I FZ 59/09

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Marek Kołaczek po rozpoznaniu w dniu 20 marca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia Dyrektora Izby Celnej w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 2 lutego 2009 r., sygn. akt I SA/Wr 859/08, w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej, w sprawie ze skargi "P." Sp. z o.o. w K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia 9 czerwca 2008 r. w przedmiocie zabezpieczenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za luty 2008 r. postanawia oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 2 lutego 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę kasacyjną Dyrektora Izby Celnej w W. od wyroku WSA z dnia 7 listopada 2008 r., którym uchylono decyzje organów podatkowych obu instancji w przedmiocie zabezpieczenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za luty 2008 r. Sąd wskazał w uzasadnieniu tego postanowienia, że Strona nie wywiązała się z obowiązku uiszczenia wpisu stałego w wysokości 250 zł (wpłacona kwota 100 zł była niewystarczająca), a jako że była reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika (radcę prawnego) – skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu na podstawie art. 221 P.p.s.a. Pismem z dnia 13 lutego 2009 r. organ wniósł zażalenie na powyższe postanowienie sądu I instancji, w którym podniósł, że decyzja o zabezpieczeniu nie ma mocy wiążącej dla podatnika co do wysokości świadczenia, terminu, miejsca czy warunków zapłaty zobowiązania. Tymczasem, zdaniem organu, skargi z zakresu zobowiązań podatkowych to te skargi, których przedmiot bezpośrednio dotyczy określenia wysokości, terminu, miejsca czy warunków zapłaty zobowiązania podatkowego. Jak wskazuje Strona, decyzja o zabezpieczeniu spełnia funkcję jedynie zabezpieczającą. Nie jest wówczas znana wielkość zobowiązania. Z tego względu – zdaniem organu – decyzja o zabezpieczeniu wydana w toku postępowania zabezpieczającego nie mieści się w zakresie pojęcia spraw "z zakresu zobowiązań podatkowych". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest kwestia wysokości wpisu od skargi (i skargi kasacyjnej) na decyzję organu podatkowego w przedmiocie zabezpieczenia zobowiązania podatkowego. Ma ona istotne znaczenie, bowiem zgodnie z art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej – P.p.s.a.) pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Zgodzić się należy z żalącym się Dyrektorem Izby Celnej, że zaskarżoną decyzją nie sprecyzowano zobowiązania podatnika (poprzez konkretyzację kwoty i terminu płatności podatku), badano jedynie, jaka może być wysokość ewentualnego zobowiązania oraz istnienie przesłanek uprawniających organ do dokonania zabezpieczenia. Okoliczność ta nie może jednak przesądzać o tym, że sprawa ta nie jest sprawą z zakresu zobowiązań podatkowych w rozumieniu § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193). Przede wszystkim zauważyć należy, że dokonując wykładni tego przepisu nie można pominąć treści art. 231 P.p.s.a., zgodnie z którym wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W innych sprawach pobiera się wpis stały. W orzecznictwie przyjmuje się, że przez "sprawy, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne" należy rozumieć te, w których przedmiotem zaskarżenia są akty lub czynności kreujące określoną należność pieniężną bądź stwierdzające jej istnienie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 czerwca 2008 r., sygn. akt II FZ 227/08). Nie budzi zatem wątpliwości, że w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia jest decyzja określająca stronie skarżącej zobowiązanie podatkowe (w rozumieniu art. 5 Ordynacji podatkowej) należny jest wpis stosunkowy. § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia RM określa wpis stały w sprawach z zakresu zobowiązań podatkowych. Pojęcie "z zakresu zobowiązań podatkowych", wobec treści przepisu ustawy (art. 231 P.p.s.a.), nie może być zatem rozumiane wąsko, jak wywodzi strona żaląca się, jako sprawy dotyczące aktu określającego bezpośrednio konkretne zobowiązanie podatkowe (wówczas bowiem przepis ten pozostawałby w sprzeczności z art. 231 P.p.s.a.) , ale szerzej - jako wszelkie sprawy pozostające w związku ze zobowiązaniem podatkowym (tak w postanowieniach Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 lipca 2008 r., sygn. akt II FZ 312/08 oraz z dnia 9 sierpnia 2008 r., sygn. akt II FZ 392/08). Decyzja dotycząca zabezpieczenia realizacji zobowiązania podatkowego na majątku podatnika niewątpliwie pozostaje w związku ze zobowiązaniem podatkowym, wydana bowiem została w związku z toczącym się postępowaniem kontrolnym, mającym na celu weryfikację prawidłowości obliczenia przez podatnika zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym. Prawidłowo zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny przyjął, że wpis od skargi kasacyjnej w badanej sprawie wynosi 250 zł, stosownie do § 3 w zw. z § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia RM (podobne stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 26 lutego 2009 r., sygn. akt II FZ 69/09). Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.