I OSK 1392/06

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Zygmunt Niewiadomski Sędziowie sędzia NSA Wojciech Chróścielewski sędzia NSA Krzysztof Ziółkowski ( spr.) Protokolant Monika Dworakowska po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2007 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej Szefa Służby Cywilnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 czerwca 2006 r. sygn. akt IV SAB/Wa 173/05 w sprawie ze skargi Z. S. na bezczynność Szefa Służby Cywilnej w przedmiocie rozpoznania wniosku o umorzenie postępowania uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. I OSK 1392/06 Uzasadnienie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 12 czerwca 2006 r., sygn. akt IV SAB/Wa 173/05, po rozpoznaniu skargi Z. S. na bezczynność Szefa Służby Cywilnej w przedmiocie rozpoznania wniosku o umorzenie postępowania konkursowego nr [...] na stanowisko dyrektora Departamentu Architektury i Budownictwa w Ministerstwie Infrastruktury, zobowiązał Szefa Służby Cywilnej do rozpoznania wniosku skarżącego z dnia [...] czerwca 2004 r. w terminie trzydziestu dni od dnia otrzymania odpisu prawomocnego orzeczenia wraz z aktami sprawy. Wyrok wydany został w następujących okolicznościach faktycznych: Zespół konkursowy uchwałą z dnia [...] lutego 2004r. w sprawie ustalenia wyniku konkursu ([...]), na podstawie § 4 ust. 3 w zw. z § 13 ust. 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 3 listopada 1999r. w sprawie sposobu organizowania i szczegółowych zasad przeprowadzania konkursów na wyższe stanowiska w służbie cywilnej (Dz. U. Nr 91, poz. 1028), wskazał Z. S. jako najlepszego kandydata na stanowisko dyrektora Departamentu Architektury i Budownictwa w Ministerstwie Infrastruktury. W dniu [...] maja 2004r. Szef Służby Cywilnej działając na podstawie art. 47 ustawy z dnia 18 grudnia 1998r. o służbie cywilnej (Dz. U. z 1999r., Nr 49, poz. 483 ze zm.) zarządził przeprowadzenie ponownego konkursu na stanowisko dyrektora Departamentu Architektury i Budownictwa w Ministerstwie Infrastruktury z powodu naruszenia zasad przeprowadzenia konkursu, polegającego na nieprawidłowym zastosowaniu przez zespół konkursowy sposobu oceny rozmowy kwalifikacyjnej i sposobu ustalania wyników konkursu, określonych przez Szefa Służby Cywilnej. Pismem z dnia 8 czerwca 2004r. Z. S. zwrócił się do Szefa Służby Cywilnej o : - wykonanie prawomocnej decyzji zapadłej w wyniku konkursu przez potwierdzenie nawiązania z nim stosunku pracy na stanowisku Szefa Służby Cywilnej i określenie wysokości wynagrodzenia, ewentualnie o: I OSK 1392/06 - poinformowanie z podaniem podstawy prawnej i faktycznej nie nawiązania z nim stosunku pracy, - poinformowanie, czy Szef Służby Cywilnej wszczął nowe postępowanie konkursowe. Pismem z dnia 22 czerwca 2004r. Z. S. zwrócił się do Szefa Służby Cywilnej z wnioskiem o umorzenie postępowania administracyjnego – konkursu na stanowisko dyrektora Departamentu Architektury i Budownictwa w Ministerstwie Infrastruktury (nr [...]) z uwagi na jego bezprzedmiotowość, zgodnie z przepisem art. 105 k.p.a. W dniu 15 lipca 2004r. Z. S. skierował do Szefa Służby Cywilnej pismo wzywające do rozpatrzenia jego wniosków zawartych w pismach z [...] i [...] czerwca 2004r. Pismem z dnia [...] sierpnia 2004r. Szef Służby Cywilnej poinformował Z. S. o braku podstaw do uwzględnienia jego wniosków. Z. S. w dniu [...] października 2004r. wniósł skargę na bezczynność Szefa Służby Cywilnej w przedmiocie stwierdzenia nieważności postępowania w sprawie powołania dyrektora Departamentu Architektury i Budownictwa w Ministerstwie Infrastruktury sygn. nr [...] oraz nakazania dopełnienia określonych czynności formalno – prawnych zmierzających do nawiązania ze skarżącym stosunku pracy na podstawie mianowania. W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, że postępowaniu konkursowym nr [...] został wyłoniony jako najlepszy kandydat na przedmiotowe stanowisko, wobec czego decyzja ta, która nie została zaskarżona, powinna zostać wykonana przez nawiązanie z nim stosunku pracy na podstawie mianowania. W odpowiedzi na skargę Szef Służby Cywilnej wniósł o odrzucenie skargi, gdyż przedmiot skargi nie należy do kategorii aktów wymienionych w art.3 § 2 pkt 1-4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. Mianowanie jest czynnością z zakresu prawa pracy (art. 76 Kodeksu pracy), podobnie jak przeniesienie na stanowisko w trybie art. 48 ust. 2 ustawy o służbie cywilnej, a sprawy z tego zakresu należą do właściwości sądów powszechnych sądów pracy (art. 1 i 2 Kodeksu postępowania cywilnego oraz art. 7 ustawy o służbie cywilnej). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 22 grudnia 2004r., sygn akt II SAB/Wa 359/04 skargę Z. S. na bezczynność I OSK 1392/06 Szefa Służby Cywilnej w przedmiocie konkursu na stanowisko dyrektora Departamentu Architektury i Budownictwa w Ministerstwie Infrastruktury – [...] odrzucił. W uzasadnieniu sąd wskazał, że skarżący przedmiotem skargi uczynił brak mianowania go na stanowisko objęte konkursem. Ze względu na to, że mianowanie na stanowisko w służbie cywilnej nie jest czynnością lub aktem, które wyczerpywałyby przesłanki z art. 3 § 1 i 2 p.p.s.a. skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje. Na skutek rozpoznania skargi kasacyjnej Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 25 sierpnia 2005r., sygn. akt I OSK 625/05 uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. W uzasadnieniu NSA wskazał jednoznacznie, że skarga Z. S. zawierała dwa wnioski: jeden będący skargą na bezczynność Szefa Służby Cywilnej w związku z brakiem wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności postępowania w przedmiocie powołania dyrektora Departamentu Architektury i Budownictwa w Ministerstwie Infrastruktury, znak: [...] i drugi wskazujący na bezczynność organu w związku z brakiem zastosowania się do przesłanek z art. 48 ust. 2 ustawy o służbie cywilnej. Z komparycji orzeczenia wynika, że przedmiotem skargi była skarga na bezczynność Szefa Służby Cywilnej w przedmiocie konkursu na stanowisko dyrektora Departamentu Architektury i Budownictwa w Ministerstwie Infrastruktury, znak: [...], tymczasem w skardze podniesiono zarzut bezczynności Szefa Służby Cywilnej w związku z brakiem wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności nowego konkursu na stanowisko dyrektora Departamentu Architektury i Budownictwa w Ministerstwie Infrastruktury, znak: [...], ogłoszonego wskutek unieważnienia wyników poprzedniego. Natomiast w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd odniósł się jedynie do kwestii podniesionych w drugim z wniosków skargi, czyli do zarzutu bezczynności Szefa Służby Cywilnej z uwagi na niedopełnienie obowiązku przeniesienia (aktu mianowania) skarżącego na stanowisko wymienione w regulaminie konkursu. Tak sformułowane postanowienie nie pozwala stwierdzić, który z wniosków był przedmiotem rozpoznania . nie wiadomo czy Sąd wziął pod uwagę obydwa wnioski czy tylko jeden z nich. To zaś nie pozwala na dokonanie przez NSA merytorycznej oceny trafności rozstrzygnięcia i stanowi naruszenie przepisu art. 141 § 4 p.p.s.a. Pismem z dnia 19 października 2005r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wezwał pełnomocnika skarżącego do sprecyzowania skargi. I OSK 1392/06 W odpowiedzi na w/w pismo skarżący w piśmie z dnia 1 listopada 2005r. podał, że przedmiotem skargi są: 1. bezczynność Szefa Służby Cywilnej polegająca na braku dokonania czynności mianowania w postępowaniu administracyjnym (tj. czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącej uprawnień i obowiązków wynikających z przepisów prawa) – konkursie mającym na celu wyłonienie dyrektora Departamentu Architektury i Budownictwa w Ministerstwie Infrastruktury nr [...] 2. bezczynność Szefa Służby Cywilnej polegająca na braku podjęcia postępowania administracyjnego w przedmiocie: a. umorzenia postępowania , b. stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej, w postępowaniu administracyjnym – konkursie mającym na celu wyłonienie Szefa Służby Cywilnej nr [...]. Analogiczne stanowisko zajął skarżący (w piśmie z dnia 12 kwietnia 2006r.) odpowiadając na ponowne pytanie Sądu dotyczące m. inn. przedmiotu skargi, sformułowane w piśmie z dnia 31 marca 2006r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 9 maja 2006r., sygn. akt II SAB/Wa 178/05 po rozpoznaniu skargi Z. S. na bezczynność Szefa Służby Cywilnej w przedmiocie mianowania na stanowisko dyrektora Departamentu Architektury i Budownictwa w Ministerstwie Infrastruktury skargę odrzucił. Następnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 9 maja 2006r., sygn. akt II SAB/Wa 178/05 po rozpoznaniu skargi Z. S. na bezczynność Szefa Służby Cywilnej w przedmiocie rozpoznania wniosku o umorzenie postępowania, zobowiązał Szefa Służby Cywilnej do rozpoznania wniosku skarżącego Z. S. z dnia [...] czerwca 2004r. w terminie trzydziestu dni od dnia otrzymania odpisu prawomocnego orzeczenia wraz z aktami sprawy. W uzasadnieniu wyroku Sąd stwierdził, ze przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie jest skarga Z. S. na bezczynność Szefa Służby Cywilnej w przedmiocie nie rozpoznania jego wniosku o umorzenie postępowania konkursowego nr [...] na stanowisko dyrektora Departamentu Architektury i Budownictwa w Ministerstwie Infrastruktury, który wpłynął do organu 23 czerwca 2004r. Uznając I OSK 1392/06 skargę w tym zakresie za zasadną Sąd jak już wyżej wskazano zobowiązał organ do rozpoznania tego wniosku w określonym terminie. Nadto w uzasadnieniu wyroku, niejako na marginesie, nie dokonując rozstrzygnięcia w sentencji wyroku, Sąd odniósł się do zarzutu skarżącego dotyczącego bezczynności Szefa Służby Cywilnej, polegającej na nie rozpoznaniu wniosku o stwierdzenie nieważności nowo wszczętego postępowania konkursowego nr [...] na stanowisko dyrektora Departamentu Architektury i Budownictwa w Ministerstwie Infrastruktury. Sąd stwierdził, że brak jest podstaw do uwzględnienia tego wniosku, gdyż skarżący nie wniósł formalnego wniosku do właściwego organu o stwierdzenie nieważności. Wniosek taki zawarty został w skardze wniesionej do Sądu administracyjnego, który nie jest właściwy do jego rozpoznania. Wniosek taki powinien być skierowany do organu, który wydał rozstrzygniecie, którego unieważnienia domaga się strona. Skargę kasacyjną od tego wyroku wywiódł Szef Służby Cywilnej zarzucając naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, a to art. 47 § 1 i art. 54 § 1 – 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oraz art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.), co spowodowało pozbawienie strony skarżącej możliwości obrony swoich praw i naruszenie art. 183 § 2 pkt 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Nadto skarżący zarzucił naruszenie prawa materialnego przez błędną jego wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, a to art. 7 ust. 1, art. 43 i art. 47 ustawy z dnia 18 grudnia 1998r. o służbie cywilnej (Dz. U. z 1999r., nr 49, poz. 483 ze zm.) w związku z art. art.1, 105, 35 i 104 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. Zarzucając powyższe skarżący wniósł o: - uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania, - ewentualnie, w przypadku nieuwzględnienia zarzutu naruszenia przepisów postępowania, o uchylenie zaskarżonego orzeczenia, rozpoznanie skargi i jej oddalenie, I OSK 1392/06 - zasądzenie od Z. S. na rzecz organu kosztów postępowania wg norm przewidzianych. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej organ przede wszystkim podniósł, że skarga Z. S. z dnia 4 listopada 2004r. zawierała dwa wnioski: skargę na bezczynność Szefa Służby Cywilnej w związku z brakiem wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności postępowania w przedmiocie powołania dyrektora Departamentu Architektury i Budownictwa w Ministerstwie Infrastruktury (konkurs [...]) oraz skargę na bezczynność tego organu w związku z brakiem zastosowania się do przesłanek z art. 48 ust. 2 ustawy o służbie cywilnej. Ustalenia takiego dokonał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 25 sierpnia 2005 r., sygn. akt I OSK 625/05 po rozpoznaniu skargi kasacyjnej na postanowienie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie z dnia 22 grudnia 2004r., sygn. akt II SAB/Wa 359/04. Zmiana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny przedmiotu sprawy na bezczynność Szefa Służby Cywilnej w przedmiocie wniosku o umorzenie nowego postępowania konkursowego [...] - dokonana w oparciu o uzupełniające pismo Z. S. z dnia 1 listopada 2005r. – spowodowała naruszenie przez Sąd art. 47 § 1 p.p.s.a., gdyż nie doręczono organowi tego pisma. Tym samym organ został pozbawiony możliwości obrony swoich praw w postępowaniu sądowym. Nie miał także możliwości uwzględnienia skargi na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a. Biorąc powyższe pod uwagę zdaniem organu można postawić dalej idący zarzut naruszenia innych przepisów postępowania, gdyż przyjmując, że zakres przedmiotowy sprawy został prawidłowo ustalony przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 25 sierpnia 2005r. to pismo skarżącego z dnia 1 listopada 2005r. należałoby potraktować jako nową skargę. Wobec tego pozostawienie tego pisma w aktach sprawy bez przekazania go organowi, a następnie wydanie wyroku stanowi naruszenie trybu wnoszenia skarg do sądu administracyjnego. Zgodnie bowiem z art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się za pośrednictwem organu co daję mu możliwość udzielenia odpowiedzi na skargę, przekazanie akt sprawy sądowi (§ 2) , a także pozwala na uwzględnienie skargi (§ 3). Nawet biorąc pod uwagę, że pismo Z. S. z dnia 1 listopada 2005r. wpłynęło do Sadu w dwuletnim okresie przejściowym, o którym mowa w art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) I OSK 1392/06 to zgodnie z jego dyspozycją Sad był zobowiązany do przekazania skargi ze skutkiem określonym w art. 54 § 1 p.p.s.a. Natomiast w sytuacji, gdyby Naczelny Sąd Administracyjny nie podzielił powyższych zarzutów i nie uchylił zaskarżonego wyroku organ podniósł zarzuty naruszenia prawa materialnego wywodząc, że wskutek błędnej wykładni art. 7 ust. 1, art. 43 i art. 47 ustawy z dnia 18 grudnia 1998r. o służbie cywilnej (Dz. U. z 1999r., nr 49, poz. 483 ze zm.) Wojewódzki Sąd Administracyjny przyjął, że sprawa dotyczy jurysdykcyjnego postępowania administracyjnego, regulowanego przepisami K.p.a., w związku z czym uznał, że nastąpiło naruszenie art. art. 105, 65 i 104 § 1 K.p.a. Organ wskazał, że jego zdaniem nie było podstaw do zastosowania przepisów K.p.a., gdyż ustawa o służbie cywilnej i wydane na podstawie upoważnienia zawartego w jej art. 49 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 3 listopada 1999r. w sprawie sposobu organizowania i szczegółowych zasad przeprowadzania konkursów na wyższe stanowiska w służbie cywilnej (Dz. U. Nr 91, poz. 1028) regulują w sposób pełny postępowanie konkursowe i nie przewidują wydawania decyzji w przedmiocie umorzenia postępowania. Nawet, gdyby przyjąć, że ustawodawca w sposób niepełny uregulował tę procedurę, to na przeszkodzie w stosowaniu K.p.a. stoi norma art. 7 ust. 1 ustawy o służbie cywilnej, który w sprawach nieuregulowanych odsyła do Kodeksu pracy i innych przepisów prawa pracy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje; Zgodnie z przepisem art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej biorąc z urzędu pod rozwagę jedynie nieważność postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny kontroluje zgodność zaskarżonego orzeczenia z prawem materialnym i procesowym w granicach skargi kasacyjnej. Dokonując tej kontroli Sąd nie jest uprawniony do badania ewentualnej wadliwości zaskarżonego orzeczenia wykraczającej poza ramy wyznaczone zarzutami skargi kasacyjnej. Oznacza to, że zakres rozpoznania sprawy wyznacza strona wnosząca skargę kasacyjną przez przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie. I OSK 1392/06 Przechodząc do oceny zarzutów skargi kasacyjnej Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że ma ona usprawiedliwione podstawy. Istotą skargi kasacyjnej jest zarzut rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w niniejszej sprawie skargi na bezczynność Szefa Służby Cywilnej w przedmiocie umorzenia nowego postępowania konkursowego nr [...], mimo, że komparycja skargi wniesionej do Sądu przez Z. S. z dnia 4 października 2004r. takiego zarzutu nie formułuje, a przedmiot skargi został uzupełniony o taki zarzut w wyniku wyjaśnień Z. S. udzielonych na wezwanie Sądu w pismach z 1 listopada 2005 r. i 12 kwietnia 2006 r. Nie ma wątpliwości, że przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie jest skarga Z. S. z dnia 4 października 2004r., która zawierała dwa wnioski: jeden będący skargą na bezczynność Szefa Służby Cywilnej w związku z brakiem wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności postępowania w przedmiocie powołania dyrektora Departamentu Architektury i Budownictwa w Ministerstwie Infrastruktury, znak: [...] i drugi wskazujący na bezczynność organu w związku z brakiem zastosowania się do przesłanek z art. 48 ust. 2 ustawy o służbie cywilnej. Takie też stanowisko zajął w tej kwestii Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 25 sierpnia 2005r., sygn. akt I OSK 625/05. W sytuacji, gdy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozdzieleniu obu tych wniosków i przyjęciu, że stanowią dwie odrębne skargi, postanowieniem z dnia 9 maja 2006r., sygn. akt II SAB/Wa 178/05 po rozpoznaniu skargi na bezczynność Szefa Służby Cywilnej w przedmiocie mianowania na stanowisko dyrektora Departamentu Architektury i Budownictwa w Ministerstwie Infrastruktury skargę odrzucił, do rozpoznania pozostała skarga na bezczynność Szefa Służby Cywilnej w związku z brakiem wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności postępowania w przedmiocie powołania dyrektora Departamentu Architektury i Budownictwa w Ministerstwie Infrastruktury, znak: [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie rozpoznał i nie zakończył procesowo skargi o stwierdzenie nieważności postępowania konkursowego lecz odniósł się do niej jedynie w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny przedmiotem rozpoznania uczynił wniosek Z. S. o umorzenie postępowania konkursowego nr [...] na stanowisko dyrektora Departamentu Architektury i Budownictwa w Ministerstwie Infrastruktury zawarty w jego piśmie z dnia 22 czerwca 2004r. I OSK 1392/06 do Szefa Służby Cywilnej. Uczynił to mimo tego, że komparycja skargi Z. S. z dnia 4 października 2004r. wniosku takiego nie zawierała, ignorując w tej mierze stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego zawarte w postanowieniu z dnia 25 sierpnia 2005r., sygn. akt I OSK 625/05. W warunkach niniejszej sprawy zbędne było prowadzenie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny czynności zmierzających do dalszego precyzowania przez Z. S. przedmiotu jego skargi. W wyniku takiego postępowania Sądu Z. S. sformułował w pismach z 1 listopada 2005r. i 12 kwietnia 2006r. kolejne, nowe żądanie rozpoznania skargi na bezczynność Szefa Służby Cywilnej w przedmiocie jego wniosku o umorzenie postępowania konkursowego nr [...] na stanowisko dyrektora Departamentu Architektury i Budownictwa w Ministerstwie Infrastruktury. Żądanie to nie było, jak już wyżej wskazano, zawarte w komparycji skargi Z. S. z dnia 4 października 2004r. W tej sytuacji żądanie takie może być co najwyżej potraktowane jako nowa skarga wniesiona w odrębnej, a nie niniejszej sprawie. Wobec tego powinna zostać rozpoznana w odrębnym postępowaniu przeprowadzonym w trybie art. 54 p.p.s.a. w zw. z art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.). W tej sytuacji Naczelny Sąd Administracyjny nie mógł odnieść się do zarzutów skargi kasacyjnej w zakresie naruszenia prawa materialnego (pkt 2 skargi) jako przedwczesnych. Stąd też kierując się przedstawionymi wyżej względami Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż przedmiotowa skarga kasacyjna dostarcza uzasadnionych podstaw do uwzględnienia zawartego w niej żądania uchylenia zaskarżonego wyroku przekazania sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania , w związku z czym, działając na podstawie przepisów art. 185 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.