VI KZP 11/82

UchwałaIzba Karna1982-07-08

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy dopuszczalna jest ustna modyfikacja rewizji prokuratora wniesionej na piśmie, która domaga się uchylenia wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania w postępowaniu doraźnym, poprzez żądanie orzeczenia co do istoty i wymierzenia wyższej kary pozbawienia wolności?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uchwalił, że pisemna rewizja prokuratora, domagająca się uchylenia wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania w postępowaniu doraźnym, nie może być ustnie modyfikowana przez żądanie orzeczenia co do istoty i wymierzenia wyższej kary. Rewizja skierowana przeciwko orzeczeniu o odstąpieniu od trybu doraźnego jest z mocy ustawy niedopuszczalna, a środek niedopuszczalny z mocy ustawy nie może być w żadnym zakresie modyfikowany.
Stan faktyczny
Sąd pierwszej instancji odstąpił od postępowania doraźnego. Prokurator wniósł pisemną rewizję, domagając się uchylenia wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania w postępowaniu doraźnym. Na rozprawie rewizyjnej prokurator chciał zmodyfikować rewizję, żądając orzeczenia co do istoty sprawy i wymierzenia wyższej kary pozbawienia wolności. Powstało zagadnienie prawne, czy taka modyfikacja jest dopuszczalna.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy uchwalił, że ustna modyfikacja rewizji prokuratora w opisanych okolicznościach nie jest dopuszczalna.

Pełny tekst orzeczenia

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia W. Ochman. Sędziowie: J. Borodej, R. Góral (sprawozdawca), Z. Halota (współsprawozdawca), J. Mikos, S. Pawela, W. Sutkowski.Prokurator Prokuratury Generalnej: A. Kabat.SentencjaSąd Najwyższy po rozpoznaniu przedstawionego przez skład sądzący trzech sędziów Sądu Najwyższego - na podstawie art. 390 § 2 k.p.k. i art. 30 ustawy z dnia 15 lutego 1962 r. o Sądzie Najwyższym (Dz. U. Nr 11, poz. 54 z późn. zm.) - do rozstrzygnięcia składowi siedmiu sędziów Sądu Najwyższego budzącego wątpliwości następującego zagadnienia prawnego:"Czy dopuszczalna jest modyfikacja rewizji prokuratora wniesionej na piśmie na niekorzyść oskarżonego od wyroku sądu wojewódzkiego, w którym sąd ten odstąpił od postępowania doraźnego w sprawie - domagającej się tylko uchylenia wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania w postępowaniu doraźnym - przez żądanie na rozprawie rewizyjnej orzeczenia co do istoty i wymierzenie wyższej kary pozbawienia wolności, i czy tak zmodyfikowana rewizja na niekorzyść oskarżonego może podlegać rozpoznaniu przez Sąd Najwyższy?"uchwalił udzielić odpowiedzi jak wyżej:Uzasadnienie faktyczneIstota problemu, który wymaga rozważenia na tle przedstawionego do rozstrzygnięcia powiększonemu składowi Sądu Najwyższemu zagadnienia prawnego, sprowadza się do odpowiedzi na pytanie, czy pisemna rewizja prokuratora, domagająca się uchylenia wyroku i przekazania sprawy sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania w postępowaniu doraźnym, może być przez niego ustnie modyfikowana.Rozstrzygnięcie tej kwestii bowiem przesądza o treści odpowiedzi na pozostałą część pytania.Rozważając to zagadnienie, należy podnieść na wstępie, że według treści art. 13 ust. 3 dekretu z dnia 12 grudnia 1981 r. o postępowaniach szczególnych w sprawach o przestępstwa i wykroczenia w czasie obowiązywania stanu wojennego (Dz. U. Nr 29, poz. 156) od orzeczeń wydanych w trybie postępowania doraźnego nie przysługuje środek odwoławczy.Argumentem przemawiającym przeciwko dopuszczalności rewizji od orzeczenia w zakresie odstąpienia przez Sąd Wojewódzki od stosowania trybu doraźnego jest także treść art. 12 ust. 2 cytowanego dekretu o postępowaniach szczególnych (...), według którego w razie odstąpienia od stosowania postępowania doraźnego sprawę prowadzi się w dalszym ciągu w trybie przepisów o postępowaniu zwyczajnym. Dotyczy to także postępowania po uchyleniu wyroku wydanego w trybie doraźnym i przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania.Rewizja skierowana przeciwko orzeczeniu o odstąpieniu od trybu doraźnego jest więc z mocy ustawy niedopuszczalna.Problem skutecznej procesowo możliwości modyfikacji środka odwoławczego może być przedmiotem rozważań jedynie w odniesieniu do środka odwoławczego podlegającego rozpoznaniu. Środek niedopuszczalny z mocy ustawy nie może być w żadnym zakresie modyfikowany, nie podlega bowiem - w myśl art. 377 § 2 k.p.k. - przyjęciu, a przyjęty nie podlega rozpoznaniu (art. 379 k.p.k.).Kierując się tymi względami, Sąd Najwyższy uchwalił jak wyżej, nie ustosunkowując się do pozostałych kwestii podniesionych w uzasadnieniu postanowienia, jako nie mających bezpośredniego związku z przekazanym do rozstrzygnięcia zagadnieniem prawnym.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 390 § 2 KPKart. 30art. 13 ust. 3art. 12 ust. 2art. 377 § 2 KPKart. 379 KPK§ 2

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 14.07.2026.