II CZ 127/84

Skład orzekającyPrzewodniczący: Sędzia SN W. Łysakowski.Sędziowie SN: B. Bladowski (sprawozdawca), M. Zakrzewska.SentencjaSąd Najwyższy Izba Cywilna i Administracyjna po rozpoznaniu w dnia 23 listopada 1984 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Zygfryda W. o ubezwłasnowolnienie Mieczysława W., na skutek zażalenia uczestnika postępowania na postanowienie Sądu Wojewódzkiego w Szczecinie z dnia 29 sierpnia 1984 r., sygn. akt I Ns 32/83,postanawia:oddalić zażalenie.Uzasadnienie faktyczneZaskarżonym postanowieniem Sąd Wojewódzki oddalił wniosek uczestnika postępowania Mieczysława W. o wyłączenie sędziów: Marii H., Barbary M. i Lidii L.-N., oparty na tej podstawie, że sędziowie ci, jako członkowie składu sądu, wydali dnia 29 czerwca 1984 r. postanowienie, mocą którego zarządzone zostało oddanie uczestnika pod obserwację w zakładzie leczniczym - bez uprzedniego jego wysłuchania, przy czym postanowienie to - jak wynika z akt sprawy - zostało następnie uchylone postanowieniem tegoż Sądu z dnia 11 października 1984 r. Wymienieni sędziowie złożyli w sprawie pisemne oświadczenia, że między nimi a uczestnikiem nie zachodzi żaden stosunek osobisty.Uczestnik Mieczysław W. wniósł w swoim zażaleniu o zmianę postanowienia z dnia 29 sierpnia 1984 r. i uwzględnienie jego wniosku o wyłączenie wymienionych sędziów od rozpoznania sprawy; także i w uzasadnieniu zażalenia upatruje on stronniczości tych sędziów w fakcie wydania przez nich niekorzystnej dla niego decyzji w sprawie niniejszej.Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy zważył, co następuje:Jak to trafnie stwierdził Sąd I instancji w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, wymienieni wyżej sędziowie nie są wyłączeni z samej ustawy (art. 48 k.p.c.), natomiast okoliczność, że byli oni członkami składu sądu, który wydał niekorzystną dla uczestnika decyzję, nie może bynajmniej stanowić przesłanki do wyłączenia ich na wniosek tego uczestnika (art. 49 k.p.c.).W tym stanie rzeczy i skoro zażalenie okazało się całkowicie bezzasadne, należało je oddalić zgodnie z art. 387 w zw. z art. 397 § 2 k.p.c.