ITPP2/443-224/12/AW

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 22 lutego 2012 r. (data wpływu), uzupełnionym w dniu 7 maja 2012 r. (data wpływu), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wyłączenia z opodatkowania dostawy działki - jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 22 lutego 2012 r. został złożony wniosek, uzupełniony w dniu 7 maja 2012 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wyłączenia z opodatkowania dostawy działki. W przedmiotowym wniosku oraz jego uzupełnieniu, zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe. W 2007 r. nabył Pan wraz z żoną i 4 innymi wspólnikami 4,9 ha gruntów ornych. Zamierzał Pan, po podziale i przekształceniu nieruchomości na działki budowlane, sprzedać część działek, a na części w przyszłości „pobudować się” i osiedlić z uwagi na walory okolicy. Po podzieleniu gruntu i uzyskaniu decyzji o warunkach zabudowy, w latach 2009 i 2010 sprzedał Pan swoje udziały w działkach (...). Z tytułu dokonania powyższych czynności powstał obowiązek odprowadzenia podatku od towarów i usług. Jako osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej nie wiedział Pan, iż w myśl prawa jest zobowiązany do zapłaty należnego podatku od sprzedaży podzielonych i przekształconych działek. O obowiązku tym dowiedział się już po zaistniałych zdarzeniach i w związku z tym, na początku tego roku, w oparciu o instytucję „czynnego żalu”, uregulował w całości zobowiązania podatkowe wraz z należnymi odsetkami. Realizując zamiar, który miał od początku, t.j. „pobudowania się i osiedlenia w przepięknej okolicy”, w czerwcu 2010 r. odkupił od wspólników działkę o numerze 511/9 o powierzchni 1.663 m2. Działka ta jest własnością prywatną Pana i żony i wchodzi w skład wspólnoty majątkowej. W odniesieniu do niej nie były dokonywane żadne przekształcenia i działania marketingowe, a wszelkie podatki i opłaty prawne związane z jej zakupem zostały opłacone. Jednak w związku z faktem, iż zobowiązania podatkowe z tytułu zaległego podatku od towarów i usług wyniosły znaczną kwotę (około 55.000 zł), jest Pan zmuszony sprzedać posiadaną w ramach majątku prywatnego działkę, aby pokryć koszty zapłaconego podatku. Przeznaczenie działki 511/9 określa ostateczna decyzja wydana w dniu 9 czerwca 2009 r. przez Wójta Gminy U., ustalająca warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na podziale działki numer 511 (z której powstała działka numer 511/9) oraz budowie domów jednorodzinnych wraz z garażami oraz budynkami gospodarczymi na działkach powstałych w wyniku podziału. Z decyzji tej wynika również, że nieruchomość ta nie wymaga uzyskania zgody na przeznaczenie gruntów na cele nierolnicze. Z wypisu z rejestru gruntów księgi wieczystej oraz wyrysu z mapy ewidencyjnej dla przedmiotowej działki, wydanego przez Starostę Powiatu S. w dniu 7 października 2009 r., wynika, że działka ta w ewidencji gruntów oznaczona jest jako grunty orne. Od momentu zakupu działki nie dokonał Pan oraz nie zamierza dokonywać żadnych czynności w celu przygotowania jej do sprzedaży typu uzbrojenie, wystąpienie o wydanie warunków zabudowy, itp., gdyż była ona już uzbrojona i z warunkami zabudowy. Działka została zgłoszona do sprzedaży na podstawie umowy pośrednictwa w sprzedaży prawa do nieruchomości, z klauzulą wyłączności, zawartej z biurem nieruchomości, które realizuje wszelkie czynności. W latach 2011 i 2012 nie sprzedał Pan żadnej działki. Jako zarejestrowany podatnik VAT, nieprowadzący działalności gospodarczej, w przyszłości zamierza - jeżeli pojawi się taka okazja - kupować bądź, sprzedawać inne działki i odprowadzać od tych transakcji podatek od towarów i usług, lecz czynności te nie będą miały nic wspólnego z działką 511/9, która od początku była przeznaczona wyłącznie do celów prywatnych i z takim zamiarem ją Pan nabył. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy jest Pan zobowiązany do odprowadzenia podatku z tytułu sprzedaży przedmiotowej działki (511/9), wchodzącej w skład majątku prywatnego, która od początku nie była przeznaczona do obrotu gospodarczego, tylko do prywatnych celów? Zdaniem Wnioskodawcy, z tytułu sprzedaży tej działki nie jest zobowiązany do odprowadzenia podatku od towarów i usług. Wskazał Pan, iż w związku ze sprzedażą innych działek obowiązek taki wystąpił, ponieważ niebędąc zarejestrowanym jako prowadzący działalność gospodarczą, de facto wykonywał działania w sposób częstotliwy, charakteryzujące się znamionami działalności gospodarczej w rozumieniu przepisu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o podatku od towarów i usług. Podkreślił, że w świetle tego samego artykułu o zakwalifikowaniu danej czynności do działań o charakterze działalności gospodarczej decyduje zamiar, oraz charakter wykonywanej czynności - jednorazowy bądź częstotliwy. W przypadku działki 511/9 zamiar został jednoznacznie wyrażony i uargumentowany, a czynność sprzedaży, zasadniczo inna od dokonywanych wcześniej, dokonana zostanie w sposób jednorazowy. Wskazał Pan również, iż działka ta jest wyłącznie prywatną własnością w przeciwieństwie do poprzednich, które były współwłasnością grupy wspólników. Na poparcie przedstawionego stanowiska zacytował fragment interpretacji indywidualnej nr IPPP3/443-57/10-5/LK wydanej w dniu 22 kwietnia 2010 r. przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z dyspozycją art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii, o czym stanowi art. 2 pkt 6 ww. ustawy. Według art. 45 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964, Nr 16, poz. 93 ze zm.), rzeczami w rozumieniu niniejszego kodeksu są tylko przedmioty materialne. W myśl art. 46 § 1 ww. Kodeksu, nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności. Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Nie każda czynność stanowiąca dostawę, w rozumieniu art. 7 powołanej wyżej ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług. W świetle zapisów art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza – zgodnie z ust. 2 powołanego artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Aby dostawę towarów uznać za działalność gospodarczą, należy wykazać, że w momencie jej realizacji podatnik miał zamiar dokonywać takie czynności wielokrotnie, a sprzedawane towary zostały nabyte w celu wykorzystania w działalności gospodarczej. Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług – w świetle powyższych przepisów - jest łączne spełnienie dwóch przesłanek: po pierwsze czynność winna być ujęta w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – musi być zrealizowana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że osoba fizyczna nieprowadząca regularnej, czy zorganizowanej działalności gospodarczej, dokonująca jednorazowej lub okazjonalnych transakcji, nie występuje w charakterze podatnika od towarów i usług. Zatem jeśli osoba fizyczna dokonuje sprzedaży swojego majątku osobistego (np. działek gruntu), a czynność ta wykonywana jest okazjonalnie i nie zmierza do nadania jej stałego charakteru, nie oznacza prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług. Zaznaczyć należy również, że nie ma przeszkód prawnych uniemożliwiających podatnikowi prowadzącemu działalność gospodarczą, wyłączenia z opodatkowania podatkiem od towarów i usług części majątku przeznaczonego do celów prywatnych. Sprzedaż takiego majątku nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a sprzedawca nie występuje w odniesieniu do sprzedaży tej części majątku jako podatnik tego podatku. Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, iż w 2007 r. nabył Pan wraz z żoną i 4 innymi wspólnikami 4,9 ha gruntów ornych. Zamierzał Pan, po podziale i przekształceniu nieruchomości na działki budowlane, sprzedać część działek, a na części wznieść dom i osiedlić się. W latach 2009 i 2010, po podzieleniu gruntu i uzyskaniu decyzji o warunkach zabudowy, sprzedał Pan swoje udziały w działkach (500/1452), a w 2012 r. zapłacił należny z tego tytułu podatek od towarów i usług wraz z odsetkami. Realizując zamiar wniesienia domu, w czerwcu 2010 r. odkupił od wspólników działkę nr 511/9 o powierzchni 1.663 m2. Działka ta jest własnością prywatną Pana i żony i wchodzi w skład wspólnoty majątkowej. W odniesieniu do niej nie były dokonywane żadne przekształcenia i działania marketingowe. Ze względu na sytuację życiową jest Pan zmuszony sprzedać posiadaną w ramach majątku prywatnego działkę. Przeznaczenie działki 511/9 określa ostateczna decyzja wydana w dniu 9 czerwca 2009 r. przez Wójta Gminy, ustalająca warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na podziale działki numer 511, z której powstała działka numer 511/9 oraz budowie domów jednorodzinnych wraz z garażami oraz budynkami gospodarczymi na działkach powstałych w wyniku podziału. W związku z tym, że w momencie nabycia działka była już uzbrojona i z warunkami zabudowy nie dokonał Pan żadnych czynności w celu przygotowania jej do sprzedaży. Działka została zgłoszona do sprzedaży na podstawie umowy pośrednictwa w sprzedaży prawa do nieruchomości, z klauzulą wyłączności, zawartej z biurem nieruchomości. W latach 2011 i 2012 nie sprzedał Pan żadnej działki. Jako zarejestrowany podatnik VAT, nieprowadzący działalności gospodarczej, w przyszłości zamierza - jeżeli pojawi się taka okazja - kupować bądź sprzedawać inne działki i odprowadzać od tych transakcji podatek od towarów i usług, lecz czynności te nie będą miały nic wspólnego z działką 511/9, która od początku była przeznaczona wyłącznie do celów prywatnych i z takim zamiarem ją Pan nabył. Mając na uwadze powyższe oraz brzmienie powołanych regulacji prawnych stwierdzić należy, iż z przedstawionych okoliczności nie wynika, aby w związku z planowaną dostawą działki 511/9 działał Pan w charakterze handlowca. Skoro - jak wskazał Pan we wniosku - nabył ją w 2010 r. z zamiarem wybudowania domu i zamieszkania w nim, a jedynie wskutek zmiany planów życiowych nastąpi zbycie tej nieruchomości, to w zakresie tej transakcji nie można uznać Pana za podatnika podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy. Nabycie ww. działki miało cel osobisty, niezwiązany z działalnością w zakresie handlu nieruchomościami, a jedyną czynnością podjętą w celu jej zbycia jest zawarcie z biurem nieruchomości umowy pośrednictwa w sprzedaży. W świetle powyższego Pana aktywność w zakresie zbycia tej działki nie jest porównywalna do działań wykonywanych w ramach profesjonalnego obrotu nieruchomościami. Zatem jej sprzedaż będzie mieścić się w zakresie zarządu majątkiem prywatnym. Reasumując należy stwierdzić, mając również na uwadze aktualne orzecznictwo sądowe [w tym wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby (C-180/10) i Emilian Kuć, Halina Jeziorska-Kuć (C-181/10)], iż sprzedaż przedmiotowej działki - pomimo tego, że dokonał Pan jako podatnik podatku od towarów i usług zbycia udziałów w nieruchomościach gruntowych, jak również nie wyklucza podobnych transakcji w przyszłości - nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż brak jest normatywnych przesłanek, aby uznać Pana za podatnika tego podatku. Podkreślić należy, iż powyższe orzeczenie TSUE wyznacza aktualnie kierunki interpretacyjne i stanowi podstawę orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego i Wojewódzkich Sądów Administracyjny, np. NSA z dnia 18 października 2011 r. (sygn. akt I FSK 1536/10), z dnia 9 listopada 2011 r. (sygn. akt I FSK 1658/11), z dnia 9 listopada 2011 r. (sygn. akt. I FSK 1656/11) oraz WSA z dnia 1 grudnia 2011 r. (sygn. akt I SA/Po 670/11), z dnia 14 grudnia 2011 r. (sygn. akt I SA/Po 730/11), które zapadły na tle wyroku Trybunału. Z powyższych wyroków wynika, że podejmowanie zorganizowanych działań, takich jak podział gruntu na mniejsze działki, uzbrojenie terenu, wydzielenie dróg wewnętrznych, uzyskanie przed sprzedażą decyzji o warunkach zabudowy, wykonywanie czynności marketingowych, świadczy o tym, że czynności te przybierają formę zawodową (profesjonalną), a ponieważ w przedmiotowej sprawie nie mamy do czynienia ze zbiorem tych zorganizowanych działań – planowana przez Pana sprzedaż działki – nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Podkreślić jednocześnie należy, iż niniejsza interpretacja została wydana w oparciu o przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe, co oznacza, iż w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Końcowo wskazuje się, że zgodnie z art. 14b § 1 ustawy - Ordynacja podatkowa, minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Mając na uwadze fakt, iż stroną wniosku o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług jest Pan, jako współwłaściciel zbywanych nieruchomości, zaznacza się, iż niniejsza interpretacja nie ma mocy wiążącej dla żony, która chcąc uzyskać interpretację indywidualną powinna wystąpić z odrębnym wnioskiem o jej udzielenie. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.