Rw 67/85

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia płk C. Bakalarski (sprawozdawca). Sędziowie: płk E. Olczak, kpt W. Oziębło.Prokurator Naczelnej Prokuratury Wojskowej: płk Z. Stefaniak.SentencjaSąd Najwyższy po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 1985 r. na rozprawie sprawy Andrzeja C., skazanego nieprawomocnie za popełnienie przestępstwa określonego w art. 327 § 1 k.k. w zb. z art. 325 § 1 i 2 k.k. w zw. z art. 242 ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony PRL (Dz. U. z 1984 r. Nr 7, poz. 31) na karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, z powodu rewizji wniesionej przez obrońcę od wyroku Wojskowego Sądu Garnizonowego w N. z dnia 2 stycznia 1985 r.:rewizji obrońcy nie uwzględnił, natomiast z urzędu zmienił zaskarżony wyrok przez poprawienie kwalifikacji prawnej przypisanego oskarżonemu czynu z błędnej, tj. z art. 327 § 1 k.k. w zb. z art. 325 § 1 i 2 k.k. w zw. z art. 242 ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. powszechnym obowiązku obrony PRL (Dz. U. z 1984 r. Nr 7, poz. 81) - na prawidłową z art. 325 § 2 k.k. w zb. z art. 327 § 1 k.k. w zw. z art. 242 ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony PRL (Dz. U. z 1984 r. Nr 7, poz. 81) i przyjęcie art. 325 § 2 k.k. jako podstawy wymiaru kary -i z tymi zmianami utrzymał w mocy (...).Uzasadnienie faktyczne(...) Obrońca zarzucił wyrokowi obrazę art. 73 § 1 i 2 k.k. oraz rażącą niewspółmierność kary w stosunku do stopnia zawinienia oskarżonego (art. 387 pkt 1 i 4 k.p.k.).Na podstawie tak sformułowanych zarzutów obrońca wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku przez zawieszenie oskarżonemu warunkowo orzeczonej kary pozbawienia wolności, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania w tym zakresie.Na rozprawie przed Sądem Najwyższym przedstawiciel Naczelnej Prokuratury Wojskowej wniósł o poprawienie kwalifikacji prawnej przypisanego oskarżonemu czynu przez wyeliminowanie z przypisanego mu przestępstwa § 1 art. 325 k.k. i z tą zmianą utrzymanie zaskarżonego wyroku w mocy, natomiast obrońca poparł swoją rewizję.Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy zważył, co następuje:Artykuł 325 § 1 k.k. określa podstawowy typ przestępstwa przeciwko zasadom pełnienia służb specjalnych przewidzianych w regulaminach wojskowych, natomiast art. 325 § 2 k.k. przewiduje kwalifikowaną postać tego przestępstwa.Kwalifikowana postać przestępstwa jest bogatsza w znamiona od podstawowej, czyli zawiera znamiona typu podstawowego, a ponadto jeszcze znamiona dodatkowe.W konkretnym wypadku - oprócz znamion podstawowych przewidzianych w art. 325 § 1 k.k. - wchodzi w rachubę ponadto dodatkowe przewidziane w art. 325 § 2 k.k w postaci szkody, której wyznaczona służba miała zapobiec. Dlatego też sprawcę przestępstwa określonego w art. 325 k.k. można uznać za winnego i skazać jedynie z art. 325 § 1 lub art. 325 § 2 k.k.Z wywodów tych wynika, że ma rację przedstawiciel Naczelnej Prokuratury Wojskowej wnoszący o poprawienie kwalifikacji prawnej przypisanego oskarżonemu czynu, i dlatego wniosek jego został uwzględniony (...).