I PZP 25/77

Skład orzekającyPrzewodniczący: Sędzia SN A. Filcek (sprawozdawca). Sędziowie SN: W. Dębicka, S. Rejman. SentencjaSąd Najwyższy, z udziałem prokuratora Prokuratury Generalnej PRL, J. Długosz-Mostowskiej, w sprawie z wniosku Stefanii W. przeciwko Zakładom Automatyki "Mera-Polan" w P. o wypłatę nagrody z zakładowego funduszu nagród, po rozpoznaniu na posiedzeniu jawnym zagadnienia prawnego przekazanego przez Okręgowy Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Rzeszowie postanowieniem z dnia 12 maja 1977 r. do rozstrzygnięcia w trybie art. 66 ustawy z dnia 24 października 1974 r. o okręgowych sądach pracy i ubezpieczeń społecznych. "I. Czy warunek przepracowania 6 miesięcy, uprawniający do udziału w zakładowym funduszu nagród, przewidziany w dyspozycji art. 5 ust. 3 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o zasadach tworzenia i podziału zakładowego funduszu nagród oraz zakładowych funduszów socjalnego i mieszkaniowego (Dz. U. Nr 27, poz. 150) dotyczy okresu w roku kalendarzowym lub obrachunkowym, czy też w danym zakładzie pracy?II. Czy przejście pracownika do innego zakładu pracy na podstawie porozumienia między zakładami pracy bez zachowania warunku określonego w pierwszym pytaniu powoduje zachowanie prawa do udziału w zakładowym funduszu nagród za okres przepracowany w pierwszym zakładzie pracy?"po zapoznaniu się z poglądem Centralnej Rady Związków Zawodowych powziął następującą uchwałę:1. Przewidziany w art. 5 ust. 3 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o zasadach tworzenia i podziału zakładowego funduszu nagród oraz zakładowych funduszów socjalnego i mieszkaniowego (Dz. U. Nr 27, poz. 150) warunek przepracowania w zakładzie pracy, wypłacającym nagrodę, co najmniej 6 miesięcy dla przyznania tej nagrody dotyczy roku kalendarzowego lub obrachunkowego, za który został utworzony fundusz nagród. 2. W razie niezachowania tego warunku przy przejściu pracownika z jednego zakładu pracy do drugiego za zgodą obu zakładów pracy (zmianie pracy w wyniku porozumienia zakładów pracy) pracownik nie nabywa prawa do nagrody z zakładowego funduszu nagród za rok kalendarzowy lub obrachunkowy, w którym nastąpiła zmiana pracy, zarówno w nowym, jak i dotychczasowym zakładzie pracy. Uzasadnienie faktyczneWnioskodawczyni pracowała w pozwanym zakładzie pracy od stycznia 1969 r. do 30.IV.1976 r. i z dniem 1.V.1976 r. przeszła do pracy w innym zakładzie pracy w wyniku porozumienia między obu zakładami.Zakładowa Komisja Rozjemcza oddaliła roszczenie wnioskodawczyni o nagrodę z zakładowego funduszu nagród za rok 1976 z tej przyczyny, że nie spełniła ona warunku przepracowania w roku obrachunkowym 6 miesięcy, od którego to warunku uzależnione jest prawo do nagrody zarówno w świetle zakładowego regulaminu podziału nagród, jak też art. 5 ust. 3 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o zasadach tworzenia i podziału zakładowego funduszu nagród oraz zakładowych funduszów socjalnego i mieszkaniowego (Dz. U. Nr 27, poz. 150).Rozpoznając odwołanie wnioskodawczyni, Okręgowy Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych przedstawił Sądowi Najwyższemu do rozstrzygnięcia przytoczone w sentencji zagadnienie prawne.Kwestia objęta pierwszym pytaniem była już przedmiotem uchwały Sądu Najwyższego z dnia 14 października 1975 r. I PZP 29/75 (OSNCP 1976, z. 5, poz. 99), którą skład orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela.Zgodnie z art. 4 ust. 1 powołanej wyżej ustawy z 23 czerwca 1973 r. pracownik ma prawo do nagrody z zakładowego funduszu nagród, jeżeli przepracował nienagannie w jednym zakładzie pracy cały rok kalendarzowy, a w tych jednostkach, w których rozliczenie następuje w innych okresach - odpowiednio - rok obrachunkowy. Rok kalendarzowy (obrachunkowy), jako okres rozliczeniowy, powołany jest także w art. 5 ust. 1 i 2 tej ustawy. W kontekście z powyższymi przepisami przewidziany w art. 5 ust. 3 warunek przepracowania w zakładzie pracy, wypłacającym nagrodę, co najmniej 6 miesięcy dla przyznania tej nagrody odnosi się do danego roku kalendarzowego (obrachunkowego), a nie do posiadanego stażu pracy w zakładzie pracy wypłacającym nagrodę.Od przewidzianej w art. 4 ust. 1 zasady uzależniającej prawo do nagrody od przepracowania całego roku kalendarzowego (obrachunkowego) w jednym zakładzie pracy istnieją wyjątki, określone w art. 5 ust. 1 i 2 w razie zmiany miejsca pracy. W art. 5 ust. 1 wymienione są enumeratywnie przypadki, w których pracownik mimo nieprzepracowania całego roku kalendarzowego (obrachunkowego) ma prawo do nagrody w nowym zakładzie pracy, w którym został zatrudniony. Wśród tych przypadków wymienione jest w punkcie 2 "przejście z innego zakładu pracy za zgodą obu zakładów pracy" - jeśli w związku z przejściem przerwa w pracy nie trwała dłużej niż 10 dni. Tego rodzaju zmiana zatrudnienia nazwana jest w kodeksie pracy "zmianą pracy w wyniku porozumienia zakładów pracy" (por. art. 36 § 4 k.p.). Natomiast art. 5 ust. 2 reguluje prawo do nagrody w poprzednim zakładzie i stanowi, że mimo nieprzepracowania roku kalendarzowego (obrachunkowego) pracownik ma prawo do nagrody w tym zakładzie pracy w przypadkach wskazanych w punktach 1-3, jak również wtedy, gdy pracownik odszedł z zakładu pracy w związku z okolicznościami, o którym mowa w art. 5 ust. 1. Skoro zaś wśród tych okoliczności wymienione jest w pkt 2 "przejście z innego zakładu pracy za zgodą obu zakładów pracy", to przewidziany w art. 5 ust. 3 warunek uzależniający prawo do nagrody od przepracowania w zakładzie pracy, wypłacającym nagrodę, co najmniej 6 miesięcy w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 tegoż artykułu, dotyczącym przejścia pracownika z jednego zakładu do drugiego za zgodą obu zakładów, odnieść należy nie tylko do nowego, lecz także dotychczasowego zakładu pracy. Za taką wykładnią przemawia również potrzeba posiłkowania się jednolitymi kryteriami nabycia prawa do nagrody z zakładowego funduszu nagród przy ocenie uprawnień pracownika do tej nagrody w razie zmiany zatrudnienia w wyniku porozumienia między zakładami pracy - zarówno w poprzednim, jak i w nowym zakładzie pracy.Powyższe rozważania uzasadniają udzielenie odpowiedzi sformułowanej w sentencji uchwały.