IV PZ 5/86

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia SN Z. Stypułkowska (sprawozdawca). Sędziowie SN: E. Brzeziński, S. Szymańska.SentencjaSąd Najwyższy po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa Edwarda K. przeciwko Przedsiębiorstwu Budownictwa Komunalnego w Z. o wynagrodzenie na skutek zażalenia powoda na postanowienie Sądu Wojewódzkiego w Jeleniej Górze z dnia 25 listopada 1985 r.postanowił uchylić zaskarżone postanowienie.Uzasadnienie faktyczneSąd Wojewódzki w Jeleniej Górze Wydział I Cywilny postanowieniem z dnia 25 listopada 1985 r. uznał swą niewłaściwość i sprawę przekazał do rozpoznania Sądowi Wojewódzkiemu - Sądowi Pracy i Ubezpieczeń Społecznych we Wrocławiu.Sąd bowiem uznał, że sprawa niniejsza jest sprawą z zakresu prawa pracy, gdyż powód dochodzi wynagrodzenia za stosowanie jego pracowniczych projektów wynalazczych, które jako pracownik pozwanego Przedsiębiorstwa zgłosił w swoim zakładzie pracy. W myśl zaś przepisów ustawy z dnia 18 kwietnia 1985 r. o rozpoznawaniu przez sądy spraw z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych (Dz. U. Nr 20, poz. 85) sprawy z zakresu prawa pracy powierza się sądom pracy stanowiącym odrębne jednostki organizacyjne sądów rejonowych (art. 1 ust. 1 pkt 1) oraz sądom pracy i ubezpieczeń społecznych stanowiącym odrębne jednostki organizacyjne sądów wojewódzkich (art. 1 ust. 1 pkt 2). Zgodnie z art. 17 pkt 2 k.p.c. sprawy o ochronę praw autorskich należą do właściwości sądu wojewódzkiego.Powód w zażaleniu wnosi o uchylenie zaskarżonego postanowienia.Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy zważył, co następuje:Stwierdzić przede wszystkim należy, iż przedmiotem żądania w niniejszej sprawie jest roszczenie o wynagrodzenie za stosowanie pracowniczego projektu wynalazczego, a więc roszczenie dotyczące praw majątkowych o charakterze cywilnoprawnym.Źródłem prawa twórcy do wynagrodzenia jest dokonanie przez niego projektu wynalazczego i jego zastosowanie w rozumieniu przepisów prawa wynalazczego. Prawo pracy kwestii tych nie reguluje, gdyż umowa o pracę - bez względu na to, jak szeroko należałoby pojmować zakres obowiązków pracowniczych - nie może być źródłem zobowiązania pracownika do dokonania projektu wynalazczego.Ponadto, uznanie projektu wynalazczego za pracowniczy nie jest uzależnione wyłącznie od zatrudnienia twórcy tego projektu przez jednostkę gospodarki uspołecznionej, w której projekt został zgłoszony. Projekt wynalazczy bowiem może być uznany za pracowniczy, jeżeli został dokonany - w wyniku zlecenia lub przy pomocy jednostki gospodarki uspołecznionej - przez twórcę nie będącego pracownikiem tej jednostki (art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 19 października 1972 r. o wynalazczości - jedn. tekst: Dz. U. z 1984 r. Nr 33, poz. 177). Twórcy przysługuje wówczas prawo żądania zawarcia z nim umowy o uczestniczenie w pracach związanych z realizacją jego projektu, gwarantującej mu szereg uprawnień z zakresu prawa pracy (art. 96 ust. 2 i ust. 3 cytowanej ustawy). Przepisy te mają na celu ochronę prawa twórcy do uczestniczenia w realizacji jego projektu w postaci uregulowania nawiązującego do instytucji prawa pracy. To szczególne uregulowanie prawa wynalazczego potwierdza tezę, iż roszczenia cywilnoprawne związane z dokonaniem i zastosowaniem pracowniczego projektu wynalazczego nie są roszczeniami z dziedziny prawa pracy.Wynika to także z wykładni przepisu art. 110 ustawy o wynalazczości, który ustanawiając sąd wojewódzki jako właściwy do rozpoznawania roszczeń o wynagrodzenie za pracowniczy projekt wynalazczy przewidział odpowiednie stosowanie w tych sprawach przepisów kodeksu postępowania cywilnego w sprawach o roszczenia pracowników. Odpowiednie stosowanie wymienionych przepisów oznacza, iż ustawodawca nie traktował spraw o wynagrodzenie za pracowniczy projekt wynalazczy jako spraw z zakresu prawa pracy.Sprawa o wynagrodzenie za pracowniczy projekt wynalazczy nie jest sprawą z zakresu prawa pracy w rozumieniu art. 476 § 1 kodeksu postępowania cywilnego - w brzmieniu nadanym temu przepisowi przez ustawę z dnia 18 kwietnia 1985 r. o zmianie ustawy - kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 20, poz. 86).Z tych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia.