II SA/Kr 1379/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Niecikowski Sędziowie : NSA Izabela Dobosz (spr.) WSA Piotr Głowacki Protokolant : Teresa Jamróz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 lutego 2008 r. sprawy ze skargi [...] Spółdzielni Mieszkaniowej [...] w R. na decyzję Wojewody z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję jak i utrzymaną nią w mocy decyzję organu I instancji; II. orzeka, że zaskarżona decyzja nie może być wykonywana; III. zasądza od Wojewody na rzecz [...] Spółdzielni Mieszkaniowej [...] w R. kwotę 500 zł ( słownie: pięćset złotych ) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Decyzją z dnia [...] r. znak: [...] Starosta [...] - po ponownym rozpatrzeniu wniosku o pozwolenie na budowę z dnia [...] 2002 r., zmienionym w dniu [...] .2003 r. w zakresie wyłączenia z wniosku przyłączy - zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia dla J. i A. K. na budowę inwestycji p.n. "Obiekt usługowy wielofunkcyjny wraz z infrastrukturą towarzysząca (bez przyłączy)" zlokalizowanej na działkach nr ewid. [...],[...],[...],[...] oraz [...],[...], położonych w [...], zgodnie z przedłożonym projektem budowlanym. Projekt ten, opieczętowany pieczęcią Starostwa Powiatowego w [...] stanowi integralną część decyzji. Organ I instancji podkreślił, że decyzja ta nie obejmuje pozwolenia na budowę przyłączy wszystkich mediów, a jako podstawę prawną rozstrzygnięcia wskazał art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (jednolity tekst: Dz. U. Nr 207 z 2003 r. poz. 2016 ze zmianami) oraz art. 104 k.p.a. W uzasadnieniu decyzji Starosta [...] stwierdził, że inwestor tj. J. i A. K. wystąpili z wnioskiem o pozwolenie na budowę przedmiotowej inwestycji w dniu [...] .2002 r., a następnie zmienili wniosek w dniu [...] .2003 r. w zakresie wyłączenia z zakresu wniosku przyłączy. Inwestycja jest zgodna z decyzją Burmistrza Miasta [...] o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...].2002 r. znak: [...]. Kompletny projekt budowlany spełnia wymagania określone w art. 34 ust. 1, 2 i 3 prawa budowlanego. Inwestor dysponuje nieruchomością na cele budowlane i uzyskał wymagane przepisami szczególnymi uzgodnienia, pozwolenia lub opinie innych organów. Wobec spełnienia wymagań określonych w art. 35 ust. 1 oraz art. 32 ust. 1 i 4 Prawa budowlanego zdaniem organu I instancji należało udzielić wnioskowanego pozwolenia na budowę. Od powyższej decyzji odwołała się [...] Spółdzielnia Mieszkaniowa Lokatorsko - Własnościowa w [...] oraz Burmistrz Miasta [...]. Spółdzielnia w odwołaniu wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia Staroście [...], względnie o uchylenie decyzji i umorzenie postępowania. Postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie było zawieszone, a postanowienie o jego podjęciu zaskarżono do sądu administracyjnego. Po rozstrzygnięciu tej sprawy przez sąd może się więc okazać, że brak było podstaw do podejmowania jakichkolwiek działań organów administracji, w tym do wydania decyzji o udzieleniu pozwolenia na budowę. Ponadto Spółdzielnia zarzuciła, że zaskarżona decyzja narusza art. 33 prawa budowlanego, zgodnie z którym pozwolenie na budowę dotyczy całego zamierzenia budowlanego - podczas, gdy zaskarżona decyzja wyraźnie wyłącza przyłącza do obiektu objętego pozwoleniem na budowę. Kolejny zarzut dotyczy niedoręczenia Spółdzielni załączników składanych przez inwestora, a stanowiących podstawę do wydawanych decyzji, w szczególności map z usytuowaniem obiektu, odpisów decyzji i uzgodnień, o których mowa w wydanej decyzji z dnia [...] 2005 r., co czyni postępowanie nieważnym w świetle k.p.a. Spółdzielnia podtrzymała wniosek, że projektowana inwestycja wpłynie negatywnie na warunki zamieszkiwania w pobliskich budynkach, a utworzony parking pogorszy warunki środowiska. Przy obniżeniu wysokości planowanego obiektu do 13 metrów i przy 3 planowanych kondygnacjach wysokości części budynku przeznaczone na hale sprzedaży i część gastronomiczno-kuchenną są zbyt niskie w stosunku do norm. Burmistrz Miasta [...] w odwołaniu zarzucił decyzji I instancji naruszenie całego szeregu przepisów prawa budowlanego. Część działek, które obejmuje planowana inwestycja stanowi własność gminy, a prawo do dysponowania nimi na cele budowlane ma Burmistrz Miasta [...]. Prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane nie jest tożsame z decyzją administracyjną Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...].2005 r. w sprawie zezwolenia na lokalizację zjazdów na działkach gminy. Burmistrz nie wydawał inwestorom oświadczenia dla działek gminnych, a wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę możliwe jest wyłącznie po udokumentowaniu przez inwestora prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane (art. 32 ust. 4 pkt 2 prawa budowlanego). Zaskarżona decyzja narusza art. 35 ust. 1 - 3 prawa budowlanego, bowiem bez oświadczenia o prawie do dysponowania działkami gminy na cele budowlane przedłożony przez inwestorów projekt nie był kompletny. Kolejny zarzut dotyczył objęcia zaskarżoną decyzją muru oporowego, mimo, że elementu tego nie zawiera decyzja WZiZT. W pozwoleniu na budowę, inaczej niż w decyzji WZiZT, wyłączono przyłącza, a funkcję poddasza budynku opisano jako "(...) mieszkanie służbowe z wewnętrzną instalacją gazową" mimo nieuzgodnienia przyłącza gazowego z zakładem gazowniczym. Budynek wraz z przyłączami stanowi całość techniczno - użytkową, dlatego też pozwolenie na budowę powinno obejmować całą inwestycję tzn. obiekt wraz z przyłączami, o czym stanowi art. 34 ust. 3 pkt 3 prawa budowlanego oraz § 11 ust. 1 pkt 7 i § 12 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. z 2003 r. Nr 120 poz. 1133). Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] 2005 r. nr [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz na podstawie art. 81 ust. 1 pkt 1, pkt 2 i art. 82 ust. 3 prawa budowlanego utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia Wojewoda [...] powołał się na decyzję Burmistrza Miasta [...] z dnia [...] .2002 r. znak: [...] - utrzymaną w mocy przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia [...].2002 r. znak: [...] o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji. Postępowanie o pozwolenie na budowę zostało wszczęte w dniu [...] .2002 r. na wniosek J. i A. K. o pozwolenie na budowę obiektu usługowego wielofunkcyjnego wraz z przyłączami sieci infrastruktury technicznej, budowę dwóch zjazdów z ul. [...] i ul. [...], zlokalizowanego na działkach nr ewid. [...],[...],[...],[...] oraz [...],[...],[...],[...],[...], położonych w [...]. Wniosek ten w trakcie postępowania administracyjnego został ograniczony w zakresie lokalizacji, do działek nr ewid. [...],[...],[...],[...] oraz [...],[...], położonych w [...], z równoczesnym wyłączeniem z niego sieci i przyłączy zewnętrznych. W przedmiotowej sprawie wydane zostały następujące decyzje administracyjne: - decyzja Burmistrza Miasta [...] z dnia [...] .2002 r. znak: [...] o pozwoleniu na budowę wymienionej inwestycji, uchylona decyzją Wojewody [...] z dnia [...].2003 r. znak: [...], z równoczesnym przekazaniem sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji, - decyzja Burmistrza Miasta [...] z dnia [...].2003 r. znak: [...], odmawiająca udzielenia pozwolenia na budowę przedmiotowej inwestycji, uchylona decyzją Wojewody [...] z dnia [...].2003 r. znak: [...], z równoczesnym przekazaniem sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Ze względu na wygaśnięcie z dniem 31.12.2003 r. porozumienia zawartego na realizację zadań wynikających z ustawy Prawo Budowlane, postępowanie przed organem I instancji zostało, zgodnie z kompetencjami, przejęte przez Starostę [...], który decyzją w dniu [...].2005 r. wydał zaskarżoną decyzję. Po rozpatrzeniu odwołań złożonych od tej decyzji Wojewoda [...] ocenił, że w niniejszej sprawie spełnione zostały wszystkie wymagania wymienione w art. 35 ust. 1 oraz art. 32 ust. 4 prawa budowlanego i dlatego organ I instancji nie mógł odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. W trakcie ponownego postępowania inwestor skorygował dokumentację projektową w zakresie nieprawidłowości i braków wskazanych przez Wojewodę [...] w decyzji z dnia [...].2003 r. - tak, że projekt budowlany spełnia wszystkie wymagania i warunki określone w decyzji o WZiZT, a także uzyskał wszystkie wymagane prawem pozwolenia, uzgodnienia i opinie innych organów. W szczególności uzyskał postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] 2004 r. znak: [...], uzgadniające włączenie do ulic [...] i [...] ruchu drogowego spowodowanego zlokalizowaniem obiektu usługowego wielofunkcyjnego, na działkach nr ewid. [...],[...],[...],[...], położonych w [...]i określające jednocześnie warunki dokonanego uzgodnienia oraz decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] 2005 r. znak: [...] zezwalającą na lokalizację, na czas nieokreślony, zjazdów z ul. [...] i ul. [...] w [...] na działki nr ewid. [...],[...],[...],[...] do obiektu usługowego wielofunkcyjnego zgodnie z załączonym projektem organizacji ruchu. Tym samym został definitywnie usunięty brak w wymaganych do udzielenia pozwolenia na budowę uzgodnieniach spowodowany wycofaniem przez Burmistrza Miasta [...] udzielonej wcześniej zgody na wjazdy z ul. [...] i ul. [...]. Uzupełniono też uzgodnienie projektu zagospodarowania terenu przez Naczelnego Lekarza Uzdrowiska [...]. Przedmiotowa inwestycja nie wymagała sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko. Wydana dla przedmiotowej inwestycji decyzja WZiZT Burmistrza Miasta [...] z dnia [...] 2002 r. znak: [...] posiada datę ważności [...].2003 r., a więc złożony w dniu [...] .2002 r. wniosek o pozwolenie na budowę spełnił warunek z art. 32 ust. 4 pkt 1 prawa budowlanego. Ponadto w aktach sprawy znajdują się dokumenty potwierdzające, iż inwestor dysponuje nieruchomością na cele budowlane. Zatwierdzony zaskarżoną decyzją projekt budowlany - opracowany przez osoby posiadające wymagane prawem uprawnienia budowlane i legitymujące się aktualnymi na dzień sporządzenia projektu budowlanego zaświadczeniami o przynależności do izb zawodowych - spełnia wymagania art. 34 ustawy Prawo budowlane. Dlatego też zgodnie z art. 35 ust. 4 prawa budowlanego organ I instancji nie mógł odmówić wydania pozwolenia na budowę. Odnosząc się do zarzutów podniesionych w odwołaniach Wojewoda ocenił, że nie zasługują one na uwzględnienie. Złożona przez [...] Spółdzielnię Mieszkaniową Lokatorsko -Własnościową w [...] skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] na postanowienie Wojewody [...] w przedmiocie podjęcia zawieszonego postępowania nie wstrzymuje wykonania tego postanowienia, gdyż jest ono ostateczne. Oznacza to, że po podjęciu postępowania organ zobowiązany jest go przeprowadzić i zakończyć rozstrzygnięciem, pomimo złożonej skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Zarzut wyłączenia przyłączy z udzielonego pozwolenia na budowę przedmiotowego obiektu jest także bezzasadny, bowiem nowelizacja ustawy Prawo budowlane wprowadza możliwość realizacji przyłączy odmiennymi trybami. W związku z powyższym inwestor mógł wyłączyć przyłącza z wniosku o pozwolenie na budowę przedmiotowej inwestycji, planując ich realizację w oparciu o art. 29a lub art. 30 ust. 1 pkt 1 "a" aktualnie obowiązującej ustawy Prawo budowlane. Nie istnieje niebezpieczeństwo braku koordynacji pomiędzy budynkiem, jego instalacjami wewnętrznymi, a przyłączami, gdyż realizacja przyłączy wymaga dostosowania ich do istniejących i projektowanych obiektów. Zarzut niedoręczenia spółdzielni wszystkich niezbędnych dokumentów jest także chybiony. Odwołujący sam stwierdza, że "od samego początku traktowany jest jako uczestnik postępowania administracyjnego w sprawie", czyli traktowany był na prawach strony. Z akt sprawy wynika, że odwołujący był na każdym etapie postępowania informowany o jego przebiegu, doręczane mu były wydawane przez organ decyzje, postanowienia, zawiadomienia. Jako strona postępowania odwołujący posiadał też prawo wglądu do akt sprawy. Odwołujący miał prawo akta przeglądać i żądać z nich odpisów, co nie oznacza, że powinnością organu było ich doręczanie stronie. Rozstrzygnięcie zagadnienia dotyczącego niezgodnej, zdaniem skarżącego, wysokości części pomieszczeń użytkowych obiektu z normami, nie należy do kompetencji organu administracji architektoniczno - budowlanej. Projekt został wykonany przez osobę legitymującą się wymaganymi uprawnieniami, która ponadto oświadczyła, o jego wykonaniu zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej i bierze pełną odpowiedzialność za jego prawidłowość. Nadmienić należy, że w przedmiotowej sprawie, prawidłowość w powyższym zakresie potwierdza fakt, iż projekt budowlany branży architektonicznej został pozytywnie zaopiniowany, przez rzeczoznawcę ds. bezpieczeństwa i higieny pracy, a także przez rzeczoznawcę ds. sanitarno - higienicznych. Również zarzuty odwołania złożonego przez Burmistrza Miasta [...] organ odwoławczy ocenił jako bezzasadne. Inwestor dysponuje ostateczną decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...].2005 r. znak: [...], która ostatecznie orzeka o zezwoleniu na lokalizację zjazdów z ulic [...] i [...] na teren inwestycji. Mocą tej decyzji zostały inwestorowi nadane uprawnienia do wykonania zjazdów z wymienionych ulic na teren inwestycji. Ponadto w przedmiotowej sprawie nie mają zastosowania przepisy dotyczące oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, gdyż ze względu na datę złożenia wniosku o pozwolenie na budowę, sprawę rozpatrzono zgodnie z ustawą Prawo Budowlane (Dz. U. z 2000 Nr 106, poz. 1126 z późniejszymi zmianami). Zarzut naruszenia przez organ I instancji art. 35 prawa budowlanego jest więc bezpodstawny. Zarzut, że zaskarżona decyzja przekracza ustalenia zawarte w decyzji WZiZT nie jest zgodny z prawdą. Mur oporowy, o którym mowa w odwołaniu, nie jest dodatkowym elementem inwestycji, tylko ścianą zewnętrzną, podziemną projektowanego obiektu, na którym oparta jest płyta stropowa nad parterem. Mur ten nie musiał być wyrzeczony w decyzji jako osobna pozycja, gdyż obejmuje go pozwolenie na budowę przedmiotowego obiektu, jednak jego osobne wyrzeczenie nie stanowi naruszenia prawa. Odnosząc się do zarzutu, iż udzielono pozwolenia na budowę instalacji gazowej - w świetle braku przyłączy - Wojewoda stwierdził, że zaskarżona decyzja udziela pozwolenia na budowę wszystkich instalacji wewnętrznych, nie tylko gazowej, gdyż nie figurują one w wykazie zawartym w art. 29 ustawy Prawo budowlane, określającym jakie inwestycje budowlane nie wymagają uzyskania pozwolenia na budowę. Zatem zaskarżona decyzja prawidłowo obejmuje wszystkie instalacje obiektu, które w projekcie są zsynchronizowane z przyłączami, które zostaną wykonane odmiennym trybem. Osobne wyrzeczenie w zaskarżonej decyzji instalacji gazowej nie było konieczne, ale też nie stanowi naruszenia prawa. Nie jest również prawdą, iż zatwierdzony projekt budowlany jest niezgodny z § 11 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 03.07.2003 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego. Projekt jest kompletny, zawiera wszystkie projekty instalacyjne branżowe, w których przedstawiono sposób powiązania instalacji z zaprojektowanymi przyłączami, naniesionymi na planie zagospodarowania terenu. Ponadto instalacje i przyłącza zostały zaprojektowane w oparciu o warunki techniczne przyłączenia, wydane przez właściwe zakłady. W związku z tym omawiany zarzut jest bezpodstawny. Powyższą decyzję zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie [...] Spółdzielnia Mieszkaniowa Lokatorsko Własnościowa wnosząc o jej uchylenie w całości i zarzucając jej naruszenie przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania. W toku toczącego się postępowania część stron biorących udział w postępowaniu zmarła, w związku z czym brak było podstaw do podjęcia zawieszonego postępowania w sprawie, na co skarżący złożył skargę do WSA. Uwzględnienie tej skargi spowoduje niedopuszczalność wydania decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę wspomnianej inwestycji. Utrzymując w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...].2005 r. Wojewoda [...] powołuje się na fakt zmiany prawa budowlanego pozwalający na realizację przyłączy w oparciu o art. 29a lub art. 30 ust. 1 pkt 1 "a" prawa budowlanego. Powołane przez Wojewodę artykuły weszły w życie z upływem 30 dni od ogłoszenia w Dzienniku Ustaw w dniu 26.08.2005 r. (Dz. U. z 2005 r. Nr 163 poz. 1364 - art. 1 pkt 7 i 8 "b"). Tymczasem decyzja Starosty [...] w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę inwestycji p.n. obiekt usługowy wielofunkcyjny wraz z infrastrukturą towarzyszącą (bez przyłączy) wydana została [...] 2005 r. Tak więc wyłączenie przyłączy z kompleksowej realizacji inwestycji, o czym mówi art. 33 prawa budowlanego, nastąpiło bez podstawy prawnej, co na mocy art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. czyni nieważną całą decyzję o pozwoleniu na budowę. Ponadto w skardze zwrócono uwagę, że czym innym jest uprawnienie strony do zapoznania się z aktami sprawy, a czym innym obowiązek organu doręczania stronom zgromadzonych załączników. Starosta sam w wydanej decyzji stwierdza, że integralną częścią wydanej decyzji jest np. projekt budowlany, a jednocześnie nie posiada dowodu, że taki projekt dołączył dla skarżącego wraz z decyzją. Okoliczność ta stanowi o naruszeniu przy wydawaniu wymienionych decyzji art. 6, 7, 8, 9, 10 i 11 k.p.a. Niezależnie od powyższego, w tym zakresie uzasadnienie decyzji stoi w logicznej sprzeczności z treścią uzasadnienia, gdzie Wojewoda uznaje że przedstawione przez inwestora dokumenty (projekty) są kompletne i "zawierają wszystkie projekty inwestycyjne branżowe, w których przedstawiono sposób powiązania inwestycji z zaprojektowanymi przyłączami, naniesionym na planie zagospodarowania terenu. Ponadto instalacje i przyłącza zostały zaprojektowane w oparciu o warunki techniczne przyłączenia, wydane przez właściwe zakłady". Niezrozumiałe dla skarżącego jest wydanie pozwolenia na budowę obiektu bez przyłączy, gdy tymczasem przyłącza stanowią fragment zamierzenia inwestycyjnego. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie podtrzymując w całości swoją argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zmianami) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone we ustawie. Sądowa kontrola wykazała naruszenia prawa stanowiące podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego w tej sprawie. Zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu I instancji podlegają więc uchyleniu, jednakże z innych przyczyn niż podniesione w skardze. W pierwszej kolejności należy zaznaczyć, że zaskarżona decyzja o pozwoleniu na budowę wydana została w oparciu o decyzję ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu. Jeżeli po wydaniu pozwolenia na budowę decyzja WZiZT zostanie wyeliminowana z obrotu prawnego np. przez sąd administracyjny, to okoliczność ta stanowi podstawę do wznowienia postępowania w sprawie zakończonej wydaniem ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę (art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a.). Na takim stanowisku stanął m. in. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 14 lutego 2006 r., sygn. akt VII SA/Wa 1332/05 (LEX nr 203669) oraz Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 11 października 2005 r., sygn. akt II OSK 101/05 (LEX nr 201435). Zarówno decyzja Burmistrza Miasta [...] z dnia [...] 2002 r. znak: [...] ustalająca warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedmiotowej inwestycji, jak i utrzymująca ją w mocy decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] .2002 r. znak: [...] zostały uchylone prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 8 czerwca 2006 r. sygn. akt II SA/Kr 2823/02. Tym samym zaistniała podstawa do wznowienia postępowania w sprawie pozwolenia na budowę. Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji Sąd stwierdził zaistnienie także przesłanki wznowienia postępowania, o której mowa w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Przepis ten stanowi, że postępowanie administracyjne zakończone decyzja ostateczną wznawia się postępowanie, jeśli strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu. Jak wynika z zawiadomienia z dnia [...] 2004 r. (k. [...]) początkowo właścicielem działki graniczącej z planowaną inwestycją była Spółdzielnia Mieszkaniowa Lokatorsko - Własnościowa w [...], która reprezentowała swoich członków tj. lokatorów bloków nr [...] i [...] przy ul. [...] w [...]. W trakcie postępowania administracyjnego zmieniły się jego strony, bowiem w wymienionych blokach doszło do wyodrębnienia własności lokali. Powyższe zawiadomienie skierowane było do właścicieli wykupionych lokali i współwłaścicieli terenu przyległego do inwestycji. Krąg właścicieli nie został jednak ustalony w sposób prawidłowy. Zawiadomienie to wysłano do osób, które według wypisu z rejestru gruntów były współwłaścicielami działek sąsiadujących z terenem inwestycji. Przesyłka adresowana do K. W. powróciła z adnotacją "adresat nie żyje" (k. [...]). Na k. [...] znajduje się notatka służbowa z dnia [...].2004 r. o tym, że "poczyniono starania ustalenia domniemanych spadkobierców zmarłej". W notatce wskazano, że zmarła miała syna W. W. oraz córkę B. o nieznanym nazwisku. Osoba sporządzająca notatkę powołała się na rozmowę telefoniczną, z której miało wynikać, że "spadek po K. W. nie jest podzielony, korespondencję można ewentualnie kierować do W. W.". Nie wiadomo z kim rozmawiała osoba sporządzająca notatkę, nie wiadomo w jaki sposób ustaliła "domniemanych spadkobierców". Organ I instancji wystosował pismo do W. W. z prośbą o potwierdzenie, czy jest on spadkobiercą po zmarłej K. W. oraz o wskazanie, czy jest więcej spadkobierców i o podanie ich adresów (k. [...]) , jednakże nie otrzymał odpowiedzi na to pismo. Mimo to zarówno decyzję I instancji, jak i decyzję organu odwoławczego wysłano na adres W. W. uznając go za stronę postępowania. Zawiadomienie z dnia [...] 2004 r., o którym mowa powyżej wysłano między innymi do A. J. - właścicielki lokalu przy ul. [...] (k. [...]). Następnie pismem z dnia [...].2004 r. Spółdzielnia poinformowała organ I instancji, że A. J. zmarła, co uzasadnia zawieszenie postępowania (k. [...]). Mimo to postanowienie z dnia [...].2004 r. wysłano na nazwisko A. J. Jak wynika ze zwrotnego poświadczenia odbioru pismo to odebrała sąsiadka podpisująca się jako "B." (k. [...]). Kolejne pismo - postanowienie z dnia [...] 2005 r. wysłano również na nazwisko A. J., a odebrała je B. B., która została określona jako córka adresatki (k. [...]). Organ I instancji wystosował do niej pismo z prośbą o potwierdzenie, czy jest on spadkobiercą po zmarłej A. J. oraz o wskazanie, czy jest więcej spadkobierców i o podanie ich adresów (k. [...]). Pismo to pozostało bez odpowiedzi, a mimo to organy obu instancji swoje decyzje doręczyły B. B. na adres zmarłej A. J. (k. [...]). Ponadto jak wynika ze zwrotnych potwierdzeń odbioru zaskarżonej decyzji Wojewody [...] przesyłki zawierające zaskarżoną decyzję wysłane do M. K. (k. [...]) i A. M. (k. [...]) powróciły z adnotacją "adresat zmarł". Zgodnie z art. 30 § 4 k.p.a. w sprawach dotyczących praw zbywalnych lub dziedzicznych - a do tej kategorii zalicza się niniejsze postępowanie - w razie zbycia prawa lub śmierci strony w toku postępowania na miejsce dotychczasowej strony wstępują jej następcy prawni. Organ prowadzący postępowanie ma obowiązek ustalić krąg spadkobierców w sposób jasny i nie budzący wątpliwości oraz wszystkim im zapewnić udział w toczącym się postępowaniu. W niniejszej sprawie organy administracji obowiązku tego nie dopełniły pozbawiając rzeczywistych spadkobierców zmarłych stron możliwości udziału w postępowaniu. Dodatkowo w aktach sprawy na k. 51 znajduje się wniosek o pozwolenie na budowę podpisany przez A. K. z dnia [...] 2003 r. Organ I instancji rozpoznał go decyzją z dnia [...] .2003 r. (uchyloną następnie przez organ II instancji), ale już w kolejnej decyzji organ I instancji oparł się na "wniosku o pozwolenie na budowę z dnia [...].2002 r., zmienionym w dniu [...] .2003 r.". Pominięcie tego wniosku stanowi naruszenie przepisów postępowania tzn. niewyjaśnienie wszystkich istotnych dla sprawy okoliczności (art. 7, 77 § 1 i 107 § 3 k.p.a.). W razie stwierdzenia naruszenia prawa dającego postawę do wznowienia postępowania administracyjnego sąd uwzględnia skargę i uchyla zaskarżoną decyzję. Ponieważ uchybienia stanowiące podstawy do wznowienia postępowania zostały stwierdzone zarówno w postępowaniu przed organem I, jak i przed organem II instancji, obie te decyzje podlegały uchyleniu na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 "b" p.p.s.a. w zw. z art. 145 § 1 pkt 4 i 8 k.p.a. Zgodnie z art. 152 p.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi sąd w wyroku określa, czy i w jakim zakresie zaskarżony akt lub czynność nie mogą być wykonane. Rozstrzygnięcie to traci moc z chwilą uprawomocnienia się wyroku. Dlatego też orzeczono jak pkt 2 sentencji wyroku. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.