II SA/Gl 236/04
WyrokWSA w Gliwicach2005-08-08
Skład orzekający: Łucja Franiczek, Elżbieta Kaznowska, Rafał Wolnik
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy uchwała rady gminy odrzucająca zarzut dotyczący zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, podjęta po wejściu w życie ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, może być ważna, jeśli procedura planistyczna została wszczęta na gruncie poprzedniej ustawy, a wymogi proceduralne dotyczące zawiadomienia o wyłożeniu projektu planu nie zostały w pełni dochowane?Ratio decidendi
Zaskarżona uchwała odrzucająca zarzut dotyczący zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego została podjęta z naruszeniem prawa. Procedura planistyczna, wszczęta na gruncie ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym z 1994 r., nie mogła być kontynuowana po wejściu w życie ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym z 2003 r., ponieważ nie wszystkie wymagane prawem pisemne zawiadomienia o wyłożeniu projektu planu do publicznego wglądu zostały doręczone przed dniem 11 lipca 2003 r. Wobec tego, uchwała odrzucająca zarzut została podjęta bez podstawy prawnej, co skutkuje jej nieważnością.Stan faktyczny
Skarżąca B.K. wniosła skargę na uchwałę Rady Miejskiej w G. odrzucającą jej zarzut dotyczący zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Zarzut dotyczył planowanego poszerzenia ulicy na jej posesję oraz proponowanego przebiegu tras dojazdowych do autostrady. Organ gminy odrzucił zarzut, uznając, że nie wprowadzono istotnych zmian w klasyfikacji ulicy, a planowane szerokości są zgodne z przepisami. Skarżąca zarzuciła naruszenie prawa przez dysponowanie jej nieruchomością i nieuwzględnienie argumentów dotyczących alternatywnych przebiegów tras.Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach stwierdził nieważność zaskarżonej uchwały Rady Miejskiej w G. i orzekł, że nie podlega ona wykonaniu. Zasądził od Gminy G. na rzecz skarżącej zwrot kosztów postępowania.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Łucja Franiczek (spr.) Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska Asesor WSA Rafał Wolnik Protokolant ref. staż. Anna Trzuskowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 sierpnia 2005 r. sprawy ze skargi B.K. na uchwałę Rady Miejskiej w G. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego 1. stwierdza nieważność zaskarżonej uchwały i orzeka, iż nie podlega ona wykonaniu, 2. zasądza od Gminy G. na rzecz skarżącej kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Na podstawie uchwały Rady Miejskiej w G. z dnia [...]r. nr [...] przystąpiono do sporządzania zmiany miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego Miasta G. dla terenu, zlokalizowanego po północnej stronie projektowanej autostrady [...] obejmującego dzielnicę O. Projekt planu wyłożono do publicznego wglądu w okresie od [...] do [...]r., o czym ogłoszono w Dzienniku A w dniu [...]r.
Pismem z dnia [...]r., które wpłynęło do organu w dniu [...]r. B.K. jako współwłaścicielka działki nr [...] nie zgodziła się na wejście pasa drogowego ulicy [...] na teren jej posesji, zabudowanej budynkiem mieszkalnym, podnosząc iż nie jest możliwa zmiana kategorii drogi i poszerzenie ulicy do szerokości drogi dojazdowej do autostrady z uwagi na fakt, iż ulica [...] jest prawie w całości zabudowana. Jej zdaniem, przeprowadzenie 4 tras dojazdowych do autostrady przez osiedle, wydaje się być jego degradacją.
Zarządzeniem z dnia [...]r. nr [...] Prezydent Miasta G. nie uwzględnił powyższego zarzutu, powiadamiając wnoszącą o terminie sesji Rady Miejskiej, wyznaczonej na dzień [...]r. pismem, doręczonym w dniu [...]r.
Zaskarżoną uchwałą Rada Miejska w G. działając na podstawie art. 24 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 1999 r. Nr 15, poz. 139 ze zm.) w zw. z art. 85 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 80, poz. 717), odrzuciła zarzut B.K.
W uzasadnieniu uchwały podano, iż w dotychczas obowiązującym planie ogólnym zagospodarowania przestrzennego miasta G. ulica [...] oznaczona była symbolem L1/2 - ulica lokalna o jednej jezdni i dwóch pasach ruchu. W projekcie zmiany planu ulica ta oznaczona została symbolem KL1/2 - ulica lokalna o jednej jezdni i dwóch pasach ruchu (szerokość w liniach rozgraniczających 12-15 m). Zatem nie wprowadzono istotnych zmian, gdyż klasa ulicy pozostała ta sama, a linie rozgraniczające na zabudowanym już odcinku wynoszą 12 m, jak poprzednio, przy czym zgodnie z rozp. MTiGM w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie (Dz.U. z 1999 r. Nr 43, poz. 430), minimalną szerokość w liniach rozgraniczających określono na 12 m. Organ gminy uznał, iż nie jest możliwe obniżenie klasy tej ulicy z uwagi na usytuowanie i jej długość oraz wielkość obszaru, jaki obsługuje oraz miejsce w układzie komunikacyjnym, a projekt zmiany planu nie może zakładać szerokości pasów drogowych mniejszych niż określone w rozporządzeniu. Za racjonalne uznano też przedłużenie obecnego "ślepego" odcinka ul. [...] w celu obsługi nowoprojektowanych terenów mieszkalnych i komercyjnych. Wreszcie, wskazano na uprawnienia właściciela nieruchomości z art. 36 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym.
W skardze do sądu administracyjnego B.K. zarzuciła naruszenie prawa przez dysponowanie cudzą nieruchomością w sposób nieuzasadniony oraz nieuwzględnienie argumentów zawartych w zarzutach poprzez nierozważenie możliwości przeprowadzenia trasy dojazdowej do węzła autostrady [...] równolegle do ul. [...] przez pola i nieużytki, a wreszcie wskazała, iż nie zachodzi konieczność wydłużenia i poszerzenia ulicy z uwagi na przewidywaną budowę ulicy [...] o przebiegu równoległym.
Organ, którego działanie zaskarżono, wniósł o oddalenie skargi i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania.
Odnosząc się do zarzutów skargi, wyjaśniono że ulica [...] nie ma bezpośredniego połączenia z węzłem autostrady [...] w O. i stąd nie może służyć do przeprowadzenia ruchu samochodowego do centrum miasta, zaś kwestia możliwości innego przeprowadzenia trasy dojazdowej nie była poruszona w zarzucie, stąd Rada nie mogła się do niej odnieść.
Kolejnym pismem procesowym B.K. podtrzymując skargę i rozszerzając jej argumentację, wniosła nadto o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga musiała odnieść skutek, aczkolwiek z innych względów niż zawartych. Działając z urzędu zgodnie z zasadą, wyrażoną w art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd stwierdził, iż zaskarżona uchwała o odrzuceniu zarzutu zapadła bez podstawy prawnej. Podjęcie kwestionowanego aktu nastąpiło bowiem w dniu [...]r. podczas gdy z dniem 11 lipca 2003 r. weszła w życie ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 80, poz. 717 ze zm.).
Zgodnie z normą intertemporalną, zawartą w art. 85 ust. 2 tej ustawy, przepisy dotychczasowe mają zastosowanie w stosunku do miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego jedynie wówczas, gdy przed dniem wejścia w życie ustawy podjęto uchwałę o przystąpieniu do sporządzenia lub zmiany planu oraz zawiadomiono o terminie wyłożenia tych planów do publicznego wglądu, ale postępowanie nie zostało zakończone do dnia 11 lipca 2003 r.
Jak już wyjaśnił Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w motywach wyroku z dnia 29 czerwca 2005 r. sygn. akt II SA/Gl 145/04 (niepubl.), odwołując się do poglądów, prezentowanych w literaturze (Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, Komentarz pod red. Z. Niewiadomskiego, Wyd. C.H. Beck, W-wa 2004 r., str. 575 oraz T. Bąkowski, Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, Komentarz, Wyd. Zakamycze 2004 r. str. 218), statuowany w tej normie prawnej wymóg zawiadomienia o terminie wyłożenia planów do publicznego wglądu odnosi się do treści art. 18 ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (tekst jedn. Dz.U. z 1999 r. Nr 15, poz. 139 ze zm.).
Przepis ten nakłada zaś wymóg zawiadomienia na piśmie o terminie wyłożenia projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego:
- właścicieli lub władających nieruchomościami, od których może być pobrana opłata z tytułu wzrostu wartości nieruchomości, o której mowa w art. 36 ust. 3 ustawy,
- osoby, których wnioski nie zostały uwzględnione w projekcie planu.
Dopiero po uzyskaniu zwrotnych poświadczeń odbioru zawiadomień należy ogłosić o wyłożeniu projektu planu w miejscowej prasie oraz przez obwieszczenie, a także w sposób zwyczajowo przyjęty w danej miejscowości, jak stanowi regulacja art. 18 ust. 2 pkt 6 ustawy z 1994 r. Za prawnie wadliwe należy zatem uznać przeprowadzenie powyższych czynności niezgodnie z kolejnością, wskazaną w art. 18 ust. 2 tej ustawy (vide: wyrok NSA z dnia 29 maja 2001 r. sygn.akt II SA/Wr 2350/00, OSS 2001//4/122).
Tak więc, dla możliwości kontynuowania po dniu 11 lipca 2003 r. procedury planistycznej, wdrożonej na gruncie ustawy z 1994 r., nie jest wystarczające dokonanie przed tym dniem ogłoszeń w miejscowej prasie oraz obwieszczeń o tym w sposób zwyczajowo przyjęty. Konieczne jest bowiem także prawidłowe zawiadomienie - przed tym dniem - na piśmie właścicieli lub władających nieruchomościami, o których mowa w art. 18 ust. 2 pkt 5 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym.
Przychylając się do powyższego poglądu skład orzekający dodatkowo miał na uwadze fakt, iż ustawodawca w regulacji intertemporalnej z art. 85 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym posłużył się terminem "zawiadomienie", podczas gdy ustawa dotychczasowa w art. 18 ust. 2, dotyczącym procedury sporządzania planu obok tego terminu stanowi o "ogłoszeniu" i "obwieszczeniu". Zatem zasady wykładni systemowej zewnętrznej potwierdzają prawidłowość rozumowania, iż norma intertemporalna nawiązuje do zawiadomień, o których mowa w art. 18 ust. 2 pkt 5 ustawy z 1994 r.
Brak też podstaw do przyjęcia, aby wymóg ten został spełniony, gdy o wyłożeniu projektu planu wraz z prognozą oddziaływania na środowisko powiadomiono na piśmie przed dniem 11 lipca 2003 r. tylko niektóre podmioty, wymienione w tym przepisie. Oznacza to, iż wystarczy stwierdzenie, iż chociażby w stosunku do jednej osoby z kręgu, wskazanego przez ustawodawcę, uchybiono wymogowi doręczenia pisemnego zawiadomienia o terminie wyłożenia projektu planu miejscowego, aby procedura planistyczna po wejściu w życie ustawy z 2003 r. nie mogła być prowadzona w trybie ustawy dotychczasowej. W praktyce sądowej stwarzać to może trudności, bowiem na etapie oceny zgodności z prawem uchwały o odrzuceniu zarzutu, podjętej po dniu 11 lipca 2003 r. nie sposób ocenić, czy wszystkie osoby, do których organ gminy wystosował pisemne zawiadomienia, rzeczywiście mieszczą się w kręgu podmiotów, o których mowa w art. 18 ust. 2 pkt 5 ustawy z 1994 r., chyba że przypadek braku pisemnego zawiadomienia lub doręczenia zawiadomienia po dniu 10 lipca 2003 r. dotyczy wnoszącego zarzut, a następnie skargę do sądu administracyjnego.
Tymczasem taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie. Jak ustalono w oparciu o akta procedury planistycznej, przedstawione wraz z odpowiedzią na skargę, w stosunku do 285 podmiotów, do których organ gminy wystosował pisemne zawiadomienia, brak jest dowodu doręczenia przed dniem 11 lipca 2003 r., bądź też prawidłowe doręczenie nastąpiło dopiero po tej dacie.
I tak, z dowodów doręczenia wynika:
1. Z.K. brak daty doręczenia
2. M.G. nie doręczono
3. W.G. nie doręczono
4. G.J. nie doręczono, adresat zmarł
5. A.B. wyjechała za granicę i tam zmarła
6. W.K. dom wyburzony, mieszka gdzie indziej
7. J.G. nie doręczono
8. M.G. nie doręczono
9. A.S. nie doręczono
10.E.K. dom opuszczony, nikt nie mieszka, nie doręczono
11 J.P. nie żyje
12. E.S. nie jest już właścicielem nieruchomości
13. H.S. nie jest już właścicielem nieruchomości
14. M.B. zmarła
15. M.M. wyjechała za granicę
16. J.K. nie doręczono
17. R.D. nie doręczono
18. G.M. nie doręczono
19. W.C. nie doręczono
20. E.T. nie doręczono
21. Z.T. nie doręczono
22. T.K. brak dowodu doręczenia
23. A.B. zmarł
24. U.B. nie doręczono
25. K.R. nie doręczono
26. G.R. nie doręczono
27. T.K. nie doręczono
28. G.J. nie doręczono
29. J.M. nie doręczono
30. G.M. nie doręczono
31. Z.K. nie doręczono
32. L.K. nie doręczono
33. A.K. nie doręczono
34. J.J. nie doręczono
35. D.J. nie doręczono
36. A.T. nie doręczono
37. W.T. nie doręczono
38. M.T. nie doręczono
39. A.P. nie doręczono
40. J.G. nie żyje
41. A. N. nie doręczono
42. W.K. nie doręczono
43. J. W.-K. nie doręczono
44. Z.S. nie doręczono
45. J.S. nie doręczono
46. K.H. nie doręczono
47. J.O. nie doręczono
48. K.K. nie doręczono
49. M.K. nie doręczono
50. J.O. wyprowadziła się
51. S.S. nie doręczono
52. A.S. nie doręczono
53. A.S. nie doręczono
54. B.S. nie doręczono
55. H.D. nie mieszka
56. W. D. nie mieszka
57. R.H. nie doręczono
58. H.R. wyprowadził się
59. A.R. wyprowadziła się
60. M.C. nie doręczono
61. B.K. nie doręczono
62. G. K. nie doręczono
63. M.B. nie doręczono
64. G.S. nie doręczono
65. I.S. nie doręczono
66. W.S. nie doręczono
67. J.S. nie doręczono
68. M.L. nie doręczono
69. L.N. nie doręczono
70. P.B. nie mieszka
71. R.N. nie doręczono
72. .L.M. wyprowadziła się
73. A.M. wyprowadził się
74. R.N. wyprowadził się
75. M.N. wyprowadziła się
76. E.M. doręczono [...]r.
77. B.M. doręczono [...]r.
78. B.K. doręczono [...]r.
79. H.B. nie doręczono
80. R.B. nie doręczono
81. D.G. doręczono [...]r. (N.)
82. F.G. adresat zmarł
83. E.M. nie doręczono
84. R.W. nie doręczono
85. E.W. nie doręczono
86. B.W. nie doręczono
87. M. W. nie doręczono
88. P.P. nie doręczono
89. J.S. nie doręczono
90. R.S. nie doręczono
91. A.S. doręczono [...]r. (N.)
92. E.R. nie sposób ustalić daty doręczenia
93. J.C. nie doręczono
94. M.C. nie doręczono
95. M.M. nie doręczono
96. N.Ś. nie doręczono
97. D.Ś. nie doręczono
98. M.K. nie doręczono
99. R.K. wyprowadził się
100. P.K. zmarł
101. A.K. wyprowadził się
102. P.B. wyprowadził się
103. A.G. adresat nieznany
104. Z.D. awizowano po 10 lipca 2003 r. ([...])
105. K.L. budynek nie istnieje, nie doręczono
106. A.M. wyprowadziła się
107. A.P. wyprowadził się
108. P.D. nie żyje
109. J.K. nie żyje
110. G.K. nie żyje
111. P.R. nie doręczono
112. B. R. nie doręczono
113. J.G. nie żyje
114. J.W. nie żyje
115. F.S. nie żyje
116. G.M. nie doręczono
117. J.R. nie doręczono
118. S.R. nie doręczono
119. A.R. nie żyje
120. J.K. nie doręczono (nie mieszka pod wskazanym adresem)
121. E.G. nie doręczono
122. H.B. nie doręczono
123. J.T.-B. nie doręczono
124. S. S. nie doręczono
125. R.Ś. brak daty odbioru
126. A.D. brak daty odbioru
127. P. D. brak daty odbioru
128. K.G. nie doręczono
129. J.G. nie doręczono
130. J.D. doręczono [...]r.
131. Gminna Spółdzielnia [...] doręczono [...]r.
132. M[...] nie doręczono
133. T.P. doręczono [...]r.
134. C. i A.U. nie doręczono
135. J.M. nie doręczono - nie mieszka pod wskazanym adresem
136. J.S. nie doręczono - nie mieszka pod wskazanym adresem
137. J.G. nie doręczono - j.w.
138. Z.Ś. nie doręczono
139. A.K. nie doręczono
140. Ł.M. nie doręczono
141. T. O. nie doręczono
142. E.C. nie doręczono
143. J.B. nie doręczono
144. J.B. nie doręczono
145. D.L. nie doręczono
146. L. O. nie doręczono
147. M.B. nie doręczono
148. A.H. nie żyje
149. J.J. nie doręczono
150. U.S. nie żyje
151. L.D. nie doręczono
152. E.D. nie doręczono
153. R.D. nie doręczono - nie mieszka pod wskazanym adresem
154. K.C. nie doręczono
155. Ł.F. nie żyje
156. M.R. nie żyje
157. G.F. nie doręczono
158. A.C. nie żyje
159. W.J. nie żyje
160. H.M. nie żyje
161. F. H. nie żyje
162. P.K. nie doręczono
163. Ł.K. nie doręczono
164. R.W. nie doręczono
165. M.W. nie doręczono
166. T.C. nie doręczono
167. O.S. nie doręczono
168. J.B. nie doręczono
169. M.F. nie doręczono
170. A.F. nie doręczono
171. D.R. brak daty doręczenia, brak podpisu na doręczeniu
172. J.R. j.w.
173. P.M. brak daty doręczenia, brak podpisu
174. A.G. j.w.
175. B.G. j.w.
176. T.J. j.w.
177. A.S. nie doręczono
178. A.S. nie doręczono
179. K.L. nie żyje
180. G.B. nie doręczono
181. M.P. nie żyje
182. F. M. brak daty doręczenia i podpisu na doręczeniu
183. G.M. j.w.
184. M.M. j.w.
185. K.R. j.w.
186. J.H.-R. j.w.
187. Szkoła A nie doręczono
188. J.K. brak daty doręczenia i podpisu
189. G.K. j.w.
190. E.K. nie żyje
191. E. D. nie doręczono
192. A.L. nie żyje
193. J.K. nie żyje
194. S.W. nie doręczono
195. M.W. nie doręczono
196. W.P. nie żyje
197. A.K. nie doręczono
198. Z.R.
199. L.S. wyprowadził się
200. K.W. nie doręczono
201. M.W. nie doręczono
202. G.K. nie doręczono
203. J.J. wyprowadził się
204. J.K. brak daty doręczenia
205. U.G. brak daty doręczenia
206. S.K. prawdopodobnie odebrane po 10 lipca 2003 r.
207. A.A. odbiór [...]r.
208. B.A. j.w.
209. A.S. odbiór [...]r.
210. S.S. j.w.
211. M.K. odbiór [...]r.
212. M.M. j.w.
213. W.O. odbiór [...]r.
214. M.T. odbiór [...]r.
215. A.B.-B. odbiór [...]r.
216. M.B. j.w.
217. E.G. odbiór [...]r.
218. Polski Związek D. odbiór [...]r.
219. M.W. prawdopodobnie odebrane po 10 lipca 2003 r.
220. E.J. brak prawidłowego awiza
221. M.J. j.w.
222. R.J. j.w.
223. E.J. j.w.
224. M.H. j.w.
225. K.H. j.w.
226. J.H. j.w.
227. E.B. doręczono [...]r.
228. D.G. prawdopodobnie odebrane po 10 lipca 2003 r.
229. A.G. j.w.
230. H.S. j.w.
231. T.C. brak prawidłowego awiza
232. A.W. nie doręczono
233. A.S. awizowano prawdopodobnie po 10 lipca 2003 r.
234. K.S. brak prawidłowego awiza
235. R.S. j.w.
236. H.S. j.w.
237. A.O. j.w.
238. J.M. j.w.
239. H.M. j.w.
240. Z.K. j.w.
241. J.K. odebrano [...]r.
242. K.K. nieprawidłowe awizo
243. R.K. zmarł
244. A.K. wyprowadził się
245. F.K. j.w.
246. J. R. j.w.
247. A.G. j.w.
248. A.G. j.w.
249. A.J. zmarła
250. A.J. zmarła
251. J.G. j.w.
252. Z.K. wyprowadziła się
253. J.H. zmarł
254. A.K. wyprowadził się
255. L.K. j.w.
256. G.P. j.w.
257. M.P. j.w.
258. D.K. j.w.
259. J.M. zmarła
260. J.M. zmarł
261. J.G. wyprowadził się
262. J.H. brak prawidłowego awiza
263. J.H. j.w.
264. J.W. j.w.
265. J.B. brak daty odbioru zawiadomienia
266. E.G. przebywa poza granicami kraju
267. Z.H. nie doręczono
268. E.H. wyprowadziła się
269. J.H. j.w.
270. I.S. nie doręczono
271. P.S. nie doręczono
272. J.B. nie doręczono
273. Z.B. nie doręczono
274. M.H. brak daty doręczenia
275. F.H. j.w.
276. E.S. wyprowadziła się
277. W.S. j.w.
278. B.R. doręczono [...]r.
279. A.R. j.w.
280. J.W. j.w.
281. J.W. j.w.
282. W.D. nie doręczono
283. J.S. nie doręczono
284. J.S. j.w.
285. S.W. przebywa za granicą
Istotne jest przy tym, iż skarżąca B.K. oraz Z.K. jako współwłaściciele działki nr [...] w G., położonej na terenie, objętym projektem planu, dotyczącym dzielnicy O., zostali prawidłowo powiadomieni o wyłożeniu projektu planu już po dniu 11 lipca 2003 r., tj. wejściu w życie ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Zawiadomienie to nastąpiło bowiem w trybie zastępczym z art. 44 kpa (przy odpowiednim zastosowaniu), zaś awizowanie przesyłki, której nie doręczono adresatom, miało miejsce w dniu [...]r. Mając na uwadze stan prawny, wówczas obowiązujący doręczenie należało zatem uznać za skuteczne z dniem [...]r. Tytuł prawny do nieruchomości został zaś udokumentowany wypisami z rejestru gruntów, stąd też brak podstaw do negowania faktu, iż chodzi o osoby, których interes prawny może zostać naruszony ustaleniami projektu planu. Nadto, brak dowodu doręczenia zawiadomienia G.S. (sprawa tut. Sądu II SA/Gl 243/04).
Na tej podstawie stwierdzić należało, iż wobec B.K. i Z.K. nie dochowano wymogu zawiadomienia przed dniem 11 lipca 2003 r. Taki stan rzeczy oznacza zaś, iż w niniejszej sprawie skutek ten musiał prowadzić do wniosku, iż po wejściu w życie ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, brak było podstawy prawnej do dalszego prowadzenia wszczętej uprzednio procedury planistycznej na podstawie uchwały Rady Miejskiej w G. z dnia [...]r. nr [...], dotyczącej dzielnicy O. W konsekwencji, nie było dopuszczalne podjęcie zaskarżonej uchwały o odrzuceniu zarzutu w trybie art. 24 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym. Już jedynie z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny zobligowany był uwzględnić skargę poprzez stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały, zaś podniesione w niej kwestie, dotyczące merytorycznej wadliwości aktu, nie miały żadnego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy i stąd nie było potrzeby ich rozważenia.
Orzeczenie Sądu oparto na treści art. 147 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przy czym upływ rocznego terminu od podjęcia kwestionowanego aktu, nie stanowił przeszkody do stwierdzenia jego nieważności, jako że w niniejszej sprawie nie miał zastosowania przepis art. 94 ust. 1 w zw. z art. 101 ust. 4 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jedn. Dz.U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), bowiem ustawa o zagospodarowaniu przestrzennym stanowi regulację całościową ze skutkami, wymienionymi w art. 27 ust. 1.
Wobec uwzględnienia skargi należało orzec o niewykonalności zaskarżonej uchwały po myśli art. 152 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
O kosztach postępowania, obejmujących wpis sądowy w kwocie [...] zł, wynagrodzenie pełnomocnika w osobie radcy prawnego ([...] zł) oraz opłatę skarbową od pełnomocnictwa ([...] zł), czyli łącznie [...] zł, rozstrzygnięto na wniosek skarżącej zgodnie z art. 200 § 1, art. 205 § 1 i 2 oraz art. 209 tej ustawy.
SW
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 14.07.2026. · Źródło