II KZ 140/56

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia dr J. Zembaty. Sędziowie: J. Dorsz (sprawozdawca), S. Pławski. Prokurator: H. Wolińska.SentencjaSąd Najwyższy na posiedzeniu niejawnym, po rozpoznaniu zażalenia Prokuratora Wojewódzkiego w Opolu na postanowienie Sądu Wojewódzkiego w Opolu z dnia 5.X.1956,r. (sygn. akt IV.K.3/56) w przedmiocie uzupełnienia śledztwa w sprawie przeciwko Piusowi K., osk. z art. 286 § 1 k.k., po wysłuchaniu wniosku Prokuratora Generalnej Prokuratury, na podstawie art. 19 k.p.k. postanowiłzaskarżone postanowienie uchylić i akta sprawy przeciwko oskarżonemu Piusowi K. przesłać Sądowi Wojewódzkiemu w Opolu do merytorycznego rozpoznania.Uzasadnienie faktyczneNie można odmówić słuszności zażalenia Prokuratora Wojewódzkiego w Opolu, albowiem istotnie w danej sprawie brak podstaw do uzupełnienia śledztwa.Z treści art. 305 k.p.k. wynika, że zwrot akt do uzupełnienia w trybie tegoż artykułu może nastąpić tylko wtedy, "gdy na rozprawie okaże się, że zachodzą istotne braki w przeprowadzeniu śledztwa, których na rozprawie uzupełnić nie można". Dwie są zatem przesłanki do zwrotu:1) braki w śledztwie muszą być istotne, a wiec mające zasadnicze znaczenie dla zarzutu aktu oskarżenia,2) braki śledztwa muszą być tego rodzaju, że na rozprawie nie można już ich uzupełnić.Jasne i niedwuznaczne sformułowanie treści art. 305 k.p.k. wskazuje wyraźnie, że innych przesłanek do zwrotu akt do uzupełnienia być nie może i tylko pod tym kątem widzenia można rozpatrywać zasadność bądź też brak zasadności decyzji sądu w tej mierze.Sąd Wojewódzki w Opolu w postanowieniu z dnia 5.X.1956 r. powołał się wprawdzie na przepis art. 305 k.p.k., lecz pominął zupełnie przesłanki, jakimi powinien się kierować, zwracając sprawę do prowadzenia śledztwa, i nie wskazał:1) na czym polegają istotne braki śledztwa lub2) na czym polega trudność uzupełnienia tych istotnych braków na rozprawie.Prokuratura Wojewódzka wniosła w grudniu 1955 r. akt oskarżenia przeciwko Piusowi K. i zarzuca mu tylko jedno przestępstwo z art. 286 § 1 k.k., popełnione w ten sposób, że oskarżony w okresie 1954 r. i częściowo 1955 r. - jako magazynier magazynu rozdzielczego G. S. Reńska Wieś - przez wpuszczanie do magazynu obcych osób, niewykazywanie w raportach magazynowych przyjęcia towarów, poświadczanie na fakturach odbioru towarów, których do magazynu w ogóle nie przyjmowano, wydawanie towaru na sklepy bez uzyskania potwierdzenia odbioru itp. - spowodował manko magazynowe na łączną kwotę około 107.000 zł.W toku śledztwa kwestia pożaru budynku Gminnej Spółdzielni nie została wyjaśniona, albowiem przyczyn pożaru oraz sprawców nie ustalono i w tej części śledztwo zostało umorzone.Stwierdzić należy, że akta sprawy zawierają materiały, które świadczą o usiłowaniu wykrycia sprawców podpalenia. Tymczasem Sąd Wojewódzki w punkcie pierwszym wytycznych postanowienia o przekazaniu sprawy do uzupełnienia neguje zupełnie znajdujące się w aktach sprawy materiały dotyczące pożaru oraz fakt, że śledztwo w tej mierze zostało umorzone, i nakazuje ponowne "wykrycie sprawcy podpalenia, w którego interesie leżało podpalić archiwum".Skoro problem pożaru już został rozstrzygnięty i nie jest przedmiotem zarzutu aktu oskarżenia i skoro zarzut ten nie idzie tak daleko, żeby pożar łączyć z osobą oskarżonego Piusa K., ,a sąd nie wskazał nowych okoliczności mogących wyjaśnić sprawę tego pożaru - to brak było w obecnym stadium sprawy podstaw do wznowienia umorzonego śledztwa.Pozostałe kwestie wymienione w zaskarżonym postanowieniu są tego rodzaju, że nie mogą być zakwalifikowane jako braki w przeprowadzeniu śledztwa w rozumieniu art. 305 k.p.k., mogą zaś być wyjaśnione bez większego trudu na rozprawie sądowej (sprzeczności w zeznaniach zbadanych świadków, ustalenie zakresu wykonywanej przez świadka pracy, kwestia, czy świadek ma krewnych na stanowisku księgowych w Gminnej Spółdzielni, ustalenie przyczyn niedostarczenia odpisów rozliczeń oskarżonemu, przesłuchanie innych jeszcze świadków itp.).Z powyższych powodów postanowiono jak wyżej.