ITPP1/443-289a/12/MN

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 5 marca 2012 r. (data wpływu 9 marca 2012 r.) uzupełnionym w dniu 6 czerwca 2012 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku opodatkowania sprzedaży nieruchomości gruntowych – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 9 marca 2012 r. został złożony wniosek, uzupełniony w dniu 6 czerwca 2012 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży nieruchomości gruntowych. W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe. W dniu 11 lipca 2008 r. Wnioskodawca wraz z pozostałymi trzema współwłaścicielami dokonali sprzedaży dwóch nieruchomości rolniczych na rzecz Spółki, otrzymując w dniu podpisania aktu notarialnego 15% ustalonej ceny sprzedaży. Działki stanowiły składniki majątku osobistego współwłaścicieli, nabyte na własne potrzeby, nie zaś w celu prowadzenia działalności handlowej. Kupujący zobowiązał się pozostałą kwotę zapłacić do dnia 31 lipca 2009 r., poddając się rygorowi egzekucji przewidzianej w art. 777 § 1 pkt 4 Kpc. W celu zabezpieczenia nieuiszczonej części ceny sprzedaży ustanowiono na obu nieruchomościach hipoteki łączne umowne na rzecz zbywców. Zbywcy w dniu sprzedaży nie podlegali podatkowi dochodowemu ani podatkowi od towarów i usług. Nabywcy nieruchomości nie dotrzymali warunków umowy i nie zapłacili pozostałej kwoty, w związku z tym Wierzyciele złożyli u Komornika Sądowego wniosek o wszczęcie egzekucji. W wyniku działań komorniczych doprowadzono do licytacji publicznej obu nieruchomości. Postanowieniem Sądu Rejonowego z dnia 19 stycznia 2011 r. oraz z dnia 30 maja 2011 r. dokonano przysądzenia obu nieruchomości Wierzycielom, na zasadach współwłasności, gdyż cena nabycia znajdowała pokrycie w ich wierzytelnościach. Kwota wierzytelności wszystkich Współwłaścicieli znacznie przewyższa wartość obu działek, wynikającą z ceny nabycia ich w drodze licytacji. Działki stanowiły składniki majątku osobistego Wnioskodawcy oraz pozostałych współwłaścicieli, nabyte na własne potrzeby, nie zaś w celu prowadzenia działalności handlowej. W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie. Czy w związku z przejęciem ww. nieruchomości w zamian za część wierzytelności, obecni Współwłaściciele będą zobowiązani do zapłaty podatku od towarów i usług w przypadku jej sprzedaży? Zdaniem Wnioskodawcy, biorąc pod uwagę przedstawione okoliczności sprawy, przyszła dostawa wymienionych działek nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W niniejszej sprawie kluczowe znaczenie ma treść art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług. Dostawa będzie dokonywana przez osoby nieprowadzące działalności gospodarczej. Sprzedaż nieruchomości nastąpi jednorazowo i bez zamiaru wykonania jej w sposób częstotliwy. Działki zostały nabyte na własne potrzeby (z majątku osobistego i na cele osobiste), nie zaś z przeznaczeniem do działalności handlowej. Stanu tego nie zmienia fakt, że przedmiotowe działki zostały „ponownie nabyte” - przejęte w zamian a wierzytelności od dłużnika. Na uwagę zasługuje fakt, że są to te same działki, zatem przyszła sprzedaż tych działek nie może skutkować uznaniem sprzedających za podatnika VAT. Ponadto, zmiana planu zagospodarowania przestrzennego, a zarazem przeznaczenie gruntu z rolniczego na przeznaczony pod zabudowę usługowo-handlową, nastąpiła w dniu 25 czerwca 2010 r., czyli w czasie kiedy znajdował się on w posiadaniu Spółki, współwłaściciele nieruchomości nie podejmowali i nie będą podejmować żadnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, polegających na angażowaniu środków finansowych. W ocenie Wnioskodawcy sprzedaż przedmiotowych działek nastąpi w ramach zarządu majątkiem prywatnym i nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Stanowisko takie potwierdza również ETS w wyroku z dnia 15 września 2011 r. w połączonych sprawach C-180/10 i C-181 /10. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z dyspozycją art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez dostawę towarów, stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Pod pojęciem towaru rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii (art. 2 pkt 6 ww. ustawy). Według art. 45 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964, Nr 16, poz. 93 ze zm.), rzeczami w rozumieniu niniejszego kodeksu są tylko przedmioty materialne. W myśl art. 46 § 1 ww. Kodeksu, nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności Nie każda czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu powołanego art. 7 podlega opodatkowaniu, ale tylko taka, która wykonana jest przez podmiot, który w związku z jej realizacją występuje w charakterze podatnika podatku od towarów i usług. W świetle zapisów art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza – zgodnie z ust. 2 powołanego artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Aby dostawę towarów uznać za działalność gospodarczą, należy wykazać, że w momencie jej realizacji podatnik miał zamiar dokonywać takie czynności wielokrotnie, a sprzedawane towary zostały nabyte w celu wykorzystania w działalności gospodarczej. Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług – w świetle powyższych przepisów - jest łączne spełnienie dwóch przesłanek: po pierwsze czynność winna być ujęta w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – musi być zrealizowana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że osoba fizyczna nieprowadząca regularnej, czy zorganizowanej działalności gospodarczej, dokonująca jednorazowej lub okazjonalnych transakcji, nie występuje w charakterze podatnika od towarów i usług. Zatem jeśli osoba fizyczna dokonuje sprzedaży swojego majątku osobistego (np. działek gruntu), a czynność ta wykonywana jest okazjonalnie i nie zmierza do nadania jej stałego charakteru, nie oznacza prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług. Z przedstawionego we wniosku opisu wynika, iż w dniu 11 lipca 2008 r. Wnioskodawca wraz z pozostałymi trzema współwłaścicielami dokonali sprzedaży dwóch nieruchomości rolnych na rzecz Spółki, otrzymując w dniu podpisania aktu notarialnego 15% ustalonej ceny sprzedaży. Działki stanowiły składniki majątku osobistego współwłaścicieli, nabyte na własne potrzeby, nie zaś w celu prowadzenia działalności handlowej. Kupujący zobowiązał się pozostałą kwotę zapłacić do dnia 31 lipca 2009 r., poddając się rygorowi egzekucji przewidzianej w art. 777 § 1 pkt 4 Kpc. Nabywcy nieruchomości nie dotrzymali warunków umowy i nie zapłacili pozostałej kwoty. W wyniku działań komorniczych doprowadzono do licytacji publicznej obu nieruchomości. Postanowieniem Sądu Rejonowego z dnia 19 stycznia 2011 r. oraz z dnia 30 maja 2011 r. dokonano przysądzenia obu nieruchomości Wierzycielom, na zasadach współwłasności, gdyż cena nabycia znajdowała pokrycie w ich wierzytelnościach. Działki stanowiły składniki majątku osobistego Wnioskodawcy oraz pozostałych współwłaścicieli, nabyte na własne potrzeby, nie zaś w celu prowadzenia działalności handlowej. Biorąc pod uwagę przedstawione zdarzenie przyszłe oraz treść powołanych przepisów należy stwierdzić, że pomimo, iż grunty spełniają pojęcie towarów zdefiniowanych w art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy, z okoliczności sprawy nie wynika, aby przy planowanej transakcji sprzedaży opisanych nieruchomości działał Pan w charakterze handlowca. Zatem planując ich sprzedaż, w tym konkretnym przypadku, korzystać będzie Pan z przysługującego prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, do której unormowania ustawy o podatku od towarów i usług nie mają zastosowania. Reasumując należy stwierdzić - mając również na uwadze aktualne orzecznictwo sądowe [w tym wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby (C-180/10) i Emilian Kuć, Halina Jeziorska-Kuć (C-181/10)] - że sprzedaż przedmiotowych działek nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż brak jest normatywnych przesłanek, aby uznać Pana za podatnika tego podatku. Podkreślić należy, iż powyższe orzeczenie TSUE wyznacza aktualnie kierunki interpretacyjne i stanowi podstawę orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego i Wojewódzkich Sądów Administracyjny, np. NSA z dnia 18 października 2011 r. (sygn. akt I FSK 1536/10), z dnia 9 listopada 2011 r. (sygn. akt I FSK 1658/11), z dnia 9 listopada 2011 r. (sygn. akt. I FSK 1656/11) oraz WSA z dnia 1 grudnia 2011 r. (sygn. akt I SA/Po 670/11), z dnia 14 grudnia 2011 r. (sygn. akt I SA/Po 730/11), które zapadły na tle wyroku Trybunału. Z powyższych wyroków wynika, że podejmowanie zorganizowanych działań, takich jak podział gruntu na mniejsze działki, uzbrojenie terenu, wydzielenie dróg wewnętrznych, uzyskanie przed sprzedażą decyzji o warunkach zabudowy, wykonywanie czynności marketingowych, świadczy o tym, że czynności te przybierają formę zawodową (profesjonalną), a ponieważ w przedmiotowej sprawie nie mamy do czynienia ze zbiorem tych zorganizowanych działań – planowana przez Pana sprzedaż działek – nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Podkreślić należy, iż niniejsza interpretacja została wydana w oparciu o przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe, co oznacza, iż w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Końcowo wskazać należy, iż niniejsza interpretacja dotyczy podatku od towarów i usług i odnosi się wyłącznie do Pana indywidualnej sprawy, natomiast wniosek w części dotyczącej opodatkowania planowanej sprzedaży podatkiem dochodowym od osób fizycznych, jak również odnoszącej się do sytuacji prawnopodatkowej pozostałych wspólników zostanie załatwiony odrębnymi rozstrzygnięciami. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska Nr 10, 70-561 Szczecin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.