I SA/Po 700/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Bejgerowska Sędziowie NSA Stanisław Małek WSA Roman Wiatrowski (spr.) Protokolant: st. sekr. sąd. Ewa Szydłowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 06 października 2009 r. sprawy ze skargi U. W., O. G. s.c. V. na interpretację indywidualną Ministra Finansów - działającego przez organ upoważniony do wydania interpretacji – Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług I. uchyla zaskarżoną interpretację indywidualną; II. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w P. na rzecz skarżącej Spółki kwotę [...] zł ([...]), tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. /-/ R. Wiatrowski /-/ M. Bejgerowska /-/ St. Małek I SA/Po 700/09 UZASADNIENIE W dniu [...] Spółka cywilna " V" U.W. O. G. (zwana dalej Spółką) złożyła wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku VAT przy dostawie lokalu mieszkalnego wraz z udziałem w gruncie (drodze dojazdowej i parkingu). Ze złożonego wniosku wynika, że Spółka zajmuje się budową domów wielorodzinnych i wielorodzinnych budynków mieszkalnych na sprzedaż. Z aktu notarialnego wynika, że przedmiotem sprzedaży jest działka zabudowana wielorodzinnym, trzykondygnacyjnym budynkiem mieszkalnym (piętnastoklatkowym) z wyodrębnieniem samodzielnych lokali mieszkalnych wraz z udziałem w gruncie oraz części budynku i urządzeń, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli lokali, tj. drogę dojazdową i parking oraz w budynku mieszkalnym: fundamenty, mury zewnętrzne i konstrukcyjne, stropy, dach z pokryciem dachowym, opierzenia i obróbki blacharskie, klatki schodowe, wiatrołapy, przewody kominowe i wentylacyjne, rynny i rury spustowe, wspólne przyłącza i części wspólne instalacji wodociągowej, kanalizacyjnej, elektrycznej, gazowej z wyłączeniem urządzeń określonych w art. 49 Kodeksu cywilnego. W świetle tak przedstawionego pytania Spółka zadała następujące pytanie? Czy całość sprzedaży przez developera lokalu mieszkalnego wraz z udziałem w gruncie oraz części budynku i urządzeń, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli lokali, tj. drogę dojazdową i parking należy opodatkować stawką 7%, czy opodatkować oddzielnie lokal z przypadającym mu udziałem w gruncie ze stawką 7% i oddzielnie udział w gruncie na której znajduje się droga dojazdowa i parking ze stawką 22%? Zdaniem Spółki sprzedaż lokalu wraz z miejscem parkingowym i drogą dojazdową powinno się w całości opodatkować 7% stawką podatku VAT. Spółka wywodzi, że miejsce postojowe ani droga dojazdowa nie jest odrębnym przedmiotem własności, a jedynie prawem przynależnym do lokalu. Nie można go ani kupić, ani zbyć osobno. Spółka musiała wykonać roboty budowlane związane z infrastrukturą towarzyszącą budownictwu mieszkaniowemu, aby móc sprzedać lokal mieszkalny w budynku wielomieszkaniowym. Spółka zauważa, że w wyroku z dnia 9 maja 2008 r. WSA w Warszawie o sygn. akt III SA/Wa 363/08 orzeczono, że miejsca postojowe znajdujące się poza budynkiem, przy nieniesionej współwłasności nieruchomości pomiędzy lokatorami, nie mogą być przedmiotem odrębnych umów przenoszących wyłączne prawo do miejsca postojowego wobec tego, że wszyscy lokatorzy mają w częściach ułamkowych do niego prawo. Z punktu podatkowego oznacza to, iż sprzedaż lokalu mieszkaniowego wraz z prawem do korzystania z miejsc postojowych będzie podlegać jednej stawce VAT. W interpretacji z dnia [...] organ podatkowy uznał stanowisko wnioskodawcy za nieprawidłowe. W uzasadnieniu interpretacji wskazano, iż obniżona do wysokości 7% stawka podatku VAT będzie miała zastosowanie wyłącznie w odniesieniu do sprzedawanych części obiektów budownictwa mieszkaniowego (lokal mieszkalny) z przynależnym udziałem w gruncie. Natomiast sprzedaż udziałów w drodze i w parkingu podlegać będzie opodatkowaniu stawką podstawową tj. 22%. Zgodnie jednak z brzmieniem art. 41 ust. 12 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.; dalej powoływana jako ustawa o VAT) do dostawy, budowy, remontu i modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym stosuje się 7% stawkę podatku. Przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym, w myśl ust. 12a art. 41 ustawy o VAT, rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 - wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, z zastrzeżeniem ust. 12b. Art. 41 ust. 12b ustawy o VAT stanowi natomiast, że do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym określonego w ust. 12a nie zalicza się: 1) budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2; 1) lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2. Zgodnie z ust. 12c art. 41 ustawy o VAT, w przypadku budownictwa mieszkaniowego o powierzchni przekraczającej limity określone w ust. 12b stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się tylko do części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej. Ponadto, na podstawie § 6 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1336), stawkę podatku wymienioną w art. 41 ust. 1 ustawy obniża się do wysokości 7% w odniesieniu do obiektów budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w art. 2 pkt12 ustawy, lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12 - w zakresie, w jakim wymienione obiekty lub ich części oraz lokale nie są objęte tą stawką na podstawie art. 41 ust. 12-12c ustawy. Art. 2 pkt 12 ustawy o VAT zawiera definicję obiektów budownictwa mieszkaniowego, zgodnie z którą obiektami takimi są budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11. W celu zastosowania prawidłowej stawki niezbędnym jest, w ocenie organu podatkowego, określenie, czy dany obiekt jest obiektem wymienionym w art. 2 pkt 12 ustawy i jakie spełnia funkcje - mieszkalne czy użytkowe. Z uwagi na fakt, iż ustawa o podatku od towarów i usług oraz przepisy wykonawcze do niniejszej ustawy nie zawierają definicji lokalu mieszkalnego i lokalu użytkowego, organ podatkowy uznał, że należy posiłkować się w tym zakresie przepisami ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 80, poz. 903 ze zm.; dalej powoływana jako ustawa o własności lokali). Zgodnie z art. 2 ust. 2 ustawy o własności lokali, samodzielnym lokalem mieszkalnym jest wydzielona trwałymi ścianami w obrębie budynku izba lub zespół izb przeznaczonych na stały pobyt ludzi, które wraz z pomieszczeniami pomocniczymi służą zaspokajaniu ich potrzeb mieszkaniowych. Ustawa o własności lokali wprowadza również pojęcie nieruchomości wspólnej, określa warunki, jakim obwarowane jest jej powstanie i zasady obliczania w niej udziału. Według dyspozycji art. 3 ust. 1 ustawy o własności lokali, w razie wyodrębnienia własności lokali właścicielowi lokalu przysługuje udział w nieruchomości wspólnej jako prawo związane z własnością lokali. Nie można żądać zniesienia współwłasności nieruchomości wspólnej, dopóki trwa odrębna własność lokali. Jednakże stosownie do ust. 2 wskazanego artykułu, nieruchomość wspólną stanowi grunt oraz części budynku i urządzenia, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli. Biorąc pod uwagę powyższe przepisy organ podatkowy uznał, że stawka 7% stawka podatku od towarów i usług może być zastosowana wyłącznie w stosunku do będących przedmiotem sprzedaży samodzielnych lokali mieszkalnych w rozumieniu art. 2 ust. 2 ustawy o własności lokali, służących zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych społeczeństwa. Organ podatkowy wskazał, że na podstawie art. 29 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług, w przypadku dostawy budynków i budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale związanych z gruntem. Natomiast miejsca postojowe jak i droga dojazdowa, na podstawie powołanych wyżej regulacji prawnych nie stanowią, w ocenie organu podatkowego, obiektów budownictwa mieszkaniowego. Ich sprzedaż zatem podlega opodatkowaniu wg podstawowej stawki podatku VAT, tj. 22%. Spółka, zastępowana przez pełnomocnika, nie zgodziła się z zaprezentowanym, w wydanej interpretacji z dnia [...] stanowiskiem organu i wezwała do ponownego przeanalizowania obowiązującego prawa w kontekście zadanego pytania oraz podniesionych we wniosku argumentów i o wydanie rozstrzygnięcia zgodnego ze stanowiskiem Wnioskodawcy. Dla potwierdzenia swojego stanowiska Spółka zastępowana przez pełnomocnika przytoczyła następujące wyroki: * NSA z dnia 22 czerwca 2005 r., sygn. akt I FSK 103/05, * WSA z dnia 22 stycznia 2009 r., sygn. akt I SA/Ke 445/08. W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa organ podatkowy stwierdził brak podstaw do zmiany interpretacji. Preferencyjną stawką 7% opodatkowana jest jedynie dostawa samodzielnych lokali mieszkalnych. Z kolei droga dojazdowa i parking nie stanowią obiektów budownictwa mieszkaniowego, lecz są elementem infrastruktury towarzyszącej temu budownictwu. Zatem, ich sprzedaż (oraz sprzedaż w nich udziałów) będzie podlegać opodatkowaniu wg stawki 22%. Na interpretację indywidualną z dnia [...] Spółka, zastępowana przez pełnomocnika, złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P. W skardze zaskarżonej interpretacji postawiono zarzut naruszenia przepisów prawa, w szczególności art. 14e § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.— Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm., dalej powoływana jako Ordynacja podatkowa). Z uwagi na powyższe Spółka wniosła o: * uchylenie zaskarżonej indywidualnej pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, * zasądzenie na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych. Skarżąca nie zgadza się z argumentacją organu oraz nadal stoi na stanowisku, że całość sprzedaży, jaka została opisana we wniosku o interpretację, podlega opodatkowaniu wg preferencyjnej stawki podatku od towarów i usług w wysokości 7%. Strona wskazuje, że poszczególne elementy wskazane we wniosku o interpretację nie są i nie mogą być przedmiotem odrębnej własności. W toku postępowania sądowego strona złożyła pismo procesowe z dnia [...] w którym podniosła, że zasadą na gruncie VAT jest opodatkowanie jednej dostawy według jednej stawki podatku od towarów i usług. Możliwość oddzielnego opodatkowania składników tej dostawy występuje w sytuacji, gdy obejmuje ona towar główny objęty preferencyjną stawką VAT oraz inne towary opodatkowane na zasadach ogólnych. Stosowanie różnych stawek podatkowych można zastosować tylko wyjątkowo w przypadku gdy świadczenie nie ma jednego charakteru tj. każda z części świadczenia mogłaby stanowić przedmiot odrębnej czynności prawnej. W sytuacji jednak, gdy dokonywane przez podatnika czynności są ściśle ze sobą związane, że obiektywnie tworzą jedną całość, której rozdzielenie miałoby sztuczny charakter, to wszystkie te czynności stanowią jednolite świadczenie do celów stosowania podatku VAT. Na potwierdzenie swojego stanowiska Strona powołała następujące wyroki: * NSA z dnia 22 czerwca 2005 r., sygn. akt I FSK 103/05, * WSA w Kielcach z dnia 22 stycznia 2009 r., sygn. akt I SA/Ke 445/08. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej P.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. Zgodnie z art. 146§ 1 P.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na akt lub czynność, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a P.p.s.a. ( tj. min. in. pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach), uchyla ten akt lub interpretację albo stwierdza bezskuteczność czynności. W rozpatrywanej sprawie zaskarżoną interpretację należało uchylić ze względu na naruszenie przepisów prawa materialnego. Przedmiotem zaskarżenia była interpretacja indywidualna Ministra Finansów z dnia [...] wydana na podstawie art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej. Przedmiotem sporu pomiędzy organami podatkowymi a Spółką pozostaje to, czy całość sprzedaży przez developera lokalu mieszkalnego wraz z udziałem w gruncie oraz części budynku i urządzeń, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli lokali, tj. w drodze dojazdowej i parkingu należy opodatkować stawką 7%, czy opodatkować oddzielnie lokal z przypadającym mu udziałem w gruncie ze stawką 7% i oddzielnie udział w gruncie na której znajduje się droga dojazdowa i parking ze stawką 22%. W uzasadnieniu interpretacji wskazano, iż obniżona do wysokości 7% stawka podatku VAT będzie miała zastosowanie wyłącznie w odniesieniu do sprzedawanych części obiektów budownictwa mieszkaniowego (lokal mieszkalny) z przynależnym udziałem w gruncie. Natomiast sprzedaż udziałów w drodze i w parkingu podlegać będzie opodatkowaniu stawką podstawową tj. 22%. Istotę w rozpoznawanej sprawie stanowi więc kwestia dotycząca stawki podatku od towarów i usług, jaka powinna obowiązywać przy opodatkowaniu sprzedaży udziału w drodze dojazdowej oraz parkingu na nieruchomości wspólnej, a więc dotyczy zastosowania lub niezastosowania art.41 ust.12 ustawy o VAT. Dla prawidłowej oceny prawnej przedstawionego przez wnioskodawcę opisu zdarzeń przyszłych w niniejszej sprawie, niezbędne jest właśnie rozważenie czy czynność jaką jest dostawa lokali mieszkalnych wraz z udziałem w udziałem w drodze dojazdowej i parkingu powinna być traktowana jako czynność o charakterze kompleksowym, z której nie można wyłączyć tych jej elementów, które wprawdzie same w sobie dostawy lokalu nie stanowią, lecz z tą dostawą związane są w taki sposób, iż można mówić o czynności kompleksowej. W dotychczasowym orzecznictwie kontroli sądów administracyjnych podlegała kwestia opodatkowania podatkiem od towarów i usług czynności polegających na sprzedaży lokalu mieszkalnego wraz z prawem do korzystania z wydzielonych miejsc parkingowych. W wyrokach z dnia 22 czerwca 2005r., sygn. akt FSK 2480/04 (LEX nr 175282) oraz sygn. akt I FSK 103/2005 r., Naczelny Sąd Administracyjny stanął na stanowisku, że sprzedaż lokalu mieszkalnego wraz z prawem do korzystania z wydzielonych miejsc postojowych, znajdujących się w danym budynku, podlegać będzie jednej stawce podatku od towarów i usług właściwej dla lokalu mieszkalnego. Uzasadniając powyższe wskazał, że przedmiotem sprzedaży obok własności lokalu mieszkalnego jest nie garaż, czy samo miejsce postojowe, ale prawo do wyłącznego korzystania z miejsca postojowego o konkretnej powierzchni, znajdującego się w części podziemnej budynku dla samochodu osobowego, które jest integralnie związane z prawem własności do lokalu mieszkalnego. W konkretnym przypadku nie ma możliwości nabycia (a więc i zbycia) lokalu mieszkalnego bez prawa do korzystania z miejsca postojowego. Wyodrębnione miejsca postojowe nie mogą być bowiem przedmiotem odrębnej umowy sprzedaży, gdyż nie stanowią samodzielnych lokali użytkowych ze względu na fakt, że nie stanowią wydzielonych trwałymi ścianami izb w obrębie budynku (por. R. Kabas: Opodatkowanie podatkiem od towarów i usług sprzedaży miejsc postojowych zbywanych wraz z lokalem mieszkalnym, "Doradztwo Podatkowe" 2001, nr 6, s. 12). Oznacza to z punktu widzenia przepisów podatkowych, iż sprzedaż lokalu mieszkalnego wraz z prawem do korzystania z tak wydzielonych miejsc postojowych, znajdujących się w danym budynku, podlegać będzie jednej stawce podatku od towarów i usług właściwej dla lokalu mieszkalnego (por. T. Sławińska: Sprzedaż garaży, miejsc parkingowych i piwnic przez podmiot prowadzący działalność w zakresie budownictwa mieszkaniowego - artykuł dyskusyjny, "Doradztwo Podatkowe" 2002, nr 12, s. 31). Nie można bowiem dzielić przedmiotu sprzedaży na poszczególne składniki tylko i wyłącznie z przyczyn leżących po stronie przepisów podatkowych (możliwość zastosowania różnych stawek podatku), skoro przepisy cywilnoprawne traktują taki przypadek jako jeden przedmiot sprzedaży. Miejsce postojowe w tym przypadku nie stanowi odrębnego od gruntu przedmiotu własności (por. G. Mularczyk: Opodatkowanie podatkiem od towarów i usług sprzedaży miejsc postojowych i piwnic przez podmiot prowadzący działalność w zakresie budownictwa mieszkaniowego, "Doradztwo Podatkowe" 1999, nr 6, s. 27-28). Należy także podkreślić, iż powyższe stanowisko jest zbieżne z ugruntowaną linią orzecznictwa (poza powołanymi wyżej wyrokami NSA z dnia 22 czerwca 2005 r., zob. także wyroki WSA w Warszawie z dnia 13 września 2007 r. sygn. akt III SA/Wa 1052/07, z dnia 5 października 2007 r. sygn. akt III SA/Wa 1181/07, z dnia 9 listopada 2005 r. sygn. akt III SA/Wa 2516/05, z dnia 18 września 2007 r. sygn. akt III SA/Wa 192/07, wyrok WSA w Poznaniu z dnia 15 lutego 2008 r. sygn. akt I SA/Po 1206/07, wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 16 stycznia 2008 r. sygn. akt I SA/Bd 801/07). Skład orzekający w rozpatrywanej sprawie podziela stanowisko wyrażone w powyższych wyrokach. Wprawdzie zostało ono sformułowane na gruncie art. 51 ust. 1 pkt 2 lit. c) nie obowiązującej już ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 ze zm.) oraz art. 146 ust. 1 pkt 2 lit. b) ustawy o VAT, niemniej biorąc pod uwagę, iż poza zakresem czasowego obowiązywania, obecnie obowiązująca regulacja (art. 41 ust. 12 i 12a) zawiera analogiczną treść, stanowisko to zachowuje nadal swoją aktualność. Również w rozpatrywanej sprawie, biorąc pod uwagę przestawiony przez Spółkę stan faktyczny, uznać należy, że mamy do czynienia z jedną transakcją polegającą na łącznej sprzedaży - stanowiącego odrębną nieruchomość lokalu mieszkalnego oraz powiązanego z własnością tego lokalu udziału w drodze oraz parkingu. Zarówno udział jak i w drodze nie może pozostawać odrębnym przedmiotem własności nie może być przedmiotem odrębnego obrotu. Jeszcze raz powtórzyć, bowiem należy, że zgodnie z art. 3 ust.1 ustawy o własności lokali w razie wyodrębnienia własności lokali właścicielowi lokalu przysługuje udział w nieruchomości wspólnej jako prawo związane z własnością lokali. Nie można żądać zniesienia współwłasności nieruchomości wspólnej, dopóki trwa odrębna własność lokali. Art. 3 ust.2 o własności lokali stanowi natomiast, że nieruchomość wspólną stanowi grunt oraz części budynku i urządzenia, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli lokali. Organ udzielający interpretacji uznał, że 7% stawką VAT należy objąć sprzedaż lokalu mieszkalnego wraz z udziałem w gruncie. Tymczasem pojęcie nieruchomości wspólnej, o którym mowa w art. 3 ustawy o własności lokali nie obejmuje wyłącznie gruntu, na którym posadowiony jest budynek. Z art. 32a ustawy o własności lokali można bowiem pośrednio wyinterpretować, że grunt stanowiący nieruchomość wspólną powinien spełniać wymagania działki budowlanej oraz umożliwiać prawidłowe i racjonalne korzystanie z budynków wskazuje jednoznacznie, że pojęcie nieruchomości wspólnej dotyczy również odpowiedniego gruntu stanowiącego otoczenie budynku.( por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 stycznia 2009r., sygn. akt IV CSK 247/08, publ. LEX nr 499583) Art. 6 ustawy z dnia 6 lipca 1994r. Prawo budowlane (j.t. Dz.U. z 2006r. Nr 156, poz.1118 ze zm.) stanowi, że dla działek budowlanych lub terenów, na których jest przewidziana budowa obiektów budowlanych lub funkcjonalnie powiązanych zespołów obiektów budowlanych, należy zaprojektować odpowiednie zagospodarowanie, zgodnie z wymaganiami art. 5, zrealizować je przed oddaniem tych obiektów (zespołów) do użytkowania oraz zapewnić utrzymanie tego zagospodarowania we właściwym stanie techniczno-użytkowym przez okres istnienia obiektów (zespołów) budowlanych. Natomiast jakim warunkom technicznym powinny odpowiadać budynki i ich sytuowanie określa rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.(Dz. Nr 75, poz.690 ze zm.; dalej powoływane jako rozporządzenie z dnia 12 kwietnia 2002r. ). Zgodnie § 14 ust.1 ww. rozporządzenia z dnia 12 kwietnia 2002r. do działek budowlanych oraz do budynków i urządzeń z nimi związanych należy zapewnić dojście i dojazd umożliwiający dostęp do drogi publicznej, odpowiednie do przeznaczenia i sposobu ich użytkowania oraz wymagań dotyczących ochrony przeciwpożarowej, określonych w przepisach odrębnych. Szerokość jezdni nie może być mniejsza niż 3 m. Natomiast zgodnie z § 18 ust.1 rozporządzenia z dnia 12 kwietnia 2002r. zagospodarowując działkę budowlaną, należy urządzić, stosownie do jej przeznaczenia i sposobu zabudowy, miejsca postojowe dla samochodów użytkowników stałych i przebywających okresowo, w tym również miejsca postojowe dla samochodów, z których korzystają osoby niepełnosprawne. Z powyższych przepisów wynika że działka budowlana musi mieć zapewniony nie tylko grunt pod budowę budynku mieszkalnego, ale również drogę dojazdową oraz odpowiednią ilość miejsc parkingowych dla użytkowników nieruchomości w zależności od sposobu zabudowy. Powyższe warunki z pewnością będą dotyczyły budynku mieszkalnego, którego mieszkańcy muszą mieć zapewniony dojazd oraz miejsce postojowe dla użytkowanych przez nich samochodów. Z powyższych przepisów wynika zatem, że do sprzedaży lokalu mieszkalnego konieczna jest również sprzedaż udziału w gruncie w części wyznaczonej na drogę dojazdową oraz w części wyznaczonej na miejsca postojowe dla pojazdów. Uznać należy zatem, że nie ma możliwości nabycia (a więc i zbycia) lokalu mieszkalnego bez udziału w drodze dojazdowej oraz w parkingu. Części te nie mogą być bowiem przedmiotem odrębnej umowy sprzedaży. Nie można dzielić przedmiotu sprzedaży na poszczególne składniki tylko i wyłącznie z przyczyn leżących po stronie przepisów podatkowych (możliwość zastosowania różnych stawek podatku), skoro przepisy cywilnoprawne traktują taki przypadek jako jeden przedmiot sprzedaży Uznając zatem, że zaskarżona indywidualna interpretacja wydana została z naruszeniem prawa materialnego i procesowego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w P., na podstawie art. 146 § 1 P.p.s.a. wyeliminował ten akt z obrotu prawnego, co oznacza, że zachodzi konieczność dokonania ponownej oceny stanowiska strony zaprezentowanego we wniosku o wydanie interpretacji z uwzględnieniem oceny prawnej wyrażonej w niniejszym orzeczeniu. Ponownie udzielając interpretacji organ podatkowy zobowiązany będzie ocenić stan faktyczny, przedstawiony przez Spółkę we wniosku o udzielenie pisemnej interpretacji, stosując przepisy prawa podatkowego zgodnie z wyżej zaprezentowaną ich wykładnią. Odnośnie wniosku o zwrot kosztów zauważyć należy, że zgodnie z art. 200 P.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Do kosztów tych zalicza się między innymi koszty sądowe, w tym wpis, a także koszty zastępstwa procesowego, o czym stanowi art. 205 § 2 oraz art. 212 § 1 P.p.s.a. Wniosek o zwrot kosztów Sąd rozstrzygnął zatem w oparciu o wskazane przepisy, zasądzając na rzecz stron skarżącej kwotę [...] zł, stanowiącą sumę uiszczonego w sprawie wpisu sądowego ([...]zł) i wynagrodzenia ustanowionego w sprawie doradcy podatkowego ([...]zł) oraz uiszczonej opłaty skarbowej od pełnomocnictwa ( [...]zł). /-/ S. Małek /-/ M. Bejgerowska /-/ R. Wiatrowski