VI KZP 79/71

Skład orzekającyPrzewodniczący: Prezes F. Wróblewski. Sędziowie: A. Kafarski (współsprawozdawca), I. Kazimierczak, H. Kempisty (sprawozdawca), T. Krokosz, J. Polony, A. Pyszkowski.Prokurator Prokuratury Generalnej: T. Guzkiewicz.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie Mariana K. i Antoniny L., oskarżonych z art. 163 § 1 k.k., po rozpoznaniu przekazanego w trybie art. 390 § 2 k.p.k. przez zwykły skład Sądu Najwyższego postanowieniem z dnia 7 grudnia 1971 r. do rozstrzygnięcia następującego zagadnienia wymagającego zasadniczej wykładni ustawy:"Czy wobec treści art. 467 § 1 i 463 § 2 k.p.k. dopuszczalne jest uwzględnienie rewizji nadzwyczajnej na niekorzyść oskarżonego wniesionej za pośrednictwem urzędu pocztowego w ostatnim dniu 6-miesięcznego terminu, licząc od daty uprawomocnienia się orzeczenia, jeżeli rewizja ta wpłynęła do Sądu Najwyższego po tym terminie?"i po wysłuchaniu wniosku prokuratora i obrońcyuchwalił udzielić odpowiedzi jak wyżej.Uzasadnienie faktyczneI. Przepis art. 467 § 1 k.p.k., stanowiący w szczególności o tym, że rewizję nadzwyczajną wnosi się bezpośrednio do Sądu Najwyższego, reguluje jedynie drogę wnoszenia tej rewizji inaczej, niżby to wynikało z przewidzianego przez ustawę odpowiedniego stosowania w postępowaniu w trybie rewizji nadzwyczajnej przepisów o zwykłym postępowaniu rewizyjnym (por. art. 462 w związku z art. 467 § 1 k.p.k.). To unormowanie szczególne oznacza tylko tyle, że przewidziana w art. 377 § 1 k.p.k. reguła wnoszenia środka odwoławczego do sądu, który wydał zaskarżone orzeczenie, nie odnosi się - nawet odpowiednio - do wnoszenia rewizji nadzwyczajnej. Na skutek bowiem powyższego unormowania szczególnego pominięte zostało przyjmowanie rewizji nadzwyczajnej przez prezesa tego sądu, którego orzeczenie zaskarżono tym środkiem.W tych warunkach z przewidzianego w art. 467 § 1 k.p.k. wnoszenia rewizji nadzwyczajnej bezpośrednio do Sądu Najwyższego nie można wyprowadzać poglądu, iż tak określone wnoszenie oznacza obowiązek składania tej rewizji wprost do Sądu Najwyższego, a zatem z wyłączeniem dopuszczalności jej przesłania pocztą (przez nadanie w urzędzie pocztowym). Tej bowiem ogólnie ustawowo dopuszczalnej drogi wnoszenia środków zaskarżenia szczególny przepis art. 467 § 1 k.p.k. nie wyłącza.II. Z przepisu art. 463 § 2 k.p.k. wynika, że niezbędnym warunkiem uwzględnienia rewizji nadzwyczajnej na niekorzyść oskarżonego jest wniesienie tej rewizji przed upływem 6 miesięcy od uprawomocnienia się orzeczenia.Nie może ulegać wątpliwości, że jest to termin zaskarżenia warunkujący pod względem formalno-procesowym możliwość uwzględnienia wniesionej na niekorzyść oskarżonego rewizji nadzwyczajnej. Z tego względu również do tego terminu, będącego terminem do wnoszenia środka zaskarżenia w postaci rewizji nadzwyczajnej na niekorzyść oskarżonego, odnosi się unormowanie ogólne przewidziane w art. 109 k.p.k. W myśl zaś tej regulacji termin 6 miesięcy w rozumieniu art. 463 § 2 k.p.k. do wniesienia rewizji nadzwyczajnej należy uznać za zachowany, jeśli przed upływem tego terminu nadano rewizję nadzwyczajną w polskim urzędzie pocztowym.