przyjęta jako środek trwały na podstawie dowodu przyjęcia środka trwałego do użytku z dnia 03.08.2009. Następnie, Wnioskodawczyni umową najmu w okresie od 08/2009 do 31/12/2011 wynajęła działkę do M. Kolejną umową najmu z dnia 01/01/2012 Wnioskodawczyni wynajęła działkę 1 do M. Sp. z o.o. Wskazana umowa została wypowiedziana z dniem 30.06.2013 roku. Z dniem 01.07.2013 Wnioskodawczyni podpisała kolejną umowę i na podstawie tej umowy M. sp. z o.o. kontynuuje obecnie najem wskazanej działki. Wnioskodawczyni jest czynnym i zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług.   Należy wskazać, że umowa najmu jest cywilnoprawną umową nakładającą na strony – zarówno wynajmującego, jak i najemcę – określone przepisami obowiązki.   Jak wynika z art. 659 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2020 r., poz. 1740, z późn. zm.), przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić wynajmującemu umówiony czynsz.   Najem jest więc umową dwustronnie zobowiązującą i wzajemną, odpowiednikiem świadczenia wynajmującego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania, jest świadczenie najemcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu. Z powyższego wynika, że umówiony między stronami czynsz jest wynagrodzeniem za możliwość korzystania z cudzej rzeczy i stanowi świadczenie wzajemne należne za używanie lokalu przez jego najemcę.   Na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług najem stanowi świadczenie usług zdefiniowane w art. 8 ust. 1 ustawy i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na mocy art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.   W tym miejscu należy zaznaczyć, że autonomiczność prawa podatkowego wyklucza możliwość interpretacji przepisów, która zakładałaby, że stosunki majątkowe między małżonkami, regulowane przepisami Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, mogą kształtować zakres praw i obowiązków podatników podatku od towarów i usług. Zatem, nie każda czynność, która wywołuje skutki na gruncie prawa cywilnego, będzie takie skutki wywoływała na gruncie prawa podatkowego.   W rozpatrywanej sprawie pomimo, że nabycie przedmiotowej nieruchomości nastąpiło w ramach istniejącej małżeńskiej wspólnoty majątkowej, to jednak od momentu nabycia nieruchomość ta była wykorzystywana przez Wnioskodawczynię do działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Czyli Wnioskodawczyni prowadząc działalność gospodarczą w oparciu o składniki majątku wspólnego miała nad tym majątkiem kontrolę ekonomiczną.   Skoro więc nieruchomość – będącą przedmiotem planowanej sprzedaży –Wnioskodawczyni wykorzystywała do prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów ustawy, to Wnioskodawczyni jest w sensie ekonomicznym właścicielem tej nieruchomości i to Wnioskodawczyni dokona w efekcie dostawy nieruchomości – przeniesienia prawa do rozporządzania nią jak właściciel.   Biorąc pod uwagę treść przytoczonych przepisów oraz zawarty we wniosku opis sprawy wskazać należy, że w przypadku sprzedaży przedmiotowej nieruchomości, stanowiącej współwłasność małżeńską, za zbywcę (stronę transakcji sprzedaży) należy uznać wyłącznie Wnioskodawczynię. Wnioskodawczyni nie będzie zbywała majątku osobistego, ale majątek wykorzystywany w prowadzonej działalności gospodarczej. Dokonując dostawy przedmiotowej nieruchomości, uprzednio wykorzystywanej w prowadzonej działalności gospodarczej, Wnioskodawczyni wypełni przesłanki określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy dla całej transakcji sprzedaży nieruchomości. W konsekwencji, dostawa tej nieruchomości w całości będzie podlegała po stronie Wnioskodawczyni opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, jako odpłatna dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy. Przedmiotowa transakcja dotyczyć będzie bowiem towaru w rozumieniu ustawy, tj. nieruchomości, stanowiącej składnik majątkowy przedsiębiorstwa Wnioskodawczyni oraz dokonana będzie przez podatnika podatku od towarów i usług w ramach prowadzonej przez niego działalności gospodarczej.   Podkreślić należy, że dokonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług może albo być opodatkowana właściwą stawką podatku, albo może korzystać ze zwolnienia od tego podatku.   Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.   W myśl art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.   Przez tereny budowlane – stosownie do treści art. 2 pkt 33 ustawy – rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.   W art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy, ustawodawca przewidział zwolnienie od podatku VAT dla dostawy nieruchomości zabudowanych spełniających określone w tych przepisach warunki.   W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy: dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim, pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata. Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest generalnie zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.   Zatem dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu.   Przez pierwsze zasiedlenie – według art. 2 pkt 14 ustawy – rozumie się oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich: wybudowaniu lub ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej. Zatem, w przypadku, gdy po wybudowaniu budynek, budowla lub jego część jest wykorzystywana, w tym używana na potrzeby własnej działalności, okoliczność ta powoduje, że ma już miejsce pierwsze zasiedlenie tego obiektu.   Jak wynika z powyższych uregulowań, zwolnienie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy stosuje się w odniesieniu do dostawy całości lub części budynków lub budowli, jeżeli w stosunku do nich powstało pierwsze zasiedlenie, przy czym okres pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą nie jest krótszy niż 2 lata. Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu pierwszego zasiedlenia do chwili sprzedaży nie minęły co najmniej 2 lata.   W tym miejscu należy nadmienić, że w przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.   Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że: w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów. Jak wynika z powyższego, prawo do zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, przysługuje wówczas, gdy w stosunku do obiektów, będących przedmiotem sprzedaży, nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego oraz dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ulepszenie tych obiektów, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.   Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy stanie się bezzasadne.   Należy również zauważyć, że w myśl art. 43 ust. 10 ustawy, podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem, że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części: są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni; złożą, przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego, zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części. Zgodnie z art. 43 ust. 11 ustawy, oświadczenie, o którym mowa w ust. 10 pkt 2, musi również zawierać: imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej dokonującego dostawy oraz nabywcy; planowaną datę zawarcia umowy dostawy budynku, budowli lub ich części; adres budynku, budowli lub ich części. Tak więc ustawodawca daje podatnikom, dokonującym dostawy budynków spełniających przesłanki do korzystania ze zwolnienia od podatku wskazanego w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy – po spełnieniu określonych warunków – możliwość rezygnacji ze zwolnienia i opodatkowania transakcji na zasadach ogólnych.   Podkreślić należy, że z uwagi na przywołane uregulowania, rezygnacji ze zwolnienia od podatku, o której mowa w art. 43 ust. 10 ustawy, można dokonać wyłącznie w odniesieniu do zwolnienia od podatku określonego na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.   Jeżeli nie zostaną spełnione przesłanki zastosowania zwolnienia od podatku sprzedaży nieruchomości na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy, należy przeanalizować możliwość skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem od towarów i usług w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.   Według art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.   Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika (kilka dni, miesięcy czy lat) – wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.   Jak wskazano wyżej, aby zastosować zwolnienie od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane w tym przepisie, tj.: towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania, przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.   Analiza przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, regulujących wyżej wskazane prawo do zwolnienia od podatku dostaw nieruchomości prowadzi do wniosku, że w odniesieniu do tych towarów może wystąpić jedna z ww. podstaw do zastosowania zwolnienia od tego podatku. Istotne jest wobec tego każdorazowe kompleksowe zbadanie okoliczności towarzyszących danej dostawie. Zauważyć bowiem należy, że stosowanie zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega ani wykładni rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast możliwość wychodzenia poza wykładnię literalną jest niedopuszczalna. W efekcie, podatnik uprawniony jest do zastosowania ww. preferencji, gdy charakter dokonywanych przez niego czynności, w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, wyczerpuje znamiona ujęte w treści przepisu statuującego jego prawo do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług.   Należy ponadto wskazać, że kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub budowle, rozstrzyga przepis art. 29a ust. 8 ustawy, zgodnie z którym w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.   W świetle tego przepisu przy sprzedaży budynków lub budowli, dokonywanej wraz z dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków lub budowli w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku, jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa gruntu, na którym ww. obiekty są posadowione.   Jednocześnie należy wskazać, że przepisy ustawy nie definiują pojęcia „budynku”, „budowli” będących przykładowymi obiektami, które nadają działce status gruntu zabudowanego. W tym zakresie należy odnieść się do przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2020 r. poz. 1333, z późn. zm.).   I tak, w myśl art. 3 pkt 1 ustawy Prawo budowlane, ilekroć w ustawie jest mowa o obiekcie budowlanym – należy przez to rozumieć: budynek, budowlę bądź obiekt małej architektury, wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, wzniesiony z użyciem wyrobów budowlanych.   Stosownie do treści art. 3 pkt 2 ustawy Prawo budowlane, przez budynek należy rozumieć taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach.   Pod pojęciem budowli należy rozumieć każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: obiekty liniowe, lotniska, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni wiatrowych, elektrowni jądrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową – art. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane.   Ponadto w myśl art. 3 pkt 9 ustawy Prawo budowlane, przez urządzenia budowlane należy rozumieć urządzenia techniczne związane z obiektem budowlanym, zapewniające możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, jak przyłącza i urządzenia instalacyjne, w tym służące oczyszczaniu lub gromadzeniu ścieków, a także przejazdy, ogrodzenia, place postojowe i place pod śmietniki.   Urządzenia budowlane stanowią urządzenia techniczne związane z obiektem budowlanym, zapewniające możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, nie są to samodzielne budowle zdefiniowane w art. 3 pkt 3 ww. ustawy Prawo budowlane, które uznaje się za towar na gruncie podatku od towarów i usług. Jednakże urządzenia te należy traktować, jako elementy przynależne do budynku i opodatkować łącznie z tym budynkiem, z którym są powiązane, a tym samym należy przypisać stawkę właściwą dla sprzedawanego obiektu budowlanego znajdującego się na tej samej działce, co urządzenie techniczne. Brak podstaw do stosowania przepisów ustawy o podatku od towarów w zakresie stawki podatku VAT dla ww. urządzeń w oderwaniu od budynków, do których przynależą, gdyż w świetle obowiązujących przepisów nie mają one samodzielnego bytu.   Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawczyni zamierza dokonać sprzedaży nieruchomości (działki nr 1) na rzecz M. sp. z o.o. Wnioskodawczyni wynajęła działkę nr 1 w okresie od 08/2009 do 31/12/2011 do M. Kolejną umową najmu z dnia 01/01/2012 Wnioskodawczyni wynajęła działkę 1 do M. Sp. z o.o. Wskazana umowa została wypowiedziana z dniem 30.06.2013 roku. Z dniem 01.07.2013 Wnioskodawczyni podpisała kolejną umowę i na podstawie tej umowy M. sp. z o.o. kontynuuje obecnie najem wskazanej działki. Przedmiotem umowy najmu jest działka otoczona betonowym ogrodzeniem z częściowo utwardzonym podłożem, monitoringiem oraz garażem i portiernią (budynkami zgodnie z ustawą prawo budowlane). Z wymienionych nakładów Wnioskodawczyni poniosła wydatki na: -        budowę garażu - zakończenie budowy i odbiór budynku nastąpił w czerwcu 2013 roku. Garaż został wprowadzony do ewidencji środków trwałych G. w czerwcu 2013 roku; -        nakłady na system monitoringu OT z dnia 31.12 2010 roku plus ulepszenie monitoringu OT z dnia 30.03.2012 roku; -        system oświetleniowy - lampy wysokie na słupach podobne do ulicznych (OT z 31.01.2011 roku). Z tytułu ww. nakładów inwestycyjnych Wnioskodawczyni przysługiwało prawo do odliczenia kwoty podatku naliczonego. M. sp. z o.o. poniósł: -        nakłady na ulepszenie monitoringu (rozbudowa) - środek trwały w obcych obiektach. OT z dnia 30.11.2017 roku - kwota netto … zł; -        budowa hali - OT z dnia 31.03.2020 roku - kwota netto … zł; -        utwardzenie terenu - OT z dnia 21.07.2015 roku - kwota netto … zł plus ulepszenie z dnia 01.06.2016 roku - kwota … zł plus ulepszenie z dnia 31.03.2020 roku - kwota … zł. Łącznie utwardzenie terenu … zł. Betonowe ogrodzenie i brama betonowa stanowią budowlę w rozumieniu ustawy prawo budowlane i są trwale związane z gruntem. Utwardzenie terenu oraz lampy wysokie na słupach podobne do ulicznych stanowią urządzanie budowlane w rozumieniu ustawy prawo budowlane. Natomiast, system monitoringu nie stanowi budynku, budowli, urządzenia budowlanego – w rozumieniu art. 3 pkt 2 i 3 oraz pkt 9 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku - prawo budowlane - lub ich części i nie jest trwale związany z gruntem tylko z budynkiem. Planowana dostawa przedmiotowej nieruchomości na rzecz M.sp. z o.o. nastąpi w trakcie trwania umowy najmu. Przy kalkulowaniu ceny sprzedaży działki Wnioskodawczyni weźmie pod uwagę wartość gruntu wraz z nakładami, które zostały wykonane przed nabyciem działki przez małżonków Pan i Pani B. tj. utwardzenie terenu, brama wjazdowa, częściowe ogrodzenie, portiernia oraz z nakładami poniesionymi już przez G. tj. wydatki na budowę garażu oraz system monitoringu i system oświetleniowy. Wartość sprzedaży nieruchomości nie będzie obejmować nakładów poniesionych przez M. sp. z o.o. - nakłady na ulepszenie monitoringu (rozbudowa) budowa hali, utwardzenie terenu. W związku z tym, że cena sprzedaży nie będzie obejmowała wartości nakładów poniesionych przez M. sp. z o.o. nie dojdzie do wzajemnego rozliczenia pomiędzy Wnioskodawczynią a M. sp. z o.o. z tytułu poczynionych przez M. sp. z o.o. nakładów. Przedmiotem dostawy będzie wartość gruntu wraz z nakładami, które zostały wykonane w okresie przed nabyciem działki nr 1 przez małżonków Pan i Pani B. oraz z nakładami poniesionymi już przez G.   Wskazać w tym miejscu należy, że na podstawie art. 46 § 1 Kodeksu cywilnego, nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności.   Z powyższej definicji wynika, że na gruncie polskiego prawa można wyodrębnić trzy rodzaje nieruchomości w sensie prawnym: -        grunty (stanowiące część powierzchni ziemskiej), -        budynki trwale z gruntem związane (tzw. nieruchomości budynkowe), -        części tych budynków (tzw. nieruchomości lokalowe).   Stosownie natomiast do treści art. 47 § 1 Kodeksu cywilnego, część składowa rzeczy nie może być odrębnym przedmiotem własności i innych praw rzeczowych.   Z kolei z treści art. 47 § 2 Kodeksu cywilnego wynika, że częścią składową rzeczy jest wszystko, co nie może być od niej odłączone bez uszkodzenia lub istotnej zmiany całości albo bez uszkodzenia lub istotnej zmiany przedmiotu odłączonego.   W myśl art. 47 § 3 Kodeksu cywilnego, przedmioty połączone z rzeczą tylko dla przemijającego użytku nie stanowią jej części składowych.   Jak stanowi art. 48 Kodeksu cywilnego, z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, do części składowych gruntu należą w szczególności budynki i inne urządzenia trwale z gruntem związane, jak również drzewa i inne rośliny od chwili zasadzenia lub zasiania.   Jak wyżej wskazano, przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić wynajmującemu umówiony czynsz (art. 659 § 1 Kodeksu cywilnego).   Na mocy art. 666 § 1 Kodeksu cywilnego, najemca powinien przez czas trwania najmu używać rzeczy najętej w sposób w umowie określony, a gdy umowa nie określa sposobu używania – w sposób odpowiadający właściwościom i przeznaczeniu rzeczy.   Bez zgody wynajmującego najemca nie może czynić w rzeczy najętej zmian sprzecznych z umową lub z przeznaczeniem rzeczy (art. 667 § 1 Kodeksu cywilnego).   W oparciu o art. 676 Kodeksu cywilnego, jeżeli najemca ulepszył rzecz najętą, wynajmujący, w braku odmiennej umowy, może według swego wyboru albo zatrzymać ulepszenia za zapłatą sumy odpowiadającej ich wartości w chwili zwrotu, albo żądać przywrócenia stanu poprzedniego.   Biorąc pod uwagę przywołane przepisy prawa oraz opis sprawy, zauważyć należy, iż jak wynika z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, dostawą towarów jest przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Pojęcie to ma szerszy zakres, niż sprzedaż w ujęciu cywilnoprawnym. Przede wszystkim przeniesienie prawa do rozporządzania towarem to nie tylko przeniesienie jego własności. Dostawa towarów nie będzie więc obejmowała tylko sprzedaży towarów (w sensie cywilnoprawnym). Dla uznania, że miała miejsce dostawa towarów wystarczy, że podmiot nabędzie tzw. własność ekonomiczną, tzn. będzie miał możliwość dowolnego rozporządzania i dysponowania uzyskanym towarem.   Powyższe wskazuje jednoznacznie, że rozważając skutki podatkowe transakcji sprzedaży nieruchomości należy mieć na uwadze nie jej aspekty cywilnoprawne, lecz te, które mają znaczenie z punktu widzenia ustawy.   Podkreślić przy tym należy, że co do zasady ustawy podatkowe nie uznają za przedmiot opodatkowania umów i czynności cywilnoprawnych, lecz rezultaty tych czynności.   Jak wcześniej wskazano, z art. 7 ust. 1 ustawy wynika, że istotą dostawy jest przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, przy czym chodzi tutaj o możliwość faktycznego dysponowania rzeczą, a nie rozporządzania nią w sensie prawnym.   Zatem w przypadku przejścia własności ekonomicznej ma miejsce dostawa towarów. Czynności przejścia własności ekonomicznej nie musi towarzyszyć przejście własności w sensie prawnym. Dostawa towarów nie ogranicza się więc wyłącznie do zbycia prawa własności rzeczy.   Powyższe znajduje potwierdzenie w orzecznictwie europejskim C-320/88 Shipping and Forwarding Safe B.V. v. Staatsecretaris van Financien, w którym to orzeczeniu Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej stwierdził, że „dostawa towarów” nie ogranicza się wyłącznie do zbycia prawa własności rzeczy.   W przedmiotowej sprawie Wnioskodawczyni zamierza sprzedać nieruchomość zabudowaną na rzecz dotychczasowego najemcy. Transakcja sprzedaży będzie obejmowała sprzedaż gruntu wraz z nakładami, które zostały wykonane przed nabyciem działki przez małżonków Pan i Pani B.  tj. utwardzenie terenu, brama wjazdowa, częściowe ogrodzenie, portiernia oraz z nakładami poniesionymi już przez G. tj. wydatki na budowę garażu oraz system monitoringu i system oświetleniowy. Przedmiotem sprzedaży nie będą poniesione przez M. sp. z o.o. - nakłady na ulepszenie monitoringu (rozbudowa), budowę hali, utwardzenie terenu.   Mając na uwadze wyżej powołane przepisy oraz przedstawione przez Wnioskodawczynię okoliczności, w niniejszej sprawie stwierdzić należy, że skoro przed sprzedażą przedmiotowej nieruchomości (działki nr 1) pomiędzy Wnioskodawczynią a przyszłym nabywcą (M. sp. z o.o.) nie dojdzie do rozliczenia nakładów poniesionych na ww. nieruchomości w postaci ulepszenia monitoringu (rozbudowa), budowy hali, utwardzenia terenu oraz cena sprzedaży przedmiotowej nieruchomości nie będzie obejmować ww. nakładów poniesionych przez M. sp. z o.o., to nie można uznać, że ww. obiekty/towary, na dzień dostawy tej nieruchomości będą stanowiły własność Wnioskodawczyni (zbywcy). Zatem w świetle ustawy o podatku od towarów i usług – w ramach planowanej dostawy nie dojdzie do przeniesienia prawa do rozporządzania tymi obiektami/towarami jak właściciel (zarówno w sensie ekonomicznym, jak i w sensie prawnym).   Wobec powyższego, należy stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie na gruncie prawa podatkowego w ramach transakcji sprzedaży przedmiotowej nieruchomości w stosunku do części działki zabudowanej przez dotychczasowego Najemcę halą wraz urządzeniami budowlanymi nastąpi sprzedaż wyłącznie gruntu, a nie ww. obiektów wraz z gruntem, bowiem w tej części działki Wnioskodawczyni jest właścicielem wyłącznie gruntu, natomiast ww. obiekty posadowione na tym gruncie stanowią odrębną ekonomiczną własność innego podmiotu tj. dotychczasowego Najemcy. Zatem, w istocie ww. obiekty nie będą stanowiły przedmiotu dostawy, bowiem obiekty te nigdy nie były w ekonomicznym posiadaniu Wnioskodawczyni.   Zatem, skoro ww. obiekty stanowią własność Najemcy, to tym samym nie ma podstaw do przyjęcia, że Wnioskodawczyni dokona ich dostawy w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług (Wnioskodawczyni nie przeniesie na Najemcę - nabywcę prawa do rozporządzania ww. obiektami). Należy bowiem zauważyć, że w momencie dostawy przedmiotowej nieruchomości znajdującymi się na niej ww. obiektami faktycznie włada dotychczasowy Najemca. Wobec powyższego, w przedmiotowej sprawie na gruncie prawa podatkowego w stosunku do dostawy części działki, która zabudowana została przez dotychczasowego Najemcę, nastąpi sprzedaż wyłącznie gruntu, bowiem w stosunku w tej części działki Wnioskodawczyni jest właścicielem wyłącznie gruntu.   Natomiast, odnosząc się do części działki, która jest zabudowana - stanowiącymi własność Wnioskodawczyni - budynkami (garażu i portierni), budowlami w postaci betonowego ogrodzenie i betonowej bramy oraz urządzaniami budowlanymi związanymi w tymi budynkami/budowlami, należy przyjąć, że w stosunku do sprzedaży tej części działki, Wnioskodawczyni dokona sprzedaży tych obiektów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, tj. Wnioskodawczyni przeniesie na dotychczasowego Najemcę - nabywcę prawa do rozporządzania ww. obiektami.   W konsekwencji powyższego, należy stwierdzić, że w ramach planowanej transakcji Wnioskodawczyni dokona sprzedaży nieruchomości zabudowanej, zaś przedmiotem tej dostawy w stosunku do części działki zabudowanej przez dotychczasowego Najemcę (przyszłego nabywcę) będzie wyłącznie grunt przyporządkowany do wybudowanych przez Najemcę obiektów, oraz w stosunku do części działki która jest zabudowana stanowiącymi własność Wnioskodawczyni budynkami/budowlami/urządzeniami budowlanymi przedmiotem dostawy będą te obiekty wraz z gruntem do nich przyporządkowanym.   W celu ustalenia, czy w przedmiotowej sprawie zastosowanie znajdzie zwolnienie od podatku, czy też opodatkowanie właściwą stawką podatku VAT należy w pierwszej kolejności rozstrzygnąć, czy względem stanowiących własność Wnioskodawczyni ww. budynków (portierni i garażu) oraz budowli (betonowego ogrodzenia i bramy betonowej) nastąpiło pierwsze zasiedlenie.   Analiza przedstawionych we wniosku okoliczności oraz treści powołanych przepisów prawa prowadzi do stwierdzenia, że dostawa budynków (portierni i garażu) oraz budowli (betonowego ogrodzenia i bramy betonowej) posadowionych na działce nr 1, nie będzie dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia, w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy, gdyż jak wynika z wniosku - nastąpiło pierwsze zasiedlenie budynków i budowli będących przedmiotem dostawy, w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy, a pomiędzy pierwszym zasiedleniem budynków i budowli a ich dostawą upłynie okres dłuższy niż dwa lata. Ponadto z opisu sprawy nie wynika aby na ww. obiekty były ponoszone nakłady przewyższające 30% ich wartości początkowej. Zatem dla dostawy ww. budynków i budowli zostaną spełnione przesłanki do zastosowania zwolnienia od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. Ponadto znajdujące się na działce urządzenia budowlane związane z ww. budynkami i budowlami należy traktować jako elementy przynależne do tych budynków/budowli i ich dostawa również będzie korzystała ze zwolnienia właściwego dla budynków i budowli.   Jak wskazano powyżej, grunt będący przedmiotem sprzedaży podlega opodatkowaniu według tych samych regulacji jak budynki na nim posadowione. W związku z powyższym, skoro dostawa ww. obiektów (budynków/budowli/urządzeń budowlanych) będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT, to również dostawa gruntu przyporządkowanego do tych obiektów, w myśl art. 29a ust. 8 ustawy, będzie korzystała ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, pod warunkiem, że strony nie wybiorą opcji opodatkowania, zgodnie z art. 43 ust. 10 w związku z art. 43 ust. 11 ustawy.   Natomiast, odnosząc się do możliwości zastosowania zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT w stosunku do sprzedaży działki w części, która została zabudowana przez Najemcę (przyszłego nabywcę) halą i związanymi z nią urządzeniami budowlanymi, wskazać należy, że przedmiotem sprzedaży w stosunku do tej części działki będzie wyłącznie grunt przyporządkowany do ww. obiektów, którego nie można uznać za teren niezabudowany w rozumieniu art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy. Tym samym, sprzedaż tego gruntu nie będzie objęta zwolnieniem od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.   Z uwagi na fakt, że przedmiotem dostawy nieruchomości w stosunku do części zabudowanej przez dotychczasowego Najemcę (M. sp. z o.o.) będzie wyłącznie grunt, natomiast przedmiotem dostawy nie będą wybudowane przez Najemcę obiekty, to dla tej części dostawy nie może również znaleźć zastosowania zwolnienie od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 oraz art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, gdyż oba przepisy zwalniają od podatku wyłącznie dostawę budynków, budowli lub ich części.   W przedmiotowej sprawie, w stosunku do dostawy gruntu zabudowanego przez Najemcę nie znajdzie również zastosowania zwolnienie od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, bowiem z wniosku nie wynika, że przedmiotowy grunt był wykorzystywany wyłącznie do działalności zwolnionej od podatku od towarów i usług - przedmiotowy grunt jest przedmiotem najmu, a Wnioskodawczyni wynajmując nieruchomość działa w charakterze podatnika VAT czynnego.   Mając powyższe na uwadze, sprzedaż przedmiotowej nieruchomości w części dotyczącej zbycia gruntu przyporządkowanego do wybudowanej przez dotychczasowego Najemcę (M. sp. z o.o.) hali oraz urządzeń budowlanych z nią związanych, nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku i tym samym będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług według właściwej stawki podatku VAT.   Reasumując, Wnioskodawczyni dokonując rzecz dotychczasowego Najemcy sprzedaży opisanej we wniosku nieruchomości, będzie działała w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy. Przedmiotowa sprzedaż w stosunku do dostawy działki w części zabudowanej budynkiem portierni, garażem, betonowym ogrodzeniem i bramą betonową oraz urządzeniami budowlanymi przynależnymi do tych budynków i budowli, będzie korzystała ze zwolnienia z opodatkowania, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 w związku z art. 29a ust. 8 ustawy, o ile strony nie wybiorą opcji opodatkowania, zgodnie z art. 43 ust. 10 w związku z art. 43 ust. 11 ustawy. Natomiast, w stosunku do dostawy części działki, która została zabudowana przez dotychczasowego Najemcę, nie znajdzie zastosowania zwolnienie z opodatkowania podatkiem VAT i tym samym sprzedaż tej części działki (gruntu) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług według właściwej stawki podatku VAT.   Wobec powyższego, oceniając stanowisko Wnioskodawczyni, z uwagi na odmienną argumentację, należało uznać je za nieprawidłowe.   Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Zainteresowanej i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.   Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanej. Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.   Należy zauważyć, że stosownie do art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Zatem należy zaznaczyć, że niniejsza interpretacja wywiera skutki prawne wyłącznie dla Wnioskodawczyni.   Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego. Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawczynię w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.   Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.   Ponadto, należy wskazać, że kwestia ustalenia wysokości stawki podatku od towarów i usług dla dostawy towarów lub świadczenia usług od dnia 1 lipca 2020 r. może być określona tylko i wyłącznie w ramach wydania wiążącej informacji stawkowej określonej w art. 42a ustawy o podatku od towarów i usług.   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: 1)      z zastosowaniem art. 119a; 2)      w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3)      z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.   Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).   Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.     Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem Organu, który ją wydał (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).   W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.   Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.