III KO 103/56

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia M. Paluch. Sędziowie: J. Potępa, A. Kafarski (sprawozdawca). Prokurator: dr H. Rajzman.SentencjaSąd Najwyższy na posiedzeniu niejawnym w sprawie Józefa S., osk. z art. 129 i 132 § 1 k.k., po wysłuchaniu wniosku Prokuratora, na podstawie art. 390 § 1 k.p.k. postanowił przedstawioną przez Sąd Wojewódzki w Gdańsku kwestię prawną wymagającą zasadniczej wykładni ustawy:"Czy członkowie komitetu blokowego podlegają ochronie prawnej za przestępstwa wymienione w rozdziale XXI k.k.?"rozstrzygnąć jak wyżej.Uzasadnienie faktyczneKomitety blokowe spełniają wprawdzie funkcje pomocnicze względem organów aparatu państwowego, ale do aparatu tego nie należą. Stanowią one szczególny rodzaj organizacji społecznych (art. 72 ust. 2 Konstytucji). Jako takie wywodzą się one i istnieją na zasadzie dobrowolnego zrzeszenia się obywateli. Członkowie komitetu blokowego ulegają odpowiedzialności karnej na równi z urzędnikami [art. 292 k.k., art. 46 m.k.k. i art. 12 dekretu z dn. 26.X.1949 r. (Dz. U. Nr 55, poz. 437)], gdy w zakresie czynności zleconych im przez organy administracji państwowej dopuszczalą się przestępstwa. Nie ma jednak żadnej podstawy prawnej do rozciągania na osoby będące członkami komitetu blokowego ochrony karnoprawnej w wypadkach, gdy ustawa (jak rozdział XXI k.k.) udziela tej ochrony wyraźnie osobie będącej urzędnikiem. Wszelka analogia, jako wychodząca na niekorzyść oskarżonego, byłaby tutaj niedopuszczalna.