I SA/Wa 1315/09
WyrokWSA w Warszawie2009-12-17
Skład orzekający: Joanna Skiba, Jolanta Dargas, Iwona Owsińska-Gwiazda
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej, stwierdzając wydanie decyzji z naruszeniem prawa w trybie wznowienia postępowania, może uchylić decyzję, jeśli od jej doręczenia upłynęło pięć lat?Ratio decidendi
Organ administracji publicznej, stwierdzając wydanie decyzji z naruszeniem prawa w trybie wznowienia postępowania, nie może uchylić decyzji, jeśli od jej doręczenia upłynęło pięć lat (art. 146 § 1 k.p.a.). W takiej sytuacji organ ogranicza się do stwierdzenia naruszenia prawa i wskazania okoliczności, z powodu których nie uchylił decyzji (art. 151 § 2 k.p.a.).Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła wniosku o zwrot wywłaszczonej nieruchomości rolnej, która została zbita na rzecz Skarbu Państwa pod strefę ochronną rozbudowy przedsiębiorstwa. Po wieloletnim postępowaniu i uchylaniu kolejnych decyzji przez różne instancje, w tym sądy administracyjne, sprawa trafiła do Ministra Infrastruktury. Minister wydał decyzję stwierdzającą wydanie decyzji z naruszeniem prawa, uznając, że cel wywłaszczenia został zrealizowany, ale nie można już uchylić wcześniejszych decyzji z powodu upływu terminu przedawnienia. Związek [...] i Prezydent Miasta T. zaskarżyli tę decyzję do WSA w Warszawie.Rozstrzygnięcie
Oddala skargi.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Skiba Sędziowie WSA Jolanta Dargas WSA Iwona Owsińska-Gwiazda (spr.) Protokolant Anna Jurak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 grudnia 2009 r. sprawy ze skarg Związku [...] i Prezydenta Miasta T. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] czerwca 2009 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa oddala skargi.
Minister Infrastruktury decyzją z dnia [...] czerwca 2009 r. nr [...], uchylił decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2005 r. i orzekł o wydaniu decyzji Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2000 r. i poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta T. z [...] lipca 2000 r. - z naruszeniem prawa.
Z ustaleń organu odwoławczego, wynika że na podstawie art. 6 ustawy z dnia 12 marca 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości (Dz. U. z 1961 r. nr 18, poz. 94 ze zm.), aktem notarialnym z dnia [...]07.1979 r. Rep. A nr [...], S. i A. W. zbyli na rzecz Skarbu Państwa - Przedsiębiorstwa Państwowego Z. w T. nieruchomość stanowiącą gospodarstwo rolne, położoną w T. przy ul.[...], o pow. [...] ha, zapisaną w księdze wieczystej KW nr [...].
Wnioskiem z dnia 18.07.1990 r. S. i A. W. wystąpili do Urzędu Miejskiego w T. o stwierdzenie, że nieruchomość nie została w całości użyta na cel określony w umowie i zwrot wywłaszczonej nieruchomości.
Decyzją Kierownika Urzędu Rejonowego w T. z dnia [...].01.1997 r. nr [...] orzeczono o zwrocie na rzecz S. i A. W. nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] o pow. [...] ha, zwrocie przez byłych właścicieli na rzecz Skarbu Państwa zwaloryzowanej części odszkodowania oraz odmówiono zwrotu działki oznaczonej nr [...] o pow. [...] ha.
Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] 06.1997 r. nr [...] uchylił decyzję Kierownika Urzędu Rejonowego w T. z dnia [...]01.1997 r. w części dotyczącej zwrotu na rzecz Skarbu Państwa odszkodowania, a w pozostałej części utrzymał w mocy decyzję z dnia [...]01.1997 r.
Wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Gdańsku z dnia 30.03.2000 r. sygn. akt II SA/Gd 1315/97 uchylono ww. decyzje z dnia[...]06.1997 r. oraz z dnia [...]01.1997 r. w części dotyczącej odmowy zwrotu działki nr [...] i oddalono skargę w pozostałej części.
Po ponownym rozpatrzeniu sprawy, decyzją Prezydenta Miasta T. z dnia [...]07.2000 r. nr [...], orzeczono o zwrocie na rzecz A. i S. W. nieruchomości położonej w T. przy ul [...], oznaczonej jako działka nr [...] o pow. [...] ha, zapisanej w księdze wieczystej KW nr [...].
Wojewoda [...] decyzją z dnia [...]11.2000 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta T. z dnia [...]07.2000 r.
Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Gdańsku wyrokiem z dnia 20.11.2002 r. sygn. akt II SA/Gd 3399/00 oddalił skargę na ww. decyzję Wojewody [...] z dnia [...]11.2000 r.
Pismem z dnia 28.02.2003 r. Związek [...] wystąpił do Wojewody [...] z wnioskiem o wznowienie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 kpa, postępowania w sprawie zwrotu działki nr [...] uzasadniając wniosek wyjściem na jaw nowych, nieznanych dotychczas, a istotnych dla sprawy okoliczności faktycznych i nowych dowodów istniejących w dniu wydania decyzji.
Postanowieniem z dnia [...] 04.2003 r. nr [...] Wojewoda [...] wznowił postępowanie w sprawie.
Następnie decyzją z dnia [...] 07.2003 r. nr [...] Wojewoda [...] odmówił uchylenia decyzji z dnia [...].11.2000 r.
Minister Infrastruktury decyzją z dnia [...] 02.2004 r. nr [...] uchylił decyzję Wojewody [...] z dnia [...]07.2003 r., i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji, a ponadto wskazał że organ wojewódzki nie wykazał w sposób nie budząc wątpliwości, czy cel wykupu nieruchomości został zrealizowany.
Wojewoda [...] decyzją z dnia [...]05.2005 r. nr [...], orzekł w punkcie 1 o uchyleniu decyzji Wojewody [...] z dnia [...]11.2000 r. nr [...] oraz decyzji Prezydenta Miasta T. z dnia [...]07.2000 r. nr [...] orzekającej o zwrocie na rzecz A. i S. W. nieruchomości położonej w T. przy ul. W. oznaczonej jako działka nr [...] o pow. [...] ha, zapisanej w księdze wieczystej KW nr [ ...], oraz w punkcie 2 odmówił zwrotu na rzecz S. W. ww. nieruchomości.
Minister Transportu i Budownictwa decyzją z dnia [...] stycznia 2006 r. nr [...] uchylił decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2005 r. i orzekł o odmowie uchylenia decyzji Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2000 r. wskazując, iż powołana przez Związek [...] okoliczność nie stanowi przesłanki z art 145 § 1 pkt 5 kpa .
Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 3 listopada 2006 r. sygn. akt I SA/Wa 541/06 oddalił skargę Związku [...] na decyzję Ministra Transportu i Budownictwa z dnia [...] stycznia 2006 r.
W wyniku rozpoznania skargi kasacyjnej Związku [...] od powyższego wyroku Naczelny Sąd Administracyjny, wyrokiem z dnia 5 marca 2008 r. sygn. I OSK 312/07, uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 18 czerwca 2008 roku, sygn. akt I SA/Wa 551/08 uchylił zaskarżoną decyzję podnosząc w uzasadnieniu wyroku, iż okoliczności powołane we wniosku o wznowienie postępowania to jest plan zagospodarowania rozbudowy Z. w T. jest nowym dowodem w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 5 kpa .
Organ odwoławczy wydając zaskarżoną decyzję podniósł, iż zgodnie z treścią art. 153 p.p.s.a ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie zarówno sąd jak i organ którego działanie było przedmiotem zaskarżenia. Skoro przesądzone zostało przez Sąd w w/w sprawie, że przesłanka określona w art. 145 § 1 pkt 5 kpa zaistniała, to w ponownie przeprowadzonym postępowaniu wznowieniowym należy uchylić decyzję dotychczasową w myśl art. 151 § 1 pkt 2 kpa i rozstrzygnąć sprawę co do jej istoty, a więc zaistnienia podstaw do do zwrotu wywłaszczonej – zbędnej na rzecz Skarbu Państwa – nieruchomości to jest ocenić, czy nieruchomość stała się zbędna na cel jej nabycia. Z umowy z dnia [...] lipca 1979 r. wynika, że nieruchomość została nabyta przez Z. z przeznaczeniem pod strefę ochronną [...] rozbudowy tego przedsiębiorstwa zgodnie z decyzją Wojewódzkiej Dyrekcji Rozbudowy Miast i Osiedli Wiejskich z [...] 09.1975 r. o zatwierdzeniu planu zagospodarowania [...] Rozbudowy Z. oraz decyzją z [...].09.1977r. o zatwierdzeniu planu realizacyjnego strefy ochronnej [...]. Analiza części tekstowej jak i graficznej decyzji prowadzi do wniosku, iż planowa rozbudowa miała polegać także na wyznaczeniu i zagospodarowaniu strefy ochronnej, poza wzniesieniem czy też rozbudową obiektów budowlanych. Z załącznika graficznego nr 1 wynika zaś, iż przedmiotowa nieruchomość znajdowała się w granicach planowanej strefy ochronnej. Wobec zrealizowania inwestycji polegającej na [...] rozbudowie powstała konieczność ustanowienia strefy ochronnej, obejmującej także nieruchomość oznaczoną jako działka nr [...] o pow. [...] ha, która zatwierdzona została w/w decyzją z [...].09.1977r. Stosownie do art. 137 ustawy o gospodarce nieruchomościami nieruchomość uważa się za zbędną na cel określony w decyzji o wywłaszczeniu jeżeli pomimo upływu 7 lat od wywłaszczenia nie rozpoczęto prac związanych z realizacją celu wywłaszczenia albo pomimo upływu 10 lat od dnia w którym decyzja o wywłaszczeniu stała się ostateczna, cel ten nie został zrealizowany. Wobec faktu, iż przedmiotowa nieruchomość włączona została do strefy ochronnej cel wywłaszczenia został zrealizowany i nieruchomość nie stała się zbędna na cel określony w umowie z[...].07.1979 r. Oznacza to, że Wojewoda [...] prawidłowo orzekł w decyzji z dnia [...].05.2005 r., iż cel nabycia został zrealizowany i nie zachodzą przesłanki zwrotu i przesłanki z art. 146 § 2 kpa - to jest w sprawie zwrotu nie mogłaby zapaść decyzja odpowiadająca decyzji dotychczasowej.
Jednocześnie podniesiono, iż nie może nastąpić uchylenie decyzji z przyczyn określonych w art. 145 § 1 pkt 5 kpa jeżeli od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji upłynęło pięć lat – art. 146 § 1 kpa. Upływ okresu przedawnienia oznacza bezwzględny zakaz merytorycznego orzekania w sprawie, bowiem organ traci kompetencje zarówno do uchylenia jak i odmowy uchylenia decyzji dotychczasowej wydanej w postępowaniu zwyczajnym. W sprawie niniejszej upłynął już pięcioletni okres przedawnienia wobec czego we wznowionym postępowaniu nie można uchylić decyzji Wojewody z [...].11.2000 r. i rozstrzygnąć co do istoty sprawy. Zgodnie z art. 151 § 2 kpa, gdy w wyniku wznowienia postępowania nie można uchylić decyzji na skutek okoliczności o których mowa w art. 146 kpa organ administracji publicznej ograniczy się do stwierdzenia wydania zaskarżonej decyzji z naruszeniem prawa i wskazania okoliczności , z powodu których nie uchylił tej decyzji.
W skardze na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] czerwca 2009 r. oraz w piśmie z 7.12.2009 r. [...] Związek [...] wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji zarzucając naruszenie art. 151 § 2 w związku z art. 146 § 1 kpa oraz art. 28 kpa. W ocenie skarżącego pięcioletni termin przedawnienia uchylenia decyzji winien dotyczyć decyzji wydanej przez organ I instancji, sentencja zaskarżonej decyzji nie zawiera wszystkich niezbędnych elementów z art. 151 § 2 kpa, to tej okoliczności z powodu których organ nie uchylił tej decyzji oraz w sprawie nie brali udziału jej aktualni właściciele bowiem pani W. zbyła nieruchomość osobom trzecim.
Prezydent Miasta T. w swej skardze na powyższą decyzję Ministra zarzucił jej rażące naruszenie art. 107 i 146 § 1 kpa wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenia kosztów sądowych. Podniósł, iż skoro organ uznaje, że decyzja Wojewody [...] z [...]05.2005 r . była prawidłowa i wydana została przed upływem 5 letniego terminu przedawnienia to rozpatrując odwołanie od tej decyzji winien orzec o odmowie jej uchylenia, a nie uchylać prawidłową decyzję i orzekać o wydaniu decyzji zwrotowych z naruszeniem prawa.
W odpowiedzi na skargi Minister Infrastruktury wniósł o ich oddalenie.
Postanowieniem z dnia 17.12.2009 r., wydanym na rozprawie, Sąd zarządził połączenie do łącznego rozpoznania i orzekania spraw I SA/Wa 1315/09 i I SA/Wa 1316/09 z w/w skarg i prowadzenie ich dalej pod sygnaturą I SA/Wa 1315/09 ( protokół rozprawy k. 69 akt sądowych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:
Skargi są nieuzasadnione.
Z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie niniejszej wynika, że S. i A. W. zbyli na rzecz Przedsiębiorstwa Państwowego Z. w T., w trybie art. 6 ustawy z dnia 12 marca 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczenia nieruchomości (Dz. U. z 1961 r. Nr 18, poz. 94 ze zm.), aktem notarialnym z dnia [...].07.1979 r., nieruchomość położoną w T., o którą toczy się niniejsze postępowanie. Z zapisu § 4 umowy wynika, że nieruchomość została nabyta przez [...] z przeznaczeniem pod strefę ochronną [...] rozbudowy tego przedsiębiorstwa. W decyzjach: Wojewody [...] z dnia [...]11.2000 r. oraz poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta T. z dnia [...] lipca 2000 r. a także w motywach wyroku NSA z dnia 20.11.2002 r. sygn. akt II SA/Gd 3399/00, którym oddalono skargę na te decyzje, przyjęto że celem wywłaszczenia przedmiotowej nieruchomości była [...] rozbudowa Z. w T., która nie została zrealizowana, gdyż pomimo upływu 7 lat od wywłaszczenia nie rozpoczęto prac związanych z tak określonym celem wywłaszczenia. Uzasadnia to zwrot wywłaszczonej nieruchomości jako zbędnej na cel określoną w decyzji o wywłaszczeniu stosownie do art. 137 ust 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami.
We wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego ostateczną decyzją Wojewody [...] z dnia [...].11.2000 r. w sprawie zwrotu przedmiotowej nieruchomości wnioskujący Związek [...] powołał art. 145 § 1 pkt 5 kpa i na potwierdzenie wystąpienia tej podstawy wznowieniowej powołał nowe dowody, które mają potwierdzać, że wbrew wcześniejszym wskazaniom, doszło do realizacji [...] rozbudowy Z. w T. Te nowe dowody to pismo "E." S.A. w T. z dnia 21 lutego 2003 r., decyzja Wojewódzkiego Dyrektora Rozbudowy Miast i Osiedli Wiejskich z dnia [...] 09.1975 r. wraz z załącznikiem mapowym.
Wojewoda [...] wznowił postępowanie zwrotowe i decyzją z dnia [...] 05.2005 r. uchylił własną decyzję z dnia [...].11.2002 r. oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Prezydenta Miasta T. z dnia [...].07.2000 r. orzekającą o zwrocie przedmiotowej nieruchomości i odmówił zwrotu tej nieruchomości. Organ ten uznał bowiem, na podstawie dokumentów dołączonych do wniosku o wznowienie postępowania, a także na podstawie wyników przeprowadzonego postępowania, że inwestycja na potrzeby której wywłaszczono przedmiotową nieruchomość została zrealizowana - wobec czego nieruchomość nie podlega zwrotowi.
Organ odwoławczy nie podzielił tego stanowiska powołując się na to, że dotychczas zarówno Z. jak i jej następca prawny Przedsiębiorstwo E. S.A., organy administracji i sądy administracyjne uznawały, że [...] rozbudowa Z. nie została zrealizowana, a więc cel wywłaszczenia również nie został zrealizowany. Fakt wzniesienia szeregu budynków i obiektów budownictwa przemysłowego był powszechnie znany i nie można tego uznać za nową okoliczność nieznaną organowi administracji, który wydał decyzję w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 18 czerwca 2008 roku, sygn. akt I SA/Wa 551/08 uchylając zaskarżoną decyzję przesądził, iż okoliczności powołane we wniosku o wznowienie postępowania to jest plan zagospodarowania [...] rozbudowy Z. w T. jest nowym dowodem w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 5 kpa . Jak wynika z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p p s a , ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie zarówno sąd jak i organ którego działanie było przedmiotem zaskarżenia. Skoro przesądzone zostało przez Sąd w w/w sprawie, że przesłanka określona w art. 145 § 1 pkt 5 kpa zaistniała, to w ponownie przeprowadzonym postępowaniu wznowieniowym należy uchylić decyzję dotychczasową w myśl art. 151 § 1 pkt 2 kpa i rozstrzygnąć sprawę co do jej istoty oceniając, czy nieruchomość stała się zbędna na cel jej nabycia. Z dokumentów dołączonych do wniosku wznowieniowego wynika, że zamierzenia przewidziane w ramach [...] rozbudowy zrealizowano w 95% zaplanowanych zadań, bowiem wybudowano wszystkie obiekty służące produkcji pomijając jedynie pomocnicze bądź takie które dało się połączyć z innymi w ramach procesu technologicznego, w latach 1976 – 1983, głównie w latach 1978 – 1981. Inwestycja została więc faktycznie zrealizowana. Jeżeli zrealizowano cel podstawowy to zgodnie z ówczesnymi decyzjami dla tej inwestycji należało urządzić strefę ochronną a w jej ramach przewidziany w decyzji sposób zagospodarowania. Sposób zagospodarowania wynikał z decyzji z [...].11.1979 r Wojewódzkiego Biura Planowania Przestrzennego w T. w sprawie zatwierdzenia planu zagospodarowania terenów [...] zgodnie z ogólnym planem zagospodarowania przestrzennego terenu strefy sanitarnej "C. – E.". Planowa rozbudowa miała polegać zatem także na wyznaczeniu i zagospodarowaniu strefy ochronnej, poza wzniesieniem czy też rozbudową obiektów budowlanych. Z załącznika graficznego nr 1 wynika, iż przedmiotowa nieruchomość znajdowała się w granicach planowanej strefy ochronnej. Wobec zrealizowania inwestycji polegającej na [...] rozbudowie powstała konieczność ustanowienia strefy ochronnej, obejmującej także przedmiotową nieruchomość oznaczoną jako działka nr [...], która zatwierdzona została w/w decyzją z [...].09.1977r. Stosownie do art. 137 ustawy o gospodarce nieruchomościami nieruchomość uważa się za zbędną na cel określony w decyzji o wywłaszczeniu jeżeli pomimo upływu 7 lat od wywłaszczenia nie rozpoczęto prac związanych z realizacją celu wywłaszczenia albo pomimo upływu 10 lat od dnia w którym decyzja o wywłaszczeniu stała się ostateczna, cel ten nie został zrealizowany. Wobec faktu, iż nieruchomość stanowiąca działkę nr [...] włączona została do strefy ochronnej cel wywłaszczenia został zrealizowany i nieruchomość nie stała się zbędna na cel określony w umowie z [...] 07.1979 r. Oznacza to, że Wojewoda [...] prawidłowo orzekł w decyzji z dnia [...].05.2005 r., iż cel nabycia został zrealizowany i nie zachodzą przesłanki zwrotu i przesłanki z art. 146 § 2 kpa - to jest w sprawie zwrotu nie mogłaby zapaść decyzja odpowiadająca decyzji dotychczasowej.
Sposób działania organu po przeprowadzeniu postępowania określonego w art. 149 § 2 kpa wyznaczają przepisy art. 151 kpa. Wynika z nich, że jeżeli organ stwierdzi w wyniku wznowienia postępowania , że istnieją podstawy do uchylenia decyzji – której dotyczy wznowione postępowanie – na podstawie art. 145 § 1 kpa to uchyla decyzję dotychczasową i wydaje nową orzekającą o istocie sprawy. Zasada ta doznaje ograniczenia w sytuacji przewidzianej w § 2 art. 151 kpa. Ma to miejsce wówczas, gdy w sprawie występują okoliczności o których mowa w art. 146 kpa – nie można uchylić decyzji z przyczyn podanych w 145 § 1 kpa, jeżeli od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji upłynął przewidziany tym przepisem czasu – art. 146 § 1, a także nie uchyla się decyzji jeżeli w wyniku wznowienia mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie dotychczasowej – art. 146 § 2 kpa. Tak więc organ administracyjny rozpoznający sprawę po wznowieniu postępowania musi nie tylko badać czy istniały przyczyny wznowienia podane w art. 145 § 1 kpa , ale także czy na przeszkodzie ewentualnemu rozstrzygnięciu sprawy co do istoty nie stoją okoliczności o jakich mowa w cytowanym art . 146 kpa ograniczające dopuszczalność uchylenia decyzji administracyjnej w trybie wznowieniowym. Wystąpienie tych przesłanek nie ogranicza dopuszczalności wznowienia postępowania, a jedynie ogranicza możliwość organu rozstrzygnięcia we wznowionym postępowaniu co do istoty sprawy. W rozpoznawanej sprawie mamy do czynienia z przesłanką określoną w art. 146 § 1 kpa – przedawnieniem. Wprowadzone tym przepisem rozwiązanie jest wyrazem kompromisu pomiędzy zasadą trwałości decyzji administracyjnych a zasadą praworządności na rzecz zasady trwałości decyzji. Przepis ten mówi między innymi, że uchylenie decyzji z przyczyn wymienionych w art. 145 § 1 pkt 3-8 kpa – a więc również i wówczas gdy w postępowaniu wyszły na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który wydał decyzję - nie może nastąpić, gdy od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji upłynęło pięć lat. Tak więc jeżeli od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji upłynęło pięć lat, to organ nie może uchylić decyzji z przyczyn które stanowiły podstawę wznowienia postępowania. W takim przypadku organ administracji publicznej zgodnie z art. 151§ 2 kpa ograniczy się wyłącznie do stwierdzenia wydania zaskarżonej decyzji z naruszeniem prawa oraz wskazania okoliczności z powodu których nie uchylił tej decyzji. Decydujące znaczenie ma zatem dzień doręczenia lub ogłoszenia decyzji. W przedmiotowym postępowaniu zgodnie z zasada wyrażoną w art. 109 § 1 kpa w związku z art. 14 § 1 kpa decyzja została doręczona stronom na piśmie. W aktach sprawy brak jest dowodu doręczenia decyzji ostatecznej z [...] listopada 2000 roku. Z materiału dowodowego sprawy wynika jednak w sposób nie budzący wątpliwości , że decyzja została doręczona najpóźniej do połowy stycznia 2001 r., bowiem w piśmie Wojewody [...] z dnia 15 lutego 2001 r. do Biura Rzecznika Praw Obywatelskich podnosi się, iż na decyzję powyższą wpłynęły skargi do NSA w Gdańsku. Zatem najpóźniej od połowy stycznia 2001 roku rozpoczął się bieg pięcioletniego terminu o jakim mowa w art. 146 § 1 kpa. Wprawdzie w momencie wydania w dniu [...] maja 2005 roku przez Wojewodę [...] decyzji uchylającej decyzję własną z [...].11.2000r i poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta T. z [...] lipca 2000 roku termin o którym wyżej mowa jeszcze nie upłynął, ale wskutek złożenia od niej odwołania nie stała się ostateczną i z tego względu organ odwoławczy obowiązany był uwzględnić zarówno stan faktyczny jak i prawny istniejący w dniu wydania decyzji kończącej postępowanie odwoławcze. W dniu [...] czerwca 2009 roku to jest dacie wydania decyzji przez Ministra Infrastruktury upłynęło już pięć lat od momentu doręczenia decyzji jej adresatom. To powoduje, że organ decyzji zwrotowej nie mógł już uchylić jakkolwiek narusza ona prawo , lecz jedynie uchylając decyzję z [...].05.2005 r. orzec, o wydaniu decyzji zwrotowej z naruszeniem prawa. Podobne stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 17 września 1999 r. w sprawie sygn. akt I są 1956/98 – Lex nr 48560, a Sąd w składzie orzekającym w sprawie niniejszej w pełni je podziela. W tym stanie rzeczy nie można uznać za zasadne zarzuty skargi odnośnie naruszenia przepisu art. 151 § 2 w związku z art. 146 § 1 kpa.
Za nieuzasadnione uznać też należy zarzuty ze skargi Prezydenta Miasta T. polegające na rażącym naruszeniu art. 107 i 146 § 1 kpa sprowadzające się do zarzutu sprzeczności rozumowania zawartego w uzasadnieniu decyzji z rozstrzygnięciem zawartym w jej sentencji. Należy bowiem mieć na uwadze, co umknęło skarżącemu, iż po upływie okresu przedawnienia organ administracyjny traci kompetencje zarówno do uchylenia jak i odmowy uchylenia decyzji dotychczasowej wydanej w postępowaniu zwyczajnym, natomiast decyzja z [...] 05.2005 r. Wojewody [...] wydana została w postępowaniu nadzwyczajnym, bo wznowieniowym i brak jest ograniczeń kodeksowych do jej uchylenia, jak to uczynił organ odwoławczy.
Nie zasadny jest także w ocenie Sądu zarzut ze skargi polegający na nie umieszczeniu w sentencji zaskarżonej decyzji wszystkich niezbędnych elementów z art. 151 § 2 kpa, to jest okoliczności z powodu których organ nie uchylił tej decyzji. Jak wynika z utrwalonego orzecznictwa wojewódzkich sądów administracyjnych jedynie w uzasadnieniu decyzji wydanej w trybie art. 151 § 2 kpa należy wykazać jakiego naruszenia dopuścił się organ administracji – por. wyrok z 7 czerwca 2006 r. sygn. akt VII SA/Wa 444/06 WSA w Warszawie, wyrok z 20 grudnia 2007 r. sygn. akt III SA/Kr 805/07 WSA w Krakowie, co w sprawie niniejszej organ uczynił.
Odnosząc się do kolejnego zarzutu skargi dotyczącego naruszenia art. 28 kpa, stwierdzić należy, iż w sprawie o zwrot nieruchomości brali udział jej aktualni właściciele. Niewątpliwie aktualni właściciele mają też interes prawny by brać udział w toczącym się postępowaniu wznowieniowym, jednak to naruszenie pozostaje bez wpływu na wynik postępowania w sprawie niniejszej.
Mając powyższe na uwadze na podstawie przepisu art. 151 ppsa orzeczono jak w sentencji wyroku.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło