VII KZP 27/76

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia A. Hapon. Sędziowie: J. Wieczorek, W. Żebrowski (sprawozdawca).Prokurator Prokuratury Generalnej: A. Kabat.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie Stanisława G., oskarżonego z art. 214 § 1, art. 212 § 1 i art. 236 k.k. oraz art. 127 § 1 k.w., po rozpoznaniu przekazanego na podstawie art. 390 § 1 k.p.k. przez Sąd Wojewódzki w Krośnie postanowieniem z dnia 5 listopada 1976 r. zagadnienia prawnego wymagającego zasadniczej wykładni ustawy:"Czy zabór przez sprawcę w celu krótkotrwałego użycia motoroweru wyczerpuje znamiona wykroczenia określonego w art. 127 § 1 k.w.?"i po wysłuchaniu wniosku prokuratora uchwalił udzielić odpowiedzi jak wyżej.Uzasadnienie faktyczneUchwalenie odpowiedzi na przedstawione pytanie prawne wymaga rozważenia, czy motorower jest pojazdem mechanicznym w rozumieniu art. 214 k.k. oraz czy zabór takiego pojazdu w celu krótkotrwałego użycia stanowi występek określony w tym przepisie, czy wykroczenie określone w art. 127 § 1 k.w.Kwestię pierwszą Sąd Najwyższy rozstrzygnął w uchwale z dnia 20 lipca 1976 r. - VII KZP 10/76 (OSNKW 1976, z. 9, poz. 109), wyrażając pogląd, że: "Motorower jest pojazdem mechanicznym w rozumieniu przepisów kodeksu karnego, a więc także art. 214 k.k." W uzasadnieniu tej uchwały Sąd Najwyższy, powołując się na określenie pojazdu mechanicznego zawarte w tezie 5 wytycznych wymiaru sprawiedliwości i praktyki sądowej w sprawach o przestępstwa drogowe (uchwała z dnia 28 lutego 1975 r. - V KZP 2/74, OSNKW 1975, z. 3-4, poz. 33), uznał, że określenie to odnosi się do wszystkich przepisów kodeksu karnego używających pojęcia: "pojazd mechaniczny".Skoro więc motorower jest pojazdem mechanicznym w rozumieniu art. 214 k.k., to zabór w celu krótkotrwałego użycia takiego pojazdu, stanowiącego mienie społeczne albo cudze mienie, może stanowić występek określony w tym przepisie.Czyn taki natomiast nie stanowi wykroczenia określonego w art. 127 k.w. Wprowadzenie bowiem w art. 214 k.k. karalności zaboru pojazdu mechanicznego w celu jego krótkotrwałego użycia, a więc sytuacji szczególnej w stosunku do samowolnego używania cudzego mienia, oznacza, że art. 127 k.w. nie obejmuje wypadków, o których mowa w art. 214 k.k. Nie można także przyjąć, że ustawodawca uregulował to samo zagadnienie w dwóch różnych przepisach. Podobne stanowisko wynika z treści postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 15 maja 1970 r. - VI KZP 16/70 (OSNKW 1970, z. 7-8, poz. 85).