I KO 39/58

SentencjaSąd Najwyższy w Izbie Karnej na posiedzeniu niejawnym postanowił na przedstawione przez Sąd Wojewódzki dla m. st. Warszawy pytanie prawne, wymagające zasadniczej wykładni ustawy:"Czy niedoprowadzenie oskarżonego z więzienia na ogłoszenie wyroku jest uchybieniem skutkującym konieczność uchylenia wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania" - udzielić odpowiedzi jak wyżej.Uzasadnienie faktyczneW wyroku z dnia 17 lutego 1958 r., sygn. III K 1350/57, dotyczącym takiego samego zagadnienia, Sąd Najwyższy wyjaśnił, że "...uchybienie, jakiego dopuścił się Sąd Wojewódzki przez ogłoszenie wyroku wprawdzie w obecności obrońcy, ale w nieobecności oskarżonego, który poza tym był wraz ze swoim obrońcą na całej rozprawie, jest uchybieniem... które w niczym nie godzi w interesy oskarżonego i z istoty swej nie mogło mieć żadnego wpływu na treść wyroku, ponieważ w chwili ogłoszenia go wyrok był już sporządzony na piśmie i podpisany... O ile konieczność ponownego rozpoznania w przypadku uchybień przewidzianych w art. 378 k.p.k. jest oczywista, o tyle ponawianie rozprawy tylko dlatego, że oskarżony nie był na samym ogłoszeniu wyroku, byłoby zbędne, skoro merytoryczne rozpoznanie odbyło się z udziałem oskarżonego i jego obrońcy. W tych warunkach nie zostało więc naruszone prawo oskarżonego do obrony, a przecież zapewnienie realizacji tego prawa jest właśnie celem przepisu art. 378 § 1 lit. "c” k.p.k.".Zaznaczyć trzeba, że wprawdzie w art. 378 § 1 lit. "a” k.p.k. jako bezwzględny powód uchylenia wyroku wymieniono przypadek, gdy rozprawa odbyła się w nieobecności oskarżonego, chociaż obecność jego była obowiązkowa, a art. 41 k.p.k. stanowi, że wyrok może zapaść tylko na rozprawie, jednakże art. 378 lit. "c” k.p.k., ma jedynie na celu umożliwienie oskarżonemu realizowania prawa jego do materialnej obrony, to zaś jego prawo kończy się w danej instancji z chwilą udzielenia mu przez Sąd ostatniego głosu (art. 317 k.p.k.).Oczywiście w razie gdyby oskarżony wykazał, że obecność jego w sądzie po tym głosie a przed ogłoszeniem sentencji wyroku przez Sąd mogłaby doprowadzić do uzyskania przez Sąd dodatkowego materiału dowodowego poprzez wznowienie przewodu sądowego (art. 324 § 1 k.p.k.), zgłoszony przez oskarżonego w postępowaniu rewizyjnym zarzut, iż ogłoszenie wyroku bez jego obecności nastąpiło z naruszeniem jego praw do tej obecności (art. 373 § 3 k.p.k.), należałoby w ramach art. 371 pkt 2 i art. 383 pkt 3 k.p.k. ,- uwzględnić.