IV CR 268/82

Uzasadnienie faktyczneSąd Wojewódzki postanowieniem z dnia (...) oddalił powództwo o rozwiązanie przysposobienia dokonując następujących ustaleń faktycznych.Sąd Powiatowy dla (...) orzekł pełne przysposobienie Iwony Grażyny W., ur. (...) przez małżonków Stanisławę i Józefa W. Matka naturalna była całkowicie pozbawiona władzy rodzicielskiej zaś ojciec dziecka w tym czasie nie żył. Stanisława i Józef W. byli małżeństwem bezdzietnym Iwona W. po 3,5-rocznym pobycie w domu dziecka zdradzała objawy choroby sierocej. Od początku pobytu pozwanej w domu swoich rodziców bardziej serdeczny i tolerancyjny stosunek do dziecka przejawiał ojciec zaś matka nie była zadowolona z jego postępowania. Jednakże problemy wychowawcze zaczęły się ujawniać dopiero wówczas gdy pozwana rozpoczęła naukę i zaostrzyły się wyraźnie po śmierci ojca. Wtedy to powódka dawała upust niechęci do dziecka, zwłaszcza, gdy nawiązała kontakt z mężczyzną i planowała zawarcie nowego małżeństwa. Pozwana tego nie akceptowała i czuła się zagrożona w swojej dotychczasowej pozycji w domu. Powódka zresztą oświadczyła, że odda ją na powrót do domu dziecka. Z inicjatywy powódki pozwana została umieszczona w Sanatorium Neuropsychiatrii Dziecięcej w K., gdzie przebywała przez rok i fakt ten przeżyła bardzo ciężko tak, że podjęła próbę samobójstwa. Z sanatorium pozwana poszła do rodziny ojca M. i Zb.D., gdzie dotąd przebywa. Uwzględniając powyższe okoliczności faktyczne Sąd Wojewódzki przyjmuje, że żądanie rozwiązania przysposobienia jest nieuzasadnione z następujących powodów:Wprawdzie pomiędzy stronami istnieje konflikt, jednakże pomiędzy nimi istnieje silny związek rodzinny, wynikający z długotrwałego okresu trwania przysposobienia. Świadczą o tym listy pisane przez obie strony oraz oświadczenie powódki, złożone w niniejszej sprawie. Ponadto usunięta została przyczyna konfliktu w związku z tym, że powódka nie ma zamiaru wychodzić ponownie za mąż.Pozwana nie jest chora psychicznie, a jedynie przeżywa trudny okres dojrzewania, który z uwagi na niekorzystne warunki środowiskowe przebiega bardzo ostro. Konflikty pomiędzy rodzicami a dziećmi w tym trudnym okresie występują także i w rodzinach naturalnych. Dlatego nie ma ważnych powodów rozwiązania przysposobienia w rozumieniu art. 125 § 1 k.r.o. Uwzględnienie powództwa nie jest możliwe także i dlatego ponieważ rozkład więzi rodzinnej wynika z postępowania samej powódki, która zawsze miała niewłaściwy, krytyczny i mało serdeczny stosunek do dziecka i cechował go zawsze duży rygoryzm. Reakcja pozwanej na takie zachowanie powódki wynikała z niedojrzałości dziecka i poczucia zagrożenia.Rewizja powódki od tego wyroku w istocie sprowadza się do zarzutu naruszenia prawa materialnego (art. 125 k.r.o.) i sprzeczności ustaleń z treścią zebranego materiału, mimo powołania się na podstawę z art. 368 pkt 4 k.p.c. wnosi o zmianę zaskarżonego wyroku i uwzględnienie powództwa, ewentualnie jego uchylenie.Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy zważył, co następuje:Rewizja jest nieuzasadniona.Zdaniem skarżącej, rozwiązanie przysposobienia uzasadnia brak jakiejkolwiek więzi uczuciowej między stronami o czym świadczy przebywanie pozwanej w rodzinie zastępczej krewnych zmarłego przysposobionego ojca pozwanej. Uszło jednak uwadze skarżącej, że brak tej więzi, jak to prawidłowo ustalił Sąd Wojewódzki, jest rezultatem zaniedbywania przez powódkę obowiązku prawidłowego wychowania, jaki z mocy ustawy, w wyniku niewadliwego i prawnie w pełni skutecznego przysposobienia ciążył na niej w stosunku do przysposobionej córki. Stosunek powódki do mał. Iwony był zawsze oschły nacechowany dużym rygoryzmem i trudny okres, jaki przeżyło dziecko po śmierci ojca, z którym łączył go serdeczny stosunek, został spotęgowany błędami wychowawczymi popełnionymi przez matkę. Rozwiązanie przysposobienia jest niedopuszczalne w sytuacji gdy wystąpienie, ważnego powodu w rozumieniu art. 125 § 1 k.r.o. występuje po stronie żądającej rozwiązania stosunku przysposobienia czemu dał wyraz Sąd Najwyższy w swoim orzecznictwie (por. orzeczenie SN z dnia 16 maja 1958 r. I CR 529/57, wyrok SN z dnia 12 marca 1963 r. I CR 827/62 OSNCP 1964/7-8 poz. 132 i wyrok SN z dnia 4 grudnia 1968 r. II CR 375/68 OSNCP 1969/10 poz. 174).Nie zachodzi także sprzeczność ustaleń dokonanych w zaskarżonym wyroku z treścią zebranego materiału. Z zeznań bowiem świadków Zdzisława S. i Marii S. wynika jednoznacznie stosunek powódki do mał. Iwony oraz motywy jakimi kierowała się powódka umieszczając córkę w sanatorium dla dzieci nerwowo i psychicznie chorych. Ponadto w opinii Wojewódzkiej Przychodni Matki i Dziecka - Poradni Zdrowia Psychicznego dla Dzieci i Młodzieży z dnia 24 stycznia 1982 r. (k. 38), której moc dowodowa nie została w żaden sposób podważona, stwierdzone zostało, że sytuacja dziecka i jego obecny stosunek do matki jest następstwem błędów wychowawczych. Słusznie więc Sąd Wojewódzki uznał, że nie zachodzą ważne powody do rozwiązania przysposobienia, a jeśliby nawet przyjąć, że więź rodzinna pomiędzy stronami została zerwana to ten stan rzeczy wynika z postępowania samej powódki. Rozwiązanie przysposobienia godziłoby ponadto w dobro dziecka skoro powódka konsekwentnie dąży do umieszczenia go z powrotem w domu dziecka, czemu daje wyraz także w swoim piśmie skierowanym do Sądu Najwyższego.Z przytoczonych względów rewizja powódki jako pozbawiona podstaw rewizyjnych podlega oddaleniu (art. 387 k.p.c.).