III SA/Wr 487/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Jankowska - Szostak, Sędziowie Sędzia WSA Sędzia WSA Barbara Ciołek (sprawozdawca), Anna Kuczyńska - Szczytkowska, Protokolant Z-ca Kierownika Sekretariatu Wydziału III Monika Tarasiewicz, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 12 marca 2026 r. sprawy ze skargi R.L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Legnicy z dnia 16 września 2025 r. nr SKO/SR-418/30/2025 w przedmiocie odmowy zatwierdzenia regulaminu strzelnicy oddala skargę w całości. Przedmiotem skargi R. L. (dalej: skarżący, strona) jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Legnicy (dalej: organ odwoławczy, SKO, Kolegium) z 16 września 2025 r. nr SKO/SR-418/30/2025 utrzymująca w mocy decyzję Burmistrza Miasta i Gminy S. (dalej: Burmistrz, organ I instancji) z 8 maja 2025 r. nr ŚR.Gn.4223.1.2025.7 w przedmiocie odmowy zatwierdzenia regulaminu strzelnicy w miejscowości L. na działce nr [...], gmina S. Z akt sprawy wynika, że wnioskiem z 3 lutego 2025 r. skarżący zwrócił się do Burmistrza o wydanie decyzji administracyjnej w sprawie zatwierdzenia regulaminu strzelnicy zlokalizowanej w granicach ww. działki nr [...]. Wniosek dotyczył obiektu pełniącego funkcję strzelnicy typu otwartego, który przeznaczony będzie do prowadzenia strzelań sportowych, szkoleniowych i rekreacyjnych oraz treningów strzeleckich, zgodnie z § 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 15 marca 2000 r. w sprawie wzorcowego regulaminu strzelnic (Dz. U. z 2000 r. nr 18 poz. 234) – dalej: Rozporządzenie. Do wniosku dołączono akt notarialny z 10 stycznia 2025 r. repertorium "A" nr [...] (umowę sprzedaży nieruchomości) oraz Regulamin Bezpieczeństwa i Użytkowania Strzelnicy w L. i dowód uiszczenia opłaty. Pismem z 19 lutego 2025 r. (nr [...]) na podstawie art. 7 i art. 77 § 1 oraz art. 50 ustawy z 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572 ze zm.) – dalej: k.p.a., wezwano stronę do przedłożenia – w terminie 30 dni - dokumentów wskazujących na zgodność strzelnicy, o której mowa we wniosku z przepisami prawa, w tym decyzji o dopuszczeniu strzelnicy do użytkowania. Organ I instancji wskazał, że zgodnie z ust. 3 pkt 2 Rozdziału I Rozporządzenia na strzelnicy w widocznym miejscu umieszcza się decyzję o dopuszczeniu strzelnicy do użytkowania. Dodatkowo Burmistrz poinformował skarżącego, że zatwierdzenie regulaminu strzelnicy jest ostatnim etapem procedury i aby strzelnica mogła rozpocząć działanie niezbędne jest spełnienie wszystkich wymogów co do jej powstania. W odpowiedzi na wezwanie skarżący, nie wykonując go, oświadczył, iż przedmiotowa strzelnica nie podlega wymogowi uzyskania decyzji o dopuszczeniu do użytkowania. Dodatkowo skarżący wskazał, że planowana strzelnica powstaje przez przesunięcie warstw ziemi w celu uformowania wałów, a taki obiekt nie spełnia definicji z art. 3 pkt 1 ustawy z 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2024 r. poz. 725 ze zm.) – dalej: p.b., ponieważ powstałe w ten sposób wały nie są ani budynkiem ani budowlą, co skutkuje tym, że nie ma przedmiotu, który mógłby być objęty decyzją dopuszczenia do użytkowania Pismem z 12 marca 2025 r. Burmistrz ponownie wezwał skarżącego do przedłożenia dokumentów potwierdzających, że przedmiotowa strzelnica otwarta jest zlokalizowana i zbudowana i zorganizowana w sposób nienaruszający wymogów związanych z ochroną środowiska oraz wykluczających możliwość wydostania się poza ich obręb pocisku wystrzelonego z broni ze stanowiska strzeleckiego, zgodnie z art. 46 ust. 1 i 2 ustawy z 21 maja 1999 r. o broni i amunicji (Dz. U. z 2024 r. poz. 485 ze zm.) dalej: u.b.a. Ponadto organ I instancji wezwał skarżącego do dostarczenia dokumentów: 1) potwierdzających spełnienie wymagań określonych w rozporządzeniu Ministra Środowiska z 4 kwietnia 2000 r. w sprawie wymagań w zakresie ochrony środowiska dotyczących budowy i użytkowania strzelnic – w szczególności w zakresie jej lokalizacji, głębokości zwierciadła wód gruntowych, a także poziomu hałasu przenikającego do środowiska 2) potwierdzających, że lokalizacja strzelnicy jest zgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Uzasadnia organł, iż budowa strzelnicy otwartej w kształcie planowanym przez skarżącego jest budowlą ziemną, która ex lege zaliczona jest do obiektów budowlanych w rozumieniu art. 3 pkt 3 p.b., a sposób budowy takiego obiektu musi wykluczać możliwość wydostania się pocisku wystrzelonego ze stanowiska strzeleckiego. Burmistrz wezwał także skarżącego do uzupełnienia załączonego regulaminu poprzez załączenie planu strzelnicy wraz z oznaczeniem stanowisk strzeleckich, punktu sanitarnego, dróg ewakuacji, miejsca instalacji telefonu lub innych urządzeń łączności, zgodnie z treścią Rozporządzenia. W odpowiedzi na wezwanie strona w piśmie z 9 kwietnia 2025 r. powołując się na orzecznictwo sądów, wyjaśniła, że organ zatwierdzający regulamin nie jest uprawniony do badania lokalizacji strzelnicy ani nie ma uprawnień do dokonywania odbioru strzelnicy. Podkreśliła strona, że regulamin określa warunki korzystania ze strzelnicy oraz sposób obchodzenia się z bronią i zachowania się osób przebywających na strzelnicy, a nie kwestię ewentualnych uprawnień architektoniczno-budowlanych. Do wniosku skarżący załączył szkic planu strzelnicy, wykaz telefonów alarmowych oraz księgę rejestru pobytu na strzelnicy. Decyzją z 8 maja 2025 r. organ I instancji, na podstawie art. 47 u.b.a. oraz art. 104 k.p.a. odmówił zatwierdzenia regulaminu strzelnicy w miejscowości L. na działce o nr ewidencyjnym [...], gmina S. Stwierdził Burmistrz, że celem u.b.a. w odniesieniu do strzelnic jest zapewnienie prawidłowego ich funkcjonowania, tj. w sposób nienaruszający wymogów związanych z ochroną środowiska oraz niepowodujący zagrożenia bezpieczeństwa. Dlatego kwestię zorganizowania strzelnicy należy uzależnić od uzyskania odpowiednich zgód właściwych organów na jej zrealizowanie lub użytkowanie. W innym wypadku Burmistrz na podstawie przepisów ustawy o broni i amunicji nie posiada kompetencji do zatwierdzenia lokalizacji budowy. Następnie wskazując na stanowisko judykatury organ I instancji stwierdził, że z przepisów przytoczonej ustawy wynika, że warunkiem rozpoczęcia legalnej działalności w zakresie używania na strzelnicy broni zdolnej do rażenia celów na odległość w celach szkoleniowych lub sportowych jest zachowanie odpowiedniej sekwencji zdarzeń, tzn. w pierwszej kolejności potwierdzenie legalności lokalizacji i budowy strzelnicy, a następnie potwierdzenie możliwości przystąpienia do użytkowania strzelnicy, zaś końcowo zatwierdzenia regulaminu strzelnicy przez organ wykonawczy gminy. Wobec tego jeśli w trakcie postępowania o zatwierdzenie regulaminu organ gminy ustali, że wnioskodawca nie uzyskał odrębnych pozwoleń lub innych zgód, które dotyczą legalnego wybudowania strzelnicy lub zmiany sposobu użytkowania danego terenu na cele strzelnicy, to nie ma podstaw do zatwierdzenia regulaminu. Skoro do akt sprawy nie zostały złożone takie dokumenty pomimo wezwań, to Burmistrz nie był uprawniony do zatwierdzenia regulaminu strzelnicy. W odwołaniu od decyzji strona zarzuciła rażące naruszenie art. 47 ust. 2 u.b.a., art. 47 u.b.a. w zw. z art. 163 Konstytucji RP poprzez przekroczenie przez organ delegacji wynikającej z art. 47 u.b.a. poza granice wskazane w przepisie, art. 47 ust. 2 u.b.a. w zw. z art. 163b § 3 i art. 163e k.p.a. – oraz poprzez żądanie od skarżącego dodatkowych dowodów mimo, iż postępowanie dowodowe w przedmiocie zatwierdzenia regulaminu jest ograniczone do dowodów zgłoszonych przez stronę, łącznie z żądaniem wszczęcia postępowania oraz dowodów możliwych do ustalenia na podstawie danych, którymi dysponuje organ prowadzący postępowanie, a także zasady legalizmu wyrażonej w art. 6 k.p.a. oraz art. 7 Konstytucji, a także innych zasad postępowania administracyjnego wskazanych w treści uzasadnienia. Według strony strzelnica sama w sobie żadną formą budowlaną i nie podlega prawu budowlanemu, a prawu temu mogą podlegać co najwyżej poszczególne budowle na strzelnicy (o ile w ogóle występują). Niedostrzeżenie przez organ tej kwestii powoduje błędne ustalenie stanu faktycznego sprawy, a w następstwie błędne zastosowanie przepisów prawa. Kolejno skarżący wskazał, że art. 47 u.b.a. oraz rodział 14 k.p.a. nie przewidują dodatkowych wezwań, ponieważ organ nie zmienił postępowania ograniczonego w zwykłe, pomimo sposobności enumeratywnie wymienionych w ustawie. Ponadto strona podkreśla, że sam przepis mówi, że postepowanie dowodowe jest ograniczone do dowodów zgłoszonych przez stronę, łącznie z żądaniem wszczęcia oraz dowodów możliwych do ustalenia na podstawie danych, którymi dysponuje organ prowadzący postępowanie, w związku z czym organ nie powinien żądać więcej niż mu przysługuje z obowiązującego prawa. Skarżący wskazując na przepisy działu II rozdziału 14 k.p.a., w tym art. 163b § 3 k.p.a., art. 122a § 2 k.p.a. czy art. 122c § 2 k.p.a. wywiódł, że w przedmiotowej sprawie doszło do milczącego załatwienia sprawy po upływie miesiąca od dnia otrzymania wniosku przez organ, bowiem skierowane do niego wezwania były bezpodstawne. W wyniku rozpoznania odwołania, SKO zaskarżoną decyzją utrzymało w mocy decyzję Burmistrza. Uzasadniając organ szeroko opisał przepisy stanowiące podstawę prawną oraz odniósł je do ustalonego przez siebie stanu faktycznego. Organ odwoławczy stwierdził, że Burmistrz w wystosowanych do strony wezwaniach (z 19 lutego 2025 r. oraz 12 marca 2025 r.) poinformował stronę o dostrzeżonych brakach i zobowiązał ją do przedłożenia dokumentów wykazujących zgodność strzelnicy z przepisami prawa, w tym decyzji o dopuszczeniu strzelnicy do użytkowania. Strona natomiast nie tylko takich dokumentów nie przedstawiła, ale również nie wykazała, że w przypadku jej przedsięwzięcia nie ma konieczności np. uzyskania stosownej decyzji organu administracji budowlanej. W ocenie Kolegium brak jakiejkolwiek dokumentacji potwierdzającej zgodność tej konkretnej strzelnicy z wymogami prawa budowlanego i ochrony środowiska – czy to w postaci odpowiednich zezwoleń czy informacji właściwych organów o braku konieczności ich uzyskania dla konkretnego obiektu -uniemożliwia w konsekwencji ocenę zgodności z prawem przedłożonego do zatwierdzenia regulaminu, bowiem na podstawie wniosku i przedłożonego regulaminu strzelnicy nie można było stwierdzić spełnienie wymogów formalnoprawnych związanych z ochroną środowiska oraz bezpieczeństwa, uniemożliwiających wydostanie się pocisku wystrzelonego z broni strzeleckiej poza obręb strzelnicy, do których odwołuje się wprost art. 46 ust. 1 u.b.a. Za niezasadne SKO uznało również zarzut naruszenia art. 47 ust. 2 u.b.a. w zw. z art. 163b § 3 i art. 163e k.p.a. za niezasadny. Kolegium podniosło, że co do zasady organ miał czas na załatwienie sprawy do 3 marca 2025 r., jednak w dniu 19 lutego 2025 r. wezwano wnioskodawcę do usunięcia braków formalnych wniosku poprzez dostarczenie dokumentacji wykazującej zgodność strzelnicy, o której mowa we wniosku, a w szczególności do przedłożenia decyzji o dopuszczeniu strzelnicy do użytkowania. Zaś następne wezwanie z 12 marca 2025 r. zawierało obszerne uzasadnienie motywów, jakie stały za poszerzeniem zakresu żądanych przez organ dokumentów. W ocenie Kolegium treść ww. pism wskazująca na potrzebę szerszego przeprowadzenia postępowania dowodowego, a także treść zawartych w nim informacji o konsekwencjach zaniechania uczynienia zadość wezwaniu, świadczy o zmianie przez organ trybu procedowania i o dalszym prowadzeniu tej sprawy z pominięciem trybu uproszczonego. Przytaczając treść art. 163d k.p.a. SKO stwierdziło, że wprawdzie istotne okoliczności wymagające wyjaśnienia nie były, co prawda, powołane przez stronę, niemniej jednak – ocena sprawy przez organ uwzględniająca ogół jej uwarunkowań prawnych, wywołała potrzebę dalszego prowadzenia postępowania z pominięciem rozdziału 8a k.p.a. Kolegium podkreśliło ponadto, że podziela pogląd doktryny dot. braku mechanizmu przejścia z trybu uproszczonego na tryb zwykły, jednak trudno przyjąć żeby organ nie miał możliwości rozpoznania sprawy w trakim trybie w razie potrzeby przeprowadzenia dalszych czynności dowodowych czy też z uwagi na innego rodzaju zawiłość sprawy, uniemożliwiającą jej załatwienie w terminie. Końcowo Kolegium podkreśliło, że organ I instancji zobowiązany był do ustalenia czy obiekt posiada wymagane prawem zgody do korzystania z niego jako strzelnica, ponieważ są to okoliczności wymagające ustalenia przed zatwierdzeniem regulaminu. Natomiast kwestia zasadności zastosowanego trybu wezwania pozostaje bez wpływu na zasadność rozstrzygnięcia. W skardze na powyższą decyzję, strona skarżąca zażądała uchylenia zaskarżonej decyzji w całości oraz rozważenia uchylenia decyzji ją poprzedzającej. Skarżący zarzucił naruszenie: - art. 47 ust. 1 i ust. 2 u.b.a. poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie polegające na przyjęciu, że zatwierdzenie regulaminu strzelnicy wymaga uprzedniego przedstawienia decyzji o dopuszczeniu jej do użytkowania, podczas gdy nie stanowi ona zamierzenia budowlanego jako rodzaju obiektu budowlanego oraz niebędącego obiektem małej architektury, a w związku z tym nie ma konieczności okazania decyzji o dopuszczeniu strzelnicy do użytkowania, celem uzyskania decyzji w sprawie zatwierdzenia regulaminu strzelnicy; - art. 3 pkt 1 i 3 p.b. w zw. z art. 1 i art. 3 u.b.a. poprzez przyjęcie, że strzelnica otwarta jest obiektem budowlanym, mimo że brak jest przesłanek technicznych i prawnych do uznania jej za budynek, budowlę lub obiekt tymczasowy; - art. 85 k.p.a. poprzez zaniechanie przeprowadzenia oględzin terenu działki, o której mowa we wniosku, mimo że ustalenie rzeczywistego charakteru przedmiotowej strzelnicy (zewnętrznej, ziemnej, pozbawionej elementów budowlanych) wymagało bezpośredniego zbadania miejsca, co uniemożliwiało organom prawidłowe ustalenie stanu faktycznego i doprowadziło do błędnych wniosków co do rzekomego budowlanego charakteru planowanego obiektu, a tym samym żądania od skarżącego decyzji o dopuszczeniu strzelnicy do użytkowania, w sytuacji gdy decyzję o dopuszczeniu do użytkowania wydaje się po uprzednim uzyskaniu decyzji o zezwoleniu na budowę; - art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji organu I instancji, podczas gdy organ II instancji winien decyzję uchylić w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia zgodnie z art. 138 § 2 k.p.a. W uzasadnieniu zarzutów skarżący argumentował, że przepis art. 47 ust. 1 i ust. 2 u.b.a. stanowi samodzielną podstawę materialnoprawną i nie zawiera żadnego odesłania do ustawy Prawo budowlane ani jakichkolwiek innych wymogów o charakterze budowlanym. Tym samym nie przewiduje obowiązku przedstawienia decyzji o pozwoleniu na użytkowanie czy innych dokumentów z zakresu prawa budowlanego jako warunku zatwierdzenia regulaminu. Skarżący nie zgadzając się z przyjętą kwalifikacją strzelnicy jako zamierzenia budowlanego, taką interpretację uznaje za niedopuszczalne rozszerzenie zakresu zastosowania art. 47 u.b.a., ponieważ przepis ten reguluje wyłącznie merytoryczną ocenę regulaminu pod kątem zgodności z wymogami bezpieczeństwa, a nie ocenę legalności procesu inwestycyjnego. Dalej skarżący podkreślił, że z dokumentów i fotografii wynika, że teren planowej strzelnicy stanowi naturalną nieckę ziemną z uformowanymi wałami bocznymi i tylnymi, które pełnią funkcję zabezpieczenia przed rykoszetami i odprowadzeniem energii pocisków. Zdaniem skarżącego takie ukształtowanie terenu nie stanowi budowy w rozumieniu art. 3 pkt 6 p.b. gdyż nie tworzy obiektu techniczno-użytkowego, lecz wyłącznie zagospodarowanie gruntu. Skarżący argumentował, że w obecnym stanie prawnym nie jest już wymagana decyzja o dopuszczeniu strzelnicy do użytkowania, a fakt iż wymóg umieszczenia takiej decyzji widocznym miejscu nadal znajduje się w Rozporządzeniu jest sprzeczny z aktem prawa wyższego rzędu. Następnie zwrócił uwagę, że większa część nieruchomości sąsiadujących z przedmiotowym gruntem pozostaje we władaniu jego lub sąsiednich terenów, które to tereny są zalesione albo rolne. Taka okoliczność – zdaniem skarżącego – potwierdza zasadność lokalizacji planowanego przedsięwzięcia, które nie naraża posiadaczy nieruchomości sąsiednich na jakiekolwiek niedogodności związane z sąsiedztwem strzelnicy. Dalej skarżący stwierdza, że art. 46 ust. 1 u.b.a. zawiera jedynie postanowienie, że strzelnice powinny być zlokalizowane, zbudowane i zorganizowane w sposób nienaruszający wymogów związanych z ochroną środowiska oraz wykluczający możliwość wydostania się poza ich obręb pocisku wystrzelonego z broni ze stanowiska strzeleckiego zgodnie z regulaminem strzelnicy. Oznacza to, że w przypadku strzelnic otwartych, które wykorzystują naturalne ukształtowanie terenu, kluczowym zagadnieniem jest zatwierdzenie przez organ regulaminu strzelnicy, który określa szczegółowe zasady zachowania bezpieczeństwa na jej terenie. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy, wnosząc o jej oddalenie, podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Pismem z 3 marca 2026 r. Strona skarżąca uzupełniła skargę o zarzuty naruszenia przepisów dot. niezastosowania przez organ postępowania uproszczonego, tj.: - art. 47 ust. 2 u.b.a. w zw. z art. 163b § 1 k.p.a. poprzez ich niezastosowanie w sprawie i prowadzenie postępowania administracyjnego w trybie zwykłym, podczas gdy przepis art. 47 ust. 2 u.b.a. nakazuje organowi obligatoryjnie do postępowania w sprawie zatwierdzenia regulaminu stosować przepisy działu II rozdziału 14 k.p.a., a art. 163b § 1 k.p.a. nakazuje obligatoryjnie organowi załatwić sprawę w postępowaniu uproszczonym, jeżeli przepis szczególny tak stanowi; - art. 163b ust. 3 k.p.a. i art. 122a k.p.a. poprzez ich niezastosowanie w niniejszej sprawie i wydanie decyzji administracyjnej w zwykłym trybie odmawiającej zatwierdzenia regulaminu strzelnicy, podczas gdy zgodnie z art. 163b ust. 3 k.p.a. w sprawie rozpoznawanej w postępowaniu uproszczonym stosuje się przepisy o milczącym załatwieniu sprawy, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej, a zgodnie z art. 122a § 2 k.p.a. sprawa powinna zostać uznana za załatwioną milcząco w sposób w całości uwzględniający żądanie strony gdy w terminie miesiąca od dnia doręczenia żądania strony (2 lutego 2025 r.) właściwemu organowi organ ten nie wydał decyzji lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie (decyzja została nadana 8 maja 2025 r.) albo nie wniósł sprzeciwu w drodze decyzji; - art. 61 § 3 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie w niniejszej sprawie i zawiadomienie przez organy strony o wszczęciu postępowania po wniesieniu wniosku, podczas gdy zgodnie z tym przepisem datą wszczęcia postępowania na żądanie strony jest dzień doręczenia żądania organowi administracji publicznej, tj. 3 luty 2025 r. - art. 163c k.p.a. poprzez jego niezastosowanie podczas gdy nie wystąpiły żadne przesłanki pozwalające odejść organowi od trybu administracyjnego postępowania uproszczonego, a co za tym idzie organ miał obowiązek prowadzić postępowanie zgodnie z przepisami o postępowaniu uproszczonym, - art. 163e § 1 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie i prowadzenie pełnego postępowania dowodowego w zwykłym trybie administracyjnym, podczas gdy w sprawie zatwierdzenia regulaminu strzelnicy stosuje się ograniczone postępowanie dowodowe do dowodów zgłoszonych przez stronę, łącznie z żądaniem wszczęcia postępowania oraz dowodów możliwych do ustalenia na podstawie danych, którymi dysponuje organ prowadzący postępowanie. W uzasadnieniu rozszerzenia skargi strona skarżąca powołała się na uzasadnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 września 2025 r., sygn. akt II GSK 462/25. Argumentowała, iż zgodnie ze wskazaniami zawartymi w powyższym orzeczeniu, wobec niepoinformowania strony o zmianie trybu załatwienia sprawy poprzez wydanie niezaskarżalnego postanowienia, sprawa powinna zostać uznana za załatwioną milcząco w sposób w całości uwzględniający żądanie strony. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. W myśl art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r., poz. 1267), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Z kolei przepis art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej: p.p.s.a.) stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. W wyniku takiej kontroli decyzja podlega uchyleniu w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a, b i c p.p.s.a.). W przypadku uznania, że skarga nie ma uzasadnionych podstaw podlega ona oddaleniu, na podstawie art. 151 p.p.s.a. Natomiast z art. 134 § 1 p.p.s.a. wynika, że Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Wykładnia powołanego wyżej przepisu wskazuje, że Sąd ma prawo ale i obowiązek dokonania oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego, nawet wówczas, gdy dany zarzut nie został w skardze podniesiony. Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji - w granicach i według kryteriów określonych cytowanymi wyżej przepisami - Sąd uznał, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Legnicy utrzymująca w mocy decyzję Burmistrza Miasta i Gminy S. w przedmiocie odmowy zatwierdzenia regulaminu strzelnicy. Na wstępie zatem należy wskazać, że podstawę materialnoprawną obu decyzji stanowiły przepisy ustawy z 21 maja 1999 r. o broni i amunicji (Dz. U. z 2024 r. poz. 485 ze zm.). Zgodnie z przepisami powołanej ustawy broń palna oraz inna broń zdolna do rażenia celów na odległość może być używana w celach szkoleniowych i sportowych tylko na strzelnicach (art. 45 u.b.a.). Strzelnice powinny być zlokalizowane, zbudowane i zorganizowane w sposób nienaruszający wymogów związanych z ochroną środowiska oraz wykluczający możliwość wydostania się poza ich obręb pocisku wystrzelonego z broni ze stanowiska strzeleckiego w sposób zgodny z regulaminem strzelnicy (art. 46 ust. 1 u.b.a.). Celem więc ustawy o broni i amunicji w odniesieniu do strzelnic jest zapewnienie prawidłowego ich funkcjonowania, tj. w sposób nienaruszający wymogów związanych z ochroną środowiska oraz niepowodujący zagrożenia bezpieczeństwa. Szczegółowe zasady zachowania bezpieczeństwa na strzelnicy określa regulamin strzelnicy (art. 46 ust. 2 u.b.a.). Kwestię zorganizowania strzelnicy należy uzależnić w pierwszej kolejności od uzyskania odpowiednich zgód właściwych organów na jej zrealizowanie oraz użytkowanie. Ustawa o broni i amunicji wyraźnie formułuje wymóg, zgodnie z którym strzelnice powinny być odpowiednio zlokalizowane i zbudowane. Te wymagania zostały szczegółowo określone, na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 48 u.b.a., w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 4 kwietnia 2000 r. w sprawie wymagań w zakresie ochrony środowiska dotyczących budowy i użytkowania strzelnic (Dz. U. Nr 27, poz. 341). Ponadto dodatkowe wymogi bezpieczeństwa jakie powinna spełniać strzelnica wynikają z ustępu 3 rozporządzenia Ministra Spraw wewnętrznych i Administracji w sprawie wzorcowego regulaminu strzelnic (Dz. U. z 2000 r., Nr 18, poz. 234). Są to dodatkowe wymagania jakie normodawca formułuje w odniesieniu do procesu inwestycyjno-budowlanego dla strzelnic i łączy je przedmiotowo z odpowiednim sposobem organizacji strzelnicy. Zgodnie natomiast z art. 47 ust. 1 u.b.a. zatwierdzenie regulaminu strzelnicy następuje w drodze decyzji administracyjnej wydawanej przez właściwego wójta, burmistrza (prezydenta miasta). Z dniem 28 lipca 2023 r. weszła w życie nowelizacja u.b.a. dokonana w art. 10 ustawy z dnia 23 stycznia 2023 r. o zmianie ustaw w celu likwidowania zbędnych barier administracyjnych i prawnych (Dz. U. poz. 803). Znowelizowano kilka przepisów u.b.a., w tym w zakresie dotyczącym postępowania o zatwierdzenie regulaminu strzelnicy znowelizowano przepis art. 47 – dodając ust. 2 o stosowaniu w tym postępowaniu przepisów działu II rozdziału 14 k.p.a. Sąd wskazuje, że istota zarzutów podniesionych w skardze sprowadza się zasadniczo do dwóch kwestii. Pierwszą jest kwestia proceduralna odnosząca się do kompetencji organu wykonawczego gminy do odstąpienia od prowadzenia postępowania w sprawie zatwierdzenia regulaminu gminy w trybie uproszczonym postępowania administracyjnego zgodnie z dyspozycją art. 47 ust. 2 u.b.a. i prowadzenie postępowania wyjaśniającego w trybie zwykłym. Drugą natomiast jest przesądzenie w przedmiocie zasadności żądania od strony wykazania czy obiekt objęty wnioskiem spełnia wymogi, jakie dla strzelnicy ustala norma art. 46 u.b.a., w tym m.in. decyzji o dopuszczeniu strzelnicy do użytkowania, a co za tym idzie kwalifikacji strzelnicy jako obiektu budowlanego. W pierwszej kolejności Sąd rozstrzygnie w kwestii dopuszczalności odstąpienia przez Burmistrza od prowadzenia kontrolowanego postępowania w trybie uproszczonym postępowania administracyjnego. Jak wskazano powyżej, w myśl art. 47 ust. 1 u.b.a. zatwierdzenie regulaminu strzelnicy następuje w drodze decyzji administracyjnej wydawanej przez właściwego wójta, burmistrza (prezydenta miasta). Do postępowania w sprawie zatwierdzenia regulaminu strzelnicy stosuje się przepisy działu II rozdziału 14 k.p.a. (postępowanie uproszczone) art. 47 ust. 2 u.b.a.. W postępowaniu uproszczonym znajdują zastosowanie regulacje statuujące instytucję milczącego załatwienia sprawy, tj. przepisy rozdziału 8a w dziale II, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej (art. 163b § 3 k.p.a.). Jak wskazuje się w doktrynie art. 163b § 3 k.p.a. jest przepisem szczególnym w rozumieniu art. 122a § 1 k.p.a., pozwalającym na załatwienie sprawy milcząco (zob. Przybysz Piotr Marek w: Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz aktualizowany, LEX/el. 2024, art. 163b). Zgodnie z art. 122a § 2 k.p.a., sprawę uznaje się za załatwioną milcząco w sposób w całości uwzględniający żądanie strony, jeżeli w terminie miesiąca od dnia doręczenia żądania strony właściwemu organowi administracji publicznej albo innym terminie określonym w przepisie szczególnym organ ten: 1) nie wyda decyzji lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie (milczące zakończenie postępowania) albo 2) nie wniesie sprzeciwu w drodze decyzji (milcząca zgoda). Stosownie do treści art. 122c § 1 k.p.a., milczące załatwienie sprawy następuje w dniu następującym po dniu, w którym upływa termin przewidziany do wydania decyzji lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie albo wniesienia sprzeciwu. W przypadku gdy organ przed upływem terminu do załatwienia sprawy zawiadomi stronę o braku sprzeciwu, milczące załatwienie sprawy następuje w dniu doręczenia tego zawiadomienia. Jeżeli podanie nie spełnia wymagań wskazanych w przepisach lub jest konieczne doprecyzowanie treści żądania, stosuje się przepis art. 64. Termin, o którym mowa w art. 122a § 2, biegnie od dnia uzupełnienia braków lub doprecyzowania treści żądania (art. 122c § 2 k.p.a.). Instytucja milczącego załatwienia sprawy przewiduje, że skutek w postaci pozytywnego rozstrzygnięcia wniosku strony następuje z mocy prawa. W aktach sprawy zamieszcza się adnotację o milczącym załatwieniu sprawy, wskazując treść rozstrzygnięcia oraz jego podstawę prawną. Przy czym, jak wynika z art. 122f § 1 k.p.a. na wniosek strony organ administracji publicznej, w drodze postanowienia, wydaje zaświadczenie o milczącym załatwieniu sprawy albo odmawia wydania takiego zaświadczenia. Przepis art. 163e § 1 k.p.a. stanowi z kolei, że w postepowaniu uproszczonym postępowanie dowodowe jest ograniczone do dowodów zgłoszonych przez stronę, łącznie z żądaniem wszczęcia postępowania, oraz dowodów możliwych do ustalenia na podstawie danych, którymi dysponuje organ prowadzący postępowanie. W ramach postępowania uproszczonego ustawodawca ograniczył zakres postępowania wyjaśniającego, stanowiąc w art. 163e § 1 k.p.a. o materiale dowodowym zgłoszonym przez stronę, łącznie z żądaniem wszczęcia postępowania oraz dowodach możliwych do ustalenia przez organ na podstawie posiadanych danych. Dyspozycja przepisu art. 163d k.p.a. daje możliwość prowadzenia przez organ postępowania z pominięciem przepisów o postępowaniu uproszczonym jeżeli uwzględnienie nowych okoliczności powołanych przez stronę w toku postępowania jest istotne dla wyniku tego postępowania, a ich uwzględnienie doprowadzi do jego wydłużenia, o czym organ niezwłocznie zobligowany jest poinformować stronę. W tym miejscu Sąd podkreśla, że skład orzekający w sprawie nie podziela oceny prawnej wyrażonej w powołanym przez stronę wyroku NSA z 25 września 2025 r., sygn. akt II GSK 462/25, że informacja, o której mowa w art. 163d k.p.a. może przyjąć wyłącznie formę niezaskarżalnego postanowienia. Należy zauważyć, że organ, uznając, że okoliczności sprawy są na tyle zróżnicowane, że poprzestanie na dowodach zgłoszonych oraz zebranych w oparciu o art. 163e § 1 k.p.a. byłoby sprzeczne z zasadą prawdy obiektywnej, ma jednak obowiązek dalszego poprowadzenia postępowania w celu wyjaśnienia sprawy. Natomiast w art. 163d k.p.a. nie został uregulowany mechanizm przejścia z trybu uproszczonego do trybu zwykłego, a jedynie zobowiązanie do poinformowania strony o dalszym prowadzeniu postępowania w trybie zwykłym. Żaden przepis prawa nie mówi o formie w jakiej powinno nastąpić takie powiadomienie, wobec czego – oprócz wskazanego w orzeczeniu NSA z 25 września 2025 r. sygn. II GSK 462/25 niezaskarżalnego postanowienia - należy także dopuścić możliwość przejścia do tego trybu poprzez skierowanie do wnioskodawcy wezwania w trybie przepisów ogólnych k.p.a., które w sposób konkludentny wskazuje na intencję organu o konieczności przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w trybie zwykłym, z uwagi na charakter dostrzeżonych braków. Powiadomienie w takiej formie musi być natomiast skierowane do strony niezwłocznie. Przyjęcie stanowiska zaprezentowanego w omawianym wyroku NSA z 25 września 2025 r. mogłoby w skutkach potencjalnie doprowadzić do legitymizowania funkcjonowania obiektów, które nie spełniałyby podstawowych wymogów, które wynikają z art. 46 ust. 1 u.b.a. Podkreślić bowiem należy, że zatwierdzenie regulaminu strzelnicy jest ostatnim etapem, który potwierdzić ma prawidłowość funkcjonowania strzelnicy przed dopuszczeniem jej do użytkowania. Natomiast jak już wcześniej wskazano w uzasadnieniu instytucja milczącego załatwienia sprawy przewiduje, że skutek w postaci pozytywnego rozstrzygnięcia wniosku strony następuje z mocy prawa, co mogłoby w skrajnych przypadkach prowadzić do wypaczenia istoty postępowania w sprawie zatwierdzenia regulaminu strzelnicy. Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, że wniosek strony o zatwierdzenie regulaminu spornej strzelnicy wpłynął do organu I intrancji 3 lutego 2025 r. Załączniki wniosku stanowiły: Regulamin bezpieczeństwa i użytkowania strzelnicy, akt notarialny z 10 stycznia 2025 r. repertorium "A" numer [...] potwierdzający tytuł prawny skarżącego do gruntu oraz dowód wniesienia opłaty skarbowej. Wobec uznania przez Burmistrza, że przedłożone dokumenty są niewystarczające do wydania decyzji o zatwierdzeniu regulaminu strzelnicy w dniu 19 lutego 2025 r. (16 dni od wpływu wniosku) skierował do strony skarżącej wezwanie na podstawie art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 50 k.p.a. do przedłożenia dokumentów wykazujących zgodność strzelnicy z przepisami prawa, a w szczególności decyzji o dopuszczeniu strzelnicy do użytkowania, w terminie 30 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Wezwanie to doręczono tego samego dnia, zatem w trakcie biegu terminu, o którym mowa w art. 122a § 2 k.p.a. Strona nie przedstawiając żadnych dodatkowych dokumentów pismem z 21 lutego 2025 r. poinformowała, że strzelnica objęta wnioskiem nie podlega wymogowi uzyskania dopuszczenia do użytkowania, przedstawiając w piśmie szereg argumentów, mających potwierdzać zasadność takiego stanowiska. Organ 12 marca 2025 r. ponownie wezwał skarżącego przedłożenia dokumentacji szeregu dokumentów w tym m.in. potwierdzających, że strzelnica otwarta jest zlokalizowana, zbudowana i zorganizowana w sposób nienaruszający wymogów związanych z ochroną środowiska oraz wykluczający możliwość wydostania się poza ich obręb pocisku wystrzelonego z broni ze stanowiska strzeleckiego (art. 46 ust. 1 i 2 u.b.a.), a także spełnienie wymagań określonych w rozporządzeniu Ministra Środowiska z 4 kwietnia 2000 r. w sprawie wymagań w zakresie ochrony środowiska dot. budowy i użytkowania strzelnic, w szczególności w zakresie jej lokalizacji, głębokości zwierciadła wód gruntowych, a także poziomu hałasu przenikającego do środowiska. Skierowane wezwania oraz przedłużenie postępowania nie wynikało zatem ani z chęci milczącego załatwienia sprawy przez organ poprzez uwzględnienie wniosku, ani z braku woli załatwienia sprawy, lecz z przekonania organu, że złożony wniosek bez uzupełnienia żądanej dokumentacji i dokonania na jej podstawie stosownych ustaleń nie powinien podlegać uwzględnieniu. Taki też wniosek potwierdza też dalsze zachowanie organu, jakim było skierowanie do strony kolejnego bardziej rozbudowanego wezwania z 12 marca 2025 r., jakie było reakcją na pismo strony z 21 lutego 2025 r. Warto również podkreślić, że wezwanie skierowane do strony zawierało obszerne uzasadnienie, które przedstawiało motywy jakimi kierował się Burmistrz. W ocenie Sądu treść wezwań skierowanych do strony uzasadniała ocenę, iż w sprawie dokonane zostało poinformowanie umożliwiające odstąpienie od prowadzenia postępowania w trybie uproszczonym, o którym mowa w art. 163d k.p.a. stało się skuteczne poprzez dorozumiane wykazanie przez organ I instancji potrzeby przejścia do trybu zwykłego postępowania administracyjnego. Ustalenie, że organ wykonawczy gminy uprawniony był do prowadzenia pełnego postępowania wyjaśniającego pozwala na rozstrzygnięcie w przedmiocie zasadności zasadności żądania od strony wykazania czy obiekt objęty wnioskiem spełnia wymogi, jakie dla strzelnicy ustala norma art. 46 u.b.a., w tym m.in. decyzji o dopuszczeniu strzelnicy do użytkowania, a co za tym idzie kwalifikacji strzelnicy jako obiektu budowlanego. Skarżący na każdym etapie postępowania podnosił, że organy orzekające w sprawie niewłaściwie zakwalifikowały strzelnicę objętą wnioskiem, tj. strzelnicę otwartą jako obiekt budowlany, a co za tym idzie, że prowadzenie strzelnicy otwartej, w kształcie przez niego opisanym, nie wymaga uzyskania dodatkowych zezwoleń. Z takim stanowiskiem nie można się zgodzić. Sąd wskazuje, że strzelnica otwarta jest obiektem budowlanym, a konkretnie budowlą. Budowla to w myśl prawa budowlanego każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak budowle ziemne czy budowle sportowe. Jednym z istotnych elementów jest więc przeznaczenie takiego obiektu jako całości techniczno-użytkowej. Prawo budowlane nie zwalnia wykonania budowli ziemnej w postaci strzelnicy otwartej z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę. Otwarta strzelnica wymaga więc potwierdzenia legalności jej lokalizacji i budowy, a w dalszej kolejności zgody właściwych organów na przystąpienie do użytkowania i zatwierdzenia regulaminu. W judykaturze podkreśla się, że zgodnie z art. 3 pkt 1 p.b. obiektem budowlanym jest budynek, budowla bądź obiekt małej architektury wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, wzniesiony z użyciem wyrobów budowlanych. Pojęcie obiektu budowlanego nie dotyczy tylko samego budynku, ale również budowli. Sądy administracyjne wskazują, że zgodnie z art. 3 pkt 3 p.b., budowlą jest każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, a w szczególności: obiekt liniowy, lotnisko, most, wiadukt, estakada, tunel, przepust, sieć techniczna, wolno stojący maszt antenowy, wolno stojąca trwale związana z gruntem tablica reklamowa i urządzenie reklamowe, budowla ziemna, obronna (fortyfikacje), ochronna, hydrotechniczna, zbiornik, itd. W orzecznictwie jako budowlę ziemną określa się budowlę o charakterze kubaturowym, której podstawowym lub wyłącznym tworzywem jest ziemia, widoczną i obiektywnie istniejącą, spełniającą określoną rolę i stanowiącą całość techniczno-użytkową (zob. wyroki NSA: z 11 marca 2020 r., sygn. akt II OSK 1176/18; z 15 listopada 2019 r., sygn. akt II OSK 3318/17; z 26 lutego 2014 r., sygn. akt II OSK 2320/12). Za rodzaj budowli ziemnej wymagającej uzyskania pozwolenia na budowę uznaje się w szczególności otwartą strzelnicę jako obiekt budowlany, do którego powstania konieczne są roboty budowlane polegające na zgromadzeniu i przemieszczeniu mas ziemnych w celu utworzenia wału ziemnego czy nasypu (zob. wyrok NSA z 2 marca 2021 r., sygn. akt II OSK 3344/20) oraz wymagający wykonania pewnej infrastruktury towarzyszącej, traktowanych jako jedną całość użytkową (zob. wyrok NSA z 30 września 2021 r., sygn. akt II OSK 186/21). Zdaniem składu orzekającego w tej sprawie prawidłowo organy w poddanych kontroli sądowej decyzjach zwróciły uwagę na treść art. 46 ust. 1 ustawy o broni i amunicji. Zgodnie z tym przepisem, strzelnice powinny być zlokalizowane, zbudowane i zorganizowane w sposób nienaruszający wymogów związanych z ochroną środowiska oraz wykluczający możliwość wydostania się poza ich obręb pocisku wystrzelonego z broni ze stanowiska strzeleckiego w sposób zgodny z regulaminem strzelnicy. Celem ustawy o broni i amunicji jest nie tylko wskazanie sposobu funkcjonowania strzelnicy, lecz również określenie warunków bezpieczeństwa środowiska oraz społeczeństwa. W kontekście wskazanych w skardze zarzutów, Sąd wskazuje, iż w obecnym stanie prawnym wójt gminy (burmistrz, prezydent miasta) nie posiada na podstawie przepisów u.b.a. kompetencji do zatwierdzania lokalizacji, budowy i użytkowania strzelnicy. Historycznie takiej kompetencji został pozbawiony na mocy ustawy z 27 marca 2003 r. o zmianie ustawy Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. z 2003 r. nr 80 poz. 718). Do czasu wejścia w życie powyższej nowelizacji art. 47 u.b.a. obowiązywał w brzmieniu: "Dopuszczenie strzelnicy do użytkowania oraz zatwierdzenie regulaminu strzelnicy następuje w drodze decyzji administracyjnej wydawanej przez właściwego wójta, burmistrza (prezydenta miasta)." W literaturze podkreśla się, że zmiana tego przepisu polegająca na pozbawieniu organu wykonawczego gminy właściwości w zakresie rozstrzygania o dopuszczeniu strzelnicy do użytkowania miała na celu pełne skorelowanie przepisów u.b.a. z przepisami Prawa budowlanego, likwidując możliwość wystąpienia sporu kompetencyjnego pomiędzy wójtem, burmistrzem (albo prezydentem miasta) a organami administracji architektoniczno-budowlanej i nadzoru budowlanego (por. S. Szuster [w:] Komentarz do niektórych przepisów ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o zmianie ustawy – Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych ustaw, LEX/el. 2003, art. 5). Zatem zmiana w tym zakresie – wbrew twierdzeniom strony skarżącej – nie oznacza całkowitej likwidacji wymogu posiadania dokumentów przez inwestora strzelnicy. W tym zakresie w trakcie postępowania dotyczącego zatwierdzenia regulaminu strzelnicy wójt – w przypadku nie przedstawienia takich dokumentów raz z regulaminem – zdaniem Sądu jest więc uprawniony do sprawdzenia czy kompetentne organy w adekwatnym trybie zatwierdziły lokalizację i budowę strzelnicy. Są to zatem okoliczności, które powinny być przedmiotem postępowania wyjaśniającego prowadzonego na podstawie art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a., które Wójt powinien ustalić przed zatwierdzeniem regulaminu strzelnicy (zob. wyrok NSA z dnia 24 stycznia 2018 r., sygn. akt II OSK 1462/17; z dnia 28 kwietnia 2020 r., sygn. akt II OSK 1097/19; z dnia 20 stycznia 2023 r., sygn. akt II GSK 825/22). Zaznaczenia wymaga, że kompetencja do weryfikacji istnienia takich zezwoleń nie jest tożsama z z dokonaniem przez organ wykonawczy gminy czynności kontrolno-nadzorczych tych aktów i ocenę ich zgodności z prawem, a jedynie potwierdzenia, że takie zgody zostały wydane. Zgodzić się należy zatem z organem, że w trakcie postępowania strona nie tylko na wezwanie takich dokumentów nie przedstawiła, ale również nie wykazała, że w przypadku jej przedsięwzięcia nie ma konieczności np. uzyskania stosownej decyzji organu administracji budowlanej. Sąd podkreśla, że bez potwierdzenia odpowiedniej lokalizacji strzelnicy oraz jej zbudowania i użytkowania - zgodnie z obowiązującym prawem - brak jest podstaw do stwierdzenia czy dana strzelnica będzie gwarantowała wespół z zatwierdzonym regulaminem osiągnięcie celu ustawy o amunicji i broni w postaci wymogów związanych z bezpieczeństwem i ochroną środowiska. Strzelnica, niezależnie od tego, czy jest budynkiem, czy jest zorganizowana poza budynkiem, czy też zupełnie na terenie otwartym, zawsze będzie obiektem budowlanym. Nie stanowi bowiem terenu naturalnego, lecz składa się z elementów umieszczonych na nim intencjonalnie, które z jednej strony nadają jej cechy definicyjne strzelnicy, a z drugiej, nakazują zakwalifikować ją jako obiekt budowlany. Na strzelnicy muszą znajdować się stanowiska strzeleckie, punkt sanitarny, drogi ewakuacji, miejsca instalacji telefonu lub innych urządzeń łączności, sygnały alarmowe, kulochwyty, tarcze lub inne przedmioty stanowiące cel (zgodnie z rozporządzeniem w sprawie wzorcowego regulaminu strzelnic) oraz wyznaczone i odpowiednio wyposażone miejsce gromadzenia odpadów (zgodnie z rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 4 kwietnia 2000 r. w sprawie wymagań w zakresie ochrony środowiska dotyczących budowy i użytkowania strzelnic (Dz. U. z 2000 r. Nr 27, poz. 341). W konsekwencji też trudno uznać, aby zatwierdzenie regulaminu strzelnicy miało odnosić się abstrakcyjnie do mającej dopiero powstać strzelnicy lub miejsca, w którym faktycznie ma odbywać się użycie broni w celach szkoleniowych i sportowych. Prawidłowe funkcjonowanie strzelnicy uzależnione jest od zachowania odpowiedniej sekwencji zdarzeń, a mianowicie, najpierw potwierdzenia legalności lokalizacji i budowy strzelnicy oraz możliwości przystąpienia do użytkowania strzelnicy, zaś końcowo - zatwierdzenia regulaminu strzelnicy. Odwrócenie tej sekwencji należy ocenić jako niedopuszczalne z punktu widzenia dóbr, jakie mogłyby ulec naruszeniu w przypadku dopuszczenia do funkcjonowania obiektu niespełniającego wymogów bezpieczeństwa i ochrony środowiska. Z przytoczonych wyżej względów zarzuty skargi, w zakresie naruszenia zarówno przepisów prawa materialnego jak i przepisów postępowania, Sąd uznał za nieuzasadnione. Sąd nie stwierdził także innego naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, jak również innych przepisów postępowania w stopniu, który mógłby mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia sprawy. Mając powyższe na względzie, należy stwierdzić, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu i skarga podlega oddaleniu jako niezasadna, o czym Sąd orzekł jak w sentencje na podstawie art. 151 p.p.s.a.