III SA/Wa 1486/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Barbara Kołodziejczak–Osetek (spr.), po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym skargi o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia [...] listopada 2005 r., sygn. akt III SA/Wa 1773/05 w sprawie ze skargi A. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] maja 2005 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2003 r. postanawia: - ukarać A. P. karą porządkową grzywny w wysokości 1.000 zł (słownie: tysiąc złotych) – P O S T A N O W I E N I E Dnia 21 listopada 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Barbara Kołodziejczak–Osetek (spr.), po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym skargi o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia [...] listopada 2005 r., sygn. akt III SA/Wa 1773/05 w sprawie ze skargi A. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] maja 2005 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2003 r. postanawia: 1) odrzucić skargę o wznowienie postępowania, 2) zwrócić A. P. kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) uiszczoną tytułem wpisu od skargi o wznowienie postępowania. Wyrokiem z dnia [...] listopada 2005 r., sygn. akt III SA/Wa 1773/05 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę A. P. (dalej "skarżąca") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] maja 2005 r. w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2003 r. Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu w dniu [...] marca 2007 r. na rozprawie skargi kasacyjnej od powyższego wyroku orzekł skargę kasacyjną oddalić. W dniu 23 sierpnia 2007 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga skarżącej o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu z dnia [...] listopada 2005 r. W skardze tej użyła słów i zwrotów obraźliwych pod adresem organów państwowych określając je jako: "debili, prostków, kretynów z kahału" (strona 5 skargi), "rasistów żydowskich z Samorządowego Kolegium Odwoławczego" (strona 10), "bezkarnych i nieusuwalnych zbrodniarzy sądowych z "rasy wyższej", bo syjonistycznej" (strona 12). Skarżąca ponadto użyła słów i wyrażeń: "urzędnicy, prawnicy (...) działają zespołowo jak pod miastem JERYCHA – to darciem swych ryji chcą wymusić na mnie BEZPRAWNE ŻĄDANIA" (strona 14), "palant rasowy ortodoksyjny fanatyk – dureń rasista – mający g. rozumu, ale "specjalne papiery" - prawnika" (strona 14), "rasistowska decyzja", "rasiści żydowscy", "HUCPA NAZISTOWSKO – SYJONISTYCZNA" (strona 15). Komentując oddalający jej skargę wyrok z [...] listopada 2005 r. sygn. akt IIISA/Wa 1773/05 skarżąca stwierdziła: "tak wygląda mściwa zemsta rasistów żydowskich" (strona 16). Odnosząc się do innych decyzji i wyroków zapadłych w jej sprawie stwierdziła: " w pieniaczy sposób "NADLUDZIE z RASY WYŻSZEJ SYJONISTYCZNEJ" odwracają kota ogonem na drugą stronę, a przez to z g. chcieli zrobić czekoladę i wcisnąć ten kit tępactwa za dobrą monetę" (strona 17). Odnosząc się do działalności Rzecznika Praw Obywatelskich skarżąca posłużyła się zwrotem: "miał w d. jako nadczłowiek art. 2, art. 7 (...) Konstytucji RP". Cytując składy Sądów, które orzekały w sprawach jej skarg, skarżąca określiła Sędziów jako "NADLUDZIE z RASY WYŻSZEJ- SYJONISTYCZNEJ, sugerując, że naruszyli etykę zawodową, ponieważ "są BEZKARNYMI żydami a NAZISTAMI SYJONISTYCZNYMI", "DZIAŁALI NA SZKODĘ POLAKA – GOJA. ZESPOŁOWO JAK żydzi syjoniści pod miastem JERYCHA darciem ryji ZMUSZAJĄ POLAKA – GOJA DO WNOSZENIA OPŁAT PODATKOWYCH. Postanowieniami wydanymi [...] listopada 2006 r., sygn. akt IIISA/Wa 1442/06 i III SA/Wa 1443/06 Sąd ukarał Skarżącą karą porządkową grzywny za ubliżanie Sądowi, a Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniami z dnia [...] marca 2007 r. oddalił zażalenia skarżącej na postanowienia wymierzające karę grzywny. Pomimo tych orzeczeń skarżąca, w kolejnych pismach składanych do Sądu nadal posługuje się terminologią, która jest ubliżająca dla Sądu oraz innych organów państwowych. Wskazać należy, że dla Sądu ubliżające są nie tylko zwroty i wyrażenia kierowane bezpośrednio do Sądu, ale również sposób w jaki skarżąca formułuje zarzuty i argumenty na poparcie swojego stanowiska. Przedstawiając je, skarżąca posługuje się inwektywami, używa słów i zwrotów, które powszechnie uważane są za obraźliwe. Ustawa z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. Nr 98, poz. 1070, dalej u.s.p.) w przepisach dotyczących czynności sądów przewiduje sankcje wobec osoby, która narusza powagę, spokój lub porządek czynności sądowych w postaci upomnienia jej, a po bezskutecznym upomnieniu - wydalenie z sali rozpraw (art. 48 § 1 u.s.p.). Stosownie do art. 49 § 1 u.s.p. w razie naruszenia powagi, spokoju i porządku czynności sądowych oraz ubliżenia sądowi, innemu organowi państwowemu lub osobom biorącym udział w sprawie, sąd może ukarać winnego karą porządkową grzywny do wysokości dwukrotnego najniższego wynagrodzenia pracowników lub karą pozbawienia wolności do siedmiu dni. Zawarte w skardze o wznowienie postępowania z dnia 23 sierpnia 2007 r. wyrażenia i zwroty uważane są powszechnie za obraźliwe oraz nie nasuwają wątpliwości co do tego, że intencją skarżącej było ubliżenie Sądowi. Zawierają również treści wskazujące na uprzedzenia narodowościowe. Świadczą o tym, że strona naruszyła powagę Sądu ilością użytych zwrotów obraźliwych zawartych w pismach kierowanych do Sądu, pomimo wymierzenia jej kary grzywny za takie samo postępowanie, w innych sprawach rozpoznawanych przed tutejszym Sądem. Skoro przepis art. 49 § 1 u.s.p. nie uściśla, w jakiej formie może nastąpić ubliżenie Sądowi lub innemu organowi państwowemu, należy przyjąć, że może to nastąpić zarówno ustnie, jak i na piśmie. Z tych względów na podstawie art. 49 § 1 u.s.p. w związku z art. 29 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) należało orzec jak w sentencji. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia [...] listopada 2005 r., sygn. akt III SA/Wa 1773/05 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę A. P. (dalej "skarżąca") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] maja 2005 r. w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2003 r. Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu w dniu [...] marca 2007 r. na rozprawie skargi kasacyjnej od powyższego wyroku orzekł skargę kasacyjną oddalić. W dniu 23 sierpnia 2007 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga skarżącej o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem z dnia [...]listopada 2005 r. W uzasadnieniu skargi, skarżąca używając słów i zwrotów obraźliwych pod adresem organów państwowych w tym Sądów, przypomniała, że sprawa dotyczy bezprawnego – w jej ocenie - żądania płacenia podatku od nieruchomości od najemców lokali użytkowych, nie posiadających aktu własności. Wydane w sprawie wyroki III SA/Wa 1773/05 i II FSK 389/06 skarżąca zaskarżyła "co do formy i rzeczowości" zarzucając naruszenie aktów prawnych i przepisów prawa: - art. 2, art. 7, art. 17 ust. 1, art. 32 ust. 1, art. 45 ust. 1, art. 76, art. 83 i art. 87 ust. 1, art. 178 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, - ustawy o podatkach i opłatach lokalnych z dnia 12 stycznia 1991 r. (Dz. U. z 2002 r. Nr 9, poz. 84 ze zm.) - art. 3 ust. 1 pkt. 1-4 lit. a, art. 3 ust. 3, - ustawy o gospodarce nieruchomościami z dnia 25 maja 2000 r. (Dz. U. z 2000 r. Nr 46, poz. 543 ze zm.) - art. 43-45, - ustawy o własności lokali z dnia 24 czerwca 1994 r. (Dz. U. z 2000r. Nr 80, poz. 903) - art.3, art.3a, art.4, art. 7, - ustawy o ochronie praw lokatorów z dnia 21 czerwca 2001r. (Dz. U. z 2005 r. Nr 31, poz. 266) - art. 2, - ustawy ordynacja podatkowa z dnia 29 sierpnia1997 r. (Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 80) - art. 67 § 1, art. 191, - ustawy prawo geodezyjne z dnia 17 maja 1989r. (Dz. U. z 2000 r. Nr 100, poz. 1086) - art. 20 ust. 2 pkt 1, - kodeksu cywilnego - art. 23, art. 343' i art. 690 wraz z komentarzem prof. Krzysztofa Pietrzykowskiego, - ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) - art. 170, art. 106 § 4, art. 134, - kodeksu postępowania cywilnego - art. 3, art. 228, art. 365 § 1 a przez to orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego: wyrok z dnia [...] października 1993 r. sygn. akt V SA 250/93, wyrok z dnia[...] września 2006 r. sygn. akt II FSK 1090/05; orzecznictwa Sądu Najwyższego: wyrok z dnia [...]listopada 1990 r. sygn. akt III ARN 28/90; orzecznictwa Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie: wyrok z dnia [...] lutego 2005 r. sygn. akt III SA/Wa 2132/04 i z dnia [...] stycznia 2007 r. sygn. akt III SA/Wa 973/06. Skarżąca podniosła również zarzut nieważności postępowania na podstawie art. 58 k.c. § 1, art. 156 § 1 pkt 3, pkt 5, pkt 6, pkt 7 kodeksu postępowania administracyjnego, art. 417 § 1 kodeksu cywilnego oraz art. 145 § 1 pkt 1 lit. c, pkt 2, pkt 3 i § 2, jak też przez wzgląd na wyrok SN - JC z dnia 5 lipca 2002r. sygn. akt CKN 657/00. Zarzuciła też sprzeczności pomiędzy ustaleniami Sądu, a stanem faktycznym sprawy, pominięcie zasad prawnych oraz orzecznictwa Sądu Najwyższego: postanowienie z dnia [...] czerwca 1973 r. sygn. akt I OR 413/73 oraz wyrok z dnia [...] czerwca 1972 r. sygn. akt III CRN 121/72. Na powyższych podstawach skarżąca wniosła o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem WSA w Warszawie z dnia [...] listopada 2005 r. sygn. akt III SA/Wa 1773/05 oraz wyrokiem NSA z dnia [...] marca 2007 r sygn. akt II FSK 389/06, uchylenie powołanego wyroku WSA w Warszawie oraz wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wydanie jednoznacznie brzmiącego wyroku przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oraz Naczelny Sąd Administracyjny o treści, którą wskazał w skardze. Skargę o wznowienie postępowania skarżąca oparła na przepisach art. 273 § 2 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej "P.p.s.a.") oraz art. 277 P.p.s.a., w związku z wydanymi orzeczeniami przez Wojewódzki Sąd Administracyjny: z dnia [...] lutego 2005 r., sygn. akt III SA/Wa 2132/04, z dnia [...] stycznia 2007 r., sygn. akt III SA/Wa 973/06, z dnia[...] stycznia 2007 r., sygn. akt III SA/Wa 974/06 oraz przez Naczelny Sąd Administracyjny z dnia [...] września 2005 r., sygn. akt II FSK 1090/06. Odwołując się do treści art. 279 P.p.s.a. skarżąca wyjaśniła, że reprezentujący ją przed Naczelnym Sądem Administracyjnym pełnomocnik dopiero w dniu 25 lipca 2007r. poinformował skarżącą o wyroku wydanym w jej sprawie w dniu [...] marca 2007r., sygn. akt II FSK 389/06. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył, co następuje. Zgodnie z art. 270 P.p.s.a. w przypadkach przewidzianych w dziale VII powoływanej ustawy można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Wznowienie postępowania jest nadzwyczajnym środkiem prawnym, skierowanym przeciwko prawomocnemu wyrokowi, który może być zastosowany wyłącznie z powodów ściśle określonych w ustawie. Po wniesieniu skargi o wznowienie postępowania Sąd dokonuje jej kontroli z punktu widzenia zachowania warunków formalnych określonych w art. 279 P.p.s.a. Stosownie do powołanego przepisu skarga o wznowienie postępowania powinna zawierać między innymi podstawę wznowienia i jej uzasadnienie oraz okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi. Na podstawie art. 280 § 1 P.p.s.a. Sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań Sąd wniosek odrzuca, a w przypadku ich spełnienia wyznacza rozprawę. Przystępując do oceny złożonej skargi o wznowienie postępowania stwierdzić należy, że skarżąca powołała w niej szereg ustaw i przepisów prawa, które w jej ocenie zostały naruszone zarówno w toku postępowania przed organami podatkowanymi jak i w toku postępowania administracyjnego. Odwołała się również do poglądów doktryny, które nie mają waloru powszechnie obowiązującego prawa. Mając na uwadze charakter instytucji wznowienia postępowania, argumenty naruszenia konkretnych przepisów prawa oraz poglądy pojawiające się w literaturze, nie mogą być przyczyną uzasadniającą wszczęcie postępowania w celu wznowienia postępowania w tej sprawie. Podobnie ocenić należy kwestię reprezentacji przed Sądem. Skarżącą reprezentował w Sądzie pełnomocnik z wyboru. Wszelkie ewentualne roszczenia oparte na wskazanych przez skarżącą okolicznościach faktycznych, powinny być kierowane do pełnomocnika – nie zaś do Sądu. Jeżeli w ocenie skarżącej pełnomocnik wprowadził ją w błąd lub nadużył zaufania – ma ona prawo żądać stosownych odszkodowań, nie zaś występować o wznowienie prawomocnie zakończonego postępowania. Sąd uznał za konieczne ustosunkować się do żądania skarżącej o ustanowienie pełnomocnika z urzędu, za usługi którego skarżąca chce uiścić zapłatę. Stwierdzić należy, że ustanowienie pełnomocnika przez Sąd, jest możliwe, jeśli strona ze względu na sytuację finansową, nie jest w stanie opłacić pełnomocnika. Ponieważ skarżąca zadeklarowała gotowość poniesienia takiej opłaty, Sąd uznał, że jej żądanie nie stanowi wniosku o przyznanie prawa pomocy, a jest spowodowane faktem, iż żaden z pełnomocników do których skarżąca zwróciła się z prośbą o jej reprezentację, nie zgodził się udzielić jej pomocy. Przypadki takie nie podlegają jednak ocenie Sądu. Skarżąca powinna w takiej sytuacji monitować do stosownych samorządów zawodowych skupiających radców prawnych, adwokatów lub doradców podatkowych. W niniejszej sprawie skarżąca wniosła skargę o wznowienie postępowania na podstawie art. 273 § 2 i § 3 P.p.s.a. oraz art. 277 P.p.s.a., w związku z wyrokami wydanymi przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w dniu [...] lutego 2005 r., sygn. akt III SA/Wa 2132/04, [...] stycznia 2007 r., sygn. akt III SA/Wa 973/06, [...] stycznia 2007 r., sygn. akt III SA/Wa 974/06 oraz przez Naczelny Sąd Administracyjny w dniu [...] września 2005 r., sygn. akt II FSK 1090/06. W ocenie skarżącej powołane orzeczenia dotyczą tego samego "statusu prawnego, podstaw prawnych i rzeczywistych". Zgodnie z art. 273 § 2 P.p.s.a. można żądać wznowienia postępowania sądowego w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Natomiast zgodnie z art. 273 § 3 P.p.s.a. można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy. W tym przypadku przedmiotem rozpoznania przez sąd jest nie tylko zaskarżone orzeczenie, lecz są również z urzędu inne prawomocne orzeczenia dotyczące tej samej sprawy. W ocenie skarżącej, wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia [...] marca 2007 r. jest możliwe w związku z powołanymi przez nią w skardze innymi wyrokami sądów administracyjnych, które wedle słów skarżącej dotyczyły tego samego "statusu prawnego, podstaw prawnych i rzeczywistych". Skarżąca nie uzasadniła wskazanych podstaw wznowienia. Ponieważ powołała art. 273 § 2 i art. 273 §3 P.p.s.a., uznać należy, iż w jej ocenie powołane wyroki stanowią "nowe okoliczności faktyczne lub środki dowodowe" lub prawomocne orzeczenia, które zostały wydane w tej samej sprawie o wznowienie której skarżąca występuje. Przechodząc do analizy przywołanych przez stronę w skardze podstaw wznowienia, stwierdzić należy, że w myśl art. 273 § 2 P.p.s.a. skarżąca może żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Zwrócić uwagę trzeba, iż w przepisie tym mowa o "wykryciu" okoliczności faktycznych lub dowodu, a to oznacza, że chodzi wyłącznie o te okoliczności lub dowody, które istniały już w poprzednim postępowaniu, ale nie weszły w skład podstawy faktycznej wyrokowania. Instytucja wznowienia postępowania ma na celu, jeśli chodzi o rozważaną podstawę wznowienia, zapewnienie - z zastrzeżeniem spełnienia innych przesłanek dopuszczalności - możliwości ponownego rozstrzygnięcia sprawy z uwzględnieniem okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które - obiektywnie rzecz biorąc - istniały już w chwili wyrokowania (zamknięcia rozprawy), ale z których zainteresowana strona nie mogła skorzystać. Przede wszystkim stwierdzić należy, że orzeczeń sądowych, które zapadły w innych sprawach, nie można potraktować ani jako nowych okoliczności faktycznych ani też nowych środków dowodowych, ponieważ nie stanowią one elementów stanu faktycznego stanowiącego podstawę orzekania w sprawie. "Do nowych dowodów należy zaliczyć tę część stanu faktycznego, która nie została ujawniona w oparciu o dokumenty w poprzednim procesie ze względów niezależnych od strony – strona nie miała możności powołania tych środków w poprzednim postępowaniu. Przez nową, wynikającą nich, okoliczność należy rozumieć taką, która mogła mieć wpływ na odmienne rozstrzygnięcie sprawy". (patrz: K. Sobieralski, "Wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego", str. 229, Zakamycze 2003). Przypomnieć należy, iż stosownie do art. 153 P.p.s.a. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Interpretacja powołanego przepisu prowadzi do wniosku, że ocena prawna wyrażona w orzeczeniu sądu administracyjnego "wiąże w sprawie". Wyroki wydawane przez Sądy w innych sprawach sądowoadministracyjnych, nawet jeżeli przedmiot rozpoznawanych spraw jest podobny albo tożsamy, mogą mieć znaczenie orzecznicze i kształtują linię orzeczniczą, ale nie wiążą innych Sądów, które w swoim orzekaniu są niezawisłe. Oceniając podstawę wznowienia postępowania wskazaną w art. 273 § 3 P.p.s.a., zgodnie z którą można żądać wznowienia postępowania sądowego w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy, zauważyć należy, iż podstawa wznowienia postępowania określona w § 3 komentowanego przepisu związana jest z istnieniem bezwzględnej negatywnej przesłanki procesowej, jaką jest powaga rzeczy osądzonej, przysługująca prawomocnym orzeczeniom (patrz: A. Kabat, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Kantor Wydawniczy, Zakamycze 2005). Interpretacja powołanego przepisu prowadzi do wniosku, że postępowanie sądowe można wznowić, o ile orzeczenie, które stanowi podstawę wznowienia jest prawomocne i zapadło "w tej samej sprawie". W orzecznictwie sądowym, które zachowuje aktualność w niniejszej sprawie podkreślano, że podstawę skargi o wznowienie postępowania może stanowić tylko takie wykryte później prawomocne orzeczenie dotyczące tego samego stosunku prawnego, które było już prawomocne, zanim zapadł wyrok w postępowaniu, którego wznowienia się żąda (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 5 maja 1967 r., sygn. akt I PZ 20/67 - OSNC 1967/11/209). Sąd Najwyższy natomiast w postanowieniu z 26 czerwca 1997r., sygn. akt I CKN 149/97 (OSNC 1998/1/9) przyjął: "późniejsze wykrycie prawomocnego wyroku dotyczącego tego samego stosunku prawnego stanowi podstawę wznowienia postępowania (...) tylko wtedy, gdy wykryty wyrok już istniał w czasie postępowania, którego dotyczy skarga o wznowienie, lecz o którym to wyroku strona wówczas nie wiedziała". Sąd podziela powyższe poglądy i stwierdza, że wyrok z [...] listopada 2005 r., co do którego strona wnosi skargę o wznowienie postępowania, uprawomocnił się z dniem [...]marca 2007 r. Wyroki WSA w Warszawie z [...] stycznia 2007 r. sygn. akt III SA/Wa 973/06 i [...] stycznia 2007 r. sygn. akt III SA/Wa 974/06, stanowiące w opinii skarżącej podstawę wznowienia, uprawomocniły się natomiast z dniem [...] kwietnia 2007 r., a więc po terminie uprawomocnienia orzeczenia, którego dotyczy skarga o wznowienie postępowania i nie mogły tym samym stanowić podstawy do wznowienia postępowania. Wyroki WSA w Warszawie z [...] lutego 2005 r. sygn. akt III SA/Wa 2132/04 oraz NSA z [...] września 2005 r. sygn. akt II FSK 1090/06 uprawomocniły się natomiast [...] września 2006 r., to jest przed datą uprawomocnienia się wyroku z [...]listopada 2005 r. Pamiętać jednak należy, że w powoływanym przepisie art. 274 § 3 P.p.s.a. ustawodawca stwierdził też, że orzeczenia, które mogą stanowić podstawę wznowienia postępowania sądowego, muszą zostać wydane w tej samej sprawie, w której zapadł wyrok, którego skarga o wznowienie dotyczy. W rozpoznawanej sprawie nie zaszła druga wymagana przesłanka. Powołane przez skarżącą orzeczenia nie zapadły bowiem w tej samej sprawie, ponieważ o ile orzeczenie te wydane zostały w sprawach tożsamych co do spornego zagadnienia, to zostały one skierowane do różnych stron. Orzeczenia zapadłe w sprawie o sygn. akt III SA/Wa 973/06 i III SA/Wa 974/06 skierowano do J. W., natomiast wyroki WSA w Warszawie z [...] lutego 2005 r. sygn. akt III SA/Wa 2132/04 oraz NSA z [...] września 2005 r. sygn. akt II FSK 1090/06 wydane zostały w sprawie Z. K.. Tym samym brak podstawy, aby stwierdzić, że wskazane we wniosku o wznowienie postępowania orzeczenia zapadły w tej samej sprawie co wyrok z [...] listopada 2005r., sygn. akt III SA/Wa 1773/05. Aby uznać, że orzeczenia wydano w tej samej sprawie, nie wystarcza, że orzeczenia te dotyczą "identycznego statusu prawnego, podstaw prawnych i rzeczywistych". Warunek ten byłby spełniony w wypadku tożsamości przedmiotu i stron postępowania, a więc w sytuacji, w której w późniejszym procesie mógł i powinien być zgłoszony zarzut powagi rzeczy osądzonej. (B.Dauter, B.Gruszczyński, A.Kabat, M.Niezgódka-Medek "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz", str. 646, Zakamycze 2005). Brak ustawowej podstawy wznowienia skutkuje dla Sądu obowiązkiem odrzucenia wniosku o wznowienie postępowania, bez potrzeby czynienia ustaleń w zakresie zachowania terminu (por. postanowienie NSA z dnia 3 czerwca 2004 r., sygn. akt OW 87/04, niepubl.). Z tych powodów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 280 § 1 P.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.