II GSK 552/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Kisielewicz Sędzia NSA Rafał Batorowicz Sędzia del. WSA Jacek Czaja (spr.) Protokolant Anna Fyda-Kawula po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2011 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej G. Spółki z o.o. w T. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 27 listopada 2009 r. sygn. akt VI SA/Wa 1324/09 w sprawie ze skargi G. Spółki z o.o. w T. na postanowienie Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] maja 2009 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie o unieważnienie prawa z rejestracji wzoru przemysłowego oddala skargę kasacyjną Wyrokiem z dnia 27 listopada 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę [..] spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w T. na postanowienie Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [..] maja 2009 r. nr Sp. [..] w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie o unieważnienie prawa z rejestracji wzoru przemysłowego pt. [..]. Sąd pierwszej instancji przyjął za podstawę rozstrzygnięcia następujące ustalenia. Wnioskiem z [..] listopada 2008 r. spółka [..] wystąpiła o zawieszenie postępowania toczącego się przed Urzędem Patentowym z wniosku [..] z siedzibą w N. o unieważnienie wzoru przemysłowego pt [..] do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia postępowania w sprawie o unieważnienie wzoru przemysłowego pt [..], na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. w zw. z art. 256 ust. 1 Prawa własności przemysłowej (dalej: p.w.p.). W uzasadnieniu wniosku wskazano, że między tymi postępowaniami istnieje zależność w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. Rozstrzygnięcie kwestii czy wzór [..] został ważnie zarejestrowany jest – w ocenie spółki [..] – kluczowe dla niniejszej sprawy, bowiem na wzorze tym został oparty wniosek o unieważnienie wzoru przemysłowego. Postanowieniem z [..] listopada 2008 r. Urząd Patentowy oddalił wniosek o zawieszenie postępowania, uznając że nie jest "innym organem lub sądem" w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., a także, iż pomiędzy opisanymi postępowaniami nie występuje bezpośrednia zależność, o jakiej mowa w tym przepisie. Na skutek wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, postanowieniem z dnia [..] maja 2009 r. Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej utrzymał w mocy postanowienie z [..] listopada 2008 r. odmawiające zawieszenia postępowania w sprawie o unieważnienie prawa z rejestracji wzoru przemysłowego Pt [..]. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie spółka [..] zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła: 1) naruszenie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. - poprzez jego błędną interpretację i niezastosowanie, co doprowadziło do bezpodstawnego wydania przez Urząd Patentowy postanowienia odmawiającego zawieszenia postępowania spornego toczącego się przed tym organem; 2) naruszenie art. 7, 77, 80 i 107 k.p.a. - poprzez ich niezastosowanie wyrażające się w braku realizacji wynikającego z tych przepisów obowiązku wyczerpującego przeanalizowania przez Urząd Patentowy całokształtu okoliczności faktycznych i prawnych sprawy oraz podania odzwierciedlającego tę analizę uzasadnienia faktycznego i prawnego jego orzeczenia, co miało istotny wpływ na wynik sprawy, bowiem doprowadziło do błędnego zastosowania przez organ przepisów o zawieszeniu postępowania i wydania błędnego postanowienia. Mając na uwadze te zarzuty, spółka [..] wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Oddalając skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, że zaskarżone postanowienie jest prawidłowe i nie narusza prawa. Sąd pierwszej instancji wskazał, że zgodnie z art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. organ prowadzący postępowanie administracyjne ma obowiązek zawieszenia tego postępowania, jeżeli rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego pod pojęciem zagadnienia wstępnego należy rozumieć sytuacje, w których wydanie orzeczenia merytorycznego w sprawie będącej przedmiotem postępowania przed organem, uwarunkowane jest uprzednim rozstrzygnięciem zagadnienia prawnego. Zawieszenie postępowania na tej podstawie uzależnione jest od wystąpienia łącznie trzech przesłanek: postępowanie administracyjne jest w toku, zagadnienie wstępne nie zostało jeszcze rozstrzygnięte oraz rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd (tak w orzeczeniu z 19 maja 1998 r. sygn. akt I SA 1874/97, z 30 sierpnia 2001 r. sygn. akt II SA 1982/00, z 21 września 2001 r. sygn. akt I SA 2314/00, z 17 lipca 2003 r. sygn. ATK I SA 427/02). W orzeczeniu sygn. akt II SA 427/02 z 17 lipca 2003 r. NSA podkreślił, iż prejudycjalność zachodzi tylko wtedy, gdy rozstrzygnięcie co do pewnej kwestii prawnej stanowi wiążącą przesłankę wydania decyzji w postępowaniu głównym. Oznacza to, że bez rozstrzygnięcia zagadnienia prejudycjalnego przez inny organ lub sąd wydanie decyzji w danej sprawie jest niemożliwe (por. też wyrok NSA z 24 maja 2006 r., sygn. akt II GSK 11/06). Wojewódzki Sąd Administracyjny podzielił pogląd wyrażony w orzecznictwie, iż przyjęcie stanowiska, że w art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. pod pojęciem "inny organ lub sąd" mieści się także inne postępowanie prowadzone przed tym samym organem, prowadziłoby w istocie do niedopuszczalnej interpretacji ustawy i stanowiłoby wykładnię contra legem (wyrok NSA z 10 grudnia 2004 r. sygn. akt GSK 887/04, wyrok WSA z 20 października 2006 r., sygn. akt VI SA/Wa 1075/06). Powołany przepis jest w swej treści jednoznaczny, a z jego literalnej wykładni wyraźnie wynika, że nie będzie stanowiła zagadnienia wstępnego kwestia, która w danym postępowaniu wymaga rozstrzygnięcia przez organ prowadzący postępowanie główne. Nie każda bowiem kwestia prejudycjalna skutkuje zawieszeniem postępowania, ale tylko kwestia zależna od rozstrzygnięcia innego organu lub sądu. Stąd też, gdy ten sam organ rozpatruje dwie związane ze sobą sprawy, nie można zawiesić postępowania (por. też wyrok WSA z 20 marca 2006 r., VI SA/Wa 1747/05, wyrok NSA z 8 października 2008 r., I FSK 795/08). Sąd zauważył, że postępowania wszczęte wnioskami o unieważnienie praw z rejestracji wzorów przemysłowych toczą się w tym samym trybie – postępowania spornego i przed tym samym organem, co w konsekwencji powoduje, że organ nie mógł zastosować przepisu art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. Ponadto Sąd pierwszej instancji uznał, że organ administracji prawidłowo przyjął, iż rozstrzygnięcie wniosku o unieważnienie prawa z rejestracji wzoru przemysłowego pt [..] nie jest zagadnieniem wstępnym dla rozstrzygnięcia sprawy o unieważnienie prawa z rejestracji wzoru przemysłowego pt [..], a w konsekwencji pomiędzy tymi sprawami nie występuje zależność o jakiej mowa powyżej, tj. określona w art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. Zdaniem tego Sądu, nie można uznać, że wydanie rozstrzygnięcia w sprawie o unieważnienie prawa z rejestracji znaku towarowego [..] jest warunkiem rozstrzygnięcia merytorycznego w sprawie będącej przedmiotem postępowania w niniejszej sprawie. Każda ze spraw dotyczy innego wzoru przemysłowego, zarejestrowanego na rzecz różnych podmiotów. W ocenie Sądu przepis art. 97 k.p.a. wymaga zależności bezpośredniej. Przemawia za tym istota instytucji zawieszenia postępowania, tamującej bieg postępowania i opóźniającej rozstrzygnięcie sprawy (wyrok NSA z 7 maja 1999 r., IV SA 7444/97). W rozpatrywanej sprawie wniosek o unieważnienie prawa z rejestracji wzoru przemysłowego pt [..] został oparty na dwóch zarzutach – braku nowości oraz braku indywidualnego charakteru w dacie jego zgłoszenia do rejestracji. Organ prawidłowo zatem przyjął, że w rozpatrywanej sprawie istotne znaczenie ma fakt udostępnienia do publicznej wiadomości wzoru przemysłowego pt [..], albowiem właśnie z podaniem do publicznej wiadomości wzoru identycznego do przedmiotowego, w rozumieniu art. 103 ust. 1 p.w.p., lub wzoru, który wywołuje takie samo ogólne wrażenie na zorientowanym użytkowniku w rozumieniu art. 104 ust. 1 p.w.p., związany jest brak nowości i brak indywidualnego charakteru. Ewentualne unieważnienie prawa z rejestracji ww. wzoru pozostaje bez wpływu na okoliczność, że wzór ten został publicznie udostępniony. Jest to zatem okoliczność faktyczna, która musi zostać zbadana samodzielnie przez organ. Nieuprawnione są przy tym twierdzenia skargi jakoby organ w zaskarżonym postanowieniu odnosił się do kwestii kiedy nastąpiło udostępnienie wzoru do publicznej wiadomości. Zauważyć także należy, że wbrew wywodom skargi, kwestia udostępnienia wzoru do publicznej wiadomości, zgodnie z zasadą nowości światowej, powiązana została przez uczestnika z opublikowaniem w N. wzoru nr [..], co nastąpiło [..] stycznia 2003 r., a więc przed zgłoszeniem w Urzędzie Patentowym wzoru Rp – [..], a nie z publikacją przez Urząd Patentowy informacji o udzieleniu prawa z rejestracji na wzór [..]. Wobec tego Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że wydanie rozstrzygnięcia co do meritum nie jest uzależnione od tego, czy prawo z rejestracji wzoru przemysłowego pt [..] zostanie unieważnione czy też wniosek w tym przedmiocie zostanie oddalony. Nie jest ono zatem uzależnione od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego, które dotyczy tylko i wyłącznie kwestii prawnych. Przewidywane przez skarżącego określone skutki prawne, tj. bezprzedmiotowość postępowania o unieważnienie wzoru przemysłowego [..] w sytuacji unieważnienia przez Urząd Patentowy prawa z rejestracji wzoru przemysłowego [..] nie mieszczą się w dyspozycji art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. i nie rodzą obowiązku zawieszenia postępowania administracyjnego. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożyła spółka [..] i zaskarżając to rozstrzygnięcie w całości wniosła o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd pierwszej instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania. Zaskarżonemu wyrokowi wnosząca skargę kasacyjną zarzuciła: I. Naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy: 1) art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269; dalej p.u.s.a.) i art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) polegające na przyjęciu przez WSA błędnego stanu faktycznego sprawy, co miało zasadniczy wpływ na wynik sprawy, doprowadziło bowiem do błędnej wykładni oraz błędnego zastosowania przez WSA przepisu art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., a w konsekwencji – do bezpodstawnego oddalenia skargi na postanowienie Urzędu Patentowego RP z dnia [..] maja 2009 r., utrzymującego w mocy postanowienie z dnia 24 listopada 2008 r. odmawiające zawieszenia postępowania w sprawie o unieważnienie prawa z rejestracji wzoru przemysłowego [..]; 2) art. 1 § 2 u.p.s.a. i art. 3 § 2 p.p.s.a. polegające na zaniechaniu przez WSA obowiązku kontroli postanowienia Urzędu Patentowego zaskarżonego skargą do WSA, co miało zasadniczy wpływ na wynik sprawy, doprowadziło bowiem do fragmentarycznej oceny przez Sąd przedmiotu sprawy i pominięciu jej istotnych elementów, a w konsekwencji – do bezpodstawnego oddalenia skargi na postanowienie Urzędu Patentowego RP z dnia [..] maja 2009 r. utrzymującego w mocy postanowienie z dnia [..] listopada 2008 r. odmawiające zawieszenia postępowania w sprawie o unieważnienie prawa z rejestracji wzoru przemysłowego [..]; 3) art. 133 § 1 p.p.s.a. poprzez wydanie zaskarżonego wyroku na podstawie materiałów, które nie wchodzą w skład akt sprawy, co doprowadziło do dokonania przez WSA dowolnych ustaleń w zakresie stanu faktycznego sprawy i wydania wyroku, który nie znajduje oparcia w zawartości akt sprawy; 4) art. 134 § 1 p.p.s.a. przez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na zawężeniu granic "sprawy" i ograniczeniu przedmiotu orzekania oraz przez jednoczesne przekroczenie granic sprawy wyrażające się w dokonaniu przez Sąd szeregu ustaleń merytorycznych, przy tym w oparciu o dowody leżące poza granicami sprawy, podczas gdy przedmiotem sprawy były wyłącznie kwestie proceduralne, co miało istotny wpływ na wynik sprawy, bowiem ograniczyło zakres kontroli zaskarżonego postanowienia oraz doprowadziło do błędnego zastosowania art. 97 §1 pkt 4 k.p.a., a w następstwie tego – do bezpodstawnego oddalenia skargi na zaskarżone postanowienie Urzędu Patentowego; 5) art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. przez jego niezastosowanie oraz art. 151 p.p.s.a. poprzez jego błędne zastosowanie, polegające na bezpodstawnym przyjęciu przez Sąd, iż Urząd Patentowy nie naruszył art. 7, 77, 80, 107 k.p.a., chociaż w rzeczywistości do naruszenia tych przepisów doszło, co miało istotny wpływ na wynik sprawy, bowiem spowodowało, że Sąd bezpodstawnie oddalił skargę na postanowienie Urzędu Patentowego z dnia [..] maja 2009 r. odmawiające zawieszenia postępowania w sprawie o unieważnienie prawa z rejestracji wzoru przemysłowego Rp-7076, podczas gdy winien był skargę tę uwzględnić. II. Naruszenie prawa materialnego, a mianowicie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. przez jego błędną wykładnię oraz niewłaściwe zastosowanie polegające na bezpodstawnym przyjęciu przez Sąd, iż nie wystąpiły przesłanki wymagane do zawieszenia postępowania, podczas gdy w rzeczywistości przesłanki te zostały spełnione. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej wnosząca skargę kasacyjną podniosła między innymi, że Sąd dokonał dowolnych ustaleń faktycznych, do których należą w szczególności: przyjęcie, iż doszło do publikacji wzoru niemieckiego [..] i że publikacja tego wzoru nastąpiła w dniu [..] stycznia 2003 r. oraz że wzór niemiecki posiada postać, która może podważać nowość i oryginalność wzoru [..], jak też, że wniosek o unieważnienie wzoru [..] zawiera zarzut braku nowości i oryginalności tego wzoru w świetle publikacji wzoru niemieckiego [..], a podstawą wniosku o unieważnienie wzoru [..] nie jest prawo z rejestracji wzoru przemysłowego [..]. Wnosząca skargę kasacyjną podkreśliła, że ustalenia te nie są ustaleniami Urzędu Patentowego i nie występują w zaskarżonym postanowieniu. Akta sprawy nie zawierają publikacji niemieckiego wzoru przemysłowego [..]., brak zatem podstaw do stwierdzenia faktu dokonania tej publikacji, daty publikacji oraz - co istotne - przedmiotu publikacji. Nie ma więc podstaw do stwierdzenia, jaki wzór (wzory) został w rzeczywistości opublikowany i że w jego świetle może zostać zakwestionowana nowość i indywidualny charakter wzoru [..]. Ponadto wnosząca skargę kasacyjną stwierdziła, że bezsporne jest, iż wniosek o unieważnienie wzoru [..] nie zawiera zarzutu braku nowości i oryginalności tego wzoru w świetle publikacji wzoru niemieckiego [..], a jego zarzuty zostały oparte na prawie z rejestracji polskiego wzoru przemysłowego [..], a zatem w wyniku dowolnych ustaleń, Sąd nadał nową treść wnioskowi o unieważnienie rejestracji wzoru [..], a to doprowadziło również do zniekształcenia treści wniosku w części dotyczącej zawieszenie postępowania. Strona skarżąca wskazała również, że w zaskarżonym wyroku Sąd stwierdził, że "sprawą" w postępowaniu jest "kwestia zawieszenia postępowania i legalności rozstrzygnięcia w tym zakresie". Jest to pogląd chybiony, gdyż skarga do WSA została wywołana postanowieniem dotyczącym nie kwestii merytorycznej (unieważnienie prawa z rejestracji wzoru przemysłowego [...]) lecz kwestii incydentalnej. Kwestią tą nie była jednak, jak twierdzi Sąd, kwestia zawieszenia postępowania lecz kwestia kolejności rozstrzygnięć w dwóch postępowaniach spornych prowadzonych przed Urzędem Patentowym (o unieważnienie wzoru [..] i o unieważnienie wzoru [..]), objęta alternatywnym wnioskiem o zawieszenie postępowania albo o odroczenie rozprawy w jednym z tych postępowań (tj. w postępowaniu dotyczącym wzoru przemysłowego [..]). Zdaniem Spółki w sprawie zostały spełnione przesłanki, od których uzależnione jest zawieszenie postępowania na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw i podlega oddaleniu. Zarzut naruszenia przepisów postępowania jest bezzasadny. Zarówno teza o przyjęciu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny błędnego stanu faktycznego sprawy, co miało mieć zasadniczy wpływ na wynik sprawy, poprzez doprowadzenie do błędnej wykładni oraz błędnego zastosowania przepisu art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., jak i twierdzenie o zaniechaniu przez ten Sąd obowiązku kontroli zaskarżonego postanowienia Urzędu Patentowego RP, nie znajdują potwierdzenia w świetle ustaleń poczynionych przez Sąd pierwszej instancji. Wbrew zarzutom autora skargi kasacyjnej, nie można dopatrzeć się w ustaleniach Sądu pierwszej instancji błędu w zakresie oceny faktów, które Urząd Patentowy uznał za udowodnione – w granicach niezbędnych do rozstrzygnięcia kwestii incydentalnej, jaką był wniosek o zawieszenie postępowania. Wniosek ten, złożony przez spółkę [..], zawierał żądanie zawieszenia postępowania na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. w zw. z art. 256 ust. 1 p.w.p., do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia postępowania w sprawie o unieważnienie wzoru przemysłowego pt. [..]. We wniosku podniesiono, że rozstrzygnięcie kwestii, czy wzór [...] został ważnie zarejestrowany jest kluczowe dla sprawy z uwagi na to, iż "na w/w wzorze został oparty wniosek o unieważnienie w sprawie Sp. [..] (unieważnienie prawa z rejestracji wzoru przemysłowego pt. [..]). Mając więc na uwadze to, że Urząd Patentowy rozstrzygał jedynie zagadnienie incydentalne w stosunku do głównego postępowania, nie zachodziła konieczność czynienia ustaleń faktycznych poza granice niezbędne dla rozstrzygnięcia tej tylko kwestii. Oznacza to, iż wszystkie zarzuty skargi kasacyjnej w zakresie naruszenia art. 1 § 2 u.p.s.a. oraz art. 3 § 2. art. 133 § 1, art. 134 § 1 i art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sformułowane w celu podważenia ustaleń Sądu pierwszej instancji nie mieszczących się w granicach sprawy, a więc wniosku o zawieszenie postępowania, uznać należy za bezzasadne. Odnosząc się do zarzutu naruszenie prawa materialnego zauważyć należy, że w świetle przepisu art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. organ administracji publicznej ma obowiązek zawieszenia postępowania wówczas, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd, przy czym zagadnieniem wstępnym w rozumieniu tego przepisu może być tylko zagadnienie prawne, którego rozstrzygnięcie należy do właściwości innego organu lub sądu i zagadnienie to może być odrębnym przedmiotem postępowania przed takim organem lub sądem (zob. M. Jaśkowska, A. Wróbel: Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, s. 572, Zakamycze 2005). Pogląd ten zyskał aprobatę w orzecznictwie sądów administracyjnych, także na gruncie ustawy - Prawo własności przemysłowej, przy czym spośród nowszych orzeczeń warto wskazać na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 września 2010 r. (II GSK 820/09), gdzie NSA stwierdził między innymi, że zagadnienie wstępne to kwestia prawna, która wyłoniła się w toku postępowania administracyjnego i jej uprzednie rozstrzygnięcie, leżące w kompetencji innego organu, warunkuje (stanowi przesłankę) rozstrzygnięcia głównej sprawy, co oznacza, iż bez rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego nie jest możliwe wydanie orzeczenia w głównej sprawie. Pogląd ten Naczelny Sąd Administracyjny, w składzie rozpoznającym niniejsza sprawę, aprobuje co do zasady. Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że obowiązkiem Sądu pierwszej instancji było poddanie kontroli tych ustaleń Urzędu Patentowego, które legły u podstaw wyrażonej przez ten Urząd oceny, iż pomiędzy wyżej wskazanymi postępowaniami nie istnieje zależność, o jakiej mowa w art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. W wyniku tej kontroli Sąd pierwszej instancji podzielił stanowisko Urzędu Patentowego o braku przesłanek do zawieszenia postępowania na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., a oceny tej autor skargi kasacyjnej skutecznie nie podważył. Kluczowym argumentem przytoczonym w tym zakresie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny jest kwestia granic rozpoznania sprawy, określonych – w świetle art. 255 ust. 4 p.w.p. – treścią żądania i jego podstawą prawną, wskazanymi przez [...] we wniosku o unieważnienie prawa z rejestracji wzoru przemysłowego pt. [..]. Jak zauważył Sąd pierwszej instancji, wniosek ten oparty został na dwóch zarzutach – braku nowości (art. 102 ust. 2 w zw. z art. 103 ust. 1 p.w.p.) oraz braku indywidualnego charakteru (art. 102 ust. 2 w zw. z art. 104 ust. 1 p.w.p.) w dacie zgłoszenia wzoru przemysłowego do rejestracji. W tak zakreślonych granicach wniosku Urząd Patentowy rozstrzyga, czy wzór przemysłowy może być uznany za nowy w rozumieniu art. 103 ust. 1 p.w.p., badając przede wszystkim, czy przed datą, według której oznacza się pierwszeństwo do uzyskania prawa z rejestracji, identyczny wzór nie został udostępniony publicznie przez stosowanie, wystawienie lub ujawnienie w inny sposób. W zakresie objętym drugim zarzutem, Urząd Patentowy rozstrzyga, czy wzór przemysłowy odznacza się indywidualnym charakterem, a więc czy ogólne wrażenie, jakie wywołuje wzór na zorientowanym użytkowniku, różni się od ogólnego wrażenia wywołanego na nim przez wzór publicznie udostępniony przed datą, według której oznacza się pierwszeństwo (art. 104 ust. 1 p.w.p.). Jest rzeczą oczywistą, że rozpoznanie obu zarzutów wymaga w pierwszej kolejności ustalenia faktów, istotnych w świetle skonkretyzowanych we wniosku o unieważnienie prawa z rejestracji wzoru przemysłowego norm prawnych – art. 102 ust. 2 w zw. z art. 103 ust. 1 oraz w zw. z art. 104 ust. 1 p.w.p. Wskazane normy prawne nie pozwalają organowi stosującemu prawo na uwzględnienie w procesie orzekania o unieważnieniu tego prawa innych przesłanek, niż ściśle w nich określone. Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że dla ustaleń w zakresie przesłanki publicznego udostępnienia wzoru identycznego w stosunku do wzoru przemysłowego pt. [..], nie ma znaczenia rozstrzygnięcie sprawy o unieważnienie prawa z rejestracji wzoru przemysłowego pt. [..], gdyż wynik tego postępowania jest nieistotny z punktu widzenia przesłanek określonych w art. 103 ust. 1 p.w.p. Także w zakresie badania przesłanki braku indywidualnego charakteru wzoru przemysłowego pt. [..] (art. 104 ust. 1 p.w.p.), wynik postępowania o unieważnienie prawa z rejestracji wzoru przemysłowego pt. [..] nie ma żadnego znaczenia. Z tych też względów zarzuty skargi kasacyjnej wskazujące na naruszenie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. przez jego błędną wykładnię oraz niewłaściwe zastosowanie uznać należy za bezzasadne. Trzeba przy tym zauważyć, że podnoszona w uzasadnieniu skargi kasacyjnej (pkt 39-41) kwestia wadliwej wykładni pojęcia "inny organ" w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. nie ma istotnego znaczenia w sprawie, bowiem niezależnie od wyniku wykładni tego pojęcia, w prowadzonym przez Urząd Patentowy postępowaniu o unieważnienie prawa z rejestracji wzoru przemysłowego nie zachodziła konieczność rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego, o którym mowa w tym przepisie. Podkreślić przy tym należy, że zagadnienie to należy do kontrowersyjnych zarówno w doktrynie, jak i judykaturze. Nie przesądzając tej kwestii, stwierdzić należy, że prawidłowe rozumienie pojęcia "inny organ" może wymagać odejścia od językowego znaczenia tekstu prawnego, a w konsekwencji zastosowania w okolicznościach danej sprawy innego rodzaju wykładni niż wykładnia językowa. Takiego zabiegu interpretacyjnego nie można kwalifikować do wykładni contra legem, jak błędnie uznał Wojewódzki Sąd Administracyjny w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia. Z tych wszystkich względów oraz na podstawie art. 184 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji.