II GZ 10/09

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : sędzia NSA Joanna Kabat-Rembelska po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Handel i Usługi "MG" Sp. z o.o. w Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 12 czerwca 2008 r., sygn. akt VI SA/Wa 812/08 w zakresie zawieszenia postępowania w sprawie ze skargi Handel i Usługi "MG" Sp. z o.o. w Z. na decyzję Komendanta Stołecznego Policji z dnia [...] lutego 2008 r., Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym postanawia: odrzucić zażalenie Postanowieniem z dnia 12 czerwca 2008 r., sygn. akt VI SA/Wa 812/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. odmówił zawieszenia postępowania w sprawie ze skargi H. i U.i "M." Sp. z o.o. w Z. na decyzję Komendanta Stołecznego Policji z dnia [...] lutego 2008 r., Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że skarżąca wniosła skargę na decyzję Komendanta Stołecznego Policji z dnia [...] lutego 2008 r., w której zawarła wniosek o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego, podnosząc, że Ogólnopolska Organizacja Pracodawców Transportu Drogowego złożyła do Trybunału Konstytucyjnego wniosek o stwierdzenie niezgodności z Konstytucją RP art. 18 ust. 5 ustawy z dnia 6 września 2001 r. - o transporcie drogowym (Dz. U. Nr 204, poz. 2088 ze zm.). Powołany przepis stanowił podstawę prawną wydania zaskarżonej decyzji. Skarżąca wskazała także, że powyższy wniosek został zarejestrowany w Trybunale Konstytucyjnym pod sygnaturą akt TW 32/07. Odmawiając zawieszenia postępowania Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. stwierdził, że powziął z urzędu wiadomość, iż Trybunał Konstytucyjny prawomocnym postanowieniem z dnia 11 marca 2008 r. odmówił nadania dalszego biegu wnioskowi Ogólnopolskiej Organizacji Pracodawców Transportu Drogowego. Zdaniem Sądu w tym stanie rzeczy brak było podstaw do uwzględnienia wniosku skarżącej. Spółka, reprezentowana przez radcę prawnego J. C., wniosła zażalenie na powyższe postanowienie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 194 § 1 p.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia wymienione w art. 194 § 1 pkt 1-10 p.p.s.a. Zażalenie jest dopuszczalne jedynie wówczas, kiedy ustawa wyraźnie stanowi o możliwości jego wniesienia. Jeśli ustawa przewiduje wydanie postanowienia czy zarządzenia i jednocześnie nie stanowi, że na takie postanowienie lub zarządzenie przysługuje zażalenie, to wniesienie tego środka odwoławczego jest niedopuszczalne (tak m. in. H. Knysiak-Molczyk w: T. Woś (red.), H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, s. 581). Na podstawie art. 194 § 1 pkt 3 p.p.s.a. zażalenie przysługuje na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego, którego przedmiotem jest zawieszenie postępowania i odmowa podjęcia zawieszonego postępowania. Zwrot "zawieszenie postępowania" oznacza, że ustawodawca dopuścił możliwość zaskarżenia w drodze zażalenia wyłącznie postanowienia o zawieszeniu postępowania. Tym samym zwrot ten nie obejmuje rozstrzygnięcia, które nie doprowadza do zawieszenia postępowania, czyli postanowienia o odmowie zawieszenia postępowania. Za takim rozumieniem art. 194 § 1 pkt 3 przemawia przede wszystkim wykładnia językowa. Przyjęta wyżej interpretacja art. 194 § 1 pkt 3 p.p.s.a. pozostaje również w zgodzie z zasadami wykładni systemowej. Należy bowiem zauważyć, że ustawodawca przewidując w przepisach ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi możliwość wydania rozstrzygnięcia "pozytywnego" oraz "negatywnego", w sposób wyraźny stwierdza, czy oba takie rozstrzygnięcia są zaskarżalne, czy tylko jedno z nich. Na poparcie powyższego stwierdzenia można wskazać przepis art. 194 § 1 pkt 2 p.p.s.a., gdzie wyraźnie dopuszczono możliwość wniesienia zażalenia na postanowienie w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 tej ustawy, jak również na odmowę wydania tego rodzaju rozstrzygnięcia. Natomiast w wypadku rozstrzygnięcia w przedmiocie podjęcia zawieszonego postępowania zaskarżalne, jest wyłącznie postanowienia o odmowie podjęcia zawieszonego postępowania (art. 194 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Należy zatem uznać, że gdyby intencją ustawodawcy było dopuszczenie możliwości wniesienia zażalenia na postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania, to zostałaby ona wprost przewidziana w art. 194 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Skoro taka możliwość nie wynika z treści powołanego przepisu, jak również z innych przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, to uznać należy, że na postanowienie odmawiające zawieszenia postępowania, stronom nie przysługuje zażalenie. Przedstawione wyżej stanowisko znajduje potwierdzenie w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, które jednolicie przyjmuje, że nie jest dopuszczalne zażalenie na postanowienie odmawiające zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego (postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 marca 2007 r., sygn. akt I OZ 175/07; z dnia 4 kwietnia 2007 r., sygn. akt I OZ 224/07; z dnia 15 listopada 2007 r., sygn. akt I FZ 447/07; z dnia 22 kwietnia 2008 r., sygn. akt II GZ 73/08, I OZ 279/08, I FZ 644/07; z dnia 7 maja 2008 r., sygn. akt II OZ 411/08; z dnia 15 maja 2008 r., sygn. akt II FZ 167/08; z dnia 3 czerwca 2008 r., sygn. akt II OZ 554/08; z dnia 17 lipca 2008 r., sygn. akt II GZ 138/08, II GZ 140/08, II GZ 142/08, II GZ 143/08). Należy jednocześnie zauważyć, że postanowienie sądu w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania może być przedmiotem zarzutu strony w środku odwoławczym od orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie. Stosownie bowiem do art. 191 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny, na wniosek strony, rozpoznaje również te postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego, które nie podlegały zaskarżeniu w drodze zażalenia, a miały wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji na podstawie art. 180 w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a.