DOP7.8101.109.2021.AWCH

ZMIANA INTERPRETACJI INDYWIDUALNEJ Na podstawie art. 14e § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540, z późn. zm.) – dalej: Ordynacja podatkowa, Szef Krajowej Administracji Skarbowej (dalej: „Szef KAS”), w związku ze stwierdzeniem nieprawidłowości interpretacji indywidualnej z dnia 6 października 2020 r. nr 0112-KDIL1-2.4012.324.2020.1.AG wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej dla Gminy X., zmienia z urzędu wyżej wymienioną interpretację stwierdzając, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 26 czerwca 2020 r. (data wpływu 7 lipca 2020 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów w zakresie możliwości zastosowania stawki 0%, na podstawie art. 83 ust. 1 pkt 26 lit. a) ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r., poz. 106) (dalej: „ustawa o VAT”) na rzecz Ośrodka A., Ośrodka B., Ośrodka C., Ośrodka D., Ośrodka E. oraz Centrum F. i Centrum G.- jest nieprawidłowe UZASADNIENIE W dniu 7 lipca 2020 r. wpłynął wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości zastosowania stawki 0%, na podstawie art. 83 ust. 1 pkt 26 lit. a) ustawy o VAT, do dostawy sprzętu komputerowego, o którym mowa w załączniku nr 8 do ustawy o VAT na rzecz Ośrodka A., Ośrodka B., Ośrodka C., Ośrodka D., Ośrodka E. oraz Centrum F. i Centrum G. We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe: Gmina X. posiada status podatnika VAT czynnego o numerze NIP: (…). Jako jednostka samorządu terytorialnego posiada osobowość prawną nadaną ustawowo przez art. 165 Konstytucji RP oraz art. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2020 r., poz. 713) zwaną dalej u.s.g. Zadania własne gminy określone są w art. 7 u.s.g. oraz uszczegółowione w przepisach szczególnych-konkretyzujących ich realizację. Zgodnie z art. 7 u.s.g. zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. Zadania te obejmują w szczególności sprawy: 1.  ładu przestrzennego, gospodarki nieruchomościami, ochrony środowiska i przyrody oraz gospodarki wodnej, 2.  gminnych dróg, ulic, mostów, placów oraz organizacji ruchu drogowego, 3.  wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz, 3a) działalności w zakresie telekomunikacji, 4.  lokalnego transportu zbiorowego, 5.  ochrony zdrowia, 6.  pomocy społecznej, w tym ośrodków i zakładów opiekuńczych, 6a) wspierania rodziny i systemu pieczy zastępczej, 7.  gminnego budownictwa mieszkaniowego, 8.  edukacji publicznej, 9.  kultury, w tym bibliotek gminnych i innych instytucji kultury oraz ochrony zabytków i opieki nad zabytkami, 10.  kultury fizycznej i turystyki, w tym terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych, 11.  targowisk i hal targowych, 12.  zieleni gminnej i zadrzewień, 13.  cmentarzy gminnych, 14.  porządku publicznego i bezpieczeństwa obywateli oraz ochrony przeciwpożarowej i przeciwpowodziowej, w tym wyposażenia i utrzymania gminnego magazynu przeciwpowodziowego, 15.  utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych, 16.  polityki prorodzinnej, w tym zapewnienia kobietom w ciąży opieki socjalnej, medycznej i prawnej, 17.  wspierania i upowszechniania idei samorządowej, w tym tworzenia warunków do działania i rozwoju jednostek pomocniczych i wdrażania programów pobudzania aktywności obywatelskiej, 18.  promocji gminy, 19.  współpracy i działalności na rzecz organizacji pozarządowych oraz podmiotów wymienionych w art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz. U. z 2019 r., poz. 688, 1570 i 2020 oraz z 2020 r. poz. 284), 20.  współpracy ze społecznościami lokalnymi i regionalnymi innych państw. Przypomnienia wymaga też fakt, iż gmina oprócz zadań własnych realizuje wiele zadań zleconych - co wynika z art. 166 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, który stanowi, iż jeżeli wynika to z uzasadnionych potrzeb państwa, ustawa może zlecić jednostkom samorządu terytorialnego wykonywanie innych zadań publicznych. Ustawa określa tryb przekazywania i sposób wykonywania zadań zleconych. Zgodnie z art. 11a ust. 1 u.s.g. organami gminy są: 1) rada gminy, 2) wójt (burmistrz, prezydent miasta). W myśl art. 26 ust. 1 u.s.g. organem wykonawczym gminy jest wójt, zaś zgodnie z ust. 4 w miastach powyżej 100.000 mieszkańców organem wykonawczym jest prezydent miasta. Wójt wykonuje swoje zadania za pośrednictwem urzędu, którego jest kierownikiem (art. 33 ust. 1 u.s.g.). Zgodnie z art. 91 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2020 r., poz. 920, ze zm.), zwanej dalej u.s.p. prawa powiatu przysługują miastom, które w dniu 31 grudnia 1998 r. liczyły więcej niż 100.000 mieszkańców (...). Miastem takim jest więc Gmina X. Zadania powiatu określone są w art. 4 u.s.p. Tak więc do zadań gminy będącej miastem na prawach powiatu oprócz zadań nałożonych przez u.s.g. dochodzą także zadania nałożone przez u.s.p. Zgodnie z art. 9 pkt 2, 3 i 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2019 r., poz. 869, ze zm.) zwaną dalej u.f.p, sektor finansów publicznych tworzą m.in. jednostki samorządu terytorialnego, jednostki budżetowe oraz samorządowe zakłady budżetowe. Jednostkami budżetowymi, zgodnie z art. 11 u.f.p. są jednostki organizacyjne sektora finansów publicznych nieposiadające osobowości prawnej, które pokrywają swoje wydatki bezpośrednio z budżetu, a pobrane dochody odprowadzają na rachunek odpowiednio dochodów budżetu państwa albo budżetu jednostki samorządu terytorialnego, działające na podstawie statutu określającego w szczególności ich nazwę, siedzibę i przedmiot działalności. Podstawą gospodarki finansowej jednostki budżetowej jest plan dochodów i wydatków, zwany dalej „planem finansowym jednostki budżetowej". Na skutek wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 29 września 2015 r. w sprawie C-276/14 stwierdzone zostało, iż gminna jednostka organizacyjna, której działalność gospodarcza nie spełnia kryterium samodzielności w rozumieniu art. 9 ust. 1 dyrektywy 2006/112/WE, nie może być uznana za podatnika podatku od wartości dodanej odrębnie od gminy, w której skład jednostka ta wchodzi. W konsekwencji tego należy uznać, że samorządowe jednostki budżetowe nie posiadają odrębności podatkowej na gruncie przepisów o VAT, zatem wszelkie czynności przez nie dokonywane powinny być rozliczane przez jednostkę samorządu terytorialnego, która je utworzyła. Mając na uwadze powyższe rozstrzygnięcie TSUE za obowiązkowe uznano „scentralizowanie" w samorządach rozliczeń w zakresie podatku VAT. Termin obowiązkowej centralizacji podatkowej dotyczącej podatku VAT w samorządach został określony komunikatem Ministerstwa Finansów opublikowanym dnia 15 stycznia 2016 r. na dzień 1 stycznia 2017 r., zatem Gmina X. od tego właśnie terminu rozpoczęła scentralizowane rozliczanie podatku od towarów i usług, tj. procesem tym objęte zostały wraz z Urzędem Miasta X. wszystkie gminne jednostki budżetowe oraz samorządowy zakład budżetowy. Formalną podstawę ww. działania stanowi art. 3 ustawy z dnia 5 września 2016 r. o szczególnych zasadach rozliczeń podatku od towarów i usług oraz dokonywania zwrotu środków publicznych przeznaczonych na realizacje projektów finansowanych z udziałem środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej lub od państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu przez jednostki samorządu terytorialnego (Dz. U. z 2018 r., poz. 280). W myśl art. 83 ust. 1 pkt 26 ustawy o VAT stawkę podatku 0% stosuje się dla dostaw sprzętu komputerowego dla placówek oświatowych. W myśl art. 83 ust. 13 opodatkowaniu stawką podatku w wysokości 0% podlegają towary wymienione w załączniku nr 8 do ustawy. Zgodnie z ust. 14 dokonujący dostawy, o której mowa w ust. 1 pkt 26, stosuje stawkę podatku 0%, pod warunkiem: 1) posiadania stosownego zamówienia potwierdzonego przez organ nadzorujący daną placówkę oświatową, zgodnie z odrębnymi przepisami - w przypadku dostawy, o której mowa w ust. 1 pkt 26 lit. a. Tak więc opodatkowaniu stawką 0% podlega dostawa wyłącznie następującego sprzętu wymienionego w załączniku nr 8: 1.  jednostki centralne komputerów, serwery, monitory, zestawy komputerów stacjonarnych, 2.  drukarki, 3.  skanery, 4.  urządzenia komputerowe do pism Braille'a (dla osób niewidomych i niedowidzących), 5.  urządzenia do transmisji danych cyfrowych (w tym koncentratory i switche sieciowe, routery i modemy) pod warunkiem, iż przeznaczeniem dostawy są placówki oświatowe. Ustawa o podatku od towarów i usług dla potrzeb stosowania ww. przepisu wprowadza własną definicję placówek oświatowych. W myśl art. 43 ust. 9 ustawy o VAT przez placówki oświatowe, o których mowa w art. 83 rozumie się: szkoły i przedszkola publiczne (...) oraz placówki opiekuńczo-wychowawcze. Z kolei w myśl art. 2 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe (Dz. U. z 2020 r., poz. 910) system oświaty tworzą: 1.  przedszkola, w tym: specjalne, integracyjne, z oddziałami specjalnymi lub integracyjnymi, a także inne formy wychowania przedszkolnego; 2.  szkoły: ‒    podstawowe, w tym: specjalne, integracyjne, z oddziałami przedszkolnymi, integracyjnymi, specjalnymi, przysposabiającymi do pracy, dwujęzycznymi, sportowymi i mistrzostwa sportowego, sportowe i mistrzostwa sportowego, ‒    ponadpodstawowe, w tym: specjalne, integracyjne, dwujęzyczne, z oddziałami integracyjnymi, specjalnymi, dwujęzycznymi, przygotowania wojskowego, sportowymi i mistrzostwa sportowego, sportowe, mistrzostwa sportowego, rolnicze, leśne, morskie, żeglugi śródlądowej oraz rybołówstwa, c) artystyczne; 3.  placówki oświatowo-wychowawcze, w tym szkolne schroniska młodzieżowe, umożliwiające rozwijanie zainteresowań i uzdolnień oraz korzystanie z różnych form wypoczynku i organizacji czasu wolnego; 4.  placówki kształcenia ustawicznego oraz centra kształcenia zawodowego, umożliwiające uzyskanie i uzupełnienie wiedzy, umiejętności i kwalifikacji zawodowych; 5.  placówki artystyczne - ogniska artystyczne umożliwiające rozwijanie zainteresowań i uzdolnień artystycznych; 6.  poradnie psychologiczno-pedagogiczne, w tym poradnie specjalistyczne udzielające dzieciom, młodzieży, rodzicom i nauczycielom pomocy psychologiczno- pedagogicznej, a także pomocy uczniom w wyborze kierunku kształcenia i zawodu; 7.  młodzieżowe ośrodki wychowawcze, młodzieżowe ośrodki socjoterapii, specjalne ośrodki szkolno-wychowawcze oraz specjalne ośrodki wychowawcze dla dzieci i młodzieży wymagających stosowania specjalnej organizacji nauki, metod pracy i wychowania, a także ośrodki rewalidacyjno-wychowawcze umożliwiające dzieciom i młodzieży, o których mowa w art. 36 ust. 17, a także dzieciom i młodzieży z niepełnosprawnościami sprzężonymi, z których jedną z niepełnosprawności jest niepełnosprawność intelektualna, realizację odpowiednio obowiązku, o którym mowa w art. 31 ust. 4, obowiązku szkolnego i obowiązku nauki; 8.  placówki zapewniające opiekę i wychowanie uczniom w okresie pobierania nauki poza miejscem stałego zamieszkania; 9.  placówki doskonalenia nauczycieli; 10.  biblioteki pedagogiczne; 11.  kolegia pracowników służb społecznych. Placówki opiekuńczo-wychowawcze są jednostkami organizacyjnymi, o których mowa w ustawie z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej (Dz. U. z 2020 r., poz. 821). Procesem centralizacji podatkowej zostały objęte jednostki organizacyjne, o których mowa w art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 5 września 2016 r. o szczególnych zasadach rozliczeń podatku od towarów i usług oraz dokonywania zwrotu środków publicznych przeznaczonych na realizacje projektów finansowanych z udziałem środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej lub od państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu przez jednostki samorządu terytorialnego (Dz. U. z 2018 r., poz. 280), tj. jednostki budżetowe działające i realizujące zadania na podstawie ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe (Dz. U. z 2020 r., poz. 910), w tym: ‒    Ośrodek A, (…) ‒    specjalne ośrodki szkolno-wychowawcze: Ośrodek B., Ośrodek C., Ośrodek D., Ośrodek E., ‒    centra kształcenia: Centrum F., Centrum G. Gmina X. poprzez Wydział (...) i jednostki oświatowe planuje w przyszłości dokonywać zakupu sprzętu komputerowego, w tym także określonego w załączniku nr 8 do ustawy, który przeznaczony byłyby na rzecz szkół, przedszkoli, tj. jednostek organizacyjnych określonych literalnie art. 2 pkt 1 i 2 ustawy Prawo oświatowe na zasadach wynikających z ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1843, ze zm.), które obowiązane są stosować (art. 3 ust. 1 pkt 1). Sprzęt ten byłby przeznaczany również dla: -        Ośrodka A., a więc jednostki określonej w art. 2 pkt 7 ustawy Prawo oświatowe, -        specjalnych ośrodków szkolno-wychowawczych, a więc jednostek, o których mowa w art. 2 pkt 7 ustawy Prawo oświatowe, -        centrów kształcenia ustawicznego (Centrum F., Centrum G., a więc jednostek, o których mowa w art. 2 pkt 4 ustawy Prawo oświatowe. Ww. jednostki nie są również placówkami opiekuńczo-wychowawczymi w rozumieniu ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej (Dz. U. z 2020 r., poz. 821). Formalnie i literalnie analizując przepisy prawa ww. jednostki, nie są jednostkami, o których mowa w art. 2 pkt 1 i 2 ustawy Prawo oświatowe, tj. przedszkolami i szkołami, jednak co należy podkreślić w ich strukturach funkcjonują szkoły. I tak: W ramach Ośrodka A. funkcjonuje: ‒    Szkoła Podstawowa Specjalna nr 001. W skład Ośrodka B. wchodzi: ‒    Szkoła Podstawowa Specjalna nr 002 dla Dzieci (…). W skład Ośrodka C. wchodzi: ‒    (…) Szkoła (…) Specjalna (…) nr 003 dla Uczniów (…), ‒    Szkoła Specjalna (…)dla Uczniów (…). W skład Ośrodka D. wchodzą: ‒    Szkoła Podstawowa nr 004 dla Dzieci (…), ‒    (…) Liceum Ogólnokształcące Specjalne dla Uczniów (…), ‒    Technikum Specjalne nr 005 dla Uczniów (…), ‒    (…) Szkoła (…) Specjalna (…) nr 006, ‒    Szkoła Policealna Specjalna nr 007 dla Uczniów (…), ‒    Szkoła Specjalna (…) dla Uczniów (…). W skład Ośrodka E. wchodzą: ‒    Szkoła Podstawowa nr 008 dla Dzieci (…), ‒    Technikum Specjalne nr 009 dla Uczniów (…). W skład Centrum F. wchodzą: ‒    Technikum Mechaniczne, ‒    Szkoła Policealna nr 010, ‒    Centrum Kształcenia Zawodowego, ‒    Branżowa Szkoła (…) nr 011. W skład Centrum G. wchodzą: ‒    (…) Liceum Ogólnokształcące dla Dorosłych, ‒    Szkoła Policealna nr 012 Zaznaczyć należy, iż funkcjonowanie młodzieżowych ośrodków socjoterapii oraz specjalnych ośrodków szkolno-wychowawczych reguluje rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 2 listopada 2015 r. w sprawie rodzajów i szczegółowych zasad działania placówek publicznych, warunków pobytu dzieci i młodzieży w tych placówkach oraz wysokości i zasad odpłatności wnoszonej przez rodziców za pobyt ich dzieci w tych placówkach (Dz. U z 2015 r., poz. 1872, z późn. zm). Funkcjonowanie młodzieżowych ośrodków socjoterapii uregulowane jest w rozdziale 3. W myśl § 17 rozporządzenia 1.  Młodzieżowe ośrodki socjoterapii są prowadzone dla dzieci i młodzieży, które: 1)  z powodu zaburzeń rozwojowych, trudności w uczeniu się i zaburzeń w funkcjonowaniu społecznym są zagrożone niedostosowaniem społecznym i wymagają stosowania specjalnej organizacji nauki, metod pracy, wychowania, pomocy psychologiczno-pedagogicznej i socjoterapii, oraz 2)  posiadają orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego wydane ze względu na zagrożenie niedostosowaniem społecznym. 2.  Dzieci i młodzież są przyjmowani do młodzieżowych ośrodków socjoterapii na okres, na jaki wydano orzeczenie o którym mowa w ust. 1 pkt 2. 3.  Pobyt wychowanka w młodzieżowym ośrodku socjoterapii może trwać do czasu ukończenia nauki w szkole wchodzącej w skład ośrodka lub w szkole, o której mowa w § 21 ust. 4, nie dłużej jednak niż do końca roku szkolnego w roku kalendarzowym, w którym wychowanek kończy 24. rok życia. Zgodnie z § 21 rozporządzenia: 1.  W skład młodzieżowego ośrodka wychowawczego i młodzieżowego ośrodka socjoterapii wchodzi co najmniej jedna z następujących szkół: 1)  szkoła podstawowa specjalna; 2)  gimnazjum specjalne; 3)  szkoła ponadgimnazjalna specjalna; 2.  Wychowanek młodzieżowego ośrodka wychowawczego i młodzieżowego ośrodka socjoterapii uczęszcza do szkoły funkcjonującej w ośrodku. 3.  W szczególnie uzasadnionych przypadkach mających znaczenie dla skuteczności procesu resocjalizacji wychowanka, za zgodą sądu rodzinnego, wychowanek młodzieżowego ośrodka wychowawczego może uczęszczać do szkoły ponadgimnazjalnej funkcjonującej poza ośrodkiem. Wniosek o wyrażenie przez sąd rodzinny zgody składa dyrektor młodzieżowego ośrodka wychowawczego, dołączając do wniosku pozytywną opinię zespołu, o którym mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 71b ust. 7 pkt 2 ustawy, oraz zgodę organu prowadzącego ośrodek. 4.  W szczególnie uzasadnionych przypadkach, po uzyskaniu pozytywnej opinii zespołu, o którym mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 71b ust. 7 pkt 2 ustawy, oraz za zgodą organu prowadzącego młodzieżowy ośrodek socjoterapii, wychowanek ośrodka może uczęszczać do szkoły ponadgimnazjalnej funkcjonującej poza ośrodkiem. 5.  Do szkoły funkcjonującej w młodzieżowym ośrodku wychowawczym młodzieżowym ośrodku socjoterapii, za zgodą organu prowadzącego ośrodek, mogą również uczęszczać uczniowie niebędący wychowankami ośrodków, posiadający orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego wydane odpowiednio ze względu na niedostosowanie społeczne albo zagrożenie niedostosowaniem społecznym, jeżeli szkoła dysponuje wolnymi miejscami. 6.  Szkoła prowadząca kształcenie zawodowe wchodząca w skład młodzieżowego ośrodka wychowawczego lub młodzieżowego ośrodka socjoterapii, spełniająca warunki określone w art. 68a ust. 2 ustawy, może prowadzić kwalifikacyjne kursy zawodowe. Z kolei specjalne ośrodki szkolno-wychowawcze reguluje rozdział 3 ww. rozporządzenia. Zgodnie z § 33 rozporządzenia 1.  Specjalne ośrodki szkolno-wychowawcze są prowadzone dla dzieci i młodzieży, które: 1)  wymagają stosowania specjalnych oddziaływań wychowawczych, pomocy psychologiczno-pedagogicznej i zajęć rewalidacyjnych, oraz 2)  posiadają orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego wydane ze względu na niepełnosprawność, o której mowa w § 32, oraz które z powodu tej niepełnosprawności nie mogą uczęszczać do szkoły w miejscu zamieszkania; 2.  Specjalne ośrodki szkolno-wychowawcze mogą być również prowadzone dla dzieci, które: 1)  wymagają stosowania specjalnych oddziaływań wychowawczych, pomocy psychologiczno-pedagogicznej i zajęć rewalidacyjnych, oraz 2)  posiadają orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego wydane ze względu na niepełnosprawność, o której mowa w § 32, oraz które z powodu tej niepełnosprawności nie mogą uczęszczać do przedszkola w miejscu zamieszkania, 3)  dzieci i młodzież są przyjmowani do specjalnego ośrodka szkolno- wychowawczego na okres, na jaki wydano orzeczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 2, 4)  pobyt wychowanka w specjalnym ośrodku szkolno-wychowawczym może trwać do czasu zakończenia wychowania przedszkolnego lub ukończenia nauki w szkole wchodzącej w skład ośrodka lub w szkole, o której mowa w § 35 ust. 4, nie dłużej jednak niż do końca roku szkolnego w roku kalendarzowym, w którym wychowanek kończy 24. rok życia. W myśl § 35 rozporządzenia: 1.  W skład specjalnego ośrodka szkolno-wychowawczego wchodzi co najmniej jedna z następujących szkół: 1)  szkoła podstawowa specjalna; 2)  gimnazjum specjalne; 3)  szkoła ponadgimnazjalna specjalna. 2.  W skład specjalnego ośrodka szkolno-wychowawczego może również wchodzić przedszkole specjalne utworzone na podstawie porozumienia między właściwymi organami prowadzącymi. 3.  Wychowanek specjalnego ośrodka szkolno-wychowawczego uczęszcza do szkoły funkcjonującej w ośrodku albo przedszkola funkcjonującego w ośrodku, jeżeli takie przedszkole zostało utworzone. 4.  W szczególnie uzasadnionych przypadkach, po uzyskaniu pozytywnej opinii zespołu, o którym mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 71b ust. 7 pkt 2 ustawy, oraz za zgodą organu prowadzącego specjalny ośrodek szkolno-wychowawczy, wychowanek ośrodka może uczęszczać do szkoły ponadgimnazjalnej funkcjonującej poza ośrodkiem. 5.  Do przedszkola lub szkoły funkcjonujących w specjalnym ośrodku szkolno- wychowawczym, za zgodą organu prowadzącego ośrodek, mogą również uczęszczać uczniowie niebędący wychowankami ośrodka, posiadający orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego wydane ze względu na niepełnosprawność, o której mowa w § 32, jeżeli odpowiednio przedszkole lub szkoła dysponują wolnymi miejscami. 6.  Jeżeli specjalny ośrodek szkolno-wychowawczy dysponuje wolnymi miejscami, za zgodą organu prowadzącego, w zajęciach, o których mowa w § 36 ust. 1 pkt 2, mogą uczestniczyć dzieci i młodzież niebędące wychowankami ośrodka, na podstawie orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego wydanego ze względu na niepełnosprawność, o której mowa w § 32, lub opinii poradni psychologiczno- pedagogicznej, w tym poradni specjalistycznej. 7.  Szkoła prowadząca kształcenie zawodowe wchodząca w skład specjalnego ośrodka szkolno-wychowawczego, spełniająca warunki określone w art. 68a ust. 2 ustawy, może prowadzić kwalifikacyjne kursy zawodowe. 8.  Specjalny ośrodek wychowawczy zapewnia wychowankom realizację obowiązku szkolnego i obowiązki nauki poza ośrodkiem. Działalność centrów kształcenia zawodowego i ustawicznego regulowana jest w art. 93 ustawy Prawo oświatowe. Art. 93 1.  Organ prowadzący szkoły dla dorosłych, szkoły prowadzące kształcenie zawodowe, z wyjątkiem szkół artystycznych, placówki lub centra, o których mowa w art. 2 pkt 4, może je połączyć w zespół, zwany dalej „centrum kształcenia zawodowego i ustawicznego”. 2.  W skład centrum kształcenia zawodowego i ustawicznego wchodzi co najmniej jedna szkoła prowadząca kształcenie zawodowe, z wyjątkiem szkoły artystycznej, oraz co najmniej jedno centrum kształcenia zawodowego. 3.  Centrum kształcenia zawodowego i ustawicznego prowadzi kwalifikacyjne kursy zawodowe, a także podejmuje działania w zakresie poradnictwa zawodowego i informacji zawodowej. Centrum kształcenia zawodowego i ustawicznego współpracuje z pracodawcami i organizacjami pracodawców. Zgodnie ze statutem Centrum G.: 1.  Celem prowadzonej działalności oświatowej jest kształcenie i wychowanie młodzieży oraz kształcenie dorosłych, doskonalenie kwalifikacji zawodowych w różnych zawodach osób dorosłych w zależności od zapotrzebowania społecznego, przygotowanie do uzyskania tytułów kwalifikacyjnych oraz doskonalenie umiejętności zawodowych, a także zdobywanie określonych umiejętności dla potrzeb własnych. 2.  Cel, o którym mowa w ust. 1 realizowany jest przez prowadzenie szkół dla młodzieży i osób dorosłych, organizowanie zajęć praktycznych, praktyk zawodowych, kursów, seminariów, konferencji szkoleniowych i konsultacji, instruktaży w różnych formach nauczania (dziennym, stacjonarnym, zaocznym; tryb szkolny i pozaszkolny, w tym uczenia na odległość), stosownie do potrzeb, oczekiwań uczniów i słuchaczy oraz możliwości G., a także publikowanie własnych, autorskich opracowań i materiałów dydaktycznych. Zgodnie ze statutem Centrum F. 1.  Centrum podejmuje niezbędne działania w celu tworzenia optymalnych warunków realizacji działalności dydaktycznej i innej działalności statutowej zapewniając każdemu słuchaczowi warunki niezbędne do kształcenia, doskonalenia i rekwalifikacji osób dorosłych w formach szkolnych i pozaszkolnych. 2.  Centrum jako jedno z ogniw systemu edukacji narodowej dąży do stałego podnoszenia jakości pracy, rozwoju organizacyjnego i tworzenia oferty edukacyjnej zgodnej z potrzebami słuchaczy i rynku pracy. 3.  Działania, o których mowa w pkt 1 i 2 dotyczą: 1)  optymalizacji efektów w zakresie kształcenia, realizacji celów i zadań statutowych, 2)  tworzenia warunków do rozwoju i aktywności słuchaczy, 3)  zarządzania placówką, 4)  współpracy z lokalnym środowiskiem, w szczególności urzędami pracy i lokalnymi pracodawcami, 5)  współpracy z organizatorami oświaty dla dorosłych w kraju i za granicą, 6)  zapewnienia korzystania z centrum multimedialnego i jego zasobów wspomagając organizację procesu samokształcenia. W związku z powyższym, zadano następujące pytania: 1.  Czy dostawa sprzętu komputerowego, o którym mowa w załączniku nr 8 do ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r., poz. 106, ze zm.) na rzecz Ośrodka A. będzie opodatkowana wg stawki 0% na podstawie art. 83 ust. 1 pkt 26 lit. a) ustawy? 2.  Czy dostawa sprzętu komputerowego, o którym mowa w załączniku nr 8 do ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r., poz. 106, ze zm.) na rzecz Ośrodka B., Ośrodka C., Ośrodka D., Ośrodka E. będzie opodatkowana wg stawki 0% na podstawie art. 83 ust. 1 pkt 26 lit. a) ustawy? 3.  Czy dostawa sprzętu komputerowego, o którym mowa w załączniku nr 8 do ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r., poz. 106, ze zm.) na rzecz Centrum F. i Centrum G. będzie opodatkowana wg stawki 0% na podstawie art. 83 ust. 1 pkt 26 lit. a) ustawy? Zdaniem Wnioskodawczyni: 1.  Dostawa sprzętu komputerowego, o którym mowa w załączniku nr 8 do ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U . z 2020 r., poz. 106, ze zm.) na rzecz Ośrodka A. będzie opodatkowana wg stawki 0% na podstawie art. 83 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy, gdyż realizowana będzie dla placówki oświatowej w rozumieniu art. 43 ust. 9 ww. ustawy. 2.  Dostawa sprzętu komputerowego, o którym mowa w załączniku nr 8 do ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U . z 2020 r., poz. 106, ze zm.) na rzecz Ośrodka B., Ośrodka C., Ośrodka D., Ośrodka E. będzie opodatkowana wg stawki 0% na podstawie art. 83 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy, gdyż realizowana będzie dla placówek oświatowych w rozumieniu art. 43 ust. 9 ww. ustawy. 3.  Dostawa sprzętu komputerowego, o którym mowa w załączniku nr 8 do ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r., poz. 106, ze zm.) na rzecz Centrum F. i Centrum G. będzie opodatkowana wg stawki 0% na podstawie art. 83 ust.1 pkt 26 lit. a ustawy, gdyż realizowana będzie dla placówek oświatowych w rozumieniu art. 43 ust. 9 ww. ustawy. W myśl art. 83 ust. 1 pkt 26 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r., poz. 106, ze zm.) stawkę podatku 0% stosuje się dostaw sprzętu komputerowego dla placówek oświatowych. W myśl art. 83 ust. 13 opodatkowaniu stawką podatku w wysokości 0% podlegają towary wymienione w załączniku nr 8 do ustawy. Zgodnie z ust. 14 dokonujący dostawy, o której mowa w ust. 1 pkt 26, stosuje stawkę podatku 0%, pod warunkiem: 1) posiadania stosownego zamówienia potwierdzonego przez organ nadzorujący daną placówkę oświatową, zgodnie z odrębnymi przepisami - w przypadku dostawy, o której mowa w ust. 1 pkt 26 lit. a. Tak więc opodatkowaniu stawką 0% podlega dostawa wyłącznie następującego sprzętu wymienionego w załączniku nr 8: 1)  jednostki centralne komputerów, serwery, monitory, zestawy komputerów stacjonarnych, 2)  drukarki, 3)  skanery, 4)  urządzenia komputerowe do pism Braille'a (dla osób niewidomych i niedowidzących), 5)  urządzenia do transmisji danych cyfrowych (w tym koncentratory i switche sieciowe, routery i modemy) pod warunkiem, iż przeznaczeniem dostawy są placówki oświatowe. Ustawa o podatku od towarów i usług dla potrzeb stosowania ww. przepisu wprowadza własną definicję placówek oświatowych i nie odwołuje się do Prawa oświatowego, czy wcześniej obowiązującej ustawy o systemie oświaty. W myśl art. 43 ust. 9 ustawy o VAT przez placówki oświatowe, o których mowa w art. 83 rozumie się: szkoły i przedszkola publiczne (...) oraz placówki opiekuńczo-wychowawcze. W myśl art. 2 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe (Dz. U. z 2020 r., poz. 910) system oświaty tworzą: 1.  przedszkola, w tym: specjalne, integracyjne, z oddziałami specjalnymi lub integracyjnymi, a także inne formy wychowania przedszkolnego; 2.  szkoły: a.  podstawowe, w tym: specjalne, integracyjne, z oddziałami przedszkolnymi, integracyjnymi, specjalnymi, przysposabiającymi do pracy, dwujęzycznymi, sportowymi i mistrzostwa sportowego, sportowe i mistrzostwa sportowego, b.  ponadpodstawowe, w tym: specjalne, integracyjne, dwujęzyczne, z oddziałami integracyjnymi, specjalnymi, dwujęzycznymi, przygotowania wojskowego, sportowymi i mistrzostwa sportowego, sportowe, mistrzostwa sportowego, rolnicze, leśne, morskie, żeglugi śródlądowej oraz rybołówstwa, c.   artystyczne; 3.  placówki oświatowo-wychowawcze, w tym szkolne schroniska młodzieżowe, umożliwiające rozwijanie zainteresowań i uzdolnień oraz korzystanie z różnych form wypoczynku i organizacji czasu wolnego; 4.  placówki kształcenia ustawicznego oraz centra kształcenia zawodowego, umożliwiające uzyskanie i uzupełnienie wiedzy, umiejętności i kwalifikacji zawodowych; 5.  placówki artystyczne - ogniska artystyczne umożliwiające rozwijanie zainteresowań i uzdolnień artystycznych; 6.  poradnie psychologiczno-pedagogiczne, w tym poradnie specjalistyczne udzielające dzieciom, młodzieży, rodzicom i nauczycielom pomocy psychologiczno- pedagogicznej, a także pomocy uczniom w wyborze kierunku kształcenia i zawodu; 7.  młodzieżowe ośrodki wychowawcze, młodzieżowe ośrodki socjoterapii, specjalne ośrodki szkolno-wychowawcze oraz specjalne ośrodki wychowawcze dla dzieci i młodzieży wymagających stosowania specjalnej organizacji nauki, metod pracy i wychowania, a także ośrodki rewalidacyjno-wychowawcze umożliwiające dzieciom i młodzieży, o których mowa w art. 36 ust. 17, a także dzieciom i młodzieży z niepełnosprawnościami sprzężonymi, z których jedną z niepełnosprawności jest niepełnosprawność intelektualna, realizację odpowiednio obowiązku, o którym mowa w art. 31 ust. 4, obowiązku szkolnego i obowiązku nauki; 8.  placówki zapewniające opiekę i wychowanie uczniom w okresie pobierania nauki poza miejscem stałego zamieszkania; 9.  placówki doskonalenia nauczycieli; 10.  biblioteki pedagogiczne; 11.  kolegia pracowników służb społecznych. Z kolei placówki opiekuńczo-wychowawcze są jednostkami organizacyjnymi, o których mowa w ustawie z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej (Dz. U. z 2020 r., poz. 821). Tak więc jednostki, o których mowa w pytaniach, tj. młodzieżowy ośrodek socjoterapii, specjalne ośrodki szkolno-wychowawcze oraz centra kształcenia - formalnie usytuowane są w art. 2 pkt 4 i 7, nie zaś w art. 2 pkt 1 i 2 Prawa oświatowego. Niemniej każda z nich wchodzi w skład systemu oświaty i zawiera w swoich strukturach szkoły. Art. 43 ust. 9 w powiązaniu z art. 83 ust. 1 pkt 26 ustawy o VAT nie należy interpretować wąsko, tj. iż pod pojęciem placówek oświatowych rozumie się szkoły i przedszkola publiczne, a więc jednostki o których mowa wprost w art. 2 pkt 1 i 2 ustawy Prawo oświatowe, lecz szerzej, również dla innych jednostek wymienionych w art. 2 pod warunkiem, iż posiadają w swoich strukturach szkołę, co ma w przypadku objętym niniejszym wnioskiem miejsce. Wskazać także należy, iż w poz. 4 załącznika nr 8 do ustawy wymienione są urządzenia komputerowe do pism Braille'a (dla osób niewidomych i niedowidzących), a więc sprzęt wprost, z definicji, dedykowany specjalnym ośrodkom szkolno-wychowawczym. Reasumując, wykładnia celowościowa prowadzi do wniosku, iż dostawa sprzętu komputerowego, o którym mowa w załączniku nr 8 do ustawy winna być opodatkowana wg stawki 0%, gdyż dokonywana jest dla placówek oświatowych w rozumieniu art. 43 ust. 9 ustawy. Inna wykładnia miałaby charakter dyskryminacyjny w stosunku do osób kształcących się w ww. jednostkach oraz w stosunku do ww. jednostek i z pewnością nie była celem ustawodawcy. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej działając na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325, z późn. zm.) wydał w dniu 6 października 2020 r. interpretację indywidualną nr 0112-KDIL1-2.4012.324.2020.1.AG, w której uznał, iż, w świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia jest prawidłowe. Po zapoznaniu się z aktami sprawy, Szef Krajowej Administracji Skarbowej stwierdza, że interpretacja indywidualna z dnia 6 października 2020 r. nr 0112-KDIL1-2.4012. 324.2020.1.AG wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej nie jest prawidłowa, dlatego też uzasadnione jest dokonanie jej zmiany. Zdaniem Szefa Krajowej Administracji Skarbowej stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego wyrażone we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej jest nieprawidłowe. Szef Krajowej Administracji Skarbowej wskazuje co następuje. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Stosowanie do art. 41 ust. 1 ustawy o VAT stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. W myśl art. 146aa pkt 1 ustawy o VAT, w okresie od dnia 1 stycznia 2019 r. do końca roku następującego po roku, dla którego wartość relacji, o której mowa w art. 38a pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, jest nie większa niż 43% oraz wartość, o której mowa w art. 112aa ust. 5 tej ustawy, jest nie mniejsza niż - 6% stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%. Zarówno w treści ustawy o VAT, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi bądź zwolnienie od podatku. Zgodnie z art. 83 ust. 1 pkt 26 ustawy o VAT stawkę podatku w wysokości 0% stosuje się do dostaw sprzętu komputerowego: a)  dla placówek oświatowych, b)  dla organizacji humanitarnych, charytatywnych lub edukacyjnych w celu dalszego nieodpłatnego przekazania placówkom oświatowym ‒    przy zachowaniu warunków, o których mowa w ust. 13-15. Na podstawie art. 83 ust. 13 ustawy o VAT opodatkowaniu stawką podatku w wysokości 0% podlegają towary wymienione w załączniku nr 8 do ustawy. W myśl art. 83 ust. 14 ustawy o VAT dokonujący dostawy, o której mowa w ust. 1 pkt 26, stosuje stawkę podatku 0%, pod warunkiem: 1)  posiadania stosownego zamówienia potwierdzonego przez organ nadzorujący daną placówkę oświatową, zgodnie z odrębnymi przepisami - w przypadku dostawy, o której mowa w ust. 1 pkt 26 lit. a; 2)  posiadania kopii umowy o nieodpłatnym przekazaniu sprzętu komputerowego placówce oświatowej oraz posiadania stosownego zamówienia potwierdzonego przez organ nadzorujący placówkę oświatową, zgodnie z odrębnymi przepisami - w przypadku dostawy, o której mowa w ust. 1 pkt 26 lit. b. Stosowanie do art. 83 ust. 15 ustawy o VAT dostawca obowiązany jest przekazać kopię dokumentów, o których mowa w ust. 14, do właściwego urzędu skarbowego. W załączniku nr 8 do ustawy o VAT, stanowiącym wykaz towarów, których dostawa jest opodatkowana stawką 0% na podstawie art. 83 ust. 1 pkt 26 wymieniono: 1.  Jednostki centralne komputerów, serwery, monitory, zestawy komputerów stacjonarnych 2.  Drukarki 3.  Skanery 4.  Urządzenia komputerowe do pism Braille`a (dla osób niewidomych i niedowidzących) 5.  Urządzenia do transmisji danych cyfrowych (w tym koncentratory i switche sieciowe, routery i modemy). Zgodnie z art. 43 ust. 9 ustawy o VAT przez placówki oświatowe, o których mowa w ust. 1 pkt 13 oraz w art. 83, rozumie się szkoły i przedszkola publiczne i niepubliczne, szkoły wyższe i placówki opiekuńczo-wychowawcze. Wątpliwości Wnioskodawcy przedstawione we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczą opodatkowania podatkiem VAT (wysokości stawki podatku VAT) dostawy sprzętu komputerowego dla określonych placówek, które w swoich strukturach mają szkoły. W pierwszej kolejności Szef KAS zauważa, iż definicja placówek oświatowych zawarta w § 10a ust. 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 marca 2020 r. w sprawie towarów i usług, dla których obniża się stawkę podatku od towarów i usług, oraz warunków stosowania stawek obniżonych (Dz. U. z 2020 r., poz. 527, z późn. zm.), dalej: rozporządzenie, dotyczy towarów, o których mowa w ust. 1 tego przepisu, tj. przekazania (darowizny), którego przedmiotem są komputery przenośne, wyłącznie laptopy i tablety i na potrzeby tych przepisów wprowadzono definicję placówek oświatowych zawartą w § 10a ust. 3 rozporządzenia, która nie powinna być stosowana do dostaw towarów, o których mowa w art. 83 ust. 1 pkt 26 ustawy o VAT. Paragraf 10a ust. 3 rozporządzenia to przepis wyjątkowy, obowiązujący czasowo i dotyczący wyłącznie nieodpłatnego przekazania (darowizny), którego przedmiotem są komputery przenośne, wyłącznie laptopy i tablety. Brak jest zatem podstaw do stosowania pojęć wynikających z tych regulacji rozszerzająco do innych niż wymienione w nich transakcji. Inny jest bowiem cel i zakres stosowania stawki podatku VAT w wysokości 0% na podstawie § 10a ust. 1 rozporządzenia (nieodpłatne przekazania w związku z pandemią COVID na rzecz określonych w tym przepisie podmiotów – ujęte w rozdziale 5 rozporządzenia dotyczącym czasowego obniżenia stawki), a inny na podstawie art. 83 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy o VAT (dostawa odpłatna sprzętu komputerowego w „normalnych warunkach” na rzecz zdefiniowanych w art. 43 ust. 9 ustawy o VAT podmiotów). Kwestia zatem spełnienia przez Wnioskodawcę warunków podmiotowych do zastosowania stawki 0% wymaga oceny na podstawie przepisów ustawy o VAT, a nie na podstawie przepisów rozporządzenia. Zgodnie z przywołanym już powyżej art. 43 ust. 9 ustawy o VAT ustawodawca przez placówki oświatowe, o których mowa w ust. 1 pkt 13 oraz w art. 83, rozumie szkoły i przedszkola publiczne i niepubliczne, szkoły wyższe i placówki opiekuńczo-wychowawcze. Przepis ten odnosi się zatem do: ‒    szkół i przedszkoli publicznych i niepublicznych określonych w art. 2 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe (Dz. U. z 2020 r., poz. 910, z późn. zm.), ‒    szkół wyższych, o których mowa w ustawie z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2020 r. poz. 85, z późn. zm.), ‒    placówek opiekuńczo-wychowawczych, o których mowa w ustawie z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej (Dz. U. z 2020 r., poz. 821, z późn. zm.) Wymienione przez Wnioskodawcę placówki (młodzieżowy ośrodek socjoterapii, specjalne ośrodki szkolno-wychowawcze, centra kształcenia ustawicznego), na rzecz których ma być dostarczony sprzęt komputerowy jako takie nie są zatem podmiotami, dla których dostawy mogą korzystać ze stawki podatku w wysokości 0%, gdyż nie zostały wymienione w art. 43 ust. 9 ustawy o VAT. Dodatkowo okoliczność tę wzmacnia fakt, że Wnioskodawca w opisie zdarzenia przyszłego sam wskazuje, że jednostki na rzecz których planowany jest zakup sprzętu komputerowego nie są placówkami opiekuńczo-wychowawczymi w rozumieniu ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej (Dz. U. z 2020 r., poz. 821, z późn. zm.) jak również formalnie i literalnie analizując przepisy prawa jednostki te, nie są jednostkami, o których mowa w art. 2 pkt 1 i 2 ustawy Prawo oświatowe, tj. przedszkolami i szkołami, jednak w ich strukturach funkcjonują szkoły. Wnioskodawca wskazał, że planuje poza zakupem sprzętu komputerowego, w tym także określonego w załączniku nr 8 do ustawy o VAT dla szkół, przedszkoli przeznaczyć go również dla młodzieżowego ośrodka socjoterapii, specjalnych ośrodków szkolno-wychowawczych oraz centrów kształcenia ustawicznego. Zatem sprzęt komputerowy, o którym mowa w załączniku nr 8 do ustawy VAT, nie będzie wykorzystywany wyłącznie przez szkoły/placówki opiekuńczo-wychowawcze działające w ramach młodzieżowego ośrodka socjoterapii, specjalnych ośrodków szkolno-wychowawczych czy centr kształcenia ustawicznego, ale będzie wykorzystywany przez podmioty takie jak młodzieżowy ośrodek socjoterapii, specjalne ośrodki szkolno-wychowawcze, czy centra kształcenia ustawicznego (podmioty które nie zostały objęte zakresem pojęciowym placówki oświatowej w rozumieniu przepisów ustawy o VAT). We wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej brak jest bowiem informacji, iż dany sprzęt komputerowy będzie faktycznie przeznaczony wyłącznie dla szkół działających w ramach młodzieżowego ośrodka socjoterapii, specjalnych ośrodków szkolno-wychowawczych czy centr kształcenia ustawicznego. We wniosku o wydanie interpretacji Wnioskodawca wskazał, że sprzęt będzie przeznaczony dla tych podmiotów. Zatem dostawa sprzętu komputerowego na rzecz młodzieżowego ośrodka socjoterapii, specjalnych ośrodków szkolno-wychowawczych, czy centr kształcenia ustawicznego, która to dostawa nie jest jak wynika z opisu zdarzenia przyszłego przeznaczona wyłącznie do przekazania i użytkowania w szkołach (placówkach opiekuńczo-wychowawczych) skutkuje – w ocenie Szefa KAS – brakiem spełnienia warunku podmiotowego dla skorzystania z 0% stawki podatku VAT na podstawie art. 83 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy o VAT. Reasumując - dostawa sprzętu komputerowego, o którym mowa w załączniku nr 8 do ustawy o VAT na rzecz Ośrodka A., Specjalnych Ośrodków Szkolno-Wychowawczych, Centrów Kształcenia Ustawicznego podlega opodatkowaniu 23 % stawką podatku VAT stosownie do art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146aa pkt 1ustawy VAT. W związku z powyższym, stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym dostawa sprzętu komputerowego, o którym mowa w załączniku nr 8 do ustawy o VAT winna być opodatkowana wg stawki 0%, gdyż dokonywana jest dla placówek oświatowych w rozumieniu art. 43 ust. 9 ustawy o VAT, Szef KAS uznał za nieprawidłowe. Zgodnie z art. 14e § 1 pkt 1 ustawy Ordynacja podatkowa, Szef KAS może, z urzędu, zmienić wydaną interpretację indywidualną, jeżeli stwierdzi jej nieprawidłowość, uwzględniając w szczególności orzecznictwo sądów, Trybunału Konstytucyjnego lub Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Przepis ten nie zawiera ograniczeń czasowych, co oznacza, że jeśli stwierdzona zostanie nieprawidłowość wydanej interpretacji indywidualnej, Szef Krajowej Administracji Skarbowej może, z urzędu, zmienić ją w dowolnym czasie. Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź straci swą aktualność. Należy wskazać, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, to interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Interpretacja dotyczy stanów faktycznych lub zdarzeń przyszłych przedstawionych przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stosownie do art. 14k § 1 ustawy – Ordynacja podatkowa zastosowanie się przez wnioskodawcę do otrzymanej interpretacji indywidualnej przed jej zmianą, stwierdzeniem jej wygaśnięcia lub przed doręczeniem organowi podatkowemu odpisu prawomocnego orzeczenia sądu administracyjnego uchylającego interpretację indywidualną nie może szkodzić wnioskodawcy, jak również w przypadku nieuwzględnienia jej w rozstrzygnięciu sprawy podatkowej. Powołany przepis ustanawia tzw. zasadę nieszkodzenia, która jest wyrazem funkcji gwarancyjnej (ochronnej) instytucji interpretacji indywidualnej i której szczegółowa treść została uregulowana w art. 14k-14n ww. ustawy. Skorzystanie z mocy ochronnej interpretacji indywidualnej oznacza: brak odpowiedzialności z kodeksu karnego skarbowego, brak naliczania odsetek za zwłokę, oraz w przypadku, gdy zobowiązanie nie zostało prawidłowo wykonane w wyniku zastosowania się do interpretacji oraz skutki podatkowe związane ze zdarzeniem, któremu odpowiada stan faktyczny będący przedmiotem interpretacji, miały miejsce po doręczeniu interpretacji indywidualnej - zwolnienie z obowiązku zapłaty podatku w zakresie wynikającym ze zdarzenia będącego przedmiotem interpretacji. Z mocy ochronnej interpretacji indywidualnej, która została zmieniona, wnioskodawca może nadal korzystać w odniesieniu do rozliczeń podatkowych dokonywanych za okres do końca roku, kwartału następującego po kwartale lub miesiąca następującego po miesiącu (w zależności od okresu rozliczenia podatku), w którym doręczono wnioskodawcy zmienioną interpretację indywidualną lub stwierdzono jej wygaśnięcie albo doręczono organowi podatkowemu odpis orzeczenia sądu administracyjnego uchylającego interpretację indywidualną ze stwierdzeniem jego prawomocności (por. art. 14m § 2 ustawy – Ordynacja podatkowa). Warunkiem skorzystania z ww. ochrony jest zastosowanie się do interpretacji (zob. art. 14k § 1 i art. 14m § 1 ustawy – Ordynacja podatkowa) oraz złożenie przez podatnika wniosku, o którym mowa w art. 14m § 3 ustawy – Ordynacja podatkowa, w trakcie trwania postępowania podatkowego. Organy podatkowe bowiem nie uwzględniają z urzędu interpretacji prawa podatkowego. Zgodnie z art. 14na ustawy – Ordynacja podatkowa, przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: 1)  z zastosowaniem art. 119a; 2)  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3)  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 ustawy – Ordynacja podatkowa). Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne. POUCZENIE Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia (art. 3 § 2 pkt 4a, art. 13 § 1 i § 2 i art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, z późn. zm.). Skargę wnosi się za pośrednictwem Szefa Krajowej Administracji Skarbowej (którego działanie jest przedmiotem skargi): ‒    w dwóch egzemplarzach, na adres: Ministerstwo Finansów, ul. Świętokrzyska 12, 00‑916 Warszawa (art. 47 § 1 i art. 54 § 1 ww. ustawy) lub ‒    w formie dokumentu elektronicznego bez dołączania odpisów, zawierającą adres elektroniczny oraz podpisaną kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym, na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Ministerstwa Finansów na platformie ePUAP: /bx1qpt265q/SkrytkaESP (art. 46 § 2a, art. 47 § 3 i art. 54 § 1a ww. ustawy). Datą wniesienia skargi w formie dokumentu elektronicznego jest określona w urzędowym poświadczeniu odbioru data jej wprowadzenia do systemu teleinformatycznego Ministerstwa Finansów (art. 83 § 5 ww. ustawy). Zgodnie z art. 57a ww. ustawy skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.